Ιερόθεος Καρυώτης (1934-2015)

"Εἶναι καιρός νά γνωρίσουμε τόν μακαριστό Γέροντα ῾Ιερόθεο Καρυώτη, πού ἐθεωρεῖτο ἕνας ἀπό τούς σημαντικότερους μοναστές τῆς ᾽Αθωνικῆς πολιτείας. ῾Ο Γέροντας ῾Ιερόθεος, (᾽Ιωάννης Σῶμος, αὐτό ἦταν τό κοσμικό του ὄνομα) γεννήθηκε στό χωριό Πρόνοια Ναυπλίου στίς 25 Απριλίου 1934 ὅπου κι ἔμαθε τά πρῶτα του γράμματα.

Τό 1960, ὥριμος πιά, ἦλθε στό Περιβόλι τῆς Παναγίας γιά νά μονάσει. Γιά μετάνοιά του διάλεξε τό φημισμένο καί παραθαλάσσιο μοναστήρι τοῦ Σταυρονικήτα. Τό μοναστήρι αὐτό ταίριαζε μέ τό χαρακτήρα καί τήν ψυχοσύνθεσή του. ᾽Εδῶ, λοιπόν στή Μονή Σταυρονικήτα ἔβαλε μετάνοια καί γράφτηκε στό μοναχολόγιό της σά δόκιμος. Μετά ἀπό δοκιμασία ἡ Γεροντία τῆς Μονῆς ἀποφάσισε νά γίνει ἡ κουρά του κατά τήν ὁποία πῆρε τό ὄνομα ῾Ιερόθεος.

Γρήγορα ὁ μοναχός ῾Ιερόθεος ξεχώρισε ἀπό τούς ἄλλους ἀδελφούς τῆς Μονῆς. Οἱ πατέρες ἀναγνωρίζοντας τήν ὀξυδέρκειά του, τά χαρίσματα καί τήν ἁγιότητα τοῦ βίου του τόν ἐξέλεξαν νά ἀντιπροσωπεύσει τό μοναστήρι τους στούς ἑορτασμούς πού θά γινόταν στίς Καρυές, τήν πρωτεύουσα τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους, μέ τήν εὐκαιρία τῆς χιλιετηρίδας, τό 1963. Στή μετάνοιά του ἔμεινε μέχρι τό 1969. ᾽Ανήσυχη καί ποιητική φύση, ὅπως ἦταν, διάλαξε γιά νά περάσει τό ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του τό Καρυώτικο κελί τοῦ ῾Αγίου Νικολάου τοῦ Χαλκιᾶ, στή συνοδεία τοῦ Γέροντα Κυρίλλου.

Κάποτε πού ἀναγκάστηκε νά ἀφήσει τήν ἁγιορείτικη ἡσυχία καί νά βγεῖ στόν κόσμο γνώρισε τόν ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη καί τή γνωστή τραγουδίστρια ᾽Αρλέτα καθώς καί ἄλλα πρόσωπα τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς παράδοσής μας.

Στό «κελλί» του στίς Καρυές ἦταν ἀνοιχτό σέ ὅλους. Σ᾽ αὐτό φιλοξενήθηκαν πλῆθος ἀνθρώπων διαφόρων πεποιθήσεων καί ψυχικῶν καταστάσεων, ὅπως ξεσαλωμένα φρικιά μέχρι καί τόν Οὐμπέρτο ῎Εκο. Τίς περισσότερες φορές ἔδινε τό κρεβάτι του στούς φιλοξενούμενους του κι αὐτός κοιμῶταν στα στασίδια τοῦ παρεκκλησίου του…

῾Η ᾽Αρλέτα τή συζήτηση πού εἶχε μέ τόν π. ῾Ιερόθεο τήν ἔκανε τραγούδι πού εἶναι γνωστό μέ τόν τίτλο «Μπάρ, Τό ναυάγιο»." 

Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου-Εἰδικοῦ Παιδαγωγοῦ 

https://imtks.gr/index.php/orthodoksos-logos/arthra/logios-gerontas-p-erotheos-karyotis

Μπαρ Ναυάγιο

https://youtu.be/mj4lhPYVQ64?si=GkbTTBcbFkHXMQ2n

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Αρλέτα

Προχθές αργά στο μπαρ το ναυάγιο, 

βρέθηκα να τα πίνω μ' έναν άγιο. 

Καθότανε στο διπλανό σκαμπό 

και κοινωνούσε με ουίσκι και νερό. 

Του είπα "παππούλη τι ζητάς εδώ;" 

Δεν είναι μέρος για έναν άγιο αυτό. 

 Μου είπε "τέκνον κάνειςμέγα λάθος, 

εδώ είναι ο φόβος των ανθρώπων και το πάθος." 

 Κοίταξε γύρω του στεγνούς και μεθυσμένους 

και μου είπε "εγώ τους αγαπάω τους κολασμένους". 

Αν θεσ ν' αγιάσεισ πρέπει ν' αμαρτήσεις

Ε κι αν προλάβεις ας μετανοήσεις. 

Θεοδώρα Ντάκου

Η Θεοδώρα Φασιανού Ντάκου, "η μεγάλη Θεοδώρα της Αστρολογίας" όπως την αποκαλούν, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ασχολήθηκε με ποικίλες μελέτες και εργάστηκε στον κινηματογράφο, στη διαφήμιση και σε διάφορες άλλες εργασίες ως το 1975. Απ' το 1963 αρχίζει να μελετά την αστρολογία και σύντομα γράφει σ' εφημερίδες και περιοδικά. Απ' το 1975 ασχολείται βασικά με την έρευνα και τη διάδοση της αστρολογίας στην Ελλάδα. Ίδρυσε το "Σύλλογο Ουρανός" και οργάνωσε ελεύθερα σεμινάρια Αστρολογίας και συνέδρια με διεθνή βάση. Παράλληλα, δημιούργησε τον εκδοτικό οίκο "Ουρανός" που εξέδιδε το μηνιαίο αστρολογικό περιοδικό "Ουρανός" και άλλα βιβλία. Έκανε εκπομπές στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, δίσκους και εργάζεται στον εκδοτικό οργανισμό Λαμπράκη κρατώντας αστρολογικές στήλες.

Ένα κορίτσι δεκαεφτά χρονών

https://www.youtube.com/watch?v=0mAfdPq1IhA

Στίχοι: Θεοδώρα Ντάκου

Μουσική-Εκτέλεση: Αρλέτα

Όμηρος Μπεκές (1886-1971)

ΟΜΗΡΟΣ ΜΠΕΚΕΣ: Λογοτέχνης, πεζογράφος, ποιητής και μεταφραστής. 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου τέλειωσε τη Γαλλική Σχολή Faure και το ελληνικό λύκειο. Εργάστηκε ως καθηγητής γαλλικών σε σχολεία της Πόλης και της Καβάλας και πήρε μέρος στο δημοτικιστικό κίνημα κυρίως μέσω του περιοδικού "Ο Λόγος", που κυκλοφόρησε από το 1918 ως το 1922 και διηύθυνε ο ίδιος από κοινού με τον Γιάννη Χαλκούση. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε επίσημα το 1914 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Ρίμες και ρυθμοί, είχε ωστόσο δημοσιεύσει νωρίτερα στίχους σε λογοτεχνικά περιοδικά της Κωνσταντινούπολης και στον αθηναϊκό "Νουμά". Η ποίηση του Μπεκέ κινείται στο χώρο της παλαμικής παράδοσης. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση. Πέθανε στην Αθήνα. 

