Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησιαστική Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εκκλησιαστική Μουσική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30/5/26

Οι 10 σπουδαιότεροι Έλληνες ιεροψάλτες

 Οι 10 σπουδαιότεροι Έλληνες ιεροψάλτες

(με βάση την ημερομηνία γέννησης) 

Ιάκωβος Ναυπλιώτης (1864-1942)
Κωνσταντίνος Ψάχος (1869-1949)
Κωνσταντίνος Πρίγγος (1892-1964)
Θεόδουλος Καλλίνικος (1904-2004)
Θρασύβουλος Στανίτσας (1910-1987)
Δημήτριος Σουρλαντζής (1920-2006)
Χαρίλαος Ταλιαδώρος (1926-2023)
Λυκούργος Αγγελόπουλος (1941-2014) 
Θεόδωρος Βασιλικός
Πέτρος Γαϊτάνος


Μεγάλη Δευτέρα Εσπέρα (Άρχων Πρωτοψάλτης της Εκκλησίας της Κύπρου Θεόδουλος Καλλίνικος) 
https://youtu.be/B6ck_KamIkc?is=WyBbGxxyCFE8D3Al

 

Η Β πλευρά του Δίσκου "Μεγάλη Εβδομας" (KRP 1 EMI, άγνωστης ημερομηνίας)
επιμέλεια Θεόδουλου Καλλίνικου (πρωτοψάλτη καθεδρικού ναού, διευθυντή της σχολής βυζαντινής μουσικής)

1. Κώδωνες 2. Ομιλητής 3. Ιερευς 4. Τον Νυμφίον, αδελφοί, αγαπήσωμεν 5. Ο Ιούδας τη γνώμη φιλαργυρεί 6. Τω δόγματι τω τυραννικώ 7. Το τάλαντον όσοι προς Θεού εδέξασθε 8. Την ώραν, ψυχή, του τέλους εννοήσασα. (Κοντάκιον) 9. Την Θεοτόκον και Μητέρα του φωτός 10. Η τον αχώρητον Θεόν 11. Εν ταις λαμπρότησι των Αγίων σου 12. Δόξα Πατρί. Του κρύψαντος το τάλαντον 13. Δεύτε, πιστοί, επεργασώμεθα 14. Δόξα Πατρί. Ιδού σοι το τάλαντον 15. Αγαθόν το εξομολογείσθαι

2/2/26

Ἀναστάσιμα Ἀπολυτίκια

Τοῦ λίθου σφραγισθέντος
https://youtu.be/dPy9CTsVdhk?si=RFdhluJiR4wKshnb


«Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ»
(Ψαλμός 117:24)

 Ἀναστάσιμα Ἀπολυτίκια τῶν Ὀκτωήχων

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος α΄

Τοῦ λίθου σφραγισθέντος ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ στρατιωτῶν φυλασσόντων τὸ ἄχραντόν Σου Σῶμα, ἀνέστης τριήμερος Σωτήρ, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὴν ζωήν. Διὰ τοῦτο αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, ἐβόων Σοι Ζωοδότα. Δόξα τῇ Ἀναστάσει Σου Χριστέ. Δόξα τῇ οἰκονομίᾳ Σου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος β΄

Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ἄδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος. Ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον. Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα Σοι.

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος γ΄

Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια, ἀγαλλιάσθω τὰ ἐπίγεια, ὅτι ἐποίησε κράτος, ἐν βραχίονι αὐτοῦ ὁ Κύριος. Ἐπάτησε τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον, πρωτότοκος τῶν νεκρῶν ἐγένετο, ἐκ κοιλίας ᾅδου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ παρέσχε τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος δ΄

Τὸ φαιδρόν της Ἀναστάσεως κήρυγμα, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι, καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι, τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον. Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος πλ. α΄

Τὸν συνάναρχον Λόγον Πατρὶ καὶ Πνεύματι, τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα εἰς σωτηρίαν ἡμῶν, ἀναμνήσωμεν πιστοὶ καὶ προσκυνήσωμεν. Ὅτι ηὐδόκησε σαρκί, ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, καὶ θάνατον ὑπομεῖναι, καὶ ἐγεῖραι τοὺς τεθνεῶτας ἐν τῇ ἐνδόξῳ Ἀναστάσει αὐτοῦ.

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος πλ. β΄

Ἀγγελικαὶ Δυνάμεις ἐπὶ τὸ μνῆμα σου, καὶ οἱ φυλάσσοντες ἀπενεκρώθησαν καὶ ἵστατο Μαρία ἐν τῷ τάφῳ, ζητοῦσα τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα. Ἐσκύλευσας τὸν ἄδην, μὴ πειρασθεὶς ὑπ' αὐτοῦ. Ὑπήντησας τῇ Παρθένῳ, δωρούμενος τὴν ζωήν. Ὁ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, Κύριε δόξα σοι.

