ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ: Γερμανός λογοτέχνης και εκδότης, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ως κεντρικό θέμα του έργου του είναι η υπαρξιακή θρησκευτική προβληματική του ανθρώπου.
Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου1877 στο Καλβ της Βυρτεμβέργης και εκεί θα περάσει τα πρώτα του χρόνια της ζωής του ενώ μετά θα διαμένει με τους γονείς του στην Βασιλεία. Ο πατέρας του διδάσκει στην ιεραποστολή τής πόλης και, το 1883, αποκτά την ελβετική υπηκοότητα.Η οικογένεια Έσσε επιστρέφει στο Καλβ το 1986 και συνεχίζει εκεί το σχολείο. Το 1894-95 μαθητεύει για 15 μήνες ως μηχανικός στο εργοστάσιο Περότ του Καλβ ενώ το εγκαταλείπει και εργάζεται ως βιβλιοπώλης και, παράλληλα αρχίζει να συγγράφει. Μάλιστα στη Βιέννη εκδίδεται και η πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο :Η γερμανική πατρίδα των ποιητών" και ακολουθεί η έκδοση του βιβλίου "Ρομαντικά τραγούδια" τον Οκτώβριο του 1898. Γρήγορα θα καταφέρει να γίνει γνωστός με τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του και το 1904 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα το "Πήτερ Κάμεντσιντ". Ελεύθερος συγγραφέας και συνεργάτης σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά θα γράφει και δύο βιογραφίες του Βοκκάκιο και του Φραγκίσκος της Ασίζης. Θα ακολουθήσουν πολλά άλλα έργα του και το 1946 τιμάται με το βραβείο Γκαίτε και το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας και το 1955 με το βραβείο Ειρήνης του Γερμανικού Συνδέσμου Εμπορίας Βιβλίων. Το 1956 θεσμοθετείται και το βραβείο Έρμαν Έσσε της Γερμανικής τέχνης της Βάδης- Βυτεμβέργης.
Γενικά μέσα από τα έργα του συναντώνται συχνά μοτίβα του γερμανικού ρομαντισμού, θέματα από την ινδική και κινεζικήφιλοσοφία και ψυχαναλυτικές θεωρίες. Τα πιο γνωστά του έργα ελιναι τα 'Ντέμιαν", "Σιντάρτα", "Ο λύκος της στέππας" κ.ά.
Ο Έρμαν Έσσε πεθαίνει στις 9 Αυγούστου1962 σε ηλικία 85 ετών στη Μοντανιόλα.
ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ: Πολιτικά στρατευμένος διανοούμενος, κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, ο οποίος αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον 8ο όροφο τους διαμερίσματός του στο Παρίσι.
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1936 στην Αθήνα, Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Το 1955 έλαβε και το απολυτήριό του από το Πειραματικό Σχολείο αλλά ήταν ήδη πρωτοεετής φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και αυτό οφείλεται σε μια μορφωτική συμφωνία ανάμεσα στο γαλλικό κράτος και στην Ελλάδα κατά την οποία αναγνωριζόταν ως ισότιμο το γαλλικό "baccalauréat" (γαλλικό δίπλωμα μέσης εκπαίδευσης) με το απολυτήριο του Γυμνασίου. Το 1957 πήρε το πτυχίο του με βαθμό "Άριστα". Θα υπηρετήσει τη θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό και το 1960 θα αποκτήσει την άδεια ασκήσεως του δικηγορικού επαγγέλματος χωρίς όμως να το ασκήσει ποτέ. Την ίδια χρονιά θα φύγει για την Δυτική Γερμανία όπου θα παρακολουθήσει δύο εξάμηνα σεμινάρια φιλοσοφίας και φιλοσοφίας του δικαίου στα πανεπιστήμια του Μονάχου και της Χαϊδελβέργης. Αποτέλεσμα αυτής της σπουδής θα είναι η μεταπτυχιακή του εργασία και από το 1961 μέχρι το 1964 προετοιμάζει τη διδακτορική του διατριβή στη Σχολή Δικαίου και Οικονομικών Επιστημών του Παρισιού. Από το 1962 ως το 1965 εργάστηκε ως βοηθός στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Το 1966 παντρεύτηκε την Γαλλίδα φεμινίστρια Αννί Λεκλέρ και το 1971 απέκτησαν μαζί μία κόρη. Από τον Δεκέμβριο του 1968 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν κοινωνιολογία. Δίδαξε μετά στο Πανεπιστήμιο VIII του Παρισιού, όπου και αυτοκτόνησε στις 3 Οκτωβρίου του 1979.
Το 1980, έναν χρόνο μετά την αυτοκτονία του Πουλαντζά, ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Άλκης Αλκαίος αφιέρωσαν το τραγούδι τους Κακόηθες Μελάνωμα στην μνήμη του.
