Ο λαϊκός στιχουργός και ποιητής Θεοδόσης (Σάκης) Καπίρης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1937 και πέθανε τον Οκτώβριο του 2019. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες και διατηρούσε το δικό το γραφείο δημοσίων σχέσεων. Από τα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με την ποίηση και το 1967 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, για να ακολουθήσουν σε διάστημα μόλις δύο ετών άλλες δύο ποιητικές συλλογές. Στο ελληνικό τραγούδι, το όνομά του, είναι στενά συνδεδεμένο με εκείνο του συνθέτη Μίμη Χριστόπουλο, αφού τραγούδια τους ερμήνευσαν πολύ σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως οι Αγγελόπουλος, Βοσκόπουλος, Γαβαλάς, Διονυσίου, Λευτέρης Μυτιληναίος, Λευτέρης Ψιλόπουλος, Γιάννης Δημητράς, Γιώργος Αιγύπτιος, Θεόδωρος Θωμά, Κώστας Χρήστου κ.ά. Μουσική για τα τραγούδια του έγραψαν επίσης οι Γιώργος Κοινούσης, Γιώργος Ζαμπέτα, Σπύρος Σκορδίλης, Αντώνης Ρεπάνης, Λυκούργος Μαρκέας κ.ά.
Μεγάλες του Επιτυχίες: "Αλίμονο" (Κώστας Χρήστου), "Αγάπες μου περαστικές" (Αγγελόπουλος), "Αδυναμία μου μεγάλη" (Ψιλόπουλος), "Παρακαλώ" (Βοσκόπουλος) κ.ά.
Ελληνικά τραγούδια που αναφέρονται σε άλλες ηπείρους, ξένους πολιτισμούς, ξένες χώρες και πόλεις
(Ανά Ήπειρο - Ανά Χώρα - Ανά Πόλη)
Τα τραγούδια αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας καθώς δείχνουν το πως έβλεπε//βλέπει ο Έλληνας το κόσμο, είτε σαν απλός ταξιδιώτης και περιηγητής είτε σαν μετανάστης και ακόμη και σαν πολιτικά σκεπτόμενος άνθρωπος.
Αφρική South Africa (Γιώργος Κοινούσης) Κάιρο (Σάκης Ρουβάς), Του Καΐρου (Μανώλης Χατζημανώλης), Ο Αχιλλέας απ΄ το Κάιρο (Κώστας Τουρνάς), Θα φύγω με τους φίλους μου για Κάιρο (Κωνσταντίνα), Κάιρο (Κυριακή Δερέμπεη)
Αλεξάνδρεια (Γιάννης Κότσιρας) Βαβυλώνα (Ελεύθεροι) Βαγδάτη (Άλκηστις Πρωτοψάλτη), Η Μάγισσα της Βαγδάτης (Πρόδρομος Τσαουσάκης), Μέσα στην όμορφη Βαγδάτη (Χρήστος Βαμβάκης) Ένα τραγούδι απ΄ τ΄ Αλγέρι (Ντούο Χάρμα) Μαρόκο (Μάρκος Βαμβακάρης), Μαρόκο (Άλκηστις Πρωτοψάλτη), Μαρόκο (Ιωάννα Μακρή), Νυχτερινό παζάρι στο Μαρακές (Καλλιόπη Βέττα), Γλυφάδα Μαρακές (Κωνσταντίνα), Καζαμπλάνκα (Σφακιανάκης), Καζαμπλάνκα (Μητροπάνος), Καζαμπλάνκα (Μποφίλιου), Casablanca (Μανώλης Χατζημανώλης)
Ένας νέγρος θερμαστής από το Τζιμπουτί (Βασίλης Παπακωνσταντίνου)
Βεγγάζη (Του Νταβαντζή σου) Χαρτούμ (Αλαλούμ αλαλούμ...μάζεψέ τα να πάμε πιο καλά στο Χαρτούμ) Ταρζάν (Θέμης Ανδρεάδης) Σάββατο στην Ιεριχώ (Δάκης)
Ευρώπη Ευρώπη - Αχ Ευρώπη εσύ μας μάρανες (Μουσικές Ταξιαρχίες) Λονδίνο (Άννα Βίσση), Λόντρα, Παρίσι, Νιου Γιορκ̀ (Σοφία Βέμπο) Ένας τούρκος στο Παρίσι (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας)
Στις φάμπρικες της Γερμανίας, Το τρένο Γερμανίας - Αθηνών (Στέλιος Καζαντζίδης), Γερμανίες (Χειμερινοί Κολυμβητές) Στο Σταθμό του Μονάχου (Στράτος Διονυσίου) Μια βραδιά στο Λεβερκούζεν (Γιώργος Νταλάρας) Εν Βελγίω (Χάρις Αλεξίου) Λονδίνο Άμστερνταμ ή Βερολίνο (Ταξιδιάρα Ψυχή) Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη (Μιχάλης Βιολάρης) Βενετία (Άννα Βίσση) Μια βραδιά στη Λισαβώνα (Γιώργος Μπίλης) Νήσος των Αζορών (Γρηγόρης Μπιθικώτσης) Ψιχαλίζει στο Βελιγράδι (Πυξ Λαξ)
