Αθλητές που πήραν τον λάθος δρόμο...

Από τον αθλητισμό στην παρανομία

Όσκαρ Πιστόριους (καταδικάστηκε για τη δολοφονία της συντρόφου του)

 Ο.Τζέιμς Σίμπσον (ο οποίος αθωώθηκε για τους φόνους της πρώην συζύγου του Νικόλ Μπράουν και του φίλου της Ρον Γκόλντμαν, αργότερα καταδικάστηκε σε εννιαετή φυλάκιση για ένοπλη ληστεία και απαγωγή) 

Σέρχιο Κόκε (καταδικάστηκε σε εξαετή φυλάκιση για τη συμμετοχή του σε κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών)

Μαρσέλο Πλετς (καταδικάστηκε για κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών) 

Αλέκος Κακλαμάνος (βρέθηκε θετικός στη χρήση κοκαΐνης) 

Ραούλ Μπράβο (υπόθεση "Oikos": κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, διαφθορά και χειραγώγηση αγώνων τη διετία 2017-2019)*

Κίνγκσλεϊ Σαρφό (καταδικάστηκε για αποπλάνηση ανηλίκου) 

Ομέρ Ατζίλι & Ντορ Μίχα (σχέσεις με ανήλικες)*

"Ο Πίου το μαύρο πιστόλι" (κατηγορήθηκε για εμπορία ναρκωτικών)**

*Υποσημείωση Α': Μερικοι εξ αυτών τελικά απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες που τους βάρυναν. 

**Υποσημείωση Β' : Ο Τζόελ Ανίνο δεν ήταν ποτέ αθλητής απλώς έγινε γνωστός μέσα από μια διαφήμιση της Wind.

Πήρα το δρόμο τον κακό (Της αμαρτίας έχω πάρει το στρατί)
https://youtu.be/PupLD4YOPMw?is=7_g-zmRdXN9ktba1
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας

Εκτέλεση: Ρένα Στάμου & Γιάννης Τατασόπουλος (Ντίλιγκερ,) 

 

Γεράσιμος Κλουβάτος (1914-1979)

Ο λαϊκός συνθέτης και μουσικός Γεράσιμος Κλουβάτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914. Στη δισκογραφία με το πρωτοεμφανίστηκε το 1946 με το τραγούδι "Η ώρα πέρασε" με τον Δημήτρη Περδικόπουλο. Ηχογράφησε πάνω από 100 τραγούδια στις 78 στροφές. Έζησε για πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, όπου είχε επιτυχή παρουσία στον χώρο των Ελλήνων μεταναστών. Απεβίωσε στις 31 Μαρτίου 1979 στην Αθήνα. 

Ποτέ την μάνα μην πικραίνεις

https://youtu.be/4hzirlRSflA?si=YzyPGAkGZr5MszjN

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Γεράσιμος Κλουβάτος

Εκτέλεση: Καίτη Γκρέυ

 

Γιώργος Κουβαράς

Ο δημοσιογράφος, παρουσιαστής και πολιτικός αναλυτής στην ΕΡΤ Γιώργος Κουβαράς, γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1962 στην Πάτρα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Ο παππούς του, Γεώργιος Κουβαράς, ήταν ιατρός και βουλευτής Κεφαλλονιάς. Ο ίδιος είναι κάτοχος πτυχίου από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στη δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Έχει πολυετή θητεία στο πολιτικό ρεπορτάζ στον έντυπο και στον ηλεκτρονικό τύπο. Από το 1989 εργάζεται στην εφ. «Ελεύθερος Τύπος», στην οποία διετέλεσε για αρκετά χρόνια διευθυντικό στέλεχος και αρθρογράφος. Ως δημοσιογράφος στο ραδιόφωνο, εργάστηκε στους σταθμούς, «Αθήνα 9,84», «Flash», «City». Στην τηλεόραση παρουσίαζε την εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου» στο κανάλι Kontra Channel, την εκπομπή «Evening Report» στο ACTION24 από το 2017 ως το 2022 και στη δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ) τις εκπομπές, «ΝΕΤ Σαββατοκύριακο» και «ΝΕΤ στα Γεγονότα».

Έχει ως χόμπι το τραγούδι, και περιστασιακά τραγουδά λαικά τραγούδια σε παρέες γνωστών και φίλων και από το 2024 παρουσιάζει στην ΕΡΤ και μουσική εκπομπή.