Παράκληση
https://www.youtube.com/watch?v=bw2lmJAwm1g

Ποίηση: Ση Τσινγκ (Μετ.: Όμηρου Μπεκέ) 
Μελοποίηση: Γιώργος Ρωμανός
Απόδοση: Αρλέτα

Δημήτρης Δούκαρης (1925-1982)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΥΚΑΡΗΣ: Ποιητής, συγγραφέας και δοκιμιογράφος της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925 αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μικρασία. Σπούδασε νομικά (1942-1947) στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ως νέος συμμετέσχε στην Εθνική Αντίσταση μέσω του ΕΑΜ το διάστημα 1942-1944. Συμμετείχε στον κύκλο Καζαντζάκη της Τέας Ανεμογιάννη, όπου ήρθε σ' επαφή με τον Θεόφιλο Δ. Φραγκόπουλο, τον Κορνήλιο Καστοριάδη, τη Μιμίκα Κρανάκη, τον Κώστα Αξελό κ.ά. Υπέστη πολλές διώξεις λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Εξορίστηκε στην Ικαρία το 1947, στη Μακρόνησο την περίοδο 1947-1950 (Β΄ ΕΤΟ) και στο στρατόπεδο Σπάτων τον Ιούλιο του 1955. Η εισβολή των Σοβιετικών στην Ουγγαρία το 1956 τον έκανε να αναθεωρήσει τις απόψεις του και να απομακρυνθεί από το ΚΚΕ. Κατά την περίοδο 1958-1970 έζησε στο εξωτερικό, κυρίως στην Αφρική. Διετέλεσε συνεργάτης των περιοδικών «Νέα Σύνορα», «Επιθεώρηση Τέχνης», «Καινούρια Εποχή». Υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας «Η Αυγή» την περίοδο Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 1974. Το διάστημα 1976-1982 διεύθυνε το περιοδικό «Τομές». Βασικές αρχές του περιοδικού, όπως την παρουσίασε σε κείμενό του ήταν: «έρευνα και διάλογος. Οι 'Τομές' δεν εκφράζουν την ιδεολογία καμιάς πολιτικής ομάδας, ούτε τις απόψεις ορισμένου κύκλου. Το περιοδικό μας είναι και θα μείνει ένα ανεξάρτητο και ελεύθερο βήμα για κάθε ανεξάρτητο και ελεύθερο πνεύμα».

Πρωτοπαρουσιάστηκε στα γράμματα με την ποιητική συλλογή «Προσευχές» το 1950. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, πολωνικά, ρουμανικά και βουλγαρική. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών. Πέθανε στις 5 Απριλίου 1982 στην Αθήνα.

 

Σε είπαν Θεό

https://www.youtube.com/watch?v=PPBBgv__vnc

Ποίηση: Δημήτρης Δούκαρης 

Μελοποίηση: Γιάννης Σπανός

Απόδοση: Αρλέτα

Τα Εξάρχεια ποτέ δεν πεθαίνουν....

"Πυθαράδικα", "Νεάπολις", "Εξάρχεια"

Σόλωνος, Τρικούππη, Στουρνάρα, Ζαΐμη, Καλλιδρομίου, Δεληγιάννη, Βαλτετσίου

Σκιαδικά, Δεκεμβιαρά, Πολυτεχνείο

Γλύπτες, ζωγράφοι, ποιητές, ηθοποιοί, μουσικοί, τραγουδιστές, πολιτικοί, διανοούμενοι, φρικιά, αναρχικοί

Αριστερά, Αναρχία, Βιβλιοπωλεία, γκραφίτι, πολιτική, ιστορία, βία, αστυνομία

Αστέρας Εξαρχείων.