Βόρεια Αμερική Αμερική (Γιώργος Κοινούσης), Αμέρικα (Κώστας Τουρνάς), Στην Αμερική (Σωκράτης Μάλαμας), Μη με στέλνεις μάνα στην Αμερική (Παραδοσιακό), Αμέρικα (Ενδελέχεια), Αστόρια (Μαρίνα Σκιαδαρέση), Σαν Φρανσίσκο (Λάκης Κομνηνός) Σικάγο (Λάκης Παπαδόπουλος) Πάμε Χαβάη (Άλκηστις Πρωτοψάλτη) Πάμε στη Χονολουλού (Κώστας Μπέζος), Στη Χονολουλού (Ζωρζ Γκεταρύ) Μια βραδιά στο Βανκούβερ (Νίκος Ζωϊδάκης) Στο Μεξικό (Γιάννης Καλατζής)
Αβάνα (Γιώργος Νταλάρας)
Πάμε στις Μπαχάμες (Φραντζέσκα) Τζαμάικα (Γιάννης Καλατζής), Πάμε στη Τζαμάικα (Δάκης)
ΛατινικήΑμερική Αργεντινή Αρτζεντίνα (Ελένη Τσαλιγοπούλου) Περού (Καμένα Χαρτάκια) Πόρτο Ρίκο (Βασίλης Παπακωνσταντίνου) Μπραζίλ (Ημισκούμπρια), (Exis & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας) Σαντιάγο (Αλίκη Καγιαλόγλου) Ρίο Ντε Τζανέιρο (Κωνσταντίνος Βένης) Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη, Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά. (Γρηγόρης Μπιθικώτσης) "Καράβι με σημαία ξένη" Ασία Ασία (Γιώργος Νταλάρας) Δίσκος Αρμενία (Βασίλης Παπακωνσταντίνου) Ταϊλάνδη: Η γάτα της Σιάμ (Γιοβάννα) Απ΄ τα Εξάρχεια ως το Πεκίνο (Μαχαιρίτσας) Τόκυο (Χατ Τρικ) Έρχομαι απ΄ το Πεκίνο (Σπύρος Ζαγοραίος) Βιετνάμ γιε γιε (Διονύσης Παπακωνσταντίνου) Μακριά στο Κατμανττού (Νάνα Μούχουρη) Γκουρού θα γίνω στο Θιβέτ (Μανώλης Ρασούλης), Θιβέτ (Άννα Βίσση), Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας) Το βαπόρι απ΄ την Περσία (Βασίλης Τσιτσάνης) Μακριά στο Κατμαντού (Νάνα Μούσχουρη) Στη Τασκένδη ένα βράδυ (Lucio Savva) Ωκεανία
Πάω στην Αυστραλία (Στέλιος Καζαντζίδης), Αυστραλία (Χάρις Αλεξίου)
Ο Έλληνας τραγουδιστής που έκανε τεράστια καριέρα στο Ισραήλ διασκευάζοντας ελληνικές επιτυχίες τη δεκαετία του ΄60. Ο Άρης Σαν γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1940 στην Καλαμάτα και το πραγματικό του όνομα ήταν Αριστείδης Σεϊσανάς. Πήγε στο Ισραήλ σε ηλικία 17 ετών και στο διάστημα του ταξιδιού βρήκε και το καλλιτεχικό του ψευδώνυμο. Ξεκίνησε να εργάζεται σε ένα nightclub στη Χάιφα παίζοντας ηλεκτρική κιθάρα μαζί με άλλους δύο Εβραίους της Θεσσαλονίκης σαν να ήταν όμως μπουζούκι. Η μουσική αυτή του προσέγγιση ενθουσίαζε την Εβραϊκή κοινότητα αφού εντόπιζαν ομοιότητες μεταξύ της Ελληνικής Μουσικής και της Μουσικής Μιζραχί. Στο κέντρο αυτό συνέρρεαν να τον δουν και πολλοί και σημαντικοί Εβραίοι καλλιτέχνες, πολιτικοί και στρατιωτικοί. Ένα βράδυ λοιπόν μία διάσημη τραγουδίστρια της εποχής η Aliza Azikri ήρθε να διασκεδάσει στο κέντρο μαζί με τον παραγωγό και σύζυγο της. Γρήγορα όμως ξεκίνησε μια ρομαντική αλλά παράνομη σχέση μεταξύ τους με αποτέλεσμα να γίνουν το κουτσομπολιό των περιοδικών. Ο Άρης Σαν και η Αλίζα Αζίκρι απέκτησαν μία κόρη ενώ ο Σαν μετέγραψε Ελληνικά τραγούδια στα εβραϊκά για να τα τραγουδήσει π.