Ο ηθοποιός και τραγουδιστής του Ελαφρού τραγουδιού Πάνος Σάμης γεννήθηκε στη Λέσβο το 1927. Καταγόταν από οικογένεια μουσικών και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Σουσαμλής. Το 1950 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα με τη συνδρομή του Γιώργου Οικονομίδη που τον συμπεριέλαβε στις μουσικές του παραστάσεις. Αναδείχθηκε ως τενόρος του μουσικού θεάτρου λαμβάνοντας μέρος σε οπερέτες και επιθεωρήσεις. Εμφανίστηκε σε τρεις ταινίες κι αργότερα συνέχισε την καριέρα του ως τραγουδιστής. Πέθανεστις5 Ιουλίου 1990 στην Αθήνα.
ΖΩΗ ΜΑΓΓΟΥ: "Ονομαστή ερμηνεύτρια της μεταπολεμικής ελαφράς μουσικής, με ικανή δισκογραφική και ραδιοφωνική παρουσία. Διέθετε εξαιρετικά εκφραστική και χαρακτηριστική φωνή όμως εγκατέλειψε το τραγούδι σχετικά γρήγορα. Οι "αναβιωμένοι" LP δίσκοι στους οποίους συμμετέχει: "Ρωμαντική Αθήνα" ('57), "Αττίκ" ('72), "Καλησπέρα κ. Έντισον, 8" ('90)."
Ο μουσικοσυνθέτης και πιανίστας της ελαφράς και τζαζ μουσικής Γιάννης Σπάρτακος γέννηση στις 7 Ιανουαρίου 1914 στην Αθήνα Το πλήρες όνομά του ήταν Σπάρτακος-Ιωάννης Αναστασίου και λέγεται ότι καθιέρωσε το καλλιτεχνικό Γιάννης Σπάρτακος για χάρη της συζύγου του. Ο ίδιος διδάχθηκε πιάνο από μικρή ηλικία και φοίτησε στο Ελληνικό Ωδείο με τη Σοφία Σπανούδη και θεωρητικά με τον Αλέκο Κόντη. Ως έφηβος συνόδευε τις προβολές βουβών ταινιών σε κινηματογράφο των Αθηνών. Τη δεκαετία του 1930 ξεκίνησε την καθαρά επαγγελματική του καριέρα ως πιανίστας στα βαριετέ και στα καμπαρέ της εποχής. Το 1940 γνώρισε τη Ρένα Βλαχοπούλου, με την οποία συνεργάστηκε για πρώτη φορά, αλλά η καλλιτεχνική επαφή τους διακόπηκε λόγω του Ελληνοϊταλικού πολέμου και της επιστράτευσης. Οι δύο συναντήθηκαν πάλι στη διάρκεια της Κατοχής και συνεργάστηκαν σε επιθεωρήσεις του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, με μεγάλη επιτυχία. Ο Σπάρτακος συνέχισε την καλλιτεχνική παρουσία του στις δεκαετίες 1940-1960, κυρίως ως επικεφαλής μουσικών σχημάτων σε διάσημα κέντρα των Αθηνών, όπως τα «Αστέρια» και το «Κing's Palace», το ξενοδοχείο «Ακροπόλ», αλλά και το κέντρο «Κάστρα» της Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, περιόδευε τακτικά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα εκτός Ελλάδος, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, παίζοντας ακόμη κι ενώπιον του βασιλιά της Αιγύπτου Φαρούκ και του Σάχη της Περσίας. Την περίοδο 1946-1951 περιόδευσε με τη Βλαχοπούλου, η οποία είχε πρωτοτραγουδήσει στην Κατοχή την μετέπειτα παγκόσμια επιτυχία του «Θα σε πάρω να φύγουμε» (στο κινηματοθέατρο «Σινέ Νιους» της Οδού Σταδίου, ο μεταγενέστερος κινηματογράφος «Άστορ». Το τραγούδια αυτό ηχογραφήθηκε, με τον τίτλο «Greek Βolero», από τη διάσημη ορχήστρα του Κουβανο-ισπανού Σαβιέ Κουγάτ στην Αμερική. Στις γνωστές συνθέσεις του συγκαταλέγονται τα τραγούδια «Εσένα» (1959), τρίτο βραβείο στο Α΄ Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού (Αθήνα, 1959), με το οποίο καθιερώθηκε ως ερμηνευτής ο Γιάννης Βογιατζής, τα «Τι κρίμα αγάπη μου», «Ένα φιλάκι να σού 'δινα», «Αν είχατε τα μάτια τα δικά μου», «Σιγοψιχαλίζει» κ.