Γιώργος Κομπογιάννης

Ο συνθέτης Γιώργος Κομπογιάννης γεννήθηκε στη Ν. Ιωνία Μαγνησίας και σπούδασε πιάνο και θεωρητικά στον Βόλο και την Αθήνα. Έχει γράψει μουσική για πολλά θεατρικά έργα. Εργάζεται συστηματικά πάνω στη μελοποίηση ελληνικής και ξενης ποίησης (Σαραντάρης,  Σκαρίμπας, Καρούζος, Μπρεχτ, Μαγιακόφσκυ κ.ά). Οι«Αλλες Θάλασσες», είναι η πρώτη του δισκογραφική εργασία, σε στίχους του Αλέξανδρου Στεφόπουλου και στο ποίημα «Κοιμωμένη» του Γιάννη Σκαρίμπα." Μελοποίησε αποσπάσματα της "Ασκητικής" του Νίκου Καζαντζάκη. Πιο πρόσφατη δουλειά του είναι ο δίσκος ΄Τραγούδια του νόμου και της τάξης΄΄ σε στίχους του Φώντα Λάδη. Πηγή:

Ταξική συνείδηση 

https://youtu.be/zq90Kmawx34?is=E48-8GhV0ty0CO_Y

Ποίηση: Φώντας Λάδης

Μελοποίηση: Γιώργος Κομπογιάννης

Απόδοση: Πολυξένη Καράκογλου

 

Οι εθνικές τραγωδίες στα μεταπολιτευτικά χρόνια (Part2)

Η περίοδος της Μεταπολίτευσης (από το 1974 έως σήμερα) έχει σημαδευτεί από αρκετές τραγωδίες που περιλαμβάνουν ναυάγια, αεροπορικά δυστυχήματα, σιδηροδρομικές συγκρούσεις, καύσωνες, φονικές πυρκαγιές και πλημμύρες. Τα δυστυχήματα αυτά συχνά πολύνεκρα αποκάλυψαν διαχρονικές ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας, στις κρατικές αστοχίες, προβλήματα υποδομών και την ανάληψη των ευθυνών. 

Ακολουθούν τα πιο πολύνεκρα δυστυχήματα της περιόδου σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία (με αυστηρά πάντα χρονολογική σειρά) 

• Η Τραγωδία της Θύρας 7 ήταν περιστατικό που συνέβη στις 8 Φεβρουαρίου 1981 στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο, μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής αναμέτρησης ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Είναι η μεγαλύτερη τραγωδία των ελληνικών γηπέδων και μία από τις χειρότερες στην ιστορία του αθλητισμού. 

• Το ναυάγιο του επιβατηγού-οχηματαγωγού «Χρυσή Αυγή» στις 23 Φεβρουαρίου 1983 στο Κάβο Ντόρο (μεταξύ Άνδρου-Εύβοιας) ήταν μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες στην Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση με 28 νεκρούς και 14 διασωθέντες. Το πλοίο βυθίστηκε έπειτα από εκρήξεις και ανατροπή λόγω ισχυρών ανέμων. 

• Καύσωνας του Ιουλίου 1987 (18-30/7) ήταν ο φονικότερος στην ιστορία της Ελλάδας με θερμοκρασίες που ξεπέρασαν τους 40 βαθμούς κελσίου για 8 ημέρεςφτάνοντας έως στην Αθήνα έως τους 44-45βαθμούς κελσίου συνοδευόμενες από υψηλή υγρασία και άπνοια. Οδήγησε σε εθνική τραγωδία με πάνω από 1.300-1.500 νεκρούς κυρίως ηλικιωμένους λόγω της έλλειψης κλιματισμού.

• Πτώση αεροσκάφους στη Σάμο (1989): Στις 3 Αυγούστου 1989, η Πτήση 545 της Ολυμπιακής συνετρίβη στο νεφοσκεπές Όρος Κέρκης της Σάμου. Και οι 34 επιβαίνοντες (31 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος) έχασαν την ζωή τους ακαριαία.

• Συντριβή C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας (Όρος Όθρυς, 1991): Το μεταγωγικό αεροσκάφος συνετρίβη σκοτώνοντας 63 άτομα. 

• Σεισμός στην Αθήνα (7 Σεπτεμβρίου 1999): Σεισμός 5,9 Ρίχτερ προκάλεσε τον θάνατο 143 ανθρώπων και τεράστιες υλικές ζημιές.

• Εξπρές Σαμίνα - Πάρος (26 Σεπτεμβρίου 2000): Το πλοίο προσέκρουσε στις νησίδες «Πόρτες» της Πάρου και βυθίστηκε παρασύροντας στον θάνατο 81 άτομα.

• Τέμπη - Μαθητικό λεωφορείο (13 Απριλίου 2003): Λεωφορείο που μετέφερε μαθητές από το Μακροχώρι Ημαθίας συγκρούστηκε με φορτηγό στα Τέμπημε αποτέλεσμα τον θάνατο 21 μαθητών.

• Οι φονικές πυρκαγιές στην Ηλεία το 2007 με επίκεντρο τη Ζαχάρω στοίχισαν τη ζωή σε 49 ανθρώπους (από τους συνολικά 84 σε όλη την Ελλάδα). Η τραγωδία εκτυλίχθηκε κυρίως στις 24-25 Αυγούστουπλήττοντας χωριά όπως η Αρτέμιδαη Μάκιστος και η Λυνίσταινα.

• Φονικές Πλημμύρες στη Μάνδρα (Νοέμβριος 2017): Πλημμύρες που στοίχισαν τη ζωή σε 24 άτομα. 

• Φωτιά στο Μάτι (23 Ιουλίου 2018): Η φονική πυρκαγιά στο Μάτι Αττικής προκάλεσε τον θάνατο 104 ανθρώπωναποτελώντας μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στη σύγχρονη ιστορία.

• Τέμπη (28 Φεβρουαρίου 2023): Το φονικότερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της Ελλάδας. Μετωπική σύγκρουση επιβατικής αμαξοστοιχίας (InterCity 62) με εμπορική αμαξοστοιχίαμε αποτέλεσμα τον θάνατο 57 ανθρώπων.

