Greek composer, song-writer, orchestral conductor and theatrical entrepeneur. Born 1906 in Piraeus, Greece.
"Πρωτοεμφανίζεται σαν μουσικοσυνθέτης στο Θ. Κεντρικόν με τον «Παπαγάλο» του Βώττη. Συνέθεσε μουσική για οπερέτες και επιθεωρήσεις: «Παλιάτσος» (κειμ. Βώττη), «Κοκότα με τους μενεξέδες» (1932) για το θ. Ζ. Νταλμάς - Δράμαλη - Μιχ. Κοφινιώτη. Στο Θ. Μακέδο, εκτός της μουσικής που συνέθεσε για επιθεωρήσεις, διηύθυνε και την ορχήστρα. Από το 1932 έγραφε ο ίδιος και έργα και ανέλαβε την επιχείρηση στο Θ. Αλάμπρα («Τσαλαπετεινός»). Επίσης συνεργάσθηκε με τους Χρήστο Γιαννακόπουλο, Αλέκο Σακελλάριο σε μουσικά έργα, καθώς και με τους Γ. Ασημακόπουλο - Β. Σπυρόπουλο και Π. Παπαδούκα κ.ά. Το 1940 ανέβασε το έργο «Φράουλες» στου Σαμαρτζή.— Μετά τον πόλεμο ασχολείται με θεατρικές επιχειρήσεις, σαν θεατρώνης και ιμπρεσάριος. — Ίδρυσε την Καλλιτεχνική Εταιρεία «Ορφεύς», την οποία διευθύνει, και η οποία μέχρι σήμερα συνεχίζει την δραστηριότητα της στον τομέα μετακλήσεως ξένων συγκροτημάτων και σολίστ. Επί 5ετία συνεργάσθηκε με τον Θ. Κρίτα."
"Οι Διόσκουροι του ελληνικού θεάτρου": Η κριτική της εποχής αντιμετώπισε το δίδυμο Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου ως τους σημαντικότερους κωμωδιογράφους της γενιάς τους (επαινώντας ιδιαίτερα τα Ένας ήρως με παντούφλες και Η Μεγάλη Παρένθεσις[¡]). Το σερί των επιτυχιών τους, ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς και χρονογράφους της γενιάς τους να καταπιαστούν με τη θεατρική κωμωδία, αφήνοντας μια μεγάλη σειρά από έργα που παίζονται ακόμα και σήμερα. Πολλές φορές όμως κατηγορήθηκαν για προχειρότητα, λόγω της υπερπαραγωγικότητάς τους.
Αλέκος Σακελλάριος (1913-1991): Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, υπήρξε από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού. Εκτός απ' την συνεργασία του με τον Χρήστο Γιαννακόπουλου, εργάστηκε και με τους περισσότερους επιθεωρησιακούς συγγραφείς της εποχής του. Έγραψε, μόνος ή συνεργαζόμενος, περίπου 200 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικά σενάρια.
Χρήστος Γιαννακόπουλος (1909-1963): Από το 1939 άρχισε να συνεργάζεται στενά με τον Αλέκο Σακελλάριο στις επιθεωρήσεις και κωμωδίες, τραγούδια και κινηματογραφικά σενάρια: Οι Γερμανοί ξανάρχονται, Ένας ήρωας με παντούφλες, Χαμένα όνειρα[¡], Δεσποινίς ετών 39, Θανασάκης ο πολιτευόμενος, Ένα βότσαλο στη λίμνη, Αλίμονο στους νέους και σε άλλα έργα. Μόνος του έγραψε τις κωμωδίες Οι μεγάλοι και οι μικροί και Μια τσουκνίδα στις βιολέτες.