Γιώργος Κουβαράς -Καράβι με σημαία ξένη

https://youtu.be/-PoBlN-r1Uk?si=IUBU6JLEyBsfza5D

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 

Πρώτη Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

 

Τα πιο διάσημα άλογα όλων των εποχών

Τα πιο διάσημα άλογα όλων των εποχών

στην μυθολογία, την λογοτεχνία και την ιστορία

Βουκεφάλας (το άλογο του Μ. Αλεξάνδρου) 

Πήγασος

Αρίων 

Βαλίος & Ξάνθος (τα αθάνατα άλογα του Αχιλλέα) 

Πυρόεις, Ηώος, Αίθων, και Φλέγων (τα άλογα που έσερναν τον Θεό Ήλιο) 

Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος και Δήμος (τα άλογα του Διομήδη) 

Φλογίος & Άρπαγος (τα άλογα που χάρισε ο Ερμής στους Διόσκουρους) 

Κύλλαρος & Ξάνθος (τα άλογα που χάρισε η Ήρα στους Διόσκουρους) 

Μαύρη Καλλονή (της Άννας Σιούελ)

Ντόλυ (του Λούκυ Λουκ)

Δούρειος Ίππος

Ένα όμορφο αμάξι με δυό άλογα
https://www.youtube.com/watch?v=HxZIgwOjeEI
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Πανίκος Χαραλάμπους

Ο Κύπριος τραγουδιστής και κιθαρίστας Πανίκος Χαραλάμπους γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1954 στη Λευκωσία. Σε ηλικία 16 ετών εμφανίστηκε για πρώτη φορά ζωντανά στη σκηνή. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας ως μέλος ΣΜΕΦ, θα βρεθεί για δύο μήνες στην Αμερική για εμφανίσεις και μετά στην Αυστραλία. Το 1977 θα πάει στην Ελλάδα για σπουδές. Μετά την επιστροφή του στην Κύπρο συνέχισε να εργάζεται αρχικά part-time σε νυχτερινά κέντρα της πρωτεύουσας ενώ στην συνέχεια άνοιξε μαζί με συνεργάτες και φίλους τα δικά του νυχτερινά κέντρα "Πειρασμός" κα "Τα 5 όγδοα". 

Αφιέρωμα στον ΠΑΝΙΚΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

https://youtu.be/rJ5yYmJJONo?;si=b1_HZ8EaU8PxaOaL

Ονειρα χαμένα (24ο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, 1985) 
https://youtu.be/U41NMeyezgU?si=YUXTBC-L8yfekoPY

Στίχοι-Μουσική: Πανίκος Γιαννάκη

Πανίκος Χαραλάμπους -Μια παλιά ιστορία 

https://youtu.be/L2kJs2f7dNg?feature=shared

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Πρώτη Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

 

Έλληνες του εξωτερικού: Γερμανία

 Ελληνες της Γερμανίας

Οι Έλληνες της Γερμανίας αποτελούν την τέταρτη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μεταναστών της χώρας, μετά από Τούρκους, Ιταλούς και Πολωνούς.

Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή 

Στην Γερμανία γεννήθηκαν ή έζησαν και πολλοί Έλληνες 

Τραγουδιστές / Μουσικοί

 Αντώνης Ρέμος, Δέσποινα Βανδή, Μελίνα Ασλανίδου, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Μπάμπης Στόκας, Περικλής Στεργιανούδης, Ανδρομάχη Δημητροπούλου, Βίκυ Λέανδρος, Κώστας Κορδαλής, Νότης Σφακιανάκης, Νεκτάριος Σφυράκης κ.ά. 

Ποδοσφαιριστές / Προπονητές 
Μάικ Γαλάκος, Γιώργος Δώνης, Ντέμης Νικολαΐδης, Φάνης Γκέκας, Κώστας Μήτρογλου, Παναγιώτης Βλαχοδήμος, Γιάννης Μασμανίδης, Δημήτρης Γραμμόζης, Κώστας Κωνσταντινίδης, Αργύρης Γιαννίκης, Γιάννης Τοπαλίδης κ.ά.

Ηθοποιοί 

Αδάμ Μπουσδούκος, Κώστας Σόμμερ, Βίκυ Βολιώτη, Λεωνίδας Κακουρης Σοφία Μουτίδου κ.ά. 

