Περικλής (490-429 π.Χ.)

Ο Αθηναίος πολιτικός, ρήτορας και στρατηγός Περικλής, καταγόταν από αριστοκρατική γενιά και χάρη στον πλούτο και την υψηλή κοινωνική θέση της οικογενείας του πέρασε ήρεμα νεανικά χρόνια και είχε την τύχη όχι μόνο να ικανοποιήσει την αγάπη του για τη μελέτη, αλλά και να γνωρίσει και να μαθητεύσει κοντά σε μερικούς από τους πιο ξακουστούς φιλοσόφους της εποχής του, όπως ήταν ο Ζήνων ο Ελεάτης, ο Πρωταγόρας και ο Αναξαγόρας, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία και από το χαρακτήρα του οποίου πιθανώς πήρε την πραότητα και τον αυτοέλεγχο, κύρια χαρακτηριστικά της μετέπειτα πολιτικής του.

Ο Περικλής κατάφερε να συγκεντρώσει όλη την πολιτκή εξουσία στα χέρια του. Οι ριζοσπαστικοί νόμοι και οι φιλαλαϊκές του προτάσεις οδήγησαν το Δημοκρατικό Πολίτευμα σε δυσθεώρητα ύψη ενώ και το Αθηναίκό πλήθος τον εκλέγει διαρκώς στρατηγό από το 445 εως 429 (πλην μίας και μόνης φοράς το 430). Κατορθώνει να μετατρέψει τη Δηλιακή Συμμαχία σε «Αθηναϊκή Υπερδύναμη» και με τα χρήματα της να φτιάξει μια ναυτική υπερδύναμη και εν τέλει αφού μετέφερε το ταμείο της στην Αθήνα να οδηγήσει την πόλη του στην μεγαλύτερη ακμή της ιστορίας της (πολιτική-στρατιωτική-κοιωνική). Ενδεικτικό είναι ότι στην μισοκατεστραμμένη Ακρόπολη λόγω της Περσικής Εισβολής του 480 επιδιωρθόνται και κατασκευάζονται τώρα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, όπως ο Παρθενώνας και το Ερεχθείο ενώ γράφονται λογοτεχνικά έργα απαράμιλλης καλλιτεχνικής αξίας.

Ο Περικλής ως πολιτικός έχει περίοπτη θέση και στη "ξυγγραφή" του Θουκιδίδη καθώς είναι ο μόνος που έχει 3 επώνυμους λόγους. Ο πρώτος, πριν την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου και η πολιτική του γραμμή να μην έρθουν σε ανοικτή ρίξη με τη Σπάρτη και να επιδιώξουν την νίκη όχι δι΄ αποφασιστικών μαχών αλλά διά της κατατριβής του αντιπάλου, ο δεύτερος, είναι ο περίφημος Επιτάφιος λόγος του για τους νεκρούς του πρώτου έτους του πολέμου, που στην ουσία ήταν ένα εγκώμιο για την Αθήνα της εποχής του και του Δημοκρατικό Πολίτευμα και τρίτον, μετά το ξέσπασμα του λοιμού όπου προσπαθεί να ανυψώσει το ηθικό τους και να τους πείσει να παραμείνουν πιστοί στην πολιτική του γραμμή και να μην συνθηκολογήσουν.

