Ο ποιητής, στιχουργός και μεταφραστής Αναστάσιος (Τάσος) Σαμαρτζής γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1956 και σπουδάσει Γεωλογία στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Λογοτεχνία στο "Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών Δολιανίτη". Εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με ποίηση, παρανόμως, το 1973, με τίτλο "Η Αρχή και οι Δύο Ανάσες", και το 1982 το δεύτερο, με ποίηση και πεζά "Η ουσία είναι 2". Γραπτά του έχουν δημoσιευτεί και στην Ιταλία:. Για τα επόμενα είκοσι και πλέον έτη σίγησε, μέχρι το 2004 που κυκλοφόρησε το βιβλίο "Ζωή..". Στη δισκογραφία βρέθηκε σχεδόν τυχαία το 1983 και ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1985. Εκτοτε έχουν ηχογραφηθεί γύρω στα 70 τραγούδια του, συνεργαζόμενος με γνωστούς συνθέτες και ερμηνευτές. Γνωστότερα τραγούδια του: "Ισως φταίνε τα φεγγάρια" (Βιτάλη), "Βάλε μου να πιω", "Ηellas Special" (Ξυδάκης), "Θα βρεθούμε ξανά" (Γκαϊφύλλιας), "Ζωές από μετάξι"(Εσπερ) κ.ά. Έχει επίσης μεταφράσει βιβλία των: Allen Ginnsberg-Πλουτώνια Ωδή-, Vladimir Nabokov-Επικίνδυνη στροφή- και Dashiell Hammet –Μιά γυναίκα μέσα στη νύχτα-. Έχει ακόμη γράψει ένα θεατρικό έργο με τίτλο: "Στο Υπόποιπον της Τιμής μου". Αρθρα, συνεντεύξεις και αποσπάσματα έργων του έχουν δημοσιευτεί σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.
Η τραγουδίστρια Λία Τζιαμπάζη (σύζυγος του τραγουδιστή Θανάση Γκαϊφύλλια) γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1962 στη Δράμα. Το 1980 πηγαίνει στην Κομοτηνή για να σπουδάσει Νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστλημιο Θράκης και μερικά χρόνια αργότερα γνωρίζει τον τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια, ο οποίος είχε εγκατασταθεί μόνιμα πλέον στην Κομοτηνή από το 1977. Τον Ιανουάριο του 1985 παντρεύονται και αποκτούν δύο παιδιά.Η τραγουδιστική πορεία της Λίας Τζιαμπάζη είναι συνυφασμένη με το έργο και την πορεία του συζύγου της αφού για χρόνια ολόκληρα τον συνοδεύει στις ζωντανές του εμφανίσεις και κατά καιρούς συμμετέχει και η ίδια στις δισκογραφικές του δουλειές. Η πρώτη δισκογραφική της εμφάνιση πραγματοποιείται στο δίσκο του Θ. Γκαϊφύλλια «Φύλλο Πορείας» (1985) με ένα τραγούδι που ερμηνεύει η ίδια και άλλα τέσσερα που τα λένε ντουέτο και έπειτα, συμμετέχει στον δίσκο «Βραδιάζει» (1991). Το 1994 ερμηνεύει το «Έσβησε σαν σπίρτο η χαρά» στο δίσκο του συνθέτη, στιχουργού και φιλόλογου Γιώργου Φραντζολά «Νύχτα από σεντέφι» ενώ η τελευταία της επίσημη δισκογραφική συμμετοχή γίνεται στο δίσκο «Επί Πτυχίω» (παραγωγή & ιδέα: Θανάσης Γκαϊφύλλιας, 1996).
Ο κόσμος μας
https://www.youtube.com/watch?v=98epWmF83Ck Στίχοι: Γιάννης Απαρθινός* Μουσική: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Εκτέλεση: Λία Τζιαμπάζη Δίσκος: "Επί Πτυχίω" 1996
Οι στίχοι είναι του Καθηγητή Εγκληματολογίας Γιάννη Πανούση (χρησιμοποίησε ψευδώνυμο στο δίσκο αυτό).
Το πραγματικό όνομα του σπουδαίου Αμερικανούτραγουδοποιού και τιμηθέντα με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας Μπομπ Ντίλαν, είναι Robert Allen Zimmerman. Γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1941 στο Duluth της Μινεσότα και ως μαθητής γυμνασίου άρχισε να παίζει φυσαρμόνικα, πιάνο και κιθάρα, ενώ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ένα συγκρότημα, τους Golden Chords. Το 1959 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μινεάπολης, αλλά όταν άκουσε για πρώτη φορά την μουσική του φολκ θρύλο Woody Guthrie αποφάσισε να τον συναντήσει από κοντά. Ο Γκάθρι, που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, έχρισε τον νεαρό θαυμαστή του από τη Μινεσότα διάδοχό του. Αλλάζει τότε το επώνυμο του σε Ντύλαν και το 1960 ξεκινώντας την επαγγελματική του σταδιοδρομία τραγουδώντας σε πλατείες και folk bars στην περιοχή του Greenwich Village. Σύντομα, ο Ντίλαν υπέγραψε συμβόλαιο με την πολυεθνική δισκογραφική εταιρεία και μέχρι σήμερα ηχογραφεί στην ίδια εταιρεία (Columbia). Στις αρχές του 1962, κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος με δύο δικά του τραγούδια και τα υπόλοιπα διασκευές. Ο δεύτερος δίσκος του κυκλοφόρησε το 1963, ο οποίος περιείχε και το πολύ δημοφιλές τραγούδι Blowin' in the wind. Με το δίσκο αυτό ο Ντίλαν ξεφεύγει από τα στενά όρια της folk κοινότητας της Νέας Υόρκης και γίνεται ευρύτερα γνωστός αποκτώντας μάλιστα ένα πολύ ένθερμο κοινό. Τραγούδια όπως τα Like A Rolling Stone, Ballad For A Thin Man, Desolation Row, Bringing it all back home, σηματοδοτούν και τη στροφή του από τα τραγούδια διαμαρτυρίας στο ροκ και στο ηλεκτρικό μπλουζ. O 25χρονος Ντίλαν έχει πάνω από 10.000.000 πωλήσεις δίσκων και γίνεται σημαία, ροκ λάβαρο. Κορυφαίο ίσως τραγούδι του το Knockin' On Heaven's Door και οι επιτυχίες του θα είναι πάρα πολλές καταφέρνοντας μάλιστα να επηρεάσει τόσο με τη μουσική όσο και με τους στίχους του πολλούς άλλους μουσικούς και καλλιτέχνες όχι μόνο στην Αμερική αλλά και παγκοσμίως αφού και στην Ελλάδα έχουν διασκευαστεί γνωστά του τραγούδια στα ελληνικά (Σαββόπουλος "Ο παλιάτσος κι ο ληστής", "Άγγελος Εξάγγελος", Πυξ Λαξ "Σένιορ", Γκαϊφύλλιας "Αυτό που ρωτάς", Πουλικάκος "Γύρω γύρω στη σκοπιά", Δεληβοριάς "Τρένο στην κορυφογραμμή" κ.ά). Αυτά που ρωτάς τα παίρνει ο βοριάς
https://www.youtube.com/watch?v=l__ksA7Nraw
Ελληνική Στίχοι-Εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Bob Dylan -Blowing in the wind
https://www.youtube.com/watch?v=vWwgrjjIMXA
Με τον Μπομπ Ντύλαν
https://www.youtube.com/watch?v=67DSceoHc04
Τη νύχτα που τη μάνα μου την έπιασαν οι πόνοι, χαμός γινόταν στο βουνό, βαρούσε το κανόνι. Ποιός πρίγκιπας γεννήθηκε ρωτούσαν οι γειτόνοι και ο παππούς μου έλεγε έχω κι άλλο εγγόνι. Η άφιξή μου έγινε υπόθεση μεγάλη κι οι πιο παλιοί σχολίαζαν κουνώντας το κεφάλι, για δες καιρό που διάλεξε και ήρθε το σκασμένο, μα φαίνεται της μοίρας του πως ήτανε γραμμένο...
Σαν άνοιξα τα μάτια μου (που είναι και ωραία) και ρώτησα που βρέθηκα και ποιούς θα χω παρέα, με χάιδεψε η μάνα μου και δάκρυσε η μαία.
ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΗΡΘΕΣ ΟΠΟΥ ΑΝΘΕΙ ΦΑΙΔΡΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΕΑ
Κι έτσι στην αρχή με το κλάμα και στη συνέχεια με το τραγούδι, στιγμή δεν έπαψα να καταγγέλλω την αβάσταχτη ελαφρότητα του νεοέλληνα...Θ.Γ
"Η γέννηση του Θανάση Γκαϊφύλλια χαιρετίστηκε με εκατοντάδες κανονιοβολισμούς ... 25/10/47 γαρ και το Σουφλί του Έβρου δεχόταν τα δώρα του εμφυλίου. Τη δεύτερη πατρίδα του, την Κομοτηνή, την γνώρισε έξι χρόνια αργότερα. Τότε ήταν που δέχτηκε το δώρο της ζωής του... μία κιθάρα. Κι ο έρωτας από τότε δεν λέει να τελειώσει! Άρχισε να σκαρώνει κάτι πρωτόλεια τραγουδάκια, ανακαλύπτοντας στην πορεία ότι τα τραγούδια είναι ισχυρότερα ακόμα και από τα όπλα. Κι έτσι μέχρι σήμερα υπερασπίζεται με λόγο και μουσική αυτό που κανείς δεν πρέπει να παζαρεύει: το δικαίωμα για μια ζωή με ελευθερία και αξιοπρέπεια. Ταξίδεψε συντροφιά με την κιθάρα του και με υπέροχους φίλους σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, την Ευρώπη και την Σοβιετική Ένωση, αλλά πάντα γυρνούσε στην Κομοτηνή, στην πόλη που τόσο καλοπροαίρετα τον κατευοδώνει όταν φεύγει και τον καλωσορίζει όταν γυρίζει από αυτή την ατέλειωτη εκδρομή..."
"Όταν ο Μιχάλης Κατσαρός, στις αρχές του '50, έγραψε τα ''Κατα Σαδδουκαίων'' πήρε το ποίημα ''Η διαθήκη μου" και το πήγε στον ''Δημοκρατικό Λόγο'' μια εφημερίδα της Αριστεράς για να το δημοσιεύσουν. Όπως και έγινε. Μόνο που όταν το είδε δεν το αναγνώρισε. Αφαίρεσαν όλες τις φράσεις που μπορεί να ενοχλούσαν την γραφειοκρατεία και τη νομενκλατούρα του κόμματος. Έξαλλος κάθησε και έγραψε ''Το υστερόγραφο'' ώς απάντηση στο θράσος των λογοκριτών. Και από τότε πορεύτηκε ανένταχτος, ανεξάρτητος και ελεύθερος. Ένα υπέροχο αγύριστο κεφάλι!" Thanasis Gkaifilias
Η συνωμοσία των μετρίων - Live@ Ράδιο Αρβύλα 24/05/2010
https://www.youtube.com/watch?v=qheBR5rR_nw
Στίχοι: Θοδωρής Μανίκας
Πρώτη Εκτέλεση: Θοδωρής Μανίκας & Thirty Ντέρτι, 1998
Διασκευή: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Σελίδα αφιερωμένη εξολοκλήρου στο Θανάση Γκαϊφύλλια
http://thanasisgkaifyllias.blogspot.com/
Πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και εδώ
Ερμούπολη Σύρου, 12 Μαρ. 1938 - Αθήνα 22 Ιουλ. 2018
Ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. Εννιά ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα, πάνω από 400 τραγούδια και έχει επιμεληθεί διάφορα λευκώματα βασισμένα σε προσωπικές συλλογές του. Παράλληλα έχει εργαστεί ως αρθρογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός.
Το 1964 πρωτοπαρουσιάστηκε στην ελληνική δισκογραφία με τους στίχους των Ρημαγμένων Κήπων. Ένα χρόνο αργότερα γνωρίστηκε με τον Θεοδωράκη στο Σύλλογο Φίλων Ελληνικής Μουσικής. Ο συγγραφέας Φώντας Λάδης ήταν αυτός που έδωσε στον μουσικοσυνθέτη τα 12 τραγούδια που είχε γράψει ο Ελευθερίου κατά τη διάρκεια της θητείας του. Τελικά τα τραγούδια κυκλοφόρησαν το '70 στο εξωτερικό (Παρίσι). Κατόπιν ήρθε η συνεργασία με τον Δήμο Μούτση και τον Άγιο Φεβρουάριο (1971) κι έπειτα η «Θητεία» με τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Η ηχογράφηση του δίσκου άρχισε το Νοέμβριο του 1973, λίγες μέρες πριν από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ο δίσκος κυκλοφόρησε τελικά στη Μεταπολίτευση, το Μάρτιο του 1974. Στον δίσκο "Η Ατέλειωτη Εκδρομή" του 1975 ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας μελοποιεί τρία σπουδαία ποιήματα του Μάνου Ελευθερίου: Γνωριμία, Εκδρομή, Κιθάρες των νερών. Οι στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από όλους σχεδόν τους διαπρεπείς Έλληνες συνθέτες: Θεοδωράκης, Μούτσης, Μαρκόπουλο. Αργότερα στίχοι του θα γίνουν τραγούδια από τον Γιάννη Σπανό, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Θάνο Μικρούτσικο, τον Ηλία Ανδριόπουλο και τον Χρήστο Νικολόπουλο. Θεωρείται μάλιστα ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκφραστές του έντεχνου-λαϊκού τραγουδιού. Το 2013, βραβεύθηκε για την προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών ενώ για το πρώτο του μυθιστόρημα, "ο Καιρός των Χρυσανθέμων", έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας.
