"Αυτό που με κάνει να ασχοληθώ με την Κύπρο είναι η αδιαφορία που βλέπω
γύρω μου, από την πολιτεία αλλά και από τον κόσμο. Είναι ένα ζήτημα που
εξαιτίας του μεγάλου διαστήματος που εκκρεμεί αντιμετωπίζεται συμβατικά.
Δίκαια νομίζω ότι του αφιέρωσα πέντε χρόνια από τη δουλειά και τη ζωή
μου. Και κάτι απέδωσαν όλα αυτά. Πολλές χιλιάδες υπογραφές για το θέμα
των εγκλωβισμένων στάλθηκαν στο Λευκό Οίκο μετά τη συναυλία στη Νέα
Υόρκη. Δε το πίστευα! Άξιζε η αγωνία και ο κόπος, ακόμα και το παράπονο
και η λάσπη που έχει ριχτεί με αφορμή αυτές τις προσπάθειες. Δε
μετανιώνω για τίποτε, ξέρεις, και θα συνεχίσω αυτό που κάνω. Από το
βραβείο Κένεντυ δε μου έκαναν εντύπωση ούτε οι απονομές ούτε η
δημοσιότητα, ούτε οι τιμές. Μόνο αυτό το κείμενο: 'Μη ρωτάς τι κάνει η
πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα
σου.'" Είναι κάποια από τα λόγια του Νταλάρα γραμμένα στην αυτοβιογραφία του
στο μουσικό κουτί το 1996. Τα τραγούδια
για την Κύπρο ο Νταλάρας προσπάθησε να τα κάνει ευρύτερα γνωστά. Έδωσε
συναυλίες σε όλο τον κόσμο με σταθμούς τη συναυλία στο θέατρο του
Wembley στο Λονδίνο και στο Chigago Theatre Arena χωρητικότητας 25.000
θέσεων .Για την προσπάθειά του αυτή, του απονεμήθηκε το βραβείο John
Kennedy το 1994.
Στο ένθετο του δίσκου
"Ες γην εναλίαν Κύπρον" υπάρχουν λίγα ακόμα λόγια του Γιώργου Νταλάρα. "Μισή θα μένει η φωνή μας και
το τραγούδι μας ατέλειωτο, ώσπου να ηχήσει στην Κερύνεια, στην
Αμμόχωστο, στη Σαλαμίνα. Αφιερώνω το τραγούδι μου στον μαθητή που
κατέβασε την Τουρκική σημαία στην πράσινη γραμμή, στον Κύπριο πατριώτη
που γύρισε στο σπίτι του περνώντας κρυφά στα κατεχόμενα για να ποτίσει
την τριανταφυλλιά του και στο 8χρονο κοριτσάκι που με συγκλόνισε πριν
λίγο καιρό ρωτώντας με: 'Πότε θα γυρίσουμε πίσω."
Η καλλιτεχνική αξία του
Γιώργου Νταλάρα είναι παραδεχτή και δεδομένη από όλους, η προσφορά του είναι πραγματικά ανεκτίμητη καθώς δεν
τελειώνει ούτε στα τραγουδια, ούτε στις συναυλίες ούτε στους δίσκους, είναι κάτι περισσότερο, είναι η ηθική του στάθμη, ο σεβασμός και η εκτίμηση που έχει κερδίσει με το σπαθί του. Γιατί όσες φορές και αν του ζητήθηκε, ουδέποτε αρνήθηκε να έρθει να τραγουδήσει και να μας εμψυχώσει ακόμη και αφιλοκερδώς πολλές φορές. Η προσφορά του Γιώργο Νταλάρα δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί από κανέναν απολύτως, γιατί όσο περνούν τα χρόνια, τόσο πιο πολύ αναγνωρίζεται. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑ ΦΙΛΕ ΓΙΩΡΓΟ ΝΤΑΛΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΓΗΣΕΙ ΑΛΛΟ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.