Πριν πεθάνει όμως είδε τους δύο γιους του, τον Πάραλο και τον Ξάνθιππο να πεθαίνουν από το φοβερό λοιμό που χτύπησε την πόλη και τους ίδιους τους συμπολίτες του να τον κατηγορούν για τα δεινά του πολέμου και να του επιβάλουν πρόστιμο αφαιρώντας του το αξίωμα του στρατηγού το 430. Όταν όμως πέθανε τότε ήταν που κατεδείχθηκε και η ορθή πρόγνωσης των θέσεων του καθώς ο Περικλή ήταν εκείνος που φρόντιζε το δημόσιο συμφέρον ενώ οι επίγονοι του ενδιαφέρονταν για το ιδιωτικό τους συμφέρον. Ο Θουκιδίδης αναφέρει για τον νεκρό Περικλή πως εκείνος ήταν που οδηγούσε το πλήθος και όχι το αντίθετο, η επιρροή του εκπορευόταν κυρίως από την κοινή εκτίμηση που είχαν προς εκείνο και την προσωπική του ικανότητα. Δεν ομιλούσε προς κολακείαν, υπήρξε ανώτερος χρημάτων, δυνατός εις τη σκέψη και κατείχε το πλήθος ελευθέρο αφού εξουσίαζε δια μέσω της πειθούς και όχι δια μέσου εξαναγκαστικών μέτρων βίας. Ο Περικλής υπήρξε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης και αρχηγός των Αθηνών και ο περίφημος "Χρυσός Αιών" δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια τριαντακονταετία κατά την οποία ο ίδιος μεγαλούργησε.

Οι Αρχαίοι (Που 'σαι καημένε Περικλή) 
https://www.youtube.com/watch?v=Im1K-AsptgU
Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Αν ζούσαν οι Αρχαίοι
https://www.youtube.com/watch?v=3ivIa5hp124
Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Μητσάκης
Εκτέλεση: Γιάννης Καλατζής & Καίτη Αμπάβη

Οι παλαιστές του δρόμου [Κουταλιανός - Σουγκλάκος - Τρομάρας]

Έλληνες Παλαιστές
Modern Greek folk athletes-heroes-Strongmen

https://www.youtube.com/watch?v=XoziGQSZqdo

"Οι ιστορίες και τα τραγούδια που γράφτηκαν για την δύναμη τους μας μεταφέρουν στην παλαίστρα του δρόμου, στην εποχή που ο παλαιστής ήταν ένας επαγγελματίας διασκεδαστής, ο οποίος με διάφορα δυναμικά και τεχνικά κόλπα διασκέδαζε μικρούς και μεγάλους στις πλατείες, στα παζάρια και στα πανηγύρια. Μασούσαν σίδερα, σήκωναν βάρη που ζύγιζαν τόνους, έσπαζαν πέτρες πάνω στο σώμα τους, τραβούσαν με τα δόντια κάρα και λύγιζαν βέργες. Ακόμη και ο μυθικός Ηρακλής θα ζήλευε την ρώμη του Κουταλιανού, την δύναμη του Τζιμ Αρμάου, του Jim Londos, του Δημήτρη Τόφαλου, Χάρη Καρπόζηλου, του Γιάννη Κεσκιλίδη γνωστό και ως Σαμψών, του φοβερού Απόστολου Σουγκλάκου, το τρομερό Γιώργη Τρομάρα. Σε μια εντελώς αντι-ηρωϊκή και αντι-ιδανική εποχή υπήρξαν πρώτυπα ανδραγαθίας, ήταν οι λαϊκοί ήρωες, οι λαϊκές μορφές που μπορούσαν να κρατήσουν με τα δόντια τους το βάρος ενός ιστορικού και ένδοξου παρελθόντος."

Ο Κουταλιανός
https://www.youtube.com/watch?v=JF9IbMran2w
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη Εκτέλεση: Γιάννης Καλατζής
Από το δίσκο "ΝΑΧΑΜΕ ΤΙ ΝΑΧΑΜΕ", 1972

Ο Παναής Κουταλιανός (1847-1916) ήταν φημισμένος Έλληνας παλαιστής στα τέλη του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κούταλη της Προποντίδας. Ήταν ναυτικός, εξαιρετικά χεροδύναμος και κατάφερε να γίνει διάσημος στην Αμερική, όταν κατανίκησε πολλούς μεγάλους παλαιστές της εποχής. Στους αγώνες φορούσε το δέρμα μιας τίγρης, την οποία είχε στραγγαλίσει σε αγώνα. Έκανε επιδείξεις της δύναμής του λυγίζοντας σίδερα, σπάζοντας αλυσίδες, βράχια κλπ. Ένα από τα κατορθώματά του ήταν να κουβαλά τρία κανόνια, ένα στους ώμους και δύο στα πλευρά του δεξιά και αριστερά, ενώ ο ίδιος τα πυροδοτούσε και παρέμενε ατάραχος στην θέση του. Φωτογραφίες του σήμερα στολίζουν τα καφενεία της Νέας Κούταλης Λήμνου, ενώ προς τιμήν του έχει στηθεί άγαλμα στην πλατεία του χωριού. Την καριέρα του ακολούθησε ο γιος του Δημήτριος Μακρής Κουταλιανός και ο εγγονός του Γεώργιος Μακρής Κουταλιανός.