άλ. Στον Σπάρτακο ανήκει και το τραγούδι «Θα γυρίσεις ξανά», που υπήρξε η πρώτη ηχογράφηση της Σοφίας Βέμπο το 1935. Ο Σπάρτακος προτίμησε να το δώσει σε εκείνην, παρά στη Σούλα Καραγιώργη, που τότε μεσουρανούσε. Στους παλιότερους καλλιτέχνες που ερμήνευσαν συνθέσεις του περιλαμβάνεται η γνωστή τραγουδίστρια Ροσίτα Σεράνο από τη Χιλή, καθώς και οι Σούλα Καραγιώργη, Πάνος Παπαθανασίου, Δανάη, Ζωίτσα Κουρούκλη. Από τη νεώτερη γενιά, τραγούδια του ερμήνευσαν -μεταξύ άλλων- οι Μαρινέλλα, Τάνια Τσανακλίδου, Μπέσσυ Αργυράκη, ο Δάκης και ο Γιάννης Πετρόπουλος. Ο συνθέτης απεβίωσε στην Αθήνα, στις 31 Ιουλίου 2001, στον Ευαγγελισμό.
Γιάννης Σπάρτακος -Να σε πάρω να φύγουμε (ορχηστρικό)
https://www.youtube.com/watch?v=oOgeNSa0MYI
JAN AUGUST ΟRCHESTRA //GIANNIS SPARTAKOS-GREEK BOLERO
Πωλ Μενεστρέλ : Ο μετρ των παλιών μεταγλωττισμένων τραγουδιών
"Το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Γιάννης Χιδίρογλου. Γεννήθηκε το 1903 στην Πόλη και συγκεκριμένα στη νήσο Αντιγόνη των Πριγκηπονήσων. Από πλούσια οικογένεια, μεγάλωσε σε ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον, φοίτησε σε καλά σχολεία, μαθαίνοντας τέλεια τις ξένες γλώσσες και γνώρισε σημαντικές πρόσωπα της εποχής του. Το γράψιμο ήταν πάντα το μεγάλο του μεράκι και όταν ήλθε στην Ελλάδα άρχισε να γράφει σε περιοδικά, μεταφράζοντας ξένους συγγραφείς και ιδιαίτερα του Ιούλιο Βερν. Η συνάντηση του με τον Αττίκ του άνοιξε την όρεξη να γράψει τραγούδια. Η γλωσσομάθεια του και η αγάπη του για τα γράμματα ήταν ο άξονα για κάθε επαγγελματική απασχόληση του.""Για κάπου τριάντα χρόνια, τους στίχους του, τους τραγουδούσε όλη η Ελλάδα! Όμως, κανένα από αυτά τα τραγούδια, δεν ήταν ελληνικό! Ήταν όλα διεθνείς επιτυχίες, τις οποίες εκείνος τις έφερνε στα μέτρα μας, με μοναδικό στόχο - όπως μού είχε πει - να δίνει χαρά και ξενοιασιά στον κόσμο." Γιώργος Παπαστεφάνου «Οι Παλιοί φίλοι» - Πωλ Μενεστρέλ (1984)https://www.youtube.com/watch?v=kRNzVYkv0_Q
Ο μουσικός και ερμηνευτής της ελαφράς μουσικής Φώτης Δήμας υπήρξε μια σπουδαία αλλά παραγνωρισμένη φωνή τού ελληνικού τραγουδιού. Κατάγονταν από οικογένεια με ναυτική παράδοση και οι δικοί του τον προόριζαν για καπετάνιο. Μετά την αποφοίτηση του από το Γυμνάσιο, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις και σπούδασε στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή τραγουδιού του καθηγητή Γιώργου Τζουανέα και παράλληλα σπούδασε κλασσικό