Mahmoud Darwish [Μαχμούτ Νταρουίς (1941-2008)]

Ο Mahmoud Darwish ήταν γνωστός Παλαιστίνιος ποιητής και εκδότης, ο οποίος θεωρείται ως "εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης" και έχε κερδίσει πάρα πολλά βραβεία για τα έργα του μεταξύ αυτών το The Lotus Prize (1969), το Lenin Peace Prize (1983), το The Knight of the Order of Arts and Letters (1993) κ.α. Ο Darwish θεωρείται σύμβολο για το Παλαιστινιακό λαό αλλά και εκπρόσωπος για την αραβική αντίθεση προς τον Ισραήλ. Μια από τις γνωστές μεταφορές του Νταρουίς ήταν να παρουσιάζει την Παλαιστίνη σαν τον χαμένο παράδεισο του κήπου Εδέμ, σαν τον χώρο γέννησης και αναζωογώνσης του Παλαιστινιακού λαού αλλά και συνάμα τόπος εξορίας. Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1941 στο χωριό Al-Birwa της Δυτικής Γαλιλαίας αλλά μετά από σφοδρές Ισραηλινές επιθέσεις στο χωριό του τον Ιούνιο του 1948, πήραν τον πικρό δρόμο της προσφυγιάς για τον Λίβανο. Οι Ισραηλινές δυνάμεις κατέστρεψαν το χωριό για να μην μπορούν να επιστρέψουν και αποτελέσει πλέον κομμάτι του Εβραϊκού κράτους. Τον επόμενο χρόνο ο Νταρουίς και η οικογένεια του πήγαν στην Άκρα και από εκεί θα πάει σχολείο στην Χάιφα. Σε ηλικία 19 ετών κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή ("Wingless Birds"), ενώ έγραφε σε περιοδικά και εφημερίδες ενώ εντέλει θα γίνει εκδότης. Το 1970 έφυγε για σπουδές στην Σοβιετική Ένωση και για ένα χρόνο έλαβε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο Lomonosov της Μόσχας, ακολούθως πήγε στην Αίγυπτο και τον Λίβανο. Το 1973 εντάχθηκε στην PLO (Palestine Liberation Organization) και του απαγρεύτηκε η επιστροφή του στο Ισραήλ Ο Νταρουίς είχει εκδόσει πέρα των 30 ποιητικών συλλογών και άλλα 8 βιβλίων πρόζα ενώ πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 20 γλώσσες. Μέχρι το τέλος της ζωής του παρακολούθησε το Παλαιστινιακό πρόβλημα και όλες τις θηριωδίες του πολέμου. Ο Mahmoud Darwish ήταν χρόνια καρδιοπαθείς και τελικά πέθανε στις 9 Αυγούστου 2008, σε ηλικία 66 ετών, τρεις μέρες μετά από εγχείρηση στην καρδιά στο Memorial Hermann Hospital στο Houston. Στις 4 Οκτωβρίου 2008 δημιουργήθηκε ένα παλαιστινιακό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με το όνομα του «επιδιώκε να προστατεύσει την πολιτιστική, λογοτεχνική και διανοητική κληρονομιά του».

Πολλοί Άραβε συνθέτες, όπως οι Marcel Khalife, Reem Kelani, Majida El Roumi και Ahmad Qa'abour έχουν μελοποιήσει στίχους του ενώ στην Ελλάδα μια πρώτη προσπάθεια έγινε και από τους Ζωή Τάχα.