Σουγκλάκος -Το Άδικο (Ακυκλοφόρητο)
https://www.youtube.com/watch?v=1XiCOehG9UQ

Στίχοι: Απόστολος Σουγκλάκος

Μουσική: Θοδωρής Ζιούτος 

Κιθάρες: Ηλίας Ράπτης ( ε-raptor )

Εκτέλεση: Απόστολος Σουγκλάκος

Ο Απόστολος Σουγκλάκος (1950-2006) γεννήθηκε ατον Πειραιά. Ήταν Έλληνας παλαιστής του κατς (Catch wrestling) και ηθοποιός. Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και την πάλη, στην οποία και αφοσιώθηκε. Τη δεκαετία του '80 κυριάρχησε στα ρινγκ, ενώ κατά διαστήματα εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές εκπομπές. Περιστασιακά ασχολήθηκε και με τη δισκογραφία. Υπήρξε ο βασικός εμψυχωτής του Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου. Τον Αύγουστο του 2006 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στη Ρόδο, όπου βρισκόταν για επαγγελματικούς λόγους και το διάστημα αυτό ήταν σε κώμα στο νοσοκομείο. Πέθανε έπειτα από δύο εβδομάδες, στις 5 Σεπτεμβρίου του 2006, σε ηλικία 56 ετών. Κηδεύτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο και είχε 3 παιδιά. https://www.youtube.com/watch?v=iAaQTEpMotM

Τρομάρας
https://www.youtube.com/watch?v=LpQS9JffPIs
Μουσική: Χρήστος Ολύμπιος
Στίχοι: Γιώργος Γκουλιόβας
Εκτέλεση: Μανώλης Τοπάλης

 

Wrestling Champion of Greece & Europe Strongman. Ο Γιώργος Τρομάρας (30 Ιουνίου 1947) είναι ο τελευταίος του είδους. Απο πολύ μικρή ηλικία έδειξε την κλήση του στην πάλη και στην μυική δύναμη. Οι άθλοι του είναι το λύγισμα χοντρών σιδερικών, σπάσιμο χοντρών αλυσίδων, σήκωμα αυτοκινήτων, άνοιγμα ελατηρίων άνω των 400 κιλών με τα δόντια, ακόμα και τράβηγμα αμαξοστοιχίων. Τα παιδικά του χρόνια όπως έχει πει και ο ίδιος ήταν δύσκολα, η αγάπη του όμως για το άθλημα τον ανέδειξε γρήγορα τον νέο Ηρακλή. Έχει εκφράσει το παράπονο του πάνω σε αυτό, λέγοντας «θέλω να δω έστω και δέκα νέους με κλήση πάνω στην πάλη και στις μυικές ικανότητες, ώστε να βρεθούν συνεχιστές», όπως επίσης οτι «εάν σταματήσω εγώ αυτό που κάνω, θα σβήσει εξ' ολοκλήρου». Παράλληλα έχει εκφράσει το παράπονο του σχετικά με την αδιαφορία που δίχνει η πολιτεία απέναντι στο συγκεκριμένο άθλημα, στην άθληση γενικά, αλλά και στον ίδιο. Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιό τον Κώστα, ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του στο άθλημα. Ο Γιώργος Τρομάρας έχει παρουσιάσει χιλιάδες προγράμματα επίδειξης μυικής δύναμης στην Ελλάδα και σε πάνω απο 35 κράτη. Έχει παρουσιάσει προγράμματα σε μαθητές σε όλη την Ελλάδα, πάντα με περισσότερο το ηθικό δίδαγμα. Έπανηλειμένα όταν παρουσιάζεται ενόπιον νέων παιδιών, τόνιζει πάντα το «μακριά απο τσιγάρα και βλαβερές ουσίες και προπαντός απο τη μάστιγα του αιώνος, τα ναρκωτικά». Λεπτομέριες στην αυτοβιογραφία του "Γιώργος Τρομάρας, 50 χρόνια, η ιστορία της ζωής του" που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Επτάλοφος. https://www.youtube.com/watch?v=So61u8vZSeo