τραγούδι. Άρχισε την καλλιτεχνική σταδιοδρομία του ως θεατρικός τραγουδιστής, στις επιθεωρήσεις της εποχής (1954). Ερμήνευσε πρώτος το «Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου» και συμμετείχε με 4 κομμάτια στην «Οδό Ονείρων» τού Χατζηδάκι το 1962, αλλά και στον δίσκο «Η Αθήνα τραγουδά Χατζηδάκη» το 1965. Ανεπανάληπτη παραμένει η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού «Έρημος μεσ' στην ερημιά», του Σταύρου Κουγιουμτζή, το 1965, που ξανατραγούδησε -εμφανώς κατώτερα- ο Γιώργος Νταλάρας στον δίσκο «Όταν ανθίζουν πασχαλιές» το 1971. Συνεργάστηκε με την Ελαφρά Ορχήστρα του «Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας», καθώς και με όλους σχεδόν τους συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού. Τη δεκαετία του 1950 ερμήνευσε τα έργα «Εύθυμη χήρα» και «Λάργκο». Ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο 78 στροφών το 1954, το τραγούδι του Γιώργου Μουζάκη «Για σένα παίζουν τα βιολιά». Το 1960 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο κέντρο «Σαν Ρέμο» και το Φθινόπωρο του 1964 εμφανίστηκε στο κοσμικό κέντρο «Παλιά Αθήνα» στην Πλάκα. Η κυρίως δισκογραφία του είναι σε δίσκους των 45 στροφών και ερμήνευσε τραγούδια που έγιναν επιτυχίες όπως τα «Η τελευταία μου αγάπη είσαι συ» των Ζακ Ιακωβίδη-Πιπίτσας Οικονόμου, που ήταν η πρώτη δισκογραφική επιτυχία του,«Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου», η πρώτη εκτέλεση του οποίου είναι από τη φωνή του Δήμα, σε στίχους της Δανάης. Έπαιξε η ορχήστρα του Αλέκου Γεωργιάδη, ενώ στο πιάνο ήταν η Μαρία Γεωργιάδου. «Έχω μόνο μια καρδιά», σε στίχους του Μίμη Πλέσσα, κ.ά. Το 1964 τραγούδησε στον πρώτο δίσκο της εταιρείας «Lyra», που περιλάμβανε δύο τραγούδια του Γιώργου Κατσαρού, σε στίχους του Νίκου Φώσκολου τα «Κραυγή», «Χωρίσαμε, χωρίσαμε». Ερμήνευσε ακόμη τραγούδια και εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες ενώ συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης του 1962 και του 1963 αλλά και στην «1η Ολυμπιάδα» τραγουδιού που διοργάνωσε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο Γιώργος Οικονομίδης στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 26 Ιουλίου 1968.
Ο Δήμας είναι ο τραγουδιστής που ερμήνευσε το «21η Απριλίου 1967» σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Γιώργου Οικονομίδη, τον ύμνο του καθεστώτος της 21ης Απριλίου αλλά και «Το νέον Σύνταγμα της 29ης Σεπτεμβρίου 1968», σε μουσική Γιάννη Καστρινού και στίχους του Γιώργου Οικονομίδη. Η επιλογή του αυτή στάθηκε απολύτως καταστροφική για την καλλιτεχνική του σταδιοδρομία, καθώς μετά την πτώση του καθεστώτος της 21ης Απριλίου στοχοποιήθηκε και απομονώθηκε εξ αιτίας των πολιτικών του επιλογών και πεποιθήσεων.Πέθανε το 2007 στην Αθήνα.