Εξάρχεια (Τέλος Εποχής)

https://www.youtube.com/watch?v=4Ug3Z94I8jI

Στίχοι: Σάννυ Μπατζή

Μουσική-Εκτέλεση: Αρλέτα

https://www.youtube.com/watch?v=OjK0gItqyXU

Εξάρχεια

https://www.youtube.com/watch?v=PhRnX6OOPHs

Στίχοι: Γιάννης Μανιός

Μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος

Εκτέλεση: Βασίλης Σκουλάς & Χρήστος Δάντης

"Ενα τραγούδι με δύο κορυφαίους ερμηνευτές τον Χρήστο Δάντη και τον Βασίλη Σκουλά που σηματοδοτεί με ωραίο τρόπο την σημερινή κατασταση στά Εξάρχεια απο τη σκοπιά του δημιουργου που την έζησε στα φοιτητικά του χρόνια με τον κινηματογράφο vox, το μπαράκι Eπαίκεινα,το Αχ Μαρία, ακόμη και τον Κάβουρα. Οσο και αν αλλαξαν τα πραγματα στα Εξαρχεια πάντα μπορούν να κρατάν ένα μυστικό όπως λέει το τραγούδι." ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πλατεία Εξαρχείων

https://www.youtube.com/watch?v=gJBBdl4WjdI

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλση: Λήτης

Από τον δίσκο "Χαρακίρι" (1988).

Λιλή Ιακωβίδου (1902-1985)

Η λογοτέχνις Λιλή Ιακωβίδου υπήρξε μία από τις τελευταίες και πλέον αγαπημένες μαθήτριες του Κωστή Παλαμά, με τον οποίο είχαν αλληλογραφία. Έξέδωσε μάλιστα μελέτες που αφορούσαν τους "Χαιρετισμούς της Ηλιογέννητης" του Παλαμά (1929) και το ποιητικό έργο του Καρθαίου (1936). Συνεργάστηκε σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες και ανέπτυξε αξιομνημόνευτη πνευματική δραστηριότητα με ποιήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, άρθρα, μελέτες και διαλέξεις. . Τα έργα της διακρίνονται για τη ρεαλιστικότητα και το συναισθηματισμό τους. Τιμήθηκε με το "Κρατικό Βραβείο Ποιήσεως" και το "Χωρέμειο" βραβείο της Ακαδημίας.
Γεννήθηκε το 1902 ή και΄ άλλους το 1897 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο και εμφανίστηκε στους λογοτεχνικούς κύκλους το 1918 όταν ήταν φοιτήτρια της Νομικής και έγινε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Νουμάς". Υπηρέτησε ως υπάλληλος της Βουλής από όπου αποχώρησε με το βαθμό του τμηματάρχη. Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, στο οποίο υπηρέτησε επί 35 χρόνια. Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών έπειτα από μακρόχρονη ασθένεια στις 11 Νοεμβρίου 1985. Ήταν σύζυγος του ηθοποιού Μίχη Ιακωβίδη. O ζωντανός ο χωρισμός, το λέει και το τραγούδι.
https://www.youtube.com/watch?v=n_StyLHxyJ4
Ποίηση: Λίλη Ιακωβίδου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Ερμηνεία: Αρλέτα

Μήτσος Λυγίζος (1912-1993)

Μήτσος Λυγίζος: Ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και διευθυντής Δραματικών Σχολών. Γεννήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου 1912 στην Αθήνα και πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1993 από οξύ πνευμονικό οίδημα. 