Μεταπολίτευση

https://youtu.be/dGJuEsFOvgs?si=-5ofGHYOSzokyQJs

Στίχοι: Ιωάννης Πανουτσόπουλος

Μουσική: Χρήστος Γκόντζος

Εκτέλεση: Έλενα Βασιλειάδη

Της Πάρου το ναυάγιο

https://youtu.be/YyZ82IZQ6fs?si=2ZXpnPxQuii_jM8Q

Εκτέλεση: Γιώργος Μπίλης

 

Έλληνες τραγουδιστές και μουσικοσυνθέτες που μπήκαν στην ενεργό πολιτική

 Έλληνες τραγουδιστές και συνθέτες που μπήκαν ενεργά στον πολιτικό στίβο

Συνθέτες 

Μίκης Θεοδωράκης - ΕΔΑ / ΚΚΕ / ΝΔ / Σπίθα
Θάνος Μικρούτσικος - ΠΑΣΟΚ

Σταύρος Ξαρχάκος - ΝΔ

Τραγουδιστές

Νάνα Μούσχουρη -ΝΔ

Μαρία Φαραντούρη - ΠΑΣΟΚ

Ραλλία Χρηστίδου - ΣΥΡΙΖΑ
Καλλιόπη Βέττα - ΣΥΡΙΖΑ
Τζώρτζια Κεφαλά - Πλεύση Ελευθερίας [1]

❌Στάθης Δρογώσης - ΚΚΕ

❌Διονύσης Τσακνής - ΚΚΕ

❌Βασίλης Λέκκας - ΚΚΕ

❌Βίκυ Λέανδρος - ΠΑΣΟΚ

❌Βασίλης Παϊτέρης - ΔΗΚΚΙ / ΝΔ

❌Έφη Σαρρή - ΛΑΟΣ

❌Μιθριδάτης - ΣΥΡΙΖΑ

❌Μπάμπης Στόκας - Πλεύση Ελευθερίας

❌Μιθριδάτης - ΣΥΡΙΖΑ

Τέλος με το τραγούδι ασχολούνται επαγγελματικά και τα παιδιά των πολιτικών, όπως η Παυλίνα Βουλγαράκη και η Ειρήνη Σκυλακάκη. 

Έφη Σαρρή - Σταυρώστε με

https://youtu.be/8zjw4mlzs48?si=ARr6CrotYqeu

 

WALKMAN THE BAND - Σταυρώστε με

https://youtu.be/rZWmA7D3ap0?si=QLkZk-eqih06h_5l

 

Νικηφόρος Μανδηλαράς (1928-1967)

"Μορφές όπως αυτή του Νικηφόρου Μανδηλαρά τις σέβεται ο χρόνος και τις διατηρεί ζωντανές ο λαός. Ο τραγικός θάνατός του, η αποτρόπαια δολοφονία του από τους πρωτεργάτες της Χούντας, στέρησαν την Ελλάδα από ένα στέλεχος το οποίο γνώριζε να σέβεται και να υπηρετεί το δίκαιο, να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη Δημοκρατία. Αυτόν τον γενναίο άνθρωπο έβαλαν στόχο να εξολοθρεύσουν τα μίσθαρνα όργανα της Απριλιανής Δικτατορίας." Γιάννη Κορίδη - Γιώργου Χιωτάκη," Νικηφόρος Μανδηλαράς"

Ο δημοκρατικών πεποιθήσεων δικηγόρος και εκδότης εφημερίδας Νικηφόρος Μανδηλαράς γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1928 στην Κόρωνο της Νάξου. Υπερασπίστηκε πολλές φορές πολίτες που διώκονταν για την πολιτική τους δράση και στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ανέλαβε την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Σχεδίαζε να πολιτευτεί με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο του 1967 και οι οποίες τελικά δεν έγιναν εξ αιτίας της επιβολής της Δικτατορίας. Λόγω της ανάμειξής του στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ως συνηγόρου υπεράσπισης και της πολιτικής του δράσης, ο Μανδηλαράς κινδύνευε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Έτσι στις 17 Μαΐου 1967 επιβιβάστηκε κρυφά στο πλοίο RITA-V με σκοπό να διαφύγει στην Κύπρο. Πέντε ημέρες αργότερα όμω ψαράδες βρήκαν το πτώμα του στην παραλία Γενναδίου της Ρόδου.

Στον Νικηφόρο Μανδηλαρά

https://youtu.be/dMOTh7Pd25k?si=UZ14ipGKaJt7ijwu

Ποίηση: Αλέκος Παναγούλης

Μελοποίηση:Μίκης Θεοδωράκης

Απόδοση: Μαρία Φαραντούρη & Μίκη Θεοδωράκης

 

Ελληνικές ταινίες με πολιτικό ή/και ταξικό περιεχόμενο

 Ελληνικές ταινίες με έντονο πολιτικοκοινωνικό ή ταξικό περιεχόμενο

Top10

Ελληνικές ταινίες με πολιτικά μηνύματα

Οι Γερμανοί ξανάρχονται (1948, Αλέκου Σακελλάριου) 

Στα σύνορα της προδοσίας (1968, Ντίμης Δαδήρας) 

Ζ (1969, Κώστας Γαβράς)

1-1-4 (1976, Σπύρος Ζιάγκος) 

Ο θίασος (1977, Θόδωρος Αγγελόπουλος)

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο (1980, Νίκος Τζίμας)

Μάθε παιδί μου γράμματα (1981, Θεόδωροε Μαραγκός)

Ας περιμένουν οι γυναίκες (1998, Σταύρος Τσιώλης) 

Πρώτη φορά νονός (2007, Όλγα Μαλέα)

Ενήλικοι στο δωμάτιο (2019, Κώστας Γαβράς) 

Ταινίες με κοινωνικό / ταξικό περιεχόμενο 

Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966, Αλέκος Σακελλάριος) 

Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1966, Βασίλης Γεωργιάδης)

