Οι τρεις μάγοι και το άστρο της Βηθλεέμ

Εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών μόνο ο Ματθαίος και ο Λουκάς αρχίζουν τις αφηγήσεις τους από τη Γέννηση του Ιησού. Οι δύο αυτές περιγραφές φέρονται να συμπληρώνουν η μία την άλλη. Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο είναι το μόνο που αναφέρει στους μάγους και το αστέρι. 

Ματθ. β΄ 1-12

«Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα (2) λέγοντες, Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ. (3) ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης ἐταράχθη καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ’ αὐτοῦ, (4) καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ’ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. (5) οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ, Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτως γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· (6) Καὶ σύ, Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. (7) Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσεν παρ’ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, (8) καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλέεμ εἶπεν, Πορευθέντες ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδίου· ἐπὰν δὲ εὕρητε ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ. (9) οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν, καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον. (10) ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα. (11) καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν. (12) καὶ χρηματισθέντες κατ’ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, δι’ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν...»

Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως

https://youtu.be/g8Wxw6sB19k?si=fXHGi2aUQ4tro2kg
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ´.

Ἡ Γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν. Κύριε δόξα σοι.

Κυπριακά Κάλαντα των Χριστουγέννων 

https://youtu.be/_zuctjSUzd8?si=bFDadmZ1QNPbcy45

Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς

Που την Περσίαν έρκουνται τρεις μάγοι με τα δώρα

τζι έναν αστέριν λαμπερόν τους οδηγά στην χώραν. 

Μπαίνουσιν μες το σπήλαιον βρίσκουν την Θεοτόκο

τζαι 'κράτα στες αγκάλες της τον Άγιον της τόκο. 

Γονατιστοί Τον προσκυνούν τζαι δώρα του χαρίζουν

σμύρνα, χρυσό τζαι λίβανο, Θεό Τον ευφημίζουν. 

Την σμύρνα πως εν άνθρωπος, χρυσόν για βασιλέα, 

τον λίβανο πως εν Θεός σ' όλην την ατμοσφαίρα. 

Χαράλαμπος Δημοσθένους (1917-2011)

Ο Κύπριος λαϊκός ποιητής και οργανοπαίχτης Χαράλμπος (Χαμπής) Δημσθένους γεννήθηκε το 1917 στην Κοντέα και το επάγγελμα του ήταν γεωργός. Ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική αφού μέχρι και τα γεράματα του ήταν ψάλτης, ενώ επίσης γνώριζε αρκετά όργανα όπως πιθκιαύλι, μαντολίνο, βιολί και ακορντεόν. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 εγκαταστάθηκε στα Μανδριά της Πάφο. Τα ποιήματα του μιλούν για τον καημό του πρόσφυγα, για την Κοντέα, για τη ζωή και τους αγώνες της, τον έρωτα, τη φιλία, το φιλότιμο κ.ά. Το 2001 ο Κύπριος συνθέτης Μιχάλης Μόζορας κυκλοφόρησε ένα cd με 11 τραγούδια με μελοποιημένα ποιήματα του. Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 2011. 

Με τα φτερά του νου
https://www.youtube.com/watch?v=pJXJ1b53Y6I
Ποίηση: Χαράλαμπος Δημοσθένους
Μουσική: Μιχάλης Μόζορας
Ερμηνεία: Μιχάλης Ττερλικκάς
Ψηφιακός Δίσκος: Στες άκρες της Ψυσής μου - 2000

Η βρύση

https://www.youtube.com/watch?v=kB7hvX2tAnY

Ποίηση: Χαράλαμπος Δημοσθένους

Μουσική: Μιχάλης Μόζορας
Ερμηνεία: Μιχάλης Ττερλικκάς

Σπίτι της Κοντέας - 31/08/2013

Η λυερή τζαι το περτίτζη

https://www.youtube.com/watch?v=Tw_fe_QJgCY

Μιχάλης Ττερλικκάς – Χαράλαμπος Δημοσθένους (πυθκιαύλιν)
Δισκογραφική έκδοση: «Κυπραία Φωνή – Στ’ αγνάρκα των τζ̆αιρών» - 2002

Η ιστορία του Διαγωνισμού Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού

Από το έτος 1992, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα της Κύπρου καθιέρωσε και διεξάγει τον ετήσιο παγκύπριο διαγωνισμό σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού. Ο εν λόγω διαγωνισμός έχει καταστεί θεσμός αφού εδώ και 23 χρόνια προωθεί τις τοπικές παραδόσεις, την κυπριακή μουσική αλλά και τη κυπριακή διάλεκτο.

Οι όροι συμμετοχής: "Η μελωδία και ο ρυθμός πρέπει να εντάσσονται οπωσδήποτε στο πλαίσιο των κυπριακών παραδοσιακών μουσικών ακουσμάτων και να μην έχουν επίδραση από την ελαφρά ή ξένη μουσική. Η ενορχήστρωση πρέπει να δένει απόλυτα με το μουσικό κυπριακό άκουσμα της σύνθεσης. Να χρησιμοποιούνται, κατά προτίμηση, κυπριακά παραδοσιακά μουσικά όργανα. Οι στίχοι του τραγουδιού πρέπει απαραιτήτως να είναι πρωτογενείς και στην κυπριακή διάλεκτο. Αποκλείονται παραφράσεις ή απομιμήσεις ξένων στίχων ή ποιημάτων. Επίσης πρέπει να μην είναι προκλητικοί ούτε να θίγουν άτομα ή καταστάσεις κλπ."