Αρχικά σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου έγινε βοηθός του Δημήτρη Ροντήρη, και συνέχισε τις σπουδές του στο Central School of Dramatic Arts στο Λονδίνο. Ως ηθοποιός πρωτοεμφανίστηκε το 1940 συμμετέχοντας στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή που παρουσίασε το Εθνικό Θέατρο με πρωταγωνίστρια την Ελένη Παπαδάκη. Το 1948 έφυγε από την Ελλάδα για να σπουδάσει σκηνοθεσία στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη. Το 1954, όταν γύρισε στην Ελλάδα, δημιούργησε το «Κυκλικό Θέατρο» στον Παρνασσό σκηνοθετώντας πολλές παραστάσεις με γνωστούς πρωταγωνιστές όπως την Κυβέλη, την Κατερίνα, την Άννα Συνοδινού κ.ά. Το 1956 καινοτόμησε με το «Θέατρο στο πράσινο» ανεβάζοντας στον Εθνικό Κήπο το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», όπου αντί των σκηνικών κυριαρχούσε το φυσικό τοπίο.  Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με τους θιάσους Κατράκη, Έλσας Βεργή, Βουγιουκλάκη, Τζένης Καρέζη, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Δέσπως Διαμαντίδου, Νίκου Χατζίσκου κ.ά.  ανεβάζοντας έργα κλασσικού ρεπερτορίου έως επιθεώρηση. Έγραψε το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας «Το σταυροδρόμι του πεπρωμένου» που σκηνοθέτησε ο Τζιάννι Βερνούτσιο. Πολύμορφη και ουσιαστική ήταν η συμβολή του τη διαμόρφωση του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού θεάτρου στη χώρα μας. Εργάστηκε στο ραδιόφωνο μέχρι το 1970 σκηνοθετώντας πολλά έργα. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας σκηνοθέτης θεατρικών έργων στο χώρο της ελληνικής ραδιοφωνίας (πχ «Ηχώ και Νάρκισσος» με Δημήτρη Χορν και Έλλη Λαμπέτη, «Ρινόκερος» του Ιονέσκο, «Το Πάσχα του Ανδρόνικου» του Προκοπίου, κ.ά.). Στην τηλεόραση επίσης είχε μεγάλη θητεία καθώς σκηνοθέτησε εκτός από μονόπρακτα έργα στις τηλεοπτικές εκπομπές «Το μικρό Θέατρο» και το «Θέατρο της Δευτέρας» και τα σήριαλ «Ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο», «Τα  αγρίμια», «Ο εφιάλτης», «Τα δύσκολα χρόνια», «Η Θέμις έχει νεύρα», «Η Θέμις έχει κέφια», «Μαντάμ Σουσού», «Μία υπέροχη γλωσσού» κ.ά. Ο Λυγίζος ως σκηνοθέτης είχε πρωτοποριακές ιδέες ανανεώνοντας τον τρόπο μεταφοράς / μετάγγισης της παράστασης ενός έργου στο κοινό. Παραδείγματα υπήρξαν πολλά, όπως το Κυκλικό θέατρο και το Θέατρο στο Πράσινο ή η παράσταση του έργου «Θεοφανώ» του Άγγελου Τερζάκη στον παλιό χριστιανικό ναό της Ροτόντας στην Θεσσαλονίκη. Οι ιδέες του και οι πρωτότυπες σκηνοθετικές του αντιλήψεις είχαν ανταπόκριση στο κοινό και έτσι η δραστηριότητά του μπόρεσε να επεκταθεί  σε μία σειρά σκηνοθεσιών σε κρατικά και ελεύθερα θέατρα. Ως ποιητής είχε στο κέντρο της δημιουργίας του τον άνθρωπο. Αυτόν που δοκιμάζεται από κοινωνικές και εθνικές αντιξοότητες. Από την ποίησή του περνούν όλα εκείνα που απασχολούν τις αισθήσεις και την νόηση από τον περιβάλλοντα χώρο. Η ποιητική του γραφή ήταν ελλειπτική χωρίς φανατισμούς και προσήλωση σε κάποιο αισθητικό ρεύμα. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1940 («Τοπία του ημίφωτος»). Ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι «Θαλασσινές καμπάνες», «Δίοδος», «Κατάδυση» για την οποία κέρδισε το α κρατικό βραβείο Ποίησης το 1981, «Μαρτυρολόγιο», «Λάμπα καταγραφής». Πολλά από τα ποιήματά του μεταφράστηκαν στα Ιταλικά, στα Γερμανικά, στα Αγγλικά και σε άλλες γλώσσες. Το 1978 του απονεμήθηκε το πρώτο κρατικό βραβείο δοκιμίου για το έργο του «Θέματα και Ποιητές».  Έγραψε πολλά και σημαντικά δοκίμια και μελέτες για το θέατρο και όχι μόνο. Μεταξύ αυτών το «Τομή στο σύγχρονο θέατρο», «Το Νεοελληνικό πλάι στο παγκόσμιο θέατρο για το οποίο του απονεμήθηκε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1982, «Νεοελληνική δραματουργία», κ. ά.  Έγραψε μονόπρακτα, ασχολήθηκε με τη μετάφραση ξένων συγγραφέων «Επτά φημισμένα μονόπρακτα» με μεταφράσεις έργων συγγραφέων όπως οι Τζων Μίλινγκτον Σιντζ, Ουίλιαμ Σάρογιαν, Ρούπερτ Μπρούκ κ.ά., την «Κοιμισμένη τρέλα» του Πωλ Βίνσεντ Κάρολ καθώς και με ταξιδιωτικές περιγραφές. 