Λοιποί

Ιωάννης Μελισσανίδης (Ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής), Γρηγόρης Αρναούτογλου (παρουσιαστή), Έλενα Παπαβασιλείου (παρουσιάστρια), Σπύρος Σημίτης (νομικός), Γιώργος Τριανταφυλλίδης "Τσάκας" (νικητής ριαλιτι), Νίκος Ντούγιας (μπασκετμπολίστας)

Το τραίνο Γερμανίας - Αθηνών

https://youtu.be/3BMLVsKwCYM?si=FlkuzkYohU7MWyt_

Στίχοι: Κώστας Βίρβος 

Μουσική-Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης 

 

Νεκρολογίες τραγουδιών

Μουσικές Νεκρολογίες

Top10

Γιώργος Ζαμπέτας - Κόλαση

Στράτος Παγιουμτζής - Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου

Κώστας Ρούκουνας - Κουβέντα με το χάρο

 Στέλιος Καζαντζίδης - Ξέρω νεκρούς
Σπύρος Ζαγοραίος - Εκεί που μένουν οι νεκροί
Χαρούλα Λαμπράκη - Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί
Κώστας Καράλης - Οι νεκροί

Γρηγόρης Μπιθικώτσης - Χίλιες φορές στον άλλο κόσμο

Γιώργος Νταλάρας - Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Χαρούλα Λαμπράκη- Στου κάτω κόσμου τα σκαλιά

Χίλιες φορές στον άλλο κόσμο

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική-Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης 

Γιώργος Ξηντάρης -Χτυπώ νεκροί κι ανοίξτε μου (Μινόρε μανές) 

https://www.youtube.com/watch?v=e1V1NjvzNUI

Στίχοι-Μουσική: Στράτος Παγιουμτζής 

Πρώτη Εκτεση: Στράτος Παγιουμτζής 

Αιντε βρε μεμέτη

Ο μεμέτης

https://www.youtube.com/watch?v=KiQ08l26Ths

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας 

Εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου

Αιντε βρε Μεμέτη ψευτοπαλληκάρι 

άιντε βρε Μεμέτη και πού θα μου πας; 

με τις ξένες πλάτες κάνεις το λιοντάρι 

με τις ξένες πλάτες ύπουλα χτυπάς  

Αιντε Μεμέτη μου ψευτοπαλικαρά 

και πίσω έχει η αχλάδα την ουρά  

Βρήκες ευκαιρία στην αναμπουμπούλα

είχα τα δικά μου κι ήμουν μακριά 

κι είπες με τον νου σου ώρα για ρεμούλα

 πού `ναι από χρόνια τέχνη σου παλιά

ΤΑΧΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ & ΛΟΞΗ ΦΑΛΑΓΓΑ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

Νίκος Παπάζογλου & Ταχεία Θεσσαλονίκης -Χθες βράδυ (1985) 

https://www.youtube.com/watch?v=AuVQzAg7RpY

Στίχοι-Μουσική: Νίκος Παπάζογλου

Δίσκος: "Χαράτσι"

Έτος Ίδρυσης: 1983

Είδος: Ροκ & Λαϊκό

Μέλη: Χρήστος Κίλιας (ντραμς), Νίκος Καπηλίδης (ντραμς), Γιώργος Πεντζίκης (πλήκτρα, συνθεσάιζερ), Αντώνης Βαρσαμούδης (κιθάρα), Δημήτρης Αραμπατζή (κιθάρα), Δημήτρης Σταρόβας (κιθάρες), Νίκος Βαρδής (μπάσο), Μανώλης Σιδερίδης (μπάσο), Βαγγέλης Λιόλιος, Παναγιώτης Αποστολίδης, Σπύρος Καντιώτης (μπουζούκι), Στέλιος Γκέτης (κρουστά), Κώστας Παγωνίδης (κρουστά) κ.ά.

Νίκος Παπάζογλου & Λοξή Φάλαγγα -Που πας μεμέτη μου

https://www.youtube.com/watch?v=O-eYO9SU6Rk

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Θοδωρής Δερβενιώτης

Έτος Ίδρυσης: 1990

Είδος: Ροκ & Ρεμπέτικο, Λαϊκό

Μέλη: Σωκράτης Μάλαμας (κιθάρα), Κώστας Μπραβάκης, Δημήτρης Μυστακίδης (κιθάρα, λαούτο, 1994-2004), Μπάμπης Παπαδόπουλος (κιθάρες), Μανώλης Πάππος, Παναγιώτης Κουτσούρας (μπουζούκι), Νίκος Οικονομίδης (βιολί) , Αλέξανδρος Μπουλγουρτζής (κρουστά), Μιχάλης Καπηλίδης (ντραμς) , Κώστας Παγωνίδης (ντραμς), Έλενα Δεληχρήστου (φωνή, κρουστά, κιθάρα), Γιάννης Κολοβός (ακουστικό μπάσο), Γρηγόρης Σημαδόπουλος (πιάνο), Ιωάννα Κανάτσου (βιολοντσέλο) κ.ά

