Ο δημοσιογράφος και σεναριογράφο Μιχάλης Φακίνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Σταδιοδρόμησε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Τα Νέα» από το 1961 μέχρι και το 2000, ενώ δίδαξε δημοσιογραφία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Αθηνών από το 1999 μέχρι και το 2000. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά και χρονογραφήματα. Τα θεατρικά του έργα έχουν παρουσιαστεί στην σκηνή του θεάτρου «Στοά» από τον θίασο του Θανάση Παπαγεωργίου ενώ τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Ολλανδικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ουγγρικά κ.ά.).
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 - Ζήτω η 1η Απριλίου 1955 ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ - ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ - ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ
ΚΟΙΝΟΣ ΠΟΘΟΣ - ΚΟΙΝΟΣ ΚΑΗΜΟΣ -ΚΟΙΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Οι Κεντρικές φυλακές Λευκωσίας κτίστηκαν από τους Άγγλους το 1894 και έως το 1955 χρησημοποιούνταν ως χώρος κράτησης όσων καταδικάζονταν από τα δικαστήρια σε φυλάκιση,
αλλά και ως χώρος προσωρινής κράτησης προσώπων με βάση δικαστικό
διάταγμα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ φυλακίστηκαν 1.104 αγωνιστές, από τους οποίους οι 820 ηλικίας άνω των
18 και 284 ανήλικοι. Οι γυναίκες πολιτικοί κατάδικοι ήταν 76, οι
καταδικασθέντες σε θάνατο, των οποίων η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια
δεσμά ή πολυετή φυλάκιση, ήταν 30 και οι καταδικασθέντες σε ισόβια 43.Εκεί είναι χτισμένα και τα "φυλακισμένα μνήματα" ένα
από τα ιερότερα μνημεία του αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για την Ένωσή
του με την μητέρα Ελλάδα. Το κοιμητήριο κατασκευάστηκε από τους Βρετανούς επί κυβερνήτη Τζων Χάρντιγκ. Σχεδιάστηκε σαν ένας περιτοιχισμένος μικρός χώρος δίπλα από τα κελιά των μελλοθανάτων και την αγχόνη.
Οι Βρετανοί αποφάσισαν να θάβουν εκεί όσους εκτελούνταν για την δράση
τους στον απελευθερωτικό αγώνα όπως και ηγετικές μορφές της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών που σκοτώνονταν σε μάχες για να μη μετατρέπονται οι κηδείες τους σε μαζικά συλλαλητήρια και μαχητικές διαδηλώσεις. Στα Φυλακισμένα Μνήματα είναι θαμμένοι δεκατρείς αγωνιστές της
Ε.Ο.Κ.Α., από τους οποίους οι εννιά εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις
φυλακές, τρεις έπεσαν στο πεδίο της μάχης και ένας πέθανε σε στρατιωτικό
νοσοκομείο, μετά τον τραυματισμό του σε μάχη.
Η κηδεία γινόταν αμέσως μετά τον απαγχονισμό και μοναδική παρουσία που επιτρεπόταν ήταν
εκείνη του ιερέα των φυλακών που έψαλλε τη νεκρώσιμη ακολουθία έξω από
την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου. Οι Βρετανοί τους έθαβαν,
χωρίς να παρευρίσκεται κανένας συγγενής των νεκρών ή άλλος
Ελληνοκύπριος. Οι συγγενείς των νεκρών μπόρεσαν να επισκεφθούν τους
τάφους μόνο μετά το τέλος του αγώνα.
Απαγχονίστηκαν μαζί στις 10 Μαΐου 1956:
Μιχαήλ Καραολής
Ανδρέας Δημητρίου
Απαγχονίστηκαν μαζί στις 9 Αυγούστου 1956:
Ανδρέας Ζάκος
Ιάκωβος Πατάτσος
Χαρίλαος Μιχαήλ
Απαγχονίστηκαν μαζί στις 21 Σεπτεμβρίου 1956:
Μιχαήλ Κουτσόφτας
Στέλιος Μαυρομάτης
Ανδρέας Παναγίδης
Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957:
Ευαγόρας Παλληκαρίδης
Στα Φυλακισμένα Μνήματα αναπαύονται ακόμα τέσσερις αγωνιστές της
Ε.Ο.Κ.Α. οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι. Οι Άγγλοι αρνήθηκαν και πάλι να δώσουν τις
σορούς των ηρώων στις οικογένειές τους και τους έθαψαν στο κοιμητήριο των φυλακών, όπως τους
απαγχονισθέντες.
Μάρκος Δράκος (18 Ιανουαρίου 1957)
Γρηγόρης Αυξεντίου (3 Μαρτίου 1957)
Στυλιανός Λένας (28 Μαρτίου 1957 )'
Κυριάκος Μάτσης (19 Νοεμβρίου 1958)
Παιδιά της Σαμαρίνας
https://www.youtube.com/watch?v=FDDXFwknutE
Παραδοσιακό Ηπειρώτικο
Εκτέλεση: Ηλίας Κλωναρίδης
ΕΟΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Ε ω μωρέ ΕΟΚΑ)
https://www.youtube.com/watch?v=InMUKTzerN4
Δημοτικό του 1821 προσαρμοσμένο ειδκά για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ
Εκτέλεση: Θεόδωρος Βασιλικός
Από το δίσκο του "ΤΑ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ"
Ξύπνα καημένε μου ραγιά
https://www.youtube.com/watch?v=lwAxXNPhL-g
Δημοτικό του 1821 προσαρμοσμένο ειδκά για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ
"Ο Ηλίας Κλωναρίδης γεννήθηκε στο Περιβολάκι Θεσσαλονίκης. Κατάγεται από αγροτική οικογένεια με 5 αδέρφια. Από μικρός ακολούθησε τα ΄χνάρια του μεγάλου του
αδερφού Γιάννη Κλωναρίδη, όντας ψάλτης της βυζαντινής Μουσικής. Σε ηλικία 18 ετών ανέλαβε και ο ίδιος θέση ψάλτη. Παράλληλα η αγάπη του
για το τραγούδι όλο και περισσότερο τον κερδίζει και στοχεύει να
ασχοληθεί επαγγελματικά. Υπηρετώντας τη θητεία του στην Αθήνα, του
δίνεται η ευκαιρία να γνωριστεί με τον Χρήστο Νικολόπουλο ο οποίος τον
συστήνει για ακρόαση σε μια δισκογραφική εταιρία. Με τη λήξη της
θητείας του βρίσκει δουλειά σε κάποιο Κέντρο διασκεδάσεως στο Αιγάλεω
και εκεί γνωρίζει τον αξέχαστο Πρόδρομο Τσαουσάκη. Το 1977 η COLUMBIA ακούει νέες φωνές και ο Ηλίας περνάει το τεστ
ακρόασης, ακολουθεί συμβόλαιο με την δισκογραφική και με την φροντίδα του
παραγωγού Γιώργου Πετσίλα συνεργάζεται με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στο έργο
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ" του Διονύσιου Σολομού, συμμετέχοντας μαζί με τους
Νίκο Ξυλούρη, Ειρήνη Παππά, Λάκη Χαλκιά. Συνολικά συμμετέχει σε 4 έργα του
Μαρκόπουλου όπως "ΣΕΙΡΗΝΕΣ", "ΡΙΖΕΣ", "ΒΑΡΙΑ ΛΑΪΚΑ". Πολλές συναυλίες στο εξωτερικό όπως Λονδίνο, Παρίσι, Αμερική,
Κύπρο και φυσικά σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με κορυφαία στιγμή η
συναυλία στο Ηρώδειο τον Ιούνιο του 1982 με το έργο "ΣΕΙΡΗΝΕΣ" σε ποίηση
Κ.Χ. Μύρη και μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου. Το 1980 με
τραγούδια των Κατσαρού–Πυθαγόρα γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και
καλλιτεχνική αναγνώριση στον κύκλο του, σφραγίζοντας με μοναδική
ερμηνεία το τραγούδι "ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ". Συνεργάστηκε επίσης με τους
Καλδάρα, Νικολόπουλο, Βαρδή, Σούκα, Πολυκανδριώτη, Λαβράνο, Καμπουρίδη, Κούμπο. Έχει 14 LP στο ενεργητικό του. Η
τελευταία του δουλειά είναι ένα αφιέρωμα στο Δημοτικό-Παραδοσιακό
Τραγούδι που τόσο αγαπά και επάξια υπηρετεί.Έχει μια θαυμάσια οικογένεια, τη σύζυγό του Σοφία και τους δυο γιους του Στέλιο και Βαγγέλη."
Μεγάλες
επιτυχίες του: "Αυγερινός", "Θάλασσες", "Δρόμοι της Αθήνας", "Στου φεγγαριού την αγκαλιά", "Μη μου λες για τα μάτια της ", "Έρχομαι" κ.α.
Ο Πυθαγόρας ήταν σπουδαίος στιχουργός, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Είχε γράψει σχεδόν 4000 τραγούδια. Γεννήθηκε το 1930 στο Αγρίνιο, όπου και έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια. Ήδη από το Γυμνάσιο υπέγραφε ως «Πυθαγόρας», χωρίς το επώνυμό Παπασταματίου, και στην ερώτηση καθηγητή του γιατί δεν γράφει και το επώνυμο, αυτός απλά απάντησε: «Ένας είναι ο Πυθαγόρας, όλοι με ξέρουν, δε χρειάζεται το επώνυμο». Με το μικρό του όνομα έμελλε να γίνει και αργότερα γνωστός. Οι γονείς του κατάγονταν και οι δύο από τη Σάμο. Είχαν γνωριστεί στη Σμύρνη, λίγο πριν την Καταστροφή. Η
Μικρασιατική Καταστροφή σημάδεψε την οικογενειακή τους ζωή και επηρέασε
αργότερα και το έργο του ως συνθέτη. Το 1940, με το ξέσπασμα του Πολέμου,
ο Πυθαγόρας μόλις είχε γραφτεί στο οκτατάξιο γυμνάσιο αρρένων Αγρινίου.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι γονείς του και οι αδελφές του είχαν
καταφύγει στον ορεινό Βάλτο,
ο αδελφός του ήταν αντάρτης. Σε ηλικία 14 ετών, το Μάρτιο του 1944 κατατάχτηκε και αυτός στον ΕΛΑΣ και τελείωσε το Γυμνάσιο μετά τη λήξη του πολέμου. Μετά το Γυμνάσιο, το 1949, έφυγε για την Αθήνα. Φοίτησε στη Δραματική
Σχολή του Ωδείου Αθηνών.
Από τη Σχολή αποφοίτησε με άριστα, αλλά δεν ήταν αυτό ακριβώς που
επιζητούσε. Εργάστηκε για λίγο στο θέατρο, γρήγορα όμως στράφηκε στη
συγγραφή στίχων και επιθεωρήσεων, κινηματογραφικών σεναρίων, στην οποία
επικεντρώθηκε ιδίως από το 1958 και μετά. Την τριετία 1973-75 διετέλεσε μέλος, της εταιρείας
θεατρικών συγγραφέων. Έγραψε τραγούδια, που αγαπήθηκαν, τραγουδήθηκαν και
τραγουδιούνται μέχρι και σήμερα, με σημαντικότερο ίσως σταθμό στο έργο
του τη "Μικρά Ασία", "Αλβανία" και "Ο Σταμούλης ο Λοχίας". Μανιώδης όμως καπνιστής και αρνούμενος να πειθαρχήσει στις συστάσεις των
ιατρών του, πέθανε αιφνίδια από έμφραγμα σε ηλικία 49 ετών, στις 13 Νοεμβρίου του 1979 και κηδεύτηκε στο Μαρούσι. Δεν απέκτησε ποτέ παιδιά αλλά πάνω απ΄ τον τάφο του, έκλαψαν τα 4000 τραγούδια που άφησε πίσω του.
Μεγάλες Επιτυχίες: "Αγριολούλουδο", "Αισθηματίες", "Κατω απ΄το πουκάμισό μου", "Υπάρχω" (Καζαντζίδης), "Δεν υπάρχει ευτυχία", "Νυχτά στάσου" (Λίτσα Διαμάντη), "Θα με θυμηθείς", "Την αγαπούσα το παραδέχομαι", "Φταίμε κι δυό" (Πάριος), "Όταν πίνει μια γυναίκα", "Ο μαρμαρωμένος Βασιλιάς", "Τέλι τέλι τέλι,"(Αλεξίου)," Πήραμε τα Αργυρόκαστρο"," Έφεδρος Ανθυπολοχαγός" (Μαρινέλλα), Έλα, Έρωτα μου ανεπανάλυπτε (Τζένη Βάνου)," "Αγάπα με" (Πουλόπουλος) κ.ά.
Έρχομαι
https://www.youtube.com/watch?v=NkGVQjnS_k0
Στίχοι: Πυθαγόρας Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Πρώτη Εκτέλεση: Ηλίας Κλωναρίδης
"Όποιος τύχει να διαβάσει αυτούς τους στίχους τον παρακαλώ να προσέξει το
ξεκίνημα· ο Πυθαγόρας τους έγραψες γνωρίζοντας ότι έχει καρκίνο και θα΄φευγε. Αντ’ αυτού δήλωσε παληκαρίσια: Έρχομαι να αναστήσω τους νεκρούς.
Θεωρώ ότι είναι από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές αλήθειας στη τέχνη."
Don Angelo di Patrasso
«... Ο Σολωμός, - γράφει ο Α.Καραντώνης - γύρεψε να συγχωνέψει σε μία τέλεια και καθαρή, απλή όσο και βαθιά μορφή μουσικού ποιητικού λόγου, όλες τις ιδιότητες και τις ενέργειες του ανθρώπου -από το πιο αυθόρμητο ψυχικό σκίρτημα ως τη φιλοσοφική ενόραση και την πνευματική σύλληψη της Θείας Δημιουργίας, συνταιριασμένες με μία ανώτερη αντίληψη του Χρέους». Το σπουδαιότερο πρόβλημα που απασχόλησε τη μεγαλοφυΐα του εθνικού μας ποιητή, ήταν το πρόβλημα της Ελευθερίας. Της ελευθερίας πρώτα της Εθνικής που είναι συνυφασμένη με την Ηθική ελευθερία του ατόμου, και της ελευθερίας ως Ιδέας, που περικλείει ολόκληρη την ανθρωπότητα.Τις θέσεις αυτές τις αποτύπωσε ο Σολωμός στον «Υμνον εις την Ελευθερίαν», στους «Ελεύθερους πολιορκημένους», στον «Διάλογο» ποιητή και σοφολογιότατου αλλά ιδίως στους "Στοχασμούς"
Ο Σολωμός εκφράζοντας την πνευματική Ελλάδα στο ανώτερο φανέρωμά της, ανέδειξε τη ζωντανή γλώσσα του λαού σε έντεχνο ποιητικό λόγο, σε όργανο υψηλού στοχασμού και της συνείδησης που ανάγει την ελευθερία σε απόλυτη αξία και μέτρο του ηθικού βίου.
Μητέρα μεγαλόψυχη
https://www.youtube.com/watch?v=UHOvYnAhRVg
Ποίηση από τους "Ελεύθερους Πολιορκημένους": Διονύσιος Σολωμός
Μελοποίηση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Εκτέλεση: Μάριος Φραγκούλης
Άκρα του τάφου σιωπή
https://www.youtube.com/watch?v=F6XiXdNuTOw
Ποίηση από τους "Ελεύθερους Πολιορκημένους": Διονύσιος Σολωμός
Μελοποίηση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Εκτέλεση: Ηλίας Κλωναρίδης- Νίκος Ξυλούρης
