Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

O γοητευτικός ηθοποιός και σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1983). Έκανε σπουδές φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και παρακολούθησε σεμινάρια υποκριτικής με τον καθηγητή του Actor's Studi, μαθήματα χορού με την Κέυ Χόλντεν και μαθήματα φωνητικής στο Ωδείο Αθηνών με την Ηρώ Πάλλη και στο Εθνικό Ωδείο με την Καίτη Παπαλεξοπούλου. Ως ηθοποιός, πρωταγωνίστησε στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο, στο Θεσσαλικό Θέατρο, στο Μέγαρο Μουσικής κ. ά. και  σε έργα κυρίως ρεπερτορίου. Στον κινηματογράφο, έπαιξε στις ταινίες: Μελισσοκόμος του Θ. Αγγελόπουλου, Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις και Συμφωνία χαρακτήρων της Λ. Ρικάκη, Μη περνάς ανάβει κόκκινο της Ι. Μαυράκη. Στην τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στα σήριαλ: Κάθοδος - Οικογένεια - Τρεις σωματοφύλακες - Δόκτωρ Τζούλια και Μις Χάιδω - Αλίκη - Βέρα στο δεξί. Έχει ακόμη εργαστεί σαν βοηθός σκηνοθέτη και υπεύθυνος παραγωγής αλλά έχει σκηνοθετήσει πλειάδα θεατρικών παραστάσεων. Είναι ιδρυτικό μέλος του θεατρικού σχήματος «θεάτρου ΣΥΝ ΚΑΤΙ - σύνολο τέχνης». Διδάσκει υποκριτική από το 1996 και έχει γράψει μάλιστα και τρία θεατρικά έργα.

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος -Σαν μαγεμένο το μυαλό μου

https://www.youtube.com/watch?v=-XpHLh7_BtQ

Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας)

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος -Ένας ξύλινος σταυρός

https://www.youtube.com/watch?v=DpsYCoGtYRI

Στίχοι: Κώστας Βρίρβος

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Πρώτη Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

Μήτσος Ευθυμιάδης (1945-2003)

Ο πεζογράφος Μήτσος Ευθυμιάδης γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1945 στην Αθήνα. Έζησε τα περισσότερά του χρόνια στη Μακεδονία και σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη. Δημοσίευσε διηγήματα και ποιήματα στο περ. "Διαγώνιος"ενώ με το θέατρο ασχολήθηκε από το 1974. Παίχτηκαν τα έργα του: "Προστάτες" από το θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν (1975-1976). "Ο Φώντας" από το θέατρο Στοά (1977-1978) και "Πού πάει το Λεωφορείο" από το θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν (1978-1979). "Ο Φονιάς" από το Θεατρικό Εργαστήρι (1981-1982). Έκτοτε ο Μήτσος Ευθυμιάδης σιώπησε για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια καθώς η επόμενη θεατρική του εμφάνιση έγινε το 1997, με το έργο «Πέρα από τη νύχτα» που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Καλατζόπουλος. Στο διάστημα που μεσολάβησε, ο Ευθυμιάδης καταπιάστηκε με πολλά και διαφορετικά ήδη τέχνης, με τη σκηνοθεσία ("Εμιγκρέδες" του Μρόζεκ, "Περιμένοντας τον Γκοντό" και "Τέλος του παιχνιδιού" του Μπέκετ), τη μετεγγραφή έργων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας όπως ο "Προμηθέας Δεσμώτης" του Αισχύλου και τους "Ιππείς" του Αριστοφάνη αλλά και το μυθιστόρημα. Πιστός στο λαϊκό θέατρο, συμμετείχε και σε κείμενα επιθεώρησης, για την παράσταση του 1997 στο «Δελφινάριο» με τίτλο «Ελλην εξασθενής» και συνεργάτες του στη γραφή των κειμένων τους Γιώργο Σκούρτη και Λάκη Μιχαηλίδη. Ο Μήτσος Ευθυμιάδης απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 2003 σε ηλικία 58 στην Αθήνα.