Η νεαρή τραγουδίστρια Ειρήνη Τουμπακη γεννήθηκε στη Ρόδο και κατάγεται από μουσική οικογενεία. Το 2000 ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές της στο Εθνικό ωδείο και παράλληλα άρχισε να συνεργάζεται σε μουσικές σκήνες και λαϊκά πάλκα, δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες. Εχει συμμετέχει σε συναυλίες στην Αυστραλία,την Αμερική,την Κύπρο,τη Γερμανία,την Ουγγαρία,το Ισραηλ, Γενεβη, Γκρενόμπλ, Τεριεστη. Το 2007 συμμετείχε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ερμηνεύοντας το τραγούδι "Ελεγεία" (σε στίχους Δανάης Μαστρογιάννη και μουσική Αντώνη Κυζούλη) αποσπώντας το δεύτερο βραβείο. Το 2007 συμμετείχε στο δίσκο "πράγματα απλά" ερμηνεύοντας παλαιότερα λαϊκά τραγούδια και δύο νέα του Πέτρου Βαγιόπουλου σε στίχους Γιώργου Κλεφτογιώργου και Αντώνη Παπαϊωάννου.Το 2010 συμμετείχε στο δίσκο "10 γυναικείες φωνές" του Πέτρου Δουρδουμπάκη με τιτλο "Σκιές" και επίσης συμμετείχε στο δισκο του Μπάμπη Τσέρτου ,"Στου παραδείσου το βυθό" , σε μουσική Νικήτα Βοστάνη και στιχους του Μάρκου Σαριμανώλη, με τρία νέα τραγουδια. Το 2011, με το σχημα Κοντρα Τέμπο στο οποίο και ειναι μέλος, κυκλοφόρησε το δισκο με τίτλο "Τραγουδια απο το Περιβολι του Γιώργου Ζαμπέτα ". Το 2012 συμμετέχει στο δισκο <<Ιωνια>> Μπάμπης Τσέρτος στα μονοπάτια της παράδοσης. Το Νοέμβρη του 2014 συμμετείχε στο δισκο "ο Νοεμβρης των ματιών της"ένας δισκος σε μουσικη Απολλωνα Κουσκουμβεκακη. Το 2016 συμμετείχε στο δίσκο "Το τέλειο έγκλημα" του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, με το τραγούδι "Τωρα πια ειν'αργα". Το καλοκαίρι του 2016 κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δισκος "Της ζωής μου η γραμμή" σε μουσικές του Βαγγέλη Μαχαίρα ενώ αρχές του 2018 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός της δίσκος, σε μουσικές Απόλλωνα Κουσκουμβεκάκη και στίχο Μαρία Σπυράτου και Αναστασία Μητσοπούλου.
Μπάμπης Τσέρτος & Ειρήνη Τουμπάκη -Σβήσε με απ΄ το χάρτι https://www.youtube.com/watch?v=EKQpnCF8il8 Στίχοι: Χρήστος Γιαννακόπουλος Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Ιουλία Καλογρίδη γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1981 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείο Αθηνών (2000-2004) και πτυχίο στην Επικοινωνία (MME) του Αμερικανικού Κολλεγίου ενώ παρακολούθησε και σεμινάρια διάφορα Υποκριτικής, Αυτοσχεδιασμού, Κινηματογράφου. Έχει παίξει σε θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις της και στη συγγραφή και στην σκηνοθεσία ενώ τραγουδάει και με την μπάντα της, την JK Band.[Τρύφων Θωμόπουλος (πιάνο), Παντελής Πασχαλίδης (τρομπέτα), Χρήστος Κορομηλάς (μπάσο), Sera Bellos (ντραμς)].
