ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ: Γερμανός λογοτέχνης και εκδότης, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ως κεντρικό θέμα του έργου του είναι η υπαρξιακή θρησκευτική προβληματική του ανθρώπου.
Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου1877 στο Καλβ της Βυρτεμβέργης και εκεί θα περάσει τα πρώτα του χρόνια της ζωής του ενώ μετά θα διαμένει με τους γονείς του στην Βασιλεία. Ο πατέρας του διδάσκει στην ιεραποστολή τής πόλης και, το 1883, αποκτά την ελβετική υπηκοότητα.Η οικογένεια Έσσε επιστρέφει στο Καλβ το 1986 και συνεχίζει εκεί το σχολείο. Το 1894-95 μαθητεύει για 15 μήνες ως μηχανικός στο εργοστάσιο Περότ του Καλβ ενώ το εγκαταλείπει και εργάζεται ως βιβλιοπώλης και, παράλληλα αρχίζει να συγγράφει. Μάλιστα στη Βιέννη εκδίδεται και η πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο :Η γερμανική πατρίδα των ποιητών" και ακολουθεί η έκδοση του βιβλίου "Ρομαντικά τραγούδια" τον Οκτώβριο του 1898. Γρήγορα θα καταφέρει να γίνει γνωστός με τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του και το 1904 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα το "Πήτερ Κάμεντσιντ". Ελεύθερος συγγραφέας και συνεργάτης σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά θα γράφει και δύο βιογραφίες του Βοκκάκιο και του Φραγκίσκος της Ασίζης. Θα ακολουθήσουν πολλά άλλα έργα του και το 1946 τιμάται με το βραβείο Γκαίτε και το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας και το 1955 με το βραβείο Ειρήνης του Γερμανικού Συνδέσμου Εμπορίας Βιβλίων. Το 1956 θεσμοθετείται και το βραβείο Έρμαν Έσσε της Γερμανικής τέχνης της Βάδης- Βυτεμβέργης.
Γενικά μέσα από τα έργα του συναντώνται συχνά μοτίβα του γερμανικού ρομαντισμού, θέματα από την ινδική και κινεζικήφιλοσοφία και ψυχαναλυτικές θεωρίες. Τα πιο γνωστά του έργα ελιναι τα 'Ντέμιαν", "Σιντάρτα", "Ο λύκος της στέππας" κ.ά.
Ο Έρμαν Έσσε πεθαίνει στις 9 Αυγούστου1962 σε ηλικία 85 ετών στη Μοντανιόλα.
Η Πηνελόπη Δέλτα, (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 1874 - Αθήνα, 2 Μαΐου 1941) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, γνωστή κυρίως από τα ιστορικά της μυθιστορήματα για παιδιά. Έγραφε αδιάλειπτα και με πάθος έως την τελευταία στιγμή της ζωής της και είναι η σημαντικότερη ίσως γυναικεία φυσιογνωμία στις κρίσιμες για τον Ελληνισμό πρώτες τρείς δεκαετίες του 20ου αιώνα. Βαθιά πατριώτισσα γεγονός που φανερώνουν και τα μυθιστορήματα της για το Βυζάντιο και τον Μακεδονικό Αγώνα.
Η Τελευταία εντολή της Πηνελόπης Δέλτας "Παιδιά μου ούτε παπά θέλω ούτε κηδεία, παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι δεν ζώ πια. Σας φιλώ όλους με αγάπη, φροντίστε τον πατέρα σας, σας φιλώ σφιχτά. Πηνελόπη Δέλτα
Το 1941 ο Φίλιππος Δραγούμης εμπιστεύεται στη Δέλτα τα ημερολόγια και το αρχείο του αδερφού του, Ίωνα Δραγούμη, τον οποίο εγνώρισε στην Αλεξάνδρεια το 1908 και είχε αγαπήσει βαθύτατα. Στα ημερολόγια αυτά, η Δέλτα πρόσθεσε περίπου 1000 χειρόγραφες σελίδες με σχόλια για το έργο του Δραγούμη. Στις 27 Απριλίου 1941, ημέρα κατά την οποία τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αθήνα, η Πηνελόπη Δέλτα όπως και πολλοί Αθηναίοι ακούν την δραματική έκκληση του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών [1], δεν μπορούσε να ανεχθεί ούτε ανέχετο αυτή την βαρβαρότητα έτσι προσπαθεί να αυτοκτονήσει παίρνοντας δηλητήριο και τελικά φεύγει από τη ζωή πέντε ημέρες αργότερα, στις 2 Μαΐου 1941,
ενώ είχαν ήδη προηγηθεί άλλες δύο απόπειρες αυτοκτονίας στο παρελθόν. Στον τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της, χαράχτηκε η λέξη ΣIΩΠH.
Ψάθινο Καπέλο
https://www.youtube.com/watch?v=Waevu0HSDFg
Από την μουσική παράσταση για την "Πηνελόπη Δέλτα"
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Γιάννης Κότσιρας
Εκτέλεση: Ρίτα Αντωνοπούλου
Το λεγόνενο "έντεχνο τραγούδι" εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1950 - αρχές δεκαετίας του '60 με πρωτεργάτες τουςΜάνο Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη. Ο όρος Έντεχνο-λαϊκό είναι προβληματικός εξορισμού αφού περιέχει δύο αντιφατικές έννοιες, δηλωτικές του διχασμού του νεοέλληνα ανάμεσα στην λαίκή παράδοση και τον δυτικό προσανατολισμό. Ο Μίκης Θεοδωράκης ορίζει το Έντεχνο λαϊκό τραγούδι ως «ένα σύγχρονο σύνθετο μουσικό έργο τέχνης που θα μπορεί να αφομοιωθεί δημιουργικά από τις μάζες». Αφετηρία της προσπάθειας αυτής είναι ο «Επιτάφιος» (1958, σε ποίηση Ρίτσου), για τον οποίο ο Θεοδωράκης αναφέρει: «δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πάντρεμα ανάμεσα στη σύγχρονη ελληνική μουσική και στη σύγχρονη ελληνική ποίηση». Ως αποτέλεσμα δημιουργείται μια παράδοση μελοποιημένης ποίησης που ονομάζεται «Έντεχνο τραγούδι». Διαφέρει από το λαϊκό κυρίως στο στίχο, αλλά και στη μουσική (ενορχήστρωση, ύφος). Ο χαρακτήρας του είναι περισσότερο δυτικός όσον αφορά στα συνθετικά μέσα, δεν έχει όμως καμία σχέση με τη φόρμα του δυτικοευρωπαϊκού ρομαντικού και μεταρομαντικού έντεχνου τραγουδιού Lied. Το ελληνικό Έντεχνο τραγούδι αποκτά γρήγορα μεγάλη απήχηση στις πλατιές μάζες, φαινόμενο πραγματικά σπάνιο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Σε αυτό συνέβαλε και ο ενεργός πολιτικός ρόλος του συγκεκριμένου είδους κατά τη περίοδο της δικτατορίας.
Μερικά χαρακτηριστικά της παράδοσης αυτής του Έντεχνου λαϊκού τραγουδιού είναι:
Μελοποιημένη ποίηση σύγχρονων – κυρίως Ελλήνων – ποιητών ή στιχουργών.
Καθιέρωση του λαϊκού τραγουδιστή και του λαϊκού μουσικού οργάνου (μπουζούκι) ως αυθεντικών εκφραστών του γνήσιου ποιητικού πάθους.
Νέα μορφή επικοινωνίας με το κοινό με την καθιέρωση της λαϊκής συναυλίας σε ανοικτούς ή ειδικά διαμορφωμένους χώρους, με μαζική συμμετοχή.
Ενδεικτικοί κύκλοι τραγουδιών που θεωρούνται σήμερα κλασικοί του Έντεχνου τραγουδιού είναι:
Άλλοι σημαντικοί συνθέτες που υιοθέτησαν το τραγουδιστικό κλίμα του Έντεχνου ήταν οι: Μάνος Λοΐζος, Δήμος Μούτσης, Χρήστος Λεοντής, Δημήτρης Λάγιος, Νίκος Μαμαγκάκης και από πλευράς στιχουργών οι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Άλκης Αλκαίος, Τάσος Λειβαδίτης κ.ά. Στην παράδοση του Έντεχνου τραγουδιού προστέθηκαν μέσω της διάδοσης των μπουάτ, οι τραγουδοποιοί, που γράφουν τη μουσική, το στίχο και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους . Πρωτεργάτης θεωρείται ο Διονύσης Σαββόπουλος, ενώ ανάμεσα στους σημερινούς εκπροσώπους του είδους είναι ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, o Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Ορφέας Περίδης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Γιάννης Αγγελάκας (στην περίοδο της Σόλο καριέρας του) κ.ά. Χαρακτηριστικότεροι ερμηνευτές της πρώτης γενιάς του Έντεχνου ελληνικού τραγουδιού (1950-1980) είναι οι Σούλα Μπιρμπίλη, Γιοβάννα, Φλέρυ Νταντωνάκη, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Μούτσιος Αλίκη Καγιαλόγλου, Μαρίζα Κώχ, Νάνα Μούσχουρη κ.ά., ενώ από το 1980 μέχρι σήμερα έχουν ξεχωρίσει οι Νένα Βενετσάνου, Σαβίνα Γιαννάτου, Έλλη Πασπαλά, Μανώλης Λιδάκης. Παράλληλα, γνωστοί τραγουδιστές όπως οι Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου και Γιώργος Νταλάρας, έχουν επίσης ασχοληθεί κατά καιρούς με το Έντεχνο πραγματοποιώντας αξιόλογες ερμηνείες. Από τη δεκαετία του '70 και μετά, εμφανίζεται και το ελληνικό ροκ που πατάει κυρίως σε δυτικές μουσικές φόρμες αλλά χρησιμοποιεί ελληνικό στίχο.
Κι ήθελε ακόμη @ Live στο Ρυθμός Stage
https://www.youtube.com/watch?v=qcw2I2A_75g
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Ρίτα Αντωνοπούλου
Άλλες Εκτελέσεις: Μαρία Δημητριάδη, Κώστας Θωμαΐδης, Υπόγεια Ρεύματα
"Ο Μικρούτσικος είναι έτσι κι αλλιώς εμβληματική μορφή, αλλά θεωρώ
πως το ότι ανέδειξε αυτή τη φωνή, αποτελεί ύψιστη συνεισφορά στο ελληνικό
τραγούδι. Ξανα-ανακαλύπτεις τραγούδια χάρη στον παλμό και την ένταση που τα
διαποτίζουν η φωνή
και η ερμηνεία της..." anapiros7