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος βαρὺς

Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου τὸν θάνατον, ἠνέωξας τῷ Ληστῇ τὸν Παράδεισον, τῶν Μυροφόρων τὸν θρῆνον μετέβαλες, καὶ τοῖς σοῖς Ἀποστόλοις κηρύττειν ἐπέταξας. Ὅτι ἀνέστης Χριστὲ ὁ Θεός, παρέχων τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

 

Ἀπολυτίκιον, Ἦχος πλ.δ΄

Ἐξ ὕψους κατῆλθες ὁ εὔσπλαγχνος, ταφὴν κατεδέξω τριήμερον, ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώσης τῶν παθῶν, ἡ ζωὴ καὶ ἡ Ἀνάστασις ἡμῶν, Κύριε δόξα σοι.

29/1/26

Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα

Η Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα είναι μέρος της παγκόσμιας Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, υπό την πνευματική καθοδήγηση του Πάπα της ΡώμηςΟι γηγενείς Έλληνες Καθολικοί είναι γύρω στους 50.000-70.000 (0,5-0,7% του πληθυσμού). Πρόκειται για θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα. Οι περισσότεροι Έλληνες καθολικοί είναι απόγονοι μικτών γάμων μεταξύ Ελλήνων ντόπιων που ασπάστηκαν τον Καθολικισμό με Βενετούς και Γενοβέζους που είχαν υπό την επικυριαρχία τους πολλά ελληνικά νησιά από τις αρχές του 13ου μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα. Υπάρχουν επίσης και οι απόγονοι των Βαυαρών που ήρθαν στην Ελλάδα κατά τη βασιλεία του Όθωνα, αν και αρκετοί από αυτούς στην πορεία των χρόνων ασπάστηκαν την ορθόδοξη πίστη.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες αυξάνεται συνεχώς η παρουσία των αλλοδαπών καθολικών που είναι πια μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδος και ο αριθμός τους σήμερα ξεπερνά τον αριθμό των γηγενών Ελλήνων καθολικών. Επίσης ο τουρισμός, οι μικτοί γάμοι, η μόνιμη εγκατάσταση Δυτικοευρωπαίων και Αμερικανών στα ελληνικά νησιά, καθώς και η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών της Ενωμένης Ευρώπης είναι αιτία αύξησης της παρουσίας αλλοδαπών καθολικών. Εκτός από τους πιστούς αυτούς, που με την πάροδο του χρόνου εντάσσονται πλήρως στην τοπική ελληνική καθολική Εκκλησία, έντονη είναι και η «προσωρινή παρουσία» άλλων καθολικών, που βρίσκονται στην Ελλάδα είτε ως οικονομικοί μετανάστες είτε ως πολιτικοί πρόσφυγες. 

Σημαντική είναι η παρουσία της καθολικής Εκκλησίας στις Κυκλάδες, κυρίως στα νησιά Σύρο (8.000) και Τήνο (3.000), όπου υπάρχουν και χωριά αμιγώς καθολικά. Καθολικοί επίσης υπάρχουν στη Ρόδο (5.000), στην Κέρκυρα (2.500) στη Θεσσαλονίκη (2.000), στην Πάτρα, στην Καβάλα, στο Βόλο και σε άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδος, καθώς και σε αρκετά νησιά (Νάξος, Θήρα, Κρήτη, Κως, Σάμος, Χίος, Κεφαλληνία, Ζάκυνθος κλπ.). Η πλειονότητα των Ελλήνων καθολικών ακολουθεί το ρωμαϊκό τυπικό στη θεία λατρεία. Οι καθολικοί του βυζαντινού τυπικού είναι γύρω στις 2.500, ενώ οι αρμένιοι καθολικοί μερικές εκατοντάδες.Τα έθιμα και οι παραδόσεις, ιδίως στα νησιά, είναι κοινά μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων. Η συμβολή των Ελλήνων καθολικών στο χτίσιμο του νεοελληνικού κράτους, αλλά και στον πολιτισμό, τις τέχνμες και εν γένει τη δημόσια ζωή είναι σημαντική.

Γνωστοί Έλληνες Καθολικοί: Διονύσιος Σολωμός, Λορέντζος Μαβίλης, Μάρκος Βαμβακάρης, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Γιώργος Πρίντεζης, Μαρία Κορινθίου, Αλφόνσος Βιτάλης, Δημήτριος Κούτουλας κ. ά. 

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β' διαβάζει  το Σύμβολο της Πίστεως στα ελληνικά
https://youtu.be/dQCRQOMM-AU?si=Tb0ajHhQms88r5io


9/9/25

«Ο Χριστὸς πάσχων», μια βυζαντινή τραγωδία

Ο «Χριστὸς πάσχων» είναι μια βυζαντινή τραγωδία που αποδίδεται στο Γρηγόριο Ναζιανζηνό και πραγματεύεται τα Πάθη Του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με τρόπο δραματικό. 

Το έργο έχει ιδιαίτερη σημασία και έχει απασχολήσει πολλούς μελετητές, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την πατρότητα του εργου και την ακριβή χρονολόγησή του. Έχει όμως  θεολογική και λογοτεχνική αξία. 

Η τραγωδία περιλαμβάνει έντονα δραματικά στοιχεία, όπως θρήνους, ωδές, περιγραφές πόνου και βίας, και έντονη απεικόνιση της ανθρώπινης δυστυχίας.