Ο Αστραπόγιαννος (1970, Νίκος Τζίμας)

Ορατότης μηδέν (1970, Νίκος Φώσκολος)

Ένας νομοταγής πολίτης (1974, Ερρίκος Θαλασσινός)

Άρπα Colla (1982, Νίκος Περάκης)

Η κόμησσα της φάμπρικας (1969, Ντίμης Δαδήρας)

Άνοιξε το παραθυρό

https://youtu.be/Z3yZRe5gc5s?si=TrWaZAtBGCafC5dI

Στίχοι: Ερρίκος Θαλασσινός 

Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος

Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης

Από την ταινία "Ένας νομοταγής πολίτης (1974)

Το" Ένας νομοταγής πολίτης" έκανε πρεμιέρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1974 και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 9 Δεκεμβρίου 1974. Η πρεμιέρα της ταινίας που είχε τεράστια επιτυχία συνέπεσε με το τέλος της Χούντας και την επόμενη του δημοψηφίσματος για την κατάργηση της μοναρχίας.

Κωνσταντίνος Ναθαναήλ

Ο Κύπριος εκπαιδευτικός (καθηγητής Φυσικής Αγωγής) Κώστας Ναθαναήλ συμμετέχει στο ψηφιακό δίσκο "Σ' αυτό το δρόμο" (2014) με αγαπημένες μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη. 

Κωνσταντίνος Ναθαναήλ - Μέρα μαγιού

https://www.youtube.com/watch?v=2pGaSCha4yI

Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος

Μελοποίηση: Μίκης Θεοδωράκης 

Κωνσταντίνος Καραμανλής (1907-1998)

Κωνσταντίνος Καραμανλής (1907-1998)
Χωρίς Παρωπίδες - Χωρίς Αναιθσητικό 

Η πολιτική του σταδιοδρομία μεταξύ δύο Δικτατοριών: 4ης Αυγούστου και 21ης Απριλίου

Εργάστηκε σαν ασφαλιστικός πράκτορας ενώ άσκησε και τη δικηγορία. Στη συνέχεια πολιτεύτηκε από τη δεκαετία του '30 σαν υποψήφιος του Λαϊκού Κόμματος. Ακολουθεί η Δικτατορία, το ξέσπασμα του Β' Π. Π. και η φυγή του λόγω της τριπλής Κατοχής. 

Την περίοδο του "εμφυλίου" διετέλεσε υπουργός διαφόρων υπουργείων και ύστερα, εντάχθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου. Το 1955 μετά το θάνατό του Παπάγου, ο Καραμανλής ορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλέα Παύλο και παράλληλα πήρε και τις ευλογίες της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Η εμπολή όμως των ΗΠΑ στην εσωτερική πολιτική της χώρας είναι πλέον κάτι περισσότερο από ορατή. 

Ο Καραμανλής διαλύει γρήγορα το κόμμα του Παπάγου και στις 4 Ιανουαρίου του 1956 ιδρύει την Ε.Ρ.Ε.. Κατά την πρώτη του πρωθυπουργία, την οκταετία 1955-1963, εφάρμοσε ένα πραγματικά φιλόδοξο πρόγραμμα ταχείας εκβιομηχάνισης της χώρας, επένδυσης σε έργα υποδομής και βελτίωσης της γεωργικής παραγωγής. Η Αθήνα μετατρέπεται σε ένα μεγάλο εργοτάξιο και μια γκρίζα τσιμεντούπολη ενώ οι γυναίκες και ο στρατός αποκτούν για πρώτη φορά δικαίωμα ψήφου. Παράλληλα ο Καραμανλής πρωτοστατεί στην αποφυλάκιση εγκληματιών πολέμου όπως ο Μέρτεν, καθώς και σε πολιτικές παρεμβάσεις για την εκλογή Αρχιεπισκόπου Αθηνών. Δύο ήταν όμως, τα ζητήματα που φόβιζαν τον Καραμανλή εκείνα τα χρόνια, από τη μια η ανάδειξη της ΕΔΑ ως αξιωματικής αντιπολίτευσης το 1958 και από την άλλη το Κυπριακό, το οποίο και θα θάψει με τις Συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου. Για την αριστερά εγκρίνει την εφαρμογή του Σχεδίου «Περικλής» για τον περιορισμό των εκλογικών επιδόσεών της στις εκλογές του 1961 με νοθεία και τον Γεώργιο Παπανδρέου να του ανταπαντά με τον "Ανένδοτο Αγώνα". Τελικά η όλη σύγκρουση με τον Παπανδρέου αλλά και λόγω των προστριβών του με το Στέμμα θα τον οδηγήσουν στην έξοδο εγκαταλείποντας την πρωθυπουργία το 1963 και μετακομίζοντας πλέον οριστικά στο Παρίσι, όπου παραμένει εκεί αφανής μέχρι τον Ιούλιο του 1974. Σε αυτό το διάστημα περιορίζεται ουσιαστικά στην ανταλλαγή επιστολών για τα τεκταινόμενα της χώρας. 

Τα τραγικά γεγονότα όμως στην Κύπρο, επαναφέρουν τον Καραμανλή στα πράγματα. Επιστρέφει σαν θριαμβευτής και ορκίζεται Πρωθυπουργός από το ψευδοπρόεδρο Φ. Γκιζίκη σχηματίζοντας "Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας" πολιτικών προσώπων. Οι Τούρκοι στο μεταξύ ολοκληρώνουν το έγκλημά τους στην Κύπρο με τον Καραμανλή να παραμένει απλός παρατηρητής πειθόμενος στις συμβουλές της τότε στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Πρώτες του ενέργειες ήταν η αποχώρηση της χώρας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, η νομιμοποίηση του ΚΚΕ και η διενέργεια δημοψήφισματος για το ζήτημα της Βασιλείας και της επιστροφής του Κωνσταντίνου στην Ελλάδα. Ακολούθως ιδρύει τη Νέα Δημοκρατία προχωρεί σε εκλογές, στις οποίες η ΝΔ αποσπά άνω του 50% των ψήφων. Οι πρωταίτιοι του Απριλιανού πραξικοπήματος όπως και του Πολυτεχνείου οδηγούνται στο δικαστήριο, όχι όμως και οι υπεύθυνοι της τραγωδίας της Κύπρου. Κατά τη δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του, από το 1974 ως το 1980, τερματίστηκε η πολιτική αστάθεια περίπου μισού αιώνα και η χώρα απέκτησε ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Ο Καραμανλής θα πετύχει την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ και παράλληλα θα ετοιμάσει την επιστροφή της χώρας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Τέλος σε μια υποδειγματική ενέργεια παράδοσης-παραλαβής παραχωρεί τα ινία και την θέση του στον Γεώργιο Ράλλη και γίνεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το 1990 ο Καραμανλής παίρνει την γενναία απόφαση για διεύρυνση του κόμματος στον κεντρώο χώρο ανοίγοντας έτσι διάπλατα την πόρτα στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. 

Ο Μακεδόνας πολιτικός θα συνταξιοδοτηθεί πολιτικά το 1985 και θα αποβιώσει σε βαθύ γήρας στις 23 Απριλίου 1998.

 

Τραγούδι για τον Καραμανλή
https://www.youtube.com/watch?v=lsDu8KN_5vA
Εκτέλεση: Κώστας Μανιατάκης (Γράφτηκε το 1966)

Ύμνος προς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή 

https://www.youtube.com/watch?v=I2wShY-6jKQ

Γρηγόρης Λαμπράκης (1912-1963)

ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

«Μα ποιος κυβερνά επιτέλους αυτήν τη χώρα;»

Η δολοφονία του ιατρού, αθλητή και βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόριου Λαμπράκη προκάλεσε σοβαρότατους πολιτικούς τριγμούς στο εσωτερικό της χώρας και παράλληλα διεθνή κατακραυγή για τις αυταρχικές πρακτικές της Κυβέρνησης Καραμανλή και των Σωμάτων Ασφαλείας, που αποδείχθηκε ότι όχι απλώς ανέχονταν, αλλά και εξέθρεψαν τον ανεξέλεγκτο παρακρατικό μηχανισμό με αποτέλεσμα τον θανατό του. Η υπόθεση Λαμπράκη είχε ως αποτέλεσμα την αναζωογόνηση του «Ανένδοτου Αγώνα» του Γεωργίου Παπανδρέου και έπαιξε τον πιο σημαντικό ίσως ρόλο στην πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή τον ίδιο χρόνο. 

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1912 στην Κερασίτσα Αρκαδίας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία. Υπήρξε αθλητής με πολλές νίκες σε Πανελληνίους και Βαλκανικούς αγώνες και κατείχε για 23 έτη (ως το 1959) το πανελλήνιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος με επίδοση 7,37 μ. Στην διάρκεια της κατοχής διοργάνωνε με άλλους συναθλητές του αγώνες, διαθέτοντας τα έσοδα σε λαϊκά συσσίτια. Το 1950 κατέλαβε τη θέση του υφηγητή Μαιευτικής-Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στις εκλογές του Οκτωβρίου 1961 εξελέγη βουλευτής Πειραιά συνεργαζόμενος με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Ο Λαμπράκης υπήρξε ακόμη ιδρυτικό μέλος και Αντιπρόεδρος της «Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» και στις 21 Απριλίου 1963 αψηφώντας σχετική απαγόρευση της Αστυνομίας, πραγματοποιεί την "1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης", καταφέρνοντας να βαδίσει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μόνος του, εν μέσω απειλών, πριν τελικά συλληφθεί και κρατηθεί για μερικές ώρες. Ένα μήνα αργότερα, στις 22 Μαΐου 1963, ο Λαμπράκης θα γίνει δέκτης δολοφονικής επίθεσης καθώς εξερχόταν από συγκέντρωση για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα λίγο μετά τις 8 το βράδυ της Τετάρτης 22 Μαΐου ο Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο Κοσμοπολίτ, όπου είχε αφιχθεί τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες, για να μεταβεί σε εκδήλωση που διοργάνωσε η «Επιτροπή δια την διαθνή ύφεσιν και ειρήνην», στην οποία ήταν ομιλητής. Η κατάσταση όμως ήταν ήδη τεταμένη αφού από τις 6 το απόγευμα πολλές δεκάδες «αντιφρονούντες» είχαν αρχίσει να συγκροτούν αντισυγκέντρωση στα πεζοδρόμια των οδών Σπανδώνη, Ερμού και Βενιζέλου, κοντά στο κτίριο όπου επρόκειτο να γίνει η συγκέντρωση. Στον τόπο της συγκέντρωσης βρίσκονταν ήδη 180 χωροφύλακες εν στολή, καθώς και ο επιθεωρητής Χωροφυλακής Βόρειας Ελλάδας υποστράτηγος Κωνσταντίνος Μήτσου και ο διευθυντής των αστυνομικών δυνάμεων της πόλης, συνταγματάρχης Ευθύμιος Καμουτσής. Κανείς τους όμως δεν έδωσε διαταγή να διαλυθεί η αντισυγκέντρωση. Έτσι ο Γρηγόρης Λαμπράκης προπηλακίστηκε καθώς πήγαινε στο κτίριο όπου βρίσκονταν τα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, απ' όπου και εκφώνησε μετά από λίγο το λόγο του, κάτω από τις έξαλλες κραυγές του πλήθους των «αγανακτισμένων πολιτών», ενώ έπεφταν βροχή οι πέτρες εναντίον του. Στο μεταξύ, ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ Γιώργος Τσαρουχάς, που ήταν περαστικός, έσπευσε κι αυτός για τη συγκέντρωση, αλλά μόλις πλησίασε δέχθηκε άγρια επίθεση από τους «αντιφρονούντες», τραυματίστηκε κι ενώ τον μετέφεραν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, δέχθηκε ξανά επίθεση των παρακρατικών στοιχείων που τον κατέβασαν κάτω κι άρχισαν να τον χτυπούν και να τον κλωτσούν μανιωδώς ενώ πολίτες τον μετέφεραν αιμόφυρτο, στον Σταθμό Α΄ Βοηθειών. Την ίδιαν ώρα ο Λαμπράκης, που δεν είχε μάθει τίποτα για την περιπέτεια του Τσαρουχά, ετοιμαζόταν να φύγει και έχοντας πάρει διαβεβαιώσεις ότι ο χώρος είναι καθαρός μαζί με αρκετά άτομα ξεκινούν να περάσουν απέναντι στο ξενοδοχείο. Καθώς διασχίζουν το δρόμο, μία τρίκυκλη μοτοσυκλέτα με ξέφρενη ταχύτητα πέφτει πάνω στην ομάδα του βουλευτή και των φίλων του, ενώ κάποιος που ήταν ανεβασμένος στην καρότσα, χτυπά με ένα λοστό τον Λαμπράκη στο κεφάλι. Ο βουλευτής σωριάστηκε αιμόφυρτος στο έδαφος και ένας από τους παρευρισκόμενους οπαδούς του Λαμπράκη, ο Μανώλης Χατζηαποστόλου, πηδά μέσα στην καρότσα του τρίκυκλου με σκοπό να σταματήσει το όχημα, που αναπτύσσοντας ταχύτητα φεύγει αμέσως. Ακολουθεί άγρια πάλη μεταξύ Χατζηαποστόλου και του άντρα στην καρότσα. Το τρίκυκλο ακινητοποιείται, και ο οδηγός της κατεβαίνει και με γκλομπ στο χέρι χτυπά τον Χατζηαποστόλου, έως ότου εμφανίζεται ένας απλός τροχονόμος, ο οποίος μη γνωρίζοντας όσα είχαν προηγηθεί, συλλαμβάνει τον οδηγό του τρικύκλου κατόπιν υποδείξεων αυτόπτων μαρτύρων. Ο Λαμπράκης μεταφέρεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου διαπιστώνεται ότι ο βουλευτής ήταν θανάσιμα τραυματισμένος. Η κυβέρνηση διαθέτει αμέσως ειδικό αεροσκάφος για να μεταφέρει στη συμπρωτεύουσα τον ειδικό νευροχειρουργό Δώρο Οικονόμου, για να χειρουργήσει τον βουλευτή της ΕΔΑ που χαροπάλευε. Η γνωμάτευσή του όμως ήταν παρόμοια με εκείνη του καθηγητή Νικόλαου Καβαζαράκη, του νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης. Τέσσερις μέρες μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του, στη 1:22 μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Μαΐου, ο Γρηγόρης Λαμπράκης πεθαίνει.

Η χώρα θα περιέλθει τότε σε μία άνευ προηγουμένου πολιτική κρίση, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και το σύνολο του κεντρώου και αριστερού Τύπου να κάνουν λόγο από την πρώτη στιγμή για οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας αντίθετα η επίσημη αστυνομική εκδοχή των γεγονότων, ήταν ότι επρόκειτο για τροχαίο ατύχημα και αυτήν υιοθέτησε αρχικά και η κυβέρνηση. Η σορός του Λαμπράκη μεταφέρεται στην Αθήνα, στο ναό του Αγίου Ελευθερίου και η σορός του εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ η νεκρώσιμη ακολουθία λαμβάνει χώρα στη Μητρόπολη, στις 4 το απόγευμα της 28ης Μαΐου. Την κηδεία παρακολούθησαν όλοι οι αρχηγοί και οι βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης και δεκάδες χιλιάδες λαού. Η κατακραυγή για τη δολοφονία Λαμπράκη και τις αποκαλύψεις για την άμεση εμπλοκή της Αστυνομίας, ήταν τόσο μεγάλη που οδήγησε σε παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή μέσα σε λιγότερο από τρεις βδομάδες από το έγκλημα (11 Ιουνίου 1963). Σχηματίστηκε άμεσα νέα κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Παναγιώτη Πιπινέλη. Το Σεπτέμβριο ο ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης σε συμφωνία με τον εισαγγελέα Δελαπόρτα διέταξε την προφυλάκιση των ανώτατων αξιωματικών της χωροφυλακής. Το Νοέμβριο γίνονται εθνικές εκλογές τις οποίες κέρδισε η Ένωση Κέντρου και την ίδια χρονιά ιδρύονται η «Νεολαία Λαμπράκη», της οποίας πρώτος πρόεδρος εκλέχτηκε ο Μίκης Θεοδωράκης ενώ, μετά την εκλογική του ήττα, ο Κ. Καραμανλής βρέθηκε αυτοεξόριστος στο Παρίσι αφού προηγουμένως οι σχέσεις του με το παλάτι είχαν διαρραγεί οριστικά.

Στις 3 Οκτωβρίου του 1966 ξεκινά στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και τον βαρύ τραυματισμό του Γιώργου Τσαρουχά. Η υπόθεση θα κλείνει και τυπικά στις 28 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους όταν και ανακοινώνεται η ετυμηγορία των ενόρκων με βάση την οποία το δικαστήριο θα επιβάλει τις ακόλουθες ποινές: στον οδηγός του τρίκυκλου Σπύρο Γκοτζαμάνη κάθειρξη 11 ετών, στον συνοδηγό ττου τρίκυκλου Μανώλη Εμμανουηλίδη κάθειρξη 8½ ετών,  για επικίνδυνες σωματικές βλάβες σε βάρος του Γιώργου Τσαρουχάστον τον Χρ. Φωκά φυλάκιση 15 μηνών, στον Ξ. Γιοσμά φυλάκιση ενός έτους ενώ μικρότερες ποινές -για «διατάραξιν οικιακής ειρήνης»- στους Γ. Λεονάρδο, Γ. Ντόγκα, Κ. Παραπάρα, Ο. Κοντουλέα και Ν. Παπαδόπουλο.

