Η Σοφία Παπάζογλου τραγουδάει από μικρή τα παραδοσιακά και λαϊκά τραγούδια του τόπου μας. Έκανε σπουδές φωνητικής στο Σύγχρονο Ωδείο Αθηνών,
παρακολούθησε σεμινάρια στο Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης του Σπ. Σακκά και
μαθήματα κινησιολογίας στο εργαστήρι της Μαίρης Τσούτη. Είναι πτυχιούχος του
Παιδαγωγικού τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης. Η επαγγελματική της ενασχόληση με το τραγούδι άρχισε το 1995, όταν ο συνθέτης
Νίκος Μαμαγκάκης εντυπωσιασμένος από τις φωνητικές της δυνατότητες, της
εμπιστεύτηκε την ερμηνεία των τραγουδιών του κύκλου “Στεναγμός Ανατολίτης”. Έκτοτέ έχει κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους, έχει συνεργαστεί επί σκηνής με σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος και ο Μανώλης Ρασούλης. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους τραγουδιστές όπως οι Ελευθερία Αρβανιτάκη, Γιώργος Νταλάρας, Ελένη Βιτάλη ενώ κατά διαστήματα συνεργάστηκε και με διάφορα συγκροτήματα. Έχει ταξιδεύσει για να τραγουδήσει σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου όμως μία από αυτές που πραγματικά ξεχώρισε ήταν η συνεργασία της με τον Κούρο τραγουδιστή Diyar.
. Elefteria
https://www.youtube.com/watch?v=fClAI-qQuJY
This song is written and performed by Kurdish singer, Diyar and Greek singer, Sofia Papazoglou.
"Elefteria Fourtoulaki was a Greek woman that set herself aflame to make the international
community aware of the drama of the Kurdish people. The fact that we
Greeks have always sympathized and identified with the Kurds was
never a mystery to me, but by getting closer to the 'Kurdish soul'
through this opportunity, I realized the bond between the two peoples
(Greek and Kurd) is a much deeper and more complicated affinity, with
its roots not only deep into the past, but also into a future that needs
to be realized." - Sofia Papazoglou
Ο ΤΕΠΑΡΙΣΣΟΣ: "Ενας δίσκος με μουσικές και απαγγελίες για τις χαμένες πατρίδες και το
κατεχόμενο από το 1974 τμήμα της Κύπρου, σε μουσική Γιώργου Καλογήρου
και ποίηση-απαγγελία Γιάννη Κυπρή. Συμμετέχει η Σοφία Παπάζογλου σε δύο τραγούδια. Ενα μουσικό έργο που κεντρίζει τη μνήμη και το συναίσθημα. Συνοδεύεται από ένθετο βιβλιαράκι με τους στίχους και τα ποιήματα του άλμπουμ καθώς και τους συντελεστές του έργου." http://www.musical.gr/cddetails.php?CD_code=0602527384917&cat=2
"Επειδή όμως θα έχεις κι εσύ την απορία τι είναι ο Τεπάρισσος, και επειδή
για να παρακολουθήσεις αυτό το ηχογράφημα πρέπει να ξέρεις την αρχή της
ιστορίας, αντιγράφω από το σημείωμα του Γιάννη Κυπρή που υπάρχει στο
ένθετο το CD:
«Στη νότια πλευρά του Πενταδακτύλου [...] βρίσκεται το χωριό Μάνδρες Αμμοχώστου. Εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα. Λίγο
έξω απ’ το χωριό είναι χτισμένο το βυζαντινό μοναστήρι της Παναγιάς του
Τοχνιού. Για πάνω από 600 χρόνια στέκεται δίπλα στο μοναστήρι ο
Τεπάρισσος, ένα υπεραιωνόβιο γιγαντιαίο κυπαρίσσι. Οταν με την Τουρκική
εισβολή το 1974 οι κάτοικοι του χωριού εκδιώχθηκαν, παρέμεινε ο
Τεπάρισσος να φυλάει το μοναστήρι, σημάδι μνήμης και σύμβολο του πόθου
της επιστροφής.
[...] Τα ποιήματα αυτά γράφτηκαν κάτω από την
επίδραση των ανάμεικτων συναισθημάτων που βίωσα όταν μετά το 2003
βρέθηκα ξανά στο χωριό μου και αντίκρισα την καταστροφή, την εγκατάλειψη
και τη βεβήλωση.
In his preface, Yiannis Kypri mentions that this publication is dedicated
to Teparissos, the huge cypress that rises next to the monastery of Our
Lady of Tohniou, near the author’s birthplace, the occupied village of
Mandres in Famagousta. The first part of the publication includes
twenty-three poems, three of which are metrical poems written in the
Cypriot dialect. The second part entitled “Pain which cannot forget” is
dedicated, same as the entire work, to the memory of Phoebos Karayiannis
and Yiannis Adamou Karayianni, the uncle and cousin of the author,
missing since 1974, whose remains were located in a mass grave in the
occupied areas.
Ο Μανώλης Ρασούλης, ως άτομο αλλά και ως καλλιτέχνης κατεχόταν από βαθύτατουςηθικούς προβληματισμούς και έντονεςφιλοσοφικές και μεταφυσικές ανησυχίες, βρισκόταν σε μια διαρκήαναζήτηση και αποκάλυψη της αλήθειας.
"Το 1978ρίχνεται στη μελέτη των ανατολικών φιλοσοφιών.Ανακαλύπτει ή του αποκαλύπτεται μέσω μιας γνωστής τουτον Osho[σ.σ..Βάσω Αλλαγιάννη]..[ Αναστατώνεται θετικά, διαβάζει, γοητεύεται, βαθαίνει, πηγαίνει στην Ινδία και τον συναντά.Ο δάσκαλος, του δίνει το Σανσκριτικό όνομα «Ντέβα Παρινίτο»(σ.σ ερωτευμένος με την θεϊκότητα).Ο Ρασσούλης συνεχίζοντας τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες τις εμπλουτίζει στο έπακρο με τη νέα αυτή του εμπειρία. Συστήνει στους Έλληνες τον Osho εκδίδοντας το βιβλίο«Κρυμμένη αρμονία,ομιλίες πάνω στον Ηράκλειτο». Μελετά, γράφει, ερωτεύεται ξερωτεύεται, διαλογίζεται, αυτοπαρατηρείται, παλινδρομεί , ορμά, ωριμάζει, ανοίγεται, ρισκάρει, πληρώνει το τίμημα. Ο μεγάλος γκουρού θα έρθει για λίγο και στην Κρήτη και ο Μανώλης θα γίνει ο πρώτος μαθητής του.
Ο Ρασούλης συγκρούεται και σιγά σιγά απομονώνεται, καθώς κόμματα, εκκλησία, ιδιωτικά κυκλώματα θεωρούν κίνδυνο τις προτάσεις του. Ακόμη και με το κέντρο του Oshoστο Όρεγκον ήρθε σε ρήξη.
Στην Ελλάδα λόγω των αναρχικών του απόψεων στην εφ. Αυγό τον κατηγορούν ότι είναι εγκέφαλος της 17Ν. Αυτός δηλώνει για πολλοστή φορά ότι φύσει και θέσει είναι ενάντια στη βία, ιδίως ενάντια στην ατομική τρομοκρατία. Όμως με τις δηλώσεις του τρομοκρατεί κάποιους και οι οποίοι τον υποδεικνύουν ως ιδεολογικό τρομοκράτη. Συνεχίζει να παράγει έργο επειδή επιθυμεί και επειδή είναι μέτρο σύγκρισης για τη συνέπεια των ιδεολογικών και ηθικών πεποιθήσεων."Πηγή rasoulis.gr
Η μηχανή του χρόνου ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=_ENCydEQVeI
Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια
http://www.youtube.com/watch?v=0YddZFzkwt8
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Ερμηνεία: Μανώλης Ρασούλης-Σοφία Παπάζογλου
Δίσκος: "Τα δήθεν" (1979)
"Ένα από τα καλύτερα ελληνικά τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτε και αναμφίβολα το τραγούδι σταθμός της σπουδαίας καριέρας του. Ο Ρασούλης έγραφε τσιφτετέλια σε μιά εποχή που το πολιτικό τραγούδι κυριαρχούσε."
