Ο Ελληνισμός της Ανατολικής Ρωμυλίας

Η Ανατολική Ρωμυλία ήταν μια αυτόνομη περιοχή (όμπλαστ στα Βουλγαρικά, βιλαέτ στα τουρκικά) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που δημιουργήθηκε το 1878 από τη Συνθήκη του Βερολίνου και καταργήθηκε de facto το 1885, οπότε ενοποιήθηκε με το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας, επίσης υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Συνέχισε να είναι de jure Οθωμανική επαρχία μέχρι το 1908, οπότε η Βουλγαρία ανακηρύχτηκε ανεξάρτητη. Οι Βούλγαροι αποτελούσαν πλειοψηφία του πληθυσμού στην Ανατολική Ρωμυλία, αλλά υπήρχαν σημαντικές τουρκικές και ελληνικές μειονότητες. Η Ανατολική Ρωμυλία αποτελείτο από έξι συνολικά διαμερίσματα (σαντζάκια). Πρωτεύουσά της Ανατολικής Ρωμυλίας ήταν η Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ, στα βουλγαρικά). 

Οι Έλληνες κάτοικοι της Ανατολικής Ρωμυλίας ήταν συγκεντρωμένοι στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, όπου αποτελούσαν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, καθώς και σε ορισμένες πόλεις στο εσωτερικό, όπως στη Φιλιππούπολη, όπου σχημάτιζαν σημαντική μειονότητα. Σύμφωνα πάντα με την επαρχιακή απογραφή του 1884, η εθνοτική σύνθεση της Αν. Ρωμυλίας ήταν η εξής:

Εθνότητα(απογραφή 1884)	Πληθυσμός	Ποσοστό
Βούλγαροι	681.734	70,0%
Τούρκοι	200.489	20,6%
Έλληνες	53.028	5,4%
Ρομά	27.190	2,8%
Εβραίοι	6.982	0,7%
Αρμένιοι	1.865	0,2%
Σύνολο	975.030	100%

Η Ανατολική Ρωμυλία είναι περιοχή της Βόρειας Θράκης και όχι το αντίθετο. Σε ολόκληρη την περιοχή ζούσαν πάνω από 300.000 Έλληνες πριν το 1900. Την περίοδο 1878-1885 που η Ανατολική Ρωμυλία ήταν αυτόνομη, η υπόλοιπη Βόρεια Θράκη ήταν μοιρασμένη στη Βουλγαρία και την Τουρκία. Σημαντικές εστίες του Ελληνισμού ήταν η περιοχή της Φιλιππούπολης με πολλές πόλεις και χωριά, το Ορτάκιοϊ και το Χάσκιοϊ, τα χωριά της περιοχής (Επαρχία) Καβακλίου, τα μαυροθαλασσίτικα παράλια από την Αγαθούπολη έως και τον Άσπρο, η περιοχή της Βάρνας και Καβάρνας, το Ρούσε, το Ντόμπριτς και πολλά άλλα. 

Μελίσσω (χορός της Αν. Ρωμυλίας)

https://youtu.be/kQRQPfXHVq0?is=OK02ldXQ5FTXiYLo