Η δράση ξεκινά με τη σύλληψη του Χριστού και τελειώνει με την αναστάσιμη εμφάνισή του στους μαθητές και την Παναγία στο σπίτι όπου ήταν συγκεντρωμένοι. Παρά το γεγονός πως το έργο μιλά για τα Πάθη του Ιησού, κύριο τραγικό πρόσωπο δεν είναι ο πάσχων Χριστός αλλά η πάσχουσα Μητέρα του, και δια μέσου του θρήνου και των δραματικών διαλόγων Της με τα άλλα πρόσωπα, όπως o χορός, οι Μαντατοφόροι, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού Ιωάννης, η Μαγδαληνή, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος μεταξύ άλλων, εκτυλίσσεται η υπόθεση. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΣΧΩΝ 
https://youtu.be/2p0xaFBV86I?si=dIFRyaJSshwDcjza


Ηχογράφηση: 1966, Μουσική Επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου, Μετάφραση: Θρασύβουλος Σταύρου

22/8/25

ΠΑΡΟΙΚΟΙ

Μέλη:
Φαίδων Καλοτεράκης
Ανέστης Πεταλίδης
Κωστής Παπάζογλου
Κώστας Νικολάου κ. ά. 

Έτος Ίδρυσης: 1979 
Είδος: Αρτ ροκ, Χριστιανική ροκ, Γκόσπελ, Φολκ ροκ
Περιοχή: Θεσσαλονίκη 

Το συγκρότημα ξεκίνησε επίσημα το 1979, και όλα τα μέλη τους προέρχονταν από ευαγγελικές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης. Κυκλοφόρησαν συνολικά 4 άλμπουμ.

ΠΑΡΟΙΚΟΙ
https://youtu.be/qXkcVCqhToY?si=CQlzmaB0_fixJ0qA

 

6/1/25

Βυζαντινά Κάλαντα σε μορφή αλφαβητικής ακροστιχίδας

Σιναΐτικη ἀλφαβητικὴ ἀκροστιχίδα

Βυζάντιο (Ἄναρχος Θεὸς) 
https://youtu.be/Apa8zxHICKE?si=tXR3vbew--Cg6pvf
Κάλαντα Χριστουγέννων


ναρχος Θεὸς καταβέβηκεν καὶ ἐν τῇ Παρθένῳ κατώκοισεν. 

Βασιλεὺς τῶν ὅλων καὶ Κύριος ἦλθε τὸν Ἀδὰμ ἀναπλάσασθαι. 

Γηγενεῖς σκιρτάτε καὶ χαίρεσθε, τάξεις τῶν ἀγγέλων εὐφραίνεσθε. 
 
Δεῦτε ἐν σπηλαίῳ θεάσασθαι, κείμενον ἐν φάτνῃ τὸν Κύριον. 

ξ ἀνατολῶν μάγοι ἔρχονται δῶρα προσκομίζουσι ἄξια. 

Ζητοῦν προσκυνῆσαι τὸν Κύριον, τὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ τικτόμενον. 

ἀστὴρ τοὺς μάγους ὁδήγησεν ἄνω τοῦ σπηλαίου τοὺς ἔφερεν. 

Θεὸς Βασιλεὺς προαιώνιος τίκτεται ἐκ κόρης Θεόπαιδος. 

δὼν ὁ Ἡρῴδης ἐθαύμασε τὴν ὑπὸ τῶν μάγων ἀκρίβειαν. 

Κράζει καὶ βοᾷ πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς δοξολογοῦντας τὸν Κύριον.

 Λέγετε σοφοὶ καὶ διδάσκαλοι ἄρα που γεννᾶται ὁ Κύριος.

Μάγοι τὸν κηρύττουν καὶ λέγουσι Βασιλέα μέγα καὶ Κύριον. 

Νῦν Ἡρῴδης σήμερον ἤκουσεν ἀληθείας θαῦμα κι ἐθαύμασεν. 

Ξένον καὶ παράδοξον ἄκουσμα, τὴν ὑπὸ τῶν μάγων ἀκρίβειαν. 

μακροθυμήσας καὶ Κύριος, σῶσαι τοὺς εἰς Σε καταφεύγοντας.

Ποιμένες ἰδόντες ἐδόξαζον, δόξα ἐν ὑψίστοις ἐκραύγαζον. 

ῆμα Ἰωσὴφ νύκτα ἤκουσεν ἄγγελος Κυρίου ἐλάλησε. 

Σήμερον γεννᾶται ὁ Κύριος καὶ πᾶσα ἡ κτίσις ἀγάλλεται.

Τρεῖς τὰς ὑποστάσεις ἐγνώκαμεν· Πατέρα, Υἱόν, Πνεῦμα Ἅγιον.

πὸ ἀρχαγγέλων ὑμνούμενον καὶ τῶν Σεραφεὶμ δοξαζόμενον.

Φῶς ἐν τῷ σπηλαίῳ ἐπέφανεν καὶ τὸν κόσμον ὅλον ἐφώτισε.

Χαίρουσα ἡ κτίσις ἀγάλλεται καὶ πανηγυρίζει, εὐφραίνεται.