Ο διαγωνισμός προβάλλεται ζωντανά από το ΡΙΚ και την ευθύνη της παρουσίασης αναλαμβάνει παρουσιαστής/παρουσιάστρια του ΡΙΚ. Ο Χρήστος Φιλίππου είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του διαγωνισμού, ενώ τέλος στο τίτλο του διαγωνισμού προστέθηκε τιμής ένεκεν και το ονοματεπώνυμο του σπουδαίου Κύπριου συνθέτη Γιώργος Κοτσώνης που απεβίωσε το 2014. 

Νέοι καλλιτέχνες ή διάφοροι επίδοξοι καλλιτέχνες μα και πολλοί παλιοί αγκάλιασαν και στήριξαν το διαγωνισμό. Στον πρώτο διαγωνισμό σύνθεσης του 1992 το πρώτο βραβείο κέρδισε ο Ευαγόρας Καραγιώργης με το "Όνειρο" -ίσως το ωραίοτερο τραγούδια που γράφτηκε για την Κερύνεια. Στο πέρασμα του χρόνου ο διαγωνισμός αναβαθμίστηκε και εξελίχθηλε και πολλά τραγούδια του διαγωνισμού αναγνωρίζονται πλέον ως κλασικά όπως το "Άρκησες Πολλά" του Λάκη Πολυκάρπου (στίχοι Μιχάλης Χατζημιχαήλ, μουσική Λόλλος Γιωργαλλέτος)"Πορίζι" του Δημήτρη Φανή ή το "Όνειρο" του Ε. Καραγιώργη ενώ και Κύπριοι δημιουργοί και ερμηνευτές απέκτησαν φήμη μέσα από το διαγωνισμό.

Τα Φκιόρα της Αυλής μου
https://www.youtube.com/watch?v=Djxbrt5emCc
Στίχοι-Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς
Μουσική: Σάββας Σάββα
1ος Παγκύπριος Διαγωνισμός Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού -- 1992

Η ψυσιή του γέρου

https://www.youtube.com/watch?v=Ui0oGJsBBs0

Στίχοι: Κώστας Βασιλέας

Μουσική-Εκτέλεση: Σάββας Βορκάς

14ος Διαγωνισμός Σύνθεσης Κυπριακού Τραγουδιού -2006

Η ιστορία του stand up comedy

Το είδος αυτό έλκει την καταγωγή στην Αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στους κυνικούς και επικούρειους φιλόσοφους του 5ου αιώνος προκειμένου να ειπωθεί από αυτούς με παρρησία η πραγματικότητα χωρίς λογοκρισία. Η "παρρησία" λοιπόν < πᾶς + ῥῆσις ήταν η έκφραση της προσωπικής γνώμης χωρίς φόβο.

To σύγχρονο stand-up comedy είναι είδος κωμωδίας το οποίο πραγματοποιείται ζωντανά σε κοινό και ο καλλιτέχνης απευθύνεται απευθείας στο κοινό με στόχο το γέλιο, συνήθως σε όρθια στάση και με χρήση μικροφώνου. Είναι κυρίως διαδεδομένη τέχνη σε όλον τον κόσμο αν και ξεκίνησε κυρίως από τις ΗΠΑ και την Αγγλία. Ένας καλλιτέχνης που ασχολείται με το stand up comedy, ονομάζεται stand up κωμικός ή κωμικός.

Η τέχνη αυτή έχει πολλές ιδιαιτερότητες και δυσκολίες άλλα και κάποιους βασικούς κανόνες που έχουν δομηθεί επί σκηνής τα τελευταία 50 χρόνια. Ο κωμικός συχνά διηγείται μια γρήγορη ακολουθία χιουμοριστικών ιστοριών ή σύντομων αστείων (oneliners jokes) ή παρουσιάζει την άποψη του για ένα θέμα, τα οποία αποτελούν το μονόλογο του (ή αλλιώς τη ρουτίνα του). Ο καλός κωμικός οφείλει να γράφει μόνος του τα κείμενα του, δεν "κλέβει" αστεία άλλων κωμικών, δεν χρησιμοποιεί ανέκδοτα και δεν υποδύεται κάποιον ρόλο. Αντιθέτως από ότι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, στο stand up δεν είναι απαραίτητη η άμεση συνομιλία του καλλιτέχνη με το κοινό. Το κομμάτι αυτό ονομάζεται crowd work και αποτελεί ίσως το πιο δύσκολο μέρος καθώς ο κωμικός πρέπει να αυτοσχεδιάσει πάνω στις απαντήσεις που θα πάρει από το κοινό, να προκαλέσει το γέλιο αλλά να μην προσβάλει ή φερθεί άσχημα στον θεατή. Η επαφή του κόσμου με τον κωμικό γίνεται μόνο όταν ο ίδιος το ζητήσει και απευθυνθεί προς το κοινό. Κάποιος θεατής που παρεμβαίνει από μόνος του, φωνάζει την διάρκεια της παράστασης και ενοχλεί γενικότερα την παράσταση ονομάζεται heckler. Στις περιπτώσεις αυτές ο κωμικός έχει δικαίωμα να απαντήσει όπως θέλει και σε πολλές περιπτώσεις να προβάλλει και να μιλήσει άσχημα με σκοπό να τον κάνει να σταματήσει ή να φύγει. Το stand up παρουσιάζεται σε ειδικούς χώρους comedy clubs αλλά και σε bar και θέατρα. Πιο γνωστοί ξένοι κωμικοί είναι ο Έντι Μέρφι, Ρίτσαρντ Πράιορ, Τζον Μαλέινι, Έιμι Σούμερ κ.α