Μανώλης Τοπάλης

Ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής της δεκαετίας του '60 και του '70 Μανώλης Τοπάλης ξεκίνησε από τα Γρεβενά, συνέχισε στη Θεσσαλονίκη, για να καταλήξει στην Αθήνα και να μπει σε νεαρή ηλικία στη δισκογραφία μετά από παρότρυνση του Χαράλαμπου Βασιλειάδη. Αναπτύσσει στενή συνεργασία με τον Άκη Πάνου, ερμηνεύοντας δημιουργίες του σε πρώτη εκτέλεση ενώ τραγούδησε και Μπάμπη Μπακάλη, Νίκο Καρανικόλα, Βαγγέλη Ατραϊδη, Χρήστο Κολοκοτρώνη και άλλους, για να ακολουθήσει έπειτα συνειδητά μια πολύχρονη σιωπή και απουσία από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Το 2010 επανέρχεται όμως στη δισκογραφία με τον Δημήτρη Καλαντζή (αφού προηγήθηκε συνεργασία με τον Θοδωρή Μανίκα), ενώ τελευταία συνεργάζεται με τον Γιώργο Αλτή.

Χαλάζι πέφτουν οι καημοί

https://www.youtube.com/watch?v=b7sGjco5eXI

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

O γοητευτικός ηθοποιός και σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1983). Έκανε σπουδές φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής με τον καθηγητή του Actor's Studi, μαθήματα χορού με την Κέυ Χόλντεν και μαθήματα φωνητικής στο Ωδείο Αθηνών με την Ηρώ Πάλλη και στο Εθνικό Ωδείο με την Καίτη Παπαλεξοπούλου. Ως ηθοποιός, πρωταγωνίστησε στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο, στο Θεσσαλικό Θέατρο, στο Μέγαρο Μουσικής κ. ά. και  σε έργα κυρίως ρεπερτορίου. Στον κινηματογράφο, έπαιξε στις ταινίες: Μελισσοκόμος του Θ. Αγγελόπουλου, Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις και Συμφωνία χαρακτήρων της Λ. Ρικάκη, Μη περνάς ανάβει κόκκινο της Ι. Μαυράκη. Στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στα σήριαλ: Κάθοδος - Οικογένεια - Τρεις σωματοφύλακες - Δόκτωρ Τζούλια και Μις Χάιδω - Αλίκη - Βέρα στο δεξί. Έχει ακόμη εργαστεί σαν βοηθός σκηνοθέτη και υπεύθυνος παραγωγής αλλά έχει σκηνοθετήσει πλειάδα θεατρικών παραστάσεων. Είναι ιδρυτικό μέλος του θεατρικού σχήματος «θεάτρου ΣΥΝ ΚΑΤΙ - σύνολο τέχνης». Διδάσκει υποκριτική από το 1996 και έχει γράψει μάλιστα και τρία θεατρικά έργα.

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος -Σαν μαγεμένο το μυαλό μου

https://www.youtube.com/watch?v=-XpHLh7_BtQ

Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας)

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος -Ένας ξύλινος σταυρός

https://www.youtube.com/watch?v=DpsYCoGtYRI

Στίχοι: Κώστας Βρίρβος

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Πρώτη Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

Λουκιανός (125-180)