Η ταβέρνα ("Οι μοιραίοι" του Κώστα Βάρναλη) https://www.youtube.com/watch?v=BRwJFzPuqaQ Το γνωστό μας κοινωνικό άσμα του Ποιητή Κώστα Βαρναλη εδώ ερμηνευμένο πιο "ελαφρα" με τη μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη και την ερμηνεία του Φώτη Δήμα
Δεν θα φύγεις αγάπη μου (1959) Ζακ Ιακωβίδη- Φώτη Δήμα
https://www.youtube.com/watch?v=BmPJgJRLGkc
Το "Νίτσα Μόλλυ" αποτέλεσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της τραγουδίστριας του Ελαφρού Τραγουδιού, κιθαρίστα και ζωγράφου Άννας Μολυβάδα. Γεννήθηκε το 1921 και ξεκίνησε να τραγουδά το 1937 σε ηλικία 16 ετών. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε ήταν το «Καμιά δε θα αγαπήσω σαν και σένα» του Λεό Ραπίτη. Εμφανίστηκε στη «Μάντρα» του Αττίκ, στην «Οαση» με την ορχήστρα των Μουζάκη - Βέλλα. Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες: Γιώργος Οικονομίδης, Γεωργία Βασιλειάδου, Νέζερ, Αρία, Μύλλερ, Τόνυ Μαρούδας, Λούλη Ψυχούλη κ.ά. και την ορχήστρα του ΕΙΡ. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από 40 ηχογραφήσεις τραγουδιών. Σαν ζωγράφος, φιλοτέχνησε τα πορτρέτα γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά και απλών ανθρώπων. Εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και ήταν μέλος του ΣΕΗ. Οταν αποσύρθηκε, αφοσιώθηκε στα μαθήματα κιθάρας. Εμφανίστηκε στο εξωτερικό, ενώ μετά τη μεταπολίτευση εμφανίστηκε σε διάφορα θέατρα, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις και μουσικές παραστάσεις. Το 1994 το Δημοτικό Θέατρο Βόλου τη βράβευσε για την προσφορά της στο ελληνικό τραγούδι. Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2008 σε ηλικία 87 ετών.
Νίτσα Μόλλυ - Δεν θέλω Σοπεν και Μπαχhttps://www.youtube.com/watch?v=Uy3vglj2rkg
Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης
Μουσική: Ηρακλής Θεοφανίδης
Samba του 1951
Ελληνικό ντουέτο του Ελαφρού Τραγουδιού που αποτελείτο από τους Δημήτρη Μουζά και το
Λευτέρη Λιγνό, οι οποίοι και άφησαν πίσω τους μεγάλη δισκογραφική παρακαταθήκη.
"Ο Δημήτρης Μουζάς για τους Βολιώτες ήταν ο Τάκης Μουζας, εργαζόμενος τότε του εργοστασίου Παπαγεωργίου. Τη δεκαετία του ΄50 φεύγει από τον Βόλο για την Αθήνα με την κιθάρα του για να κάνει καριέρα τραγουδιστή. Μέχρι τότε τραγουδούσε στο Βόλο σόλο. Η τύχη τον έφερε να συναντήσει τον Λευτέρη Λιγνό, οι φωνές τους ταίριαξαν και έγινε το ντουέτο ΜΟΥΖΑΣ-ΛΙΓΝΟΣ και άρχισαν να τραγουδάνε στις καλύτερες κοσμικές ταβέρνες της Πλάκας και στην ΕΙΡ με την Ελαφρά Ορχήστρα που την διηύθυναν οι καλύτεροι μαέστροι τότε Τάκης Μωράκης- Κώστας Καπνίσης- Τάκης Αθηναίος και άλλοι..." ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΝΑΡΗΣ
"Ο λαϊκός τραγουδιστής κιθαρίστας Γιάννης Κυριαζής γεννήθηκε στην Καβάλα το 1915 κι εκεί άρχισε να παίζει στην κιθάρα του, κυρίως ελαφρά τραγούδια. Το 1937 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε κλασική κιθάρα. Εκεί θα γνωριστεί με τον Βασίλη Τσιτσάνη που υπηρετούσε τότε στη Θεσσαλονίκη και θα δουλέψει μαζί του σαν κιθαρίστας και τραγουδιστής. Θα συνεργαστεί επίσης και με άλλους γνωστούς ρεμπέτες, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου, που εκείνη την εποχή ανέβαιναν συχνά στη Β. Ελλάδα. Σιγά - σιγά, θα αφοσιωθεί στο ρεμπέτικο και θα συνεχίσει να δουλεύει στα λαϊκά πάλκα μέχρι την είσοδο των Γερμανών στη χώρα μας. Στη διάρκεια της Κατοχής, θα πάρει μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα απ' τις γραμμές του ΕΑΜ και θα οργανωθεί στο ΚΚΕ. Μετά τα Δεκεμβριανά θα συλληφθεί και θα φυλακιστεί έως το 1946. Στον Πειραιά, ο Κυριαζής βρέθηκε χωρίς κανένα απολύτως εφόδιο, θα ξεκινήσει τη δουλειά σε κακόφημα μαγαζιά της Τρούμπας και σιγά - σιγά θ' αρχίσει να ορθοποδεί, μετακομίζοντας στου «Μάριου» και στο «Καρέ του Άσου». Το 1947 θα μπει για πρώτη φορά στη δισκογραφία σαν τραγουδιστής με δυο περίφημα τραγούδια του Απόστολου Καλδάρα: «Εβίβα ρεμπέτες» και «Η παραστρατημένη». Από τότε θα ηχογραφήσει δεκάδες τραγούδια σημαντικών λαϊκών συνθετών και από τις αρχές της δεκαετίας του '50 και δικά του τραγούδια. Στα μέσα της δεκαετίας του '70 εργάστηκε σαν κιθαρίστας και ήταν ένας απ' τους καλύτερους που ανέβηκαν μεταπολεμικά στα λαϊκά πάλκα. Οι ερμηνείες του ήταν απόλυτα προσωπικές και βαθιά συναισθηματικές. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι του εμπιστεύτηκαν τραγούδια τους πολλοί σημαντικοί συνθέτες, όπως οι Απόστολος Καλδάρας, Στέλιος Χρυσίνης, Μπάμπης Μπακάλης, Μάνος Χατζιδάκις κ.ά. Επίσης, για μια τουλάχιστον δεκαετία, ήταν από τα βασικά σεκόντα στις ηχογραφήσεις δίσκων (μαζί με τους Δημήτρη Ρουμελιώτη και Αντώνη Κλειδωνιάρη) και συχνά συνόδευσε μεγάλες γυναικείες φωνές, όπως οι Στέλλα Χασκίλ, Γιώτα Λύδια, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου κ.ά. Οι κακουχίες όμως που πέρασε, αλλά και οι καταχρήσεις που έκανε είχαν σαν αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί πολλά χρόνια με την υγεία του (ήταν φυματικός). Έφυγε από τη ζωή τον Ιούνη του 1982."
Ο μαέστρος και συνθέτης Τάκης Αθηναίος γεννήθηκε στις 27 Απρίλη 1920 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στη συνοικία της Νεάπολη και όντας γόνος οικογένειας μουσικών, από πολύ νωρίς άρχισε τις μουσικές σπουδές. Ξεκίνησε σπουδές αρχικά στο Ελληνικό Ωδείο (πιάνο) και αργότερα στο Ωδείο Αθηνών (ανώτερα θεωρητικά). Σπούδασε όμως και οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ, επιλέγοντας τελικά όμως τη μουσική, όπου διέπρεψε διαγράφοντας μια λαμπρή καριέρα ως μαέστρος και συνθέτης. Μετά το Ωδείο Αθηνών έκανε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Κυδωνιάτη, ενώ στη συνέχεια γνωρίζεται με τον Γιάννη Βέλλα, γνωστό συνθέτη της εποχής. Αρχίζει η συνεργασία τους (ενορχηστρώνει κομμάτια του), που γίνεται και η αιτία να μπει ο Τ. Αθηναίος στη δισκογραφία ως ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας. Συνεργάζεται με την «Κολούμπια - Χιζ Μάστερ Βόιζ» και στη συνέχεια με την «Οντεόν - Παρλοφόν». Μετά το στρατιωτικό του μπήκε στο χώρο ως αναγνωρισμένος πλέον ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας. Συνεργάζεται με το μουσικό θέατρο και με διάφορα κέντρα διασκέδασης. Δούλεψε σχεδόν με όλους τους μεγάλους ηθοποιούς και θιάσους επιθεώρησης, ενώ χρημάτισε ενορχηστρωτής των γνωστότερων τραγουδιών της δεκαετίας του '50.Ο Τ. Αθηναίος υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Ελαφράς Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), της οποίας ήταν διευθυντής για μια εικοσαετία, καθώς και ένας από τους ιδρυτές του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, του οποίου για πολλά χρόνια διηύθυνε την ορχήστρα του. Πήρε μέρος σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ, εκπροσωπώντας τη χώρα μας, αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις και βραβεία.