Ψάλλοντες Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν τὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ τικτόμενον.Ἅγιος, 

παρθενομήτορ καὶ Δέσποινα· σῷζε τοὺς εἰς Σὲ καταφεύγοντας.



Ἀπό τῆς ἐρήμου ὁ Πρόδρομος 
https://youtu.be/MDY411hDNW8?si=7TQ7XGnEdzLPR5Y8
Βυζαντινὰ Κάλαντα των Θεοφανίων (Σιναΐτικη ἀλφαβητικὴ ἀκροστιχίδα) 



πό τῆς ἐρήμου ὁ Πρόδρομος ἦλθε τοῦ βαπτῖσαι τόν Κύριον. 
Ἐρουρέμ, ἐρουρέμ, ἔρου, ρέρου, ρερουρέμ, χαῖρε Πρόδρομε.
 
Βασιλέα πάντων ἐβάπτισε εἰς τόν Ἰορδάνην ὁ Πρόδρομος. 
Ἐρουρέμ, ἐρουρέμ, ἔρου, ρέρου, ρερουρέμ, χαῖρε Πρόδρομε. 

Γηγενεῖς σκιρτᾶτε καί χαίρεσθε, τάξεις τῶν Ἀγγέλων εὐφραίνεσθε
Ἐρουρέμ, ἐρουρέμ, ἔρου, ρέρου, ρερουρέμ, χαῖρε Πρόδρομε. 

Δέξου Ἰορδάνη τόν Κτίστην σου πρίν ἀναχαιτίσεις τά ὕδατα. 
Ἐρουρέμ, ἐρουρέμ, ἔρου, ρέρου, ρερουρέμ, χαῖρε Πρόδρομε. 

Εἰς τόν Ἰορδάνην βαπτίζεται ὑπό Ἰωάννου ὁ Κύριος. 
Ἐρουρέμ, ἐρουρέμ, ἔρου, ρέρου, ρερουρέμ, χαῖρε Πρόδρομε.

25/12/24

Οι τρεις μάγοι και το άστρο της Βηθλεέμ


Εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών μόνο ο Ματθαίος και ο Λουκάς αρχίζουν τις αφηγήσεις τους από τη Γέννηση του Ιησού. Οι δύο αυτές περιγραφές φέρονται να συμπληρώνουν η μία την άλλη. Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο είναι το μόνο που αναφέρει στους μάγους και το αστέρι. 

Ματθ. β΄ 1-12

«Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα (2) λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ. (3) ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης ἐταράχθη καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ’ αὐτοῦ, (4) καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. (5) οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτως γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· (6) Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. (7) Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσεν παρ’ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, (8) καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλέεμ εἶπεν, Πορευθέντες ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδίου· ἐπὰν δὲ εὕρητε ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ. (9) οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον. (10) ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα. (11) καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν. (12) καὶ χρηματισθέντες κατ’ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν...»

Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως
https://youtu.be/g8Wxw6sB19k?si=fXHGi2aUQ4tro2kg
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ´.


Ἡ Γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν. Κύριε δόξα σοι.

Κυπριακά Κάλαντα των Χριστουγέννων 
https://youtu.be/_zuctjSUzd8?si=bFDadmZ1QNPbcy45
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς


Που την Περσίαν έρκουνται τρεις μάγοι με τα δώρα
τζι έναν αστέριν λαμπερόν τους οδηγά στην χώραν. 

Μπαίνουσιν μες το σπήλαιον βρίσκουν την Θεοτόκο

τζαι 'κράτα στες αγκάλες της τον Άγιον της τόκο. 

Γονατιστοί Τον προσκυνούν τζαι δώρα του χαρίζουν
σμύρνα, χρυσό τζαι λίβανο, Θεό Τον ευφημίζουν. 

Την σμύρνα πως εν άνθρωπος, χρυσόν για βασιλέα, 
τον λίβανο πως εν Θεός σ' όλην την ατμοσφαίρα. 

Κοντάκια των Χριστουγέννων

ΚΟΝΤΑΚΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 
http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/prayers/kontakia_xristoygennwn.html


Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον
https://youtu.be/vm4ClZ05F20?si=qpu99YHOwCQtNuFo
Προεόρτιον - Ἦχος γ´. 

 

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον, ἐν σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως. Χόρευε ἡ οἰκουμένη ἀκουτισθεῖσα, δόξασον μετὰ Ἀγγέλων καὶ τῶν Ποιμένων, βουληθέντα ἐποφθῆναι, παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν.

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει
https://youtu.be/6f8DnbLsqsc?si=J6_EsxlxcaSxkqsm
Αὐτόμελον. Ποίημα Ῥωμανοῦ τοῦ Μελῳδοῦ.
Απόδοση: Νίκος Ξυλούρης 


Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι. Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι. Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον,  ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

1/4/23

Καὶ δὸς ἡμῖν, Δέσποτα (Απόδειπνος λόγος)


ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙ

Απόδειπνος λόγος

Ευχή εις τον Σωτήρα Χριστόν


Καὶ δὸς ἡμῖν, Δέσποτα, πρὸς ὕπνον ἀπιοῦσιν, 
ἀνάπαυσιν σώματος καὶ ψυχῆς· 

καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ζοφεροῦ ὕπνου τῆς ἁμαρτίας, 
καὶ ἀπὸ πάσης σκοτεινῆς καὶ νυκτερινῆς ἡδυπαθείας. 