Ο Λουκιανός υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αττικιστές συγγραφείς της Δεύτερης σοφιστικής και ο δημιουργός του σατιρικού διαλόγου. Ο Λουκιανός ήταν Σύρος στην καταγωγή και γεννήθηκε στα Σαμόσατα στη δυτική όχθη του Ευφράτη, περί το 125 μ.Χ. Οι γονείς του τον έστειλαν μαθητευόμενο σε κάποιο θείο του γλύπτη αλλά η μαθητεία του αυτή δεν κράτησε πολύ γιατί ο νεαρός Λουκιανός έσπασε από αδεξιότητα μια πλάκα και ο θείος του τον επέπληξε αυστηρά. Έτσι, εγκατέλειψε το εργαστήρι του θείου του και επέστρεψε στο σπίτι των γονέων του. Η έντονη φιλομάθειά του τον έκανε να στραφεί στα γράμματα. Αφού μελέτησε τα ελληνικά, ξεκίνησε να μάθει τη ρητορική τέχνη στις ρητορικές σχολές της Ιωνίας. Στην Αντιόχεια άσκησε τη δικανική τέχνη και στη Σμύρνη σπούδασε τη σοφιστική, κυρίως ως μέσον προσπορισμού χρημάτων. Κατόπιν άρχισε να ταξιδεύει, επιδεικνύοντας τις ρητορικές του ικανότητες, σε διάφορες πόλεις της Μικράς Ασίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Γαλατίας. Ωστόσο, δεν έμενε ικανοποιημένος με τη ρητορική, και τελικά απογοητεύτηκε, θεωρώντας την ρηχή. Σε ηλικία 40 ετών, παράτησε την τέχνη του σοφιστή και στράφηκε στη φιλοσοφία. Πνεύμα κατεξοχήν ανήσυχο, εντρύφησε σχεδόν σε όλες τις φιλοσοφικές σχολές, αλλά τα φιλοσοφικά ρεύματα των Επικούρειων και των Κυνικών ήταν που προσέλκυσαν κυρίως τη συμπάθειά του. Αντίθετα, αντιπαθούσε σφόδρα τους Στωϊκούς, ίσως για την πασίγνωστη τάση τους να ανακατεύονται στην πολιτική, το πομπώδες ύφος τους και τον δογματισμό τους. Το 165 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εκεί ανέπτυξε τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του, χρησιμοποιώντας κατά κόρον τον λιτό και απέριττο διάλογο και τη χαριτολογία. Τα έργα του έχουν ένα κωμικό, πειρακτικό ύφος, που είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γνώρισμα. Γύρω στο 171 ο Λουκιανός έφυγε από την Αθήνα, για να αναλάβει μια αξιόλογη και καλά αμειβόμενη θέση στον δικαστικό κλάδο της αυτοκρατορικής διοίκησης της Αιγύπτου, με προοπτικές για προαγωγή σε ανώτερες διοικητικές θέσεις αλλά το καλοκαίρι του 175 επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα. Η τελευταία χρονολογική ένδειξη για τη ζωή του είναι το έτος 180 μ.Χ., κατά το οποίο πέθανε ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος. 

Ο Λουκιανός, ο οποίος εχειρίζετο άνετα την ελληνική γλώσσα και ιδίως το αττικό ιδίωμα, από νωρίς αναπτύσσει ένα ιδιαίτερα προσωπικό και αναγνωρίσιμο είδος λόγου. Χρησιμοποιεί δηλαδή κατά κόρον τον διάλογο για να σατιρίσει, να καυτηριάσει και να αναπτύξει τα θέματα που τον απασχολούν. Είναι ένας διάλογος λιτός και γεμάτος χαριτολογίες, απαλλαγμένος από τα περίτεχνα και πομπώδη σχήματα λόγου που συναντά κανείς συχνά σε φιλοσοφικούς διαλόγους. Ο Λουκιανός απεχθάνεται την εξεζητημένη χρήση της γλώσσας, τα παραφορτωμένα ρητορικά σχήματα, τη σοβαροφάνεια και τον υπεραττικισμό και δεν χάνει ευκαιρία να τα σατιρίσει. Στα έργα του συχνά χλευάζει τους φιλοσόφους και τους ρήτορες για τον γεμάτο στόμφο λόγο τους, αντλώντας πιθανότατα και από τα προσωπικά του βιώματα ως ρήτορα κατά την νεότητά του. Μια ακόμη τολμηρή καινοτομία του Λουκιανού είναι ότι ανέμειξε πεζό με ποιητικό λόγο. Οι διάλογοί του συχνά διανθίζονται με εκλεκτά ποιητικά αποσπάσματα και παροιμιώδεις φράσεις, που δίνουν ζωντάνια στη ροή του κειμένου. Ο λόγος του είναι αιχμηρός και διεισδυτικός αφού με μεγάλη οξύνοια αποκαλύπτει και καυτηριάζει τα σφάλματα των συγχρόνων του: τη διαφθορά των ηθών, την κενοδοξία των φιλοσόφων, τη σχολαστικότητα των γραμματικών καθώς και τη δεισιδαιμονία και τη μωρία του απλού λαού. Απέναντι σε όλα τούτα τοποθετεί το ελληνικό ιδεώδες, το μέτρον ως φιλοσοφημένη στάση ζωής. Συχνά ειρωνεύεται τις υπερβολές της μυθολογίας, όπως αυτή εκφράζεται στην ποίηση του Ομήρου. Σήμερα, αποδίδονται στον Λουκιανό 82 βιβλία, μερικά από τα οποία θεωρούνται νόθα ή αμφισβητούμενα, ενώ το έργο του Σώστρατος που αναφέρεται ότι έχει γράψει στο «Δημώνακτος βίος» δεν σώζεται. Τα πιο γνωστά του έργα είναι οι Νεκρικοί Διάλογοι, οι Θεῶν διάλογοι και η Ἀληθὴς ἱστορία ενώ η επίδραση στους μεταγενέστερους ήταν τεράστια.