Γιάννης Καλατζής (1943-2017)

Ο Γιάννης Καλατζής γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1943. Ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στα τέλη της δεκαετίας του 60΄ και κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1970. Ο Καλατζής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1943. Η καριέρα του ως τραγουδιστή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ο ίδιος ήταν μέλος του Τρίο Μορένο στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου αρχικά είχε συνεργαστεί με τον διάσημο συνθέτη Γιώργο Μητσάκη. Ακολούθησαν συνεργασίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου (Λοϊζοις, Κουγιουμτζής, Κατσαρός) ένω έλαβε μέρος και σε δέκα ταινίες. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄70 ο Καλατζής συνεργάστηκε με τον Νίκο Καρβέλα σε τραγούδια του Τόλη Βοσκόπουλου. Το τελευταίο του άλμπουμ πρωτού εγκαταλείψει την μουσική δράση ήταν το 1984, ωστόσο, και το 1985, έλαβε μέρος σε μια μεγάλη συναυλία αφιερωμένη στο συνθέτη Μάνο Λοϊζο που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Το 2000, κυκλοφόρησε "Τα καλύτερα μου τραγούδια".

Μεγάλες Επιτυχίες: Η γοργόνα, Δελφίνι - Δελφιάκι, Τζαμάικα, Παποράκι του μπουρνόβα, Το παλιό ρολόι, Ο Σταμούλης ο λοχίας, παραμυθάκι μου,  Κυρα Γιώργαινα, Τα χρυσά κλειδιά, Ήσουν ωραία, Ξενάκι είμαι και θα ΄ρθώ, Ο Κουταλιανός

Κυρα-Γιώργαινα

https://www.youtube.com/watch?v=6llTBiMC5Fg
Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Καλατζής

"Είναι γεγονός ότι το τραγούδι γράφτηκε εκείνη  την  εποχή και  πράγματι  άρεσε στον  δικτάτορα Παπαδόπουλο και  ήταν  το αγαπημένο  του, δεν σημαίνει όμως  ότι  απαγορεύεται  να  αρέσει σε εμένα, αφού συντρόφευε τα  καλύτερα  χρόνια της ζωής μου, τα  χρόνια  της  ξεγνοιασιάς, της παιδικής μου  ηλικίας." michalis doctor

Παραμυθάκι μου
https://www.youtube.com/watch?v=UtxiyHgQHDI
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση : Γιάννης Καλατζής

21η Απριλίου 1967: Τα χουντοτράγουδα και η λογοκρισία

 Tracklist: Ο Ύμνος της 21ης Απριλίου (Μέσα στ΄ Απρίλη τη γιορτή), Το λεν' οι πετροπέρδικες (Ω ρε Γιώργο Παπαδόπουλε), Ναι Στο Σύνταγμα, Δώστε τα Χέρια, Βάστα τα Κλειδιά, Ένα Πρωϊνό τ' Απρίλη, Η Εθνική Κυβέρνηση, Μια Καλή Χειρονομία, Να Ζήσει Ο Εθνικός Στρατός, Οι Σωτήρες Του Εθνους, Στις 21 Απρίλη, Συ Μεγάλε Κυβερνήτη, Τα Χρέη!, Ελλάδα Μας Τρισένδοξη, Φάλαγγα