Παῦσον τὰς ὁρμὰς τῶν παθῶν, σβέσον τὰ πεπυρωμένα
βέλη τοῦ πονηροῦ, τὰ καθ᾿ ἡμῶν δολίως κινούμενα·
 
τὰς τῆς σαρκὸς ἡμῶν ἐπαναστάσεις κατάστειλον, 
καὶ πᾶν γεῶδες καὶ ὑλικὸν ἡμῶν φρόνημα κοίμησον. 

Καὶ δώρησαι ἡμῖν, ὁ Θεός, γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμόν, 
καρδίαν νήφουσαν, ὕπνον ἐλαφρόν,
 καὶ πάσης σατανικῆς φαντασίας ἀπηλλαγμένον.

Διανάστησον δὲ ἡμᾶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσευχῆς,
 ἐστηριγμένους ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, 
καὶ τὴν μνήμην τῶν σῶν κριμάτων ἐν ἑαυτοῖς ἀπαράθραυστον ἔχοντας.

Παννύχιον ἡμῖν τὴν σὴν δοξολογίαν χάρισαι εἰς τὸ ὑμνεῖν, 
καὶ εὐλογεῖν, καὶ δοξάζειν τὸ πάντιμον καὶ μεγαλοπρεπὲς ὄνομά σου, 
τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 
νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 
Ἀμήν.

Καὶ δὸς ἡμῖν, Δέσποτα
https://www.youtube.com/watch?v=VAfQ9qnjnJc

2/1/23

Γεώργιος Ακροπολίτης (1217-1282)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΙΤΗΣ: Βυζαντινός λόγιος, διπλωμάτης και ιστορικός του 13ου αιώνα.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από γονείς ευγενείς το 1217 (κατ' άλλους το 1220). Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος, κατείχε τη θέση του Μεγάλου Λογοθέτη. 

Σε ηλικία δεκαέξι χρονών μετοίκησε στη Νίκαια όπου διδάχτηκε φιλοσοφία από τον Βλεμμύδη. Τιμήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Δούκα Βατάτζη με το αξίωμα του μεγάλου Λογοθέτη. Το 1257 αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό Δούκα, όταν, ως στρατηγός του στρατού του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεοδώρου Β΄ Λάσκαρη αντιμετώπισε τον στρατό του εξεγερμένου Μιχαήλ, με αφορμή την αντίρρησή του στην εδαφική παραχώρηση του Δυρραχίου, ως προίκα για τον γάμο των παιδιών τους. Ο Ακροπολίτης ελευθερώθηκε τελικά δύο χρόνια αργότερα.

Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (1261) τοποθετήθηκε ως δάσκαλος φιλοσοφίας και μαθηματικών. Το 1274 συμμετείχε στη σύνοδο της Λυών, εν ονόματι του αυτοκράτορα, κατά την οποία ο αυτοκράτορας αναγνώρισε τα πρωτεία του Πάπα και δέχθηκε την προσθήκη του filioque στο Σύμβολο της Πίστεως. Η έντονη αντίδραση, όμως, των υπόλοιπων ορθοδόξων της Αυτοκρατορίας οδήγησαν στη ματαίωση της συμφωνίας.

Το πιο γνωστό του έργο είναι το ιστορικό έργο "Χρονική Συγγραφή", που πραγματεύεται γεγονότα της περιόδου από την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους μέχρι την ανακατάληψή της από τους Παλαιολόγους (1204-1262). Το έργο αυτό θεωρείται ως μια αρκετά αξιόπιστη και πολύτιμη πηγή, λόγω κυρίως της θέσης του Ακροπολίτη ως Μέγα Λογοθέτη και στρατιωτικό διοικητή. Σώζονται ακόμα διάφοροι λόγοι του, όπως επιτάφιοι ή πανηγυρικοί. Τέλος, γνωστό κείμενό του αποτελεί και ένα ποίημα σχετικό με την Αποκαθήλωση και την Ταφή του Ιησού, το οποίο στην ελληνορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση ψάλλεται κατά τη διάρκεια της Περιφοράς του Επιταφίου την Μεγάλη Παρασκευή.

Σύζυγός του ήταν η Ευδοκία Παλαιολογίνα, ο γιος του, Κωνσταντίνος Ακροπολίτης, υπήρξε γνωστός συναξαριστής, ενώ διατέλεσε και αυτός στο αξίωμα του Μεγάλου Λογοθέτη. Ο υιός άκμασε περί το 1285. Έγραψε πολλούς λόγους κατά των Λατίνων. 

Ο Γεώργιος Ακροπολίτης πέθανε τον Αύγουστο του 1282.

