Η Γιοβάννα (Ιωάννα) Φάσσου Καλπαξήγεννήθηκε στην Αμαλιάδα
το 1938, ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι, την πεζογραφία, το θέατρο και την ποίηση και έργα
της έχουν μεταφερθεί στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Ήταν η πρώτη
τραγουδίστρια που εμφανίστηκε στην ελληνική τηλεόραση το 1966 και η πρώτη Ελληνίδα που συμμετείχε στον Διαγωνισμό της Eurovision το 1965, εκπροσωπώντας την Ελβετία. Εκπροσώπησε την Ελλάδα, λαμβάνοντας μέρος και σε πολλά άλλα διεθνή φεστιβά στην πάλαι ποτέ κραταιά ΕΣΣΔ όπως και σε άλλες χώρες όπως η Τουρκία, το Ισραήλ, η Βραζιλία κ.α. Οι δίσκοι της (ηχογραφημένοι στα σοβιετικά στούντιο) πουλήθηκαν κατά εκατομμύρια. Έκανε δίσκους στις Γαλλία , Ιταλία και Γερμανία, όπου το τραγούδι
"Tiritombabalou" πραγματοποίησε πωλήσεις που φτάνουν τις 500.000. Στη
Γερμανία επίσης έκανε και πολλές εμφανήσεις για τη διαφήμιση των δίσκων της. Το 2010 σε επίσημη τελετή στην Τιφλίδα,
αναγορεύτηκε επίτιμη πολίτις και της δόθηκε το κλειδί της πόλης, αφού
ανεξίτιλη παραμένει πάντα στη μνήμη του Γεωργιανού λαού η ερμηνεία της
στο τραγούδι “Tbiliso”, που αποτελεί ύμνο στην ομορφιά της πόλης της
Τιφλίδας.Δίσκους έκανε πολλούς και στην Ελλάδα, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν δίσκοι 45 στροφών. Τραγούδησε συνθέσεις του Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Σπήλιου Μεντή, Μίμη Πλέσσα, Νίκο Μαμαγκάκη, Γιάννη Σπανού στη Γαλλία και του Μάνου Χατζιδάκι. Υπήρξε μαθήτρια του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου,
εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές και πολλά άλλα πεζά. Παράλληλα
έγραψε στίχους που μελοποιήθηκαν από τον Κώστα Χατζή και πόλυ πρόσφατα απο τον συνθέτη Γιώργο Καγιαλίκο. Επίσης και η ίδια συνέθεσε πάνω στους στίχους της.
Αν σ΄αρνηθώ αγάπη μου
https://www.youtube.com/watch?v=hXG8u_BMDLo
"Έχω για τη ζωή μιαν αντίληψη δραματική και ρομαντική. Ο,τι δεν αγγίζει βαθιά την ευαισθησία μου δεν με ενδιαφέρει. Όσον αφορά την ποίηση, στην πραγματικότητα καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Γι' αυτό συνεχίζω με τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Ίσως απ' αυτά τα φυτά, τη μοναξιά, τη σκληρή ζωή, βγαίνουν οι μυστικές, αληθινά βαθιές "Ποιητικές Πραμάτειες" που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει, γιατί κανείς δεν τις έγραψε. Η ποίηση διδάσκεται βήμα βήμα ανάμεσα στα πράγματα και στις υπάρξεις, χωρίς να τα χωρίσουμε, αλλά ενώνοντάς τα με την ανιδιοτελή απλωσιά της αγάπης."
Pablo Neruda, φιλολογικό ψευδώνυμο του Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασοάλτο, ήταν Χιλιανός συγγραφέας και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητής του 20ού αιώνα στη Λατινική Αμερική. Του απονεμήθηκε το 1971 το Νόμπελ Λογοτεχνίας,
γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις λόγω της πολιτικής του
δραστηριότητας. Εξέδωσε ποιητικές συλλογές ποικίλου ύφους, όπως ερωτικά
ποιήματα, έργα που διέπονται από τις αρχές του σουρεαλισμού,
ακόμα και κάποια που θα μπορούσαν να θεωρηθούν πολιτικό μανιφέστο. Τον
Απρίλιο του 2013, ακριβώς 40 χρόνια μετά το θάνατό του, άρχισε η εκταφή
του πτώματός του, με σκοπό να διακριβωθεί αν ο Νερούδα είχε πέσει θύμα
δολοφονικής επίθεσης (δηλητηρίαση) από πράκτορες του δικτατορικού
καθεστώτος. Ο Γκαμπριέλ Γκαρθία Μάρκες θα γράψει για αυτόν, ότι αποτελεί τον μεγαλύτερο ποιητή του 20ου αιώνα, σε όλες τις γλώσσες. Ο Μικης Θεοδωράκης βοηθά στο να γίνουν τα έργα του πιο γνωστά, με αποκορύφωμα το Canto General, ενώ δίσκο με ποιήματά του ετοίμασε ο Βασίλης Δημητρίου με μεταφράσεις του Λευτέρη Παπαδόπουλου και ερμηνευτές την Αλέκα Αλιμπέρτη και τον Νίκο Βασταρδή. [1]
41 Χρόνια χωρίς τον Πάμπλο Νερούδα
https://www.youtube.com/watch?v=w77aFGozBcA
Τούτοι δω εφέρανε τουφέκια γεμάτα μπαρούτι
https://www.youtube.com/watch?v=Sm_3xxJtGdg
Ποίηση: Pablo Neruda Απόδοση: Δανάη Στρατηγοπούλου
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Χοακίν Μουριέτα
https://www.youtube.com/watch?v=eWIHD36n9Ys
Ποίηση: Pablo Neruda (Ελεύθερη απόδοση στίχων: Λευτέρης Παπαδόπουλος)
Μουσική: Βασίλης Δημητρίου
Εκτέλεση: Νίκος Βασταρδής & Αλεκα Αλιμπέρτη
Από το δίσκο "Δόξα και Θάνατος - Pablo Neruda" του Βασίλη Δημητρίου, 1975
Ο Joaquin Murrieta Carrillo (1829-1853) υπήρξε ο Μεξικανός Robin Hood, ο Ρόμπιν Χουντ του El Dorado, ο οποίος εδρασε στην Καλλιφόρνοα την περίοδο του 1850 κατά την περίοδο του "πυρετού του Χρυσού" στην Καλλοφόρνια. Από την πλευρά των Μεξικανών θεωρείται πατριώτης ενώ από την πλευρά των Αμερικανών σαν κλέφτης.
Το 1919 ο Johnston McCulley εμπνεύστηκε τον χαρακτήρα του Don Diego de la Vega του γνωστού σε όλους Zorro από το βιβλίο του 1854 με τίτλο The Life and Adventures of Joaquin Murrieta, The Celebrated California Bandit του John Rollin Ridge.
Η Δανάη Στρατηγοπούλου (8 Φεβρουαρίου 1913 - 17 Ιανουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια, μουσικός, συγγραφέας, καθηγήτρια της ελληνικής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο Σαντιάγο της Χιλής καθώς και φωνητικής μουσικής σε ωδεία. Γεννήθηκε μεν στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου του 1913 αλλά τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο Παρίσι και τη Μασσαλία. Τελειώνοντας τις γυμνασιακές της σπουδές παρακολούθησε για ένα χρόνο οικονομικές επιστήμες και γράφτηκε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ έλαβε δίπλωμα της Γαλλικής Ακαδημίας. Από πολύ νωρίς όμως ακολούθησε το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική. Το 1935 πρωτοεμφανίζεται ως δημοσιογράφος ενώ ένα χρόνο μετά το 1936 ασχολείται πλέον επαγγελματικά με το καλλιτεχνικό της πάθος, το τραγούδι. Τη τέχνη του τραγουδιού διδάχθηκε από την εξαίρετη τότε καλλιτέχνιδα Μάγγη Καρατζά. Έτσι αργότερα συμμετέχει στη Μάντρα του Αττίκ με ίδιο καλλιτεχνικό όνομα Δανάη όπου και διέπρεψε ως η καλύτερη ερμηνεύτρια των αξιόλογων συνθέσεων του Αττίκ και Χαιρόπουλου, αποδίδοντας επίσης με εξαιρετική επιτυχία ελληνικά δημοτικά τραγούδια καθώς και ιδιότυπες ισπανικές μελωδίες. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η Δανάη κατέφυγε στα Τρίκαλα όπου και διέμενε η αδελφή της. Το 1946 βρίσκεται καθηγήτρια φωνητικής μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και στη Δραματική Σχολή Ευγ. Χατζίσκου. Στην περίοδο της Χούντας διετέλεσε καθηγήτρια "τιμής ένεκεν" στην έδρα Ελληνικής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο και κατά την περίοδο 1972-1973 τακτική έμμισθη καθηγήτρια στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Ήταν μέλος της Εταιρίας Στιχουργών και Μουσικοσυνθετών Ελλάδος, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Επιτροπής Αλληλεγγύης με την Χιλή, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κ.ά. Επίσης η Δανάη είχε δώσει σειρά διαλέξεων σε Πανεπιστήμια της Χιλής καθώς και πολλά ρεσιτάλ με ελληνικά τραγούδια. Είχε τιμηθεί με πολλές καλλιτεχνικές διακρίσεις, επαίνους, δύο βραβεία για τους στίχους της καθώς και ειδικό βραβείο της Προεδρίας της Χιλής επί Αλλιέντε στο Φεστιβάλ του Χιλιανού ελαφρού τραγουδιού το 1972. Η Δανάη μιλούσε επίσης γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Ραφήνας. Διατηρούσε δε άριστες σχέσεις με την Χιλιανή Πρεσβεία των Αθηνών, μέχρι το θάνατό της στις 18 Ιανουαρίου του 2009. Στο πλούσιο συγγραφικό της έργο ξεχωριστή θέση κατέχουν οι μεταφράσεις της, στίχων του Πάμπλο Νερούδα, όπως και του επικού ποιήματός του Canto General. Είχε εκδώσει πολλά βιβλία καθώς και τον δίσκο «Τα πιο όμορφα τραγούδια του Αττίκ». Επίσης διατηρούσε το ψευδώνυμο «Αργυρώ Καλιγά».
Είχε παντρευτεί τον δημοσιογράφο Γιώργο Χαλκιαδάκη (πέθανε το 1954)
με τον οποίον απέκτησε μια κόρη, την ερμηνεύτρια του ντουέτου
Λήδα-Σπύρος, τραγουδοποιό και ποιήτρια Ειρήνη-Λήδα Χαλκιαδάκη.
Δανάη Στρατηγοπούλου: συνέντευξη στην Έλενα Κατρίτση
Ο Αλέκος Σακελλάριος ήταν σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού. Μιλούσε άπταιστα Γαλλικά και έγραψε τους στίχους -μόνος, ή με τον Χρ. Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Υπομονή», «Άστα τα μαλλάκια σου», "Σήκω χόρεψε συρτάκι", «Ένα βράδυ που 'βρεχε», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Το τραμ το τελευταίο», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα», «Άρχισαν τα όργανα», "Έχω ένα μυστικό", "Μακρυμάλλης", "Γαρύφαλλο στ΄αυτί" "Παλιομισοφόρια" "Θέλω τα ώπα μου" και πάρα πάρα πολλά άλλα. Έτσι συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (Νίκο Χατζηαποστόλου, Θεόφραστο Σακελλαρίδη, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Σπανό). Ιδαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Ένα βράδυ που 'βρεχε
https://www.youtube.com/watch?v=v1KkeUn2qfg&spfreload=10
Αρχοντορεμπέτικο του 1953 σε μουσική Νίκου Γούναρη και στίχους Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου. Βγήκε και στην Ιταλία ως "Se dovro' mourir cosi'"
Ο
τραγουδιστής της αγάπης, με την πρωτότυπη δυτικότροπη ερμηνεία, γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου
1920, στην πλατεία Ομονοίας της Πάτρας. Παιδί φτωχής οικογενείας, έχασε τον
πατέρα του όταν ήταν δύο ετών και αναγκάστηκε να μπει στη βιοπάλη από πολύ
μικρή ηλικία. Εξαιτίας της
οικονομικής του ένδειας δεν κατάφερε να τελειώσει το Δημοτικό. Ωστόσο, όχι μόνο
έμαθε μόνος του να γράφει και να διαβάζει, αλλά πέτυχε να μιλάει άπταιστα και
τη γαλλική γλώσσα. Σε ηλικία 18
ετών, έφυγε ολομόναχος για την Αθήνα για να κυνηγήσει το όνειρό του, έχοντας
στη φόδρα του σακακιού του μόλις 100 δραχμές. Το πάθος, η εργατικότητα και το
πλούσιο ταλέντο του, όμως, στάθηκαν αρκετά για να του χαρίσουν γρήγορα τη
μεγάλη επιτυχία και καταξίωση. Η μεγαλύτερη του όμως επιτυχία ήταν το τραγούδι Τι΄ναι αυτό που το λένε αγάπη το οποίο τραγούδησε μαζί με την Σοφία Λόρεν για την ταινία "Το παιδί και το δελφίνι",
ο δίσκος πούλησε πάνω από 2.500.000 δίσκους παγκοσμίως. Ο Τώνης
Μαρούδας πέθανε, χτυπημένος από την επάρατη νόσο, στις 22 Ιουλίου
1988, στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Ερασμία και είχαν δυο
γιους τον Τάκη και τον Μιχάλη. Από το 2009 ο Δήμος Πατρέων διοργανώνει προς τιμήν του εκδηλώσεις, τα Μαρούδεια - τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη με τριήμερες εκδηλώσεις.
Sophia Loren, Tonis Maroudas -Τί είναι αυτό που το λένε αγάπη (1957)
https://www.youtube.com/watch?v=MDMiUPcZst8
From the film "Boy on a dolphin", 1957
Αντώνης Ευθυμίου: Το τραγούδι πρωτοτραγούδησε η Καίτη Ντένις σε δίσκο 45 στροφών και όχι η Σοφία Λόρεν. Στην άλλη πλευρά υπήρχε το τραγούδι "Για μια κιθαρίτσα" με το Τρίο Κιτάρα. Η μουσική είναι του Μωράκη ενώ οι στίχοι δεν ανήκουν στην πραγματικότητα στο Γιάννη Φερμάνογλου, αλλά στη Δανάη Στρατηγοπούλου, η οποία τους χάρισε στο Γιάννη Φερμάνογλου κατά δική της δήλωση. Όσοι θέλετε ν' ακούσετε αυτήν την πρώτη εκτέλεση: https://www.youtube.com/watch?v=7148ygpKuXs
Voulant: Η Σοφία Λόρεν ερμηνεύει στα ελληνικά το «Τι 'ναι αυτό που το λένε
αγάπη» του Τάκη Μωράκη και του Γιάννη Φερμάνογλου από το πρωτότυπο
soundtrack της ταινίας «Το παιδί και το δελφίνι» (1957, The Boy on a
Dolphin) και κλείνει με το ίδιο τραγούδι αλλά σε άλλη εκτέλεση,
τραγουδισμένο στ' αγγλικά από τη Τζούλι Λόντον. Η Μάγια Μελάγια υπήρξε η
δασκάλα της Σοφίας Λόρεν στο τραγούδι Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη.
