Η οπαδική βία στην Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της μια μακρά λίστα θυμάτων τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Η «μακάβρια λίστα του θανάτου» περιλαμβάνει πολυάριθμα θύματα που έχασαν τη ζωή τους σε συμπλοκές, επιθέσεις και επεισόδια με οπαδικό υπόβαθρο.
https://youtu.be/ldGa9LF7feU?is=TCtryVMnTLl1MdYX
Ακολουθούν τα ονόματα ορισμένων από τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους σε επεισόδια που συνδέονται με τον οπαδισμό:
9 Σεπτεμβρίου 1983: Άρης Δημητριάδης (18 ετών) - Φίλαθλος του ΠΑΟΚ
26 Οκτωβρίου 1986: Χαράλαμπος Μπλιώνας (29 ετών) - Φίλαθλος της ΑΕΛ
13 Ιανουαρίου 1991: Γιώργος Παναγιώτου (17 ετών) -Φίλαθλος του ΟΣΦΠ
10 Απριλίου 1991: Ευθύμιος Λιάκας (21 ετών) και Κώστας Ντόλιας (25 ετών) -Φίλαθλοι του ΠΑΟΚ
12 Μαΐου 1993: Γιώργος Καρνέζης (25 ετών) - Φίλαθλος του ΠΑΟ
29 Μαρτίου 2007: Μιχάλης Φιλόπουλος (22 ετών) -Φίλαθλος του ΠΑΟ
5 Σεπτεμβρίου 2011: Γιάννης Ρουσάκης (21 ετών) -Φίλαθλος του ΠΑΟ
14 Σεπτεμβρίου 2014: Kώστας Κατσούλης (46 ετών) - Φίλαθλος του Εθνικού Πειραιώς σε παιχνίδι της Γ' Εθνικής Κατηγορίας
27 Απρίλιος 2017: Νάσος Κωνσταντίνου (24 ετών) - Κύπριος φίλαθλος του ΠΑΟΚ ο οποίος υπέκυψε κάποιες μέρες αργότερα.
5 Ιανουαρίου 2020: Τόσκο Μποζατζίσκι (28 ετών) -Οπαδός της Botev Plovdiv, ο οποίος ήρθε μαζί με φίλους του στη Θεσσαλονίκη για το παιχνίδι ΑΡΗΣ - ΠΑΟΚ. Οι οπαδοί της βουλγαρικής ομάδας είναι αδελφοποιημένοι με αυτούς του Άρη.
1η Φεβρουαρίου 2022: Άλκης Καμπανός (19 ετών) - Φίλαθλος του Άρη
7 Αυγούστου 2023: Μιχάλης Κατσούρης (29 ετών) - Φίλαθλος της ΑΕΚ
Δεκέμβριος 2023: Γιώργος Λυγγερίδης (31 ετών - Αστυνομικός) - Τραυματίστηκε στα επεισόδια στου Ρέντη, κατέληξε αργότερα)
«Εγώ πεθαίνω· όμως εσείς να είστε μονοιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα».
Ο Καραϊσκάκης έγινε περισσότερο γνωστός μετά την ενηλικίωσή του. Νεαρός έπεσε στα χέρια του Αλή Πασά και αρχικά υπηρέτησε στην αυλή του και τον ακολούθησε στην εκστρατεία του κατά του πασά Πασβάνογλο στη Βουλγαρία. Στη εκστρατεία εκείνη ο Καραϊσκάκης αιχμαλωτίσθηκε από τις δυνάμεις του Πασβάνογλου και κρατήθηκε για κάποιο χρόνο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην αυλή του Αλή Πασά. Το καλοκαίρι του 1820 όταν πολιορκήθηκε ο Αλή Πασάς από τα σουλτανικά στρατεύματα, ο Καραϊσκάκης παρέμεινε μαζί του και αγωνίστηκε υπέρ του. Αργότερα, όμως, προσχώρησε στους πολιορκητές, αλλά γρήγορα απομακρύνθηκε και από αυτούς.