χ. το "Αγωνία" του Τόλη Βοσκόπουλου. Δύο από τις μεγαλύτερες του επιτυχίες σε ελληνικούς στίχους ήταν το "Sigal" και το "Boom Pam" (Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα του Πάνου Γαβαλά). Ηταχύτητα όμως μετην οποίαέλαβετοισραηλινόδιαβατήριόκαιηστενή σχέσητουμετουςανώτερους υπαλλήλους του στρατούενθάρρυνετουςαρθρογράφους ότι ήταν πράκτορας. Ο Σαν έφυγε απότοΙσραήλμερικούςμήνεςμετά απότηγέννησητηςκόρηςτου και εγκαταστάθηκε στηΝέα Υόρκηκαιάνοιξε και εκεί νυχτερινό κέντρο διασκέδασης με τίτλο "Sirocco". Εκεί ήρθαν διασημότητες όπως οι AnthonyQuinn,LouisArmstrong,Frank Sinatra,DeanMartin και ο Sammy DavisJr. Στις ΗΠΑ ο Άρης Σαν συνεργάστηκε δισκογραφικά και με τον Στέλιο Καζαντζίδη. Δυστυχώς όμως είχε εθιστεί στην κοκαΐνη με αποτέλεσμα το κέντρο του να απασχολήσει τόσο το ενδιαφέρων του υποκόσμου όσο και των αστυνομικών αρχών. Μετά από μία αιφνιδιαστική έφοδο του FBI ανακάλυψαν εκεί ποσότητες ναρκωτικών και ο Σαν καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών. Όταν αποφυλακίστηκε άνοιξε ένα νυχτερινό κέντρο στο Χάρλεμ χωρίς επιτυχία και μία μικρή επιχείρηση πουλερικών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη Βουδαπέστη όπουπέθανεκάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στις25 Ιουλίου 1992 ενώ το σώμα του αποτεφρώθηκε.
Τα μάτια σου κοιτάζω
https://www.youtube.com/watch?v=tGcgoxHtX-w
Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Κοινούσης
Είναι Αργά
https://www.youtube.com/watch?v=HlfrBeVUlPc
ΟΓιώργος Κοινούσης υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο μουσικό στερέωμα του ΄60 και του΄70. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1940 στα Λειβάδια της Χίου και ήρθε στην Αθήνα πέντε ετών με ένα καΐκι με τους γονείς του, μέσα σε μεγάλη θαλασσοταραχή. Έζησαν στον Πειραιά
(Χατζηκυριάκειο) καιο πατέρας του ήταν ναυτικός. Έκανε διάφορα επαγγέλματα για να βοηθήσει την οικογένεια του. Άρχισε να μαθαίνει κιθάρα και αργότερα ακορντεόν. Σε ηλικία 10 ετών έβγαλε το πρώτο μεροκάματο παίζοντας μουσική. Συνεργάστηκε
με όλα τα κορυφαία ονόματα στο πάλκο. Στα
δεκάξι του έδωσε και τα πρώτα του τραγούδια στην Καίτη Γκρέυ, «Το κορμί σου σαν
λυγίζεις» και «Είμαι μια δυστυχισμένη». Συνεργάστηκε τότε με την Columbia. Ως
οργανοπαίκτης συνέχισε μέχρι το 1966, τραγουδούσε ενώ άρχιζε να γράφει και τους στίχους και μουσική του. Επί Χούντας ήταν μεγάλο όνομα στις πίστες. Τα τραγούδια και οι στίχοι του επίκαιροι μέχρι και σήμερα, σχεδόν προφητικοί. Η νύχτα όμως τον είχε κουράσει. Σταμάτησε πια να είναι όπως λέει ο ίδιος"ερασιτέχνης",έτσι κατάλαβε ότι έπρεπε να αποσυρθεί. Ποτέ του δεν υπήρξε σκλάβος της πολυτελείας, ούτε κυνηγούσε τα χρήματα. Τότε
ήταν που πρωτοδιάβασε την Αγία Γραφή χάρη σε έναν φίλο και λάτρεψε τον Χριστό ως
επαναστάτη. Έγραψε τραγούδια για Τον Χριστό, την Ελλάδα, την κοινωνία και τον άνθρωπο. Παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά και 5 εγγόνια. Από το 1976 μένει μόνιμα στο
Λαγονήσι.Αρχές του
’90 κάνει ένα πιάνο-μπαρ στο Λαγονήσι για πάρτη του κι έπαιζε σε πιάνο τις
μελωδίες του και πολλές φορές τραγουδούσε και για φίλους. Πρόσφατα κυκλοφόρσε και την αυτοβιογραφία του "Στην Άσφαλτο".
Μεγάλες Επιτυχίες: «Άνθρωποι
Είμαστε» (Δούκισσα), «Αχ ας μπορούσα» (Γιώτα Λύδια), «Πιτσιρίκοι»«Όλοι αγαπάμε ζωή», «Δεν βρίσκεις άκρη», «Δεν καταλαβαίνω τίποτα», «Έξω κάνει κρύο», «Εμένα η μάνα μου δεν με ξανακάνει»,«Αμερική», «Μακεδονία» (Κοινούσης) κ.ά