Χάθηκε η επανάστασή μας 
https://www.youtube.com/watch?v=uAHX6BVfRxY

Στίχοι: Μήτσος Ευθυμιάδης

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς

Δίσκος: "Παραστάσεις", 1976

Αν ήξερα ανάγνωση γραφή αν ήταν το σπαθί δικό μου

https://www.youtube.com/watch?v=39298r6gvqI
Στίχοι: Μήτσος Ευθυμιάδης
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος: "Παραστάσεις", 1976

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΥΤΟ ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ
''ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ''   ΤΟΥ Μ.ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ

Δημήτρης Λέντζος

Ο λογοτέχνης, ποιητής, στιχουργός και ζωγράφος Δημήτρης Λέντζος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1952. Εργάστηκε ως πωλητής, ως βιομηχανικός εργάτης, και ως υπάλληλος στην Ολυμπιακή Αεροπορία. Εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα «Ελευθερία» από το 1988 ως το τέλος της ζωής του. Καλλιέργησε κυρίως την ποίηση, ενώ κριτικογράφησε ιδίως μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας που εξέδιδε. Ασχολήθηκε επίσης με την ψηφιακή ζωγραφική, καθώς και το φωτορεπορτάζ και την αστική φωτογραφία δρόμου. Στίχους του μελοποίησαν πολλοί γνωστοί και δημοφιλείς συνθέτες όπως οι Χρήστος Λεοντής και Μιχάλης Τερζής όπως και της πιο νέας γενιάς συνθετών όπως οι Νεοκλής Νεοφυτίδης, Γιώργος Καγιαλίκος, Στάθης Γκότσης κ.ά. Επίσης ττα τραγούδια τραγούδησαν και μερικές πολύ σπουδαίες φωνές όπως του Δημήτρη Μητροπάνου, του Γιώργου Νταλάρα, του Νίκος Δημητράτος κ.ά.. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά από τον Γιενς Μπύκερ και τον Κλάους Έκχαρτ. 

Έρωτας Αρχάγγελος
https://www.youtube.com/watch?v=r2DCl_A_72k
Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος
Μουσική: Χρήστος Λέντζος
Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Να ΄χεις τύχη
https://www.youtube.com/watch?v=h91nvMuKeDQ
Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος
Μουσική: Μιχάλης Τερζής
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας  

Μάρθα Βούρτση

Γεννήθηκε στις.12 Οκτωβρίου 1937 στην Οδησσό της πρώην ΕΣΣΔ και έλαβε αυστηρή ρώσικη ανατροφή. Η οικογένειά της εγκαταστάθηκε από την Οδησσό στην Αθήνα. Ο πατέρας της ήταν μαέστρος και εκ των ιδρυτών της Λυρικής Σκηνής (1942) ενώ η μητέρα της ήταν ζωγράφος. Η ίδια εμφανίστηκε σε αρκετές ασπρόμαυρες Ελληνικές ταινίες ερμηνεύοντας με μεγάλη επιτυχία κυρίως δραματικούς και μελό ρόλους της εποχής της (Αυτή που δε λύγισε, Είναι μεγάλος ο καημός, Απόκληροι της κοινωνίας, Καρδιά μου πάψε να πονάς, Με πόνο και με δάκρυα κ.α). Ενδεικτικό της τεράστιας απήχησής της στους ρόλους αυτους ήταν το γεγονός ότι το ονοματεπώνυμό της ταυτιστηκε με το  κλάμα. Παράλληλα έκανε θέατρο και αργότερα έκανε και κάποιες εμφανίσεις στην μικρή οθόνη (τηλεοπτικό θέατρο και σήριαλ). Ήταν παντρεμένη με τον στιχουργό Φώντα Φιλέρη.

Μάρθα Βούρτση - ένα αστέρι πεφτεί πεφτεί
https://www.youtube.com/watch?v=YkZuFPHzCgw
Στίχοι-Μουσική: Απόστολος Καλδάρας

Μάρθα Βούρτση - Νάχα το γλάρου τα φτερά
https://www.youtube.com/watch?v=0G6_a93eweQ
Στίχοι: Φώντας Φιλέρης
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Απο την ταινια ΄΄Τώρα που φεύγω απ΄ τη ζωή΄΄, 1966

Δημήτρης Μητροπάνος (1948-2012)

2 Απριλίου 1948 - 17 Απριλίου 2012 

Γεννήθηκε στην Αγία Μονή Τρικάλων και πέθανε στην Αθήνα. Ήταν μόλις 64 ετών αλλά η φωνή και τα τραγούδια του, θα μας θυμίζουν και θα μας τον συντροφεύουν...