Πρόκληση
https://www.youtube.com/watch?v=PrDw996Ht1U

Στίχοι: Mahmoud Darwish
Μουσική-Εκτέλεση: Ζωή Τάχα

ΖΩΗ ΤΑΧΑ

Έτος Ίδρυσης: 2012

Είδος: Ελληνικό Ροκ, Έντεχνο

Μέλη: Άγνωστα 


Στα χνάρια λοιπόν του αναρχικό / εναλλακτικό ροκ συγκρότημα απο την Αθήνα "Ωχρά Σπειροχαίτη" κινείται και το νέο συγκρότημα "Ζωή Τάχα" άλλωστε τα δύο συγκροτήματα μοιράζονται κοινά μέλη. Όπως και η "Ωχρά Σπειροχαίτη" έτσι και οι καινούργιοι γράφουν δικά του τραγούδια αλλά μελοποίησε και αρκετά ποιήματα ελλήνων και ξένων λογοτεχνών. Κινούνται και πάλι σε έναν αντιεμπορικό άξονα, αφού ποτέ δεν αποδέχθηκαν προβολή από κανένα τηλεοπτικό μέσο, ενώ δεν πωλούν ποτέ κάποιο από τα CD τους αλλά τα διανέμουν δωρεάν, πιστεύοντας σε μια κοινωνία χωρίς χρηματικά ανταλλάγματα. Συμμετέχουν σε πολλές συναυλίες, κυρίως σε αυτόνομους χώρους και καταλήψεις αλλά και σε πανεπιστήμια, χωρίς ποτέ να έχει εισιτήριο, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους. Μέσα από την μουσική του, προσπάθησε να στείλουν μηνύματα αλληλεγγύης και ειρήνης στον κόσμο και να δείξουν τον δρόμο σε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία, χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις άλλωστε ο τίτλος του συγκροτήματος δεν είναι ούτε αφηρημένος ούτε τυχαίος. Ο τίτλος παραπέμπει "στην Zωίτσας Tάχα την 34χρονη καθαρίστρια και μάνα 3 παιδιών από την Λάρισσα που πήδηξε στο κενό από τον 4ο όροφο του κτιρίου της Aστυνομικής Διεύθυνσης, όπου εκρατείτο, γιατί λίγο πριν είχε συλληφθεί να κλέβει μικροαντικείμενα από σουπερμάρκετ."

Η "Ηχογράφηση Πρόβας" η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά παρουσιάστηκε στις 23.03.2013 ενώ τον Απρίλιο του 2015 παρουσίαστηκαν ακόμα τρία τραγούδια με τίτλο "Της κοινότητας τραγούδια". Στο site τους μπορείτε να βρείτε τα τραγούδια τους, τα νέα τους αλλά και κάποια εξαιρετικά κειμενά τους όπως πολύ υλικό.

http://zoitaxa.net/

Ο Μιχαλιός

https://www.youtube.com/watch?v=xZLLl6tO2Mo

Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης

Μουσική-Εκτέλεση: Ζωή Τάχα

Μπαϊντούσκα

https://www.youtube.com/watch?v=UFjarxc3LzQ

  

Μπαϊντούσκα είναι θρακιώτικος χορός. Πρόκειται για έναν από τους πιο όμορφους και ζωηρούς χορούς της Βόρειας Ελλάδας. Παραλλαγές του χορού, ως προς τις μελωδίες αλλά και τον βηματισμό (χορευτική αγωγή), ανιχνεύονται σε ολόκληρη σχεδόν την Βαλκανική.

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου (1931-1996)

Ο ποιητής Νικόλας Ασλάνογλου γεννήθηκε το 1931 στη Θεσσαλονίκη και πέθανε το 1996 στην Αθήνα. Στα εφηβικά του χρόνια επέλεξε το ψευδώνυμο Αλέξης απο τον ομώνυμο ήρωα στο έργο "Ταπεινοί και καταφρονεμένοι" του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά και εμφανίστηκε στα γράμματα το 1952 με το ποιητικό μονόπρακτο "Θάλασσα και συγχρονισμός" (1991), ενώ συνεργαζόταν ήδη με περιοδικά της Θεσσαλονίκης στο περ. Χρονικά και περ. Σκέψη. Έγραφε από την ηλικία των 15 ετών ενώ η πρώτη συλλογή του, "Ο δύσκολος θάνατος", κυκλοφόρησε το 1954. Σύμφωνα με τον ίδιον, το σύνολο των ποιημάτων του είναι 165 και ορισμένα από αυτά δεν είναι ενσωματωμένα σε συλλογές. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης και στη Μέση Ανατολή. Εξέδωσεν επίσης δοκίμια, μεταφράσεις από Γάλλους συγγραφείς όπως ο Ρεμπώ και ο Εμίλ Ζολά. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εφημερίδες αλλά μάλλον ενδιαφερόταν και ιδιαίτερα για τη δημοσιότητα, ούτε καν για την έκδοση των βιβλίων του, που στη δεκαετία του 1970 ήταν δυσεύρετα ακόμη και στη Θεσσαλονίκη. Το συμβόλαιο για την έκδοση της συγκεντρωτικής έκδοσης των ποιημάτων του το υπέγραψε το 1978 με τον Γιώργο Κάτο των εκδόσεων Εγνατία στο «Αχίλλειον», τη μέρα που έγινε ο μεγάλος σεισμός της Θεσσαλονίκης (20.6.1978).

