Τα 10 σημαντικότερα έργα των Βιζυηνού - Παπαδιαμάντη

 Τα 5 γνωστότερα έργα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

"Φόνισσα" (1903)

"Το μυρολόγι της φώκιας" (1908)
"Το Χριστοψωμο" (1887)

"Το Όνειρο σε Κύμα" (1900)

"Τα πτερόεντα δώρα" (1907)

Τα 5 γνωστότερα έργα του Γεώργιου Βιζυηνού

"Το αμάρτημα της μητρός μου" (1883)

"Το μόνον της ζωής του ταξείδιον" (1884) 

"Ο Μοσκώβ-Σελήμ" (1895)

"Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου" (1849-1896)

"Η κλώσσα" &" Το σκυλί" (παιδικά ποιήματα) 

Φιλομαθής πτωχός 

https://youtu.be/fYXViSFB3RM?si=xTdd7RndNgAuMDso

Ποίηση: Γεώργιος Βιζυηνός

Μελοποίηση-Απόδοση:Νίκος Ξυδάκης

Ποιητικά πρωτόλεια (1873) 

 

Οι 10 σημαντικότεροι Έλληνες πεζογράφοι

 Οι 10 σημαντικότεροι Έλληνες πεζογράφοι

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Γεώργιος Βιζυηνός

Νίκος Καζαντζάκης

Γιώργος Θεοτοκάς

Αντώνης Σαμαράκης

Ηλίας Βενέζης

Εμμανουήλ Ροΐδης

Ευγένιος Τριβιζάς

Γιάννης Σκαρίμπας

Κωνσταντίνος Θεοτόκης

Λυγία Κωνσταντινίδου, η πρώτη Κυπρία Ιεροψάλτις

"Η Λυγία Κωνσταντινίδου (Γαλάζη) υπηρέτησε τον πολιτισμό της Κύπρου, μέσα από τις πολύχρονες εκπομπές της στο Ραδιοφωνικό Ιδρυμα Κύπρου, που από το 1956 μέχρι το 2014. Γεννήθηκε στη Λευκωσία και από μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη της για τη μουσική. Aπό τα μαθητικά της χρόνια μελετούσε θεωρία της μουσικής, μαντολίνο και τραγούδι. Αποφοίτησε από το Παγκυπρίο Γυμνασίο και μαθήτριακαι αποτέλεσε μέλος Γυναικείο Τμήμα της Αλκίμου Νεολαίας ΕΟΚΑ (ΑΝΕ). Το 1956 κατόπιν εξετάσεων προσελήφθη στο νεοσύστατη ακόμα Κυπριακή Ραδιοφωνική Υπηρεσία CBS, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Ωδείο παρακολουθώντας μαθήματα Μονωδίας –Μελοδράματος και Ανωτέρων Θεωρητικών. Στο κυπριακό ραδιόφωνο είχε την ευκαιρία να εργαστεί σε όλα τα είδη μουσικής (ελληνική, ξένη και κλασσική). Ωστόσο της ανατέθηκαν τα Ελληνικά Μουσικά Προγράμματα, όπου για οκτώ χρόνια (1956-1964) ήταν η μόνη Λειτουργός Ελληνικών Μουσικών Προγραμμάτων. Από την αρχή της σταδιοδρομίας της στο Ρ.Ι.Κ., έθεσε ως σκοπό της να προσφέρει στο κοινό προγράμματα πολιτιστικού περιεχομένου, που θεωρούσε απαραίτητα για την πολιτιστική ανέλιξη της Κύπρου. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην Ελληνική Δημώδη Μουσική πρώτα, και τη Βυζαντινή Μουσική αργότερα καθώς και στο ποιοτικό ελληνικό τραγούδι. Το 1963 απεφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο Κύπρου απ΄όπου πήρε Απολυτήριο Δίπλωμα Μονωδίας και Μελοδράματος με τον βαθμό "Άριστα και Πρώτο Βραβείο Παμψηφεί". Το Φθινόπωρο του 1963 κατόπιν μικτής υποτροφίας του Ρ.Ι.Κ., και της Ελληνικής Πρεσβείας πήγε στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών στο Μελόδραμα. Επίσης πήρε και Πτυχίο Ωδικής, με καθηγητή τον Αλέκο Κόντη. Παράλληλα στο τότε Ε.Ι.Ρ. είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει όλα όσα αφορούν την παραγωγή προγραμμάτων: κλασσικής, ξένης ελαφράς και Ελληνικής μουσικής. Στη δημώδη μουσική υπήρξε μαθήτρια του Βυζαντινολόγου Σίμωνος Καρά. Συνεργάστηκε επίσης με τη Δόμνα Σαμίου. Με την επιστροφή της στην Κύπρο, κατόπιν εξετάσεων, προήχθη πρώτα σε Λειτουργό Α΄και αργότερα σε Ανώτερο Λειτουργό Προγραμμάτων στο Μουσικό Τμήμα του Ρ.Ι.