Ο κόσμος ούλος τζι αν χαθεί
https://www.youtube.com/watch?v=B7YFsagIEwg
Στίχοι: Κυριακούς Πελαγίας Μουσική: Μιχάλης Χατζημιχαήλ
Εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας & Μουσικό Σχήμα Μεσόγειος
Από τον δίσκο "Γειά σου Μαστόρισσα"
Σε μία σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε στο "Σπίτι της Κύπρου" στην
Αθήνα το 1998,
ο Γιώργος Νταλάρας ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης της Κυπριακής
Δημοκρατίας, παραλαμβάνοντας και το κυπριακό διαβατήριο, ως αναγνώριση
της συνεισφοράς του στον αγώνα του Κυπριακού λαού.
Στην τελετή είχε παραβρεθεί ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Χρυσόστομος ο Α΄, ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Λυκούργος Κάππας, ο
πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα κ. Χριστόδουλος Πασιαρδής, ο Μάριος Τόκας,
ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης και πολλοί καλοί του φίλοι.
Αγρότισσα, ποιήτρια και τραγουδίστρια, γέννημα θρέμμα του Παραλιμνιού, Κυριακού Πελαγία γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1936. Γονείς της ήταν ο Δαμιανός Κουζαλής, ένας εξαίρετος
παραδοσιακός τραγουδιστής που διακρινόταν τόσο στα ερωτικά όσο και στο τσιάττισμα και η Μαρία Κουτσόλουκα που γνώριζε
αρκετά παλιά δίστιχα και τραγούδια. Πρώτος δάσκαλός της ήταν βεβαίως ο πατέρας της και
μετά οι άλλοι τραγουδιστές της εποχής της. Έμαθε τις διάφορες Κυπριακές
"φωνές" και άρχισε να ταιριάζει στίχους πάνω στις μελωδίες αυτές. Από 15
χρονών άρχισε να τραγουδά στους συγγενικούς και φιλικούς της
γάμους, στις διάφορες οικογενειακές συγκεντρώσεις, στα τοπικά πανυγήρια
και στις θρησκευτικές γιορτές με σπουδαιότερη όλων την Γιορτή του Κατακλυσμού. Το 1995 και σε ηλικία 60 ετών συνεργάζεται πρώτη φορά δισκογραφικά με το μουσικό σχήμα
"Μεσόγειος" του Μιχάλη Χατζημιχαήλ. Καρπός της οποίας είναι οι δίσκοι "ΤΑ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΤΙΚΑ 1
& 2" που γνώρισαν εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία, όπως επίσης και άλλοι δύο μεταγενέστεροι δίσκοι. Η επιτυχία της ήταν τόσο μεγάλη που η νέα γενιά άρχισε να ενδιαφέρεται ξανά για την μουσική της παράδοση και να αναγνωρίζει και να αποζητεί την φωνή της "μαστόρισσας". Μετά από 17 χρόνια συνεργασίας ο κύκλος της στη "Μεσόγειο" θα ολοκληρωθεί αλλά πολλές φορές τηλεοράσεις και ραδιόφωνα την είχαν καλεσμένη και ετοίμαζαν ειδικά αφιερώματα για εκείνη. Μετά τον θάνατο όμως του συζύγου της αποφάσισε να αποσυρθεί από την δημοσιότητα, πράγμα που και έγινε σεβαστό. Η Κυριάκου Πελαγία "σίγησε" για πάντα στις 17 Φεβρουαρίου 2023 όμως η δική της μουσική παρακαταθήκη θα συντροφεύει όλους όσους την γνώρισαν, την είδαν και την άκουσαν.
Ο Αψεντής
https://www.youtube.com/watch?v=4u48pe2MwPc
Στο ετυμολογικό λεξικό του κου Κωνσταντίνου Γιαγκουλή "Θησαυρός Κυπριακής Διαλέκτου", δηλώνει πως το "Αψεντής" προέρχεται από τη λατινική λέξη "Absens, -ntis" και σημαίνει τον απόντα, τον άνθρωπο ο οποίος είναι "απών".
"Η Κυριακού Πελαγία, η "Μαστόρισσα" όπως την βάφτισε ο Χατζημιχαήλ. τίτλος που καθιερώθηκε και από τους συναδέλφους της, έχει δώσει με την ερμηνεία νέα διάσταση στο Κυπριακό Δημοτικό τραγούδι. Από τη μία η αυθεντικότητα κι καθαρότητά της κι από την άλλη τα ακούσματα και οι εμπειρίες που κουβαλά, σε συνάρτηση με το ταλέντο και τον αυθορμητισμό της, την καθιέρωσαν στη συνείδηση του Κυπριακού λαού ως μία ξεχωριστή και μοναδική παραδοσιακή ερμηνεύτρια. Σπουδαία, η σπουδαιότατη λαϊκή ποιητάρισσα του νησιού. Το μεγαλύτερο όμως επίτευγμα της είναι ότι κατάφερε να φέρει τους νέους στην αυλή του Δημοτικού τραγουδιού. Ένα έργο ζωής για εκείνη που υπηρέτει με πολύ αγάπη και αφοσίωση."
Το σκετς έλκει την καταγωγή του από την
επιθεώρηση, και αποτελεί ένα θεατρικό είδος που άνθισε ιδιαίτερα τον 20ο αιώνα στο μικρό νησί µας, Το Κυπριώτικο Σκετς περικλείει µέσα του την αγροτική ζωή του τόπου, την ιστορία, τις παραδόσεις,
τα ήθη και έθιµα και προβάλλει άµεσα ή έµµεσα αρκετές πτυχές της ευρύτερης
κοινωνικής δραστηριότητας. Δεν έχει μόνο κωμικό χαρακτήρα αλλά μερικές φορές και δραματικό.[1]
Αναζητείται Χορηγός
Κυπριώτικο Σκετς: Ο Πελλόγιαννος
Χρόνος δράσης: τοποθετείται στα 1960
Τόπος δράσης: κάποιο χωριό της Πιτσιλιάς
Βασικό θέμα: Η Διαφορά ηλικίας μεταξύ των ζευγαριών
Πέντε πρόσωπα –Περιγραφή των βασικών προσώπων
1)Ο ΠΑΠΑ-ΠΟΥΜΠΟΥΡΗΣ: Είναι ο ιερέας του χωριού, είναι 65 ετών και είναι άνθρωπος της τάξης και της προσευχής. Άνδρας ευυπόληπτος και αξιοπρεπής, οικονομικά εύπορος και ανιδιωτελής. Θέλει να είναι ο πρώτος και ο αρχηγός της οικογένειας, όμως τελικά αποτυγχάνει, αφού ούτε ο 23χρονος γιός του Γιάννος και πολύ περισσότερο ούτε η γυναίκα του Παπίνα, άντεξαν τους αυστηρούς του «νόμους» .
2)Ο ΠΕΛΛΟΓΙΑΝΝΟΣ: Ο γιός του Παπά-Πουμπουρή και της Παπίνας. Ανώριμος και νάρκισσος. Ο βαθύτερος λόγος που επιλέγει μια πολύ μεγαλύτερη του δεν είναι τόσο τα κάλλη της και η ομορφιά της αλλά κυρίως, η αιώνια κόντρα Πατέρα-Γιού.
3)Η ΕΛΕΝΑΡΑ: Όνομα και πράμα, η «πέτρα του σκανδάλου». Είναι μια famfatal, μια 45άρα με πολλές ορμές και πολλές ορέξεις. Κολακευμένη από την συνεχή επιμονή του νέου, θα αποτολμήσει το κατα πολλούς αδιανόητο συνάπτει δεσμό μαζί του, αδιαφορώντας για το τί θα πεί ο κόσμος.
4)Η ΠΑΠΙΝΑ: ΗΠαπαδιά και η Ελενάρα είναι συνομίλικες και πρώτες φιλενάδες. Η Παπίνα ενδόμυχα πάντα ζηλεύει την Ελένη αφού η ίδια ήταν κόρη Ιερέα και παντρεύτηκε Ιερέα. Δεν έζησε το μεγάλο έρωτα έτσι λόγω του έρωτα θα αθωώσει τις πράξεις του μονάκριβου παιδιού της. Στο τέλος θα εγκαταλείψει και η ίδια τον σύζυγο της.
5)Ο ΞΕΝΗΣ: Είναο μικρόςαδελφός της Ελενάρας. Ο Ξενής είναι 35 χρονών, είναι αστυνομικός και έχει κυρίως το ρόλο του μεσολαβητή. Είναι κατα πολύ νεώτερος και από την αρφή του Ελένη και από την Παπίνα. Είναι επίσης ο επιστήθιος φίλος του Γιάννου.
Το έργο περιέχει άφθονα κωμικά στοιχεία αλλά και λανθάνουσα μια βαθύτερη κοινωνική κριτική. Το «αίσιο τέλος» της ιστορίας αφήνει ως δώρο σε μας τροφή για σκέψη αλλά και κριτική της «κυπριακής νοοτροπίας». Η ορθή ηθογραφική αποτύπωση του «παρελθόντος» αποτελεί στόχο αδιαπραγμάτευτο για τον συγγραφέα και αποκλείει συνειδητά τις ωραιοποιήσεις και τις νοσταλγικές διαθέσεις εάν τυχόν υπάρχουν. Στόχος είναι το τερπνό αλλά και το ωφέλιμο.
Ελένη Ελενάρα μου (Από την Κυριακού Πελαγία)
https://www.youtube.com/watch?v=pKc-mOokkL4 Στίχοι-Μουσική: Αντώνης Διαμαντίδης, Νταλγκάς Ηχογραφήθηκε πρώτη φορά το 1929. Σύνθεση κι ερμηνεία από τον Αντώνη Νταλγκά. Το
1930 ηχογραφήθηκε με ερμηνευτή το Γρηγόρη Ασίκη και τίτλο ΕΛΕΝΗ ΕΛΕΝΑΡΑ
ΜΟΥ.
Η Κυπριακή διάλεκτος αρχίζει να παίρνει την πρώτη της μορφή ήδη από τα Μεσσαιωνικά χρόνια και τελειοποιείται κατα τους Βυζαντινούς χρόνους. Τα "Ακριτικά Τραγούδια" με πρώτο και καλύτερο το εκτενές έμμετρο αφηγηματικό "Τραούδιν του Διγενή", οι Κύπριοι χρονογράφοι Λεόντιος Μαχαιράς και Γεώργιος Βουστρώνιος αλλά και οι "156 Ρίμες Αγάπης" ενός άγνωστου Κύπριου ποιητή που το μοναδικό χειρόγραφό του εντοπίστηκε στην Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας αποτελούν το σπουδαιότερα μνημεία της
Μεσαιωνικής Κυπριακής Λογοτεχνίας. Άλλα τραγούδια που αναφέονται σε αυτή την περίοδο είναι "Η Αροδαφνούσα", "Του Άη Γιωρκού" και το "Ασιερόμπασμαν".
Η Κυπριακή παραδοσιακή μουσική είναι κομμάτι της Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και ομοιάζει με την νησιώτικη μουσική του Αιγαίου και ειδικά των Δωδεκαννήσων. Υπάρχουν κοινοί χοροί όπως συρτός, καρσιλαμά, σούστα, αντικρυστός, μάντρα κλπ, αλλά στους καρσιλαμάδες υπάρχει η διαφορά ότι στην Κύπρο οι άντρες και οι γυναίκες δεν χορεύουν ποτέ μαζί. Η Κυπριακή παραδοσιακή μουσική που ομοιάζει με την Ελληνική αλλά και την Τουρκική μουσική είναιτροπική,βασισμένησταμουσικάσυστήματατωνβυζαντινώνήχωνκαιτουτουρκικούmakam. Και ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι χρησιμοποιούντοβιολίωςκύριοόργανο,που συνοδεύεταιαπότολαγούτογιατους Ε/Κκαιτοούτιγιατους Τ/Κ.Η ταμπουτσιά και το πιθκαύλι χρησιμοποιούνταιεπίσης.
Όσων αφορά αυτήν καθ΄ εαυτήν την θεματολογία των Κυπριακών τραγουδιών αυτή είναι
ευρύτατη καθώς περιέχει ερωτικά, ποιμενικά, θρηνητικά, θρησκευτικά,
σκωπτικά, ιστορικά, επίκαιρα,
νανουρίσματα, μυθικού περιεχομένου, αλλά και μελοποιημένη
ποίηση
σημαντικών Κυπρίων ποιητών αλλά και τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν το
νησί μας και τραγουδήθηκαν και τραγουδιούνται ακόμη και σήμερα (όπως ο
ανεπανάληπτος αγώνας της ΕΟΚΑ, η Αγία Τηλλυρία, τα Αντικατοχικά
τραγούδια, του ξεσπιτωμού και της προσφυγιάς του ΄74).
Οι "Φωνές" λέγονται στην Κύπρο οι διάφορες παλιές μελωδίες πάνω στις οποίες τραγουδιούνται διάφορα δίστιχα. Οι φωνές είναι κατάλοιπα των αρχαίων ελληνικών τρόπων, κλιμάκων τους οποίους οι Βυζαντινοί αργότερα μετόνομασαν σε "ήχους" (στην Κύπρο υπερισχύει ο ήχος Α΄ και λιγότερο ο Β΄). Η σχέση λοιπόν της Βυζαντινής Μουσικής και της Παραδοσιακής Μουσικής είναι άμεση. Στον Πόντο οι φωνές ονομάζονταν σκοποί. Η κάθε "φωνή" βασίστηκε πάνω στον τρόπο ομιλίας και εκφοράς του λόγου και πήρε το όνομα της από την περιοχή που πρωτοχρησμοποιήθηκε. Στην αρχαιότητα π.χ. υπήρξε ο Δώριος ή Δωρικός τρόπος, ο Λύδιος, ο Φρύγιος. Έτσι έχουμε και στην Κύπρο τις: Αυκορίτισσα φωνή (ή Νεκαλιστή), Καρπασίτισσα φωνή, Παφίτισσα φωνή (ή Ίσια φωνή), Μεσαρίτισσα φωνή, Ποιητάρικη φωνή, Φωνή Πόλης Χρυσοχούς (ή Καταραμένη φωνή), Κωμήτισσα φωνή και Κυπραία φωνή.
Οι μουσικοί παίζουν τα παραδοσιακά όργανα, όπως βιολί, λαγούτο,
πιθκιαύλιν (φλογέρα) και ταμπουτσιά (κρουστά), συνοδέοντας τα με πολύ
ιδιαίτερους κυπριακούς χορούς η τατσιά και το δρεπάνι.
Παραδοσιακοί
χοροί: Ανδρικοί - Γυναικείοι (Χωριστά) [Ανδ. καρσιλαμάς, συρτός,
μπάλος, ζεϊμπέκκικος, μάντρα και ένας χορός με κάποιο αντικείμενο
δρεπάνι, μαχαίρι, τατσιά] [Γυν. καρσιλαμάς, συρτός]
Παφίτισσα Φωνή - Θεόδουλος Καλλίνικος
https://www.youtube.com/watch?v=SA8OLAiKBSc
Ο Θεόδουλος Καλλίνικος ήταν ο άνθρωπος που πρωτοχρησιμοποίησε και καθιέρωσε τον όρο "Φωνές".
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ (1904-2004)
Το τέρτιν της καρτούλας μου
https://www.youtube.com/watch?v=Z-T_aysIdvI
Με στίχους προσαρμοσμένους από την Κυριακού Πελαγία για την Κύπρο που ακόμα περιμένει
Μουσικό Σχήμα Μεσόγειος (Μιχάλης Χατζήμιχαηλ)
Αρχικοί στίχοι είναι του Χριστόφορου Παλαίση
ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΕΛΑΓΙΑ
Η ΜΑΣΤΟΡΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Τέλος τα "τσιαττιστά", αυτάκάθεαυτά,αποτελούν ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια της Κυπριακής λαϊκής ποιητικής δημιουργίας αφού πρόκειται για αυτοσχέδια ποιητικά δημιουργήματα στιγμιαίας έμπνευσης, ως επί το πλείστον διαγωνιστικού χαρακτήρα. Το ρ. τσιαττίζω ή τσιαττώ προέρχεται από το τουρκικό çatmak και σημαίνει επιτίθεμαι, διαγωνίζομαι, ανταγωνίζομαι. Αυτός που τσιαττίζει μεταφορικά, συνταιριάζει στίχους με ενιαίο νόημα και περιεχόμενο σε έμμετρο 15σύλλαβο. Μεγάλο κοινωνικό γεγονός αποτελούσε πάντοτε "η γιορτή του Κατακλυσμού". Εκτός από τα τσιαττιστά του παλιωμάτου, υπάρχουν κι άλλα είδη, υποκατηγορίες θα μπορούσαμε να τις πούμε, όπως τα ερωτικά, κοινωνικά, βουκολικά, ακόμη και πολιτικά. Τα αυτοσχέδια αυτά ποιητικά δημιουργήματα αποκαλούνται και τραγούδια γιατί οι ποιητάρηδες τα λένε τραγουδιστά με τη συνοδεία μουσικής (βιολί και λαούτο). Αγαπημένος μου, ο Φώτης Ακαθιώτης με τα "μυλλομένα του". Μύλλα στην κυπριακή διάλεκτο είναι το λίπος, και μυλλωμένος, στην κυριολεξία, σημαίνει «αρτύσιμος». Ο όρος έχει μεταφορική σημασία, και σημαίνει τα αθυρόστομα, τα πονηρά, τα σκαμπρόζικα στιχουργήματα.
Ντοκιμαντέρ για τα Κυπριακά τσιαττιστά στην εκπομπή Η Κύπρος κοντά σας του ΡΙΚ1
https://www.youtube.com/watch?v=-YahKFeWDLo
Τσιαττίσματα του Παλιώματος
https://www.youtube.com/watch?v=vl8sUJxSz_o
Μεγάλο γλέντη στην ταβέρνα του Γιάννη στην Λεμεσό. Τραγουδούν Αρτέμης Κκαϊλης και Φώτης Ακαθιώτης. Στο βιολί Δημήτρης Ποταμός Παραδοσιακός Βιολάρης από τα δώδεκα του χρόνια.
Το μουσικό σχήμα ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ιδρύθηκε το 1991 και είχε σκοπό της ύπαρξης
του τη διάσωση και διάδοση του δημοτικού τραγουδιού. Χρησιμοποιεί
παραδοσιακά όργανα και ερευνά, καταγράφει, μελετά και παρουσιάζει τα
δημοτικά τραγούδια της Κύπρου και του ευρύτερου Ελληνικού χώρου.
Γυρίζοντας τα χωριά της Κύπρου συλλέγει παλιά κυπριάκα δημοτικά
τραγούδια που δεν είναι καταγραμμένα στις συλλογές των μελετητών της
παράδοσης. Αποτέλεσμα αυτής της σημαντικής έρευνας είναι οι δίσκοι "ΤΑ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΤΙΚΑ 1
& 2" που γνώρισαν εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία. Επίσης παρουσιάζει και τραγούδια που έχει γράψει
το ίδιο το μουσικό σχήμα. Διαθέτει ένα τεράστιο αρχείο από παλιά
χειρόγραφα, παλιές ποιητικές φυλλάδες και βιβλία, παλιά παραδοσιακά
μουσικά όργανα καταγραφές και ηχογραφήσεις σπάνιων δημοτικών τραγουδιών
και μουσικών χορευτικών σκοπών.
Μεγάλες Επιτυχίες: Το είπα σου χτενίστου λλίον, Περτίζι μου μιτσόστομο, Τ΄Αη Φιλίππου, Ελένη Ελενάρα μου,.Βάωσε τζιαι ρομάνισε, Ο αψεντής, Κέρλερ, Τα νιάτα, κ.α
Ο Μιχάλης Χατζημιχαήλ γεννήθηκε στο χωριό Φρέναρος της Επαρχίας Αμμοχώστου στις 20 Αυγούστου 1954. Αν
και από τα νεανικά του χρόνια ενδιαφερόταν πολύ για την κυπριακή παράδοση, επαγγελματικά ξεκίνησε σε ηλικία 37 ετών. Λαούτο έμαθε σε ηλικία 41 ετών.
Τραγουδά και παίζει λαούτο και κιθάρα. Ίδρυσε το συγκρότημά του και επίσης γράφει στίχους και μουσική μελετώντας διαρκώς της
κυπριακής παράδοσης αλλά και της ζωής και το έργο του Νίκου Ξυλόυρη. Η συνεργασία του με την Κυριακού Πελαγία θα είναι καθοριστικής σημασίας αφού θα κατορθώσουν να κάνουν γνωστό το κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι στον νεαρόκοσμο. Τέλος ο Χατζημιχαήλ θα παρουσιάσει και μερικές τηλεοπτικές εκπομπές με παρουσιάστριες την Άντρη Καραντώνη και την Βασιλική Χατζηαδάμου.
Περτίτζι μου μιτσόστομο
https://www.youtube.com/watch?v=NAPTXrezHjQ
Στίχοι: Κυριακού Πελαγία
Μουσική: Μιχάλης Χατζημιχαήλ
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ
