Νίκος Γιουλάκης: λαϊκός και ρεμπέτικο τραγουδιστής με ιδιαίτερη φωνή που έδρασε κυρίως στις δεκαετίες του ’60 και ’70 και τον οποίο χρησιμοποίησαν ιδιαίτερα στη δισκογραφία ο Μητσάκης και ο Πολυκανδριώτης.
Ο σπουδαίος ρεμπέτης και λαϊκός τραγουδιστής Οδυσσέας Μοσχονάς γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1912 στη Σάμο και από νεαρός εντάχθηκε σε διάφορες μουσικές κομπανίες της περιοχής ώσπου πλέον ενηλικιώνεται και πηγαίνει στην Αθήνα για να βρει δουλειά σαν επαγγελματίας μουσικός και τραγουδιστής. Ο άνθρωπος που εκτίμησε το ταλέντο του και τον έβαλε στην ορχήστρα του ήταν ο Ογδοντάκης και μέχρι το τέλος της κατοχής συνεργάστηκε με πολύ σπουδαίος τραγουδιστές, συνθέτες και μαέστρους (Παπαϊωάννου, Χατζηχρήστος, Γενίτσαρης, Κηρομύτης κ.ά.).Τραγουδούσε αμανέδες, σμυρναίικα, νησιώτικα, δημοτικά. Με την Απελευθέρωση της χώρας ανοίγει και ο δρόμος της δισκογραφίας. Συνεργάζεται με κορυφαία ονόματα την Σωτηρία Μπέλλου και την Μαρίκα Νίνου, τον Τσιτσάνη, τον τον Τσαουσάκη κ.ά. Μετά το ΄50 αλλάζει ο μουσικός χάρτης και το Ρεμπέτικο τραγούδι, περνάει σε δεύτερη μοίρα. Ο Οδυσσέας Μοσχονάς συνεργάζεται το 1953 με την Στέλλα Χασκήλ και τον Ιούλιο του 1953 πηγαίνουν στην Σμύρνη και στην Κων/πόλη κάνοντας μεγάλη αίσθηση. Στην Αθήνα η Χασκήλ διαγιγνώσκεται με καρκίνο και τελικά υπέκυψε το 1954. Ο Οδυσσέας πικράθηκε πολύ για τον χαμό της 36χρονης τραγουδίστριας του και για καιρό δεν δουλεύει ώσπου το 1957 επανήλθε και συνεργάζεται με πιο νέους τραγουδιστές Δούκισσα, Γαβαλά, Κώστα Χατζή, Λαύκα, Καζαντζίδη ενώ αργότερα βγαίνει στο τραγούδι και η αδελφή του η Ευτυχία, με το καλλιτεχνικό όνομα Έφη Μοσχονά. Την δεκαετία του ΄60 και του ΄70συνεργάζεται τον Μαρούδα, το Παναγόπουλο, τον Ζαμπέτα, την Λαμπράκη, τον Στράτο Διονυσίου, τον Γιώργο Νταλάρα κ.ά. Το 1962 και το 1963 κάνει περιοδεία στην Ευρώπη, πηγαίνει Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία, Σουηδία, Αυστρία, Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία, Ιταλία. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1995. τον βάλαμε στο Γενικό Κρατικό Νικαίας. Έπαθε σηψαιμία και άφησε την τελευταία του πνοή στις 10.30 το βράδυ».
Μεγάλες του Επιτυχίες: Πέντε Έλληνες στον Άδη, Πριν το χάραμα, Καπετάν Αντρέα Ζέππο, Κάτσε ν΄ ακούσεις μια πενιά, Απ΄ της Ζέας το λιμάνι, Βάρκα γυαλό, Μοδιστρούλα, Ο καψούρης,
Η τραγουδίστρια Ρένας Ντάλλια υπήρξε η μούσα του Γιάννη Παπαϊωάννου και ο μεγάλος έρωτας της ζωής του.Το πραγματικό της όνομα ήταν Ελευθερία Παπακώστα και γεννήθηκε το 1934 ή 1935 στην Πάτρα. Στην Αθήνα ήρθε σε ηλικία 18 ετών, για σπουδές, αλλά επειδή ο πατέρας και ο αδελφός της ήταν εξόριστοι στην Ικαρία λόγω αριστερών φρονημάτων, η μητέρα της και η ίδια είχαν μεγάλες οικονομικές ανάγκες έτσι η Ελευθερία έπιασε δουλειά ως δακτυλογράφος στη Δημαρχία Αθηνών. Το 1951 διαμένουν με τη μητέρα της στο Παγκράτι και κάτω από το σπίτι τους ήταν μια οικογενειακή ταβέρνα ενός Κεφαλλονίτη, του Αντωνάτου. Στην ταβέρνα αυτή, που κατέβαινε συχνά, γνώρισε το Τρίο Ατενέ, καθώς και τον ραδιοφωνικό παραγωγό Κώστα Ζαφείρη. Ο Ζαφείρης πιου την είχε ακούσει θα μεσολαβήσει για να πάει σ’ ένα διαγωνισμό ταλέντων στο ραδιόφωνο. Η ίδια θα κερδίσει την πρώτη θέση στο διαγωνισμό και ο Ζαφείρη θα της δώσει τότε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Ρένα Ντάλλια». Σε λίγες μέρες ο Ζαφείρης της κάνει νέα πρόταση να εμφανιστεί ως τραγουδίστρια στη κοσμική ταβέρνα του Ορφανού και εκεί θα την ακούσει και ο Γιάννης Παπαϊωάννου και την παίρνει στην «Τριάνα». Το 1952, η Ρένα αποδεχόμενοι μια σπουδαία επαγγελματική πρόταση του Παπαϊωάννου και μαζί με το μουσικό του σχήμα ταξιδεύουν για την Κωνσταντινούπολη, για να εμφανιστούν στο κέντρο «Καζαμπλάνκα» και όπου παραμένουν δύο μήνες γνωρίζοντας δόξα και χρήμα. Η Ντάλλια γνωρίζεται και με τον Βασίλη Τσιτσάνη και περνάει πλέον και επίσημα στη δισκογραφία με τραγούδι «Γκιούλ Μπαχάρ». Το 1953 εργάζεται στο "Φαληρικό"πλάι στον Παπαϊωάννου, τον Ζαμπέτα, το Χιώτη και τα μεγάλα ονόματα του χώρου(Τσάντα, Μάνεση, Γκούτη, Κολοκοτρώνη κ.α.). Το ίδιο χρόνο μαζί με τον Παπαϊωάννου φεύγουν για Αμερική και εκεί μένουν δέκα ολόκληρους μήνες.Γραμμοφώνησαν και διάφορα τραγούδια στην δισκογραφική εταιρία “LIBERTY” και οι δίσκοι τους είχαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η Ντάλλια γνώρισε και ελληνοαμερικανούς καλλιτέχνες, όπως ο Τζιμ Αποστόλου, με τον οποίο συνεργάστηκε στη δισκογραφία και γραμμοφώνησαν σαν ντουέτο. Λίγες μέρες πριν τα χριστούγεννα του ίδου έτους Παπαϊωάννου και Ντάλλια επιστρέφουν στην Ελλάδα και στην «Τριάνα». Η αφόρητη όμως ζήλεια του Μπαρμπα Γιάννη για την όμορφη και νεαρότατη συντροφό οδηγεί τις σχέσεις τους στο απροχώρητο και η τραγουδίστρια τον εγκαταλείπει και φεύγει κρυφά για την Αμερική με την συνδρομή του Γιάννη Τατασόπουλου. Οι δυό τους μαζί θα κάνουν και πολλούς δίσκους στην ελληνοαμερικανική δισκογραφική εταιρία "ΝΙΝΑ". Εκεί θα ξανασυναντηθεί και με την Μαρίκα Νίνου και έδινε μάχη με τον καρκίνο. Την Νίνου την είχε γνωρίσει κατά την πρώτη της περιοδεία στην Αμερική με τον Παπαϊωάννου. Το 1958 η Ρένα Ντάλλια επιστρέφει στην Ελλάδα και δουλεύει το καλοκαίρι με τον Τσιτσάνη και μετά με τον Χρηστάκη Σύρπο. Εγκαταλείπει όμως τις εμφανίσεις της στην Ελλάδα και αρχίζει επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό (Αυστραλία, Αμερική, Δυτική Ευρώπη και Μέση Ανατολή). Το επόμενο έτος 1959 βρίσκεται για τρίτη φορά στην Αμερική. Στην Αμερική παντρεύεται ένα Έλληνα και το ζευγάρι επιστρέφει για μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα, στον Πειραιά, τη δεκαετία του ’70. Τον Αύγουστο του 2000 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 65 ετών.
Τέλος να σημειώσουμεότι η Ρένα Ντάλλια τραγούδησε και ένα τραγούδι αφιερωμένο για την Κύπρο που αγωνιζότανγια την απελευθέρωση της από τον Αγγλικό Ζυγό αλλά και την καταδίκη των Δημητρίου και Καραολή.
Με την επιστροφή του Ρεμπέτικου η οποία άρχισε δειλά δειλά να εκδηλώνεται μετά την Μεταπολίτευση, πολλοί ήσαν αυτοί που συνέδραμαν στο να εστιαστεί ένα μεγάλο φάσμα ανθρώπων, μουσικών, συνθετών, ερμηνευτών και δισκογραφικών εταιρειών στο είδος αυτό. Μέσα σε αυτό το κλίμα αναπτύχθηκαν και λειτούργησαν νέες μουσικές κομπανίες όπως η Οπισθοδρομική Κομπανία, η Αθηναϊκή Κομπανία, η Ρεμπέτικη Κομπανία και Τα παιδιά από την Πάτρα κ.α
Μεταξύ διαφόρων Εμφανίσεων, συνόδευσαν και παλιούς ρεμπέτες τον Παγιουμτζή, τον Τσαουσάκη, τον Ρούκουνα, την Γεωργακοπούλου, τον Γιάννη Κυριαζή, τον Μπαγιαντέρα κ.ά.. Σε αντίθεση με τις άλλες κομπανίες που είχαν πολύ πιο λαϊκό ήχο και ύφος, η Ρεμπέτικη Κομπανία είχε αυστηρά ρεμπέτικο ύφος (προπολεμικά κυρίως τραγούδια) και έμειναν στην επικαιρότητα για 10 περίπου χρόνια.
"Θα ήθελα να αναφέρω πως ξεκίνησε η Ρένα Στάμου τη καριέρα της, όπως ακριβώς λέει η ίδια σε μία συνέντευξη της. Η κυρία
Στάμου ζούσε σε ορφανοτροφείο από το οποίο έφυγε και πήγε να βρει την
μητέρα της η οποία ζούσε με τον φίλο της. Ο φίλος της μητέρας της
προσπάθησε να την κακοποιήσει, έτσι αυτή έφυγε από το σπίτι και
περιπλανώμενη χωρίς να το ξέρει, βρέθηκε στην οδό Λυκούργου στο καφενείο
των Μουσικών, εκεί γνωρίστηκε με τον Μητσάκη, τον Βαμβακάρη, τον Χρυσίνη
και τον Τσιτσάνη με τους οποίους έκανε τα πρώτα βήματα στο τραγούδι,
έτσι έγραψαν το τραγούδι <<Απόψε μ΄ εγκατέλειψες>> (ο Χρυσίνης σε στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη). Επομένως έχουμε ένα βιωματικό τραγούδι και όχι ερωτικό που σημάδεψε την καριέρα της Ρένας
Στάμου στο ελλήνικό τραγούδι." dimitris v
Η κυρία Ρένα Στάμου συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα της ρεμπέτικης και λαϊκής μουσικής. Τραγούδια όπως το "Απόψε με εγκατέλειψες", "Τσιγγάνε σπάσε το βιολί", "Πρώτο φθινώπορο", "Μην αμφιβάλλεις" , "Μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια" κ.α ακούγονται σταθερά μέχρι τις μέρες μας. Από το 1954 και για πολλές δεκαετίες η ίδια έζησε και εργάστηκε στο εξωτερικό κοντά στους ξενιτεμένους μας.
Μικρό Αφιέρωμα στην Ρένα Στάμου
https://www.youtube.com/watch?v=377PIqT2bes
Απόψε με εγκατέλειψες
https://www.youtube.com/watch?v=YyHs7SEbNYQ
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Τσάντας
Μουσική: Στέλιος Χρυσίνης
Πρώτη Εκτέλεση: Ρένα Στάμου, Νίκος Βούλγαρης, Βασίλης Τσιτσάνης
Ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης έμεινε γνωστός με το ψευδώνυμο «Τσάντας»,
παρατσούκλι που του «κόλλησε» ο Στράτος Παγιουμτζής, καθώς ο
Βασιλειάδης γύριζε στα στέκια των μουσικών στην οδό ΄Ιωνος, στην
Ομόνοια,
με ένα χαρτοφύλακα γεμάτο στίχους.
Γεννήθηκε στο Ρένκιοϊ, της Τρωάδας το 1907 και σε ηλικία επτά ετών ήλθε στην Αθήνα και μαθήτευσε στην Λεόντειο Σχολή.
Ήξερε να μιλά και να μεταφράζει σε πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά,
γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά. Υπήρξε επαγγελματίας μεταφραστής, ενώ
εργάστηκε και στο Υπουργείο Ναυτικών. Στον Παμμικρασιατικό Σύλλογο τα
τελευταία χρόνια του 30΄, γνώρισε τον στιχουργό Κώστα Κοφινιώτη
και σ΄αυτόν εμπιστεύτηκε τους πρώτους του στίχους. Αργότερα πέρασε στο
χώρο των δισκογραφικών εταιρειών. Η πρώτη επίσημη δισκογραφική του
παρουσία χρονολογείται το Δεκέμβρη του 1946 με το “Δυο καρπούζια σ’ ένα χέρι” σε μουσική του Στελλάκη Περπινιάδη, ωστόσο είχε κιόλας ξεχωρίσει προπολεμικά με το «Μπρος στον Αγιο Σπυρίδωνα», που έγινε μεγάλη επιτυχία με την Ιωάννα Γεωργακοπούλου. Μερικές φορές χάριζε τους στίχους
του σε άλλους στιχουργούς κι άλλοτε πάλι διόρθωνε ή συμπλήρωνε τους
στίχους συνδέλφων του. Συνεργάστηκε με συνθέτες όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Στίχους του ερμήνευσαν μεταξύ άλλων οι: Τόλης Βοσκόπουλος, Βασίλης Τσιτσάνης, ο Πάνος Γαβαλάς, η Πόλυ Πάνου. Πέθανε στις 16 Μαΐου 1970 στην Νεά Φιλαδέλφεια.
Επιτυχίες: "Που ΄σαι Θανάση", "Ο πιο καλός ο μαθητής", "Πατέρα κάτσε φρόνιμα", "Φέρτε μια κούπα με κρασί", "Τι το ΄θελα να μπλέξω", Ήρθα κι απόωε στα σκαλοπάτια σου", "Τα δειλινά" κ.α
Πριν το χάραμα μονάχος
https://www.youtube.com/watch?v=PGlPT4SgvH4
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Τσάντας
Μουσική: Γιάννης Παπαϊωάννου
Πρώτη εκτέλεση: Οδυσσέας Μοσχονάς, Σαμιώτης
Άλλες ερμηνείες: Σωτηρία Μπέλλου || Γιώργος Νταλάρας || Στέλιος Καζαντζίδης || Χάρις Αλεξίου
Αγωνία με λαχτάρα
https://www.youtube.com/watch?v=Aihh3QGZU3k&spfreload=10
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Τσάντας
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Πρώτη εκτέλεση: Τόλης Βοσκόπουλος
Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη «χαΐν» και έφτασε να σημαίνει τον επαναστάτη, τον φυγόδικο, αυτόν που γυρίζει στα βουνά. Η μουσική όμαδα Χαΐνηδες αποτελεί ένα ανοιχτό σύνολο, που ανακαλύπτει μουσικούς δρόμους από την Κρήτη ως τη Μικρασία και από την Ανατολή πάλι πίσω στα Βαλκάνια. Ακολουθώντας μουσικά μονοπάτια, οι Χαΐνηδες τολμούν και δημιουργούν νέες μουσικές και λόγους, που παρουσιάζουν μεστά τον πληθωρικό πόθο της ζωής, την αίσθηση του ωραίου ή του χαμένου. Ο έρωτας και ο θάνατος, οι υπέρτατες δυνάμεις, αποτυπώνονται σε μέτρο και ορίζουν «...όλα όσα είδες και έχεις ποθήσει και όσα ποτέ δε δεις».
Στο πρώτο άκουσμα, ο λόγος γίνεται εικόνα και επιβάλλεται επαναστατικά σε «θεατές» τεχνοκράτες. Τα τραγούδια των Χαΐνηδων αναβλύζουν τόλμη, είναι θαρραλέα, σε μία εποχή που η αλήθεια είναι στο περιθώριο. Μέσα στους στίχους ο ακροατής θα βρει την αλήθεια του και ίσως αυτή η αλήθεια να δίνει διάρκεια στο συγκρότημα, που συμπληρώνει 23 χρόνια παρουσίας.