Ήταν κάποτε δυο φίλοι

https://www.youtube.com/watch?v=Q0FB0FqET6s

Ποίηση: Τάσος Λειβαδίτης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Η υπόθεση της δολοφονίας Λαμπράκη έχει καταγραφεί στο μυθιστορηματικό «Ζ» (από το «Ζει») του Βασίλη Βασιλικού. Το βιβλίο έγινε το 1969 ταινία Ζ από τον Κώστα Γαβρά, με τον Υβ Μοντάν στο ρόλο του Λαμπράκη, τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν στο ρόλο του Σαρτζετάκη και την Ειρήνη Παππά στο ρόλο της συζύγου του Λαμπράκη.

Από το 1983 ο Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών διεξάγεται στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη κάθε Νοέμβριο.

Τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από 15 γνωστά ελληνικά τραγούδια

Τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από 15 θρυλικά τραγούδια

Ενίοτε σε πολλά τραγούδια οι στιχουργοί τους χρησιμοποιούν ονόματα -ανδρικά ή γυναικεία, συνηθισμένα ή/και μη-, σε κάποια άλλα όμως χρησιμοποιούν και επώνυμα, δίνοντας έτσι και πραγματικό νόημα και περιεχόμενο

Το τραγούδι του Αντρέα (Μίκης Θεοδωράκης)

 [Έργο αφιερωμένο στον αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα Ανδρέα Λεντάκη. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και κυρίως στα βασανιστήρια που υποβάλλονταν τόσο ο μουσικοσυνθέτης, τον είχαν τοποθετήσει σε κελί κοντά σε χώρους βασανισμού, όσο και τα βασανιστήρια που είχε υποστεί ο ίδιος ο Λεντάκης, στο κτήριο της Ασφάλειας της Μπουμπουλίνας. 

Ο Δάσκαλος (Λάκης Χαλκιάς), Ο Αντύπας (Βασίλης Παπακωνσταντίνου)

[Για τον δικηγόρο, δημοσιογράφο και κοινωνικό αγωνιστή Μαρίνο Αντύπα, που δολοφονήθηκε από άνθρωπο των μεγαλοκτηματιών του θεσσαλικού κάμπου στις 8 Μαρτίου 1907 στον Πυργετό Λάρισας]

Οι αστοί τρομάξανε ή Ο Μπεζαντάκος [Πάνος Τζαβέλλας]

[Για το Μιχάλη Μπεζαντάκο, ένα κομμουνιστή που κατάφερε κα απέδρασε κατά τρόπο μυθιστορηματικό το Μάρτιο του 1932 από τις φυλακές Συγγρου.]

Ο Μάρκος Υπουργός [Μάρκος Βαμβακάρης]

[Τραγούδι του 1936 του Μάρκου, εν καιρώ βαθύτατης πολιτικής και οικονομικής κρίσης. Για την ιστορική ακρίβεια πεθάνανε 4 πρωθυπουργοί σε διάστημα ενός έτους (Κονδύλης,Τσαλδάρης,Δεμερτζής, Βενιζέλος)]

Πάντα γελαστοί (Δημήτρης Μητροπάνος), Το τραγούδι του χελιδονιού (Αλεξίου), Ήταν τρελός (Νότης Σφακιανάκης)

[Τα τρία αυτά τραγούδια γράφτηκαν για τον Τάσο Ισαάκ, το Σολάκη Σολωμού που έχασαν τη ζωή τους σε διαδηλώσεις στη Δερύνεια το 1996 αλλά και για την Αναστασία την κορούλα του Τάσου Ισαάκ.]

Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο (Διονύσης Σαββόπουλος)
[Για τον Νίκο Κοεμτζή, για ένα μικροκακοποιό που στο μεθύσι του σκότωσε με σουγιά τρεις και τραυμάτισε άλλους εφτά μέσα στο νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα της Αθήνας»στην Κυψέλη επειδή παρενόχλησαν τον μικρό αδελφό του την ώρα που χόρευε ένα τραγούδι που είχε ζητήσει παραγγελιά.] 

Ο Αλέφαντος (Τα παδιά από την Πάτρα)

[Για τον τιτανοτεράστιο Νίκο Αλέφαντο]

Ο Κουταλιανός (Γιάννης Καλατζής)

[Για τον φημισμένο Έλληνα παλαιστή Παναγιώτη Κουταλιανό. Αντίθετα μερικοί υποστηρίζουν ότι το τραγούδι  αναφέρεται περιπαιχτηκά στον Δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο και τη συζυγό του Δέσποινα. Κάτι παρόμοιο λέγεται και για το τραγούδι "Κυρά Γιώργαινα"]

Ένα τραγούδι για την Ελένη (Γιώργος Νταλάρας)
[Για όλες τις δασκάλες του Ριζοκαρπάσου και ειδικότερα για την Ελένη Φωκά]

Ο Άρης κάνει πόλεμο [Πάνος Τζαβέλλας]

(Για τον Θανάσης Κλάρας γνωστό και ως Άρη Βελουχιώτη ή Μιζέρια]

Ο Μπελογιάννης ζει [Μαρία Δημητριάδη]

[Για τον Νίκο Μπελογιάννη, κεντρικό στέλεχος του ΚΚΕ που εκτελέστηκε το 1952 με την κατηγορία της κατασκοπείας. Έμεινε γνωστός και ως «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» αφού καθόλη τη διάρκεια της δίκης είχε στο πέτο του ένα κόκκινο γαρύφαλλο]

Τροπάριο για φωνιάδες (Μαρία Δημητριάδη)
[Για τον ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Νίκο Πλουμπίδη που εκτελέστηκε ένα χρόνο περίπου μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, έχοντας στιγματιστεί ως συνεργάτης της Ασφάλειας από τον Νίκο Ζαχαριάδη]

Το λεν οι πετροπέρδικες, Να ζήσει ο Εθνικός Στρατός

[Τραγούδια για την Δικτατορία της 21ης Απριλίου και ειδικότερα για την ηγετική ομάδα Παπαδόπουλο, Μακαρέζο, Παττακό]

Ο Μίκης τραγουδάει τα τραγούδια του Αντρέα

https://www.youtube.com/watch?v=OBcnYYe2jRk

Γιάννης Ντεγιάννης (1914-2006)

