Έλληνες συνθέτες & κινηματογράφος

Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών

Μίκης Θεοδωράκης

Μάνος Χατζιδάκις

Σταύρος Ξαρχάκος

Μίμης Πλέσσας

Γιώργος Χατζηνάσιος

Γιώργος Κατσαρός

Κώστας Καπνίσης

Δήμος Μούτσης

Μιχάλης Σουγιούλ

Ευανθία Ρεμπούτσικα

Βραδιές αγάπης
https://youtu.be/5oU1jk2Oej4?is=BLHGGA48SdcxxrsB

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Από την ταινία "Ορατότης Μηδέν" (1970)

 

Οι 10 καλύτερα σενάρια του σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη

 Οι 10 καλύτερες σενάρια του σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη

Top10:

Μια κυρία στα μπουζούκια (1967)

Ο κατήφορος (1961)
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)

Οι επικίνδυνοι (1983)

Βασικά... καλησπέρα σας (1982)

Ιστορία μιας ζωής (1965)

Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου (1975)

Όταν οι ρόδες χορεύουν (1984)

Λαός και Κολωνάκι (1959)

Λούνα παρκ (1974-1981)

Λούνα παρκ

https://youtu.be/-Qe8mMKcwzM?si=fdckJT3N0oeNiOc1

Μουσική: Μίμης Πλέσσας 

 

Οι 25 σημαντικότεροι Έλληνες στιχουργοί

 Οι 25 σημαντικότεροι Έλληνες στιχουργοί

Λευτέρης Παπαδόπουλος
Χαράλαμπος Βασιλειάδης 
Κώστας Βίρβος
Πυθαγόρας
Νίκος Γκάτος
Άλκης Αλκαίος
Μάνος Ελευθερίου
Άκης Πάνου
Αλέκος Χρυσοβέργης
Σαράντος Αλιβιζάτος
Σταύρος Κουγιουμτζής
Ηρακλής Παπασιδέρης
Σπύρος Γιατράς
Άκος Δασκαλόπουλος
Χρήστος Κολοκοτρώνης
Κώστας Κοφινιώτης
Κώστας Ψυχογιός 
Κώστας Τριπολίτης 
Βασίλης Γιαννόπουλος
Ερρίκος Θαλασσινός
Οδυσσέας Ιωάννου
Τάκης Μουσαφίρης

Αλέκος Σακελλάριος 
Φίλιππος Γράψας
Μιχάλης Γκανάς
Φοίβος

Όλα δικά σου μάτια μου

https://youtu.be/wyH5oWkgQ8Q?si=KaLN9q_zz_XtxvV7

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Μίμης Πλέσσαα

Εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος

 

Αιντε βρε μεμέτη

Ο μεμέτης

https://www.youtube.com/watch?v=KiQ08l26Ths

Στίχοι: Κώστας Βίρβος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας 

Εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου

Αιντε βρε Μεμέτη ψευτοπαλληκάρι 

άιντε βρε Μεμέτη και πού θα μου πας; 