Κατά τους πρώτους μήνες του 1821 προσπάθησε να εξεγείρει σε επανάσταση κατά των Τούρκων την περιοχή της Βόνιτσας, στην αρχή ανεπιτυχώς, διότι οι προύχοντες της περιοχής θεωρούσαν πως δεν ήταν ακόμη κατάλληλος χρόνος. Στη συνέχεια πήγε στα Τζουμέρκα, όπου ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης, η οποία διαδόθηκε πολύ γρήγορα στις όμορες επαρχίες και από εκεί στο Μακρυνόρος όπου και συμμετείχε ο ίδιος στις γενόμενες εκεί συμπλοκές.
Στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης θα βρεθεί στα Άγραφα δίπλα στον θείο του Γώγω Μπακόλα και το Γιαννάκη Ράγκο με τον οποίον όμως θα έρθει σε εντονη προστριβή αφού αξίωνε και αυτός την αρχηγία των Αγράφων. Η πρώτη σημαντική νίκη του οπλαρχηγού Γεώργιου Καραϊσκάκη, δόθηκε στονΆη Βλάση, όπου με 800 περίπου άνδρες εμπόδισαν τις δυνάμεις του Κιουταχή να διέλθουν μέσω των Αγράφων στο πολιορκούμενο Μεσολόγγι. Η νίκγ αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εδραίωση της φήμης του Καραϊσκάκη και είχε αποφασιστική σημασία για τη στάση του εντός του επαναστατικού αγώνα των Ελλήνων και στην μετέπειτα ανάδειξή του σε έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές της.
Ο Καραϊσκάκης ζήτησε επίμονα να διορισθεί αρχηγός των ελληνικών όπλων της επαρχίας των Αγράφων. Αλλά ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος δεν δέχθηκε προκρίνοντας ως καταλληλότερο τον Ράγκο. Μάλιστα τα πράγματα οδηγήθηκαν στα άκρα όταν ο Μαυροκορδάτος κατηγόρησε τον Καραϊσκάκη ότι είχε στείλει επιστολή στον Ομέρ Βρυώνη με την οποία τκυ υποσχόταν να του παραδώσει το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό. Τελικά στις 25 Ιουνίου 1824 η Κυβέρνηση του αναγνώρισε όλους τους βαθμούς και τα αξιώματά του.
Αμέσως μετά την αποκατάστασή του διατάχθηκε από την Κυβέρνηση να εκστρατεύσει στην Ανατολική Στερεά επικεφαλής 300 μισθοφόρων. Επίσης, χωρίσθηκε και η περιοχή των Αγράφων σε δύο τμήματα και το μεν ανατολικό αποδόθηκε στον Καραϊσκάκη, το δε δυτικό στον Γιαννάκη Ράγκο.
Στα τέλη όμως του 1824 ο Καραϊσκάκης έλαβε μέρος μαζί με τον Κίτσο Τζαβέλλα και άλλους Ρουμελιώτες στον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο. Στις αρχές του Μαΐου του 1825 ο Καραϊσκάκης επανέρχεται στη Στερεά και κατά τα μέσα του καλοκαιριού βρίσκεται σε πλήρη δράση διορισμένος ως γενικός αρχηγός όλων των εκτός Μεσολογγίου ελληνικών στρατευμάτων. Αντίπαλοί του πλέον είναι ο Ιμπραήμ Πασάς της Αιγύπτου στην Πελοπόννησο και ο Κιουταχής. Οι μάχες που μένονται σε όλα τα μέτωπα είναι σκληρές όμως στο τέλος η Πολιορκία της Ακρόπολης και η Μάχη της Αράχωβας θα αποδειχθούν αποφασιστικής σημασίας νίκες για τους Έλληνες.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1827 ο Καραϊσκάκης επιστρέφει στην Ελευσίνα αφού είχε ελευθερώσει όλη την Στερεά Ελλάδα, εκτός του Μεσολογγίου, της Βόνιτσας και της Ναυπάκτου. Στις αρχές του Απριλίου του 1827 προσήλθαν και οι, διορισμένοι από τη Συνέλευση της Τροιζήνας, Κόχραν ως "στόλαρχος πασών των ναυτικών δυνάμεων" και Τσωρτς, ως "διευθυντής χερσαίων δυνάμεων", προκειμένου να συνδράμουν τον Αγώνα. Με τους δύο αυτούς ξένους ο Καραϊσκάκης βαθμιαία περιήλθε σε έριδες, τόσο για την τακτική του πολέμου, όσο και κατά την οργάνωση για την κατά μέτωπο επίθεση. Οι διορισμοί των ξένων εκείνων προσώπων υπήρξαν αναμφίβολα το μοιραίο σφάλμα που ανέτρεψε την έκβαση του Αγώνα. Και τούτο διότι προσπαθούσαν να εφαρμόσουν τακτικές οργανωμένου στρατού αγνοώντας τις τακτικές των Ελλήνων, την ψυχολογία τους, αλλά και τις μορφολογικές δυνατότητες της περιοχής, επιζητώντας την έξοδο με κατά μέτωπο επίθεση σε πεδιάδα, επειδή ακριβώς, δεν γνώριζαν το είδος αυτό του πολέμου που επιχειρούσαν μέχρι τότε οι Έλληνες. Έτσι η ανάμιξη αυτών στις πολεμικές ενέργειες με ταυτόχρονες διαταγές του ενός και του άλλου παρέλυσαν τις διαταγές του Καραϊσκάκη. Αυτό οδήγησε τον Αρχιστράτηγο να επεμβαίνει προσωπικά μέχρι αυτοθυσίας σε όλες τις συμπλοκές, ακόμη και τις μικρότερες, ένα ακόμη μοιραίο σφάλμα των περιστάσεων εκείνων. Αντίθετα ο Κολοκοτρώνης του τόνιζε ότι είναι ανάγκη «να σώσει τον εαυτόν του για να σωθεί και η πατρίδα».
Το απόγευμα της 22ας Απριλίου, ακούστηκαν πυροβολισμοί από ένα Κρητικό οχύρωμα. Οι Κρήτες είχαν προκαλέσει τους Τούρκους σε μάχη και καθώς εκείνοι απαντούσαν οι εχθροπραξίες γενικεύτηκαν. Ο Καραϊσκάκης, παρότι άρρωστος βαριά με πυρετό, έφτασε στον τόπο της συμπλοκής. Εκεί μια σφαίρα τον τραυμάτισε θανάσιμα στο υπογάστριο. Ο ήρωας μεταφέρθηκε στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι και αφού μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων, υπαγόρευσε τη διαθήκη του που ιδιόχειρα υπέγραψε, πέθανε.
Ένας Κύπριος αγωνιστής ονόματι Σταυριανός Ιωάννης από τη Λόφου, περιγράφει στα απομνημονεύματά του, το τέλος του Καραϊσκάκη, υποστηρίζοντας ότι αυτό προήλθε από όχι από τουρκικό βόλι αλλα από ελληνικό χέρι, υπονοώντας δύο Σουλιώτες οπλαρχηγούς.
Ο Καραϊσκάκης https://www.youtube.com/watch?v=xx80VMNx7c8
Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης
Εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Της καλογριούλας γιε, έλα στα όνειρά μας
κι έτσι ματωμένος, πες μας Στρατηγέ
πόσα απέχει ο θάνατος απ’ τη λευτεριά μας
Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη https://youtu.be/YIlSrilFbos?si=DtAuthyhNPHw6QdR Μουσική-Εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Μισελληνισμός ή ανθελληνισμός αποκαλείται η αντιπάθεια ή το μίσος προς τους Έλληνες, την Ελλάδα ή τον ελληνικό πολιτισμό. Πρόκειται για φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί σε διάφορους πολιτισμούς και ιστορικές περιόδου. Ο μισελληνισμός, ξεκίνησε ήδη από την Αρχαιότητα, συνεχίστηκε τόσο στην Μεσαιωνική περίοδο, όσο και στην Νεότερη. Τα αίτα του ποικίλουν αφού πολιτισμικοί, γλωσσικοί, θρησκευτικοί, εδαφικοί, πολιτικοί, κοινωνικοί, οικονομικοί λόγοι έτρεψαν κατά καιρούς διάφορους λαούς σε τέτοιες αντιλήψεις και θεωρίες. Εβραίοι, Ρωμαίοι, Παππικοί, Αυστριακοί, Άγγλοι, Βούλγαροι, Τούρκοι, Αλβανοί, Σοβιετικοί, Αμερικανοί, Αυστραλοί και Ευρωπαίοι έχουν κατά καιρούς δείξει σαφή δείγματα του μισελληνισμού τους.