Γιάννης Ντεγιάννης, Αεροπαγίτης, βουλευτής και λογοτέχνης, ο οποίος υπήρξε πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου που δίκασε το καλοκαίρι το του 1975 τους πρωταιτίους της Χούντας των Συνταγματαρχών (Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό, Νικόλαο Μακαρέζο, κ.λ.π.) τους οποίους καταδίκασε σε θάνατο, ποινή που μεταβλήθηκε μετά σε ισόβια κάθειρξη από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Ο Γιάννης Ντεγιάννης γεννήθηκε το 1914 στους Στρόπωνες Εύβοιας και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά το 1949 μπήκε στο Δικαστικό Σώμα. Η Δίκη των πρωταιτίων της Χούντας διεξήχθη από το πενταμελές εφετείο Αθηνών στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού το καλοκαίρι του 1975 (28 Ιουλίου - 29 Αυγούστου) σε βάρος των υπευθύνων του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Οι κατηγορίες που βάραιναν 24 απόστρατους αξιωματικούς του στρατού ξηράς και της αεροπορίας αφορούσαν τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας και της στάσης. 20 από αυτούς κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, τρεις φυγοδικούσαν ενώ ένας, ο Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος, δικαζόταν την ίδια περίοδο στο στρατοδικείο με κατηγορίες βασανισμών και η υπόθεσή του διαχωρίστηκε. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου προσήχθησαν μόνο οι υπαίτιοι του πραξικοπήματος, διότι το αδίκημα χαρακτηρίστηκε στιγμιαίο -και όχι συνεχές- εξαιρώντας έτσι από τη δίκη την πλειονότητα των στελεχών της δικτατορίας. Στις 23 Αυγούστου του 1975, ο πρόεδρος του 5μελούς Εφετείου Αθηνών Γιάννης Ντεγιάννης εκφώνησε την υπ' αριθμόν 477 απόφαση του δικαστηρίου με την οποία καταδίκαζε εις θάνατον τους Παπαδόπουλο, Παττακό και Μακαρέζο και τους υπόλοιπους είτε σε ισόβια δεσμά ή 20ετή φυλάκιση ή και άλλες μικρότερες ποινές. Τελικά η πολιτική ηγεσία μετέτρεψε όλες τις θανατικές ποινές σε ισόβια. Ο Ντεγιάννης παρέμεινε στο Δικαστικό Σώμα μέχρι το 1981, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του Αρεοπαγίτη. Εκλέχτηκε βουλευτής Επικρατείας το 1981 και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1985 με το ΠΑΣΟΚ. Εκλέχτηκε επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικών και Ιστορικών Μελετών «Σταύρος Καλλέργης» και διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ευβοϊκών Μελετών, μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1996 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Τιμής. Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Κλεψύδρα» (1961), «Απόγευμα» (1963), υπό το ψευδώνυμο Γιάννης Μυράλης «Επιστροφή» (1978), «Προλεγόμενα κάθε μελλοντικής ευτυχίας» (1981) και το βιβλίο «Η Δίκη» (1991). Πέθανε το 2006 σε ηλικία 92 ετών και ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. 

Γιώργος Γιαννουλάτος - Η δίκη της χούντας - 1982 - Θεοδοσόπουλος - Πετρή Σαλπέα - Όλος ο δίσκος
https://www.youtube.com/watch?v=AXJkPPfRAlM

Tη χρονιά του 1981 προβάλλεται το πολιτικό ντοκιμαντέρ «Η δίκη της χούντας» σε σενάριο και σκηνοθεσία του Θεοδόση Θεοδοσόπουλου με την μουσική του συνθέτη Γιώργου Γιαννουλάτου.Την επόμενη χρονιά θα κυκλοφορήσει ακόμα ένα με τίτλο «Η δίκη των βασανιστών» και με ευνόητο περιεχόμενο…Το 1982 θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο η μουσική του Γιαννουλάτου για το πρώτο ντοκιμαντέρ και με ερμηνεύτρια των τραγουδιών που ακούγονταν την Πετρή Σαλπέα παρόλο που στην μεγάλη οθόνη ακούγονταν η Άλκηστης Πρωτοψάλτη.Τους στίχους στα τραγούδια έγραψε ο Γ.Χριστόπουλος αλλά και ο ίδιος ο δημιουργός της ταινίας. Πολύ εκφραστική στα αφηγηματικά μέρη η Ρηνιώ Παπανικόλα,που έκρυβε τον Μίκη στο πλυσταριό της πριν τον στείλουν για… αναμόρφωση…

Νίκος Μπελογιάννης (1915-1952)

Ο Νίκος Μπελογιάννης υπήρξε σημαίνον στέλεχος του ΚΚΕ, το οποίο και εκτελέστηκε με την κατηγορία της κατασκοπείας. Η δίκη του έμεινε στην ιστορία σαν η «υπόθεση Μπελογιάννη» και η εκτέλεσή του, έλαβε μεγάλη δημοσιότητα τόσο εντός Ελλάδος όσο και εκτός και προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις. Ο Μπελογιάννης έμεινε γνωστός και σαν «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», λόγω του κόκκινου γαρύφαλλου που κρατούσε κατά τη διάρκεια της δίκης του. Ο σπουδαίος Ισπανός ζωγράφος Πικασο εμπνεύστηκε ένα σκίτσο από την εικόνα αυτή.  

Ο Μπελογιάννης γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1915 στην Αμαλιάδα. Ήταν γόνος εύπορης οικογένειας αλλά από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στις τάξεις ΚΚΕ. Εισήχθη μάλιστα στη Νομική Σχολή Αθηνών αλλά προτού μπορέσει να αποφοιτήσει, συνελήφθη από το Μεταξικό Καθεστώς και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία. Το 1943 κατάφερε να δραπετεύσει από το Νοσοκομείο "Σωτηρία" και να ενταχθεί στον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου αναλαμβάνοντας μάλιστα το ρόλο του πολιτικού επιτρόπου και διαφωτιστή του Νομού Αχαΐας και αργότερα όλης της Πελ/σου. Συμμετέχει έπειτα στον "Εμφύλιο" αλλά με την τελική ήττα του ΔΣΕ εγκαταλείπει τη χώρα και τον Αύγουστο του 1949 καταφεύγει στην Πολωνία. Τον Ιούνιο του 1950 επιστρέφει κρυφά στην Ελλάδα μέσω Αργεντινής και προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τις διαλυμένες οργανώσεις του ΚΚΕ στην Αθήνα. Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 συλλαμβάνεται από τις αρχές και δικάζεται στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών αφού σύμφωνα με τον νόμο της εποχής το ΚΚΕ είχε κηρυχθεί εγκληματική οργάνωση. Η πρώτη δίκη του Μπελογιάννη ξεκίνησε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 1951 με 92 κατηγορούμενους συνολικά, από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών στο Αρσάκειο Δικαστικό Μέγαρο και ανάμεσα στους στρατοδίκες ήταν και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο οποίος και ψήφισε εναντίον της εκτέλεσης του Μπελογιάννη. Η δίκη ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου με 12 θανατικές καταδίκες όμως λόγω των έντονων πιέσεων που ασκήθηκαν, ο Πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας δηλώνει ότι η απόφαση δεν θα εκτελεστεί. Στις 16 Νοεμβρίου 1951, όμως, ανακαλύπτονται από την Ασφάλεια Προαστίων της Χωροφυλακής ασύρματοι στις περιοχές Καλλιθέας και Γλυφάδας. Οι συσκευές αυτές εξασφάλιζαν την επικοινωνία των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ με την έδρα της Κεντρικής Επιτροπής που βρισκόταν εκτός Ελλάδα όσο και την αποστολή-ανταλλαγή πληροφοριών και εντολών. Συγκεκριμένα ο Νίκος Βαβούδης, ο οποίος είχε εγκαταστήσει σε ειδική κρύπτη στο σπίτι του στην Καλλιθέα τον ασύρματο, προτίμησε παρά να συλληφθεί από τις αρχές να δώσει τέλος στην ζωή του έχοντας προλάβει προηγουμένως να καταστρέψει και τον ασύρματο όπως κι άλλα σημαντικά έγγραφα που είχε στην κατοχή του. Έτσι ξεκινά και πάλι η "υπόθεση Μπελογιάννη" ενώπιον του Διαρκούς Στρατοδικείου Αθηνών και μαζί και άλλοι κατηγορούμενοι προσάγονται σε νέα δίκη. Η δεύτερη δίκη αρχίζει στις 15 Φεβρουαρίου 1952 με βάση αυτή τη φορά τον νόμο περί κατασκοπείας. Ο Μπελογιάννης, στην απολογία του, αρνείται όλες τις κατηγορίες και προβάλλει σαν ηρωικές τις ενέργειες του ίδιου και του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Παρά τις έντονες πιέσει και τις διεθνείς αντιδράσεις το δικαστήριο, καταδικάζει ομόφωνα σε θάνατο την 1η Μαρτίου του 1952 τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του Νίκο Καλούμενο, Δημήτρη Μπάτση, Ηλία Αργυριάδη, Τάκη Λαζαρίδη και Έλλη Παππά. 

Λίγες μέρες αργότερα έρχεται στο φως της δημοσιότητας και το γράμμα του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη, με το οποίο αναλαμβάνει κάθε ευθύνη για την καθοδήγηση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και υπόσχεται να παρουσιαστεί στις αρχές με τον όρο να μην εκτελεσθεί ο Μπελογιάννης. Ακολουθεί τότε η διάψευση από τον Νίκο Ζαχαριάδη από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» του Βουκουρεστίου, αλλά και από το Πολιτικό Γραφείο της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που χαρακτηρίζουν την επιστολή «μύθευμα της Ασφάλειας». Τελικά, παρότι η επιστολή θεωρήθηκε γνήσια δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα αφού η κυβέρνηση δήλωνε ότι δεν θα συναλλαγεί με τον καταζητούμενο Πλουμπίδη. Έτσι παρά τις απέλπιδες προσπάθειες του Πλουμπίδη, τις διεθνείς εκκλήσεις και πιέσεις  για αναβολή, η θανατική καταδίκη δεν αλλάζει ενώ δεν δίνεται χάρη ούτε και από τον Βασιλιά Παύλο. Τελικά στις 30 Μαρτίου 1952, ημέρα Κυριακή και ώρα 04:10 τα χαράματα, ο Μπελογιάννης και οι τρεις σύντροφοί του (Καλούμενος, Μπάτσης και Αργυριάδης)  μεταφέρονται από τις φυλακές Καλλιθέας στο στρατόπεδο του Γουδίου και εκτελούνται δια τυφεκισμού. Η Έλλη Παππά δεν εκτελέστηκε λόγω του παιδιού του Μπελογιάννη που κυοφορούσε και ο Τάκης Λαζαρίδης λόγω του νεαρού της ηλικίας του. 

Ο Μπελογιάννης άφησε πίσω του δύο βιβλία  με θέματα την οικονομική ιστορία της Ελλάδας και την ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας ενώ υπάρχει μουσείο, αγάλματα και οδοί στην μνήμη του ενώ υπάρχει ακόμη και χωριό προς τιμήν του.


Μην καρτεράτε να λυγίσουμε
https://www.youtube.com/watch?v=RQZ1B69knWk
Ποίηση: Φώτης Αγγουλές Μουσική: Θωμάς Μπακαλάκος Από την ταινία "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο" του Ν.Τζίμα (1980)

Ο Μπελογιάννης ζει
https://www.youtube.com/watch?v=BuMAmVyskkk
Στίχοι: Δημήτρης Ραβάνης -Ρεντής Μουσική: Λάκης Χατζής

30 Μάρτη 1952
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Ο λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το μέγα φέρετρο
            του Μπελογιάννη
Γιάννης Ρίτσος 

Γιάννης Ρίτσος