με τις ξένες πλάτες κάνεις το λιοντάρι 

με τις ξένες πλάτες ύπουλα χτυπάς  

Αιντε Μεμέτη μου ψευτοπαλικαρά 

και πίσω έχει η αχλάδα την ουρά  

Βρήκες ευκαιρία στην αναμπουμπούλα

είχα τα δικά μου κι ήμουν μακριά 

κι είπες με τον νου σου ώρα για ρεμούλα

 πού `ναι από χρόνια τέχνη σου παλιά

Σταύρος Γαλανάκης

Ο λογοτέχνης Σταύρος Γαλανάκη γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1951 στη Νίκαια του Πειραιά. Ναυτιλιακός Επιχειρηματίας από το 1977 και ιδρυτής της ElviClctor Group. Εκδότης του «ΕΠΙΛΟΓΟΥ», του μοναδικού ελληνικού βιβλίου που ασχολείται με τον ελληνικό πολιτισμό από το 1991 και καταγράφει ετησίως τα πολιτιστικά δρώμενα σε Τέχνες & Γράμματα, τιμώντας ταυτόχρονα σε κάθε παρουσίασή του διακεκριμένους Έλληνες. Έχει συγγράψει και εκδόσει δύο τόμους με ανέκδοτα και χιουμοριστικού είδους θέματα με τίτλο «ΓΕΛΟΙΑ ΓΡΑΦΗ» και είναι Ιδρυτής του Πανελλήνιου Συλλόγου Φίλων Γέλιου (ΠΑ.ΣΥ.ΦΙ.ΓΕ.), ενώ ταυτόχρονα έχει συγγράψει και εκδόσει δύο τόμους με ποιήματα και τραγούδια με τίτλο «ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ ΤΥΧΑΙΑ». Έχουν κυκλοφορήσει 4 CD με 42 δικά του τραγούδια. Το πρώτο με 10 τραγούδια και τίτλο «Η ζωή μας είναι ωραία» σε μουσική Πλούταρχου Τατζίδη (2013). Το δεύτερο με 10 τραγούδια και τίτλο «Καλή σου τύχη» σε μουσική Θάνου Γεωργουλά που τραγουδά ο Στέλιος Διονυσίου (2016). Το τρίτο με 12 τραγούδια και τίτλο «Αγάπη είναι» σε μουσική Μίμη Πλέσσα που τραγουδούν ο Γιάννης Χαρίσης και η Χρύσα Μπανδέλη (2017). Και το τέταρτο με 10 τραγούδια και τίτλο «Όλα για για μένα είσαι συ» σε μουσική Θάνου Γεωργουλά που τραγουδά ο Σταμάτης Κόκοτας (2019). Στις 06 Νοεμβρίου του 2017 παρουσίασε στον Φιλολογικό Σύλλογο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ, ένα μοναδικό επτάτομο ποιητικό έργο με 350 ποιήματα και τραγούδια με τίτλο «Ο ΕΡΩΤΑΣ». 

Δεν ξέρω πως να σου το πω

https://www.youtube.com/watch?v=fSERHh3M9PY

Στίχοι: Σταύρος Γαλανάκης

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Εκτέλεση: Γιάννης Χαρίσης 

Μάνος (Αρβανιτίδης)

"Ο Μάνος Αρβανιτίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην πολύ τρυφερή ηλικία των 8 ετών και το 1976, μόλις 10 χρονών, έπαιξε ως ηθοποιός, δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο, στο σίριαλ "Η μεγάλη περιπέτεια" του Κώστα Μουρσελά, όπου υποδυόταν τον γιο τους. Στη συνέχεια όμως τον κέρδισε το τραγούδι με αποκορύφωμα το δεύτερο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1979 με το τραγούδι «Ελπίδα του κόσμου ή SOS». Ο Μάνος ήταν είδωλο για μικρούς (κυρίως) αλλά και μεγάλους, γνώρισε τεράστια επιτυχία με τα τραγούδια "Ω μαμά ω μπαμπά", "Με λένε Μάνο", "Η αδελφή μου η Ρεβέκκα", "Όταν μεγαλώσω", "Ας γίνουμε όλοι φίλοι" κ.ά. Μετά τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ, όλοι περίμεναν ότι η καριέρα του θα απογειωνόταν. Αντίθετα ο Μάνος, με τον ερχομό της δεκαετίας του ΄80 και μόνο 15 χρονών, εξαφανίστηκε από τα φώτα της δημοσιότητας, αφήνοντας όμως το στίγμα του στα ΄70ς. Σήμερα ζει ευτυχισμένος με την οικογένειά του."  [1]

Τέλος το 1994 ο Μάνος επέστρεψε δισκογραφικά συμμετέχοντας στο δίσκο "Κύπρος Αείζωη" των Αντρέα Αντρέου και Γιάννη Δημητρά και τα κομμάτια "Δεσ προσκηνώ αγαρηνό" και "Ζήτω η Λευτεριά".