Στην Ελλάδα το stand up comedy, έκανε δυναμικά την εμφάνιση του την δεκαετία του ΄90, μέσα από το comedy club "Νύχτες Κωμωδίας" που λειτουργούσε η Λουκία Ρικάκη. Μέσα από της νύχτες κωμωδίας, ξεκίνησαν πολλοί γνωστοί κωμικοί. Τα τελευταία χρόνια το είδος γνωρίζει τεράστια άνθηση στην χώρα, με δεκάδες κωμικούς (γυναίκες και άνδρες) που πραγματοποιούν παραστάσεις σε όλη την χώρα σε θέατρα, bar και σε φεστιβάλς ενώ comedy clubs υπάρχουν στην Θεσσαλινίκη και Αθήνα στο Γκάζι. Στις παραστάσεις των comedy clubs συμμετέχουν συνήθως 2 και παραπάνω κωμικοί παρουσιάζοντας σε μια βραδιά από 5 έως 30 λεπτά ο καθένας.

Στην Κύπρο το stand up comedy είναι σχετικά καινούριο και ο πρώτος που έκανε stand up comedy την δεκαετία του ΄90 ήταν ο Κώστας Κώστα σε ένα δικό του one man show. Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει πλέον την εμφάνιση τους και άλλοι όπως οι Λούης Πατσαλίδης Κώστας Πρίγκηπας, Andy Ahana κ.ά..

Κώστας Κώστα στις 8 (ΣΙΓΜΑ-Κύπρος)

https://www.youtube.com/watch?v=UuS3zZ9vrRM

O Κώστα Κώστα παρέα με τον τον Μιχάλη Ττερλικκά στο SIGMA TV, τον Μάη του 1997.

"Πίννε κρασίν νασιης ζωή"

Γιορτή του Κρασιού 
Το 1961 δηλαδή ένα χρόνο μετά την ανακήρυξη της Κ.Δ. γεννήθηκε και ο θεσμός της Γιορτής του Κρασιού στη Λεμεσό. Για πολλά χρόνια η διοργάνωση της Γιορτής του Κρασιού αποτελούσε θέμα μεγάλων συζητήσεων και προβληματισμού εκ μέρους των οινοβιομηχανιών, των τοπικών οργανώσεων και άλλων ενδιαφερομένων μερών.  Η υπόθεση θεωρήθηκε πολύ δύσκολη, όχι μόνο λόγω του οικονομικού βάρους που θα συνεπάγετο, αλλά και λόγω της αβεβαιότητας για την επιτυχία της γι’ αυτό και αναβαλλόταν από χρόνο σε χρόνο. Ο πρωταρχικός στόχος της διοργάνωσης της Γιορτής ήταν η προώθηση της κατανάλωσης των κυπριακών κρασιών, τόσο στην εγχώρια, όσο και στη ξένη αγορά, καθώς και η απάμβλυνση του προβλήματος του κρασιού που ήταν ένα βάρος για τους παραγωγούς και την Κυβέρνηση. Παράλληλα μια τέτοια διοργάνωση στόχευε και στο να προσφέρει τη δυνατότητα διασκέδασης στους Κύπριους πολίτες και στους ξένους περιηγητές. Έτσι έπρεπε να δημιουργήσουν ένα πρωτότυπο θέαμα με τοπικό χρώμα. Ο Δήμος Λεμεσού επέτρεψε να χρησιμοποιηθεί ο Δημόσιος Κήπος δωρεάν και κατάργησε το δημοτικό φόρο πάνω στις εισπράξεις. Ντόπιοι ερασιτέχνες ηθοποιοί, καλλιτέχνες, μουσικοί, καθώς και μουσικοχορευτικά συγκροτήματα απ’ όλη την Κύπρο, πρόσφεραν το ταλέντο τους. Μέσα σε λίγες μέρες η σκηνή είχε στηθεί:  ένα υπαίθριο θέατρο απεικονίζοντας ένα κυπριακό χωριό με το καφενείο, την ταβέρνα του, τοπικές αναπαραστάσεις και διακοσμήσεις και οι δοκιμές άρχισαν. Η πλέον όμως εντυπωσιακή διακόσμηση ήταν ο γιγαντιαίος Κύπριος βρακάς που είχε ύψος περίπου 7 μέτρα. Η μορφή αυτή, η οποία φιλοτεχνήθηκε από το Γιώργο Μαυρογένη, καθιερώθηκε σαν το έμβλημα της Γιορτής του Κρασιού το 1962 και παραμένει μέχρι και σήμερα. Κάτω από τη μορφή του βρακά διαβάζουμε το ρητό «ΠΙΝΝΕ ΚΡΑΣΙΝ ΝΑΣΙΗΣ ΖΩΗΝ» που ήταν έμπνευση του Μιχάλη Πιτσιλλίδη. 

Από τότε η Γιορτή του Κρασιού έχει καταστεί ετήσιος θεσμός. Κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες και ντόπιοι από κάθε γωνιά του νησιού επισκέπτονται τη Λεμεσό για να συμμετάσχουν στη Γιορτή του Κρασιού. Η Γιορτή δεν πραγματοποιήθηκε τα έτη 1964, 1974, 1975, 1976 και 1977 λόγω των πολιτικών αναταραχών που προκάλεσαν η Τουρκία και οι τουρκοκύπριοι.  