Η ποίηση του Ασλάνογλου δέχτηκε επιδράσεις από τα καλλιτεχνικά ρεύματα του νεοσυμβολισμού και του υπαρξισμού, ενώ καθοριστικό ρόλο στη γραφή του έχουν η ανάμνηση εμπειριών και βιωμάτων, η θεματική της μετεμφυλιακής ελληνικής πραγματικότητας και επιρροές από την ποίηση του Σεφέρη, του Καρυωτάκη και του Σικελιανού. Η σχέση του με τους λογοτεχνικούς κύκλους της Θεσσαλονίκης ήταν μάλλον αδιάφορη. Ο Ασλάνογλου ήταν ποιητής του πένθους, της απώλειας της αθωότητας, της ενότητας, της αρμονίας. Ποιητής χαμηλόφωνος, συγκρατημένος, υποβλητικός. Ποιητής αστικός που σεργιανίζει στην πόλη και μεταποιεί τις εικόνες της, συνδέοντάς τες με τις αισθήσεις και τα αισθήματα. Τα ποιήματά του δεν έχουν ποτέ τελεία στο τέλος για να συνεχίζουν τον δρόμο τους μετά τη δημοσίευση, στον αναγνώστη και πέρα από αυτόν. Έγραφε δύσκολα, διορθώνοντας ξανά και ξανά τα ποιήματά του. Ήταν τοπολάτρης, έζησε στη Θεσσαλονίκη ως το φθινόπωρο του 1979, οπότε και θα μετακομίσει στην Αθήνα, όπου θα εργαστεί ως επιμελητής. Στην Αθήνα σταμάτησε να γράφει.  Στις 6 Αυγούστου 1996 θα πεθάνει από καρδιακή προσβολή στο δώμα όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια. Η ποίησή του όμως διαβάζεται αδιαλείπτως και ειδικά από τους νέους, όπως θα ήθελε κι ο ίδιος. Ποιήματα του έχουν πλέον μελοποιηθεί ενώ και ο Διονύσης Σαββόπουλος του αφιέρωσε ένα τραγούδι του τιμώντας με αυτόν το τρόπο τη φιλία τους .

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ-αφιέρωμα της ΝΕΤ για τον ΝΙΚΟ ΑΛΕΞΗ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ

https://www.youtube.com/watch?v=0XEM0XFzv_8

Το πέρασμά σου
https://www.youtube.com/watch?v=XjB2cc6EYFM

Ποίηση: Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Μουσική-Εκτέλεση: Μαρία Βουμβάκη

Η θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη
https://www.youtube.com/watch?v=wbElYtIlorc
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Ντίνος Σαδίκης

