30 ελληνικά μουσικά ντουέτα
.jpeg)
Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1943 στην Αθήνα. Μπήκε νωρίς στη βιοπάλη, γι’ αυτό τελείωσε το 2ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αθηνών.
Εμφανίστηκε στα νεοελληνικά γράμματα το 1963 με ποιήματά του που δημοσίευσε στο περ. "Δωδέκατη Ώρα" και το 1964 στη Νέα Εστία. Το 1966, σε ηλικία 23 ετών, εκδόθηκε και η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο οι "Απόπειρες φωτός".
Το 1967, λίγο μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, έφυγε στο εξωτερικό για βιοποριστικούς λόγους. Στις αρχές του 1968, ποιήματά του μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ολλανδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του '68, η μεταφράστριά του στην Ολλανδία Maria Blijstra και ο σύζυγός της, συγγραφέας Rein Blijstra, παλιοί φίλοι του Καζαντζάκη και λάτρεις της Ελλάδας, επισκέφθηκαν το Παρίσι για ένα λογοτεχνικό συνέδριο, οπότε και συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και τον προσκάλεσαν στο Άμστερνταμ. Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες ο Αργύρης Χιόνης επιχείρησε το ταξίδι αυτό με πολλές δυσκολίες. Στο σπίτι των Blijstra γνωρίστηκε με τον ελληνιστή καθηγητή του Πανεπιστημίου Arnold van Gemert και την Ελληνίδα σύζυγό του, που του πρότειναν να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ολλανδία, υποσχόμενοι να του βρουν δουλειά. Ο Χιόνης επέστρεψε στο Παρίσι και λίγους μήνες αργότερα έλαβε μήνυμα από την Ολλανδία ότι βρέθηκε δουλειά σε έναν εκδότη κλασικών κειμένων, οπότε έφυγε πάλι για το Άμστερνταμ.
Στο Άμστερνταμ έζησε τα επόμενα οκτώμισι χρόνια. Εκει έγινε δεκτός στους λογοτεχνικούς κύκλους και απέκτησε πρόσβαση στα λογοτεχνικά περιοδικά. Στο εξωτερικό εκδόθηκαν δύο βιβλία του το "Σχήματα Απουσίας" και οι "Μεταμορφώσεις", ενώ βραβεύτηκαν δύο θεατρικά έργα του, "Ο Ρήτορας" και "Αυτός εκτός και εντός του κοστουμιού του", σε διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει για τις Κάτω Χώρες ο θεατρικός οργανισμός Sater και το λογοτεχνικό περιοδικό Soma το 1971. Τελικά διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο και παράλληλα εγγράφηκε, με κρατική υποτροφία, στη Σχολή Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ. Πρώτος σταθμός ήταν το Παρίσι, όπου εργαζόμενος σκληρά για το βιοπορισμό του (ως λαντζιέρης, φορτοεκφορτωτής κλπ.), ξεκίνησε να παρακολουθεί βραδινά μαθήματα γαλλικών.
Το 1977 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου δούλεψε ως μεταφραστής, συνέγραψε μια σειρά παιδικών εκπομπών για το ραδιόφωνο και έκανε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο Διεθνές Συγγραφικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Iowa. Το 1982 προσλήφθηκε, κατόπιν διαγωνισμού, ως μεταφραστής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες για τα επόμενα δέκα χρόνια. Το 1992 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και αποσύρθηκε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας, όπου ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του μόνο με την καλλιέργεια της γης και την ποίηση.
Πέθανε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου τα Χριστούγεννα του 2011.
Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1906 στη Σύρο και στα 20 της χρόνια εγκαταστάθηκε στις Συρακούσες στη Σικελία. Στη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία σπούδασε Παιδαγωγικά και ειδικεύτηκε στη μοντεσοριανή μέθοδο. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εργάστηκε σε αρκετές εφημερίδες, μεταξύ των οποίων και στην "Αυγή". Στη λογοτεχνία έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1929 με το ποίημα "Μικρέ μου Αλήτη..." που δημοσιεύτηκε στη Νέα Εστία. Μετέφρασε έργα πολλών ξένων συγγραφέων, όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Βίκτορ Ουγκο. Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες. Ήταν ταγμένη στο πλευρό της Αριστεράς, ενώ είχε λάβει και ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ιδιαίτερα με την ποίησή της. Πέθανε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 1984.
Ελένη όλους μας στην πλάτη σου μας έχει φορτωθεί
Ο διάσημος Ιταλός τραγουδοποιός, ηθοποιός και σκηνοθέτης Λούτσιο Ντάλλα (Lucio Dalla), γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1943 στη Μπολόνια. Ξεκίνησε την καριέρα του μέσα από το jazz συγκρότημα Rheno Dixieland. Το 1964 θα παρουσιάσει την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά. Το 1971 παρουσιάζει το "Gesù bambino" το οποίο και σηματοδότησε την τεράστια καριέρα του. Διεθνώς γνωστός θα γίνει κατά τη δεκαετία του 1980 καθώς ασίγνωστο είναι το τραγούδι του Caruso (1986), που τραγούδησε και με τον Λουτσιάνο Παβαρόττ αλλά και τον Αντρέα Μποτσέλι ενώ στα ελληνικά το απέδωσε εξαιρετικά και ο Κώστας Χατζλης σε μετάφραση Νίνας Ναχμία. Μεταξύ των μεγάλων επιτυχιών του, τα Anna e Marco (που μετέφεραν στα ελληνικά οι αδελφοί Κατσιμίχα), Piazza Grande, Come e' profondo il mare και το L'anno che verra', που μετέφερε στα ελληνικά ο Διονύσης Σαββόπουλος (Καλέ μου φίλε, σου γράφω, ενώ η Μαρία Φαραντούρη έγραψε ένα δίσκο με τραγούδια της). Ο Λούτσιο Ντάλλα πέθανε στις 1 Μαρτίου 2012 στο Μοντρέ της Ελβετίας τρεις μέρες μετά τα 69 του γενέθλια και μετά από 50 χρόνια καριέρας.