Τέλος υπήρξε επί σειρά ετών Γενικός Διευθυντής των Δραματικών Σχολών του Ωδείου Αθηνών και του Εθνικού Θεάτρου. Ήταν παντρεμένος με τη γνωστή συγγραφέα Έλενα Πανταζώνη και απέκτησαν έναν γιο. Ο γνωστός ηθοποιός και παρουσιαστής Ντάνος Λυγίζος ήταν ανιψιός του. 

Πέντε μικρά ναυτόπουλα
https://www.youtube.com/watch?v=6wxxIugsgdM
Ποίηση: Μήτσος Λυγίζος
Μουσική: Γιάννης Σπανός Εκτέλεση: Αρλέτα
Δίσκος: Τρίτη Ανθολογία

"Χορικό"

Διασκευή: Κώστας Λειβαδάς Εκτέλεση: Γιώτα Νέγκα

https://www.youtube.com/watch?v=cHBwIjrM7yk

Ρένα Καρθαίου (1913-2005)

Ρένα Καρθαίου, Αθηναία ποιήτρια και μεταφράστρια, η οποία ασχολήθηκε ιδίως με την παιδική ποίηση. Ήταν κόρη του επίσης μεταφραστή και ποιητή Κ. Καρθαίου (1878-1955) από τον οποίο και κληρονόμησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο "Καρθαίου".

Το πραγματικό της ονοματεπώνυμο είναι Ειρήνη Λάκων και γεννήθηκε το 1913 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Γερμανικό Σχολείο και έπειτα φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ποίηση για παιδιά και εργάστηκε για τη διάδοση του παιδικού βιβλίου στην Ελλάδα. Το 1963 εξέδωσε, μαζί με τον σύζυγό της δημοσιογράφο Αντώνη Μπρούσαλη, το περιοδικό "Η Πλώρη", με σκοπό την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στην παιδική λογοτεχνία, ιδιαίτερα στην ποίηση, την οποία ανανέωσε αισθητικά και θεματολογικά. Η ποίησή της έχει θεματικούς πυρήνες τη φύση και το παιδί και διακρίνεται για την τεχνική της αρτιότητα (με προτίμηση στην παραδοσιακή στιχουργική), την αμεσότητα, το χιούμορ και τη ζωντάνια. Ακόμη υπήρξε ιδρυτικό μέλος διαφόρων συλλόγων όπως η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά  και ο Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Επίσης μετέφρασε ξένους ποιητές και συγγραφείς (Ρίλκε, Ταγκόρ, Γκαλίν, Κέρνερ κ.ά.). Η Ρένα Καρθαίου πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 2005.