Ιουλία Καλογρίδη -Θα σε πάρω να φύγουμε
https://www.youtube.com/watch?v=J9IlGZXBeQw
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπάρτακος
Ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και στιχουργός Χρήστος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1909. Στη θεατρική συγγραφή ήταν αυτοδίδακτος και η πρώτη του εμφάνιση ως θεατρικού συγγραφέα ήταν το 1929, ενώ ως το 1939 συνεργάστηκε με πολλούς συγγραφείς σε κωμωδίες, επιθεωρήσεις και οπερέτες. Από το 1939 άρχισε να συνεργάζεται στενά με τον Αλέκο Σακελλάριο στις επιθεωρήσεις και κωμωδίες, τραγούδια και κινηματογραφικά σενάρια όπως "Οι Γερμανοί ξανάρχονται", "Ένας ήρωας με παντούφλες", "Δεσποινίς ετών 39", "Θανασάκης ο πολιτευόμενος", "Ένα βότσαλο στη λίμνη", "Αλίμονο στους νέους" κ.ά.. Μόνος του έγραψε τις κωμωδίες "Οι μεγάλοι και οι μικροί" και "Μια τσουκνίδα στις βιολέτες". Ο συγγραφέας ο Γιαννακόπουλος σκιαγράφησε το χαρακτήρα του Έλληνα μικροαστού με τις αντιφάσεις, τις ψευδαισθήσεις και τα αδιέξοδα που αντιμετώπιζε. Ξεχώρισε ιδιαίτερα για την αμεσότητα της γραφής του, την ευαισθησία την αισιοδοξία και την οικειότητά του. Πέθανε όμως νέος στις 12 Φεβρουαρίου 1963. Ο Γιαννακόπουλος όμως αποδείχθηκε και σπουδαίος στιχουργός έχοντας γράψει αλλά και συνυπογράψει μαζί με Αλέκο Σακελλάριο πολύ μεγάλες επιτυχίες όπως τα τραγούδια "Άλα άνοιξε κι άλλη μπουκάλα", "Άστα τα μαλλάκια σου", "Είμαι άντρα και το κέφι μου θα κάνω", "Έλα κοπέλα μου", "Θα γυρίσει κι ο τροχός", "Θα σε πάρω να φύγουμε", "Το κορίτσι θέλει θάλασσα", "Πάμε σαν άλλοτε", "Σβήσε με απ΄ το χάρτη", "Το μονοπάτι", "Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά", "Το τραμ το τελευταίο" ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι και ο αδελφός του ο Γιώργος Γιαννακόπουλος ήταν επίσης στιχουργός με εξίσου μεγάλες επιτυχίες όπως "Ας πεθάνω να γλίτωνα", "Η βαλίτσα", "Η σκλάβα", "Η ταμπακέρα", "Θέλω κοντά σου να μείνω", "Ο πασατέμπος", "Ρίκοκο" κ.ά..
Ο τραγουδιστής του ελαφρού τραγουδιού και ηθοποιός Κώστας Μανιατάκης πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1934 και το 1936 εμφανίστηκε ως πρωταγωνιστής στην οπερέτα "Ο χορός των Εθνών". Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με θιάσους και έπαιξε κυρίως σε μουσικά έργα, οπερέτες και επιθεωρήσεις. Έγραψε τη μουσική κωμωδία "Η πόρτα του Παράδεισου" και δύο επιθεωρήσεις. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους θιάσους στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη και περιόδευσε στην επαρχία και στο εξωτερικό. Ήταν εξαιρετικός τενόρος που ερμήνευσε μια μεγάλη γκάμα τραγουδιών, κλασσικά, ελαφρά, λαϊκά αλλά και σατιρικά. Έκανε λαμπρή καριέρα ως τραγουδιστής σε διάφορα νυκτερινά κέντρα και γρήγορα απέκτησε το τίτλο του τραγουδιστή των σαλονιών. Ενδεικτικά μερικές από τις επιτυχίες του ήταν το "Τι έχεις κι όλο κλαις", "Ελενάκι μου", "Γιατί, γιατί", Το 'χω παράπονο", "Μες των ματιών σου τις γαλάζιες θάλασσες", "Αγάπη μου που να ΄σαι" κ.α ενώ έγραψε ο ίδιος τους στίχους πολλών τραγουδιών. Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1979.
Κώστας Μανιατάκης -Ένας φίλος ήρθε απόψε απ΄ τα παλιά https://www.youtube.com/watch?v=X-PIojNX_Jo Στίχοι: Φίλων Αρίας Μουσική: Γιώργος Μουζάκης
Η Πάολα Νικολέσκο γεννήθηκε το 1916 στην Αθήνα και λίγο μετά τη γέννηση της, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στον Βόλο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Παυλίνα Σπηλιωτοπούλου. Φοίτησε στο "Ωδείο Βόλου" και σε μία μαθητική επίδειξη του Ωδείου την ξεχώρισε ο διευθυντής του "Ωδείου Αθηνών", Κωστής Νικολάου, ο οποίος και ανέλαβε τα έξοδα των σπουδών της (πιάνο, μονωδία και μελοδραματική). Από το "Ωδείο Αθηνών" αποφοίτησε με άριστα και πρωτοεμφανίστηκε, ως ξεχωριστό ταλέντο, στη σκηνή της "Μάντρας" του Αττίκ. Το 1931 πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην οπερέτα, "Cin-Ci-Là" του Carlo Lombardo. Σχημάτισε δικό της θίασο και σε συνεργασία με πρωταγωνιστές της εποχής, έδωσε εξαιρετικά επιτυχημένες παραστάσεις οπερέτας και επιθεώρησης στην Αθήνα, την επαρχία αλλά και την Κωνσταντινούπολη, την Αίγυπτο και το Σουδάν. Από τις παραστάσεις προέκυψαν και μεγάλες επιτυχίες της στον χώρο του ελαφρού τραγουδιού. Στη διάρκεια του πολέμου εργάστηκε υπέρ της "Φανέλας Του Στρατιώτου". Μεταπολεμικά ταξίδεψε και έδωσε συναυλίες στο Παρίσι και το Λονδίνο, ενώ πραγματοποίησε και δεκαετή περιοδεία στις Η.Π.Α. Πέθανε το 1990.
Πάολα Πάολα
https://www.youtube.com/watch?v=ZDH8q-ZRsDA
Στίχοι-Μουσική: Χρήστος Χαιρόπουλος
Εκτέλεση: Πάολα
Από την εκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου "¨Οι παλιοί μας φίλοι" (ΕΤ-1)
Τέτοια μάτια γαλανά
https://www.youtube.com/watch?v=2geToz4gCUQ
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος - Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Από την επιθεώρηση "Γαλανός Ουρανός" του 1944, που ο έγραψε ο Σακελλάριος για την πανέμορφη χορεύτρια Λίντα Άλμα.
Ο συνθέτης του ελαφρού τραγουδιού Γιώργος Μουζάκης γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1922 στην Αθήνα. Έκανε την πρώτη επίσημη του εμφάνιση ως τρομπετίστας το 1938 και ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1946. Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών (1939-1947) και συνέχισε εκπαίδευση στην Αυστρία και Γερμανία (1952-1954). Έγραφε μουσική κυρίως για το θέατρο, για βαριετέ και για χορό. Διατηρούσε δική του ορχήστρα από το 1940. Ο ίδιος έπαιζε τρομπέττα, πιάνο, φλίκορν και τρομπόνι. Τη δική του σφραγίδα φέρουν περίπου 2.500 μουσικές μελωδίες, επενδύσεις και τραγούδια (ελαφρά και κλασσικά), μουσική για πάνω από 200 θεατρικά έργα, 20 μουσικές κωμωδίες και περίπου 60 κινηματογραφικές ταινίες, καθώς και μια πρώτη συμφωνία, μια σουίτα και τη λαϊκή όπερα «Ο Μηνάς ο ρέμπελος». Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Μουσουργών και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Είχε δώσει πολλές συναυλίες ακόμη και εκτός Ελλάδος, όπως στην Αμερική, Αυστραλία, Βουλγαρία, Καναδά, Πολωνία, Ρουμανία και αλλού. Ήταν ο δημιουργός των τηλεοπτικών εκπομπών «Από τον παππού στον εγγονό» και «Μελωδίες και ρυθμοί». Είχε τιμηθεί με το Α' Βραβείο ενορχήστρωσης ΣΟΠΟΤ (Πολωνία 1966), Α' Βραβείο τραγουδιού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1967). Επίσης, για τρεις συνεχόμενες χρονιές, με το Ξενοπούλειο Έπαθλο (1952, 1953 και 1954) και το 1973 με το Βραβείο Ελλήνων Λογοτεχνών. Τέλος, το 2003 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την 68χρονη προσφορά του. Ήταν κάτοικος Αθηνών στην συνοικία Παπάγου και μιλούσε Ιταλικά και Αγγλικά. Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2005.
Μεγάλες Επιτυχίες: Η Σκλάβα, Θέλω κοντά σου να μείνω, Βαλίτσα, Έλα μου κοπέλα μου, Εγώ θα σ' αγαπώ και μη σε νοιάζει, Αδυναμία μου, Ένας φίλος ήρθε από τα παλιά, Σου σφυρίζω, Όμορφη που ήτανε η παλιοπαρέα μας, Έχω απόψε ραντεβού, Καλωσόρισες έρωτα, Θέλω ρούμπα να χορεύω, Mambo Brazilero, Σ' αγαπώ σ' όλες τις γλώσσες. ο Ύμνος του Παναθηναϊκού κ.α.
Θέλω κοντά σου να μείνω
https://www.youtube.com/watch?v=66mVnsegidc
Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης Πρώτη Εκτέλεση: Τζένη Βάνου & Γιάννης Βογιατζής
Σ΄αγαπώ σ΄όλες τις γλώσσες
https://www.youtube.com/watch?v=hJUwZVHT0l8
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Γιώργος Μουζάκης Πρώτη Εκτέλεση: Γιάννης Βογιατζής
Η ηθοποιός Άβα Γαλανοπούλου γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1967 στην Κοζάνη. Μεγάλωσε στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές της στη Φιλοσοφική Αθηνών σπούδασε στη Δραματική Σχολή Βεάκη. Επίσης έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής με το Μ. Βολανάκη και τον Θ. Παπαγεωργίου. Πρωτοεμφανίστηκε στην ελληνική τηλεόραση παίζοντας στην σειρά "Η Ελίζα και οι άλλοι" ενώ την ίδια χρονιά έπαιξε και στις σειρές "Ανατολικός άνεμος", "Ανατομία ενός εγκλήματος". Έχει συνεργαστεί για τη συγγραφή του σεναρίου στις σειρές, "Η Ελίζα και οι άλλοι", "Πάτερ ημών", "Σερσέ λα φαμ", "Δύο ξένοι", "Υπεράνω όλων η πατρίς" και "Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή". Γνωστή έγινε κυρίως μέσα από τις τηλεοπτικές της δουλειές όπως οι "Δύο Ξένοι", "Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή", "Πενήντα-Πενήντα", "Λατρεμένοι μου γείτονες" ενώ έχει παίξει και στο θέατρο αλλά και σε κινηματογραφικές ταινίες..
Το μονοπάτι
https://www.youtube.com/watch?v=KAM73rdndL8
Η Μαριάννα Χατζοπούλου, υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στη δεκαετία 1955-1965,
όταν τα μελαγχολικά τραγούδια που ερμήνευσε με τη ιδιότυπη φωνή της
έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Καταγόταν από την Κωμιακή Νάξου και έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό το
1958, όταν διακρίθηκε ως η καλύτερη τραγουδίστρια της χρονίας στο
διαγωνισμό του Ε.Ι.Ρ. Αν και έπασχε από μια πάθηση των ματιών που συνέβη στη διάρκεια του τοκετού της μητέρας της, εμφανίστηκε και τραγούδησε
στο μουσικό θέατρο, σε κέντρα ελαφρού ρεπερτορίου, σε βαριετέ, αλλά και
στα πιο μεγάλα λαϊκά κέντρα. Ακολούθησαν δύο από τις μεγαλύτερες της επιτυχίες, τα τραγούδια «Ζαφείρα» και «Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα» σε μουσική του Ζακ Ιακωβίδη. Μεγάλες επιτυχίες ήταν και τα «Κάνε κότσο τα μαλλιά σου», «Τα δάκρυα», «Η μάνα μου με
δέρνει», «Δεν μετανιώνω που σ΄αγάπησα» αλλά και το «Φούστα κλαρωτή». Δική της και η ερμηνεία στο τραγούδι «Το νυφικό σου φόρεμα» που ακούγεται στην ταινία "Της κακομοίρας" του Ντ. Κατσουρίδη. Στην δεκαετία του ΄60 έζησε στην Αμερική και αλλού ψυχαγωγώντας τους ομογενείς οπότε και χειρουργήθηκε στα μάτια. Επιστρέφοντας στην πατρίδα ξεχασμένη από τις δισκογραφικές συνέχισε να τραγουδά για το κέφι της σε λαϊκά μαγαζιά και σε κάποιες εκδηλώσεις. Από τους ανθρώπους που την βοήθησαν στην καριέρα της ήταν και η Δανάη Στρατηγοπούλου. Η Μαριάννα Χατζοπούλου πέθανε στις 8 Μαϊου 2002 σε ηλικία 67 ετών μετά από δίμηνη νοσηλεία της στην εντατική μονάδα θεραπείας μετά από βαρύτατες κακώσεις συνεπεία αυτοκινητιστικού δυστυχήματας.
Ο Φώτης Πολυμέρης ήταν τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός. Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 20 Φεβρουαρίου 1920. Το πραγματικό του όνομα είναι Παλημέρης. Το 1935 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο αφού πρώτα νίκησε σε διαγωνισμούς τραγουδιού της εποχής. Είχε μεγάλη δισκογραφική σταδιοδρομία, ηχογραφώντας πάνω από 200 τραγούδια και θεωρείται από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές του ελαφρού τραγουδιού, ενώ έγραψε τους στίχους και τη μουσική σε πάνω από 100 τραγούδια. Συνεργάστηκε με τραγουδιστές της εποχής του καθώς και με ρεμπέτες όπως τους Τσιτσάνη, Μητσάκη, Παπαϊωάννου, Βαμβακάρη και άλλους. Τραγούδια του ακούστηκαν σε ταινίες του ελληνικού σινεμά , όπως Ένας χαρούμενος αλήτης, Άστα τα μαλλάκια σου, Θα γυρίσει κι ο τροχός. Πέθανε στις 28 Μαΐου 2013, σε ηλικία 93 ετών. Τέλος τραγουδίστρια υπήρξε και η κόρη του Φανή Πολυμέρη, η οποία μάλιστα και επιμελήθηκε τη βιογραφία του πατέρα της.
"Η Ελίζα Μαρέλλι με τη βαθιά, ζεστή και εκφραστική φωνή της κυριάρχησε στο
χώρο του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού στα τέλη της δεκαετίας του '50 και
τη δεκαετία του '60. Ερμήνευσε αξέχαστα τραγούδια των Σουγιούλ, Κορίνθιου, Χατζηαποστόλου κ.ά. Επίσης ανέδειξε γνωστές
επιτυχίες των Γιαννίδη, Χαρόπουλου και Κυπαρίσση. Απέφυγε σταθερά
τις εμφανίσεις σε κέντρα, αρκούμενη σε συναυλίες για κοινωνικούς και
φιλανθρωπικούς σκοπούς και στη δισκογραφία. Πρωτοστατεί σήμερα, μέσω
του συλλόγου φίλων του ελαφρού τραγουδιού να αναβιώσει και να αναδείξει
εκείνη την αξέχαστη εποχή και τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της."ileram77
Η Ελίζα Μαρέλλι (Μαρέλη είναι το πραγματικό της) άρχισε ν' ασχολείται με τη μουσική, από 9 ετών παρακολουθώντας μαθήματα στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Από τους πρώτους που την πρόσεξαν ήταν η Δανάη Στρατηγοπούλου και ο Χρήστος Χαιρόπουλος. Νεαρότατη ακόμη και κάνει τον πρώτο της δίσκο που περιέχει δύο τραγούδια σε στίχοι Νίκου Φατσέα και μουσική Ζοζέφ Κορίνθιος «Τίποτα άσχημο δεν έχεις» και «Μη φοβάσαι, μη φοβάσαι». Κι εκεί άρχισαν οι προτάσεις, οι οποίες συνάντησαν τη σθεναρή
αντίρρηση των δικών της και της ίδιας: Οχι κέντρα και ξενυχτάδικα -
μόνον αίθουσες (όπως ο «Παρνασσός»), αναψυκτήρια (όπως αυτό στην πλατεία
του Αρχαιολογικού Μουσείου), δεξιώσεις, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Και,
φυσικά, ραδιόφωνο, από το οποίο έγινε περισσότερο γνωστή, καθώς και από
τα μουσικά και λαϊκά περιοδικά, που σε διαγωνισμούς την έφερναν από τις
πρώτες στην προτίμηση του κοινού. Τα πρότυπά της ήταν η Δανάη, η Βέμπο και η Κάκια Μένδρη. Ερμήνευσε δημιουργίες των Σουγιούλ, Κορίνθιου, Χατζηαποστόλου κ.α. Aνέδειξε γνωστές επιτυχίες των Γιαννίδη, Χαιρόπουλου και Κυπαρίσση όπως τα «Ραμόνα», «Ηρθες σαν την άνοιξη», «Γιατί
να ζούμε χωρισμένοι», «Χιλιάδες βράδια», «Οπου κι αν πας θα θυμάσαι»,
«Ηρθες αργά», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μόνο κοντά σου», «Αν μου φύγεις
και σε χάσω», «Δεν μπορώ να το πιστέψω». Αυτά ως το 1970, οπότε σταμάτησε γιατί παντρεύτηκε και απέκτησε τρία
παιδιά. Το τραγούδι, όμως, δεν είχε φύγει
από τη ζωή της. Σε διάφορες εκδηλώσεις, κάποιες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές
εκπομπές, ξαναβγήκαν μερικοί δίσκοι της. Η Ελίζα Μαρέλλι απεβίωσε σήμερα 23 Ιουνίου 2016.
Θα σε πάρω να φύγουμε
https://www.youtube.com/watch?v=3lqW9Hp8gp4
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπάρτακος
Εκτέλση: Ελίζα Μαρέλλι
Η Σπεράντζα Βρανά ήταν γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι στις 6 Φεβρουαρίου 1928 (κατά άλλους 1926 ή 1932). Το πραγματικό της ονοματεπώνυμο ήταν Ελπίδα Χωματιανού. Αυθόρμητη, αθυρόστομη και ασυμβίβαστη. Βρισκόταν στο σανίδι από το 1948. Έγραψε αρκετά βιβλία, με σπουδαιότερο το αυτοβιογραφικό Τολμώ. Το αρχοντορεμπέτικο χρωστάει πολλά σ΄αυτή τη γυναίκα. Πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 από ανακοπή καρδιάς.
"Το «Τρίο Κιτάρα» υπήρξε ένα απο τα πιο διάσημα φωνητικά σύνολα ελαφράς μουσικής που μεσουράνησε μετά τον Πόλεμο. Και οι
τρεις τους κιθάρα, εξ ού και η ονομασία τους με «νονό» τον Γιώργο Οικονομίδη. Η
επαγγελματική τους πορεία άρχισε το 1950, όταν με τη βοήθεια του Γιώργου Μουζάκη
ηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο. Παράλληλα,
τους αφιέρωσαν τραγούδια πολλοί διάσημοι τραγουδοποιοί της Εποχής (Μιχάλης Σουγιούλ,
Κώστας Γιαννίδης, Γιώργος Μουζάκης, Τάκης Μωράκης, Αλέκος Σπάθης, Ακης Σμυρναίος, Γιώργος Μητσάκης,
κ.ά.). Ταξίδεψαν σε Κύπρο, Κάιρο, Αλεξάνδρεια, Κων/πολη, Ισραήλ και σε πολλές
ευρωπ. πόλεις. Πήγαν και στην Αμερική (για πρώτη φορά το 1959) και εμφανίστηκαν
σε Σικάγο, Ν. Υόρκη, Βοστώνη, Σαν Φραντσίσκο. Στην Αμερική παρέμειναν πολλά
χρόνια και ηχογράφησαν περί τα 120 τραγούδια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960
απεχώρησε ο Ζαφειρίου (που ήταν και τραγουδοποιός, με γνωστότερα τραγούδια τα:
"Αν μ' αγαπούσες όσο σ' αγαπώ" και "Δεν φτάνουν χίλια
φιλιά") και τον αντικατέστησε ο Γιώργος Μαρνέρος. Το 1971 ο Κεφαλάς με την
οικογένειά του επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα κι αυτό σηματοδότησε την οριστική
διάλυση του Σχήματος.
Ο Αλέκος Σακελλάριος ήταν σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού. Μιλούσε άπταιστα Γαλλικά και έγραψε τους στίχους -μόνος, ή με τον Χρ. Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Υπομονή», «Άστα τα μαλλάκια σου», "Σήκω χόρεψε συρτάκι", «Ένα βράδυ που 'βρεχε», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Το τραμ το τελευταίο», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα», «Άρχισαν τα όργανα», "Έχω ένα μυστικό", "Μακρυμάλλης", "Γαρύφαλλο στ΄αυτί" "Παλιομισοφόρια" "Θέλω τα ώπα μου" και πάρα πάρα πολλά άλλα. Έτσι συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (Νίκο Χατζηαποστόλου, Θεόφραστο Σακελλαρίδη, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Σπανό). Ιδαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Ένα βράδυ που 'βρεχε
https://www.youtube.com/watch?v=v1KkeUn2qfg&spfreload=10
Αρχοντορεμπέτικο του 1953 σε μουσική Νίκου Γούναρη και στίχους Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου. Βγήκε και στην Ιταλία ως "Se dovro' mourir cosi'"
"Έχω την εντύπωση πως τα αρχοντορεμπέτικα προέκυψαν σε μια προσπάθεια
όσμωσης μεταξύ ρεμπέτικου και λεγόμενου «ελαφρού» - ξενόφερτου τραγουδιού. Μια όσμωση όμως, η οποία πέτυχε μόνο στο βαθμό που τα τραγούδια αυτά είχαν αυτό που θα ονομάζαμε «ρεμπέτικη εκφορά».Το είδος αυτό, που μπορεί γενικά να χαραχτηριστεί ως
"εξευγενισμένο" ρεμπέτικο, καλλιεργήθηκε την εποχή του Σουγιούλ,
όχι ως απάντηση ή αντιστάθμισμα στη γνήσια λαϊκή δημιουργία
των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, αλλά ως ένα νέο είδος.
Πρόκειται , ουσιαστικά, για την υιοθέτηση ευρωπαϊκών μελωδιών,
ρυθμών και ενορχηστρωτικών μέσων, με σκοπό ν’ "ανεβαστεί" η
ρεμπέτικη θεματολογία σ’ ένα πιο εξευγενισμένο ακροατήριο…».
Ο
Μιχάλης Σουγιούλ σε συνεργασία με τους Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο
Γιαννακόπουλο, ως στιχουργούς, δημιούργησε μεταπολεμικά τη σχολή του "ΑΡΧΟΝΤΟΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ",
μία σχολή που συνδύαζε λαϊκότροπους -συνήθως χιουμοριστικούς- στίχους
και μουσική, με δυτικότροπες ενορχηστρωτικές επιρροές. Πρώτο τραγούδι
της σχολής αυτής ήταν «Το τραμ το τελευταίο» σε Αθηναϊκή τότε
επιθεώρηση με την μαγική Σπεράντζα Βρανά. ΄Το είδος έλαμψε κατα τη χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου όμως κάπου εκεί ήταν που έσβησε και ολοκληρώθηκε ο κύκλος του. Τέλος η απουσία του μπουζουκιού και η σύνδεση του με την πλούσια αστική τάξη της εποχής αποτέλεσε για κάποιους εφαλτήριο για αρνητική κριτική.
Τα μεγαλύτερα αριστουργήματα του αρχοντορεμπέτικου: Το τραμ το τελευταίο, η Ταμπακέρα, Το μονοπάτι, Φεύγουν τα Νιάτα μας, Ας ερχόσουν για λίγο, Ένα βράδι που βρέχε, Άρχισαν τα όργανα, Ο τραμπαρίφας, Αχ βρε παλιομισοφόρια, Τικ Τικ Τακ, Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα, Σήκω χόρεψε συρτάκι, Θα ζήσω ελεύθερο πουλί.
«Δεν σκέφτηκα ποτέ στη
ζωή μου να γίνω τίποτα άλλο από τραγουδίστρια. Κανείς δεν έδειξε να
εκπλήσσεται. Έμοιαζε να είναι η φυσική μου κατάληξη. Θυμάμαι μικρή
γρατζουνούσα ένα μπουζούκι που είχαμε σπίτι και ονειρευόμουν ότι με
ακούω στο ραδιόφωνο». ΓΙΩΤΑ ΝΕΓΚΑ
«Το Νέγκα δεν είναι το πραγματικό μου επίθετο. Το όνομα Νέγκα είναι καλλιτεχνικό μου τώρα, αλλά είναι το όνομα του πρώην συζύγου μου. Μου έχουν κάνει τρελές πλάκες με το Νέγκα και Mega, “όλοι Νέγκα”, “Νεγκαlicious” και διάφορα τέτοια.Το πραγματικό μου ονοματεπώνυμο είναι Παναγιώτα Τσεγρένη, απλά το Νέγκα το βρήκα πιο εύηχο».
Το τρένο φεύγει στις οχτώ
http://www.youtube.com/watch?v=wBmgVLMQjmo
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα
Ο Μανώλης Ρασούλης απάντησε στο τραγούδι του Θεοδωράκη με το τραγούδι
"Το τρένο φτάνει στην Κατερίνη"
Το τράμ το τελευταίο
http://www.youtube.com/watch?v=OlWffjT8Z8U
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Ερμηνεία: Γιώτα Νέγκα
Άλλες Εκτελέσεις: Τώνης Μαρούδας, Βίκη Μοσχολιού, Σπεράντζα Βρανά
