Ανδρέας Λασκαράτος, εξωσολωμικός σατιρικός ποιητής και πεζογράφος από το Ληξούρι της Κεφαλληνίας. Αφορίστηκε από Μητροπολίτες εξ αιτίας του έργου του κατά του κλήρου και των θρησκευτικών εθίμων.
Ο Ανδρέας Λασκαράτος προερχόταν από πλούσια και ευγενή οικογένεια. Έμαθε γράμματα κοντά στο λαμπρό δάσκαλο Νεόφυτο Βάμβα και εκεί γνώρισε τον Λόρδο Βύρωνα που εκείνη την περίοδο οργάνωνε το εκστρατευτικό σώμα των Σουλιωτών. Λόγω του ανυπότακτου χαρακτήρα του κλείστηκε εσώκλειστος στη Σχολή του Κάστρου. Σε ηλικία 21 ετών ο θείος τον διόρισε γραφέας στη Γερουσία στην Κέρκυρα και τον έγραψε στη Νομική Σχολή του Ιονίου Πανεπιστημίου επειδή τον πρόοριζε για δικαστή. Από την Κέρκυρα γύρισε στην Κεφαλλονιά και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα πρωτοκολλητής του Ειρηνοδικείου. Στη συνέχεια παραιτήθηκε και πήγε στην Πίζα και στο Παρίσι για νομικές σπουδές. Το 1839 επέστρεψε ασκώντας μόλις για τρία χρόνια το επάγγελμα του νομικού, ο θάνατος του πατέρα του όμως το έκανε να ξαναασχοληθέι με τη δικηγορία λόγω κάποιων οικογενειακών υποθέσεών του, όμως η Γερουσία του αρνήθηκενα του χορηγήσει την άδεια. Την περίοδο αυτη ταξιδεύει στην Κρήτη για να μελετήσει το κρητικό γλωσσικό ιδίωμα και τα λαϊκά τραγούδια της. Ταξιδεύει επίσης στην Αθήνα, στη Σύρο, στην Κόρινθο, στην Πάτρα, στο Μεσολόγγι. Υπήρξε μαθητής του Ανδρέα Κάλβου, ενώ γνώρισε και τον Διονύσιο Σολωμό. Ήταν παντρεμένος με την Πηνελόπη Κοργιαλένειου, από γνωστή και εύπορη οικογένεια του νησιού, με την οποία απέκτησε δύο γιους και εφτά κόρες.
Ο Ανδρέας Λασκαράτος εξέδωσε αρκετές σατιρικές εφημερίδες καυτηριάζοντας αδιακρίτως την ανηθικότητα, την αδικία, την υποκρισία. Πολλές φορές καταφέρθηκε εναντίον των πολιτικών και της ανικανότητάς τους, ενώ πολέμησε σκληρά τις θρησκευτικές προλήψεις και δοξασίες, κυρίως δε την αυθαιρεσία της θρησκευτικής αρχής. Στις 2 Μαρτίου 1856, ο μητροπολίτης Κεφαλλονιάς Σπυρίδωνας Κοντομίχαλος, στην αγγλοκρατούμενη τότε Κεφαλονιά, αφορίζει τον Ανδρέα Λασκαράτο λόγω του βιβλίου του «Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς». Ο Λασκαράτος καταφεύγει κυνηγημένος στη Ζάκυνθο, αλλά στις 16 Μαρτίου 1856 αφορίζεται και εκεί, από τον μητροπολίτη της, Νικόλαο Κοκκίνη. Στο Λονδίνο γράφει την "Απόκριση στον Αφορισμό" που θα εκδοθεί μετά από 12 χρόνια. Ξαναγυρίζει στα Επτάνησα και μέσα από την εφημερίδα του "Ο Λύχνος" ρίχνει νέο λάδι στη φωτιά έτσι ξεσπούν νέοι κατατρεγμοί, φυλακίσεις και περιπλανήσεις. Τελικά αθωώνεται από την Ιερά Σύνοδο και λίγο πριν πεθάνει αίρεται και ο αφορισμός του.