Οι Κυνικοί στον Άδη / Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού
https://www.youtube.com/watch?v=RhVS9ZCnDMY
«Οι Κυνικοί στον Άδη» είναι μια παράσταση θεάτρου σκιών με διασκευασμένα κείμενα κυρίως από τους Νεκρικούς διαλόγους του Λουκιανού καθώς και από άλλα κείμενα του Σύρου σατιρικού συγγραφέα (Μένιππος ή Νεκυομαντεία, Κατάπλους ή Τύραννος  και άλλα) και με την συνοδεία ζωντανής μουσικής. 

Οι «Νεκρικοί διάλογοι» είναι μια συλλογή από τριάντα διαλογικά στιγμιότυπα στη μορφή των Θεών διαλόγων και των Εταιρικών διαλόγων του Λουκιανού και το ίδιο φημισμένη μ΄ αυτούς, γιατί οι Νεκρικοί διάλογοι έχουν γίνει το πρότυπο για ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος και με την ίδια μάλιστα ονομασία.

Μένιππος και Χάρων
https://www.youtube.com/watch?v=E0uusR-rwZk
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης

*Ο Χάρων ήταν γιος του Ερέβους και της Νύχτας. Παριστανόταν ως  ένας ιδιότροπος, σκελετωμένος γέροντας ή ως φτερωτός δαίμονας με ένα διπλό σφυρί. Μετέφερε με τη βάρκα του τους πρόσφατα αποθανόντες από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία βρισκόταν η είσοδος του Άδη. Οι νεκροί έπρεπε οπωσδήποτε να πληρώσουν στον Χάροντα έναν οβολό για τα ναύλα. Γι' αυτό στην αρχαία Ελλάδα τοποθετούσαν πάντα έναν οβολό κάτω από τη γλώσσα των νεκρών σωμάτων πριν τα ενταφιάσουν, για να έχει να πληρώσει ο νεκρός τον Χάροντα. Όσοι δεν είχαν να πληρώσουν ήταν καταδικασμένοι να περιπλανιούνται στις όχθες του Αχέροντα για εκατό χρόνια. **Ο Μένιππος ήταν κυνικός φιλόσοφος, μαθητής του Διογένη και πιαθνότατα δεν πίστευε σ’ αυτήν τη δοξασία. Στους Νεκρικούς Διάλογους, ο Μένιππος αναφέρεται ως ο μόνος που διέσχισε ποτέ τον Αχέροντα χωρίς να πληρώσει τον οβολό στο Χάρο - αφού δεν είχε. Στο διάλογο αυτόν εμφανίζεται για πρώτη φορά και η ρήση "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος" [1]

Λιζέττα Νικολάου (1951-2023)

Το πραγματικό επώνυμο της τραγουδίστριας Λιζέττας Νικολάου είναι Ελισάβετ Κατικαρίδου. Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1951 στην Καλαμαριά και νεαρή κοπέλα ακόμη άρχισε να εργάζεται τα Σαββατοκύριακα σαν τραγουδίστρια. Ο πρώτος άνθρωπος που θα της εμπιστευτεί τα τραγούδια του θα ήταν ο Τάκης Σούκας, ο οποίος το 1973 της χαρίζει δύο τραγούδια. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ πρωτοπαρουσιάστηκε με μεγάλους δημιουργούς όπως ο Μαρκόπουλος, ο Μούτσης, ο Τσιτσάνης, ο Σπανός και με δίπλα σε μεγάλους τραγουδιστές όπως ο Μητσάκης, ο Γαργανουράκης, η Μοσχολιού, η Γαλάνη και άλλοι. Το 1977 θα κυκλοφορήσει ο πρώτος της προσωπικός δίσκος με τίτλο "Το χαμόγελο της Λιζέττας" για να ακολουθήσουν πολλοί άλλοι και μεγάλες επιτυχίες. Τέλος η τραγουδίστρια υπήρξε παντρεμένη με τον δημοσιογράφο, συγγραφέα και πολιτικό Γιώργο Λιάνη. Πέθανε στις 11 Αυγούστου 2023 μετά από ατύχημα που είχε υποστεί λίγες μέρες πρωτύτερα.

Ερωτικός διάλογος
https://www.youtube.com/watch?v=XbECKX3OhkA
Παραδοσιακό τραγούδι της Κρήτης Διασκευή και ενορχήστρωση: Γιάννης Μαρκόπουλος Ερμηνεία: Χαράλαμπος Γαργανουράκης & Λιζέττα Νικολάου

Κωνσταντίνου πόλις, η Βασιλεύουσα, η πόλης των πόλεων

Η Κωνσταντινούπολη είναι η μοναδική πόλη στον κόσμο που βρίσκεται σε δύο ηπείρους, στις δύο πλευρές του Κερατίου Κόλπου, ενός στενού και μακρύ κόλπου στον Βόσπορο που χωρίζει την πόλη σε Δυτική (Ευρωπαϊκή) και Ανατολική (Ασιατική), συνδέοντας την Μαύρη θάλασσα προς τον βορρά, με την θάλασσα της Προποντίδας και στη συνέχεια διαμέσου των Δαρδανελίων με το Αιγαίο προς τον νότο. 

Πρώτοι οικιστές της υπήρξαν οι Αρχαίοι Μεγαρείς κατά το έτος 658/7 π.Χ., με επικεφαλής τον Βύζαντα, από τον οποίο και πήρε το όνομά της η νέα αποικία. Ο Στράβων εξηγεί ότι οι άποικοι ακολούθησαν κάποιο χρησμό, ο οποίος τους προέτρεπε να κτίσουν την πόλη τους έναντι της πόλης των «τυφλών». Ως τυφλοί υπονοούνταν οι κάτοικοι της Χαλκηδόνας, οι οποίοι είχαν ιδρύσει την πόλη τους νωρίτερα στην απέναντι ασιατική ακτή του Βοσπόρου δίχως όμως να αντιληφθούν τα εξαιρετικά πλεονεκτήματα της απέναντι τοποθεσίας. Το Βυζάντιο αναπτύχθηκε γρήγορα, περιτειχίστηκε και κατέλαβε εδάφη στα ασιατικά παράλια. Κατά τον Παυσανία, υπήρξε μία από τις καλύτερα οχυρωμένες πόλεις της αρχαιότητας. Κατά τους κλασικούς χρόνους, μετά τη νικηφόρο για τους Έλληνες έκβαση των Μηδικών Πολέμων, το Βυζάντιο καταλήφθηκε από το νικητή των Πλαταιών Παυσανία, o οποίος μετά από συμφωνία με τον Ξέρξη παρέμεινε διοικητής της πόλης πριν εκδιωχθεί από τους Αθηναίους. Κατά την περίοδο της εξάπλωσης του Φιλίππου Β', το Βυζάντιο υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Μακεδόνα βασιλιά, ωστόσο εκείνος πολιόρκησε την πόλη, το 341 π.Χ, μετά από άρνηση των Βυζαντίων να στραφούν εναντίον της Αθήνας. Κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας, το Βυζάντιο απολάμβανε αρχικά προνόμια ελεύθερης πόλης, καθώς διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στους αγώνες εναντίον των Θρακών. Ωστόσο, τα προνόμια αυτά καταργήθηκαν επί αυτοκρατορίας του Βεσπασιανού, ο οποίος υποβίβασε το Βυζάντιο στο επίπεδο μιας κοινής ρωμαϊκής επαρχίας. Το Βυζάντιο έζησε μια νέα καταστροφή, όταν ο Γαλλιηνός (β. 254-268) κατέστρεψε τις οχυρώσεις της, οι οποίες αργότερα κτίστηκαν εκ νέου από τον Διοκλητιανό.

Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επέλεξε το Βυζάντιο, ως νέα πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού Κράτους, προφανώς αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική θέση του. Η θεμελίωση της Κωνσταντινούπολης ταυτίστηκε με την έναρξη ενός πολύ μεγάλου πολεοδομικού εγχειρήματος, μεγάλης εμβέλειας. Η πόλη επεκτάθηκε, εντάσσοντας στο Βυζάντιο έκταση περίπου 5000 στρεμμάτων, σε μεγάλο βαθμό μη οικοδομημένη. Παράλληλα, τα νέα τείχη που ξεκίνησαν να κτίζονται επί Κωνσταντίνου και αποπερατώθηκαν επί Κωνστάντιου Α' (337-361), προεκτείνονταν κατά δεκαπέντε στάδια σε σύγκριση με τα παλαιότερα τείχη του Σεβήρου. Τα εγκαίνια της πόλης τελέστηκαν με λαμπρότητα στις 11 Μαΐου του 330 μ.Χ και ονομάστηκαν γενέθλια. Περιτριγυρισμένη από επτά λόφους, η Κωνσταντινούπολη, όπως και η Ρώμη, διαιρέθηκε σε δεκατέσσερις συνοικίες. Η Νέα Ρώμη του Κωνσταντίνου, μόλις από την ημέρα των εγκαινίων της, ήταν φαινομενικά και επισήμως μια χριστιανική πόλη, αν και τα ολιγάριθμα χριστιανικά κτίρια που ανεγέρθηκαν με την ίδρυσή της, μειοψηφούσαν σαφώς σε σχέση με τους ιερούς τόπους της ελληνορωμαϊκής θρησκείας. Στολισμένη με μεγαλοπρέπεια, η Κωνσταντινούπολη διέθετε όλα τα στοιχεία της αστικής ευημερίας, ευνοώντας σε πολιτισμικό επίπεδο τη συγχώνευση των εθίμων, της αρχιτεκτονικής και της τέχνης Δύσης και Ανατολής. Αποτέλεσε επίσης εκκλησιαστικό κέντρο, καθώς από το 381 αποτελούσε έδρα του πατριάρχη. Σημαντική επέκταση της πόλης δρομολογήθηκε επί της αυτοκρατορίας του Θεοδόσιου Β' (408-450). Κατά την αυτοκρατορία του Ιουστινιανού Α' (527-565), η μεσαιωνική Κωνσταντινούπολη έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της, με πληθυσμό που έφτανε περίπου τους 500.000 κατοίκους και συνιστούσε ένα μωσαϊκό κοινοτήτων με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ξεχωριστή συνεισφορά του Ιουστινιανού A' υπήρξε η ανέγερση αρκετών μοναστηριών και εκκλησιών, με πιο επιβλητική εκείνη της Αγίας Σοφία. Το 1203, στα πλαίσια της Δ' Σταυροφορίας, έλαβε χώρα η πρώτη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, με σκοπό την αποκατάσταση του Ισαάκιου Β' στον θρόνο. Στις 13 Απριλίου 1204, εισέβαλαν στην πόλη, η λεηλασία της οποίας διήρκεσε για αρκετά χρόνια. Η περίοδος της εφήμερης εγκατάστασης της Λατινικής Αυτοκρατορίας (1204-61) χαρακτηρίζεται ως η πλέον καταστροφική στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης και ειδικότερα η λεηλασία της πόλης ως άνευ προηγουμένου. Ενδεικτικές πληροφορίες για τις εκτεταμένες καταστροφές, πυρπολήσεις και λεηλασίες ναών, ανακτόρων, μνημείων και κεντρικών συνοικιών. Το 1261, η Κωνσταντινούπολη επανακτήθηκε από τον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο (1259-82) και τις επόμενες δεκαετίες επιχειρήθηκε ένα νέο πρόγραμμα ανοικοδόμησης, σηματοδοτώντας μια στροφή στη διαμόρφωση του αστικού τοπίου. Παρά την οικοδόμηση που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και στις αρχές του 14ου, η Κωνσταντινούπολη παρέμενε παρηκμασμένη, γεμάτη ερείπια και μεγάλες ερημωμένες εκτάσεις. 

Τον Απρίλιο του 1453 ξεκίνησε η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β'.  Η τελική επίθεση, κατά την οποία σκοτώθηκε ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου, όταν, παρά την αντίσταση των αμυνόμενων, οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην πόλη και την κατέλαβαν. Είχαν προηγηθεί συνολικά 54 ημέρες πολιορκίας. Μετά από τριήμερη λεηλασία της πόλης, ο σουλτάνος, επιθυμώντας να περιορίσει την περαιτέρω καταστροφή της μελλοντικής πρωτεύουσάς του, διέταξε την παύση της και πραγματοποίησε την εθιμοτυπική και μεγαλοπρεπή είσοδό του στην πόλη.

Κωνσταντινούπολη
https://www.youtube.com/watch?v=5mB4EZzqKjM
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική:Θόδωρος Δερβενιώτης
Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

Πόλη Κωνσταντινούπολη
https://www.youtube.com/watch?v=BEZy-kKcs0k
Στίχοι: Μέντης Μποστάνογλου (Μποστ) Μουσική: Νότης Μαυρουδής Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη Δίσκος: "Ανατολικοδυτικά" (1989)