Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Σταύρος Τσιώλης γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1937 στην Τρίπολη. ΣπούδασεκινηματογράφοστηΣχολή ΣταυράκουστηνΑθήνακαι από το1958δούλεψε βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες, πολλές από τις οποίες τηςΦίνος Φιλμ.Η πρώτη δική του ταινία, η οποία βασίστηκε σε δικό του σενάριο, ήταν "Ο μικρός δραπέτης"για τη Φίνος Φιλμ το1968. Το1970έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία "Κατάχρησις εξουσίας". Κατόπιν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο για μια δεκαπενταετία και επανήλθε το 1985. Η ταινία του "Μια τόσο μακρινή απουσία" απέσπασε έξι πρώτα βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1985, ενώ οι "Ακατανίκητοι εραστές" του 1988 προβλήθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Στα τέλη του 2017 ο Τσιώλης ολοκλήρωσε την τελευταία του ταινία "Γυναίκες που περάσατε από εδώ", που έγινε με συλλογική χρηματοδότηση και έκλεισε την τριλογία Γυναίκες (μετά το Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε και Ας περιμένουν οι γυναίκες).
Οι ταινίες του έχουν ένα ιδιαίτερα προσωπικό στυλ καθώς βασίζονται στο λεπτό χιούμορ, τους αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και πολλές φορές τη χρήση ερασιτεχνών ηθοποιών. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα σενάριά του αποτελεί η περιπλάνηση—αρκετές φορές στον τόπο καταγωγής του, την Αρκαδία. Σε πολλές ταινίες του χρησιμοποίησε για πρωταγωνιστή τον Αργύρη Μπακιρτζή.
Τέλος ο Σταύρος Τσιώλης είχε γράψει στίχους για τραγούδια των ταινιών του, αλλά για τραγουδιστές της λαϊκής μουσικής (Μαριώ, Πίτσα Παπαδοπούλου, Αντώνης Ρέμος).
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 23 Ιουλίου 2019.
Άσε τα δύσκολα σε μένα https://youtu.be/I8JGy_1aIxQ?is=zlS9MhDnHYfuNzdp Στίχοι: Σταύρος Τσιώλης, Σάκης Μπουλάς Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης
Ο ποιητής και συγγραφέας Κώστας Γ. Παπαγεωργίου γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα και ανήκει στην λεγόμενη "γενιά του ΄70". Σπούδασε νομικά και φιλολογία. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή "Ποιήματα" το 1966. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1972 ως το 1978· έκτοτε ασχολείται αποκλειστικά με την λογοτεχνία και με ό,τι αμέσως ή εμμέσως σχετίζεται μ' αυτήν. Συνεργάστηκε με τα αξιολογότερα λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης κατά την τελευταία τριακονταετία. Διετέλεσε συνυπεύθυνος στη σύνταξη των ετήσιων ομαδικών αντιδικτατορικών εκδόσεων Κατάθεση '73 και Κατάθεση '74, ενώ συνέταξε (με τον ποιητή Γιάννη Βαρβέρη) την Ελληνική ποιητική ανθολογία θανάτου του εικοστού αιώνα (1995). Άσκησε συστηματικά λογοτεχνική κριτική από περιοδικά και εφημερίδες. Σήμερα δημοσιεύει κριτικές στο ένθετο "Βιβλιοθήκη" της εφ. "Ελευθεροτυπία". Από το 1982 ως το 1998 εξέδιδε και διηύθυνε το περιοδικό "Γράμματα και Τέχνες". Ποιήματά του μελοποιήθηκαν και κυκλοφόρησαν σε δίσκους από τον Θάνο Μικρούτσικο ("Ιχνογραφία"), από τον Νίκο Τάτση ("Έρανα"), καθώς και από τον Χάρη Κατσιμίχα κ.ά.. Από το 1982 εργάζεται στην Ελληνική Ραδιοφωνία, στην αρχή ως σύμβουλος σε θέματα λογοτεχνίας και εν συνεχεία ως επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και εκδηλώσεων στο Τρίτο Πρόγραμμα. Από το 1990 εργάζεται ως καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, διδάσκοντας Ιστορία Θεάτρου και Λογοτεχνίας. Είναι ιδρυτικό μέλος της "Εταιρείας Συγγραφέων". Ποιήματα, μελέτες και εκτενή δοκίμιά του έχουν μεταφραστεί σε ευρωπαϊκές γλώσσες. Έχει δημοσιεύσει δεκατρείς ποιητικές συλλογές, έξι βιβλία με πεζά και πέντε βιβλία κριτικής και δοκιμίου. Έχει πάρει το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2001 και το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού "Διαβάζω". Το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Το 2012 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νουβέλας-Διηγήματος του περιοδικού "Διαβάζω" για το αφήγημά του "Νερό". Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 2021.
Ο RG (ή κατά κόσμoν Αργύρης Κοντολαίμος) γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1985 στην Αθήνα και έγινε γνωστός μέσα από το ρόλο του "Αργύρη" στην πετυχημένη τηλεοπτική κωμική σειρά του Mega Ελλάδος "Δέκα Λεπτά Κήρυγμα" (2000-2003) όταν και ουσιαστικά το χιπ χοπ άρχισε να γίνεται της μόδα στην Ελλάδα. Η πρώτη του επαφή έγινε το 1999 όταν ο Αργύρης μαζί με τον Βani G και κάποια άλλα παιδιά δημιουργούν ένα χιπ - χοπ συγκρότημα τους "RRM". Ο Αργύρης ήδη από παλιά λοιπόν ήταν μπλεγμένος στο κύκλωμα του ελληνικού Rap, αφού από τα 13 του είναι ενεργός στην underground σκηνή της Αθήνας και επιδίδεται πότε στο μικρόφωνο, πότε στη σύνθεση, πότε στο ραδιόφωνο, πότε πίσω από τα decks και πότε στην τηλεόραση στην ανάδειξη και έκφραση της αγαπημένης του κουλτούρας. Της κουλτούρας του Hip Hop!
Το "Άρης Αλεξάνδρου" αποτέλεσε καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του ποιητή της πρώτης Μεταπολεμικής Γενιάς, πεζογράφου και μεταφραστή Αριστοτέλη Βασιλειάδη, ο οποίος γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1922 στην Αγία Πετρούπολη (Λένινγκραντ) στη πρώην ΕΣΣΔ από Έλληνα πατέρα και μητέρα Ρωσσίδα. O Αλεξάνδρου, που είχε ως μητρική του γλώσσα τη ρωσική, ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα το 1928 και, αφού έμεινε δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Αφού, ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές το 1940, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην ΑΣΟΕΕ, σύντομα, όμως, εγκατέλειψε τη σχολή για να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη
μετάφραση. Ξεκίνησε να δουλεύει ως μεταφραστής στον εκδοτικό οίκο Γκοβόστη. τότε χρησιμποίησε για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Άρης Αλεξάνδρου, με το οποίο τελικά καθιερώθηκε.
Η πρώτη ποιητική συλλογή του, με τίτλο "Ακόμη τούτη η άνοιξη", εκδόθηκε τον Απρίλιο του 1946 σε 300 αντίτυπα και έλαβε ευνοϊκή κριτική από αριστερές εφημερίδες της Αθήνας. Στα ποιήματα εκείνης της εποχής εξέφραζε τον θαυμασμό του για τον ΕΛΑΣ και την ΕΣΣΔ. Ακολούθησε η "Άγονος γραμμή" (1952) και η "Ευθύτης οδών" (1959). Στην ποίηση του Αλεξάνδρου υπάρχει έντονη η πικρία από τη διάψευση
των ελπίδων, πικρία που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των ποιητών που
έζησαν τον "Ελληνικό Εμφύλιο". Συγχρόνως χαρακτηρίζεται από έντονη ειρωνεία που σε ορισμένα σημεία φτάνει στο σαρκασμό, ως προς όλα τα γνωστά κοινωνικά συστήματα. Ο Αλεξάνδρου ασχολήθηκε επίσης με την μετάφραση έργων κλασικών και νεώτερων Ρώσων συγγραφέων (Ντοστογιέφσκι, Τολστόι, Τσέχωφ, Αχμάτοβα κ.α.) αλλά και έργων Γάλλων, Αμερικανών και Άγγλων συγγραφέων. Ο Αλεξάνδρου είναι όμως περισσότερος γνωστός για το μοναδικό μυθιστόρημα που έγραψε, "Το κιβώτιο"
(1975)αποτιμάται ως "ένα πραγματικά σημαντικό έργο". Στο βιβλίο αυτό, όπως και στο σύνολο του έργου του, φαίνεται η
απομάκρυνση του συγγραφέα από τον κομματικό δογματισμό και η επιθυμία
του για διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Έλαβε μέρος στη διαδήλωση του ΕΑΜ στις 3 Δεκεμβρίου 1944 (αρχή των Δεκεμβριανών)
και κατόπιν κρυβόταν με την οικογένειά του σε καταφύγια.
Αργότερα συνελήφθη αιχμάλωτος από τις βρετανικές δυνάμεις και στάλθηκε
στο στρατόπεδο πολιτικών κρατουμένων στην Ελ Ντάμπα της Λιβύης. Συνελήφθη τον Ιούλιο του 1948 και εκτοπίστηκε στο Μούδρο της Λήμνου (1948-49). Μεταφέρθηκε στη Μακρόνησο
(1948-49) και
στον Άγιο Ευστράτιο (1950-51). Το 1951 αφού έκανε δήλωση μετανοίας έμενε στην Αθήνα. Το 1953 καταδικάστηκε ως ανυπόταχτος στράτευσης,
δηλώνοντας στο στρατοδικείο "κομμουνιστής", με αποτέλεσμα τη φυλάκιση
του.
Τέθηκε σε απομόνωση από τους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενος, έως
τουλάχιστον το 1956 και, τελικά, αποφυλακίστηκε με αναστολή ποινής το
1958. Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967 διέφυγε στο Παρίσι. Ο Άρης Αλεξάνδρου πέθανε στο Παρίσσι το 1978. Η σύζυγός του, από το 1958, ήταν η
πρώην σύζυγος του Γιάννη Ρίτσου, δημοσιογράφος και ποιήτρια Καίτη Δρόσου (3
Φεβρουαρίου 2016).
Στίχους του μελοποίησαν: ο συνθέτης Μιχάλης Γρηγορίου στο δίσκο "Ανεπίδοτα γράμματα" (1977) και ο Λουκάς Θάνος στο δίσκο "Σάλπισμα" (1980).
Τις νύχτες σκάβαμε
https://www.youtube.com/watch?v=JtLES8y6EMo
Στίχοι: Άρης Αλεξάνδρου
Μουσική: Λουκάς Θάνος
Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
Από το δίσκο "Σάλπισμα", 1980
Το 1975 ο ποιητής δήλωνε "Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμιά
πολιτική οργάνωση. Δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός
καμιάς θρησκείας. Έχοντας περάσει από τα ξερονήσια και τις φυλακές,
νιώθω πως είμαι συγκρατούμενος όχι μόνο με όσους υποφέρουν στα φασιστικά
στρατόπεδα, μα και με όσους βασανίζονται στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ.
Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται
και θα αγωνιστούν εναντίον όλων των τυράννων, εστεμμένων και
τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτών, γαλονάδων και ρασοφόρων".
Έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή ο δημοφιλής τραγουδιστής και
ηθοποιός, Σάκης Μπουλάς, ο οποίος το τελευταίο χρονικό διάστημα έδινε
μάχη με την επάρατη νόσο.
Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και το
τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, δίνοντας μάχη
για τη ζωή του. Για τον λόγο αυτό διέκοψε και τις εμφανίσεις του
στην Ακτή Πειραιώς, όπου συμμετείχε στην μουσική παράσταση «Γκαγκαντίν:
Οι γενναίοι της νύχτας», πλάι στους Διονύση Σαββόπουλο, Λαυρέντη
Μαχαιρίτσα και Γιάννη Ζουγανέλη.
" ΟΣάκης γεννήθηκε στο
Κιλκίς, στις 11 Μαρτίου 1954, αλλά η καταγωγή του είναι από τον Πειραιά
όπου και μεγάλωσε. Μαζί με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Νικόλα
'Ασιμο, Θάνο Αδριανό και Περικλή Χαρβά, δημιούργησαν το πρώτο Μουσικό Καφενείο στην Ελλάδα με το όνομα "Σούσουρο", χρησιμοποιώντας τη φόρμα
του γερμανικού πολιτικού καμπαρέ, όπου για πρώτη φορά συνδυάστηκε
μουσική με θέατρο και διάφορα δρώμενα. Παρόμοια δουλειά έγινε αργότερα στο "Αχ Μαρία" στα Εξάρχεια, τη
θρυλική σκηνή όπου για δέκα χρόνια λειτούργησε μια παρέα με
ανατρεπτικότητα, χιούμορ και αγάπη στη μουσική. Ο Μπουλάς
μαζί με τους Γιάννης Ζουγανέλη, Ισιδώρα Σιδέρη, Λάκη Παπαδόπουλο, Βασίλη
Παπακωνσταντίνου, Σοφία Βόσσου αλλά και μια ευρύτερη παρέα δημιουργών
που κατά καιρούς συμμετείχαν στα προγράμματα του εξαρχειώτικου στεκιού -
έγραψαν τη δική τους σελίδα στον αθηναϊκό μουσικό χάρτη από το 1980
μέχρι το 1990. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του τραγούδησε σε πολλές μουσικές σκηνές και συναυλίες και συνεργάστηκε για χρόνια με τους Μικρούτσικο, Παπακωνσταντίνου, Ζουγανέλη, Μπονάτσο, Τσακνή, Μάνο Λοΐζο, Μαχαιρίτσα, Σταρόβα και Σαββόπουλο. Ως στιχουργός συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες. Έχει γράψει στίχους για τραγούδια για τον Γιάννη Ζουγανέλη τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα καθώς και πολλά που είχε ερμηνεύσει ο ίδιος. Μάλιστα, έχει κάνει και τους παρακάτω προσωπικούς του δίσκους: Μπουλάς-Ελλάς, (1986), Σάκης Μπουλάς (maxi single) «Ali Baba» (σε μουσική Μιχάλη Ρακιντζή-1987), Σάκης Μπουλάς «Ας πρόσεχες» (μουσική: Μιχάλης Ρακιντζής-1987), Ζαμανφού, (1992), Έκθεση ιδεών, με τον Γιάννη Ζουγανέλη (2000)." ethnos.gr
.jpeg)
.jpeg)