Αστροναύτισσα 
https://www.youtube.com/watch?v=zSrvd6DxF_M
Ποίηση Ρένα Καρθαίου Μελοποίηση: Γιάννης Δροσίτη
Εκτέλεση: Αρλέτα & Χορωδία μαθητών του Μουσικού Σχολείου Παλλήνης

Γιάννης Ξανθούλης

Ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και στιχουργός Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη. Σπούδασε δημοσιογραφία, σχέδιο και ενδυματολογία θεάτρου. Από το 1969 εργάζεται ως δημοσιογράφος και χρονογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Μεγάλος Θανατικός, κυκλοφόρησε το 1981 και το 1982 ξεκίνησε να γράφει τα «Σαββατιάτικα» στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Έγραψε αρκετά σατιρικά κείμενα και θεατρικά έργα από τα οποία τα περισσότερα παρουσιάστηκαν στο ελληνικό θέατρο.  Ακόμη ασχολήθηκε και με το παιδικό θέατρο, καθώς επίσης έγραψε και εικονογράφησε παιδικά βιβλία. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες ενώ είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της ΕΣΗΕΑ. 
Ο Γιάννης Ξανθούλης για τις ανάγκες διάφορων θεατρικών του έργων έγραψε και τραγούδια με τα περισσότερα να έχουν μελοποιηθεί από τον Στανμάτη Κραουνάκη και το Γιώργο Κατσαρό ενώ έγραψε και το τραγούδι "Τσάρλι Τσάπλιν" που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό της Eurovision με ερμηνεύτρια την Τάνια Τσανακλίδου.

Αρλέτα - Αυλαία και πάμε
https://www.youtube.com/watch?v=nW9HBecLGdo
Στίχοι: Γιάννης Ξανθούλης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη Εκτέλεση: Σταμάτης Κραουνάκης

Από το δίσκο "Το τραγούδι γυμνό" με ηχογραφήσεις από ραδιοφωνικές εκπομπές του Κώστα Κωτούλα. Αργότερα, το 1997, κυκλοφόρησε και με τη φωνή της Αρλέτας στο δίσκο του Σταμάτη Κραουνάκη "Service" με τον πιο γνωστό του τίτλο, "Αυλαία και πάμε". 

Βασιλική ( Video Clip )
https://www.youtube.com/watch?v=GpJKmBg0s7Q

Στίχοι: Γιάννης Ξανθούλης

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Πρώτη Εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Βύρων Λεοντάρης (1932-2014)

Βύρων Λεοντάρης, δικηγόρος, ποιητής, κριτικός και δοκιμιογράφος της Β΄ μεταπολεμικής γενιάς. 

Γεννήθηκε στο 1932 στη Νιγρίτα Σερρών και μεγάλωσε στο νησί από το οποίο καταγόταν, τη Σάμο μέχρι το 1939 οπότε η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα. Την περίοδο 1952 - 1956 σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια άσκησε τη δικηγορία. Άρχισε να δημοσιεύει τα γραπτά του το 1954 και επρόκειτο για ποιητική συλλογή με τίτλο «Γενική αίσθηση». Δημοσίευσε ποιήματα αλλά και κριτικά δοκίμια και εξέδωσε το δοκιμιακό τόμο "Καβάφη ο έγκλειστος". Πολλά από τα κείμενά του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά Κριτική, Εφημερίδα των Ποιητών, Επιθεώρηση Τέχνης, Σημειώσεις (μέλος στην εκδοτική του ομάδα), Ενδοχώρα κ.ά.. Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά Μαρτυρίες, Επιθεώρηση Τέχνης, Τομές, Κρητική, Μανδραγόρας. Το 1997 έλαβε το Κρατικό Βραβείο ποίησης για το έργο του «Εν γη αλμυρά». 

Έφυγε από τη ζωή 6 Αυγούστου του 2014 σε ηλικία 83 ετών και ήταν παντρεμένος με τη ποιήτρια Ζέφη Δαράκη. 

Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι
https://www.youtube.com/watch?v=Whty3i1ElsU
Ποίηση: Βύρων Λεοντάρης
Μελοποίηση: Γιάννης Σπανός
Απόδοση: Αρλέτα

Γιώργος Στεφανάκης

Ο μουσικοσυνθέτης και ενορχηστρωτής Γιώργος Στεφανάκης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1952 στο χωριό Λατσίδα του Νομού Λασιθίου. Σε ηλικία 10 ετών μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του και ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Το 1970 έγινε μέλος του ροκ συγκροτήματος "Πελόμα Μποκιού" και από το 1971 έως τον Αύγουστο του 1973 ενορχηστρώνει μια σειρά από δίσκους, όπως "Μια στο καρφί και μια στο πέταλο" που ερμηνεύει η Μαρίζα Κωχ, "Ρωμιός και Μηχανισμός" του Νικόλα Άσιμου, "Εύθυμος καλαματιανός" του Θανάση Γκαϊφύλλια, "Ξένοιαστη ζωή" του Κώστα Μπίγαλη, καθώς και τους πρώτους δίσκους των συγκροτημάτων "Αγάπανθος", "Νοστράδαμος" και "Sun set". Στο ίδιο διάστημα συνεργάστηκε ως οργανίστας στο έργο του Κώστα Τουρνά "Απέραντα χωράφια", καθώς και στο έργο του Δήμου Μούτση "Τετραλογία".  Τον Αύγουστο του 1973 πηγαίνει στο Παρίσι, όπου συνεχίζει τις μουσικές σπουδές του στο UMIP Music School του Παρισιού ενώ παράλληλα φοιτά στο Πανεπιστήμιο Paris VIII μέχρι το 1979. Το καλοκαίρι του 1979 επιστρέφει και πάλι στην Ελλάδα και ηχογραφεί αμέσως τον πρώτο του μεγάλο δίσκο με τίτλο "Έλα να σταθούμε αντίκρυ" (1980), σε ποίηση του Ινδού φιλοσόφου Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και της Δέσποινας Τριανταφύλλου και με ερμηνευτή τον Κώστα Καράλη. Το 1981 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ως Διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης με το τραγούδι του "Έτσι μάτωσε η ψυχή μου", σε στίχους της Δ. Τριανταφύλλου και ερμηνεία από την Αιμιλία Σαρρή. Το 1982 ιδρύει μαζί με άλλους συνθέτες τον Δισκογραφικό Συνεταιρισμό Kαλλιτεχνών. Από αυτόν τον συνεταιρισμό κυκλοφορεί ο δίσκος "Φεγγαρόγιομα", σε ποίηση Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και ερμηνεία από τους Άριελ Κωνσταντινίδη, Ελένη Τζαγκαράκη και Μάκη Κολοβό. Το 1983 κυκλοφορεί το δίσκο του "Σλόγκαν" σε στίχους της Αρλέτας και ερμηνεία από τον ίδιο ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται ως πιανίστας με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, την Γλυκερία, τον Αντώνη Βαρδή, τον Μάριο Τόκα κ.ά. Τέλος έχει ενορχηστρώσει και διασκευάσει γνωστά ελληνικά τραγούδια όπως και 27 όπερες από ζωντανές ηχογραφήσεις της Μαρίας Κάλλας. Το 2004 κυκλοφορεί το τραγούδι "Ο Μπάρμπας μου ο Παναής" που ερμήνευσε ο Μιχάλης Ζαμπέτας.

Από το 2002 έχει αφιερωθεί αποκλειστικά στη μελοποίηση των ποιημάτων του Γίντου Κρισναμούρτι κυκλοφορώντας μελοποιημλενα ποιήματα του στα Αγγλικά και τα ελληνικά. Το 2014 σε στίχους Μιχάλη Λεβέντη γράφει 30 τραγούδια που παρουσιάζονται στο άλμπουμ “ΔΙΑΡΚΩΣ ΠΑΡΩΝ”,

Ο τελάλης

https://www.youtube.com/watch?v=wClvgfj7rp4

Στίχοι: Μιχάλης Λεβέντης
Μουσική-Εκτέλεση: Γιώργος Στεφανάκης

Το σλόγκαν

https://www.youtube.com/watch?v=yHgG_3VB5-A

Στίχοι: Αρλέτα
Μουσική-Εκτέλεση: Γιώργος Στεφανάκης