Κ., αναλαμβάνοντας και επίσημα την Υπηρεσία Ελληνικών Μουσικών Προγραμμάτων. Με γνώμονα τη διαρκή επιμόρφωση αλλά και από αγάπη προς τη γνήσια Ελληνική Μουσική έκφραση, το 1983 εγγράφεται ξανά στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου και με καθηγητή το Δρα. Σόλωνα Χατζησολωμό μελετά Βυζαντινή Μουσική. Κατόπιν εξετάσεων ενώπιον ειδικής επιτροπής με προεδρεύοντα τον Ηγούμενο Κύκκου Νικηφόρο το 1987 πήρε πτυχίο ιεροψάλτου με τη τιμητική διάκριση "Άριστα Παμψηφεί". Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της με καθηγητή τον μακαριστό Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Μαχαιριώτη και το 1992 κατόπιν εξετάσεων στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου πήρε και Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής με τη τιμητική διάκριση "Άριστα Παμψηφεί". Προσόντα που της άνοιξαν νέους ορίζοντες δραστηριοποίησης, ως ιεροψάλτη και μάλιστα σ΄ένα μέχρι τότε ανδροκρατούμενο χώρο. Από το 1987 και για 13 χρόνια έψαλλε στον Ιερό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα (Σχολή Τυφλών), όπου τιμήθηκε με άλλους δύο ιεροψάλτες για την αφιλοκερδή προσφορά τους παρόντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος επέδωσε τα σχετικά διπλώματα και επεδαψίλευσε τις ευλογίες του. Από το 2000-2003 έψαλλε στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στη Λευκωσία. ΄Έχει επίσης κυκλοφορήσει δύο ψηφιακούς δίσκους με Βυζαντινούς Εκκλησιαστικούς ΄Ύμνους, οι οποίοι έγιναν αποδεχτοί με θετικότατα σχόλια από τα ΜΜΕ: ηλεκτρονικά και έντυπα στήν Κύπρο και την Ελλάδα. Ως η πρώτη Κυπρία ιεροψάλτης έχει δώσει πάμπολλες συνεντεύξεις και έχει φιλοξενηθεί πλειστάκις στους κυριότερους Ραδιοτηλεοπτικούς Σταθμούς της Κύπρου. Φιλοξενήθηκε επίσης στην εκπομπή της ΕΡΤ., «Νυχτερινός Επισκέπτης» το 1995. Μέχρι σήμερα έχει πάρει συνεντεύξεις από τους μεγαλύτερους συνθέτες, ερμηνευτές κ.α. σε όλα τα είδη της Ελληνικής Μουσικής. Επίσης διδάσκει Βυζαντινή Μουσική. Παράλληλα αρθρογραφεί στον τύπο (τώρα στην εφημερίδα «Η Σημερινή»). Τέλος η Λυγία Γαλάζη υπήρξε σύζυγος του αείμνηστου Κυπρίου δημοσιογράφου Φάνου Κωνσταντινίδη και μητέρα τριών τέκνων." Πηγή:

Λυγία Κωνσταντινίδου -Προς τη μητέρα μου
https://www.youtube.com/watch?v=XpLKA4iCzyA
Ποίηση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Μουσική Ανδρέας Α. Αρτέμης
Από το CD: FONTANA AMOROSA (εκδ.2001-02)

Λυγία Κωνσταντινίδου - Ω ρόδον ωραιότατον
https://www.youtube.com/watch?v=SYk3XXUc_lg
Αγνώστου Ποιητή του 18ου αιώνα Μουσική Ανδρέας Α. Αρτέμης Από το CD: FONTANA AMOROSA (εκδ.2001-02)

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911)

Εποχές και Συγγραφείς, Ὁ κοσμοκαλόγηρος τῆς λογοτεχνίας

"Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθῳ, τῇ 4 Μαρτίου 1851. Ἐβγήκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α΄ καὶ Β΄ τάξιν. Τὴν Γ΄ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἴτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1872 ὑπῆγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἦλθα εἰς Ἀθήνας καὶ ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ΄ τοῦ Βαρβακείου. Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν, ὅπου ἤκουα κατ’ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰ ξένας γλώσσας. Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἁγίους, εἶτα ἔγραφα στίχους, καὶ ἐδοκίμαζα νὰ συντάξω κωμῳδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη Ἡ Μετανάστις ἔργον μου εἰς τὸ περιοδικὸν Σωτῆρα. Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθη Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν εἰς τὸ Μὴ χάνεσαι. Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδας."