Παράλληλα με τη μουσική του δραστηριότητα ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό, προσπαθώντας πάντα να συνδέσει τον αγώνα για τον πολιτισμό με τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο των μουσικών και της μουσικής, όπως συνήθιζε να λέει. Για μια δωδεκαετία, από το 1984 έως το 1996, εκλεγόταν συνεχώς στο αξίωμα του προέδρου του ΠΜΣ. Επί των ημερών του ο κλάδος των μουσικών είχε πολλές κατακτήσεις τόσο στον εργασιακό όσο και στον πολιτιστικό τομέα, έτσι για τη ετών.ν προσφορά του, αναγνωρίστηκε σαν επίτιμος πρόεδρός της. Ο Τάκης Αθηναίος απεβίωσεστις 21 Μαΐου 2004 σε ηλικία 84 ετών. Πόσες αποκριές πέρασαν https://www.youtube.com/watch?v=aJlTwyDBydw
Στίχοι: Παύλος Πρόγιας
Μουσική: Τάκης Αθηναίος
Εκτέλεση: Λάκης Παλίδης
Ο μουσικοσυνθέτης και μαέστρος Ζοζέφ Κορίνθιος γεννήθηκε το 1908 στην Σμύρνη. Ήρθε στην Αθήνα το 1928 και συνεργάστηκε με τον Αττικ μέχρι το 1932 όταν και σχημάτισε την δικιά του ορχήστρα με χαβάγιες* και πραγματοποίησε πλήθος εμφανίσεων για 20 και πλέον έτη. Έγραψε δεκάδες τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως το περίφημο "Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι...". Τέλος έκανε και μερικές υπέροχες διασκευές, παιγμένες στο μοναδικό του στυλ, όπως το «Amando Mio» και το «Άσ’ τα τα μαλλάκια σου».Πέθανε στην Αθήνα το 1992.
Ακούω το Τραγούδι των Νησιών (Ζοζέφ Κορίνθιος)
https://www.youtube.com/watch?v=JMgT88j3j-c
Γλυκά Μου Μάτια (Ζοζέφ Κορίνθιος)
https://www.youtube.com/watch?v=GUWtLA_4ha0
* Η Χαβάγια είναι μουσικό όργανο τών λαών τής Πολυνησίας και πρόκειται για κιθάρα που ο μουσικός την κρατά οριζόντια με την πλάτη της στα γόνατά του και φημίζεται για τον μακρόσυρτο, γλυκά μελαγχολικό γεμάτο μουσικές διακυμάνσεις ήχο της.
Ο τραγουδιστής του Ελαφρού τραγουδιού Άλκης Παγώνης γεννήθηκε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Τελείωσε το Ελληνικό Λύκειο της Πόλης και τη Ζωγράφειο Σχολή. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1924. Ο Άλκης Παγώνης ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι την περίοδο του Μεσοπολέμου. Στη δισκογραφία μπήκε το 1931, όταν δηλαδή τον άκουσε ο Αττίκ σε μια βραδιά ανάδειξης νέων ταλέντων στο Παλαιό Φάληρο και τον σύστησε στο μαέστρο Σπύρο Περιστέρη, ο οποίος είχε αναλάβει τη διεύθυνση της φωνογραφικής εταιρείας Columbia και τον προέτρεψε να υπογράψει συμβόλαιο για πέντε τραγούδια. Όταν έφυγε ο Περιστέρης από την Columbia και ανέλαβε μαέστρος στην Odeon-Parlophone, ο Παγώνης τον ακολούθησε. Στη νέα εταιρεία συνεργάσθηκε με τον Μίνω Μάτσα και πολύ γρήγορα αναδείχτηκε σ’ έναν από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του ελαφρού τραγουδιού.
Συνεργάστηκε με όλους τους γνωστούς συνθέτες του είδους του και ηχογράφησε περισσότερα από 100 τραγούδια. Η καριέρα του στη δισκογραφία, τη σκηνή και τη ραδιοφωνία, κράτησε πενήντα και πλέον χρόνια, από το 1918 έως τις αρχές του 1970. Τραγούδησε στα καλύτερα κέντρα της εποχής του. Ο Άλκης Παγώνης πέθανε στις 6 Ιανουαρίου του 2000.
Επιτυχίες: «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει», «Το γελεκάκι», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Έλα να φιληθούμε», «Παλιά Αθήνα», «Σαν το κρασί».
Τα 18 σου χρόνια
https://www.youtube.com/watch?v=hzjpYn3lk4w Tango romance του 1940 σε μουσική και στίχους Τότη Στεφανίδη (Tchehof Feodor) ο οποίος και συνοδεύει
Μητέρα
https://www.youtube.com/watch?v=CXfQCRN8v2k