Ο συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής Σταμάτης Μεσημέρης, γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1948 στην Αθήνα. Πήρε πτυχίο
Πολιτικών Επιστημών και Κλινικής Ψυχολογίας. Η ενεργή ενασχόλησή του με τη
μουσική άρχισε το 1987, όταν σχημάτισε το συγκρότημα "Ρωγμές" και
περιόδευσε με τραγούδια που στη συνέχεια δισκογράφησε με τη φωνή του
Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Το 1989 ηχογράφησε τον πρώτο του προσωπικό
δίσκο «Μεθάω», ο οποίος, αν και λογοκρίθηκε, γνώρισε τεράστια απήχηση
στη νεολαία. Στίχοι του πολιτικοί και κοινωνικοί. Τη δεκαετία του ΄90 συνεργάστηκε με τραγουδιστές
όπως οι Νταλάρας, Γιοκαρίνης, Μάνου, Γλυκερία, Μαχαιρίτσας, Ανδρεάτος αλλά και πιο πρόσφατα με τα συγκροτήματα Locomondo, Αλχημιστές αλλά και με τον Παπακωστανίνου. Τελευταίο προσωπικό του άλμπουμ φέρει τον τίτλο «Ξυπόλυτα φεγγάρια».
Πέθανε στις 3 Απριλίου 2009 σε ηλικία 61 ετών, ύστερα από
μάχη με τον καρκίνο.
Ο Σταμάτης Μεσημέρης ήταν
παντρεμένος και είχε τρία παιδιά.
Ζωντανή ηχογραφήση από τις εμφανίσεις του, τα Χριστούγεννα του 1999 από
τον χώρο "Μαντείο" στο Νέο Ηράκλειο. Kιθάρα παίζουν η Μαρία Καμινάρη και
η Βάγια Παπαποστόλου (η οποία τραγουδά μαζί με το Μεσημέρη στα
περισσότερα τραγούδια).
"Η Νένα Βενετσάνου είναι μία πολύ σημαντική καλλιτέχνις γιά το ελληνικό
τραγούδι διότι αναβάθμισε την τεχνική ερμηνείας στο Έντεχνο ρεπερτόριο
συνδυάζοντας υποδειγματικά την κλασική με τη λαϊκή τεχνική προσδίδοντας
του νέες διαστάσεις και ηχοχρώματα."
Η ερμηνεύτρια, συνθέτριακαι σολίστ Νένα (Ειρήνη) Βενετσάνου γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1955 στην Αθήνα. Σε ηλικία 6 ετών άρχισε τα πρώτα μαθήματα μουσικής και συνέχισε στο Ελληνικό Ωδείο Σύρου. Το 1973 έφυγε για τη Γαλλία για πανεπιστημιακές σπουδές. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Besançon Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία και παράλληλα πήρε μαθήματα τραγουδιού, στο Παρίσι, από την Ελληνίδα μεσόφωνο Ίρμα Κολάση. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1977 και εντάσσεται σε διάφορα κοινωνικά κινήματα όπως το Φεμινιστικό Αυτόνομο Κίνημα και γράφει και τα πρώτα της τραγούδια τα οποία γίνονται σημείο αναφοράς του Γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα. Συνεργάζεται με την Ελένη Καραΐνδρου, τον Χρήστο Λεοντή για δύο χρόνια.
Εμφανίζεται στην τηλεόραση και η συμμετοχή της στο "Να η ευκαιρία" της χαρίζει το πρώτο της βραβείο. Την επομένη, την προσκαλούν στο Τρίτο Πρόγραμμα στο ραδιόφωνο για να τραγουδήσει και εκεί συναντιέται με τον Μάνο Χατζιδάκι, διευθυντή
του Τρίτου ραδιοφώνου και με μια πλειάδα νέων καλλιτεχνών. Ο συνθέτης αποφασίζει τότε να παρουσιάσει κύκλους τραγουδιών σε μορφή κονσέρτου και για 15 χρόνια ο Χατζιδάκις δίνει κονσέρτα και συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδος με βασική ερμηνεύτρια την Νένα Βενετσάνου. Ο Χατζιδάκις είχε πεί τότε "Είναι μία φωνή που ισορροπεί με ευφυΐα ανάμεσα στο
κλασικό και το λαϊκό τραγούδι, χωρίς να χάνει ποτέ τον αισθησιασμό της." Μια άλλη καθοριστική για την καριέρα της στιγμή ήταν η συνάντηση της με τον παραγωγό Αλέκο Πατσιφά. Εξίσου σημαντική όσο και καθοριστική για την πορεία της ήταν και η συνάντησή της με τον Νίκο Μαμαγκάκη. Επιπλέον έχει συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη και έχει δώσει αμέτρητα κονσέρτα και συναυλίες ανά τον κόσμο. Εργάστηκε για χρόνια σαν σολίστ με φημισμένες ορχήστρες.
Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς, Έχει μελοποιήσει Ελληνίδες ποιήτριες, Γάλλους και
Ιταλούς ποιητές και έχει δώσει διαλέξεις γιά το Ελληνικό τραγούδι στο
Βέλγιο και την Γαλλία. Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Σαρλ
Κρος, ενώ το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης την τίμησε για την προσφορά της στην
ειρήνη και τον πολιτισμό και είναι Ιππότης Γραμμάτων και τεχνών της
Γαλλικής Δημοκρατίας.
Πρωϊνό τσιγάρο (γραμμένο για τον Μάνου Λοΐζου) https://www.youtube.com/watch?v=bpNKX7qW1Bo Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική: Νότης Μαυρουδής Εκτέλεση: Νένα Βενετσάνου
"Στο μόνο πράγμα που ήμουν καλή ήταν να κερδίζω υποτροφίες και βραβεία. Και αυτή η εποχή πλησίαζε στο τέλος της."
"Το να πεθαίνεις είναι μια τέχνη σαν όλες τις άλλες.
Την κάνω εξαιρετικά καλά."
Η Σύλβια Πλαθ ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος,αυτοκτόνησε σε ηλικία 32 ετών. Εξέδωσε το πρώτο της
ποίημα σε ηλικία μόλις 8 ετών. Από πολύ μικρή συνέχισε την προσπάθεια έκδοσης ποιημάτων και σύντομων ιστοριών
σε Αμερικανικά περιοδικά, και πέτυχε κάποια μικρή αναγνώριση. Υπέφερε από σοβαρή διπολική διαταραχή κατά τη διάρκεια της ενήλικης
ζωής της έτσι πολλές φορές προσπάθησε να βάλει τέλος στην ζωή της. Στο προτελευταίο έτος των σπουδών της στο Κολέγιο Σμιθ, η Πλαθ
έκανε την πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας. Κλείστηκε σε ίδρυμα, και άρχισε να
φαίνεται πως πέτυχε μια ευπρόσδεκτη ανάνηψη, αποφοιτώντας από το κολλέγιο με
διακρίσεις το 1955. Κέρδισε μια υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου συνέχισε να γράφει ποίηση, περιστασιακά εκδίδοντας τη δουλειά της σε μια φοιτητική εφημερίδα. Στο Κέμπριτζ γνώρισε τον Άγγλο ποιητή Τεντ Χιούζ (Edward Hughes). Παντρεύτηκαν στις 16 Ιουνίου 1956. Επέστρεψαν στις ΗΠΑ και η Πλαθ θα εργαστεί στο Κολλέγιο Σμιθ. Εκεί θα γνωριστούν και με άλλους γνωστούς ποιητές της εποχής τους όπως ο Λόουελλ, η Ανν Σεξτον και ο Μέρβιν. Όταν το
ζευγάρι διαπίστωσε πως η Πλαθ ήταν έγκυος, μετακόμισαν πίσω στη Μεγάλη Βρετανία. Έζησαν για λίγο στο Λονδίνο και έπειτα εγκαταστάθηκαν στο North Tawton, μια μικρή πόλη στο Ντέβον. Εξέδωσε τη πρώτη ποιητική συλλογή της, Ο Κολοσσός (The Colossus), στην Αγγλία το 1960. Τον Φεβρουάριο του 1961
απέβαλε. Ένας αριθμός από ποιήματα αναφέρονται στο γεγονός αυτό. Ο
γάμος της άρχισε να συναντά δυσκολίες έτσι χώρισαν δύο
χρόνια μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού. Ο χωρισμός του οφειλόταν
κυρίως στη σχέση που είχε ο Χιούζ με την ποιήτρια Άσια Γουέβιλλ.
Η Πλαθ επέστρεψε στο Λονδίνο με τα παιδιά τους, την Φρίντα και τον
Νίκολας. Στις 11 Φεβρουαρίου 1963,
άρρωστη και με λίγα λεφτά, η Πλαθ αυτοκτόνησε εισπνέοντας μονοξείδιο
του άνθρακα
από τον φούρνο της κουζίνας της. Προτού πεθάνει, η Πλαθ τοποθέτησε φαγητό και γάλα στα
παιδιά της. Θάφτηκε στο νεκροταφείο στο Χεπτονστάλλ, στο Γουέστ Γιορκσάιρ.Το 1982, η Πλαθ έγινε η
πρώτη ποιήτρια που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ μετά θάνατον.