Ὁ Παπαδιαμάντης ὑπῆρξεν ἕνας μεγάλος συγγραφέας καὶ μεγάλος πνευματικὸς ἄνθρωπος, ποὺ ἔζησε μία ζωὴ στὰ πλαίσια τῆς ἁγιοσύνης, ἔχοντας γιὰ συντροφιὰ τὴν ἀπέραντη ἀγάπη του γιὰ τοὺς φτωχοὺς ἀνθρώπους τοῦ νησιοῦ του καὶ τῆς πόλης, τὸν ἄσβεστο ἔρωτά του πρὸς τὴ φύση, καὶ τὴ θρησκευτικὴ λατρεία του πρὸς τὶς παραδόσεις, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῆς πατρίδας μας.  Ολόκληρη η ουσία της πεζογραφίας του περικλείεται μέσα σε μια φράση του ίδιου: 

«Το έπ' έμοι, ενόσω ζω, και αναπνέω καί σωφρονώ, δεν θα παύσω να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ' έρωτος την φύσιν, καί να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά ήθη».

Στο πλούσιο συγγραφικό του έργο (μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα και θρησκευτικού περιεχομένου ποιήματα), μιλάει για την αρετή και την κακία, για τον αγώνα της εξύψωσης του ελληνικού έθνους, για τον Χριστιανισμό ως σύστημα ζωής και αλήθειας. Μιλάει για την πολιτική κατάντια του καιρού του και προτείνει μέτρα για την ηθική ανάπλαση, μέτρα για την παιδεία, το χτύπημα του λογιοτατισμού και την αληθινή ανόρθωση της παιδείας, με το ζωντανό πνεύμα της λαϊκής παράδοσης. Χτυπά τους γραμματοσοφιστές, τους τοκογλύφους και τους δημαγωγούς. Παρουσιάζεται πατριώτης με τα μάτια της ψυχής του γυρισμένα σε ένδοξες εποχές και κλαίει την παρακμή του ιδανικού της Μεγάλης Ιδέας στις ψυχές των συγχρόνων του. Μιλάει με πόνο για τη λαϊκή ζωή και για το σεβασμό του προς τους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Έδειξε σε όλους τους τόνους την ελληνικότητά του με τις βαθύτερες μελέτες του για την αρχαιότητα, την Αλεξανδρινή εποχή, τη Βυζαντινή εποχή, την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, όπως και τη νεώτερη. Με την ιδιότυπη γλώσσα του, που με τη συνεχή της εξέλιξη έφτασε στον ατόφιο δημοτικό λόγο, παρουσίασε μια θρησκευτικότητα βασισμένη στις αρχές των πρώτων Χριστιανών. Υποστήριξε την πνευματική αναγέννηση, ενώ από την άλλη, στενά δεμένος με την παράδοση, προσπάθησε να την ανασύρει στη ζωή. Μακριά, από τους λογίους, τους δημοσιογράφους και την κοινωνία της εποχής του, ζήτησε στα γραφικά ξωκκλησάκια, στους απλούς κι αδιάφθορους ανθρώπους του λαού, στη φύση, στη μοναξιά και τη σιωπή, στην ψυχική και πνευματική απομόνωση, να απαλύνει την απαισιοδοξία του για τη ζωή, για το «μάταιον, το συνθηματικόν και αγοραίον πάσης ανθρώπινης αξίας».

Στα μάτια τα ψιχαλιστά -Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
https://www.youtube.com/watch?v=YYsDvopFuTA
Μελοποίηση:  Μανώλης Λιαπάκης
Εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας
CD: "Το σκοτεινό τρυγόνι" 2006

Νύχτα βασάνου 
https://www.youtube.com/watch?v=e-vugEMRyTg
Ποίηση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης  Μελοποίηση: Νίκος Μαστοράκης
Εκτέλεση: Νίκη Τσαϊρέλη
CD: "Το σκοτεινό τρυγόνι" 2006

 

http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1647