Ο κιθαρίστας, τραγουδιστής του ρεμπέτικου τραγουδιού, στιχουργός και συνθέτης Κώστας Καρίπης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922.
Πιστεύεται ότι γεννήθηκε το 1880 και πέθανε στην Αθήνα το 1952 (ή κατ' άλλους γεννήθηκε το 1865 και πέθανε το 1944).
Η Κυριακή Γιορτζή -Αντωνοπούλου (1878; -1954), γνωστότερη απλώς ως Κούλα, υπήρξε καταξιωμένη τραγουδίστρια του δημοτικού και ρεμπέτικου τραγουδιού των αρχών του 20ού αιώνα, με σταδιοδρομία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σύμφωνα με ορισμένα στοιχεία (βλπ. Ηλία Βολιότη-Καπετανάκη -Αδέσποτες Μελωδίες, Αθήνα 1999, σελ. 480), η καταγωγή της ήταν από το Μεσολλόγι. Στην Αμερική μετέβη το 1912. Οι πρώτες ηχογραφήσεις της έλαβαν χώρα το 1916 ή το 1917 στην εταιρείαΚολούμπια. Το 1920 η Κυρία Κούλα ίδρυσε δική της εταιρεία δίσκων, την «Panhellenion», με έδρα την Νέα Υόρκη. Το 1927 όμως χήρευσε και για ένα διάστημα σταμάτησε να τραγουδάει σε δίσκους. Αργότερα, ανέστειλε την λειτουργία της εταιρείας της και συνέχισε ως τραγουδίστρια σε κέντρα διασκεδάσεως. Εν έτει 1940, επαναδραστηριοποίησε την εταιρεία.
Η Κυρία Κούλα ηχογράφησε με την φωνή της τεράστιο όγκο τραγουδιών. Ενδεικτικά, μόνο από την περιόδο 1916-1927, είναι γνωστές περί τις 200 ηχογραφήσεις.
The Panhellenion Phonograph Record Company, commonly referred to as Panhellenion Records, was an American record label, started in 1919 which issued numerous 78rpm records featuring ethnic Greek music. Founded by Kiria Koulas (alternates: Coulas, Giortzi-Andonopoulou) who had become the prominent Greek recording artist in America while recording for Columbia Records. As such, it is almost certainly the first female-owned record label. The label was associated with Emerson Records. It was successful enough to open a branch office in Chicago. The label folded in 1927 with the death of Koulas' husband. The label is an important part of the preservation of the Greek music heritage of popular Greek folk paradosiako dimotiko and rebetiko music style tradition.
Κυρία Κούλα - Οι μπαγλαμάδες https://www.youtube.com/watch?v=Fw2ZRIGViaU
"Έτος σύνθεσης: 1915. Από τα παλαιότερα ρεμπέτικα του προηγούμενου αιώνα πού πέρασε διαδοχικά από την Σμύρνη, την Πόλη κι από εκεί την Σύρο και την Αθήνα. Ηχογράφηση στην Αμερική στα 1915, από κλαρίνο, λαούτο και φωνή. Είναι μάλλον η πρώτη του ηχογράφηση. Ηχογραφήθηκε πάλι στην Αμερική από την Μαρίκα Παπαγκίκα και στην Ελλάδα από τους Γ. Βιδάλη, Κ. Καρίπη και Αντ. Νταλκά. Είναι ζεϊμπέκικο, σε "δρόμο" χουσεϊνί, δηλ. ήχο πλάγιο του πρώτου Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε γύρω στα 1930 σε τρεις τουλάχιστον εκτελέσεις με ελαφρώς τροποποιημένους στίχους, με τους τραγουδιστές Γιώργο Βιτάλη, Κώστα Καριπη και Αντώνη Διαμαντιδη (Νταλγκα). Εδώ προτιμήθηκε η εκτέλεση της Κυρίας Κούλας σαν πιο αυθεντική, παρόλο που η εγγραφή υστερεί σε σχέση με τις άλλες. Ένα πρόσθετο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκτέλεση αυτή, από την παρατήρηση ότι το κύριο όργανο μελωδίας είναι το κλαρίνο κι συνοδείας το λαούτο, από τα βασικά δηλ. όργανα της δημοτικής κομπανίας την εποχή εκείνη. "
Ο τραγουδιστής Πέτρος Μήλας, ο οποίος υπήρξε για ένα μικρό διάστημα το 1976-77 υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Δέσποινα Στυλιανοπούλου, «μετά απο 25 χρόνια απουσίας απο το ελληνικό τραγούδι αποφάσισε να κυλήσει ξανά την πέτρα της μουσικής και να ξανα-τραγουδήσει παρέα με τον Πέτρο Δουρδουμπάκη.»