Μετά τον θάνατο της, ο Χιούζ
κατέστρεψε τον τελευταίο τόμο του ημερολογίου της, όπου εξιστορούσε
με λεπτομέρειες τον καιρό που πέρασαν μαζί και ως ο εκτελεστής της διαθήκης της και
διαχειριστής της προσωπικής και λογοτεχνικής περιουσίας της Πλαθ επόπτευσε και προετοίμασε την έκδοση των χειρογράφων της. Η ποίηση της φαίνται να έχει επηρρεαστεί τόσο από τον Χιούζ όσο και από τον Ρόμπερτ Λόουελλ. Η ποίηση τη έχει επίσης συνδεθεί με αυτή της Σέξτον. Και οι δύο έπασχαν από ψυχική ασθένεια και επίσης και οι δύο αυτοκτόνησαν.
Χαρούμενο τραγούδι για την Σύλβια Πλάθ
https://www.youtube.com/watch?v=VdApVnhYtcM
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη Εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη
Ο Νότης Μαυρουδής (γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1945 στην Αθήνα) είναι Έλληνας κιθαριστής, μουσικοσυνθέτης, ραδιοφωνικός παραγωγός, συγγραφέας, αρθρογράφος και εκδότης. Τα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στη φυλακή δίπλα στη μητέρα
του, η οποία ήταν πολιτική κρατούμενη. Το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο
Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα και πήρε το δίπλωμά το 1969 με Άριστα. Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία,
όπου του ανατέθηκε η έδρα κλασικής κιθάρας στη Scuola Ciciva di Milano,
στην οποία δίδαξε ώς το 1975. Επίσης παρακολούθησε τα μαθήματα
της Ακαδημίας Santiago de Compostella στην Ισπανία με τον Jose Tomas. Το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα και από αυτή τη χρονιά δίδαξε κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο. Ως συνθέτης και σολίστ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σε πολλές
χώρες του κόσμου (Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία,
Κούβα). Ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας, είχε μαθητές αρκετούς
δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανώλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος,
κ.ά.. Από το 1994 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στη Στέγη Γραμμάτων και
Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 1995 ανέλαβε καλλιτεχνικός
διευθυντής στο διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας.
Ο Νότης Μαυρουδής μπήκε στη δισκογραφία το 1964 με τα τραγούδια «Άκρη δεν έχει ο ουρανός» και «Τα γιορτινά σου φόρεσε», σε στίχους του Γιάννη Κακουλίδη με ερμηνευτή τον Γιώργο Ζωγράφο. Το 1966 έγραψε μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ως ερμηνευτή τον συναντάμε σε ένα μόνο τραγούδι, στο «Πόλη Κωνσταντινούπολη» από τον δίσκο Εάλω η Πόλις, όπου οι συνθέτες ερμηνεύουν τα τραγούδια τους, καθώς επίσης και με δεύτερες φωνές σε πέντε τραγούδια στον δίσκο Μικρές νυχτερινές μουσικές. Ο Νότης Μαυρουδής συνεργαστεί με σπουδαίους ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Κακουλίδης, ο Ηλίας Πετρόπουλος, ο Άκος Δασκαλόπουλος, Μάνο Χατζιδάκι, και τραγουδιστές όπως Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Γιώργο Ζωγράφο, Αρλέτα, Ελένη Βιτάλη, Γιώργο Μουφλουζέλη, Γιάννη Σαμσιάρη, Νένα Βενετσάνου, Πέτρο Πανδή, Κώστα Θωμαΐδη, Σταμάτη Κραουνάκη, Τάνια Τσανακλίδου, Μανώλη Μητσιά, Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Παντελή Θαλασσινό, Έλλη Πασπαλά, Αναστασία Μουτσάτσου κ.ά..Από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης, κυκλοφόρησε το βιβλίο του Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα με ένα ένθετο cd στο οπισθόφυλλο ¨Με δανεικά ιδανικά¨ που περιλαμβάνει επτά νέα τραγούδια του. Το 2002 ο Νότης Μαυρουδής ιδρύει το δισκογραφικό Label "Corifeo" στην
"Eros music", στο οποίο γίνεται καλλιτεχνικός διευθυντής και κάνει
δισκογραφικές παραγωγές, με κορυφαία τον δίσκο "Master Class - Μισός
αιώνας έλληνες κιθαριστές" (2005).
Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
O Παλιάτσος
https://www.youtube.com/watch?v=A86wOqWGp0I
Στίχοι: Μέλπω Ζαροκώστα Μουσική: Νότης Μαυρουδής Παιδική χορωδία
του Δημήτρη Τυπάλδου, πήρε το Α΄ βραβείο στον 12ο διεθνή Διαγωνισμό Παιδικών Χορωδιών στη Λισαβόνα.
Από το 1982 μέχρι το 1986 έγινε εκδότης και διευθυντής του μοναδικού
τότε περιοδικού για την κιθάρα, του TaR και οργάνωσε σημαντικές
συναυλίες με κιθαριστές παγκόσμιας φήμης. Από τον Οκτώβριο του 2006 το
TaR επαναλειτουργεί υπό τη διεύθυνσή του σε διαδικτυακή μορφή. Από το 1984 μέχρι το 1988 ήταν ραδιοφωνικος
παραγωγός στο "Δεύτερο Πρόγραμμα" της ΕΡΑ, από το 1989 και μετά έχει συνεργαστεί με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς "902 Αριστερά στα FM", "Κανάλι 15", "ΣΚΑΪ 100.3", "Αθήνα 9.84", και σήμερα είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο "Τρίτο Πρόγραμμα" της ΕΡΑ, με την εκπομπή "Τοπίο μυστικό". Υπήρξε επίσης αρθρογράφος στις εφημερίδες "Τα Νέα", "24 ώρες", "Ριζοσπάστης", "Ελευθεροτυπία", "Πρώτη", "Δέντρο", "Γράμματα και Τέχνες", "Αντί", "Σχολιαστής", "Έθνος" και "ΦΛΥΑρία του Χαλανδρίου".
Ο Μανώλης Λιδάκης γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1960 στο Ηράκλειο Κρήτης και το πραγματικό του επώνυμα ήτανΣπυρλιδάκης. Στα εννέα του χρόνια, άρχισε τις μουσικές του σπουδές στην κιθάρα, τα πνευστά και στη θεωρία της μουσικής. Από το 1970 ως το 1977, συμμετείχε στις φιλαρμονικές του Ηρακλείου παίζοντας εμφώνιο και τρομπέτα. Το 1982, ανεβαίνει στην Αθήνα, όπου παίρνει μέρος στην τηλεοπτική εκπομπή "Να η ευκαιρία", κάτι που οδηγεί στην υπογραφή του πρώτου του συμβολαίου. Το 1982, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, "Μετά Από Σένα", του Γιώργου Κατσαρού, ενώ συμμετείχε στο δίσκο "Μίλα Μου Απλά" με την Ελένη Δήμου και το Γιάννη Πάριο, στο "Ρεπορτάζ" του Γιάννη Μαρκόπουλου με το Γιώργο Νταλάρα, με την Σοφία Βόσσου στο ντουέτο "Δεν μετανιώνω" και άλλες συνεργασίες.
Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε στις αρχές του 2009, με τίτλο "Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο", όπου συνεργάστηκε με τον Παντελή Θαλασσινό.
Στις 4 Νοεμβρίου του 2009 συνελήφθη για παράνομη κατοχή ναρκωτικών ουσιών, όταν κατά τη διάρκεια ελέγχου ρουτίνας βρέθηκε στην κατοχή του μικρή ποσότητα ναρκωτικών και ηρεμιστικών χαπιών.
Απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 2025, δύο ημέρες πριν τα 65α γενέθλιά του, όταν ύστερα από πρόβλημα υγείας που είχε, εντοπίστηκε νεκρός σε Airbnb στο χωριό Κάτω Γούβες Ηρακλείου στη Κρήτη.
" Δημιουργός αποτραβηγμένος
από τα ΜΜΕ και τις δημόσιες εμφανίσεις, θεωρείται από τους
σημαντικότερους ποιητές του ελληνικού τραγουδιού, αποδεικνύοντας ένα
υψηλό επίπεδο γραφής, ωστόσο παραμένοντας σχετικά ολιγογράφος. Ο Άλκης Αλκαίος γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα και από μικρή
ηλικία πολιτογραφήθηκε κάτοικος Πάργας. Στα Ελληνικά Γράμματα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου πάνω στον ποιητή Κ.Γ. Καρυωτάκη. Το 1983 κυκλοφόρησε, το βιβλίο του «Εμπάργκο - Ποιήματα», απ' όπου και
το εμβληματικό ποίημα «Πρωινό τσιγάρο», αφιερωμένο στη μνήμη του Μάνου
Λοΐζου, ο οποίος είχε φύγει τότε πρόωρα από τη ζωή. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 γνωρίστηκε με τον συνθέτη Θάνο
Μικρούτσικο, οδηγώντας σε μία από τις μακροβιότερες και σπουδαιότερες
συνεργασίες δημιουργών στο ελληνικό τραγούδι, με σημαντικές
δισκογραφικές δουλειές, όπως το Εμπάργκο (1982) και Στου Αιώνα Την
Παράγκα (1996). Στο χώρο της
δισκογραφίας, άλλες σημαντικές συνεργασίες του υπήρξαν εκείνες σε
δίσκους του Νότη Μαυρουδή, του Μάριου
Τόκα, του Σωκράτη Μάλαμα, του Βασίλη
Παπακωνσταντίνου, του Χρήστου Θηβαίου, του Μίλτου Πασχαλίδηκ.ά.. " ethnos.gr "Ο Βαγγέλης Λιάρος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, δεν ήταν μόνον ο
στιχουργός των μεγάλων τραγουδιών όπως η «Πιρόγα», η «Ρόζα», το «Πρωινό
τσιγάρο» και τόσα άλλα. Ηταν ένας ΒΑΘΙΑ ΠΟΛΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ άνθρωπος, με
έντονη αντιδικτακτορική δράση την οποία μάλιστα «πλήρωνε» για όλη του τη
ζωή. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, την περίοδο της δικτατορίας είχε
εμπλακεί ενεργά στην πρώτη, άκαρπη απόπειρα δραπέτευσης του Αλέκου
Παναγούλη από τη φυλακή, όπου βρισκόταν μετά την αποτυχημένη προσπάθεια
δολοφονίας του Παπαδόπουλου. Συνελήφθη, βασανίστηκε άγρια
και οι πληγές αυτών των βασανισμών σημάδεψαν ισόβια το κορμί του, καθώς
του δημιούργησαν σοβαρότατα νευρολογικά και κινητικά προβλήματα. Ο Αλκης Αλκαίος πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις για να αντιμετωπίσει
αυτά τα προβλήματα. Κάποια στιγμή, μάλιστα, ταξίδεψε στο εξωτερικό
προκειμένου να υποβληθεί σε μία ειδική επέμβαση, η οποία, όμως, δεν είχε
τα αναμενόμενα αποτελέσματα." ethnos.gr ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΥΚΑ
Αγύριστο κεφάλι( Live προαύλιο ΕΡΤ )
http://www.youtube.com/watch?v=_2RVmNergWw
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης Εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Άλλες ερμηνείες: Θανάσης Γκαϊφύλλιας
Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια τους πάτησε το τρένο,
με μάγκικο σαλπάρανε με ναργιλέ σβησμένο.
"Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα· πρέπει να είσαι για να τον χορέψεις.
Είναι χορός μοναχικός· χορός αντρικός και ζόρικος. Ο χορευτής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο
του κόσμου· πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία
προς τη μοίρα και το θείο.Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει..."
"Το ζεϊμπέκικο είναι το ξέσπασμα του πόνου, του καημού, της λύπης ή του
παράπονου. Είναι η έκρηξη του σιωπηλού πόνου του άντρα, ο οποίος
συσσωρεύεται σιγά-σιγά και αρχίζει να τον “τρώει” εσωτερικά. Ναι, το
ζεϊμπέκικο είναι ιερατικός χορός. Δεν είναι για διασκέδαση. Είναι το
κλάμα της ψυχής, η στροφή του χορευτή προς τον εαυτό του. Είναι χορός που μπορεί άλλοτε να
εκφράσει απελπισία ή και το όνειρο το ανεκπλήρωτο." musicheaven.gr/ Τζουβάρας Γιάννης (tzouv)
Ο ζεϊμπέκικος δεν έχει βήματα, γιατί είναι καθ' ολοκληρίαν
αυτοσχεδιαστικός. Είναι εννεάσημος, αργός και αυστηρός αρσενικός χορός,
στα 9 τέταρτα (και όχι στα 9 όγδοα, όπως συχνά εκφέρεται λανθασμένα). Ο χαρακτήρας του χορού, εκπέμπει συναισθήματα μοναξιάς, θλίψης,
νοσταλγίας, ψυχικού βασανισμού και μελαγχολίας. Ο χορευτής κοιτάζει
αγέλαστος τη γη. Για να χορευτεί ο ζεϊμπέκικος αρκούν 4 τετραγωνικά μέτρα και δάπεδο στερεό και επίπεδο (δεν χορεύεται ποτέ στο χώμα ή σε πλαστικό γκαζόν[1]...)
O zεϊμπέκικο, είναι αρχαίος Ελληνικός - Θρακικός χορός
που τον μετέφεραν στην Ασία οι αρχαίοι Αργείοι-Θράκες, όταν ίδρυσαν
αποικία στις Τράλλεις της Μ. Ασίας. Σύμφωνα με λαογράφους όπως ο Θάνος
Βελλούδιος, η λέξη Ζεϊμπέκικος προέρχεται κατά το πρώτο συνθετικό από
το Ζεύς (Ζεϊ-) και κατά το δεύτερο από τη λέξημπέκοςή βέκος
(-μπέκικος), που σημαίνει «άρτος» κατά τον Ηρόδοτο, δηλαδή τον αρχαίο
λαό που κατά τους αρχαίους χρόνους υμνούσε το Δία και χορεύοντας,
προσευχόταν για γήινη γονιμότητα και ψωμί. Τα βασικά του βήματα (εκτός
από τους αυτοσχεδιασμούς και τις παραλλαγές-"φιγούρες") είναι 9 και
αναλογούν επακριβώς στο κάθε μουσικό μέτρο (βήμα ανά τέταρτο ή, αν
έχουμε 9/8, ανά όγδοο). H επίδραση από τη Βυζαντινή μουσική είναι φανερή
σε ό,τι αφορά τα ηχοχρώματα και τις μελωδίες.
Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001 https://www.youtube.com/watch?v=Ri4A16DfUTo
Τα 10 καλύτερα ζεϊμπέκικα: Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας (Λοΐζος), Αϊβαλιώτικο ζεϊμπέκικο (Μητσάκης), Όταν βραδιάζει (Ψυχογιός), Βρέχει φωτιά στην στράτα μου, Παλιατζής (Διονυσίο), Ένα τραγούδι πες μου ακόμα, Μια ζωή πληρώνω (Σακελλαρίου), Αετός (Σφακιανάκης), Φεύγοντας (Τερζής), Μια καρδιά για σένανε (Νικολάου)
Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1947 στην Πάτρα και άρχισε να συνθέτει στα τέλη της δεκαετίας του '60, αλλά επίσημα εμφανίστηκε το 1975, με το δίσκο Πολιτικά τραγούδια. Συνέχισε την πορεία του ως στρατευμένος δημιουργός μελοποιώντας Γιάννη Ρίτσο, Μαγιακόφσκι, Μάνο Ελευθερίου, Μπρεχτ και άλλους. Οι δίσκοι του "Καντάτα για τη Μακρόνησο", "Φουέντε Οβεχούνα", "Τροπάρια για Φονιάδες", "Μουσική πράξη στον Μπρεχτ", είναι χαρακτηριστικοί του κλίματος της μεταπολίτευσης της περιόδου 1975-78. Στη συνέχεια, με τον δίσκο Σταυρός Του Νότου, σε ποίηση Νίκου Καββαδία, ανοίχτηκε σε ευρύτερη τραγουδιστική θεματική, υπηρετώντας παράλληλα το θέατρο, καθώς και την ηλεκτρονική και ατονική μουσική. Με την ίδια αγάπη πάντα για τον έμμετρο λόγο συνεχίζει να μελοποιεί Ρίτσο, Αλκαίο, Τριπολίτη, Βιγιόν και Καβάφη. Ακόμα, έχει παρουσιάσει την όπερα Ελένη και έχει μελοποιήσει παραμύθια. Συνεργάστηκε με κορυφαίες ερμηνεύτριες όπως η Μαρία Δημητριάδη, η Χάρις Αλεξίου και η Ιταλίδα Milva, αλλά και μεγάλους ερμηνευτές όπως ο Μανώλης Μητσιάς, Δημήτρης Μητροπάνος, Γιάννης Κούτρας, Χρήστος Θηβαίος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου και πολλούς ακόμα για να ονοματιστούν ξεχωριστά.
Ο συνθέτης πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 2019 στην Αθήνα.
Ρόζα- Θάνος Μικρούτσικος (Live στο Μύλο)
http://www.youtube.com/watch?v=k-uHzNpoDq4
Στἰχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Πρώτη Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος (1996)
"Το έγραψε ο Άλκης Αλκαίου, εμπνευσμένος από τη ζωή και τη δράση της ΡΟΖΑΣΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ. Το μελοποίησε θαυμάσια ο Θάνος Μικρούτσικος και το απογείωσε ο ΑΘΑΝΑΤΟΣ Δημήτρης Μητροπάνος" nat7bgtt
Ανεμολόγιο
http://www.youtube.com/watch?v=rzrApLjLyWI
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Από το δίσκο "Σφεντόνα" - Εκτέλεση: Θάνος Μικρούτσικος
Άλλες Εκτέλεση: Νταλάρας, Τσακνής, Αντωνοπούλου
*Με τον όρο Ανεμολόγιο κυρίως εννοούμε αυτόν της πυξίδας εξ ου και ανεμολόγιο πυξίδας (compass card). Τα ανεμολόγια χρησιμεύουν εκτός του προσδιορισμού των ανέμων στη μέτρηση πλεύσεων, διοπτεύσεων, ραδιοδιοπτεύσεων, και του αζιμούθιου. Επί της ουσίας το ανεμολόγιο πυξίδας αποτελείται από ένα χάρτινο δίσκο που αναπαριστά τον ορίζοντα, η περιφέρεια
του οποίου υποδιαιρείται από 0° έως 360° (στην πράξη το σημείο 0° είναι το αυτό των 360°) και φέρει δύο διαμέτρους κάθετες από τις οποίες η μία
δείχνει τη μεσημβρινή γραμμή με άκρα τα σημεία του ορίζοντα Β (Βορρά) και Ν (Νότου) και η άλλη τη γραμμή του πρώτου καθέτου με άκρα τα σημεία του ορίζοντα Α (Απηλιώτη - Ανατολή) και Ζ (Ζέφυρο -Δύση). Έτσι ο δίσκος διαιρείται σε 4 τεταρτοκύκλια, προς 90 μοίρες έκαστο,
το πρώτο Β-Α, το δεύτερο Ν-Α, το τρίτο Ν-Ζ και το τέταρτο Β-Ζ.
«Θυσιάστηκαν γιατί πίστεψαν ότι θα συνεχίζαμε τον αγώνα,ότι θα παίρναμε τη σκυτάλη από τα χέρια τους για να την παραδώσουμε και εμείς με τη σειρά μας σε άλλους. Kαι αντί αυτού, μείναμε θεατές. Σταθήκαμε στις τηλεοράσεις. Θεατές και στη μνήμη τους, μπας και χαλάσουμε τις διακοπές μας.»
This is a song about Solomos Solomou who was shot five time by Turkish forces while climbing a flagpole trying to remove a Turkish flag at UN Buffer zone in Cyprus. That time protests were taking place so Turkish forces would be withdrawn from Cyprus. Solomou became a legend, and now Dimitris Mitropanos became another. Dimitris Mitropanos may not be living among us since 17/04/2012 but he will always live in our hearts. May the best Greek singer ever rest in peace.
Τραγούδι για τον Σολωμό Σολωμού έγραψε και ο ο Στέλιος Πισής
https://www.youtube.com/watch?t=204&v=Dw6b4IL-Xik
Τραγούδια: "Ηρωίνη και μαυράκι", "Χασίσι ήπιε κι ο Θεός", "Ούζο, μορφίνη και χασίς", "Το βαπόρι απ' την Περσία", "Πριγκιπομαστούρηδες", "Σούρα και μαστούρα", "Ο πόνος του πρεζάκια", "Βάλτε μου δυο κανναβουριές", "Γιατί φουμάρω κοκαΐνη", "Νέοι χασικλίδες", "Η προσευχή του μάγκα", "Στου Παράδεισου την πόρτα", "Επιστροφή στην φύση"," Ηρωίνη" κ.ά.)
Chimo Bayo -Ecstasy
https://youtu.be/tIQ6-V8158A?si=xMNdJclOA8vnyA6f
Κιφ
https://www.youtube.com/watch?v=tCS-9SWwlfE
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος
Από το δίσκο: "Εντελβάις" (1996)
*Λέγεται και απλούστερα Μαρόκο, αλλά και πράσινο. Στα ποδανά παίζει και η έκφραση ρόκομα. Το είδος και η ποιότητα χασίς που παράγει η ομώνυμη αφρικάνικη χώρα. Είναι σκληρό και έχει απόχρωση πρασινόμαυρη. Σε γενικές γραμμές πιο ακουστικό από τις ελληνικές ποικιλίες (όχι ότι οι δικές μας φούντες είναι δευτεράντζες, κάθε άλλο!). Τα τελευταία χρόνια η μαροκάνικη φούντα, το περίφημο kif, κυριαρχεί στις δυτικοευρωπαϊκές αγορές, ιδίως από τότε που αποποινικοποιήθηκε η χρήση στην Ισπανία. Ο συνολικός τζίρος από το εμπόριο χασίς στο Μαρόκο, εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 12 δισ. δολάρια, ενώ η χώρα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής της παγκόσμιας αγοράς, μετά από το απλά άπαιχτο Αφγανιστάν. Το hashish στο Μαρόκο δεν είναι απλά μέσο βιοπορισμού, είναι ένας ολόκληρος τρόπος ζωής, κληροδοτημένος από το μακρινό παρελθόν. Χρησιμεύει ακόμη και ως μέσο συναλλαγής, υποκαθιστώντας το χρήμα. Είναι η βάση και η φιλοσοφία του όλου κοινωνικού συστήματος. Πηγή slang.gr
Μανδραγόρας
https://youtu.be/l_8IBVPqvsU?si=4et0IuFNm4UJKEBN
Στίχοι-Μουσική: Γιώργος Ζήκας
Εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τον μανδραγόρα ως υπνωτικό, αναλγητικό και ηρεμιστικό, ενώ κατά τον μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως αναισθητικό σε εγχειρήσεις. Στη Βίβλο επίσης αναφέρονται οι γονιμοποιές και αφροδισιακές ιδιότητές του. Έχει χρησιμοποιηθεί κατά τον 18ο αιώνα έναντι της κατάθλιψης, των σπασμών των ρευματικών πόνων και των χοιραδικών όγκων. Σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να διεγείρει μανία και παραλήρημα στον ασθενή, καθώς πρόκειται για οπιούχο φυτό με θανατηφόρο δράση σε μη ελεγμένες δόσεις.
