Ελληνικές ταινίες με μεγάλη θεματική συγγένεια
ΜουσικόVLOG
Μουσικές βιογραφίες και μικρές αλήθειες τραγουδιστών, καλλιτεχών, μουσικών, στιχουργών, ποιητών και πολλών άλλων ΕΔΩ
26/9/26
Ελληνικές ταινίες με κοινό θεματικό άξονα
"Barbershop", το απόλυτο νέο viral τραπ κομμάτι
Orianthi
Η Οριάνθη Παναγάρη είναι Ελληνοαυστραλή κιθαρίστρια και μουσικός, η οποία ζει μόνιμα στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ. Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1985 στην Αδελαΐδα και άρχισε να μαθαίνει μουσική και πιάνο από τριών ετών, να παίζει ακουστική κιθάρα από έξι χρονών και άρχισε ηλεκτρική κιθάρα όταν ήταν 11 ετών. Στα 15 άφησε το σχολείο και επικεντρώθηκε στη σύνθεση και παρουσίαση τραγουδιών. Ήδη από τα 14 έπαιζε σε διάφορα γκρουπ της Αδελαΐδας. Η πρώτη της δημόσια εμφάνιση ως προπομπός σε συναυλία ήταν για τον Ιταλοαμερικανό κιθαρίστα και τραγουδιστή Στιβ Βάι, στα 15 της. Στα 14 ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο ”Under the Influence”, με δικές της εκτελέσεις κομματιών από μουσικούς που την είχαν επηρεάσει. Είχε την τύχη να συναντήσει και να παίξει με τον Κάρλος Σαντάνα στα 18 της, όταν ο τραγουδιστής την προσκάλεσε να ανέβει να παίξει μαζί του στη συναυλία και έπειτα την κράτησε να τον συνοδεύσει σε όλο το κονσέρτο. Η Οριάνθη έχει παίξει δίπλα στον Πρινς, την Κάρι Άντεργουντ αλλά και με τον Μάικλ Τζάκσον
https://youtu.be/SI9VFERKLdU?si=jpALvRO3XAbBLHkE
Songwriter: Jimi Hendrix
23/9/26
Αθανασία Α. Γιασουμή
"Η Αθανασία Γιασουμή γεννήθηκε στη Λευκωσία τον Ιούνιο του 1985. Άρχισε να σκαρώνει τα πρώτα της ποιήματα από την παιδική της ηλικία. Είναι κάτοχος πτυχίου και μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στην φιλοσοφία."
Μουσική: Κώστας Μπουντούρης
https://youtu.be/QRHF_fb-0_4?si=SKcgYBl7KxXu6fbj
Στίχοι: Αθανασία Γιασουμή
Μουσική: Κώστας Μπουντούρης
Πρώτη Εκτέλεση: Ελένη Τσαλιγοπούλου
Νίκος Σκαλκώτας (1904-1949)
Ο Έλληνας συνθέτης κλασικής μουσικής και βιολονίστας Νίκος Σκαλκώτας γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1904 στη Χαλκίδα. Καταγόταν από την Τήνο και προερχόταν από οικογένεια μουσικών με το επίθετο Σκαλκώτος. Από την ηλικία των πέντε ετών άρχισε να μαθαίνει βιολί με τον θείο του και το 1910 η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα για να του προσφέρει την ευκαιρία πληρέστερης μουσικής μόρφωσης. Γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών και το 1918 αποφοίτησε με την ανώτατη διάκριση («Χρυσό Μετάλλιο») για την ερμηνεία του στο «Κοντσέρτο για βιολί» του Μπετόβεν. Τα επόμενα χρόνια έπαιζε βιολί σε διάφορες εκδηλώσεις, ενώ ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στο περ. «Νουμάς». Το 1921 λαμβάνει υποτροφία από το Ίδρυμα Αβέρωφ για ανώτερες σπουδές βιολιού στο Βερολίνο. Γρήγορα, όμως, θα προσανατολιστεί στη σύνθεση. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Βερολίνο έγραψε πάνω από 70 έργα, τα περισσότερα από τα οποία χάθηκαν. Τον Μάιο του 1933 επέστρεψε στην Ελλάδα. Από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην πατρίδα αντιμετώπισε τον φθόνο και την καχυποψία του μουσικού κυκλώματος (Φιλοκτήτης Οικονομίδης, Μανώλης Καλομοίρης, Δημήτρης Μητρόπουλος, Σπύρος Φαραντάτος), παρότι ήταν γνωστή η αξία του. Στα μουσικά πράγματα της χώρας κυριαρχούσαν άνθρωποι συντηρητικών αντιλήψεων, που σχετίζονταν με τη λεγόμενη «Εθνική Σχολή» και δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να κατανοήσουν τις νέες μουσικές προτάσεις του Σκαλκώτα. Όλες οι πόρτες ήταν κλειστές για αυτόν έτσι για να ζήσει καταδέχεται να παίξει βιολί σε ένα από τα τελευταία αναλόγια της Κρατικής Ορχήστρας και αργότερα στις Ορχήστρες της Λυρικής και της Ραδιοφωνίας, παρά την αναμφισβήτητη αξία του ως βιολονίστα. Ως αντίδοτο, άρχισε να συνθέτει πυρετωδώς: Από το 1935 και ως το 1945 είχε γράψει πάνω 100 έργα. Κλεισμένος στον δικό του κόσμο και αποκομμένος εντελώς από τις ευρωπαϊκές τάσεις ανέπτυξε ένα δικό του, εντελώς προσωπικό ύφος.
Ο Σκαλκώτας πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1949 στην Αθήνα, τελείως άγνωστος και όσο ζούσε δεν άκουσε κανένα από τα έργα του να παίζεται, εκτός από ελάχιστες εκτελέσεις των 36 Ελληνικών Χορών. Ο Σκαλκώτας ανακαλύφθηκε ως συνθέτης μετά το θάνατό του, χάρη στην πρωτοβουλία φίλων και θαυμαστών του (Γ.Γ. Παπαϊωάννου, Γιώργος Χατζηνίκος κ.ά.), που ίδρυσαν την «Εταιρεία Φίλων Σκαλκώτα» για να διαφυλάξουν και να διαδώσουν το έργο του, που περιλαμβάνει πάνω από 170 έργα (κοντσέρτα, συμφωνικές σουίτες, μουσική δωματίου, χορούς και τραγούδια). Το 60% των προχωρημένων έργων του ακολουθεί ένα δικής του επινόησης δωδεκαφθογγικό σύστημα, ενώ το 40% ανήκει σε άλλα, «ελεύθερα» συστήματα σύνθεσης.Εκτός από τα προχωρημένα (ατονικά) έργα του, που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 85% της παραγωγής του, περίπου ένα 12% αφορά σε απλούστερα, τονικά και τροπικά έργα, όπως οι περίφημοι «36 Ελληνικοί Χοροί για ορχήστρα» και το λαϊκό μπαλέτο «Η Θάλασσα», που ενσωματώνουν στοιχεία της ελληνικής δημοτικής μουσικής με ένα τρόπο τελείως προσωπικό και πρωτοποριακό
https://youtu.be/SjaDF9gugVc?is=BNc4u8uJZNesICHG





.jpeg)
.jpeg)