Ο Πέτρος Μήλας την περίοδο 1967-1970 υπήρξε βασικός τραγουδιστής του συγκροτήματος "THE SOUNDS".
"Η Ούλα Μπάμπα -το πραγματικό όνομα ήταν Καθολική Κόντη (1939-1991), υιοθετήμενη, οι γονείς της σκοτώθηκαν στη κατοχή.. Υπήρξε μεγάλη τραγουδιστρια - "σόου γούμαν" της δεκαετίας του '50 - '60.. Στη δισκογραφία μπήκε το 1954, με το τραγούδι του μπουζουξή Μάρκου Μιχαλά ή Μαρκάκη, "Μια νύχτα στην ανατολή", που τραγούδησε μαζί με τον Γιάννη Τατασόπουλο!. Είχε μια μικρή παρουσία στους δίσκους του γραμμόφωνου, συμμετέχοντας σε φωνοληψίες της Columbia με τον Απ. Καλδάρα, τον Γιάννη Παπαδόπουλου, τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. .. Το 1961 έφυγε στην Αμερική, μαζί με τον Κώστα Καπλάνη. Έκανε μεγάλη καριέρα!.." Πηγή:
Ο Περικλής Αραβαντινός, ήταν Έλληνας βαρύτονος, γνωστός περισσότερο στους καλλιτεχνικούς κύκλους με το ψευδώνυμο Άραμις. Υπήρξε από τους πρώτους μουσικούς που ασχολήθηκαν με τη συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών, έστω και εμπειρικά. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, αλλά το έτος γέννησής του δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Παλαιότερες πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε το 1859, αλλά μπορεί να γεννήθηκε λίγο νωρίτερα, το 1854, ή πριν από το 1854. Ο πατέρας του ήταν ο γιατρός Παναγιώτης Αραβαντινός, ο οποίος υπήρξε ένας από τους ιστορικούς του Αλή Πασά. Σπούδασε στην φημισμένη Ζωσιμαία Σχολή στα Γιάννενα, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές του, πιθανόν για να ακολουθήσει το επάγγελμα του διπλωματικού στην Αθήνα. Όμως, έφυγε συμμετέχοντας για κάποιους μήνες, στο σώμα ανταρτών του Σουλιώτη οπλαρχηγού Γάκη Ζήκου (1830-1901)και, φαίνεται ότι εκεί, γοητεύτηκε από το κλέφτικο τραγούδι και τα βουκολικά άσματα. Επέστρεψε στην Αθήνα εξασκώντας διάφορα μικροεπαγγέλματα και δημοσίευσε στον περίφημο Ραμπαγά κάποιους στίχους (σατιρικούς και άλλους).
Εκείνη την εποχή, ήρθε σε ρήξη με την οικογένειά του και άρχισε να υιοθετεί το ψευδώνυμο Hellin Aramis («Έλλην Άραμις»), με το οποίο υπέγραφε. Πήγε στο Ωδείο της Νάπολης για να σπουδάσει φωνητική με τον Σκαράτε, αλλά δεν είναι γνωστό πόσα χρόνια έμεινε εκεί. Τραγούσησε στα θέατρα της Νεάπολης και του Μιλάνου κατά τα έτη 1870-1875. Τελικά, έφυγε για το Παρίσι, όπου έκανε σημαντικές γνωριμίες με ανθρώπους που τον βοήθησαν στη σταδιοδρομία του (Ζαν Μορεάς, Σπυρίδων - Φιλίσκος Σαμάρας, κ.ά.). Τραγούδησε στο Λονδίνο –σώζεται φωτογραφία του από παράσταση του «Φάουστ» του Γκουνό και επέστρεψε στη Γαλλία ασκώντας το επάγγελμα του μουσικοδιδασκάλου (Νίκαια, Μονακό).Ιδιαίτερα με τον Σαμάρα, τον συνέδεε φιλία, του οποίου πολλά τραγούδια είχε τραγουδήσει, όπως το Ρηνάκι μου.
Το 1902 ο Άραμις θα φύγει σε περιοδεία στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Αίγυπτο, πιθανόν και στην Οδησσό. Στην Αθήνα υποστηρίχθηκε σκανδαλωδώς από τo κατεστημένο των Ανακτόρων και του Ωδείου Αθηνών. Ο βασιλιάς Γεώργιος του παραχώρησε το Βασιλικό Θέατρο και το Ωδείο Αθηνών, τη χορωδία του. Το 1903, τραγούδησε στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», σε πρόγραμμα που περιελάμβανε και ένα δικό του τραγούδι σε γαλλικούς στίχους, αλλά με εισιτήριο εισόδου 8 δραχμών, ποσό υπέρογκο για την εποχή. Μετά τις περιοδείες του, επέστρεψε στην Ελλάδα, το 1906, για να εγκατασταθεί, κατόπιν, οριστικά στο Παρίσι. Εκεί, άνοιξε «ιδιωτική σχολή ωδικής». Πέθανε στο Παρίσι, στις 15 ή 16 Φεβρουαρίου 1932.
Αραμις -Ένα πουλάκι της αυγής https://www.youtube.com/watch?v=WvgFPUvJ-Bs
Ο Κεφαλλονίτης μουσικοσυνθέτης και μαέστρος Φώτης Αλέπορος, το όνομα του οποίου συνδέθηκε στενά με την Επτανησιακή Μουσική, γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1926 στο Ληξούρι και πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 2004 σε ηλικία 78 ετών. Έλαβε τα πρώτα μουσικά μαθήματα στη Φιλαρμονική Ληξουρίου και στην Αθήνα, συμπλήρωσε τις μουσικές του γνώσεις στο Εθνικό Ωδείο με τους Μανόλη Καλομοίρη και Σώτο Βασιλειάδη, αποκτώντας τα σχετικά διπλώματα. Το 1950, κάτω από αντίξοες συνθήκες, συγκροτεί στην Αθήνα τον πυρήνα της Κεφαλλονίτικης Χορωδίας, με την οποία κάνει στις γειτονιές της Αθήνας τα πρώτα μελωδικά ξαφνιάσματα. Το 1954 πλαισιωμένος από κανταδόρους σεισμόπληκτους αρχίζει τις επίσημες εμφανίσεις του, με πρώτη στο «Κεντρικόν». Στο χώρο της μουσικής εκπαίδευσης και προετοιμασίας χορωδών ο Φ. Αλέπορος επιτελεί σημαντικό έργο, αφού από το εργαστήριό του πέρασαν πάνω από 2.000 άτομα, ενώ η παιδική Μαντολινάτα έδωσε μουσικά εφόδια σε περισσότερα από 1.500 παιδιά, από 8-15 ετών. Το συνθετικό έργο του συνεχίζει την παράδοση των μεγάλων μουσουργών μας. Εχει γράψει πάνω από 500 τραγούδια (μονωδίες, διωδίες, καντάδες, βαρκαρόλες), όπως και τις λαϊκές όπερες «Ο Τρύγος» και «Ο Αγρότης», ορατόρια, πολλές συνθέσεις για μαντολινάτα κ.ά. Το 1995 ο Φ. Αλέπορος, κουρασμένος και απογοητευμένος από την παντελή απουσία εκπροσώπων της πολιτείας και των ΜΜΕ δηλώνει ότι η συναυλία του (δόθηκε στις 27/11/1995) στο «Ακροπόλ» θα είναι και η τελευταία του μουσική εκδήλωση. Το κοινό, όμως, που αναγνώρισε το σπουδαίο έργο του ήταν αυτό που του έδινε τη δύναμη να συνεχίζει. μουσικός δημιουργός, ο μαέστρος και ακούραστος δάσκαλος, το όνομα του οποίου συνδέθηκε στενά με την επτανησιακή μουσική, δεν υπάρχει πια. Πέθανε την περασμένη Δευτέρα και η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 2.30 μ.μ., από το νεκροταφείο Καλλιθέας. Ολη του τη ζωή την αφιέρωσε στη διατήρηση και προβολή της μουσικής παράδοσης των Επτανήσων. Το 1950, κάτω από αντίξοες συνθήκες, συγκροτεί στην Αθήνα τον πυρήνα της Κεφαλλονίτικης Χορωδίας, με την οποία κάνει στις γειτονιές της Αθήνας τα πρώτα μελωδικά ξαφνιάσματα. Το 1954 πλαισιωμένος από κανταδόρους σεισμόπληκτους αρχίζει τις επίσημες εμφανίσεις του, με πρώτη στο «Κεντρικόν». Στο χώρο της μουσικής εκπαίδευσης και προετοιμασίας χορωδών ο Φ. Αλέπορος επιτελεί σημαντικό έργο, αφού από το εργαστήριό του πέρασαν πάνω από 2.000 άτομα, ενώ η παιδική Μαντολινάτα έδωσε μουσικά εφόδια σε περισσότερα από 1.500 παιδιά, από 8-15 ετών. Το συνθετικό έργο του συνεχίζει την παράδοση των μεγάλων μουσουργών μας. Εχει γράψει πάνω από 500 τραγούδια (μονωδίες, διωδίες, καντάδες, βαρκαρόλες), όπως και τις λαϊκές όπερες «Ο Τρύγος» και «Ο Αγρότης», ορατόρια, πολλές συνθέσεις για μαντολινάτα κ.ά. Το 1995 ο Φ. Αλέπορος, κουρασμένος και απογοητευμένος από την παντελή απουσία εκπροσώπων της πολιτείας και των ΜΜΕ δηλώνει ότι η συναυλία του (δόθηκε στις 27/11/1995) στο «Ακροπόλ» θα είναι και η τελευταία του μουσική εκδήλωση. Το κοινό, όμως, που αναγνώρισε το σπουδαίο έργο του ήταν αυτό που του έδινε τη δύναμη να συνεχίζει.
Χορωδία Και Μαντολινάτα Του Φώτη Αλέπορος - Για σένα (Μαίρη Αλέπορου)
Νίκος Γιουλάκης: λαϊκός και ρεμπέτικο τραγουδιστής με ιδιαίτερη φωνή που έδρασε κυρίως στις δεκαετίες του ’60 και ’70 και τον οποίο χρησιμοποίησαν ιδιαίτερα στη δισκογραφία ο Μητσάκης και ο Πολυκανδριώτης.
Η τραγουδίστρια Ιωάννα Άλβα είναι γνωστή από τις πολυακουσμένες επιτυχίες που τραγούδησε (“Κάν’ υπομονή ώσπου νά’ρθει καλοκαίρι”, “Τί τα θες, τί τα γυρεύεις”, “Είναι η ζωή σου ζωή μου” κ.ά.) ενώ θα παίξει και σε δύο ταινίες το "Αδούλωτοι σκλάβοι" του 1946 όπου τραγουδά το “Αργεί” [το πρώτο κινηματογραφικό τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκι] και το "Ραντεβού με τον Έρωτα" (1957).
"Το πραγματικό της όνομα πριν γίνει Ιωάννα Άλβα ήταν Αναγνωστοπούλου. Όπως διαβάζω σε παλιό περιοδικό ποικίλης ύλης ξεκίνησε την καριέρα της σαν μπαλαρινούλα της Λυρικής Σκηνής, αλλά γρήγορα την κέρδισε το τραγούδι και ήδη το 1944 είχε αποκτήσει τους πρώτους φανατικούς της θαυμαστές, όταν την παρουσίασε στο πάλκο ο μαέστρος Γιώργος Μυρογιάννης. Οι δίσκοι ήρθαν αργότερα, όταν ξαναλειτούργησε το εργοστάσιο της Κολούμπια. Εκείνη υπέγραψε συμβόλαιο με τις εταιρίες Οντεόν και Παρλοφών και λέω να αναφέρω εδώ μερικούς τίτλους από τα τραγούδια που ηχογράφησε: Γύρνα πάλι, Το στερνό μας το βράδυ, Ό,τι και να μού κάνεις στο συγχωρώ, Έλα μαζί μου και δεν θα χάσεις, Έλα να σε μάθω ν'αγαπάς, Κάτσε φρόνιμα, Πού να τό'ξερα τότε, Ό,τι μού'χεις κάνει θα μού το πληρώσεις, Είν' η ζωή σου η ζωή μου, εδώ δίπλα στον Φώτη Πολυμέρη κλπ.κλπ. Τραγούδια στους ρυθμούς του βαλς, του ταγκό, της ρούμπας, του σουίνγκ. Πήρατε μια ιδέα. Όμως στό ρεπερτόριό της είχε και τη Ρόζμαρι απ' την ομώνυμη αμερικάνικη οπερέτα κι ένα σπανιόλικο σουξέ της δημοφιλούς εκείνα τα χρόνια Ίσα Περέιρα, που η Γεωργία Βασιλειάδου είχε υποδυθεί σε νούμερό της ως Λύσσα Μπατιρέιρα. Ας έρθουμε όμως τώρα στον Μάνο Χατζιδάκι. Όταν το 1946 ο Μάνος γράφει για την ταινία Αδούλωτοι σκλάβοι το πρώτο του κινηματογραφικό τραγούδι, η Ιωάννα Άλβα αναλαμβάνει να το τραγουδήσει στο φακό, συμμετέχοντας - όπως την ήθελε το σενάριο του Βίωνα Παπαμιχάλη - σε ομάδα αντίστασης κατά των Γερμανών κατακτητών. Αυτή τη σκηνή προτείνω να δούμε κι εμείς τώρα, γυρίζοντας το ρολόι του χρόνου 71 χρόνια πίσω. Ο τίτλος του τραγουδιού Αργεί νά'ρθει το πρωί. Να προσθέσω πως η Ιωάννα Άλβα έφυγε απ'τη ζωή στις 6 Νοεμβρίου του 2005." Γιώργος Παπαστεφάνου
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΤΣΙΧΛΑΣ: Μαέστρος, συνθέτης, τραγουδιστής και παρουσιαστή "Ο Ζαχαρίας ήταν ένας σπουδαίος μαέστρος, πολύπλευρο ταλέντο, κύριος, νοικοκύρης. Στη διάρκεια της πλούσιας καριέρας του βοήθησε πολλούς τραγουδιστές, και στο μαγαζί του, εκτός από μένα, έχουν τραγουδήσει ο Τέρης Χρυσός, ο Γιάννης Πετρόπουλος, η Ελένη Ροδά, ο Αντύπας και ο Ζαχαρίας τον αποκαλούσε μαθητή του»," Ξανθή Περράκη Παιδί φτωχών προσφύγων από την Μικρά Ασία, ο Ζαχαρίας Τσίχλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Πέραμα. Ο Τσίχλας ήταν αδερφός της τραγουδίστριας Κρύσταλ, του βιολιστή Γιάννη Τσίχλα και του πιανίστα Αντώνη Τσίχλα και κατά τη δεκαετία του ΄50 είχαν δημιουργήσει μάλιστα τη δική τους μουσική μπάντα. Αυτοδίδακτος στην αρχή ο Ζαχαρίας, ξεκίνησε να παίζει σε ορχήστρες, ως μουσικός. Αργότερα σπούδασε στο Πειραϊκό ωδείο και σε άλλες σχολές μουσικής.. Και πιά έγινε συνθέτης, μαέστρος και διευθυντής ορχήστρας σε δεκάδες μεγάλα κέντρα διασκέδασης.Επί 23 συναπτά έτη είχε τη διεύθυνση προγράμματος της περίφημης »Αίγλης» του Ζαππείου και από εκεί το βγήκε το παρατσούκλι "Κλώσα της Αθήνας". Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια είχε το δικό του ιδιόκτητο μουσικό στέκι, στην Βάρη, την "Χρυσή Φιλία". Με τον ερχομό της ιδιωτικής τηλεόρασης βρήκε «στέγη» σε μικρά κανάλια, όπως το Τηλετώρα (είχε δική του εκπομπή), και αργότερα ήταν ένας από τους τακτικούς προσκεκλημένους στην καθημερινή πρωινή εκπομπή «Χωρίς ταμπού» της Μαρίας Μπεκατώρου στο Τηλεάστυ, μαζί με τον τραγουδιστή Τάσο Κουνέλη, για τον οποίο έγραφε τραγούδια – μεταξύ αυτών, τα «Ποτίσαμε την αγάπη μας να μη μας μαραθεί», «Αν ξαναβρεθούμε», «Κλάψε, θλιμμένε ουρανέ» και, βέβαια, το θρυλικό «Σκίσε τη γάτα». Ο Ζαχαρίας Τσίχλας πέθανε στις 5 Μαρτίου 2017, σε ηλικία 85 ετών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ζαχαρίας Τσίχλας -Σκίσε τη γάτα
https://www.youtube.com/watch?v=YaOrEw-HLLs
Στίχοι: Δέσποινα Μιχαλάκη
Μουσική-Εκτέλεση: Ζαχαρίας Τσίχλας
Ο λαϊκός τραγουδιστής και κιθαρίστας Χάρης Καραγιάννης γεννήθηκε στις 17 Μαϊου 1938 στο Βαθυλάκκο Θεσσαλονίκης και άκμασε καλλιτεχνικά κατά τη δεκαετίας του ΄60-΄70 αφήνοντας μάλιστα και πλούσια δισκογραφική παρακαταθήκη.
Όλα σου τα ΄δωσα
https://www.youtube.com/watch?v=wgFFVzQ4le4
Στίχοι: Νίκος Καρανικόλας
Μουσική: Ευάγγελος Ζωλατάκης
Εκτέλεση: Χάρης Καραγιάννης
Ο αυτοδίδακτος μπουζουξής, λαίκός τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός Βασίλης Μποέμης υπήρξε ο δημιουργός μεταξύ άλλων και των ποδοσφαιρικών ύμνων των δύο μεγαλυτέρων ομάδων της συμπρωτεύουσας. Γεννήθηκε το 1930 στη Θεσσαλονίκη και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Ζαλιμίδης. Το καλλιτεχνικό επίθετο Μποέμης το εμπνεύστηκε από την κιθάρα «Μποέμ», που έπαιζε η (πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη) μητέρα του Μαρίνα. Μάλιστα στη Sonata το επίθετο Μποέμης κόπηκε και ο δίσκος τυπώθηκε με το όνομα Μποέμ.Τα περισσότερα από τα τραγούδια που ερμήνευσε ο Μποέμης είχαν γραφτεί από τον ίδιο αλλά και από τη σύζυγό του Νίτσα Μποέμη, ενώ είχε συνεργαστεί με τις δισκογραφικές εταιρείες Boem, Electrophone, Greek Music, Βεντέτα και Sonata. Ήσυχος χαρακτήρας ο ίδιος είχε την τύχη να γνωριστεί με τον Γιάννη Παπαϊωάννου και τον Γιώργο Μητσάκη το 1956 στην Αθήνα. Κάπως έτσι δικαιώθηκε από την επιλογή του, γύρω στο 1950, να αφήσει την κιθάρα και το ακορντεόν, και να μάθει μόνος του μπουζούκι, επειδή πλήρωνε καλύτερα. Η καριέρα του απογειώθηκε σε μαγαζιά όπως το «Φάληρο», η «Φωλιά» στην Κοκκινιά και το πολυτελές «Κοπακαμπάνα». Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη γυναίκα του και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο και τη Μαρίνα, που αργότερα, μαζί με τον πατέρα τους, συνέθεσαν το «Τρίο Μποέμη». Το 1965 ο Μποέμης επέστρεψε οριστικά κι αμετάκλητα στη Θεσσαλονίκη και έναν χρόνο αργότερα ερμήνευσε για πρώτη φορά το άσμα που έμελλε να εξελιχθεί σε ύμνο του Άρη («Άρη, γλυκιά μου ομάδα μεγάλη» αντίθετα ο ύμνος που έγραψε για τον ΠΑΟΚ («ΠΑΟΚ, δοξασμένη μου ομάδα μεγάλη, στα Βαλκάνια εσύ ’σαι το καμάρι») δεν κατάφερε να έχει την ίδια απήχηση. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Βασίλης Μποέμης τραγούδησε τον ύμνο του Άρη μπροστά στον κόσμο του, στις 24 Μαρτίου του 2012 πριν από τον αγώνα εναντίον του Πανιωνίου στο «Κλεάνθης Βικελίδης» την παραμονή των 98 γενεθλίων του συλλόγου.Ο Βασίλης Μπέμης πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 2018 σε ηλικία 88 ετών.
"Η Γεωργία Κορώνη υπήρξε μία από τις ωραιότερες φωνές του παλιού τραγουδιού (περίοδος '50-'60). Ερμήνευσε δε καταπληκτικά κάποια βαλσάκια του Νίκου Καρώνη, ο οποίος και την συνόδευσε με το κιθαριστικό του συγκρότημα, αλλά και του Ντούο Άλεξ, με κιθάρα και φυσαρμόνικα." melekscorpions
Η Γεωργία Κορωνίδου όπως και το πραγματικό επώνυμο της ήταν προσφυγικής καταγωγής από τον Εύξεινο Πόντο. Τραγούδησε κυρίως το ελαφρό ελληνικό τραγούδι, την περίοδο 1950-1980. Είναι περισσότερο γνωστή για την επανέκδοση τραγουδιών της περιόδου '35-'50, συνθετών οπως οι Σακελλάριος, Σουγιούλ, Μουζάκης, Μωράκης, Σπάρτακος, Κοφινιώτης, αλλα και μεταγενέστερων όπως ο Χιώτης ή ο Θεοδωράκης. Έλαβε μέρος και σε διάφορες ταινίες της περιόδου, όπως στην Όταν η μοίρα προστάζει, του 1964, σε σκηνοθεσία Γ. Σταματόπουλου.
Μόνο σε μια σου ματιά
https://www.youtube.com/watch?v=3d2_xJbwv-M
Στίχοι: Γιώργος Σαντοριναίος
Μουσική: Νίκος Καρώνης
ΕκτέλεσΗ: Γεωργία Κορώνη
Ήταν γραφτό να σε χάσω
https://www.youtube.com/watch?v=LYtt3I4JPC8
Στίχοι: Στέλιος Φραγκάκης
Μουσική: Νίκος Καρώνης
ΕκτέλεσΗ: Γεωργία Κορώνη
Ο σολίστ, βαρύτονος και συνθέτης Τίτος Ξηρέλλης γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1897* στα Πάμφιλα της Λέσβου. Από μικρός έψελνε στην εκκλησία του χωριού του, όπου τον άκουσε ο δεσπότης του νησιού και τον κάλεσε στην Μητρόπολη Λέσβου. Στην Μυτιλήνη πήρε τα πρώτα μαθήματα ευρωπαϊκής και βυζαντινής μουσικής. Το 1915 μετακινήθηκε στην πρωτεύουσα και γράφτηκε στο ωδείο Αθηνών. Σπούδασε φωνητική στοΩδείοΑθηνώνυπότηνΝίναΦωκά,καθώςεπίσηςαρμονίαμετοΦιλοκτήτηΟικονομίδηκαιθεωρίαυπότονΑρμάντΜάρσικ(1917-1919).Σπούδασεεπίσηςυπότον Γεώργιο Λονμπιάνκο(1919-20).ΣυνέχισετιςσπουδέςτουυπότηΝίναΦόκαστοΕλληνικόΩδείο,αποφοίτησεμετοΧρυσόΜετάλλιοαριστείαςστηΜονωδίακαιτοΜελόδραμα(1920). Παρότι ο ίδιος ήθλε να γίνει τενόρος, το 1918 θα κάνει την πρώτη του δημόσια εμφάνιση σαν βαρύτωνος. Το1920 θα κάνει το ντεπούτο του στο θεατρικό σανίδι, στο Ριγκολέτο τιυ Βέρντι και τον Ιπτάμενο Ολλανδό του Βάγκνερ. Το1925 μετακόμισεστοΜιλάνογιανασπουδάσειυπότονGuiseppeBorghi,μευποτροφία.ΣυνέχισετιςσπουδέςτουστοΒερολίνουπότηνMattiaBattistini(1926-28),ενώτηνίδιαστιγμήπροσελήφθηαπότονBrunoWalterστηνStateOperaBerlin,ωςτραγουδιστή ιταλικού ρεπερτορίου.Απότο1928έωςτο1929εμφανίστηκεσυχνάστηνΙταλίακαιήτανιδιαίτεραδημοφιλήςστηνΌπερατηςΓένοβας,παρουσιάζοντας,μεταξύάλλων,ρόλουςστιςόπερεςτωνWagnerκαιRichardStrauss.Μεταξύ1934και1936ήτανμέλοςτουπροσωπικούτηςΌπεραςτουΣικάγουκαιεμφανίστηκεστηΝέαΥόρκηστοντίτλοστοΡιγκολέτοκαιωςΤζόρτζιοΓκερμόντ[Ηπεσούσαγυναίκα/ΛαΤραβιάτα].ΕπέστρεψεστηνΕλλάδατο1938καιδίδαξεστοΕθνικόΩδείοκαιεπανενώθηκεμετοΕλληνικόΘέατροΜελόδραματος.Κατάτηνπερίοδο1940-1946συμμετείχεσεπερίπου25 παραστάσεις (MadamaButfly,Rea,GianniSchicchi,Latraviata,Tosca,Lescontesd’Hoffmann,κ.λπ.Ο Τίτος Ξηρέλλης κυκλοφόρησε σύγχρονους δίσκους όπως «Παλιές καντάδες» , «Μοναδικές ερμηνείες» κ.α. Έκανε ηχογραφήσεις όπως «Ο Αγωγιάτης» , «Ο Κατάδικος» κ.α. Ακόμη, δημιούργησε έργα π.χ. «Ανοιξιάτικο παραμύθι», «Φαντασία», «3 σκίτσα» κ.ά.
Έγραψε εκκλησιαστικές συνθέσεις π.χ. «Ο επιτάφιος» κ.ο.κ. και μελοποίησε ποιήματα του Μαβίλη, του Εφταλιώτη κ.α. Έγραψε τραγούδια διάφορα για παράδειγμα «Πεταλούδα», τραγούδια για χορωδία π.χ. «Παλιάτσος» και διασκευασμένα δημοτικά όπως, «Η Ξενιτιά με χαίρεται».
Αφιερώσεις έγιναν προς τιμήν του όπως το ποίημα του Ασημάκη Βεϊνόγλου στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος». Εφημερίδες έγραψαν γι’ αυτόν, όπως τα Αιολικά Νέα. Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 1985 στην Αθήνα.
*Υπάρχει διαφορά όσον αφορά το έτος γέννησης του, καθώς αλλού αναφέρεται ότι γεννήθηκε το 1900 ή ακόμη το 1903.
Σούλα Καραγιώργη (1914-): Πριν γίνει τραγουδίστρια υπήρξε ταξιθέτρια σε κινηματογράφο. Εργάστηκε σανηθοποιός του μουσικού θεάτρου, πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο και τη δισκογραφία το 1932 απεσύρθη το 1960. Ήταν παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Διονύση Παλληκαρόπουλο.
Σκληρή καρδιάhttps://www.youtube.com/watch?v=Zhj4p0zCcJs Στίχοι: Κορίνα Κίτσα
Μουσική: Θόδωρος Παπαδόπουλος
Εκτέλεση: Σούλα Καραγιώργη & Δανάη Στρατηγοπούλου
Ηχογράφηση του 1934
Σούλα Καραγιώργη -Μες τη ζωή
https://www.youtube.com/watch?v=f9zOIXSHdCU
Tango super του 1936 σε μουσική Eduardo Bianco και στίχους Πωλ Μενεστρέλ
Το "Νίτσα Μόλλυ" αποτέλεσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της τραγουδίστριας του Ελαφρού Τραγουδιού, κιθαρίστα και ζωγράφου Άννας Μολυβάδα. Γεννήθηκε το 1921 και ξεκίνησε να τραγουδά το 1937 σε ηλικία 16 ετών. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε ήταν το «Καμιά δε θα αγαπήσω σαν και σένα» του Λεό Ραπίτη. Εμφανίστηκε στη «Μάντρα» του Αττίκ, στην «Οαση» με την ορχήστρα των Μουζάκη - Βέλλα. Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες: Γιώργος Οικονομίδης, Γεωργία Βασιλειάδου, Νέζερ, Αρία, Μύλλερ, Τόνυ Μαρούδας, Λούλη Ψυχούλη κ.ά. και την ορχήστρα του ΕΙΡ. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από 40 ηχογραφήσεις τραγουδιών. Σαν ζωγράφος, φιλοτέχνησε τα πορτρέτα γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά και απλών ανθρώπων. Εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και ήταν μέλος του ΣΕΗ. Οταν αποσύρθηκε, αφοσιώθηκε στα μαθήματα κιθάρας. Εμφανίστηκε στο εξωτερικό, ενώ μετά τη μεταπολίτευση εμφανίστηκε σε διάφορα θέατρα, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις και μουσικές παραστάσεις. Το 1994 το Δημοτικό Θέατρο Βόλου τη βράβευσε για την προσφορά της στο ελληνικό τραγούδι. Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2008 σε ηλικία 87 ετών.
Νίτσα Μόλλυ - Δεν θέλω Σοπεν και Μπαχhttps://www.youtube.com/watch?v=Uy3vglj2rkg
Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης
Μουσική: Ηρακλής Θεοφανίδης
Samba του 1951
H ηθοποιός και τραγουδίστρια Ελευθερία Ντε Λούτζιογεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1944 στο Άργος, από Ιταλό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Σε ηλικία ενός έτους η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Μαθήτρια ακόμα Γυμνασίου έδωσε εξετάσεις σαν εξαιρετικό ταλέντο στο θέατρο Ρεξ με το έργο του Φ. Γκ. Λόρκα "Ματωμένος Γάμος" και πέρασε παμψηφεί. Ξεκινά να σπουδάζει υποκριτική και δραματολογία στη Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου Λυκούργος Σταυράκος αλλά το1961 ανακηρύσσεται Σταρ Ελλάς και πηγαίνει στο Μαϊάμι των Η.Π.Α. για το διαγωνισμό Μις Υφήλιος όπου κατακτά τον τίτλο της «Μις Φιλία». Μετά τα διεθνή καλλιστεία, παρ' όλο που της έγινε πρόταση να παραμείνει στις ΗΠΑ και να συμμετάσχει σε ταινία του Χόλιγουντ, επέστρεψε τελικά στην Ελλάδα για να ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές της. Το 1962, λοιπόν, τελειώνει το εξατάξιο γυμνάσιο και συγχρόνως αποφοιτά και από την Δραματική Σχολή. Δίνει εξετάσεις στην Ανωτάτη Κρατική Επιτροπή του Υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων και παίρνει την σχετική άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Τον χειμώνα του ιδίου έτους κάνε και επίσημα το επαγγελματικό της ντεμπούτο στη σκηνή ως πρωταγωνίστρια του θιάσου «Ιορδάνη Μαρίνου» σε περιοδεία, στο έργο "Η βροχή" του Σώμερσετ Μομ, στο ρόλο της Σάντυ Τόμσον. Έπαιξε διάφορους ρόλους και πρόζας αλλά και επιθεώρησης. Παράλληλα όμως με το θέατρο θα παίξει και στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε 32 ταινίες, ενώ έλαβε μέρος και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές καθώς και σε ραδιοφωνικά θεατρικά έργα. Στην πολυετή καριέρα της έπαιξε δίπλα στους μεγαλύτερους ηθοποιούς. Ακόμη η Ρία Ντελούση, το 1982 ασχολήθηκε και επαγγελματικά με το τραγούδι. Συγκεκριμένα τραγούδησε στις κοσμικές ταβέρνες Πλακιώτικο Σαλόνι, Μοστρός, Κόπα Καμπάνα, Φωλιά, Κυκλάμινο, Γοργόνα, Ελαφοκυνηγός, Νέα Αθηναία κ.ά. Ηχογράφησε έναν δίσκο με τίτλο «Όταν χάνεται μια αγάπη» και παράλληλα δημιούργησε (μαζί με άλλους τέσσερις συναδέλφους της) τη δισκογραφική εταιρία «Εμ - Πι - Ες - Ντι – Πι» η οποία δεν ευδοκίμησε και έκλεισε. Έχει τραγουδήσει μαζί με μεγάλα ονόματα όπως: Τζίμης Μακούλης, Κλειώ Δενάρδου, Μαίρη Λίντα, Άντζελα Ζήλια, Σάκης Παπανικολάου, Χαρούλα Λαμπράκη κ.ά. Τέλος η Δελούτση ήταν παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Βαγγέλη Πλοιό (1937-2020). Κουμπάρο τους ήταν ο ηθοποιός Σταύρος Παράβας.
.jpg)
.jpg)