Δυστυχώς, υπάρχουν και πολλοί ντόπιοι ανθέλληνες που μισούν την ίδια τους την πατρίδα, την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τους αγώνες της και τους ανθρώπους της. Ο φθόνος, η ζήλεια, η μικροψυχία αλλά και η ιδεολογική τύφλωση κα κομματική τους παράκρουση ξεπερνά πολλές φορές και τους ξένους συναδέλφούς του δηλητηριάζοντας με τις σφαλερές απόψεις τις ψυχές των νέων γενιών. Αν τελικά χαθούμε ως έθνος θα το χρωστούμε σε αυτούς τους υπανθρώπους.
Διαθέτουμε ελάχιστες πληροφορίες για τη ζωή του Αριστοφάνη -του μεγάλου Αθηναίου σατιρικού ποιητή- και συχνά, στοιχεία για τη βιογραφία του, αντλούνται από τις ίδιες τις κωμωδίες του και γι΄ αυτό πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα. Ο Αριστοφάνης γεννήθηκε περί το 445 π.Χ. στην Αθήνα και μεγάλωσε τα χρόνια, που ξεκίνησε για την Αθήνα και τους κατοίκους της, μία εποχή ειρήνης και άνθησης, κατά την οποία στην πολιτική ζωή κυριαρχούσε η προσωπικότητα του Περικλή, και η οποία διήρκεσε μέχρι την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου το 431 π.Χ.. Ο Αριστοφάνης ήταν γιος του Φιλίππου, γνήσιου Αθηναίου, από τον Δήμο Κυδαθηναίων. Για τη ζωή του, όμως, μόνο ελάχιστα μας είναι σήμερα γνωστά. Νυμφεύτηκε νωρίς κι απέκτησε τρεις γιους, τον Φίλιππο, τον Νικόστρατο και τον Αραρότα. Ο τελευταίος ήταν κι αυτός σατιρικός ποιητής.
Ο Αριστοφάνης θεωρείται σαν ο σημαντικότερος και ο κατ΄εξοχήν εκπρόσωπος της αρχαίας αττικής κωμωδίας έχοντας κερδίσει 10 μεγάλα πρώτα βραβεία στα Μεγάλα Διονύσια και τα Λήναια. Συνέγραψε 46 κωμωδίες και από αυτές σώζονται 11 ακέραιες [Αχαρνείς (425 π.Χ.), Ιππείς (424 π.Χ.), Νεφέλες (423 π.Χ.), Σφήκες (422 π.Χ.), Ειρήνη (421 π.Χ.), Όρνιθες (414 π.Χ.), Λυσιστράτη (411 π.Χ.), Θεσμοφοριάζουσες (411 π.Χ.), Βάτραχοι (405 π.Χ.), Εκκλησιάζουσες (392 π.Χ.), Πλούτος (388 π.Χ.)] ενώ παραδίδονται 924 αποσπάσματα [Δαιταλείς (427 π.Χ.), Βαβυλώνιοι (426 π.Χ.), Γεωργοί (424 π.Χ.), Ολκάδες (423 π.Χ.), Προάγων (422 π.Χ.), Αμφιάραος (414 π.Χ.), Πλούτος α' (408 π.Χ.), Γηρυτάδης (407 π.Χ.), Κώκαλος (387 π.Χ.), Αιολοσίκων β' (386 π.Χ.), Ταγηνισταί].
Από τα έργα του φαίνεται πως είχε εξαιρετική μόρφωση, γενική και ειδική. Γνώριζε άριστα τα έργα των προηγούμενων ποιητών και φρόντισε να τελειοποιηθεί στη σκηνική τέχνη. Ήταν πνευματώδης ευφυολόγος, χιουμορίστας και με περίσσεια τόλμη καυτηρίαζε, προπάντων τους δημαγωγούς, τους σοφιστές και τους Αθηναίους πολιτκούς της εποχής. Φαίνεται πως γνώριζε πολύ καλά τις τραγωδίες του Αισχύλου και επίσης ήταν άριστος γνώστης των "Ωδών" του Πίνδαρου και του Στησίχορου. Εκείνος όμως που επέδρασε πολύ στο ύφος, στη τεχνική και στη γλώσσα του, ήταν ο Ευριπίδης, παρόλο που αποτελούσε το μόνιμο στόχο των επιθέσεων και των διακωμωδήσεών του. Από τα έργα του διαπνέεται ένας έντονος αντιπολεμικός χαρακτήρας αλλά συγχρόνως και μία πολεμική κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος της Αθήνας, αντίθετα, τα ύστερα έργα του ασχολούνται με ζητήματα της ιδιωτικής περιουσίας. Ο Αριστοφάνης θεωρείται από πολλούς σαν μέγας γλωσσοπλάστης.Ο Αριστοφάνης πέθανε στα μέσα της δεκαετίας του 380 π.Χ. και ο γιος του, ο Αραρώς, δίδαξε στα τελευταία χρόνια της ζωής του πατέρα του τις κωμωδίες του πατέρα του "Κώκαλον" και "Αιολοσίκωνα" ενώ δίδαξε και δικά του πρωτότυπα έργα. Τέλος τα έργα του Αριστοφάνη είχαν σημαντική επίδραση σε μεταγενέστερους συγγραφείς, ιδιαίτερα σε Άγγλους σατιρικούς του 17ου και 18ου αιώνα.
Ο εξαιρετικός ηθοποιός Στέλιος Μάινας γεννήθηκε την 1 Οκτωβρίου 1957 στην Ερμούπολη τηςΣύρου και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων (ξενοδοχειακές σπουδές) και αργότερα τελείωσε τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1982. Στα μετέπειτα χρόνια, εργάστηκε ως ηθοποιός σε πολλά από τα κεντρικά και περιφερειακά θέατρα της Αθήνας και της επαρχίας. Ο πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία "Λούφα και Παραλλαγή" του 1984 ενώ η πρώτος του ρόλος στην τηλεοπτική ήταν στην σειρά "Συνωμοσία" του 1989 στην ΕΤ-2. Έγινε ευρύτερα γνωστός με τη συμμετοχή του στην κωμική τηλεοπτική σειρά του Αντ1 «Οι Μεν Και Οι Δεν» (1993-1996). Έκτοτε έπαιξε σε πάρα πολλές άλλες τηλεοπτικές σειρές με πιο σημαντικές το "Μαύρα Μεσάνυχτα" (2008-09) και "Το Νησί" (2010-11). Το 2015 ο Μάινας κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για τον ρόλο του στην ταινία «Τετάρτη 04:45». Ακόμη το 2010 ο Μάινας παρουσιάζει την πρώτη του συγγραφική απόπειρα με το βιβλίο «Τα φαινόμενα απατούν», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη και πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων και κειμένων, κάποια από τα οποία έχουν δημοσιευτεί στο περ. Homme.Τέλος ο ηθοποιός είναθ νυμφευμένος με την επίσης ηθοποιό Κάτια Σπερελάκη.
ΜΕΝ ΚΑΙ ΔΕΝ - Κουλίδου Band
https://www.youtube.com/watch?v=Jln3YrYBkNw
3ος Κύκλος - Επ. 94 - All that jazz
Στέλιος Μάινας - Η θητεία
https://www.youtube.com/watch?v=tR6L7ZOEnEo
Από την εορταστική εκπομπή "ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ".
Στίχοι-Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Μενιδιάτης.
Ο διάσημος Ιταλός τραγουδοποιός, ηθοποιός και σκηνοθέτης Λούτσιο Ντάλλα (Lucio Dalla), γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1943 στη Μπολόνια. Ξεκίνησε την καριέρα του μέσα από το jazz συγκρότημα Rheno Dixieland. Το 1964 θα παρουσιάσει την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά. Το 1971 παρουσιάζει το "Gesù bambino" το οποίο και σηματοδότησε την τεράστια καριέρα του. Διεθνώς γνωστός θα γίνει κατά τη δεκαετία του 1980 καθώς ασίγνωστο είναι το τραγούδι του Caruso (1986), που τραγούδησε και με τον Λουτσιάνο Παβαρόττ αλλά και τον Αντρέα Μποτσέλι ενώ στα ελληνικά το απέδωσε εξαιρετικά και ο Κώστας Χατζλης σε μετάφραση Νίνας Ναχμία. Μεταξύ των μεγάλων επιτυχιών του, τα Anna e Marco (που μετέφεραν στα ελληνικά οι αδελφοί Κατσιμίχα), Piazza Grande, Come e' profondo il mare και το L'anno che verra', που μετέφερε στα ελληνικά ο Διονύσης Σαββόπουλος (Καλέ μου φίλε, σου γράφω, ενώ η Μαρία Φαραντούρη έγραψε ένα δίσκο με τραγούδια της). Ο Λούτσιο Ντάλλα πέθανε στις 1 Μαρτίου2012 στο Μοντρέ της Ελβετίας τρεις μέρες μετά τα 69 του γενέθλια και μετά από 50 χρόνια καριέρας.
Η συνέντευξη του Lucio Dalla στη Φαίη Σκορδά
https://www.youtube.com/watch?v=m6E0XLt29Fs
Μάρκος και Άννα
https://www.youtube.com/watch?v=hzpQmaznQ0w
Ελληνικοί Στίχοι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας Μουσική: Lucio Dalla Πρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
https://www.youtube.com/watch?v=r7wvmPM8LYA
Διονύσης Σαββόπουλος - Ένα τραγουδάκι του Lucio Dall
Νίκος Ζαχαριάδης -Ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, Γ.Γ. του ΚΚΕ (1903-1973)
Σεραφείμ Μάξιμος-μαρξιστής διανοούμενος, οικονομολόγος, ηγετικό στέλεχος του ΣΕΚΕ, βουλευτής του ΚΚΕ, και μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος (1899-1962)
Πέτρος Κόκκαλης -Ιατρός και αντιστασιακός. Βασικός συνεργάτης του Νίκου Ζαχαριάδη και κύριος υπεύθυνος του παιδομαζώματος, του προγράμματος αποστολής παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (1896-1962)
Μανώλης Γλέζος -Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης, βουλευτής, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Τη νύχτα της 30ής προς 31 Μαΐου 1941 μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη (1922-2020) Γιώργος Σιάντος -Κορυφαίο στέλεχος του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, καθοδηγητής του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και της ΠΕΕΑ (1890-1947) Στέργιος Αναστασιάδης -Ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ από το Μεσοπόλεμο μέχρι και τον Εμφύλιο όπου εκτελέστηκε (1906-1949) Λεωνίδας Κύρκος -Επί σειρά ετών βουλευτής και πρόεδρος του ΚΚΕ Εσωτερικού και της Ελληνικής Αριστεράς (1924-2011) Νίκος Πλουμπίδης -Μία από τις πλέον τραγικές φυσιογνωμίες στην ιστορία του ΚΚΕ έχοντας στιγματιστεί ως συνεργάτης της Ασφάλειας από τον Ζαχαριάδη (1902-1954) Χαρίλαος Φλωράκης (Καπετάν Γιώτης) -Γ.Γ, του ΚΚΕ από το 1972 μέχρι το 1989 (1914-2005) Νίκος Μπελογιάννης -Ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και στέλεχος του ΔΣΕ, ο οποίος εκτελέστηκε το 1952 με την κατηγορία της κατασκοπείας (1915-1952) Γρηγόρης Λαμπράκης -Ιατρός, αθλητής και πολιτικός που δολοφονήθηκε από παρακρατικούς.(1912-1963) Ηλίας Ηλιού -Βουλευτής, δικηγόρος, συγγραφέας και πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (1904-1985) Ηλίας Τσιριμώκος -Πολιτικός και μέλος της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην Συμφωνία της Βάρκιζας. Πρόεδρος της Βουλής και Πρωθυπουργός κατά την περίοδο της Αποστασίας 1965 (1907-1968) Δημήτρης Γιωτόπουλος -Επιφανές στέλεχος του τροτσκιστικού κινήματος στη δεκαετία 1925-1935 και ο ηγέτης του ρεύματος του Αρχειομαρξισμού. Πατέρας του Αλ. Γιωτόπουλου (1901-1965) Βασίλης Νεφελούδης -Βουλευτής και μέλος του Π.Γ. και γραμματέας της Κ.Ε του ΚΚΕ. Πρωτεργάτης στα κινήματα της Μέσης Ανατολής. Υποστηρικτής της Ανανεωτικής Αριστεράς (1906-2004) Γρηγόρης Φαράκος -Γ.Γ. του ΚΚΕ τη περίοδο 1989-1991 και διευθυντής της εφ. Ριζοσπάστης (1923-2007)
Ανδρέας Λεντάκης -Πολιτικός, στοχαστής και συγγραφέας με σημαντική αντιδικτατορική δράση (1935-1997) Νίκος Κωνσταντόπουλος -Πρόεδρος του Συνασπισμού και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (1942-) & Ζωή Κωνσταντοπούλου -Κόρη του προαναφερθέντος, πρώην Πρόεδρος της Βουλής και ιδρυτής ενός βραχύβιου πολιτικού κόμματος όταν και διαγράφηκε από το ΣΥΡΙΖΑ (1976-) Αλέκα Παπαρήγα -Η πρώτη γυναίκα Γ.Γ. του ΚΚΕ από το 1991 μέχρι το 2013 (1945-) Αλέξης Τσίπρας -Πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Πρωθυπουργός της Ελλάδος την περίοδο 2015-2019 (1974-)
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ( 9 )
Στέφανος Σαράφης: Υποστράτηγος του ΕΛΑΣ, εξέχουσα πολιτική φυσιογνωμία, αρχικά του φιλελεύθερου-βενιζελικού χώρου, και αργότερα της Αριστεράς (1890-1957)
Θανάσης Κλάρας (Άρης Βελουχιώτης) - Στρατιωτικός ηγέτης του ΕΛΑΣ (1905-1945) Μάρκος Βαφειάδης (Καπετάν Μάρκος) -Ηγετική φυσιογνωμία του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής, της Εθνικής Αντίστασης και, κατόπιν, του Ελληνικού Εμφυλίου, απομακρύνθηκε από τον Ζαχαριάδη ως Τιτοϊκός (1906-1992) Δημήτρης Βλαντάς -Ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ και του ΔΣΕ (1908-1985) Γεώργιος Βοντίτσιος (Γιώργος Γούσιας) -Σημαίνων στέλεχος και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, βασικός συνεργάτης του Νίκου Ζαχαριάδη (1912/15-1979) Νίκος Βαβούδης -Μαχητής των Διεθνών Ταξιαρχιών στον Ισπανικό Εμφύλιο, σύνδεσμος στον ΕΛΑΣ στην τελευταία περίοδο της Κατοχής και ασυρματιστής στην Αθήνα του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ. Αυτοκτόνησε για να μην πιαστεί ζωντανός (1906-1951) Ανδρέας Μούντριχας (Καπετάν Ορέστης) -Καπετάνιους του ΕΛΑΣ κατά την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης. Μετά τα Δεκεμβριανά αποχώρησε από τους κόλπους της Αριστεράς και έγινε συντηρητικός συνδικαλιστής. Γιάννης Σαλάς -Ιδρυτής της ΑΣΟ, αντισυνταγματάρχη του ΔΣΕ (1908-1949)
Γυφτοδήμος (Κωνσταντίνος Καραγιώργης) -Ιατρός, δημοσιογράφος και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Διαφώνησε με την πολιτική του Ζαχαριάδη και τελικά βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από το ίδιο του το Κόμμα (1905-1954)
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ (ψευδώνυμα Δημητριάδης ή Ψαράς) λοχίας του Κόκκινου Στρατού και στέλεχος του ΚΚΕ. Κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά συγκρότησε μαζί με άλλους πράκτορες της Ασφάλειας την Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε από την ΌΠΛΑ την περίοδο των Δεκεμβριανών (1898-1944).
ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ / ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ / ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΙ ( 8 ) Δημήτρης Γληνός -Εκπαιδευτικός, συγγραφέας και πολιτικός (1882-1943) Νίκος Σβορώνος (1911-1989) Νίκος Μαρκάτος (1944-) Γιάνης Βαρουφάκης -Βουλευτής, Υπουργός Οικονομικών και ο οποίος ίδρυσε ένα μικρό πολιτικό κόμμα (1961-) Μαρία Ρεπούση -Βουλευτής (1954-) Νίκος Κοτζιάς -Υπουργός Εξωτερικών (1950-) Κώστας Δουζίνας (1951-) Σπύρος Μαρκέτος (1931-2012)
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ / ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ( 13 ) Κώστας Βιδάλης -Μέλος του ΕΑΜ και δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη ο οποίος δολοφονήθηκε από παρακρατικούς(1904-1946) Νίκος Καρβούνης(1880-1947) -Μέλος του ΕΑΜ, δημοασιογράφος και ποιητής
ΣΤΕΛΕΧΟΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ( 9 ) Ηλέκτρα Αποστόλου -Στέλεχος της ΟΚΝΕ, της ΕΠΟΝ και του ΚΚΕ, δολοφονήθηκε από την Ειδική Ασφάλεια το 1944 στην Αθήνα (1912-1944) Έλλη Παππά-Η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη (1920-2009) Τάκης Λαζαρίδης -Μέλος στο Κ.Κ.Ε. από το 1945-1975 (1928-) Χρήστος Μαλτέζος-Διετέλεσε Γραμματέας της ΟΚΝΕ. Δολοφονήθηκε, μετά από βασανιστήρια στις φυλακές της Κέρκυρας, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά. (1908-1938) Μαρία Καραγιώργη-Κομμουνίστρια (1918-2012) Ρένα Χατζηδάκη-Κόρη της Λιλής Ζωγράφου. Λογοτέχνης (1943-2003) Βλάσης Μακαρωνάς-Μέλος της ΟΠΛΑ και ένας εκ των δολοφόνων της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη. Εκτελέστηκε το 1948 Αλέξανδρος Γιωτόπουλος -Γιος του Δημήτρη Γιωτόπουλου, ο οποίος φέρεται ως ιδρυτικό στέλεχος και αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη με το ψευδώνυμο "Λάμπρος" (1944-) Δημήτρης Κουφοντίνας -Αρχιεκτελεστής της 17Ν (1958-)
ΆΛΛΟΙ ( 2 ) Μιχάλης Ράπτης, περισσότερο γνωστός σε διεθνές επίπεδο ως Μισέλ Παμπλό, υπήρξε Έλληναςτροτσκιστής, ηγετική μορφή του τροτσκιστικού κινήματος κατά τα πρώτα χρόνια μετά το πέρας του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1911-1996)
Μαρία Δαμανάκη -Εκφωνήτρια στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, πρώην βουλευτής, πρώην Επίτροπος της ΕΕ, πρώην σύζυγος του Γιώργου Κιμούλη Μέντης Μποστάνογλου (Μποστ) -σκιτσογράφος, γελοιογράφος (1918-1995)
.jpeg)
.jpeg)
