Σεμίνα Διγενή

Σεμίνα Διγενή, μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες δημοσιογράφους και παρουσιάστριες στην ελληνική τηλεόραση («Τρεις στον αέρα», «Εδώ και Σήμερα», «Μade in Greece», «Ιστορίες γι’ αγρίους», «Μηχανή του Χρόνου», «Πέστο στη Σεμίνα», «Ώρα Ελλάδος», «Αταίριαστοι», «Εντιμότατοι φίλοι μου», «Κοίτα τι έκανες»,  «Τοp Stories»). Έχει βραβευτεί με 18 βραβεία για το έργο και την προσφορά της στην ελληνική τηλεόραση και 12 για την πολυετή φιλανθρωπική της δράση.

Η Σεμίνα Διγενή σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στη Σιένα και Ηλεκτρονική Δημοσιογραφία στην Ρώμη. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Ιταλίας. Εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Αυγή», «Εξόρμηση», «Απογευματινή», «Εθνος της Κυριακής», «Αδέσμευτος Τύπος» όπως και στην ιταλική «ΑVANTI», στα ραδιόφωνα του «Σκάι», του «Αντέννα», του «Δεύτερου Προγράμματος» της ΕΡΤ και σε πολλά περιοδικά. κ.ά. Υπήρξε αρχισυντάκτρια, εμπνεύστρια πολλών τηλεοπτικών projects που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστρια δεκάδων εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 μέχρι το 2009. Διετέλεσε επίσης Διευθύντρια Προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού «ALPHA», Σύμβουλος Προγράμματος στην ΕΡΤ και παραγωγός ντοκιμαντέρ ταξιδεύοντας σε διάφορες χώρες του εξωτερικού. Πήρε συνεντεύξεις με σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι, ο Ιταλός σκηνοθέτης Φεντερίκο Φελίνι, οι Ιταλοί ηθοποιοί Βιτόριο Γκάσμαν, Αλμπέρτο Σόρντι και Ούγκο Τονιάτσι, ο Ισπανός κιθαρίστας Αντρέ Σεγκόβια, η Γερμανίδα σκηνοθέτις Λίνα Βερτμίλερ, με τον εγγονό του Στάλιν και τον πρώην Πρόεδρο της Γεωργίας και τελευταίο Υπ.Εξ της ΕΣΣΔ Εντβαρντ Σεβαρντνάντζε, τα παιδιά του Τσε Γκεβάρα αλλά και τον σύντροφό του στο θρυλικό τους ταξίδι στη Λατ. Αμερική, Αλμπέρτο Γκρανάδο. Από το 2009 είναι πρόεδρος της ΜΕDΙΑSΟUΡ Α.Ε., δύο από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οποίας, είναι τα δημοφιλή sites mediasoup.gr και onlytheater.gr . Τα τελευταία χρόνια είναι υπεύθυνη Πολιτισμού στην εφημερίδα REAL NEWS, όπου διατηρεί το δισέλιδο ΜAGIC BUS και κάθε Παρασκευή βράδυ στις 10, επιμελείται και παρουσιάζει στον ραδιοφωνικό σταθμό REAL FM την εκπομπή FEELING GOOD.

Τέλος η Σεμίνα Διγενή έχει γράψει και στίχους με πιο γνωστά τα "Όμως εγώ είμαι τρελός" (Τα παιδιά από την Πάτρα), "Αντώνη φιλαράκι μου" (Μπουλουγουράς), "Γυναίκα ληστής", "Μ΄ αρέσεις" (Μιχάλης Δημητριάδης), "Ιστορίες για αγρίους" (Κραουνάκης) κ.ά.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ -Όμως εγώ είμαι τρελός
https://www.youtube.com/watch?v=qcCD6TWtXFI
Στίχοι: Σεμίνα Διγενή
Μουσική: Λάμπρος Καρελάς 

Η ΣΕΜΙΝΑ ΔΙΓΕΝΗ ΠΑΙΖΕΙ ΚΛΑΡΙΝΟ
https://www.youtube.com/watch?v=XdIFcsZ3w9E

Αργύρης Εφταλιώτης (1849-1923)

1 Ιουλίου 1849 – 25 Ιουλίου 1923

Το «Αργύρης Εφταλιώτης» είναι το φιλολογικό ψευδώνυμο του Έλληνα λογοτέχνη, ποιητή, πεζογράφο, θεατρικού συγγραφέα και μεταφραστή Κλεάνθη Μιχαηλίδη.

Ο Μιχαηλίδη γεννήθηκε στην Μήθυμνα της Μυτιλήνης, όπου και διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα από τον πατέρα του. Αργότ, πήγε να εργασθεί ως έμπορος στον εμπορικό οίκο του ο θείος του, πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στο Μάντσεστερ. Εκεί ο Εφταλιώτης θα γνωριστεί με τον Αλέξανδρο Πάλλη, του οποίου οι θέσεις πάνω στο γλωσσικό ζήτημα κλόνισαν και επηρέασαν αποφασιστικά τις αρχικές δικές του ιδέες, την πνευματική του εξέλιξη καί τις πνευματικές του πεποιθήσεις από τον ακμαίο τότε λογιατιτισμό τον οποίο και πρέσβευε ο Πάλλης. Στο μεταξύ ο Εφταλιώτης θα ανοίξει δική του εμπορική επιχείρηση μη μπορώντας όμως να τους ανταγωνιστεί κατέληξε ως υπάλληλος στον οίκο των Ράλληδων. Μετά από 10 χρόνια στην Αγγλία, θα παντρευτεί την Αμερικανίδα Elisa Graham. και από το Λίβερπουλ, και έπειτα στη Βομβάη, όπου ήδη είχε μετατεθεί ο Πάλλης. Στη Βομβάη όμως έμαθαν για το γλωσσικό κίνημα του δημοτικισμού του Γιάννη Ψυχάρη, στο οποίο προσεχώρησαν με ενθουσιασμό για να αποτελέσουν μαζί με τον Ψυχάρη τη μαχητική ηγεσία του. Η πίστη του Εφταλιώτη στον δημοτικισμό ενέπνευσε όλα σχεδόν τα κείμενά του. Ο Αργύρης Εφταλιώτης πέθανε στις 25 Ιουλίου του 1923, στην πόλη Αντίμπ της νότιας Γαλλίας, όπου είχε εγκατασταθεί αναζητώντας κατάλληλο κλίμα για την κλονισμένη υγεία του. Καθώς φαίνεται από τις επιστολές του, διατήρησε ως το τέλος της ζωής του την έντονη ανάμνηση του νησιού του, που το επισκέφθηκε συνολικά 5 φορές μετά την εγκατάστασή του στο εξωτερικό.
 
Η πρώτη εμφάνισή του στα γράμματα σημειώνεται με τη συμμετοχή του στον «Φιλαδέλφειο Διαγωνισμό» του 1889, όπου η ποιητική συλλογή του «Τραγούδια του ξενητεμένου» βραβεύθηκε και απέσπασε τον έπαινο της κριτικής επιτροπής. Τα λυρικά ποιήματα αυτής της συλλογής είναι διαποτισμένα με έντονη νοσταλγία της πατρώας γης και με τη λαϊκή παράδοση. Το ψευδώνυμο άλλωστε του ποιητή είναι απόρροια της νοσταλγίας του: Προέρχεται από την Εφταλού, παραθαλάσσια τοποθεσία και σήμερα οικισμό στις βορειότερες ακτές της Λέσβου (το όνομα προέρχεται από το «Ευθαλού» = ευ + θάλλω, δηλαδή «πρασινίζω καλά»). Η ποίηση του καλύπτει χρονικά μάλλον την περίοδο της νιότης, αφού μετά το 1890 συνέθεσε ελάχιστα ποιήματα. Τα πεζά του Εφταλιώτη είναι υπόδειγμα δημοτικής γλώσσας. Το έργο του είναι διαποτισμένο από νοστολαγία για την πατρίδα και την αγάπη του για τους απλούς ανθρώπους. Με το ιστορικό του έργο ήθελε να τους μορφώσει και να τους εμψυχώσει. Σημαντικό είναι και το μεταφραστικό έργο του. Μετέφράσε ποιημάτα των Πέρσι Σέλλεϋ, Λόρδου Βύρωνα, Λονγκφέλοου κ.ά., απέδωσε στη νεοελληνική στίχους των Μυτιληνιών αρχαίων ποιητών Σαπφούς και Αλκαίου. Αλλά το απόγειο της μεταφραστικής του δουλειάς είναι η απόδοση της Οδύσσειας, δεν πρόφθασε όμως να μεταφράσει τις τρεις τελευταίες ραψωδίες φτάνοντας μέχρι την ραψωδία φ. Τέλος ο Αργύρης Εφταλιώτης έγραψε και ένα θεατρικό έργο, τον «Βουρκόλακα» (1900), που πρωτοπαίχθηκε στη Βάρνα της Βουλγαρίας.

Ηπειρώτισσα
https://www.youtube.com/watch?v=bGoyHerIzL8
Ποίηση: Αργύρης Εφταλιώτης
Μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος
Εκτέλεση: Νίκος Μακρόπουλος
CD:Λάρισα Εμπιστευτικό

 Ηπειρώτισσα - Τα παιδιά από την Πάτρα

https://www.youtube.com/watch?v=IUArHLQGf9A

Ο Φώτος Πολίτης έγραψε για τον Εφταλιώτη:
«Ποιητής δεν ήτο. Κατά βάθος ήτο πατριώτης αγνός. Ο αγών του υπήρξε κατ' εξοχήν κριτικός.».

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ 1980--1995

Βασικά Μέλη
Λάμπρος Καρελάς -φωνή
Χρήστος Παπαδόπουλος -μπουζούκι
Αργύρης Παπαγεωργίου -μπουζούκι
Βαγγέλης Δεληκούρας -στίχους & μουσική
Παναγιώτης Μανωλάκος -μπουζούκι

Στα μέσα του Φεβρουάριο του 1980 οι Χρήστος Παπαδόπουλος, Λάμπρος Καρελάς και Αργύρης Παπαγεωργίου εμφανίζονται στην ιστορική φοιτητική μπουάτ "ΙΖΑΜΠΕΛΑ" στην Πάτρα. Το Σεπτέμβρη, ο Παπαδόπουλος με τον Παπαγεωργίου και Ρούλα Μπεκάκου εμφανίζονται στην ταβέρνα Άνθεια. Ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας παίρνει το ιστορικό κέντρο "Χάραμα" και η χειμερινή σαιζόν 1980-81 βρίσκει τους Λάμπρο Καρελά, Χρήστο Παπαδόπουλο, Αργύρη Παπαγεωργίού, Βαγγέλη Δεληκούρα και Ρούλα Μπεκάκου στο ιστορικό αυτό κέντρο. Το 1981-82 φεύγει η Ρούλα Μπεκάκου και έρχεται ο μπουζουξής Παναγιώτης Μανωλάκος και έτσι δημιυργείται η βασική πεντάδα του σχήματος. Τα «Παιδιά απ’ την Πάτρα» γέμισαν δύο φόρες σε μια εβδομάδα τον Λυκαβηττό, το καλοκαίρι του 1984 ρνώ το 1986 έπαιξαν στη συναυλία της ΕΣΜΕ στο Ολυμπιακό Στάδιο μπροστά σε 80.000 κόσμο.

Το καλοκαίρι του 1983 κάνουν τον πρώτο τους δίσκο "Αφιερωμένο εξαιρετικά" που πουλάει 350.000 δίσκους. Απ΄ το 1984 μέχρι το 1988 εμφανίζονται στην Αθήνα στο ιστορικό κέντρο Πανόραμα (πρώην του Τζίμη του Χόντρου). Το 1986 συνεργάζονται με τον Σταμάτη Κόκκοτα, το 1987 με τη Ρίτα Σακελλαρίου. Κυκλοφορούν τους δίσκους "Κάραβαν" (1985), "Αχαρνών 77" (1985), "Απόψε πάλι" (1986). Το 1987 ο Δεληκούρας με τον Παπαδόπουλο κάνουν τον δίσκο "Θα πεθάνω νωρίς" και το 1990 οι ίδιοι κάνουν το "Δεν χρωστάω", "Θα χτυπήσω αναβολή" (1992), "Ανατολή λατρεία μου" (1994), "Χωρίς ανθρακικό" (1995), "Κάτι απ΄ τα παλιά" (1998), "51 Extra" (2000), "Τα παιδιά απ΄την Πάτρα παρουσιάζουν τις κυρίες" (2001-2002), "Ξηγημένα και παρεξηγημένα" (2003-2004).

Επιτυχίες: Δεν θέλω την συμπόνοια κανενός, Ο Αλήτης, Λαϊκό τσα-τσα, Σε ζητώ, Πίνω μπύρες, Ο τρελλός, Ο Αλέφαντος, Δε χρωστάω, Έτσι γουστάρω εγώ κ.α.

Πίνω μπύρες
https://www.youtube.com/watch?v=blwd1XnQOog
Στίχοι: Ρούλα Ψωράκη 
Μουσική: Βαγγέλης Δεληκούρας 

Ο Αλέφαντος

https://www.youtube.com/watch?v=zEIBgSEqFG8
Στίχοι-Μουσική: Βαγγέλης Δεληκούρας

Το 1983 "Τα παιδιά από την Πάτρα" κυκλοφόρησε δίσκο στον οποίο περιέχεται τραγούδι για τον προπονητή Νίκο Αλέφαντο με τίτλο "Γεια σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλικάρι" που εξυμνεί την ακεραιότητα, την παλικαριά και το σθένος του αλλά παράλληλα και για αδικίες που έχει υποστεί.