Από τον αμπελώνα στο τραπέζι
https://www.youtube.com/watch?v=ndQPSPZuzyM
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς

 

Ο Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος Άγιος Γεώργιος (275-303)

"Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής,

καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής,

ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος,

Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε,

πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,

σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν."

Γεννήθηκε περί το 275 στην Καππαδοκία, από πλούσια και επίσημη γενιά της Καππαδοκίας, σε νεαρή όμως ηλικία η οικογένεια του μετοίκησε στη Λύδδα της Παλαιστίνης, λόγω του θανάτου του πατέρα του. Σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στο Ρωμαϊκό Στρατό. Διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωισμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου. Αργότερα ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον έκανε Δούκα (διοικητή) με τον τίτλο του Κόμητος (συνταγματάρχη) στο τάγμα τον Ανικιώρων της αυτοκρατορικής φρουράς.

Το 303 όταν άρχισαν οι διωγμοί του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, ο Άγιος δεν δίστασε να ομολογήσει τη χριστιανική του πίστη προκαλώντας το μένος του Αυτοκράτορα γιατί κατείχε μεγάλο αξίωμα που ο ίδιος του έδωσε. Αρχικά του έταξε πλούτη, γη και δούλους για να αλλαξοπιστήσει και όταν ο Άγιος αρνήθηκε, τον υπέβαλαν σε μια σειρά φρικτών βασανιστηρίων. Η χριστιανική παράδοση περιγράφει ότι αφού τον λόγχισαν, ξέσκισαν τις σάρκες του με ειδικό τροχό από μαχαίρια. Έπειτα, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και κατόπιν τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. Παρόλες αυτές τις δοκιμασίες και τα βασανιστήρια ο Θεός τον κράτησε θαυματουργά. Ο Άγιος τελικά θα μαρτυρήσε με αποκεφαλισμό, την Παρασκευή 23 Απριλίου του έτους 303.

Η μεγάλη του πίστη φαίνεται να έγινε αφορμή να βαπτιστούν και άλλοι κρυπτοχριστιανοί στρατιωτικοί των οποίων τη μνήμη η Εκκλησία εορτάζει στις 20 Απριλίου. Χριστιανή βαπτίστηκε και η ίδια η βασίλισσα Αλεξάνδρα, σύζυγος του Διοκλητιανού, μαζί με τους δούλους της των οποίων η μνήμη τιμάται στις 21 Απριλίου όπως και στις 23 Απριλίου μαρτύρησαν και άλλοι 8 συνδέσμιοί του Αγίου. Βλέπουμε λοιπόν ότι δημιουργείται μέσα στο λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας ένας εορτολογικός κύκλος, που ξεκινά στις 20 Απριλίου και τελειώνει στις 24 Απριλίου. Ο εορτολογικός αυτός κύκλος δείχνει την περίοπτη θέση του Αγίου Γεωργίου στη ζωή της Εκκλησίας.

Η φήμη του Αγίου είναι τεράστια όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις χριστιανικές εκκλησίες. Ενώ ως άγιος και ελευθερωτής συγκεντρώνει πολλές θαυμάσιες διηγήσεις και παραδόσεις, από τις οποίες η σπουδαιότερη είναι αυτή που μιλάει για το φόνο του δράκοντα και της σωτηρίας της βασιλοπούλας. Το θηρίο αυτό φυλούσε το νερό μιας πηγής κοντά στη Σιλήνα της Λιβύης και το άφηνε να τρέχει μόνον όταν έβρισκε κάποιον άνθρωπο να φάει. Οι κάτοικοι της περιοχής όριζαν με κλήρο το θύμα του δράκοντα. Ολόκληροι στρατοί είχαν αντιταχθεί με αυτό το τέρας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κλήρος έφερε και τη σειρά της βασιλοπούλας, την οποία έσωσε ο Άγιος Γεώργιος φονεύοντας το δράκο. Ο μύθος αυτός με τον δράκο έχει περάσει σε πάρα πολλές περιπτώσεις και στην εικονογραφία αλλά και στην λαϊκή ποιητική παράδοση.

Το τραγούδι του Άη Γιώρκη
https://www.youtube.com/watch?v=BTxcCbsdzjA
Εκτέλεση: Χρήστος Σίκκης
Άλλες Εκτελέσεις: Κώστας Χαραλαμπίδης, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.stougiannidis.gr/AENAON/eb43/eb43.pdf

Τραγούδι του Άη Γιωρκού
https://www.youtube.com/watch?v=8uZFZBJmDLw
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς

Μέγας Βασίλειος (330-379)

Για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς ο Άι Βασίλης είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έζησε στη Καππαδοκία που αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και που θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής αλλά και πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Ήταν Πατέρας της Εκκλησίας, κορυφαίος θεολόγος και μαζί με τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τον Γρηγόριο τον Θεολόγο θεωρούνται προστάτες της παιδείας και των γραμμάτων. Ο Μέγας Βασίλειος πέθανε στης 31 Δεκεμβρίου του 378. Την 1 Ιανουαρίου του 379, ημέρα της κηδείας του, θεωρήθηκε (πρώτα) απ΄ όλους χριστιανικούς λαούς ότι φέρνει ευλογία και καλή τύχη στη νέα χρονιά. Ενώ τα περισσότερα κάλαντα της πρωτοχρονιάς αναφέρονται και στον Άγιο Βασίλη.

Ποιός είναι λοιπόν ο Santa Claus ?

 http://mousikovlog.blogspot.com.cy/2015/12/blog-post_35.html

Στη Δύση το πρόσωπο του Αγίου Βασιλείου έχει ταυτιστεί με την ιστορία του Αγίου Νικολάου που φημιζόταν για τη γενναιοδωρία του.Ο Άγιος Νικόλαος στην Ορθόδοξη παράδοση αγιογραφείται ως ισχνός ασπρογένης γέροντας ενώ ο Μέγας Βασίλειος ως ψηλόλιγνος, με μαύρα μάτια και γένια. Στην ιστορία του Αγίου Νικολάου οι βόρειοι λαοί έχουν προσθέσει στοιχεία των δικών τους παραδόσεων (τάρανδοι, έλκηθρο, άστρο του Βορρά, μεγάλες κάλτσες κλπ) μια κουλτούρα που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα. Στα ελληνικά δεδομένα η μετατροπή αυτή φαίνεται να πέρασε περίπου στη δεκαετία του 1950-60, κυρίως στον αστικό πληθυσμό από τους «συγγενείς» μετανάστες που με τις ευχητήριες κάρτες τους εισήγαγαν τον «Δυτικό» Άϊ-Βασίλη.

Αγιός Βασίλης έρχιτι, Γενάρης ξημερώνει.
-Βασίλη μ’ πόθεν έρχεσαι και πόθεν κατεβαίνεις;
-Από τα μέρη της Βλαχιάς κι από το Βουκουρέστι.
Βρίσκω το Δούναβη θολό, θολό κατεβασμένο.
Σκύβω φιλώ το μαύρο μου σιγά τον κουβεντιάζω.
Δύνασαι μαύρε μ’ δύνασαι πέρα να με περάσεις;
-Δύναμαι αφέντη μ’ δύναμαι πέρα να σε περάσω.
Βάλε κουσκούνια έντεκα και ίγγλες δεκαπέντε
και αρτήρησέ μου την ταϊ σαράντα πέντε χούφτες
και ρίξ’ επάνω στην πλάτη μου πέρα να σε περάσω.
Κι ώσπου να πεις το έχε γεια κάνω δυο ώρες δρόμο

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά (Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς)

https://www.youtube.com/watch?v=VYBvOTNAH5M

Διαβάστε επίσης την ιστορία και πώς βγήκαν τα κλασσικά κάλαντα της Πρωτοχρονιάς 

από τον Αετό των Τζουμέρκων

Άγιος Βασίλης - Θεσσαλομακεδονίας
https://www.youtube.com/watch?v=cbbQtUH4bWw 
Από τον δίσκο "Κάλαντα Δωδεκαημέρου"

Άης Βασίλης

https://www.youtube.com/watch?v=hff0DbP9jSA

Από τον δίσκο "Των Γεννών τζαι της Λαμπρής"

Την ημέρα της πρωτοχρονιάς στην Κύπρο άναβαν την τσιμινιά κάθονταν γύρω από την φωτιά και έριχναν ένα φύλλο ελιάς λέγοντας:
"Άη Βασίλη βασιλιά δείξε μου τζαι φανέρωσ΄ μου αν μ΄αγαπά η/ο..."
Αν η ελιά αναποδογυριζόταν και πήγαινε ψηλά, τότε σήμαινε ότι και ο άλλος τον/την αγαπά.

Μιχάλης Ττερλικκάς

Ο Μιχάλης Ττερλικκάς γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα από τους Τούρκους Καπούτι Μόρφου το 1955. Αποφοίτησε από το Α΄ Γυμνάσιο Μόρφου και στη συνέχεια σπούδασε ηλεκτρονικά στην Αθήνα. Από τότε ζει και δημιουργεί στην Κύπρο. Η ζωή σε μια κατ’ εξοχήν αγροτική κοινότητα, η τριβή του με τους απλούς ανθρώπους του λαού, τα αυθεντικά μουσικά ακούσματα και βιώματα, απετέλεσαν ένα σταθερό υπόβαθρο και κίνητρο για να ασχοληθεί συστηματικά με το παραδοσιακό τραγούδι της Κύπρου. Το 1979, ενώ ήταν ακόμα φοιτητής, γνώρισε τον αείμνηστο Αντρέα Μαππούρα και ηχογράφησε μαζί του τρεις κασέττες με τσιαττίσματα. Μεταξύ 1981-83, παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη, ερευνητή και ερμηνευτή της παραδοσιακής μουσικής της Κύπρου, Θεόδουλο Καλλίνικο. Το 1983 εντάχθηκε στον προσφυγικό λαογραφικό όμιλο “Οι Αδούλωτοι”. Παράλληλα, γύρω στο 1985, άρχισε να δίνει συναυλίες παραδοσιακής μουσικής. Από το 1991 ηγείται της μουσικής παρέας «Μούσα», η οποία χρησιμοποιεί μόνο παραδοσιακά όργανα του τόπου και δίνει συναυλίες εντός και εκτός Κύπρου. Έλαβε μέρος σε αρκετά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Συμμετείχε επίσης σε πολλά φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής, καθώς και σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις. Έκανε, επίσης, εισηγήσεις σε διάφορα συνέδρια, στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Συνεργάστηκε και συνεργάζεται με πολλούς φοιτητές της μουσικολογίας και συναφών κλάδων στα πλαίσια διατριβών τους. Έχει κάνει επίσης διάφορες μελέτες για το κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι.

Μούσα:  Μιχάλης Ττερλικκάς (υπεύθυνο της παρέας) τραγούδι, Κώστας Καρπασίτης βιολί, τραγούδι, Γιάννης Σουρουλλάς λαούτο, τραγούδι, Παναγιώτης Νικολαΐδης λαούτο, τραγούδι, Νίκος Σουρουλλάς ταμπουτσιά, τραγούδι

http://www.mousalyra.com.cy/el/cv/michalis-terlikkas

Η λυερή τζι ο Χάρος
https://www.youtube.com/watch?v=zspII7zk_yw 
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς Μουσικό σχήμα: "Μούσα" 
Παραδοσικο Μοιρολόι - Κύπρου 

Γαουρίτσα
https://www.youtube.com/watch?v=rNQOg-d2Gu4
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς Μουσικό σχήμα: "Μούσα"  
Κυπριακό ραγούδι του Γάμου

"Τραγούδι ευτράπελο. Λεγόταν συνήθως στο γάμο, και άλλα γλέντια προς το τέλος της διασκέδασης, οπότε παρέμεναν λίγοι και αρκετά ευδιάθετοι από την οινοποσία. Από κάποιο σημείο και μετά ο τραγουδιστής επεδίωκε να του απαντήσει κάποιος, ότι βρήκε τη γαουρίτσα που είχε χάσει. Αν κάποιος έπεφτε στην παγίδα να πεί ότι την είδε, τότε τραγουδούσε τον τελευταίο στίχο, με αποτέλεσμα όλοι οι άλλοι να σκάνε στα γέλια και να τον κοροϊδεύουν."

Τρεις ελιές τζαι μια τομάτα
https://www.youtube.com/watch?v=vyR4hVhi_CY&spfreload=10
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς Μουσικό σχήμα: "Μούσα" 
Παραδοσικο - Κύπρου

Η Τηλλυρκώτισσα (Μετάφραση-Επεξήγηση)

Καθότι πολλοί ντόπιοι και ξένοι δυσκολεύονται να κατανοήσουν τα ακριβή λόγια καθώς και το νοήμα του γνωστού αυτού Κυπριακού τραγουδιού του Θεόδουλου Καλλίνικου, θα προσπαθήσω να δώσω μία απλοϊκή μετάφραση στην Πανελλήνια Δημοτική. Να μην ξεχνούμε όμως, ότι η γλώσσα του τραγουδιού αυτού είναι επίτηδες γραμμένη στα κατσουβέλλικα (κορακίστικα), γι΄αυτό και μετά από κάθε συλλαβή ο δημιουργός του ο Θεόδουλος Καλλίνικος παίρνει το φωνήεν της πρώτης συλλαβή και προσθέτει αναλόγως το
βερεβέ/βαραβά/βιριβί/βοροβό/βουρουβού και σαν επωδό το τριαλαλαλα ...
βλπ.. (13:53-15:50) https://www.youtube.com/watch?v=Bq9bI7-TeEc

Πέραν την πρώτης όμως εκείνης εκτέλεσης του Θεόδουλου Καλλίνικου, των οποίων τις τρεις πρώτες στροφές γνωρίζουμε όλοι, υπάρχουν διάφορες επανεκτελέσεις και διασκευές όπως της Δόμνας Σαμίου, της Μαρίζας Κώχ, του Σίκκη, της Βίσση, της Κωνσταντίνας, του Βιολάρη και άλλων γνωστών Κυπρίων τραγουδιστών. Τέλος ακόμη και οι παλιοί τουρκοκύπριοι γνωρίζουν το τραγούδι αυτό  και το τραγουδούν στην γλώσσα τους "Dillirga"("Τηλλυρκά).

Τα Κορακίστικα ή Κατσουβέλλικα είναι μια ιδιωματική συνθηματική γλώσσα με την παρεμβολή ανάμεσα στις συλλαβές, άλλης συλλαβής συνήθως τσι ή κα αλλά η κάθε ομάδα ατόμων που τη χρησιμοποιεί έχει δικούς της κανόνες  Εκείνοι που επινόησαν τα κορακίστικα ήταν εκείνοι οι οποίοι δεν ήθελαν να γίνονταν αντιληπτές οι συνομιλίες τους από τις αστυνομικές αρχές και ιδίως την περίοδο της Τουρκοκρατίας. 

Τηλλυρκώτισσα σε εκτέλεση του Μιχάλη Ττερλικκά

https://www.youtube.com/watch?v=CRy9KUdsJcc

Στίχοι-Μουσική: Θεόδουλος Καλλίνικος
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς

Τηλλυρία: Περιοχή - Σύμπλεγμα χωριών της Κύπρου στα Δυτικά
Μαυρομμάτα / Γιαλλουρούδα: Γυναίκα με μαύρα μάτια / γαλανά μάτι

Εσιει: έχει, Μιτσής: μικρός, Πελλός: τρελός, Θωρώ: βλέπω, Μουσσιεύκω: βρέχω, Σαγιά: κάππα

Απόδοση την Ν.Ελληνική
"Έχει ένα αστέρι και είναι μικρό μεσ΄ τους εφτά πλανήτες, μαυρομμάτα μου. Και με πείραξαν τα λόγια που μου είπες, γαλανομμάτα μου. Και πήγαν και της είπαν της παλαβής πως θεν να πάω πέρα. Και μάγεψεν την θάλασσα και σήκωσεν αέρα. Και όταν της είπα "'Εχε γειά", έμεινε να με βλέπει. Και πέντε μαντήλια έβρεψε και την κάπα που φορούσε."  

"Έσιει έναν άστρον τζαι εν μιτσίν

μες στους εφτά πλανήτες, μαυρομμάτα μου

Τζαι επιάσαμε μες στην καρκιάν

τα λόγια που μου είπες, γιαλλουρούδα μου

Τζαι ‘πήαν τζι είπαν της πελλής

πως εν να πάω πέρα, μαυρομμάτα μου

Τζαι εμάγιεψεν τη θάλασσαν

τζαι ‘σήκωσεν αγέραν, γιαλλουρούδα μου

Τζι άνταν της είπουν “έσσιε ‘γειάν”

Εστέκετουν τζαι εθώρεν, μαυρομμάτα μου

[[Πέντε μαντίλια εμούσσιεψεν

τζαι την σαγιάν που εφόρεν, γιαλλουρούδα μου.]]"

http://www.stougiannidis.gr/tylirkiotissa.htm

Η original εκτέλεση της Τηλλυρκώτισσας του Θ. Καλλίνικου

https://www.youtube.com/watch?v=ZDSIeKLTpT0

Ο Θεόδουλος Καλλίνικος είναι ο πρώτος που κυκλοφόρησε σε δίσκους των 78 στροφών παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου. Από το 1924-1948 επισκέφθηκε ολόκληρη σχεδόν την Κύπρο και κατέγραψε, κάτω από αντίξοες συνθήκες, και έφερε στην επιφάνεια τα Κυπριακά Δημοτικά Τραγούδια.

Στην αρχική εκτέλεση του Θ. Καλλίνικου υπάρχει διαφορά ως προς το τέλος των δύο τελευταίων στροφών δηλαδή:

"Ανάθεμα τον, που λαλεί
πως εν γλυτζή το μέλι, γιαλλουρούδα μου

γλυκόττερον εν το φιλί

η κορασιά μας θέλει, γιαλλουρούδα μου."

Απόδοση την Ν.Ελληνική

 "...Ανάθεμα τον που λέει πως το μέλι είναι γλυκό, γαλανομμάτα μου 

γλυκώόερο είναι το φιλί. Η κόρη θέλει..." 

Η άλλη Τηλλυρκώτισσα (του Γιώργου Σπανού)

https://www.youtube.com/watch?v=pV7-yREo3Zs

Η "Τηλλυρκώτισσα" είναι καθαρά κυπριακή "φωνή" απο τις πο γνωστές. Ηχογραφήθηκε ξανά τη δεκαετία του ΄60 από την Κεραυνοφών και έγινε μεγάλο σουξέ.

"Να 'μουν το άστρο της αυγής

να ανέβαινα στην αυλή σου, μαυρομάτα μου  

να 'δινα μες τ΄ αγκάλια σου

να έπαιρνα το φιλί σου, μαυρομμάτα μου.

Να φέρουν την καλύτερη 

με τα γρούσα καλάθκια, μαυρομμάτα μου 

αν σ' αρνηστώ αγάπη μου

να γίνω δκυό κομμάθκια", μαυρομμάτα μου"

Απόδοση την Ν.Ελληνική

"Να 'μουνα άστρο της αυγής, να ανέβαινα στην αυλή σου, να έπεφτα στην αγκαλιά σου να έπιανα το φιλί σου και να φέρουν την καλύτερη με τα χρυσά καλάθια αν σ' αρνηθώ αγάπη μου να μοιραστώ σε δύο κομμάτια" 

Κάλαντα Θεοφανείων

Καλή φώτιση σε όλους μας

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ (ΣΕ ΗΧΟ Α΄)
 

"Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, 

ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις· 

τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει σοι, 

ἀγαπητὸν σε Υἱὸν ὀνομάζουσα· 

καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, 

ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. 

Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεός, 

καὶ τὸν κόσμον φωτίσας δόξα σοι."

ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ
https://www.youtube.com/watch?v=cxXxtzF_KaE

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

https://www.youtube.com/watch?v=KzkGnb8eyU0

-

ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (Χρήστος Σίκκης)

https://www.youtube.com/watch?v=sqKn5R0rtbw
Καλημέρα και τα φώτα και την πουλουστρίνα πρώτα

Μιχάλης Ττερλικκάς - Φωτοκάλαντα (Σαντορίνης) 

https://www.youtube.com/watch?v=kLDbDIsX5L8&spfreload=10

Τα "Δημοτικά Τραγούδια" (Λογοτεχνικό Είδος)

Δημοτικά τραγούδια (δημώδη ή εθνικά) ονομάζονται τα έμμετρα κείμενα (αφηγηματικά ή λυρικά) που έχουν συνθεθεί άγνωστοι δημιουργοί και που κατά καιρούς ή και τόπους έχουν συμπληρωθεί ή τροποποιηθεί από τη λαϊκή παράδοση. 

Ο κορυφαίος Γερμανός στοχαστής και συγγραφέας Γκαίτε εκτιμούσε ιδιαίτερα το ελληνικό δημοτικό τραγούδι και μάλιστα εμπνεύστηκε από αυτό. O Γκαίτε είχε πει για το δημοτικό τραγούδι ότι το βρίσκει «τόσο λαϊκό, αλλά και τόσο δραματικό, τόσο επικό και τόσο λυρικό, που αντίστοιχό του δεν υπάρχει στον κόσμο». Μάλιστα το 1815 μάζεψε στο σπίτι του ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων της εποχής για να τους μιλήσει για το δημοτικό τραγούδι και τους είπε : «Οι εικόνες αυτού του τραγουδιού, του ελληνικού δημοτικού, είναι εκπληκτικές. Φανταστείτε να βάζει δυο βουνά να μαλώνουν μεταξύ τους! Φανταστείτε έναν αετό να μιλάει με το κομμένο κεφάλι του κλέφτη! Φανταστείτε ένας κλέφτης να λέει να του κόψουν το κεφάλι, για να μην το πάρουν οι Τούρκοι, αλλά και να μην το πουν στην αρραβωνιαστικιά του! Αλλά σας αφήνω τελευταίο και ένα άλλο τραγούδι, το οποίο είναι το κορυφαίο», τους είπε και τους διάβασε το μοιρολόι «Ο Χάρος με τους αποθαμένους»! 

Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι ως λογοτεχνικό είδος αντλεί το υλικό του από την προφορική λογοτεχνική παράδοση, αυτήν που αναπτύσσεται από την ανάγκη που έχει κάθε άτομο και γενικότερα κάθε λαός να εκφράσει τα συναισθηματικά του και ψυχικά φορτία, τα ιδανικά του, τους πόνους και τις χαρές του, ακόμα τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του μέσα στην ευκολομνημόνευτη ποίηση. Δημοτική ποίηση έχουν αναπτύξει σχεδόν όλοι οι λαοί. Στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο των Βαλκανίων η δημοτική ποίηση είναι ιδιαίτερα έντονη ακριβώς λόγω των πολλών ιστορικών εξελίξεων που συνέβησαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα η οποία και συνδέεται με τις όψεις της κοινωνικής δραστηριότητας κάθε εποχής, ή -στην περίπτωση των επικών Κλέφτικων τραγουδιών. Κατόπιν συνδέθηκε στενά με την πρακτική της εθνογένεσης, υπό την επίδραση της ρομαντικης σχολής.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του δημοτικού τραγουδιού, με τα οποία και χαρακτηρίζεται ως τέτοιο συνοψίζονται στα ακόλουθα εννιά:

1. Η ανωνυμία του δημιουργού. Ο δημιουργός και συνθέτης του δημοτικού τραγουδιού παραμένει άγνωστος.
2. Η απροσδιοριστία του ακριβούς τόπου προέλευσης. Μπορεί να είναι γνωστός ο τόπος αναφοράς, όχι όμως ο ακριβής τόπος σύνθεσης.
3. Η απροσδιοριστία του ακριβούς χρόνου σύνθεσης. Μπορεί να είναι γνωστός ο χρόνος αναφοράς όχι όμως ο ακριβής χρόνος σύνθεσης.
4. Η λαϊκή έκφραση ακολουθώντας τοπικά ιδιώματα. Το δημοτικό τραγούδι αποδίδεται πάντα με το χρονικά τοπικό γλωσσικό ιδίωμα.
5. Ο λαϊκός ψυχισμός, όπως αυτός εκδηλώνεται στη ζωή.
6. Οι παρατηρούμενες παραλλαγές. Όσες περισσότερες παραλλαγές παρατηρούνται τόσο περισσότερο φέρεται καταξιωμένο.
7. Η απόδοση σε τραγούδι και όχι ποίημα. Το δημοτικό τραγούδι δεν απαγγέλλεται.
8. Το ζωντανό ύφος και η ρεαλιστική περιγραφή, και τέλος
9. Το χαρακτηριστικό μέτρο. Ο ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος (πολιτικός στίχος) κυριαρχεί απόλυτα. Ακολουθούν, με μεγάλη διαφορά, ο ιαμβικός δωδεκασύλλαβος και ο τροχαϊκός στίχος. Η ομοιοκαταληξία σπανίζει, κάποιες φορές είναι συμπτωματική και είναι απαραίτητη μόνο στα λιανοτράγουδα.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι το δημοτικό τραγούδι δεν έγινε για απαγγελία. Είναι "τραγούδι" και ο στίχος του είναι αξεχώριστα συνδεδεμένος με τη μουσική αλλά και συχνά με το χορό. Η περισσότερη αποδεκτή διαίρεση των Δημοτικών Τραγουδιών είναι του Στίλπωνα Κυριακίδη που τα χωρίζει σε 1) Κυρίως Άσματα 2) Διηγηματικά Άσματα και 3) Δραματικές Παραστάσεις. Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι ανάλογα με το θέμα του διακρίνεται στα ακόλουθα βασικά είδη: Ακριτικό, Κλέφτικο, Ιστορικό, Θρησκευτικό, Παραλογή, Νανούρισμα, Ταχτάρισμα, Λάχνισμα, Ερωτικό, Γαμήλιο, Ξενιτιάς, Εορταστικό, Μοιρολόγι, Γνωμικό, Σατιρικό, Βαΐτικο κ.ά.

ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ: Σελίδα Αφιερωμένη στο δημοτικό τραγούδι

http://www.myriobiblos.gr/afieromata/dimotiko/texts.html

Τζινούρκος νιος πραματευτής
https://www.youtube.com/watch?v=o9kPAztw_ac 
Δημοτικά Τραγούδια - Κύπρου
(Μικρή Διασκευή Κώστας Μόντης)
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς 
Από το δίσκο «Κυπραία Φωνή – Καλώς ήρταν οι ξένοι μας» - 2008 © Μούσα

Τριανταφυλλένη μου 
https://www.youtube.com/watch?v=uErmXCd4MkY
Ποίηση: Δημήτρης Λιπέρτης
(Μικρή Διασκευή Κώστας Μόντης)
Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης