"Ο ζωγράφος Χρίστος Καρράς γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1930 στα Τρίκαλα. Μετά από σύντομες σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο γράφεται στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών παίρνει το δίπλωμά του (και με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (1957) σπουδάζει φρέσκο στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού για τρία χρόνια. Στο Παρίσι μένει μέχρι το 1963. Συγχρόνως ταξιδεύει στο Βέλγιο, Ολλανδία, Ισπανία, Ιταλία και Αγγλία. Αργότερα πραγματοποιεί πολλά ταξίδια στη Βενετία, Βασιλεία, Κάσσελ, Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, παρακολουθώντας τις μεγάλες διεθνείς εκθέσεις. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα μετέχει ενεργά στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός σύγχρονου καλλιτεχνικού κλίματος, με πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, τηλεοπτικές παρουσίες και συνεντεύξεις σε εφημερίδες και περιοδικά. Ιδρύει επίσης με άλλους καλλιτέχνες την ομάδα "Τομή" (1963) και τον "Σύνδεσμο Ελλήνων Καλλιτεχνών" (1976). Συμμετέχει στην οργάνωση του "Α' Συνεδρίου Ελλήνων Καλλιτεχνών Πλαστικών Τεχνών" (1963), του Συμποσίου με θέμα: "Ίδρυση Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στην Ελλάδα" (1977) και του Συμποσίου με θέμα: "Σύγχρονη τέχνη και παράδοση" (1981). Το 1984 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 41η Μπιενάλε Βενετίας. Το 2001 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε βραβείο για το σύνολο του έργου του." Πηγή
Η νεαρή τραγουδίστρια Ειρήνη Τουμπακη γεννήθηκε στη Ρόδο και κατάγεται από μουσική οικογενεία. Το 2000 ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές της στο Εθνικό ωδείο και παράλληλα άρχισε να συνεργάζεται σε μουσικές σκήνες και λαϊκά πάλκα, δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες. Εχει συμμετέχει σε συναυλίες στην Αυστραλία,την Αμερική,την Κύπρο,τη Γερμανία,την Ουγγαρία,το Ισραηλ, Γενεβη, Γκρενόμπλ, Τεριεστη. Το 2007 συμμετείχε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ερμηνεύοντας το τραγούδι "Ελεγεία" (σε στίχους Δανάης Μαστρογιάννη και μουσική Αντώνη Κυζούλη) αποσπώντας το δεύτερο βραβείο. Το 2007 συμμετείχε στο δίσκο "πράγματα απλά" ερμηνεύοντας παλαιότερα λαϊκά τραγούδια και δύο νέα του Πέτρου Βαγιόπουλου σε στίχους Γιώργου Κλεφτογιώργου και Αντώνη Παπαϊωάννου.Το 2010 συμμετείχε στο δίσκο "10 γυναικείες φωνές" του Πέτρου Δουρδουμπάκη με τιτλο "Σκιές" και επίσης συμμετείχε στο δισκο του Μπάμπη Τσέρτου ,"Στου παραδείσου το βυθό" , σε μουσική Νικήτα Βοστάνη και στιχους του Μάρκου Σαριμανώλη, με τρία νέα τραγουδια. Το 2011, με το σχημα Κοντρα Τέμπο στο οποίο και ειναι μέλος, κυκλοφόρησε το δισκο με τίτλο "Τραγουδια απο το Περιβολι του Γιώργου Ζαμπέτα ". Το 2012 συμμετέχει στο δισκο <<Ιωνια>> Μπάμπης Τσέρτος στα μονοπάτια της παράδοσης. Το Νοέμβρη του 2014 συμμετείχε στο δισκο "ο Νοεμβρης των ματιών της"ένας δισκος σε μουσικη Απολλωνα Κουσκουμβεκακη. Το 2016 συμμετείχε στο δίσκο "Το τέλειο έγκλημα" του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, με το τραγούδι "Τωρα πια ειν'αργα". Το καλοκαίρι του 2016 κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δισκος "Της ζωής μου η γραμμή" σε μουσικές του Βαγγέλη Μαχαίρα ενώ αρχές του 2018 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος, σε μουσικές Απόλλωνα Κουσκουμβεκάκη και στίχο Μαρία Σπυράτου και Αναστασία Μητσοπούλου.
Μπάμπης Τσέρτος & Ειρήνη Τουμπάκη -Σβήσε με απ΄ το χάρτι https://www.youtube.com/watch?v=EKQpnCF8il8 Στίχοι: Χρήστος Γιαννακόπουλος Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Ο Μιχαήλ Σουγιουλτζόγλου, γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας το 1906. Η οικογένειά του, πλούσιοι δερματέμποροι, μετανάστευσε στην Αθήνα το 1920 και ο νεαρός τότε Μιχάλης αρχικά εργάσθηκε ως αυτοδίδακτος πιανίστας, πριν ταξιδέψει στη Μασσαλία για μουσικές σπουδές. Χρησιμοποιούσε το καλλιτεχνικό επώνυμο "Σουγιούλ" από το 1931, οπότε και περιόδευσε στην Ευρώπη ως μέλος Αργεντίνικης ορχήστρας. Ήταν συγγενής της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, της γνωστής προπολεμικής φωτογράφου "Nelly's".
Ο Σουγιούλ υπήρξε πολυγραφότατος στο είδος της ελληνικής ελαφράς μουσικής κατά
τον Μεσοπόλεμο και την πρωτη μεταπολεμική/μετεμφυλιακή δεκαετία,
γράφοντας περισσότερα από 700 τραγούδια σε όλα τα στυλ, ταγκό,
ρομάντζες, βαλς, καντάδες, δημοτικά, πατριωτικά και λαϊκά, και με μεγάλη
εμπορική επιτυχία. Σε συνεργασία με τους Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο Γιαννακόπουλο, ως
στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του "αρχοντορεμπέτικου",
μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους
και μουσική, με δυτικότροπες ενορχηστρωτικές επιρροές. Πρώτο τραγούδι
της σχολής αυτής ήταν «Το τραμ το τελευταίο» σε Αθηναϊκή τότε
επιθεώρηση. Είχε γράψει μουσική για 45 θεατρικές επιθεωρήσεις
και 10 κινηματογραφικές ταινίες, ενώ εργαζόταν ανελλιπώς ως μαέστρος σε
μεγάλα νυχτερινά κέντρα της εποχής. Διετέλεσε μέλος της Εταιρείας
Θεατρικών Συγγραφέων και Μουσουργών, διευθυντής Ακρόασης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και των εταιρειών δίσκων Cοlumbia και Parlophone.
Ο Μιχάλης Σουγιούλ συνεργάστηκε με όλους τους δημοφιλείς ερμηνευτές της
εποχής, όπως με τη Σοφία Βέμπο, με την οποία περιόδευε στο Αλβανικό
μέτωπο, τη Δανάη, την Καίτη Μπελίντα, τον Τώνη Μαρούδα, την Κάκια
Μένδρη, τη Στέλλα Γκρέκα, τη Μάγια Μελάγια, τον Νίκο Γούναρη, τις
αδελφές Άννα και Μαρία Καλουτά ακόμα και τον Στελλάκη Περπινιάδη και
άλλους.
Πέθανε από (δεύτερο) εγκεφαλικό επεισόδιο το 1958 στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω τον γιο του Θάνο, που έπεσε θύμα τροχαίου λίγα χρόνια μετά, και τις κόρες του Μαρία, Ηρώ και Αλίκη.
Επιτυχίες: «Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», «Μας χωρίζει ο πόλεμος», «Το τσαρούχι», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα», «Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αδύνατον να κοιμηθώ», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει», «Μονά - Ζυγά», «Άτιμη Τύχη», «Σβήστε με απ' τον χάρτη» και πάρα πολλά άλλα.
Ο μήνας έχει εννιά
https://www.youtube.com/watch?v=E2m6fPFXTkU
Στίχοι: Γιώργος Τζαβέλλας Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ.
Πρώτη
εκτέλεση: Νίκος Γούναρης, Κουρνάζος & Τρίο Κιτάρα. Για πρώτη φορά
ακούστηκε στην ταινία "Το σωφεράκι" (1953). Άλλες ερμηνείες: Μαρίκα Νίνου. Η Βίκυ Μοσχολιού στον δίσκο «ΤΟ ΤΡΑΜ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ», 1980.
Γεννήθηκε το 1805 στο Συρράκο Ιωαννίνων ωστόσο η τυραννία του Αλή πασά και η καταδίωξη του πατέρα του, Χριστόφορου, από τους Τούρκους ανάγκασαν την οικογένεια του να καταφύγει στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Εκεί σπούδασε ελληνική και ιταλική φιλολογία και αργότερα νομική, την οποία όμως δεν ολοκλήρωσε καθώς με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
εγκατέλειψε την Ιταλία και επέστρεψε στην Ελλάδα. Έλαβε μέρος σε
αρκετές μάχες εναντίον των Τούρκων, ενώ πήρε επίσης μέρος στην Έξοδο του Μεσολογγίου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας,
όπου είχαν καταφύγει η μητέρα και η αδερφή του. Μετά το θάνατο των
γονιών του, τους οποίους έχασε μέσα σε μία ημέρα, κατέφυγε στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του οικονομικού σώματος του στρατού. Ωστόσο έλαβε μέρος σε μία συνωμοσία εναντίον των Βαυαρών με σκοπό την παραχώρηση συντάγματος με αποτέλεσμα ο Όθωνας να αποτρέψει κάθε πιθανότητα προαγωγής του.
Από το γάμο του το 1840 απέκτησε εννιά παιδιά, από τα οποία επέζησαν μόλις τα δύο, γεγονός που τον συνέτριψε ψυχικά. Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1858. Το 1962 τοποθετήθηκε στα Ιωάννινα προτομή του. Ο Γεώργιος Ζαλοκώστας χαρακτηρίστηκε θερμός πατριώτης, περήφανος και
αξιοπρεπής. Από πολλούς θεωρείται ο καλύτερος ποιητής της εποχής του.
Κοινή παραδοχή είναι επίσης ότι η ποίηση του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από
την οικογενειακή του τραγωδία. Ενδεικτικό είναι το σχόλιο του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, που τον χαρακτηρίζει «ποιητή του πατρικού πόνου». Η λογοτεχνική συνεισφορά του Ζαλοκώστα είναι ποικιλόμορφη. Δεχόμενος επιρροές τόσο από την Αθηναϊκή όσο και από την Κερκυραϊκή Σχολή, συνέγραψε ποιήματα τόσο στην καθαρεύουσα όσο και τη δημοτική. Πολλά από τα ποιήματά του είναι πατριωτικά, σε αυτά χρησιμοποίησε κυρίως την καθαρεύουσα και άλλα πάλι λυρικά.
Πολλά από τα μικρά λυρικά του ποιήματα μελοποιήθηκαν. Ενδεικτικά
αναφέρεται «Το φίλημα» (Μια βοσκοπούλα αγάπησα). Άντλησε επίσης τη
θεματολογία του από την τραγική οικογενειακή του κατάσταση. Το 1851
πήρε το πρώτο βραβείο στο Ράλλειο ποιητικό διαγωνισμό για το ποίημα του
«Το Μεσολλόγιον». Αργότερα βραβεύτηκε και για τις ποιητικές συλλογές
του: «Αρματωλοί και κλέφται» και «Ώραι Σχολής». Αξιοποίησε επίσης την καλή γνώση της ιταλικής γλώσσας μεταφράζοντας ποιήματα Ιταλών λογοτεχνών, όπως ο Ούγος Φώσκολος και ο Τορκουάτο Τάσσο. Ασχολήθηκε ακόμη με τη ζωγραφική. Τα Άπαντά του εκδόθηκαν ένα χρόνο μετά το θάνατό του.
Μια βοσκοπούλα αγάπησα
https://www.youtube.com/watch?v=CZlbK-G3uoA
Ποίηση: Γεώργιος Ζαλοκώστας
Εκτέλεση: Μπάμπης Τσέστος
Εις το φεγάριν
https://www.youtube.com/watch?v=RiNhC6YFA_4
Ποίηση: Γεώργιος Ζαλοκώστας
Μουσική-Εκτέλεση: Ανδρέας Αρτέμης
Ο Ευγένιος Τριβιζάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Σπούδασε νομικά και οικονομικά και είναι καθηγητής εγκληματολογίας στην Αγγλία. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Reading, όπου διατελεί Ομότιμος Καθηγητής, και σε άλλα πανεπιστήμια. Εδώ και τριάντα
χρόνια, ασχολείται με όλα σχεδόν τα είδη του λόγου (παραμύθι, ποίηση,
θέατρο για παιδιά, διήγημα, κόμικς, παραμυθική και χιουμοριστική
ιστορία, λιμπρέτο όπερας) καθώς και με την παραγωγή εκπαιδευτικού
λογισμικού (CD-ROM) για παιδιά. Ένα από τα κύρια
χαρακτηριστικά του έργου του είναι το χιούμορ: χιούμορ καταστάσεων με
έντονο φραστικό στοιχείο, παρωδία, σάτιρα, χιούμορ παραλόγου με αναφορές
στον Lewis Carroll και στον Edward Lear και ιδιαίτερα λεκτικό χιούμορ
που στηρίζεται σε ευφυή λογοπαίγνια, σε νεολογισμούς, ονοματοποιίες,
Mots-valises κ.α. Με όχημα το χιούμορ και μια αστείρευτη φαντασία
οργανώνει μια ποιητική της ανατροπής, ανατρέπει τις συμβατικές χρήσεις
των λέξεων και των αντικειμένων και, περαιτέρω, πλήττει την καταπιεστική
λογική, τη σοβαροφάνεια ή ορισμένες στερεότυπες αντιλήψεις. Το έργο του
τοποθετείται στον αντίποδα του διδακτισμού και της στείρας ηθικολογίας,
κινείται σ' ένα κλίμα ελευθερίας, αντισυμβατικότητας, τολμηρών
μυθοπλαστικών εφευρημάτων και απροσδόκητων εξελίξεων. Με διάθεση
ανατροπής, ο συγγραφέας ξαναδιαβάζει και παραλλάσσει γνωστά λαϊκά
παραμύθια έτσι ώστε το μήνυμά τους να εκσυγχρονίζεται και να συνομιλεί
με τα δεδομένα της εποχής μας. Στο έργο
του Τριβιζά το χιουμοριστικό και κωμικό στοιχείο υποκρύπτει μια τραγική
σύλληψη της ζωής καθώς και την κριτική στάση του συγγραφέα απέναντι στη
σύγχρονη κοινωνία και τα προβλήματά της. Πίσω από την ελκυστική
παραμυθιακή πλοκή και τις απολαυστικές χιουμοριστικές ανατροπές,
θίγονται σοβαρά κοινωνικά θέματα. Η συνύφανση κωμικού και τραγικού
στοιχείου, η υπαινικτική συμπύκνωση σε συνδυασμό με το ευφυές χιούμορ
καθώς και η δυνατότητα αναγωγής της φαινομενικά απλής αφήγησης σε
πολλαπλές και πολυεπίπεδες αναγνώσεις, είναι χαρακτηριστικά που
καθιστούν το έργο του Τριβιζά ιδιαίτερα αγαπητό όχι μόνο στους μικρούς
αλλά και στους μεγάλους αναγνώστες. Το έργο του Τριβιζά είναι ένα έργο με διεθνικό χαρακτήρα και εμβέλεια,
το οποίο αποτελεί ήδη αντικείμενο μελέτης σε ελληνικά και ξένα
πανεπιστήμια.
"Ο
Μπάμπης Τσέρτος κατέχει περίοπτη θέση στο Ελληνικό τραγούδι. Είναι ο
ερμηνευτής που με τρόπο μοναδικό επαναφέρει στο σήμερα παλιότερα
τραγούδια. Αντιλαμβάνεται την τέχνη του τραγουδιού, ως αποτέλεσμα μιας
άκρως εκλεκτικής διεργασίας, χωρίς αισθητικές περιχαρακώσεις. Το
Ελληνικό τραγούδι για τον Μπάμπη Τσέρτο είναι ενιαίο κι αδιαίρετο.
Αναγνωρίζει απλά τις μελωδίες και τους στίχους των τραγουδιών που
υπερασπίζονται την υψηλή συγκίνηση. Και αυτά τα τραγούδια μπορεί να
είναι της ανώνυμης παράδοσης ή συνθετών και στιχουργών όπως: Τούντας,
Σουγιούλ, Αττίκ, Τσιτσάνης, Μπαγιαντέρας, Ξαρχάκος, Χαιρόπουλος,
Ζαμπέτας, Χατζιδάκις, Μάλαμας, Παπαγιαννοπούλου, "Τσάντας", Γκάτσος,
Παπαδόπουλος και πάρα πολλών άλλων." badmintontheater.gr Τέλος, τραγουδίστρια είναι και η αδελφή του Νάντια Καραγιάννη.
Οφ Αμάν (Πίνω και μεθώ) http://www.youtube.com/watch?v=ZaKTOO7x9cA Στίχοι-Μουσική: Σπύρος Περιστέρης Πρώτη εκτέλεση: Ζαχαρίας Κασιμάτης (1934)