Με λένε Μάνο

https://www.youtube.com/watch?v=MjDblJwV8OA

Ποια νύχτα σέ εκλεψε

https://www.youtube.com/watch?v=0mWccxsE8lU

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Νίκος Αναστασιάδης

Νίκος Αναστασιάδης
7ος Πρόεδρος της Κ.Δ., πρώην πρόεδρος ΔΗΣΥ
Χωρίς Παρωπίδες - Χωρίς Αναισθητικό

Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1946 στο χωριό Πέρα Πεδί και μεγάλωσε στη Λεμεσού. Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός και η μητέρα του οικοκυρά. Ο Νίκος Αναστασιάδης έχει ένα δίδυμο αδερφό (βλπ φωτό), και μία μεγαλύτερη αδερφή. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ναυτικό δίκαιο στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού (1976), καθώς και της Νεολαίας του κόμματος (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1976-1985 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού. Ακολούθως διετέλεσε αντιπρόεδρος (1985-1987) και πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ (1987-1990). Στη συνέχεια υπηρέτησε τον ΔΗΣΥ από τις θέσεις του Α΄ Αντιπροέδρου (1990-1995) και του Αναπληρωτή Προέδρου (1995-1997). Στις 8 Ιουνίου 1997 εξελέγη Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού λαμβάνοντας ποσοστό 70% έναντι 30% του ανθυποψηφίου του Δημήτρη Συλλούρη. Το 1999 επανεξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο. Στις 25 Μαΐου 2003 ανθυποψήφιος του ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ο Αναστασιάδης αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 55% έναντι 45% του ανθυποψηφίου του. Επανεκλέχθηκε το 2009. Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2013 παραιτήθηκε από Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν επικεφαλής του ΔΗΣΥ σε τρεις βουλευτικές εκλογές. Ως επικεφαλής του ΔΗΣΥ οδήγησε το κόμμα σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη, ιδρυτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές. Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε και πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος δεν εξελέγη. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε και τελικά κέρδισε την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς υποστηριζόταν από τον ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 45,46% ενώ τον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 57,48%, έναντι 42,52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 επανεκλέγηκε. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 35,51% και στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 55,99%, έναντι 44,01% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά..

Κι όμως ο Νίκος Αναστασιάδης για ένα διάστημα θεωρήθηκε από πολλούς ως πολιτικά "τελειωμένος" λόγω του  αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος του Απριλίου του 2004 και την συντριπτική απόρριψη του Σχεδίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν του οποίου υπήρξε και κύριος υποστηρικτής του προκαλώντας σοβαρές εσωκομματικές τριβές, με πρωτοκλασάτα στελέχη να στηρίζουν την καταψήφιση του σχεδίου,  να ακολουθούν διαγραφές και αποχωρήσεις βουλευτών από το κόμμα και πολλών άλλων αξιόλογων στελεχών πρώτης γραμμής. Ο Αναστασιάδης μη παραδεχόμενος ακόμη την ετυμηγορία του λαού έσπευσε σε μία πρωτοφανή κίνηση για τα πολιτκά θέσμια να καταγγείλει ο ίδιος στην ΕΕ την ίδια τη χώρα του, την Κ.Δ. και τον αείμνηστο Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο για το αποτέλσμα των εκλογών. Ακόμη δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα και την αποχώρηση στελεχών του ΔΗΣΥ βλέπει τους διαφωνούντες του ΔΗΣΥ να κατεβαίνουν στις εκλογές με δικό τους συνδυασμό (Για την Ευρώπη) λαμβάνοντας ποσοστό 10,80%, εκλέγοντας ως ευρωβουλευτή τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΣΥ Γιαννάκη Μάτση. Έπειτα οι διαγραφέντες θα δημιουργήσουν νέο κόμμα, το ΕΥΡΩΚΟ. Εντούτοις ο Αναστασιάδης θα κατορθώσει όχι απλά να επιβιώσει πολιτικά αλλά και να εδραιώσει τη θέση του λόγω ακριβώς της αποχώρησης των άλλων ισχυρών στελεχών του ΔΗΥΣ. Συγκεκριμένα, η "εκκαθάριση" που έκανε στο ΔΗΣΥ μετά το Σχέδιο Ανάν τον βοήθησε τα μέγιαστα στην ενίσχυση και εμπέδωση του ως του μοναδικού ισχυρού πολιτικού στο κόμμα της κυπριακής Δεξιάς. Αναμφλιβολα όμως εκείνο όμως που απογείωσε και έφερε σε πλεονεκτική θέση έναντι όλων των άλλων πολιτικών του ήταν η κάκιστη και συνάμα τραγική από κάθε άποψη πενταετία Χριστόφια με αποκορύφωμα την έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί και την μεγάλη οικονομική κρίση που χτύπησε τον τόπο. 