Τον ήλιον κρύψαντα
https://www.youtube.com/watch?v=_nRLlfnSpco

Τὸ στιχηρὸ "ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ ΚΡΥΨΑΝΤΑ" εγράφη στίχος και ταυτόχρονα μουσική στον ἦχο πλάγιο Β´ από τον ΓΕΩΡΓΙΟ Ακροπολίτη, μεγάλο Λογοθέτη (13ο αιώνα), σύμφωνα με την μαρτυρία του ψαλτικού κώδικος ΕΒΕ 884 και εψάλλετο στον ασπασμό του Επιταφίου. Στην μεταβυζαντινή εποχή ο μελωποιός Γερμανός Νέων Πατρών συνθέτει νέα μουσική στόν ίδιο στίχο αλλά σέ ἦχο πλάγιον Α´. Ετσι, ο ήχος πλάγιος Α´ καθιερώνεται σαν ο παραδεδομένος ήχος του στιχηρού στους μεταβυζαντινούς μουσικοσυνθέτες μέχρι την εφεύρεσι της Νέας Μεθόδου (1814) αλλά και τους μετέπειτα συνθέτες που χρησιμοποιούν την Νέα Μέθοδο σαν εργαλείο γραφής της ψαλτικής. Ο Κων/νος Πρωτοψάλτης (1820) “σπάει” τα παραδεδομένα και συνθέτει τον ΗΛΙΟΝ ΚΡΥΨΑΝΤΑ σε ήχο πλάγιο Δ΄. Ετσι, το στιχηρό ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ ΚΡΥΨΑΝΤΑ φθάνει στον 20ο αιώνα μέσα απο την ψαλτική τυπογραφία συντεθειμένο κυρίως στον ήχο πλάγιο Α´. Η πρωτογενής μουσική σύνθεσις του Ακροπολίτου σε ήχο πλάγιο Β´ παρέμεινε άγνωστη στους σημερινούς ψάλτες αφού ηταν ανερμήνευτη επι αιώνες η μεσοβυζαντινή ψαλτική γραφή αλλά και τα ψαλτικά χειρόγραφα δυσπρόσιτα. Ο μουσικολόγος Ιωάννης Αρβανίτης εφευρίσκει το 2010 τον κώδικα ερμηνείας των στιχηρών της Βυζαντινής εποχής και μας δίνει την εξήγησι του Ακροπολίτου στην Νέα Μέθοδο μουσικής γραφής. Το ψαλτικό σύνολο ΡΩΜΑΙΪΚΟ ερμηνεύει σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεσι για τα μουσικολογικά και ψαλτικά χρονικά τον “ΗΛΙΟΝ ΚΡΥΨΑΝΤΑ”. Ο ύμνος “ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ ΚΡΥΨΑΝΤΑ" παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστος στον ορθόδοξο πιστό, μιάς και παρελείφθη απο τα ελληνικά η ρουμανικά λειτουργικά έντυπα ΤΡΙΩΔΙΑ.

23/4/22

Θρήνοι Ιερεμίου

Θρήνοι ή Θρήνοι Ιερεμίου είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης. Στον ιουδαϊκό κανόνα συναριθμείται με τον τίτλο Θρήνοι μεταξύ των βιβλίων που ονομάζονται "Αγιόγραφα"μαζί με το Άσμα Ασμάτων, το Βιβλίο της Ρουθ, τον Εκκλησιαστή και το Βιβλίο της Εσθήρενώ στον αντίστοιχο ελληνικό κανόνα εντάσσεται στη συλλογή των Προφητικών Βιβλίων καθώς ο προφήτης Ιερεμίας είναι ο παραδοσιακός συγγραφέας του. Ωστόσο, σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστήμη, ενώ η καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα ξέσπασε το 586/7 π.Χ. αποτελεί το υπόβαθρο των ποιημάτων, πιθανώς δεν γράφτηκαν από τον Ιερεμία. Πιθανότατα, ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου γράφτηκε από διαφορετικό ανώνυμο ποιητή και στη συνέχεια ενώθηκαν για να σχηματιστεί το βιβλίο.

Το βιβλίο είναι εν μέρει ένας παραδοσιακός «θρήνος της πόλης» που θρηνεί την εγκατάλειψη της Ιερουσαλήμ από τον Θεό, την καταστροφή της και την τελική επιστροφή της θεότητας, και εν μέρει ένα νεκρικό μοιρολόι στο οποίο ο πενθών θρηνεί και απευθύνεται στους νεκρούς. Ο τόνος είναι ζοφερός: ο Θεός δεν μιλάει, ο βαθμός του πόνου παρουσιάζεται ως συντριπτικός και οι προσδοκίες για μελλοντική λύτρωση είναι ελάχιστες. Παρ' όλα αυτά, ο συγγραφέας καθιστά επανειλημμένα σαφές ότι η πόλη (και ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας) είχε αμαρτήσει κατάφορα εναντίον του Θεού, γεγονός στο οποίο ο Θεός απάντησε έντονα. Με τον τρόπο αυτό ο συγγραφέας δεν κατηγορεί τον Θεό, αλλά μάλλον τον παρουσιάζει ως δίκαιο, και μερικές φορές ακόμη και ως φιλεύσπλαχνο.