Ο Ντίνος Σαδίκης, ιδρυτικό μέλος και η φωνή των ΕΝ ΠΛΩ, γεννήθηκε και μεγάλωσε στου Ζωγράφου, στην Αθήνα. Σε ηλικία 19 ετών φεύγει για σπουδές στα ΤΕΙ Λάρισας και μετά από τρία χρόνια τελειώνει με άριστα τη σχολή Παραϊατρικών επαγγελμάτων, τμήμα Μικροβιολογίας. Εκεί ήταν που κόλλησε και το μικρόβιο της μουσικής. Αυτοδίδακτος στην κιθάρα, γράφει τα πρώτα του τραγούδια και δημιουργεί μαζί με τον Στέφανο Κανελλή "ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΤΗΓΑΝΙΑ", γκρουπ πρόδρομο των "ΕΝ ΠΛΩ". Εν τω μεταξύ έχει περάσει σαν αριστούχος, χωρίς εξετάσεις, στην Ιατρική σχολή της Αθήνας την οποία και παρατάει μετά έξι χρόνια, στο πτυχίο. Γνωρίζεται με τον Δήμο Ζαμάνο και σχηματίζουν τους ΕΝ ΠΛΩ (Αθήνα 1985). Από αυτή την σχέση προκύπτει μετά τέσσερα χρόνια και πολλές περιπέτειες, ο ένας και μοναδικός δίσκος των ΕΝ ΠΛΩ (Penguin 1989 – παραγωγός: Ανδρέας Χριστοφίλης). Το 1991 τον βρίσκει στην Κρήτη να δουλεύει πάνω σε νέο υλικό. Πολύτιμος συνεργάτης σ’ αυτή την απόπειρα, ένας φίλος από τους ΕΝ ΠΛΩ, ο μπασίστας Μίμης Καφούσιας. Η Κρητική αυτή περίοδος της ζωής του Ντίνου αποτυπώνεται τελικά στον πρώτο προσωπικό του δίσκο ΜΟΛΥΒΕΝΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (Μύλος 1996). Μετακομίζει στην Θεσσαλονίκη όπου ζει και εργάζεται τα τελευταία 22 χρόνια. Στην αρχή σαν διευθυντής προγράμματος, παραγωγός και ηχολήπτης στο Ράδιο 88μισό (Μύλος) και στη συνέχεια σαν μουσικός. Γνωρίζει καινούργιους φίλους, μουσικούς της πόλης, νέα παιδιά που τον συνοδεύουν μέχρι και σήμερα στις ηχογραφήσεις και στις σπάνιες εμφανίσειςτου. Κυκλοφορεί ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ (Lazy Dog 2005 – παραγωγός: Dani Joss). Συμμετέχει ενεργά στους ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ, το προσωπικό όχημα του Γιάννη Αγγελάκα και μετά την διάλυσή τους στο ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ3.

To 2015 κυκλοφορεί ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΙΙ σε παραγωγή GeorgieBoy & Pan (Labyrinth Of Thoughts R

Απαισιόδοξο Τραγουδάκι (TV - CLIP 1996)

https://www.youtube.com/watch?v=_MMnxGQWEjU

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Ντίνος Σαδίκης

Ντίνος Σαδίκης - Αντιλαλούν οι φυλακές

https://www.youtube.com/watch?v=Bl9PmGBxiOk

Η διασκευή του γνωστού ρεμπέτικου τραγουδιού του Μάρκου Βαμβακάρη από τον Ντίνο Σαδίκη. Περιλαμβάνεται στον δεύτερο προσωπικό του δίσκο "Το γέλιο των πολλών" (2005, Lazy Dog records).

Γιώργος Σκούρτης (1940-2018)

Γενν. το 1940 στην Αθήνα

Ο λογοτέχνης Γιώργος Σκούρτης πρωτοεμφανίστηκε το 1970 με το έργο του "Oι νταντάδες", στο Θέατρο Tέχνης του Kάρολου Kουν, ένα έργο-σταθμό της σύγχρονης δραματουργίας. Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, που έχουν παιχτεί κυρίως στο Θέατρο Τέχνης με μεγάλη επιτυχία. Επίσης έχει σκηνοθετήσει όλα του τα θεατρικά έργα, στη σκηνή, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο. Έχει γράψει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, σενάρια και στίχους. H γλώσσα του –σκληρή και βίαιη, αλλά πάντα μέσα από συγκεκριμένους χαρακτήρες– έχει επηρεάσει τους μετέπειτα θεατρικούς συγγραφείς. O Σκούρτης, κυρίως στην πεζογραφία του, μπορεί να δείχνει αυτοβιογραφικός, στην ουσία όμως είναι αποκαλυπτικός, με ξεκάθαρο το στοιχείο της κοινωνικοπολιτικής καταγγελίας. Τα πιο γνωστά του τραγούδια που βγήκαν μέσα ααπό τα θεατρικά του έργα είναι "Οι Οχτροί" (Ξυλούρης), "Η φάμπρικα", "Εδώ στην ξένη χώρα" (Χαλκιάς), "Μιλώ για τα παιδιά μου" (Μοσχολιού) κ.α

Απεβίωσε στις 18 Νοεμβρίου 2018.