Κυριότερα πεζά και ποιήματα του: "Το Ληξούρι εις τους 1836", "Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς", "Η Βάρκα - Ψευδοφιλελεύθερη Κεφαλονίτισσα", "Πνίχτης", "Γιατί τα τάλαρα τα λένε τάλαρα", "Η Γέννησή μου", "Οι καταδρομές μου εξαιτίας του Λύχνου", "Αυτοβιογραφία" κ.α.
Ο Επτανήσιος ποιητής πέθανε στο Αργοστόλι το 1901 αλλά το έργο του παραμένει διαχρονικό έως σήμερα. Όσοι το έχουν μελετήσει αντιλαμβάνονται ότι ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε ιδιαίτερα μπροστά για την εποχή του και σήμερα, όσα αυτός είχε προβλέψει και επιθυμούσε είτε αλλάξει είτε να εμποδίσει, έχουν κατά κανόνα επαληθευτεί. Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω - Φίλτατη μου Ανελίνα
https://www.youtube.com/watch?v=G5TdfUbHrSs
Στίχοι: Ανδρέας Λασκαράτος
Μουσική: Χάρης Καβαλλιεράτος
Έργο: "Συ φέρνεις τα τραγούδια" (1985)
Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω - Να σε φιλώ
https://www.youtube.com/watch?v=IouvNhH4S48
Στίχοι: Ανδρέας Λασκαράτος
Μουσική: Χάρης Καβαλλιεράτος
Έργο: "Οι κακές μας πράξεις" (1982)
Ομάρ Χαγιάμ: Πέρσης φιλόσοφος, φυσιοδίφης, δάσκαλος, μαθηματικός, αστρονόμος και ποιητής, ο οποίος έγραψε και πραγματείες για τη μηχανική, τη γεωγραφία, την ορυκτολογία, τη μουσική και την Ισλαμική θεολογία.
Το πλήρες όνομα του Ομάρ Χαγιάμ είναι: Γκιιάτ αντ-Ντιν (που σημαίνει "ο Στρατιώτης της Πίστης" και υπονοεί τη γνώση του Κορανίου) Αμπούλ Φατχ Ουμάρ ιμπν Ιμπραχίμ (που σημαίνει πατέρας, κατακτητής, ζωή και το πατρικό όνομα Ιμπραχίμ) Χαγιάμ (που σημαίνει "σκηνοποιός", παρώνυμο δηλαδή από το επάγγελμα του πατέρα του και τέλος) Nισαπουρί (που συνδέεται με την πατρίδα του το Νισαπούρ).
Η σημασία του ως φιλόσοφου και δάσκαλου και τα λίγα διασωθέντα
φιλοσοφικά του έργα δεν έχουν τύχει της ίδιας προσοχής με τα
επιστημονικά και ποιητικά του κείμενα. Ο Καγιάμ ήταν διάσημος την εποχή του ως μαθηματικός και αστρονόμος. Έγραψε τη Πραγματεία για την Απόδειξη Αλγεβρικών Προβλημάτων (1070), που καθόρισε τις αρχές της άλγεβρας, μέρους του σώματος των
περσικών Μαθηματικών που τελικά μεταδόθηκαν στην Ευρώπη ενώ παρήγαγε σημαντικό έργο στη γεωμετρία, ιδιαίτερα στη θεωρία των αναλογιών ενώ βοήθησε και στην τελική ανάπτυξη της μη ευκλείδειας γεωμετρίας. Συνέβαλε ακόμη και σε μια μεταρρύθμιση του Ιρανικού ημερολογίου.
Έξω από το Ιράν και τις περσόφωνες χώρες ο Καγιάμ είχε μια επίδραση στη
λογοτεχνία και τις κοινωνίες μέσω της μετάφρασης των έργων του και της
εκλαΐκευσης από άλλους λόγιους. Η μεγαλύτερη τέτοια επίδραση ήταν στις
αγγλόφωνες χώρες. Ο Άγγλος λόγιος Τόμας Χάιντ (1636-1703) ήταν ο πρώτος
μη Πέρσης, που τον μελέτησε, ενώ τη μεγαλύτερη επιρροή από όλους άσκησε ο ποιητής
Έντουαρντ Φιτζέραλντ (1809–83), που κατέστησε τον Καγιάμ το διασημότερο ποιητή της Ανατολής στη Δύση
μέσω της περίφημης μετάφρασης και των διασκευών του μάλλον μικρού
αριθμού τετράστιχων του Καγιάμ στα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ. Ύμνησε επικούρειες απολαύσεις, κρασί και γυναίκες, για να προβάλει όμως
εντονότερα τις φιλοσοφικές του σκέψεις, πολλές απ’ τις οποίες φαίνονται
αιρετικές, αν σκεφτεί κανείς το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν. Ειδικά για τις θρησκευτικές του απόψεις έχει χυθει πολύ μελάνι από μεταγενέστερους εαν είναι όντως σύμφωνες ή όχι με τις ισλαμικές παραδόσεις και αντιλήψεις.
Στην Ελλάδα έργα του Ομάρ Καγιάμ μετέφρασε ο Σωτήρης Σκίπης ενώ ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ μελοποίησαν οι "Χάνομαι γιατί ρεμβάζω", "Ανδρομέδα", "Usurum", "Μωρά στη Φωτιά", Αλέξης Ροζάκης, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Μιχαήλ κ.α. Τέλος ένα τραγούδι προς τιμή του Μάρκου Βαμβακάρη και του Καγιάμ έγραψε και μεγάλος Μανώλης Ρασούλης [1].
O Κινέζοςποιητής Λι Πο ή Λι Πάι γεννήθηκε το 701 στην κεντρική Ασία. Από νεαρήηλικία, κατέλαβεδιάφορααξιώματαστηνΑυλήτουΑυτοκράτοραXσιάνTσουνγκ, ο οποίος σαν προστάτης των καλλιτεχνών προστάτευσεποιητέςόπωςοΛι Πο, οTου-Φου (712-770) καιοOυάνγκOυέι. Οι πρώτοι δύο υπήρξαν οι πιο εξέχουσες προσωπικότητες στην άνθηση της κινεζικής ποίησης κατά τη δυναστεία των Τανγκ δηλαδή κατά τη "Χρυσή Εποχή της Κίνας".
ΟΛι Πο ήτανοτέλειοςταοϊστής, ερωτευμένοςμετηφύσηκαιτοκρασί, τηνποίησηκαιτιςγυναίκες. Τουάρεσενασυνθέτειποιήματαμεαυθορμητισμό, χωρίςτηντεχνικήεπεξεργασίαστηνοποίαδιέπρεψεοDu Fu. Οικριτικοίανέκαθεντουςσυνέκριναν, γιατίήτανσύγχρονοικαιείχαν αρκετές ομοιότητα. Διέφερανόμωςπολύτόσοστοποιητικότουςέργοόσοκαιστηζωήτους. ΟΛι Πο θεωρείταιοκαλύτεροςεκπρόσωποςτηςρομαντικήςποίησηςτηςπεριόδουτωνTανγκ, ενώοTουΦουείναιοεκπρόσωποςτηςρεαλιστικήςποίησης. Σε αντίθεση με άλλους σύγχρονους ποιητές, ο Λι Πο δεν επιδίωξε ποτέ να
συμμετάσχει στις εξετάσεις που απαιτούνταν για το διορισμό του σε
δημόσιο αξίωμα, και ενώ μόνο μια θέση στην αυτοκρατορική αυλή έδινε
πραγματικό κύρος σε έναν ποιητή της εποχής εκείνης. Το 724 ταξίδεψε στην
ανατολική Κίνα όπου παντρεύτηκε και έζησε στην Ανλού.
Πιθανώς μετά το θάνατο της γυναίκας του, περί το 730, περιπλανήθηκε
για μεγάλο διάστημα, σύμφωνα με αναφορές ως περιπλανώμενος «ιππότης
τιμωρός» της αδικίας, αλλά και ως Ταοϊστής ερημίτης. Ήδη φημισμένος ως ποιητής, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως προσδοκούσε
μία θέση στην αυλή του αυτοκράτορα, όταν το 742 έφθασε στην πρωτεύουσα Τσανγκάν.
Τελικά διορίστηκε στην Ακαδημία Χαν λιν. Το φθινόπωρο του 744, για
αδιευκρίνιστους λόγους, φαίνεται πως εγκατέλειψε τη θέση του και
ξεκίνησε εκ νέου τις περιπλανήσεις. Το 756 τιμήθηκε ανεπίσημα με τη
συμμετοχή του στη στρατιωτική αποστολή του πρίγκηπα Λιν, ο οποίος όμως
εκτελέστηκε αργότερα με την κατηγορία πως φιλοδοξούσε να δημιουργήσει
ανεξάρτητο βασίλειο και ο Λι Πο φυλακίστηκε. Το 758 του δόθηκε αμνηστία
και επέστρεψε στην ανατολική Κίνα. Σύμφωνα με ένα δημοφιλή θρύλο πνίγηκε
όταν, μεθυσμένος στη βάρκα του, επιχείρησε να πιάσει τον
αντικατοπτρισμό του φεγγαριού στο νερό. Επηρεασμένοςαπότονταοϊσμό, οΛι Πο εξέφραζεσταποιήματάτουτηναγάπηγιατηφύση, τιςγυναίκεςκαιτοκρασίκαιυπήρξεγονιμότατοςκαιπρωτότυποςποιητής, ακόμακαιότανεπαναλάμβανεπαραδοσιακάθέματα. Οισύγχρονοίτουτονχαρακτήρισαν «αθάνατοεξόριστοπάνωστηΓη». ΟΛ.Π. είναιοδημοφιλέστεροςΚινέζοςποιητήςστη Δύσηκαιτοέργοτουέχειγνωρίσειπλήθοςαπόμεταφράσεις.
Ξενύχτι
https://www.youtube.com/watch?v=qAZHHFh6ITw
Στίχοι: Li Bai (Ελληνική Μετάφραση Αμαλία Τσακνιά)
Μουσική: Γιώργος Φιλιππάκης
Εκτέλεση: Χάνομαι Γιατί Ρεμβάζω
Έργο: Συ φέρνεις τα τραγούδια (1985)
Το συγκρότημα "Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω" έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής 12 δισκογραφικές δουλειές. Ο πρώτος τους δίσκος "Οι κακές μας πράξεις" κυκλοφόρησε το 1982. Έχουν συνεργαστεί δισκογραφικά με πολλόυς καλλιτέχνες όπως η Αρβανιτάκη, η Γαλάνη, η Βενετσάνου, άλλοι τραγουδοποιούς, στιχουργούς και συνθέτες. Έχουν μελοποιήσει άκομη Έλληνες ποιητές αλλά και ξένους όπως ο Ομάρ Καγιάμ και ο Λι Πο. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν έρθει και έχουν φύγει πολλά μέλη όμως ενοποιητικός παράγοντας είναι η δική τους μουσική ταυτότητα και ο Χάρης Καβαλλιεράτος. Μέχρι το 1999 είχαν τακτική παρουσία στην δισκογραφία όμως για μια δεκαετία είχαν χαθεί. Τον Μάρτιο του 2009, κυκλοφορεί από την νεοσύστατη ανεξάρτητη εταιρεία Yafka Records το «Ημερολόγιο μιας γυναίκας / Για μιας μέρας το στοίχημα» με τον Χ. Καβαλλιεράτο και την Θεοδώρα Μπάκα. Τα πιο γνωστά τους τραγούδια είναι τα:Διάφανος, Το μουτράκι, Το τραγούδι του παιδιού, Je revien toujour, Ξενύχτι, Καλωσόρισμα, Για σένα με μεράκι κ.α.
.jpeg)