Θρήνοι Ιερεμία
https://www.youtube.com/watch?v=7lU3DT3D5M8


1ος θρήνος (1ο Κεφ.): 1,1-22 
Ερήμωση και δυστυχία της Ιερουσαλήμ. Η πόλης κάθεται και κλαίει για τις δυστυχίες της, σαν μια μοναχική χήρα. 

2ος θρήνος (2ο Κεφ.): 2,1-22 
Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Οι δυστυχίες της πόλης περιγράφονται σε σχέση με τις εθνικές αμαρτίες. 

3ος θρήνος (3ο Κεφ.): 3,1-66
Θρήνος του προφήτη και αίτηση για εκδίκηση των εχθρών. Οι κάτοικοι ελπίζουν: Η τιμωρία είναι για το καλό τους. Μια καλύτερη μέρα θα ξημερώσει. 

4ος θρήνος (4ο Κεφ.): 4,1-22 
Δυστυχία της Ιερουσαλήμ και οι ένοχοι της. Θρήνος για τη λεηλασία της πόλης και την ερήμωση του ναού. 

5ος θρήνος (5ο Κεφ.): 5,1-22
Δυστυχία του λαού, παράκληση προς αποκατάσταση. Προσευχή για έλεος.

17/4/22

Το Σάββατο του Λάζαρου και Η Κυριακή των Βαΐων

Κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού η εορτή της ανάμνησης της είσοδος Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα τελούνταν μαζί με την ανάσταση του Λαζάρου και αργότερα η δεύτερη μετατέθηκε κατά μία ημέρα πριν, δηλαδή το Σάββατο του Λάζαρου.

Ὡσαννὰἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.


Ἀπολυτίκιον 

Ἦχος α’ 

Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν, πρὸ τοῦ σοῦ Πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἢγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός, ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ Παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ Νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν, Ὡσαννὰἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.


Έτερον Απολυτίκιον

Ήχος δ’

Συνταφέντες σοι δια του Βαπτίσματος, Χριστέ ο Θεός ημών, της αθανάτου ζωής ηξιώθημεν τη Αναστάσει σου, και ανυμνούντες κράζομεν· Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου.


1/1/22

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
 Περιτομής Του Κυρίου Ιησού Χριστού και Αγίου Βασιλείου


«Καί νέ­ον ἔ­τος ἀ­ριθ­μεῖ, 
ἡ τοῦ Χρι­στοῦ Πε­ρι­το­μή, 
κι ἡ μνή­μη τοῦ Ἅ­γίου
 καί Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου. 

Τοῦ χρό­νου μας κα­λή ἀρ­χή 
καί ὁ Χρι­στός μᾶς προ­σκα­λεῖ, 
τήν κα­κί­α ν’ ἀρ­νη­θῶ­μεν μ’ ἀ­ρε­τάς νά στο­λι­σθῶ­μεν, 
νά ζῶ­μεν βί­ον τέ­λει­ον κα­τά τό εὐ­αγ­γέ­λιον, 
μέ ἀ­γά­πην καί εἰ­ρή­νην 
καί μέ τήν δι­και­ο­σύ­νην».

Αγιορείτικα Κάλαντα 
https://www.youtube.com/watch?v=qxYc1Z6ZfR4
Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους


Βυζαντινά Κάλαντα 
https://www.youtube.com/watch?v=JhdSBSEgpkc

10/12/21

Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Καβαρνός

Ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος (κατά κόσμον: Παναγιώτης Καβαρνός), γεννήθηκε στις 
14 Ιουλίου 1980, στο Πλωμάρι της Λέσβου και μεγάλωσε στην Μυτιλήνη. Από μικρό παιδί θα αρχίσει να μελετάει τη βυζαντινή μουσική με τον γνωστό Πρωτοψάλτη και καθηγητή Γιώργο Μιχαλέλη. Ξεκίνησε ως ψάλτης στα 13 του χρόνια και σε ηλικία 15 ετών ανταμείφθηκε για το εκπληκτικό του ταλέντο στη βυζαντινή μουσική από το Υπουργείο Παιδείας. Ακολούθως μετέβηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Θεολογία στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε Μουσική Τεχνολογία στο τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Μουσικών Οργάνων στο ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και Σκηνοθεσία, Ηχοληψία και Ηχοτεχνία στο ΙΕΚ Αθηνών και στο στούνιο του Μεγάρου Μουσικής ΑθηνώνΑπό το 2014, είναι κάτοχος PhD στην Επικοινωνία της Θρησκείας από το Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης (Pontifical Oriental Institute). Επιπλέον στις μουσικές σπουδές του, κατέχει πτυχία Ανώτερων Θεωρητικών της Ευρωπαϊκής μουσικής (Αρμονία, Αντίστιξη και Σύνθεση), ενώ παράλληλα είναι πτυχιούχος και διπλωματούχος Βυζαντινής ΜουσικήςΣτις 27 Ιανουαρίου 2009, χειροτονήθηκε σε διάκονο και δύο εβδομάδες αργότερα, στις 2 Φεβρουαρίου 2009, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, λαμβάνοντας και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Ξεκίνησε ως διάκονος στην εκκλησία Μεταμόρφωσης Μοσχάτου, στη συνέχεια ως ιερέας στον Άγιο Γεώργιο, δύο εκκλησίες στην Αθήνα. Σήμερα υπηρετεί ως Προϊστάμενος και εφημέριος στον Ιερό Ναό Αναλήψεως, στον Νέο Κόσμο στην Αθήνα.

Στην ηλικία των 20 χρόνων δημιούργησε μια βυζαντινή μουσική σχολή όπου εκπαίδευσε πάνω από διακόσιες φοιτητές, μοιράζοντας τις γνώσεις και την εμπειρία του στη βυζαντινή μουσική για πάνω από δέκα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας του, ο πατέρας Νικόδημος έγραψε ειδικά βιβλία για τους μαθητές για να μάθουν εύκολα τη βυζαντινή μουσική πιο εύκολα με συγκεκριμένες ασκήσεις για την εκπαίδευση της φωνής και της ακουστικής ευαισθησίας των μαθητών. Επιλέγοντας από τους μαθητές του σχολείου, ο πατέρας Νικόδημος δημιούργησε μια βυζαντινή μουσική χορωδία, η οποία είχε περίπου 40 άτομα τη φορά. O πατέρας Νικόδημος συνέχισε τη διδακτική του δραστηριότητα διδάσκοντας ως δάσκαλο βυζαντινής μουσικής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Καποδίστριας, στο Πανεπιστημιακό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης στην Ιταλία, στο Università degli Studi της Περούτζια, της Περούτζια, της Ιταλίας και του ελληνικού κολεγίου. 

Καβαρνός -Κύριε ελέησον
https://www.youtube.com/watch?v=-EN5b1piGB0



 

3/11/20

Βασιλιάς Σολομών

Μία από τις πιο εξέχουσες μορφές της Παλαιάς Διαθήκης είναι αυτή του υιού του Προφήτη και Βασιλιά Δαυίδ, Σολομών. Ο Σολομώντας ήταν ο πέμπτος υιος του Δαυίδ και της Βηρσαβεέ και ο 3ος Βασιλιάς του Ισραήλ. Ανέβηκε στο θρόνο ττο 972 π.Χ. και βασίλεψε επί 40 έτη. Η βασιλεία του διακόπηκε με τον θάνατό του το 931 π.X. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιεροβοάμ.

Η Αγία Γραφή αναφέρει ότι ο Σολομών διακρινόταν για τη σοφία, τη μεγάλη του σύνεση και μόρφωση. Σ' αυτόν αποδίδονται 3.000 παραβολές και 5.000 ωδές. Επίσης, του ανήκει η πατρότητα των έργων «Εκκλησιαστής», «Άσμα Ασμάτων» και «Παροιμίες» που αποτελούν πηγή πληροφοριών για τη ζωή και το έργο του. Δείγμα της μεγάλης σοφίας του αποτελεί η απόδοση δικαιοσύνης στην περίφημη δίκη των δύο γυναικών που διεκδικούσαν το ίδιο παιδί. Η απόφασή του να διαμελιστεί το παιδί, είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί η αληθινή του μητέρα. Με τα πλούτη που συγκέντρωσε ο Σολομώντας εκτέλεσε πλήθος έργων όπως συγκοινωνιακά και καλλωπισμού. Ανήγειρε μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, όπως τα εντυπωσιακά ανάκτορα, όπου διέμενε με πρωτοφανή χλιδή, μαζί με συζύγους και ερωμένες (κατά την παράδοση έφθαναν τις χίλιες), καθώς και τον περίφημο ναό της Ιερουσαλήμ στον λόφο Μωριά, όπου μετέφερε την Κιβωτό της Διαθήκης. Φρόντισε για την ανοικοδόμηση πολλών πόλεων όπως της πυρποληθείσας Γεζέρ, της Μεγιδδώ αλλά και της Ιερουσαλήμ. Η φήμη του είχε φτάσει στα πέρατα του κόσμου. Είναι περίφημη η επίσκεψη στο παλάτι του της Βασίλισσας της Αραβίας Σαβά με πολύ μεγάλη συνοδεία, κατά την οποία αντάλλαξαν ακριβά δώρα, υφάσματα, πολύτιμες πέτρες, χρυσάφι κι αρώματα. Η βαριά όμως φορολογία και οι αγγαρείες που επέβαλε για την εκτέλεση των μεγάλων έργων, προκάλεσαν την αγανάκτηση του λαού του κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Εκδηλώθηκαν τότε σημαντικές εξεγέρσεις και η κατάληξη ήταν, μετά τον θάνατό του, το ιουδαϊκό κράτος να διασπαστεί, να παρακμάσει και τελικά να καταρρεύσει.

Αποσπάσματα από το "Άσμα Ασμάτων" (Κραταιά ως θάνατος αγάπη)
https://www.youtube.com/watch?v=Kp5hssW-Z0A
Μετ. Γιώργος Σεφέρης
Μελοποίηση: Μάνος Χατζιδάκις
Απόδοση:Δημήτρης Ψαριανός, Φλέρυ Νταντωνάκη.
Δίσκος "Μεγάλος Ερωτικός"

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Συνολικες Προβολες