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί (ΟΙ ΟΧΤΡΟΙ) 1η εκτέλεση 1972

https://www.youtube.com/watch?v=Y44F5y5vWQI

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος 
Πρώτη Εκτέλεση: Μέμη Σπυράτου & Δάφνη Ζούνη

"Γραμμένο το 1972, για το έργο του Γιώργου Σκούρτη "Οι μουσικοί" που ανέβασε ο Κάρολος Κουν, μαζί με το τραγούδι "Ένας νιος τραγουδιστής" που ερμήνευσαν οι Μέμη Σπυράτου και Δάφνη Ζούνη. Και τα δύο μαζί εκδόθηκαν το 1972 σε μικρό δισκάκι από την Columbia (SCDG-4041, πιθανότατα, λοιπόν, να πρόκειται για την πρώτη εκτέλεση του ξεχωριστού αυτού τραγουδιού). Την ίδια χρονιά εντάχτηκαν και στον μεγάλο δίσκο με τραγούδια του συνθέτη ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ, με τη διαφορά ότι εκεί το τραγούδι ΟΙ ΟΧΘΡΟΙ ακουγόταν με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη (Γιάννης Μαρκόπουλος, Νίκος Ξυλούρης, Μέμυ Σπυράτου και Δάφνη Ζούνη, είχαν συνεργαστεί προηγουμένως στο στούντιο "Λήδρα" στην Πλάκα). Η εκτέλεση, όμως, με την οποία το τραγούδι έγινε ευρύτερα γνωστό, εκδόθηκε στον δίσκο ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ το 1975 και σφραγίστηκε (και πάλι) από τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη ενώ είχε και διαφορετική ενορχήστρωση, με λαούτο στην εισαγωγή και έμφαση στα κρουστά, εν αντιθέσει με την λιγότερο εκρηκτική εκδοχή που υπήρχε στο ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ και η οποία βασιζόταν περισσότερο στο πιάνο." melekscorpions

Μιλώ για τα παιδιά μου
https://www.youtube.com/watch?v=CaW79CcoZTs
Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης.
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος.
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού,
Από το δίσκο «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ», 1974.

Μια από τις δεκα συγκλονιστικές ιστορίες του θεατρικού συγγραφέα Γιώργου Σκούρτη από το ΄74 και τον πιο σημαντικό κύκλο τραγουδιών που μιλά για τους μετανάστες. Σπουδαίος δίσκος του Γιάννη Μαρκόπουλου σε στίχους του Γιώργου Σκούρτη με βασικούς ερμηνευτές τη Βίκυ Μοσχολιού και το Λάκη Χαλκιά. Βασικό του θέμα είναι η μετανάστευση, το οποίο ακόμα και στα μέσα της δεκαετίας του '70 ήταν επίκαιρο. Ο δίσκος ξεπέρασε τις 50.000 πωλήσεις.
Τα τραγούδια του δίσκου:
1) Οι οκτώ χωριάτες (Μοσχολιού)
2) Η μπαλάντα του μετανάστη (Χαλκιάς)
3) Η Αντάρα, το Λενάκι και η Ρηνιώ (Μοσχολιού)
4) Η φάμπρικα (Χαλκιάς)
5) Είπες Απρίλη πως θα 'ρθεις (Ντουέτο)
6) Μιλώ για τα παιδιά (Μοσχολιού)
7) Εδώ στην ξένη χώρα (Χαλκιάς)
8) Κλείσε την πόρτα (Μοσχολιού)
9) Ο Ρόκο και οι άλλοι (Χαλκιάς)
10) Μη μου μιλήσεις πάλι για τα ταξίδια (Μοσχολιού)