Τεράστιες Επιτυχίες: Μαλαματένια λόγια, Τα λόγια και τα χρόνια (Γαργανουράκης), Παραπονεμένα λόγια (Μαρκόπουλος), Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά (Φαραντούρη), Άλλος για Χίο τράβηξε, Ο χάρος βγήκε παγανιά (Μητροπάνος), Κάτω απ' τη μαρκίζα, Ναύτης βγήκε στη στεριά (Μοσχολιού), Οι ελεύθεροι κι ωραίοι (Νταλάρας), Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες (Καλογιάννης), Γνωριμία (Γκαϊφύλλιας), Το τρένο φεύγει στις Οκτώ, Το τροπάριο για φονιάδες (Δημητριάδη), Ο Άμλετ της Σελήνης, Δεν είμαι άλλος (Θηβαίος), Χίλιοι Φυλάνε (Μεράντζας), Έρημοι σταθμοί (Τσακνής), Η Διαθήκη (Αλεξίου), Το παλληκάρι έχει καημό, Το σπίτι γέμισε με λύπη, Μη χτυπάς (Μητσιάς), Στων αγγέλων τα μπουζούκια (Δημητριάδης) κ.ά.
Η ποίηση του Καρυωτάκη δεν έχει ίχνος φιλολογίας, αισθηματισμού και
φιλαρέσκειας, που υπάρχει σε αφθονία στους παλιότερους ποιητές. Αποπνέει
την αίσθηση του μάταιου, του χαμένου, η στάση του είναι αντιηρωική και
αντιδανική. Ο Καρυωτάκης γράφει ποιήματα για το άδοξο, το ασήμαντο,
ακόμα και το γελοίο, ως διαμαρτυρία, που φθάνει στο σαρκασμό.
Στην Πρέβεζα, ο Κώστας Καρυωτάκης έφτασε με καράβι στις 18 Ιουνίου 1928, μετά από δυσμενή μετάθεση. Η σπιτονοικοκυρά του Καρυωτάκη, Πηνελόπη Λυγκούρη, νεαρή κοπέλα το 1928, δήλωσε στο ντοκιμαντέρ του Φρέντυ Γερμανού ότι «στο
σπίτι ο Καρυωτάκης δεν είχε καθόλου βιβλία, παρά μόνο χειρόγραφα δικά
του, τα οποία μετά το θάνατό του δεν ήξερε ότι ήταν ποιήματα και τα
πέταξε!». Συνεχίζοντας αναφέρει ότι "ο
Καρυωτάκης ήρθε σε ρήξη με τον τότε Νομάρχη, ο οποίος πιθανώς
χρηματιζόταν με λίρες Μικρασιατών στο θέμα της μη ισότιμης και δίκαιης
παροχής αγροτεμαχίων". Στο ντοκιμαντέρ ο γιος του οπλοπώλη Ιωάννη Αναγνωστόπουλου, δηλώνει ότι «την
προηγουμένη ημέρα τής αυτοκτονίας (σ.σ 20 Ιουλίου 1928) ο Καρυωτάκης αγόρασε από το κατάστημα
του πατέρα του ένα περίστροφο» (Pieper Bayard 9mm). Τελικά, στις 21
Ιουλίου 1928, το απόγευμα 4.30 μ.μ., και σε ηλικία μόλις 32 ετών, ο
Κώστας Καρυωτάκης περπάτησε από το καφενείο «Ουράνιος Κήπος» προς τη θέση Βαθύ της Μαργαρώνας, μια απόσταση περίπου 400
μέτρων. Ξάπλωσε κάτω από έναν ευκάλυπτο και αυτοκτόνησε με πιστόλι στην
καρδιά. Η τότε χωροφυλακή τράβηξε φωτογραφία του πτώματος η οποία έχει
δημοσιευθεί και τον δείχνει κουστουμαρισμένο, με ψαθάκι και με το χέρι
με το πιστόλι στο στήθος. Στη θέση αυτή βρίσκεται σήμερα το στρατόπεδο
των καυσίμων της 8ης Μεραρχίας Πεζικού και υπάρχει εκεί αναμνηστική
μαρμάρινη επιγραφή. Η
πινακίδα γράφει:
«Εδώ, στις 21 Ιουλίου 1928, βρήκε τη γαλήνη με μια σφαίρα στην καρδιά ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης».