Για τον Δημήτρης Μητροπάνος μπορεί κάλλιστα να πεί κάποιος ότι έκανε δύο καριέρες: Την πρώτη σαν καθαρά λαϊκός τραγουδιστής μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μια δεύτερη πολύ πιο ολοκληρωμένη σαν λαϊκός-έντεχνος ερμηνευτής. Ένα στοιχείο που τον καθιστά σαν ένα από τους σημαντικότερους της σύγχρονης εποχής. Σημαντική ήταν η συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ, με την οποία έκανε τη δεύτερη μεγάλη καριέρα. Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί τη στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο "έντεχνες" διαδρομές, διατηρώντας όμως πάντα την ταυτότητα του λαϊκού. Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι "Για να σ' εκδικηθώ") και Νίκου Πορτοκάλογλου ("Κλείνω κι έρχομαι") αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Οι συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα και το Φίλιππο Γράψα ("Η εθνική μας μοναξιά" το 1992 και "Παρέα με έναν ήλιο" το 1994) συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. Παράλληλα, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας. Με τις λαϊκές επιτυχίες του σημάδεψε το χώρο της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον απεριόριστο σεβασμό του πανελληνίου. Μεγάλες, διαχρονικές του επιτυχίες ήταν τα τραγούδια "Σ' αναζητώ στη Σαλονίκη", "Πάντα γελαστοί", "Ρόζα", "Τα λαδάδικα", "Αλοίμονο", "Σβήσε το φεγγάρι", "Απόψε σε θέλω", "Άκου", "Θές", "Σ΄αγαπώ σαν αμαρτία", "Κιφ", "Μάνα που ζώ", Στης Ψυχής το παρακάτω", Το ροκ το ελληνικό είναι ζεμπέκικο"

Μηχανή του Χρόνου: Δημήτρης Μητροπάνος

https://www.youtube.com/watch?v=x2EcQv3TbQ4

 

Έρωτας Αρχάγγελος
https://www.youtube.com/watch?v=15lJPc7fQBs

Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος

 

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

 

Πρώτη Εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

 

Το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου

https://www.youtube.com/watch?v=nn0mUknmyz0
Στίχοι: Φίλιππος Γράψας

Μουσική: Μάριος Τόκας

Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Πάμπλο Νερούδα [Pablo Neruda (1904-1973)]

12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973

"Έχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ο,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι' αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ' αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές "Ποιητικές Πραμάτειες" που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης."

Pablo Neruda, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασοάλτο, ήταν Χιλιανός συγγραφέας και ποιητής.  Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητής του 20ού αιώνα στη Λατινική Αμερική. Του απονεμήθηκε το 1971 το Νόμπελ Λογοτεχνίας, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις λόγω της πολιτικής του δραστηριότητας. Εξέδωσε ποιητικές συλλογές ποικίλου ύφους, όπως ερωτικά ποιήματα, έργα που διέπονται από τις αρχές του σουρεαλισμού, ακόμα και κάποια που θα μπορούσαν να θεωρηθούν πολιτικό μανιφέστο. Τον Απρίλιο του 2013, ακριβώς 40 χρόνια μετά το θάνατό του, άρχισε η εκταφή του πτώματός του, με σκοπό να διακριβωθεί αν ο Νερούδα είχε πέσει θύμα δολοφονικής επίθεσης (δηλητηρίαση) από πράκτορες του δικτατορικού καθεστώτος. Ο Γκαμπριέλ Γκαρθία Μάρκες θα γράψει για αυτόν, ότι αποτελεί τον μεγαλύτερο ποιητή του 20ου αιώνα, σε όλες τις γλώσσες. Ο Μικης Θεοδωράκης βοηθά στο να γίνουν τα έργα του πιο γνωστά, με αποκορύφωμα το Canto General, ενώ δίσκο με ποιήματά του ετοίμασε ο Βασίλης Δημητρίου με μεταφράσεις του Λευτέρη Παπαδόπουλου και ερμηνευτές την Αλέκα Αλιμπέρτη και τον Νίκο Βασταρδή. [1]

41 Χρόνια χωρίς τον Πάμπλο Νερούδα

https://www.youtube.com/watch?v=w77aFGozBcA

Τούτοι δω εφέρανε τουφέκια γεμάτα μπαρούτι

https://www.youtube.com/watch?v=Sm_3xxJtGdg

Ποίηση: Pablo Neruda Απόδοση: Δανάη Στρατηγοπούλου

Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Χοακίν Μουριέτα

https://www.youtube.com/watch?v=eWIHD36n9Ys

Ποίηση: Pablo Neruda (Ελεύθερη απόδοση στίχων: Λευτέρης Παπαδόπουλος)

Μουσική: Βασίλης Δημητρίου

Εκτέλεση: Νίκος Βασταρδής & Αλεκα Αλιμπέρτη

Από το δίσκο "Δόξα και Θάνατος - Pablo Neruda" του Βασίλη Δημητρίου, 1975

Ο Joaquin Murrieta Carrillo (1829-1853) υπήρξε ο Μεξικανός Robin Hood, ο Ρόμπιν Χουντ του El Dorado, ο οποίος εδρασε στην Καλλιφόρνοα την περίοδο του 1850 κατά την περίοδο του "πυρετού του Χρυσού" στην Καλλοφόρνια.  Από την πλευρά των Μεξικανών θεωρείται πατριώτης ενώ από την πλευρά των Αμερικανών σαν κλέφτης.
 
Το 1919 ο Johnston McCulley εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Don Diego de la Vega  του γνωστού σε όλους Zorro από το βιβλίο του 1854 με τίτλο The Life and Adventures of Joaquin Murrieta, The Celebrated California Bandit του John Rollin Ridge.

Federico García Lorca [Φ. Γκ. Λόρκα (1898-1936)]

( 5 Ιουνίου 1898 - 18 Αυγούστου 1936 )

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα «Εγώ ποτέ δεν θα γίνω πολιτικός. Είμαι επαναστάτης, γιατί δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης»

Ο Λόρκα είναι ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς της γενιάς του. Ασχολήθηκε επίσης και με τη ζωγραφική και τη μουσική. Όλα του όμως τα όνειρα τέλειωσαν στις 19 Αυγούστου του 1936. Σε ηλικία μόλις 38 ετών, δολοφονήθηκε στην περιοχή της Γρανάδα από ένα εκτελεστικό απόσπασμα 12 ατόμων, αποτελούμενο από αστυνομικούς, εθελοντές αλλά και κρατούμενους, τους οποίους υποχρέωσαν να διαπράξουν τη δολοφονία υπό την απειλή της εκτέλεσης. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν γνώριζαν καν ποιος είναι αυτός που είχαν διαταχθεί να σκοτώσουν. Για τη δολοφονία κατηγορήθηκαν ακροδεξιοί πολιτικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι, μέλη επιφανών οικογενειών της Γρανάδας, καθώς και κάποιοι προερχόμενοι από την άκρως συντηρητική οικογένεια του πατέρα του, οι οποίοι ήταν έξαλλοι με τον πατέρα του και ως εκδίκηση σκότωσαν τον γιο. Ο τάφος του Λόρκα δε βρέθηκε ποτέ ενώ νέα στοιχεία δίνουν νέο στίγμα για τον εντοπισμό του.

Οι κορυφαίες του δημιουργίες: Το Σπίτι Της Μπερνάρντα Άλμπα, Ματωμένος Γάμος, Γέρμα, Θρήνος Για Τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, τραγωδίες με θέμα τη κοινωνική καταπίεση κι έκδηλο το ανθρώπινο στοιχείο.

Σπουδαίοι Έλληνες συνθέτες όπως ο Θεοδωράκης, ο Λεοντής, ο Ξαρχάκπς, ο Μαμαγκάκης, ο Μάνος Λοΐζος και ο Νότης Μαυρουδής μελοποίησαν στην Ελλάδα τα ποιήματα του. Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος απέδωσε εξαιρετικά τους στίχους του.

Σαν σήμερα δολοφονείται ο Φ. Γκ. Λόρκα

https://www.youtube.com/watch?v=D-mdXyMByB4&spfreload=10

Λούζεται η αγάπη μου - 1974     

https://www.youtube.com/watch?v=ooCF0iYg0zE

Στίχοι: Federico Garcia Lorca Απόδοση: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Νίκος Καββαδίας - Federico Garcia Lorca

https://www.youtube.com/watch?v=Ke1GxUDUSrM&spfreload=10

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

 

Νίκος Καββαδίας - Federico García Lorca

Δύο εθνικές ταυτότητες συναντώνται Ελένη Τσιντώνη

 

http://www.eens.org/EENS_congresses/2010/Tsintoni_Eleni.pdf

Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798)

Ρήγας Βελεστινλῆς

Θούριος Ὕμνος & Βιογραφικὰ Στοιχεῖα

Συγγραφέας, πολιτικός στοχαστής, επαναστάτης, εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής ημών  Επαναστάσεως. Ο ίδιος υπέγραφε ως «Ρήγας » ή «Ρήγας ο Θεσσαλός» και ουδέποτε ως «Φεραίος», κάτι που ίσως να είναι δημιούργημα μεταγενέστερων λογίων. Γεννήθηκε μάλλον στο Βελεστίνο, στις αρχαίες Φερές της Θεσσαλονίκης το 1757, από εύπορη οικογένεια. Τα νεανικά του χρόνια είναι βυθισμένα στην αχλύ του θρύλου και είναι δύσκολο να ανιχνευθούν τα πραγματικά γεγονότα. Ζώντας όμως σ΄ένα ανώτερο πνευματικό περιβάλλον, όπως το Βουκουρέστι κατέβαλε πάσαν επιμέλεια για να μάθει ιταλικά, γερμανικά και γαλλικά. Στο πολιτικό του έργο, ο Ρήγας απέβλεπε στην απελευθέρωση και ενοποίηση όλων των Βαλκανικών λαών και φυσικά όλου του ελληνικού στοιχείου που ήταν διασκορπισμένο σε Ανατολή και Δύση. Επηρεασμένος βαθύτατα από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, πίστεψε στην ανάγκη της επαφής των Ελλήνων με τις νέες ιδέες που σάρωναν την Ευρώπη. Παράλληλα με τις εκδοτικές του δραστηριότητες, ο Ρήγας προετοίμαζε και την αναχώρησή του από την Αυστρία, κυρίως εξαιτίας του επαναστατικού κλίματος που είχε καλλιεργήσει η Γαλλική Επανάσταση και της διάθεσής του να ενισχύσει τις προσπάθειες του Ναπολέοντα. Ο Ρήγας συνελήφθη στην Τεργέστη την 8η Δεκεμβρίου του 1797 μαζί με τον Περραιβό. Ο Ρήγας (41 χρονών) και οι επτά σύντροφοί του με συνοδεία των αυστριακών αρχών παραδόθηκαν στις αρχές Μαΐου 1798 στους Τούρκους του Βελιγραδίου και φυλακίστηκαν στον πύργο Νεμπόισα. Εκεί, 40 μέρες μετά και μετά από συνεχή βασανιστήρια, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη.

 ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ, ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ

https://www.youtube.com/watch?v=xSdOhX2PjNQ&spfreload=10

Όλα τα έθνη πολεμούν
https://www.youtube.com/watch?v=BNWXOGcimLQ
Ποίηση: Ρήγας Φεραίος
Μελοποίηση: Χρήστος Λεοντής
Εκτέλεση: Χρήστος Σίκκης & Χορωδία

 Ολόκληροι οι σίχοι του ποιήματος
Ο Γέρος του Μωριά, είχε πει για τον Ρήγα ότι «Εστάθη ο μεγαλύτερος ευεργέτης της φυλής μας. Το μελάνι του θα είναι πολύτιμο ενώπιον του Θεού, όσο το αίμα του άγιο.» (Τερτσέτης, Άπαντα)

Ο Θούριος Ύμνος του Ρήγα Βελεστινλή (126 στίχοι)
https://www.youtube.com/watch?v=qQfWf8jda7g
Εστία Θέατρο Ερινέως

"Τα τραγούδια του Ρήγα είναι γνήσια πατριωτικά. Τα γέννησε ο πατριωτικός πόνος, η αγάπη της πατρίδας και η πίστη στην ιδέα της ελευθερίας. " Ηλ. Βουτιερίδης

ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Άρθρον 35. Όταν η διοίκηση βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμνει τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάσταση, ν’ αρπάξει τ’ άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ’ όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο απ’ όλα τα χρέη του.  

Γιώργος Μεράντζας

Ο Γιώργος Μεράντζας είναι ένας από τις εμβληματικές φωνές της μεταπολίτευσης και του πολιτικού τραγουδιού εν γένει. Ο Μεράντζας συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς όπως ο Θάνος Μικρούτσικος (Τροπάρια για φονιάδες /1977, Φουέντε Οβεχούνα /1977, Ιχνογραφία/Ο γέρος της Αλεξάνδρειας /1981) και ο Χρήστος Λεοντής (Παραστάσεις /1975, Μαντζουράνα στο κατώφλι /1980). Συμμετείχε σε δεκάδες συναυλίες μαζί τους στις αρχές του '80, συμμετοχή που αποτυπώθηκε στο δίσκο: Λεοντής/Μικρούτσικος/ Συναυλίες 81.

Η Δίκοπη ζωή
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Γιώργος Μεράντζας
Εικόνες απ' την ταινία "Germania Anno Zero" (1948) του Ρ.Ροσελλίνι.

Χίλιοι φυλάνε

https://www.youtube.com/watch?v=555c-EXF7GM&spfreload=10

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Εκτέλεση: Γιώργος Μεράντζας

Στρατηγός Μακρυγιάννης "ΕΙΤΕ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"

Τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη αποτελούν τη αυτοβιογραφία του στρατηγού της Ελληνικής Επανάστασης Ιωάννη Μακρυγιάννη (1797 – 1864). Στις εξιστορήσεις του αποτυπώνει τις σκέψεις για τη δράση του, ενώ το έργο του είναι ένα από τα πρώτα δείγματα του είδους. Ο Μακρυγιάννης άρχισε να γράφει τα Απομνημονεύματά του στο Άργος, όταν υπηρετούσε την Κυβέρνηση Καποδίστρια ως αρχηγός της εκτελεστικής δυνάμεως Πελοποννήσου, και συγκεκριμένα από τις 26 Φεβρουαρίου 1829. Το έργο που ξεκίνησε στο Άργος το συνέχισε στο Ναύπλιο και κυρίως στην Αθήνα. Τα χειρόγραφα του Μακρυγιάννη ανακάλυψε αργότερα ο ιστοριοδίφης και συγγραφέας Γιάννης Βλαχογιάννης (1867 – 1945) όπου και εξέδωσε το 1907.

Επιλογή Αποσπασμάτων

[...] ἕνα πράμα μόνον μὲ παρακίνησε κ᾿ ἐμένα νὰ γράψω, ὅτι τούτην τὴν πατρίδα τὴν ἔχομεν ὅλοι μαζί, καὶ σοφοὶ καὶ ἀμαθεῖς καὶ πλούσιοι καὶ φτωχοὶ καὶ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ καὶ οἱ πλέον μικρότεροι ἄνθρωποι· [...] Ἔγραψα γυμνὴ τὴν ἀλήθεια, νὰ εἰδοῦνε ὅλοι οἱ Ἕλληνες ν᾿ ἀγωνίζωνται διὰ τὴν πατρίδα τους, διὰ τὴν θρησκεία τους, νὰ ἰδοῦνε καὶ τὰ παιδιά μου καὶ νὰ λένε· «Ἔχομεν ἀγῶνες πατρικούς, ἔχομεν θυσίες», ἂν εἶναι ἀγῶνες καὶ θυσίες. [...] Ὅτι θὰ εἶναι καλὰ δικά τους. Ὄχι ὅμως νὰ φαντάζωνται γιὰ τὰ κατορθώματα τὰ πατρικά, ὄχι νὰ πορνεύουν τὴν ἀρετὴ καὶ νὰ καταπατοῦν τὸν νόμον καὶ νά ῾χουν τὴν ἐπιρροὴ γιὰ ἰκανότη. (Επίλογος)

Κι᾿ ἂν εἴμαστε ὀλίγοι εἰς τὸ πλῆθος τοῦ Μπραΐμη, παρηγοριώμαστε μ᾿ ἕναν τρόπον, ὅτι ἡ τύχη μας ἔχει τοὺς Ἕλληνες πάντοτε ὀλίγους. Ὅτι ἀρχὴ καὶ τέλος, παλαιόθεν καὶ ὡς τώρα, ὅλα τὰ θερία πολεμοῦν νὰ μᾶς φᾶνε καὶ δὲν μποροῦνε· τρῶνε ἀπὸ ῾μάς καὶ μένει καὶ μαγιά. Καὶ οἱ ὀλίγοι ἀποφασίζουν νὰ πεθάνουν· κι᾿ ὅταν κάνουν αὐτείνη τὴν ἀπόφασιν, λίγες φορὲς χάνουν καὶ πολλὲς κερδαίνουν. (Βιβλ. Α, Κεφ. 8).

Κι᾿ αυτείνη η πατρίδα δεν λευτερώθη με παραμύθια, λευτερώθη μ᾿ αίματα και θυσίες κι᾿ από αυτά έγινε βασίλειον- κι᾿ όχι να βραβεύωνται ολοένα οι κόλακες, κ᾿ οι αγωνισταί ν᾿ αδικιώνται. Ότι όταν σκοτώνονταν οι αγωνισταί, αυτείνοι κοιμώνταν. Κι᾿ όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας. Να ᾿ρθη ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός, και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ᾿χω, στραβός θα να είμαι. Ότι σ᾿ αυτείνη θα ζήσω, δεν έχω σκοπόν να πάγω αλλού. (Βιβλ. Γ, Κεφ. 1)

[...] δουλέψαμεν ὅλοι μαζί, νὰ τὴν φυλάμεν κι᾿ ὅλοι μαζὶ καὶ νὰ μὴν λέγη οὔτε ὁ δυνατὸς «ἐγώ», οὔτε ὁ ἀδύνατος. Ξέρετε πότε νὰ λέγη ὁ καθεὶς «ἐγώ»; Ὅταν ἀγωνιστῆ μόνος του καὶ φκειάση, ἢ χαλάση, νὰ λέγη ἐγὼ· ὅταν ὅμως ἀγωνίζονται πολλοὶ καὶ φκειάνουν, τότε νὰ λένε «ἐμεῖς». Εἴμαστε εἰς τὸ «ἐμεῖς» κι᾿ ὄχι εἰς τὸ «ἐγώ». Καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ μάθωμεν γνώση, ἂν θέλωμεν νὰ φκειάσωμεν χωριόν, νὰ ζήσωμεν ὅλοι μαζί.
(Επίλογος)

Κι᾿ αὐτείνη ἡ πατρίδα δὲν λευτερώθη μὲ παραμύθια, λευτερώθη μ᾿ αἵματα καὶ θυσίες· (Βιβλ. Γ, Κεφάλαιον 1)

Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακοροίζικους, οπού ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης. (Βιβλ. Α,Κεφ. 9)

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ (1794 - 1864) 

https://www.youtube.com/watch?v=P55hvanZvUc

Ο ήλιος εβασίλεψε (Χορωδία)

https://www.youtube.com/watch?v=a5R2m1HgYMk

Τότε ἔκατζε ὁ Γκούρας καὶ οἱ ἄλλοι καὶ φάγαμεν ψωμί· τραγουδήσαμεν κ᾿ ἐγλεντήσαμεν. Μὲ περικάλεσε ὁ Γκούρας κι᾿ ὁ Παπακώστας νὰ τραγουδήσω· ὅτ᾿ εἴχαμεν τόσον καιρὸν ὁποῦ δὲν εἴχαμεν τραγουδήση – τόσον καιρόν, ὁποῦ μας ἔβαλαν οἱ ῾διοτελεῖς καὶ γγιχτήκαμεν διὰ νὰ κάνουν τοὺς κακούς τους σκοπούς. Τραγουδοῦσα καλά. Τότε λέγω ἕνα τραγούδι· 

 

Ὁ Ἥλιος ἐβασίλεψε,Ἕλληνά μου, βασίλεψε καὶ τὸ Φεγγάρι ἐχάθη
κι᾿ ὁ καθαρὸς Αὐγερινὸς ποὺ πάει κοντὰ τὴν Πούλια,
τὰ τέσσερα κουβέντιαζαν καὶ κρυφοκουβεντιάζουν.
Γυρίζει ὁ Ἥλιος καὶ τοὺς λέει, γυρίζει καὶ τοὺς κρένει·
«Ἐψὲς ὁποῦ βασίλεψα πίσου ἀπὸ μία ραχούλα,
ἄκ᾿σα γυναίκεια κλάματα κι᾿ ἀντρῶν τὰ μυργιολόγια
γι᾿ αὐτὰ τὰ ῾ρωικά κορμιὰ στὸν κάμπο ξαπλωμένα,
καὶ μέσ᾿ τὸ αἷμα τὸ πολὺ εἶν᾿ ὅλα βουτημένα.
Γιὰ τὴν πατρίδα πήγανε στὸν Ἅδη, τὰ καϊμένα.

Ὁ μαῦρος ὁ Γκούρας ἀναστέναξε καὶ μοῦ λέγει: «Ἀδελφὲ Μακρυγιάννη, σὲ καλὸ νὰ τὸ κάμῃ ὁ Θεός, ἄλλη φορὰ δὲν τραγούδησες τόσο παραπονεμένα. Αὐτὸ τὸ τραγούδι σὲ καλὸ νὰ μᾶς βγῇ. – Εἶχα κέφι, τοῦ εἶπα, ὁποῦ δὲν τραγουδήσαμεν τόσον καιρόν. Ὅτι εἰς ταρδιὰ πάντοτες γλεντούσαμεν. (Βιβλ. Α,Κεφ. 9)
https://www.youtube.com/watch?v=bJ1Rkqp9NzA

"Ο ήλιος εβασίλεψε Έλληνα μου" του Στρατηγού Μακρυγιάννη

https://www.youtube.com/watch?v=eAFrtnbP-EY

"Ο ήλιος εβασίλεψε" από τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη σε μουσική Χρήστου Λεοντή. Τραγουδά ο συνθέτης με τη συνοδεία χορωδίας. Το τραγούδι περιλαμβάνεται στο δίσκο "Καντάτα Ελευθερίας" (1999

Εἶχα δυὸ ἀγάλματα περίφημα, μιὰ γυναίκα κι᾿ ἕνα βασιλόπουλο ἀτόφια – φαίνονταν οἱ φλέβες· τόση ἐντέλειαν εἶχαν. Ὅταν χάλασαν τὸν Πόρον, τά ῾χαν πάρη κάτι στρατιῶτες καὶ εἰς τ᾿ Ἄργος θὰ τὰ πουλοῦσαν κάτι Εὐρωπαίων· χίλια τάλλαρα γύρευαν. Ἄντεσε κ᾿ ἐγὼ ἐκεῖ, πέρναγα· πῆρα τοὺς στρατιῶτες, τοὺς μίλησα· «Αὐτὰ καὶ δέκα χιλιάδες τάλλαρα νὰ σᾶς δώσουνε, νὰ μὴν τὸ καταδεχτῆτε νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν πατρίδα μας. Δι᾿ αὐτὰ πολεμήσαμεν». (Βγάζω καὶ τοὺς δίνω τρακόσια πενήντα τάλλαρα.)· κι᾿ ὅταν φιλιωθοῦμεν μὲ τὸν Κυβερνήτη, (ὅτι τρωγόμαστε), τὰ δίνω καὶ σᾶς δίνει ὅ,τι τοῦ ζητήσετε διὰ νὰ μείνουν εἰς τὴν πατρίδα ἀπάνου». Καὶ τά ῾χα κρυμμένα. Τότε μὲ τὴν ἀναφορά μου τὰ πρόσφερα τοῦ Βασιλέως νὰ χρησιμέψουν διὰ τὴν πατρίδα. (Βιβλ.. Γ.  1 Σημείωση )

ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ

 

Γιῶργος Σεφέρης: Ἕνας Ἕλληνας - ὁ Μακρυγιάννης

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/george_seferis/enas_ellhnas_o_makrygiannhs.htm

Νεκτάριος ἐλάχιστος® ἐποίει. ©2007.