Πρόκειται κυρίως για κάποιους καλαματιανούς, εμβατήρια και πολλά δημοτικά. Είναι προσωπολατρικά και υπέρ της Στρατοκρατίας. Η Επταετία άλλωστε υμνήθηκε πάρα πολύ από τους υποστηρικτές της και πολύ λιγότερο την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Ο Παπαδόπουλος είχε ιδιαίτερη αγάπη στα δημοτικά αλλά ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια ήταν το "Κυρα-Γιώργαινα ο Γιώργος σου που πάει " (Ο Γιώργος είναι πονηρός). Χαρακτηριστικά ένα εμβατήριο που λέγονταν κυρίως στο στάδιο της προπαίδευσης οπλιτών κατά την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών λεγόταν Φάλαγξ και συνθέτης του ήταν ο Σ. Σπάθης. Το εμβατήριο αυτό είχε γραφτεί το 1965 και κατέληγε σε «Πίστις Θρόνος και Πατρίς» χωρίς ευρεία διάδοση. Μετά την 21η Απριλίου 1967 υιοθετήθηκε ως εμβατήριο προπαίδευσης και μετά τον Ιούνιο του 1973 άλλαξε και η κατάληξή του σε Πίστις, Λόγχη και Πατρίς!

 ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Συχρόνως το "Απριλιανό καθεστώς" επέβαλε γενική λογκρισία σε όλα τα άλλα τραγούδια όπως και σε όλους γενικά τους τομείς της δημόσιας ζωής, της πολιτικής, της δημοσιογραφίας και της ενημέρωσης. Το έργο της προληπτικής αυτής λογοκρισίας είχε Συνταγματάρχη Κωνσταντίνος Βρυώνης. Μάλιστα πολλοί ποιητές, τραγουδιστές, συνθέτες και στιχουργοί οδηγήθηκαν στα κρατητήρια ή στην εξορία ενώ υπήρχαν και κάποιοι συνάδελφοι τους που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση υπέρ τους.

Το "Δημοτικοφανές" τραγούδι της Χούντας
https://www.youtube.com/watch?v=ccZ5393tbeI

Κυρα-Γιώργαινα

https://www.youtube.com/watch?v=6llTBiMC5Fg
Στίχοι: Πυθαγόρας Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Καλατζής

Οι απαγορεύσεις

 https://www.youtube.com/watch?v=l_dMs7rB6pE

Γενικά ως λογοκρισία ονομάζουμε τον έλεγχο του λόγου και άλλων μορφών ανθρώπινης έκφρασης. Σε πολλές περιπτώσεις (όχι πάντα) η λογοκρισία ασκείται από κυβερνητικά όργανα (κρατική λογοκρισία). Η λογοκρισία πηγάζει συνήθως από τη θέληση των κυβερνώντων (και όχι μόνο) να ασκούν έλεγχο στην κοινωνία. Η λογοκρισία υπάρχει σε διάφορες μορφές από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Παρ' όλο που είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να παράγει και να λαμβάνει πληροφορίες χωρίς κανέναν περιορισμό, σε καμία χώρα του κόσμου δεν υπάρχει απόλυτη ελευθερία έκφρασης (είτε γραπτού είτε προφορικού λόγου). Αντίθετα, κάθε χώρα έχει τους δικούς της νόμους ενάντια στον λίβελλο, την αισχρολογία, τη βλασφημία, την ανταρσία ενάντια στο κράτος, κλπ. Όλοι οι προαναφερθέντες νόμοι θέτουν κατά κάποιο τρόπο περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου, της έκφρασης και της ελεύθερης επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Oι μέθοδοι εφαρμογής της λογοκρισίας μεταβάλλονται ανάλογα με τις ιδέες, τις συνήθειες και την ηθική που επικρατεί σε κάθε χώρα και σε κάθε εποχή.

Αν και η λογοκρισία συμβαίνει σε όλα τα καθεστώτα, γίνεται μεγαλύτερη χρήση της σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπως η δικτατορία.

Η Μηχανή του Χρόνου: Η Λογοκρισία στην Χούντα

https://www.youtube.com/watch?v=KVE7QCf5rb0

https://www.youtube.com/watch?v=70_HHUWwbRQ