Ο Αναστασιάδη λοιπόν ανέλαβε την εξουσία σε μία κρίσιμη για τόπο στιγμή και με κύριο πολιτικό σύνθημα "Η κρίση θέλει ηγέτη". Η κατάσταση ασφαλώς ήταν τέτοια που η Κύπρος δεν απέφυγε τελικά ούτε το κούρεμα καταθέσεων, ούτε το κλείσιμο τραπεζών και εταιρειών, την αύξηση της ανεργίας, ούτε οδηγήθηκαν οι πραγματικοί υπαίτιοι της κρίσης στη φυλακή. Γενικά η πρώτη του πενταετία, ήταν μεγάλη απογοήτευση, γεμάτη από αστοχίες, λανθασμένες αποφάσεις και ικανοποίηση χατιριών και προβολής της οικογένειάς του και παρόλο που το περιβόητο "Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα" ήταν εκείνο που εν πολλοίς ανέστησε την κυπριακή οικονομία έδωσε λαβή σε πολλούς Ευρωπαίους να κατηγορούν την νήσο των αγίων. Στα θετικά ήταν η δημιουργία του ΓΕΣΥ, η μείωση της στρατιωτικής θητείας και η σύσφξη των σχέσεων με τις γείτονες χώρες Αίγυπτο και Ισραήλ. Ο κόσμος του έδωσε τελικά το πράσινο φως για ακόμη μία πενταετία, αφού έκρινε ότι δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος για την οικονομική δυσπραγία του ενώ ούτε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης φάνηκαν ικανά να μπορούν να λύσουν τα συσσωρευμένα προβλήματα το τόπου καθώς στερούνται πραγματικού σχεδίου και ικανού αντικαταστάτη. Η δεύτερη λοιπόν πενταετία, ξεκίνησε όπως και η πρώτη με νέα σκάνδαλα, στοιχεία διαφθοράς και συγκρούσεις διαφόρων θεσμικών παραγόντων. Τα τρία όμως μεγαλύτερα στοιχήματα για τον Πρόεδρο ήταν, η διαχείρηση της πανδημίας που ένεσκηψε σε όλο τον πλανήτη, η αντιμετώπιση των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και της προσπάθειας δημιουργίας νέων απαράδεκτων τετελεσμένων αλλά και η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία που θρυμάτισε τις σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας.

Τέλος ένα ακόμη πολύ στενάχωρο γεγονός στην θητεία του ήταν ότι οι τρεις καλύτεροι και πιο αγαπητοί υπουργοί του έφυγαν πρόωρα από τη ζωή. 

Ο Νίκος Αναστασιάδης τραγουδάει Στράτο Διονυσίου
https://www.youtube.com/watch?v=CFB4v2pZSTw
Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος (Στίχοι: Σπύρος Γιατράς, Μουσική: Αλέκος Χρυσοβέργης)
Βρέχει φωτιά στη στράτα μου (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Μίμης Πλέσσας)

Ο Νίκος Αναστασιάδης τραγουδάει Κώστα Χατζή
https://www.youtube.com/watch?v=BfhAbMlAlEk
Απ΄το αεροπλάνου (Στίχοι: Σώτια Τσώτου, Μουσική: Κώστας Χατζής)

Λουκιανός (125-180)

Ο Λουκιανός υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αττικιστές συγγραφείς της Δεύτερης σοφιστικής και ο δημιουργός του σατιρικού διαλόγου. Ο Λουκιανός ήταν Σύρος στην καταγωγή και γεννήθηκε στα Σαμόσατα στη δυτική όχθη του Ευφράτη, περί το 125 μ.Χ. Οι γονείς του τον έστειλαν μαθητευόμενο σε κάποιο θείο του γλύπτη αλλά η μαθητεία του αυτή δεν κράτησε πολύ γιατί ο νεαρός Λουκιανός έσπασε από αδεξιότητα μια πλάκα και ο θείος του τον επέπληξε αυστηρά. Έτσι, εγκατέλειψε το εργαστήρι του θείου του και επέστρεψε στο σπίτι των γονέων του. Η έντονη φιλομάθειά του τον έκανε να στραφεί στα γράμματα. Αφού μελέτησε τα ελληνικά, ξεκίνησε να μάθει τη ρητορική τέχνη στις ρητορικές σχολές της Ιωνίας. Στην Αντιόχεια άσκησε τη δικανική τέχνη και στη Σμύρνη σπούδασε τη σοφιστική, κυρίως ως μέσον προσπορισμού χρημάτων. Κατόπιν άρχισε να ταξιδεύει, επιδεικνύοντας τις ρητορικές του ικανότητες, σε διάφορες πόλεις της Μικράς Ασίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Γαλατίας. Ωστόσο, δεν έμενε ικανοποιημένος με τη ρητορική, και τελικά απογοητεύτηκε, θεωρώντας την ρηχή. Σε ηλικία 40 ετών, παράτησε την τέχνη του σοφιστή και στράφηκε στη φιλοσοφία. Πνεύμα κατεξοχήν ανήσυχο, εντρύφησε σχεδόν σε όλες τις φιλοσοφικές σχολές, αλλά τα φιλοσοφικά ρεύματα των Επικούρειων και των Κυνικών ήταν που προσέλκυσαν κυρίως τη συμπάθειά του. Αντίθετα, αντιπαθούσε σφόδρα τους Στωϊκούς, ίσως για την πασίγνωστη τάση τους να ανακατεύονται στην πολιτική, το πομπώδες ύφος τους και τον δογματισμό τους. Το 165 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εκεί ανέπτυξε τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του, χρησιμοποιώντας κατά κόρον τον λιτό και απέριττο διάλογο και τη χαριτολογία. Τα έργα του έχουν ένα κωμικό, πειρακτικό ύφος, που είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γνώρισμα. Γύρω στο 171 ο Λουκιανός έφυγε από την Αθήνα, για να αναλάβει μια αξιόλογη και καλά αμειβόμενη θέση στον δικαστικό κλάδο της αυτοκρατορικής διοίκησης της Αιγύπτου, με προοπτικές για προαγωγή σε ανώτερες διοικητικές θέσεις αλλά το καλοκαίρι του 175 επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα. Η τελευταία χρονολογική ένδειξη για τη ζωή του είναι το έτος 180 μ.Χ., κατά το οποίο πέθανε ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος. 

Ο Λουκιανός, ο οποίος εχειρίζετο άνετα την ελληνική γλώσσα και ιδίως το αττικό ιδίωμα, από νωρίς αναπτύσσει ένα ιδιαίτερα προσωπικό και αναγνωρίσιμο είδος λόγου. Χρησιμοποιεί δηλαδή κατά κόρον τον διάλογο για να σατιρίσει, να καυτηριάσει και να αναπτύξει τα θέματα που τον απασχολούν. Είναι ένας διάλογος λιτός και γεμάτος χαριτολογίες, απαλλαγμένος από τα περίτεχνα και πομπώδη σχήματα λόγου που συναντά κανείς συχνά σε φιλοσοφικούς διαλόγους. Ο Λουκιανός απεχθάνεται την εξεζητημένη χρήση της γλώσσας, τα παραφορτωμένα ρητορικά σχήματα, τη σοβαροφάνεια και τον υπεραττικισμό και δεν χάνει ευκαιρία να τα σατιρίσει. Στα έργα του συχνά χλευάζει τους φιλοσόφους και τους ρήτορες για τον γεμάτο στόμφο λόγο τους, αντλώντας πιθανότατα και από τα προσωπικά του βιώματα ως ρήτορα κατά την νεότητά του. Μια ακόμη τολμηρή καινοτομία του Λουκιανού είναι ότι ανέμειξε πεζό με ποιητικό λόγο. Οι διάλογοί του συχνά διανθίζονται με εκλεκτά ποιητικά αποσπάσματα και παροιμιώδεις φράσεις, που δίνουν ζωντάνια στη ροή του κειμένου. Ο λόγος του είναι αιχμηρός και διεισδυτικός αφού με μεγάλη οξύνοια αποκαλύπτει και καυτηριάζει τα σφάλματα των συγχρόνων του: τη διαφθορά των ηθών, την κενοδοξία των φιλοσόφων, τη σχολαστικότητα των γραμματικών καθώς και τη δεισιδαιμονία και τη μωρία του απλού λαού. Απέναντι σε όλα τούτα τοποθετεί το ελληνικό ιδεώδες, το μέτρον ως φιλοσοφημένη στάση ζωής. Συχνά ειρωνεύεται τις υπερβολές της μυθολογίας, όπως αυτή εκφράζεται στην ποίηση του Ομήρου. Σήμερα, αποδίδονται στον Λουκιανό 82 βιβλία, μερικά από τα οποία θεωρούνται νόθα ή αμφισβητούμενα, ενώ το έργο του Σώστρατος που αναφέρεται ότι έχει γράψει στο «Δημώνακτος βίος» δεν σώζεται. Τα πιο γνωστά του έργα είναι οι Νεκρικοί Διάλογοι, οι Θεῶν διάλογοι και η Ἀληθὴς ἱστορία ενώ η επίδραση στους μεταγενέστερους ήταν τεράστια.

Οι Κυνικοί στον Άδη / Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού
https://www.youtube.com/watch?v=RhVS9ZCnDMY
«Οι Κυνικοί στον Άδη» είναι μια παράσταση θεάτρου σκιών με διασκευασμένα κείμενα κυρίως από τους Νεκρικούς διαλόγους του Λουκιανού καθώς και από άλλα κείμενα του Σύρου σατιρικού συγγραφέα (Μένιππος ή Νεκυομαντεία, Κατάπλους ή Τύραννος  και άλλα) και με την συνοδεία ζωντανής μουσικής. 

Οι «Νεκρικοί διάλογοι» είναι μια συλλογή από τριάντα διαλογικά στιγμιότυπα στη μορφή των Θεών διαλόγων και των Εταιρικών διαλόγων του Λουκιανού και το ίδιο φημισμένη μ΄ αυτούς, γιατί οι Νεκρικοί διάλογοι έχουν γίνει το πρότυπο για ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος και με την ίδια μάλιστα ονομασία.

Μένιππος και Χάρων
https://www.youtube.com/watch?v=E0uusR-rwZk
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης

*Ο Χάρων ήταν γιος του Ερέβους και της Νύχτας. Παριστανόταν ως  ένας ιδιότροπος, σκελετωμένος γέροντας ή ως φτερωτός δαίμονας με ένα διπλό σφυρί. Μετέφερε με τη βάρκα του τους πρόσφατα αποθανόντες από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία βρισκόταν η είσοδος του Άδη. Οι νεκροί έπρεπε οπωσδήποτε να πληρώσουν στον Χάροντα έναν οβολό για τα ναύλα. Γι' αυτό στην αρχαία Ελλάδα τοποθετούσαν πάντα έναν οβολό κάτω από τη γλώσσα των νεκρών σωμάτων πριν τα ενταφιάσουν, για να έχει να πληρώσει ο νεκρός τον Χάροντα. Όσοι δεν είχαν να πληρώσουν ήταν καταδικασμένοι να περιπλανιούνται στις όχθες του Αχέροντα για εκατό χρόνια. **Ο Μένιππος ήταν κυνικός φιλόσοφος, μαθητής του Διογένη και πιαθνότατα δεν πίστευε σ’ αυτήν τη δοξασία. Στους Νεκρικούς Διάλογους, ο Μένιππος αναφέρεται ως ο μόνος που διέσχισε ποτέ τον Αχέροντα χωρίς να πληρώσει τον οβολό στο Χάρο - αφού δεν είχε. Στο διάλογο αυτόν εμφανίζεται για πρώτη φορά και η ρήση "ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος" [1]

Πάνος Χατζηκουτσέλης (1945-2020)

Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1945. Είχε έναν αδερφό, επίσης ηθοποιό, τον Γιώργο Λώζο.  Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση, στην σειρά "Αναδυόμενη", το 1978 από την ΥΕΝΕΔ. Συνέχισε την πορεία του στην τηλεόραση ως ένας εξαιρετικός καρατερίστας, σε εμβληματικές παραγωγές, όπως "Μαντάμ Σουσού", "Η ζωή του Αττίκ", φτάνοντας στο 1996.  Ενώ, ο ρόλος που θα μείνει αξέχαστος σε όλους, είναι αυτός του "Παπαπέτρου" στη σειρά "Εκείνες και Εγώ", στο πλάι του Γιάννη Μπέζου.

Στις 20 Μαρτίου 2020, ο καλός του φίλος Άγγλος Πυριόχος ανακοίνωσε το θάνατό του.

Πάνος Χατζηκουτσέλης -Το χρήμα
https://www.youtube.com/watch?v=9AlW-qpQwg8
Στίχοι-Μουσική: Αττίκ

Πάνος Χατζηκουτσέλης -Η Αθήνα τη νύχτα

https://www.youtube.com/watch?v=_9A-LhYg8vc

Στίχοι: Γιώργος Σαντοριναίος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Ντίνος Πάντας & Αλέκος Πάντας

Ο μαέστρος και συνθέτης Ντίνος Πάντας γεννήθηκε το 1921 στο Βόλο και ο πατέρας του ήταν ονομαστός ιεροψάλτης. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, το 1944, ίδρυσε στην Άνω Κερασία του Πηλίου την τετράφωνη ανδρική χορωδία του 54ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ και εναρμόνισε για χορωδία αντάρτικα τραγούδια, περιοδεύοντας στα βουνά εμψυχώνοντας το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων ανταρτών. Μετά την Απελευθέρωση θα σχηματίσει ντουέτο μαζί με τον νεότερο αδελφό του Αλέκο Πάντα. Πολύ αργότερα το 1982, με την αναγνώριση από το κράτος της Εθνικής Αντίστασης, η χορωδία θα επανασυσταθεί με παλιά μέλη πλαισιωμένη όμως και από νέα μέλη, ηχογραφώντας το μοναδικό του δίσκο βυνιλίου με αυτό το είδος των τραγουδιών. Ο Ντίνος Πάντας κατά καιρούς διηύθυνε κοσμικές και εκκλησιαστικέ τετράφωνες χορωδίες στην Αθήνα, την Σκιάθο τον Βόλο και τον Αλμυρό της Μαγνησίας Στο τέλος της δεκαετίας του ΄80 ηχογράφησε και κυκλοφόρησε κασέτα με την Χορωδία Αλμυρού διαφόρων θρησκευτικών ύνμων.

Ο Αλέκος Πάντας, ο οποίος ήταν τραγουδιστής του ελαφρού τραγουδιού γεννήθηκε το 1925 στη Βόλο. Αρχικά τραγουδούσε ντουέτο με τον αδελφό της αλλά μετά τη βράβευση του με Β΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ της Βαρκελώνης το 1960, με το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα "Θα κλέψω τα τριαντάφυλλα" θα ξεκινήσει σόλο καριέρα με διεθνείς συμμετοχές και βραβεία στα διάφορα Φεστιβάλ ενώ δείγματα της εξαίρετης τέχνης του διασώζονται στον δίσκο "Μίμης Πλέσσας: Τί να πρωτοθυμηθώ" που κυκλοφόρησε το 1985. Ο Πάντας θα ταξιδεύσει και σε διάφορες χώρες Ισπανία, ΗΠΑ ενώ θα παίξει και σε κινηματογραφικές ταινίες. Πέθανε το 1977 και τραγουδίστρια ήταν και η κόρη του Ρένα Πάντα (1956-2019).

ΧΟΡΩΔΙΑ 54ου ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΠΗΛΙΟΥ -ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΚΟΥΛΟΥΘΗΣΤΕ

https://www.youtube.com/watch?v=Ur6JVB-vpR8
Ηχογράφηση μετά την ανασυγκρότηση της χορωδίας το 1982.
Μαέστρος: Ντίνος Πάντας. Δασκευη - Εναρμόνιση: Ντίνος Πάντας

Αλέκος Πάντας - Θα κλέψω τα τριαντάφυλλα 
https://www.youtube.com/watch?v=0FZ1kvcgujM
Στίχοι: Κωστας Πρετεντέρης
Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Δημήτρης Μπρούχος

Ο ποιητής, συγγραφέας και στιχουργός Δημήτρης Ι. Μπρούχος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος του 2ου Γυμνασίου - Λυκείου Β΄ Αρρένων Θεσσαλονίκης και σπούδασε Επικοινωνία στο Λονδίνο (CAM Dipl.in P.R.) με ειδίκευση στις Δημόσιες Σχέσεις για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς (ΝΡΟ) και Διαφήμιση στη Νέα Υόρκη (Ι.Α.Α. Adv.Dipl.in Advertising), με ειδίκευση στη Διεθνή Διαφήμιση και στις Διαφημίσεις κύρους. Συνεργάστηκε με διαφημιστικές εταιρίες ως κειμενογράφος και ως συντονιστής Δημιουργικού.  Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε το 1977 με την ποιητική συλλογή “Στο πέρασμα του χρόνου” και ακολούθησαν διάφορες άλλες ποιητικές συλλογές ενώ έγραψε ακόμα, λιμπρέτα για όπερες, ορατόρια, καντάτες, ραψωδίες, καθώς επίσης, ωδές, ύμνους, αλλά και στίχους τραγουδιών. Στίχοι του μελοποιήθηκαν από γνωστούς συνθέτες (Σπύρο Βλασόπουλο, Άκη Γεροντάκη, Χρήστο Γκάρτζο, Άλκη Κακαλιάγκο, Λίνο Κόκοτο, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Μίμη Πλέσσα, Γιάννη Σπανό, Κώστα Χατζή, Γιώργο Χατζηνάσιο κ.ά. Βραβεύθηκε επανειλημμένα με χρυσό και με πλατινένιο δίσκο. Έγραψε ακόμη τους στίχους του κύκλου τραγουδιών της βραβευμένης τηλεοπτικής σειράς της ΕΤ1 “ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ”. Έγραψε, επιμελήθηκε και παρουσίασε ιστορικές, επετειακές και εκδηλώσεις μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας. Έργα του έχουν ανθολογηθεί και μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έδωσε πλήθος διαλέξεων και δημοσίευσε άρθρα κυρίως κοινωνικού προβληματισμού. Τέλος για την προσφορά του στα Ελληνικά Γράμματα,την Τέχνη και τον Πολιτισμό, του έχει τιμηθεί ουκ ολίγες φορές από διάφορους φορείς και σωματεία.  

Δρόμοι της θάλασσας

https://www.youtube.com/watch?v=Uuo8UFwAYcA

Στίχοι: Δημήτρης Μπρούχος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Ερμηνεία: Klaudia Delmer

Το τασάκι

https://www.youtube.com/watch?v=dWol2V_2F3Y

Στίχοι: Δημήτρης Μπρούχος
Μουσική:  Λίνος Κόκοτος
Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς