Οι τρεις καλύτερες διασκευές κυπριακών παραδοσιακών τραγουδιών

Οι 3 καλύτερες διασκευές παραδοσιακών κυπριακών τραγουδιών

Έλενα Παπαπαναγιώτου -Τριάλαλα ( Video Clip )

https://youtu.be/Xn1CxUkT2zU?is=lRmPe9DYFzva8YMd

Μουσική: Takinio Soul & Κυπριακό Παραδοσιακό Τηλλυρκώτισσα

Στίχοι: Emmanouéla & Κυπριακό Παραδοσιακό Τηλλυρκώτισσα

 

Χρήστος Δάντης -Είπα σου χτενίστου λλίον

https://youtu.be/VeroGcyw-P0?is=7MycdcJjtpDAhz6w

Παραδοσιακό Κύπρου

Πρώτη Εκτέλεση: Κυριακού Πελαγία 

Αλκίνοος Ιωαννίδης - Η βρύση των Πεγειώτισσων

https://youtu.be/igqm63BD0vA?si=XEwdyj3AnrGhIh7a

Παραδοσιακό Κύπρου

Από το δίσκο "Πού Δύσην ως Ανατολήν" (2006)

 

Οι 10 πιο σημαντικοί Κύπριοι συνθέτες / στιχουργοί

 Οι 6 πιο σημαντικοί Κύπριοι μουσικοσυνθέτες

Μάριος Τόκας

Μιχάλης Χριστοδουλίδης

Γιώργος Θεοφάνους

Μιχάλης Χατζηγιάννης

Γιώργος Κοτσώνης

Νάσος Παναγιώτου

Σταύρος Σιδεράς

Οι 4 πιο σημαντικοί Κύπριοι στιχουργοί

Γιώργος Θεοφάνους 

Αλκίνοος Ιωαννίδης 

Πόλυς Κυριάκου

Όσα η αγάπη ονειρεύεται 
https://youtu.be/vwKyQMP0x9I?si=VQ27lpV47m9dH-tx

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Αλκίνοου Ιωαννίδης

 

Λίνος Ιωαννίδης

Ο Λίνος Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1972. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία ποίησης. Επίσης, έχει γράψει κείμενα για το έργο λογοτεχνών, θεατρικούς μονολόγους και διαλόγους και έχει μεταφράσει ποίηση. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι γιος του Κύπριου ζωγράφου Άντη Ιωαννίδη και αδελφός του τραγουδιστή και τραγουδοποιού Αλκίνοου Ιωαννίδη.

ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ -Θέμεθλο
https://youtu.be/sAIIbOvrFYM?si=GmcVvu1pa0HtJoXM
Ποίηση: Λίνος Ιωαννίδης 

 

Ο φλεγόμενος ποδηλάτης
https://youtu.be/r8GSW5BqLfE?si=cp-i3l6DpswMlmwD
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Διαβάζει ο Λίνος Ιωαννίδης

 

Άντης Ιωαννίδης

Ο Κύπριος ζωγράφος Άντης (Αντρέας) Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1939. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 παρουσιάζει το ζωγραφικό του έργο σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Την ίδια δεκαετία εισήγαγε τις γραφικές τέχνες στον τόπο του εργαζόμενος σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών Κύπρου και της Φωτογραφικής Εταιρείας Κύπρου. Έχει φιλοτεχνήσει βιβλία, περιοδικά, αφίσες, κέρματα, μετάλλια, γραμματόσημα. Επίσης, εργάστηκε στους τομείς της σκηνογραφίας, του κινηματογράφου, του κινούμενου σχεδίου, της φωτογραφίας, της τοιχογραφίας, της τυπογραφίας και της χαρακτικής. Δίδαξε τέχνη στην Κύπρο και στο εξωτερικό, έγραψε και δημοσίευσε κείμενα και έδωσε διαλέξεις. Έχει εκδώσει τα βιβλία ποίησης "Χρωμόλευκο" (1991) και "Άπατρις Ύπνος" (Το Ροδακιό, 2018), με μεγάλο αδημοσίευτο ποιητικό έργο. Έχει λάβει διεθνείς διακρίσεις και βραβεία. Τιμήθηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών για τη συμβολή του στην κατανόηση των κρατών μέσα από την εργασία του (1989) και στην Κύπρο για την συμβολή του στην ανοικοδόμηση της χώρας (2001). Απέκτησε δύο γιους, τον ποιητή Λίνο Ιωαννίδη και τον τραγουδοποιό Αλκίνοο Ιωαννίδη.

Η μάνα μου το Πάσχα
https://youtu.be/XIhKR7pIqc8?si=oiuIkh62mJtHaPDT

Στίχοι: Άντης Ιωαννίδης 

Μουσική-Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης 

«Κόντεψα να φύγω από την Ελλάδα τρεις φορές τα τελευταία χρόνια», αποκαλύπτει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στο σημείωμά του νέου του δίκου. «Τι θα έβαζα σε μια μικρή αποσκευή; Τι θα κρατούσα από τον τόπο, την εποχή και τον εαυτό που θα άφηνα; Πώς συσκευάζονται ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος, όσα δηλαδή κάνουν τον κάθε έναν μας αυτό που είναι; Ποια είναι τα απολύτως απαραίτητα, αυτά που, για να χωρέσουν, πρέπει να αφαιρεθεί κάτι άλλο;». 

Και συνεχίζει: «Όπως, φεύγοντας βιαστικά οι πρόσφυγες, παίρνουν μαζί τα στέφανα και τις φωτογραφίες τους, έτσι έκλεισα στη Μικρή Βαλίτσα κάποια λαϊκά τραγούδια, ανάμεσα σε εικόνες του προσώπου και του καιρού μας. Επιστρέφοντας χωρίς να έχω φύγει, την ανοίγω πάλι, για να βρω μικρά κομμάτια μνήμης, τη θολή συνείδηση της τωρινής στιγμής και την προσμονή της μέρας που θα έρθει - κι ας μην έρθει. Όλα μαζί ανάκατα, μπερδεμένα, στριμωγμένα κι ακριβά». Στα 13 τραγούδια του άλμπουμ, από τα οποία έχει ήδη ξεχωρίσει το κομμάτι «Πάντα Θα Ξημερώνει», τη σύνθεση, τους στίχους και την ενορχήστρωση έχει κάνει ο ίδιος ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, εκτός από το «Χατζιδακιάς» για το οποίο μελοποιήθηκαν στίχοι του Νίκου Γκάτσου, γραμμένοι για τον Μάνο Χατζιδάκι και το «Η Μάνα Μου Το Πάσχα», στο οποίο έχει γράψει στίχους ο πατέρας του, Άντης Ιωαννίδης. 

Επίσης, να σημειωθεί ότι στο τραγούδι «Χατζιδακιάς» συμμετέχει η Μαρία Φαραντούρη και στο «O Τιμονιέρης» ο Σωκράτης Μάλαμας. Το εξώφυλλο του δίσκου φιλοτέχνησε, όπως πάντα, ο Άντης Ιωαννίδης. Το άλμπουμ «Μικρή Βαλίτσα» του Αλκίνοου Ιωαννίδη, κυκλοφορεί όπως και η υπόλοιπη δισκογραφία του, από την Cobalt Music.

Ορφεύς "ο πατέρας των τραγουδιών"

Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Ορφέας ήταν ο κύριος εκπρόσωπος της τραγουδιστικής τέχνης και ο άνθρωπος που λέγεται ότι έφτιαξε ή τελειοποίησε τη λύρα. Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες του πολιτισμού, θεωρείται πως δίδαξε στην ανθρωπότητα τις τέχνες της φαρμακευτικής, της γραφής και της γεωργίας. Ήταν οιωνοσκόπος και μάντης. Εξασκούσε μαγικές τέχνες, ιδιαίτερα την αστρολογία, Ακόμη το όνομα του συνδέθηκε και με μυστηριακές λατρευτικές τελετές που εμφανίστηκε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Το όνομά του όμως δεν συναντάται ούτε στον Όμηρο ούτε στον Ησίοδο αλλά συνδέεται με την Αργοναυτική εκστρατεία. Η φήμη του Ορφέα ήταν τεράστια αφού με τη δύναμη της μουσικής του και του τραγουδιού του μπορούσε να γοητεύσει ακόμη και τα άγρια ζώα, να διεγείρει τα δέντρα και τους βράχους σε χορό, ακόμα και να σταματήσει τη ροή των ποταμών.  Γι΄  αυτό και ο Κένταυρος Χείρων προειδοποίησε τον Ιάσωνα ότι μόνο με τη μουσική του Ορφέα θα μπορούσαν να περάσουν άθικτοι από τις Σειρήνες. Οι Σειρήνες κατοικούσαν σε τρία μικρά, βραχώδη νησιά και με το γλυκό τραγούδι τους παρέσερναν τους ναυτικούς προς το μέρος τους για να τους καταβροχθίσουν. Έτσι όταν ο Ιάσων και οι Αργοναύτες άκουσαν τις φωνές τους, ο Ορφέας πήρε τη λύρα του και έπαιξε μια ομορφότερη μουσική, πνίγοντας τη δικιά τους. Η πιο διάσημη όμως ιστορία, στην οποία πρωταγωνιστεί, είναι αυτή της συζύγου του, της νύμφης Ευρυδίκης (Αγριόπης). Η Ευρυδίκη πέθανε όταν δαγκώθηκε από ένα φίδι. Αλλόφρων, ο Ορφέας έπαιξε τόσο λυπητερά τραγούδια και τραγούδησε τόσο θρηνητικά, ώστε όλοι οι θεοί και οι νύμφες δάκρυσαν και τον συμβούλευσαν να κατέβει στον Κάτω κόσμο. Ο Ορφέας κατέβηκε στον κάτω κόσμο και με τη μουσική του απάλυνε την καρδιά του Άδη και της Περσεφόνης οι οποίοι συμφώνησαν να επιτρέψουν στην Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη γη. Αλλά η συμφωνία που συνόδευε την απόφαση ήταν πως έπρεπε να περπατά μπροστά από αυτή και να μην κοιτάξει πίσω μέχρι να φτάσει στον πάνω κόσμο. Μέσα στην αγωνία του αθέτησε την υπόσχεση και η Ευρυδίκη εξαφανίστηκε πάλι από τη θέασή του. Ο Ορφέας στο τέλος της ζωής του περιφρόνησε την λατρεία όλων των θεών εκτός από του ήλιου γι΄ αυτό και φονεύθηκε από τις Πιερίδες Μούσες στον Ελικώνα ποταμό βορειοδυτικά του Ολύμπου, στο σημείο όπου αυτός χάνεται στα έγκατα της γης, λίγα χιλιόμετρα από την γενέτειρά του τα Λείβηθρα. Μάλιστα, ευθύς αμέσως μετανιωμένες οι Μούσες για το άγριο έγκλημα που διέπραξαν, θέλησαν να εξαγνιστούν στον ίδιο ποταμό, αλλά ο Ελικών απέστρεψε το πρόσωπό του από αυτές, χάθηκε στη γη, και ξαναβγήκε στο Δίον, με το όνομα Βαφύρας. Βαμμένος δηλαδή, από το αθώο αίμα του Ορφέα. Το κεφάλι και η λύρα του, ακόμα τραγουδώντας θρηνητικά τραγούδια, επέπλευσαν από τον Έβρο ως την Μεσογειακή ακτή. Εκεί, οι άνεμοι και τα κύματα τα μετέφεραν στη Λεσβιακή ακτή, όπου οι κάτοικοι έθαψαν το κεφάλι του και ένας ναός κατασκευάστηκε προς τιμήν του. Αυτός ο ναός-μαντείο εντοπίστηκε πρόσφατα σε σπήλαιο κοντά στο σημερινό χωριό της Άντισσας. Η λύρα μεταφέρθηκε στον ουρανό από τις Μούσες και τοποθετήθηκε ανάμεσα στα αστέρια. Οι Μούσες συνέλεξαν και τα κομμάτια του κορμιού του και τα έθαψαν κάτω από τον Όλυμπο, όπου τα αηδόνια κελαηδούσαν πάνω από τον τάφο του. Η ψυχή του επέστρεψε στον κάτω κόσμο, όπου επανενώθηκε τελικά με την αγαπημένη του Ευρυδίκη. Όσο για την λύρα του, έγινε αστερισμός στον ουράνιο θόλο.

Ορφισμός καλείται γενικά η μυστηριακή λατρεία που εμφανίστηκε κατά τον 6ο αιώνα π.Χ.. Οι λάτρεις πίστευαν ότι τη διαμόρφωσε ο Ορφέας, προβαίνοντας σε μία ριζική αναμόρφωση των μυστηρίων του θεού Διόνυσου, δίνοντάς τους μία καθαρά πνευματική προοπτική. Το τελετουργικό του ορφισμού περιελάμβανε νηστείες, καθαρμούς, καθαρότητα βίου, αποχή από βρώση κρέατος και πολλούς εξορκισμούς. Το ζητούμενο μέσα απ' όλα αυτά ήταν η τελική απαλλαγή από τον κύκλο των διαρκών μετενσαρκώσεων, μετέχοντας σε μία διαρκή μυστηριακή ζωή αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο τέλειος εξαγνισμός και η αποκατάσταση της ψυχής στην πρότερη μακαρία κατάστασή της μέσα στην θεία πληρότητα-αθανασία. Ο ορφισμός, όπως και άλλες μυστηριακές λατρείες, Γενικά ένας μεγάλος αριθμός ελληνικών θρησκευτικών ποιημάτων σε δακτυλικό εξάμετρο αποδόθηκαν στον Ορφέα. Από αυτή την τεράστια λογοτεχνία μόνο δύο παραδείγματα επιζούν ολόκληρα: μία ομάδα ύμνων συντεθειμένων κάπου γύρω στον 2ο ή 3ο αιώνα π.Χ., και μια Ορφική Αργοναυτική συντεθειμένη κάπου ανάμεσα στον 4ο και τον 6ο αιώνα π.Χ. Πρωιμότερη ορφική λογοτεχνία, που μπορεί να χρονολογηθεί μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ., επιζεί μόνο σε σπαράγματα παπύρου ή σε παραπομπές από μεταγενέστερους συγγραφείς.

Επιπρόσθετα με την λειτουργία της ως αποθήκη μυθολογικών δεδομένων, η ορφική ποίηση απαγγελλόταν σε μυστηριακά τελετουργικά και εξαγνιστικές ιεροτελεστίες. Όσοι ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένοι σ’ αυτά τα τελετουργικά και ποιήματα συχνά ήταν χορτοφάγοι, απείχαν από το σεξ και απέφευγαν να τρώνε αυγά, πρακτική που έμεινε γνωστή ως ορφικός βίος.

ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ 

Το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση του

http://esperos-library.ucoz.com/_ld/0/99____---.pdf

Κουρήτες Κορύβαντες  https://www.youtube.com/watch?v=aObPvXUUcng

ΥΜΝΟΣ ΚΟΥΡΗΤΩΝ-ΚΟΡΥΒΑΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ" ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΚΟΥΡΗΤΩΝ  (ΥΜΝΟΣ ΑΡ. ΛΑ΄ - 31) https://www.youtube.com/watch?v=tKUVsQu1llM

Μουσική - Ερμηνεία: «Δαιμονία Νύμφη» - Αλκίνοος Ιωαννίδης

 

Οι Ορφικοί Ύμνοι είναι από τα αρχαιότερα, ωραιότερα, και πολυτιμότερα λειτουργικά κείμενα της Ελληνικής Θρησκείας διαπερνώνται από μιαν Απολλώνια έμπνευση, καθώς ο Ορφεύς "ένθεος γενόμενος εποίησεν τους Ύμνους", και η ακτινοβολία τους διαπερνά τους αιώνες.
Οι 88 Ιεροί Ύμνοι του Ορφέως (όσοι και οι Αστερισμοί της συμπαντικής Όρφνης - Νυκτός) συγκροτούν μιαν άμεση, φυσική και αβίαστη εισαγωγή στα μυστήρια της Ψυχής και του Κόσμου είναι ένας ανεκτίμητος Θησαυρός της Ελληνικής Παραδόσεως ένας μυσταγωγικός πλοηγός προς τα Ολύμπια Πεδία, που τόσο ποθούν και προς τα οποία αγωνίζονται να ανέλθουν οι εξελισσόμενες ψυχές του Πλανήτη Γη, οι ψυχές της παλλόμενης Γαίας...

Οι "Ορφικοί Ύμνοι" τραγουδούνταν ή απαγγέλονταν κατά την διάρκεια των Ορφικών Μυστηρίων των αρχαίων Ελλήνων. Η λατρεία τους ήταν γνωστή μόνο στους Mυημένους σ' αυτά. Πολύ λίγα σώζονται μέχρι τι μέρες για να ξέρουμε τι ακριβώς τελετές γινόνταν στα μυστήρια. Αποσπασματικά μόνο σώζονται μερικοί ύμνοι καθώς και εικονικές παραστάσεις από τα μυστήρια ή σποραδικές αναφορές και σχόλια. Χαρακτηριστικό των Ορφικών Υμνων είναι η μυστικιστική λατρεία και η απόκρυψη από τα μάτια των αμύητων σ' αυτά. 

THE GEORGE KYPREOS BAND

 Μέλη: 
George Kypreos (φωνή/μπουζούκι/μπαγλαμά/τζουρά/ούτι)
Mark Pointing (κιθάρα)
Harry Puckering (μπάσσο)
Carl Rutter (ντραμς)
Samir Karkour (κρουστά/τάβλα/ντέφι)

Είδος: Παραδοσιακό και μοντέρνο λαϊκό

Ιδρύθηκε: 2012

Περιοχή: Brighton

Επιρροές: Χιώτης, Καζαντζίδης, Νικολόπουλος, Βοσκόπουλος, Παπάζογλου, Αρβανητάκη

Η "μπάντα του Γιώργου Κυπραίου" σχηματίστηκε το 2012 στο Μπέρμιχαμ της Αγγλίας, Της μπάντας ηγείται ο δεξιοτέχνης μπουζουξής και λαϊκός τραγουδιστής Γιώργος Κυπραίος. Το συγκρότημα συνθέτει και γράφει τα δικά του τραγούδια, τα οποία επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό και είναι εμπνευσμένα από την ελληνική λαϊκή παραδοσιακή μουσική, την τσιγγάννικη και την νησιωτικη μουσική συμπεριλαμβάνοντας όμως και πιο σύγχρονες πλευρές της με χρήση του ηλεκτρικό-ακουστικό ήχου. Μας οδηγούν σε δυνατούς, ρυθμικούς δρόμους των κιθάρων των Τσιγγάνων και των τουμπερλεκιών της Συρίας.

Ο Γιώργος Κυπράιος -του οποίου η οικογένεια κατάγεται από την Κάλυμνο- γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αγγλία. Σε ηλικία 8 ετών ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με μπουζούκι, μελέτησε σε μουσικό σχολείο υπό την αυστηρή επίβλεψη του μαέστρου Πέτρου Καλουδούκα. Ο ίδιος έχει συνεργαστεί με τον Αντύπα, Χατζιδάκι, Ντέμη Ρούσσο και πιό πρόσφατα με τους Pashm Band.


Θέλω Θέλω  (New Song 2012)
https://www.youtube.com/watch?v=ZL2GrSXU40s

Στην αγορά του Αλ Χαλίλι

https://www.youtube.com/watch?v=xKpIlHhv8L0

Στίχοι-Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης Πρώτη Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Original and modern Greek music, strongly influenced by Greek traditional, Gypsy and island music. Led by the virtuoso bouzouki and distinctively soulful voice of George Kypreos, and driven by the strong rhythmic grooves of Gypsy guitar, Syrian darbouka and a rocking English back-line.

 THE GEORGE KYPREOS BAND Tracks
https://soundcloud.com/thegeorgekypreosband

Edgar Allan Poe "Lord help my poor soul" (1809-1849)

19 Ιαν 1809 Βοστώνη - 7 Οκτ 1849 Βαλτιμόρη

Έντγκαρ Άλλαν Πόου,  Αμερικανός ποιητής και πεζογράφος. Από τους κύριους εκπροσώπους του αμερικανικού ρομαντισμού, τoυ οποίου το λογοτεχνικό του έργο είχε σημαντική επίδραση στην παγκόσμια λογοτεχνία, αποτελώντας θεμέλιο λίθο για την εξέλιξη σύγχρονων λογοτεχνικών ειδών, όπως η αστυνομική λογοτεχνία ή οι ιστορίες τρόμου και φαντασίας.

Ξεκίνησε να γράφει έμμετρα και πεζά αριστουργήματα όπως μας αναφέρει και ο Ροΐδης, αλλά καμία προσοχή δεν επέδειξε το αμερικανικό κοινό γι΄αυτά, έτσι, αναγκάστηκε να γράφει διασκευασμένα παραμύθια για σοβαρές εφημερίδες. Ο ταραχώδης βίος του, οι αυτοκαταστροφικές του τάσεις και ο μυστηριιώδης θάνατος του, σκοτίζουν ακόμη περισσότερο το ήδη σκοτεινό περιβάλλον του ποιητή ενώ και τα ίδια τα έργα του τον καθιστούν σαν μία από τις πιο αινιγματικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας της λογοτεχνίας. Οι φιλοσοφικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις παραμένουν ακόμη ανεξιχνίαστες, ενώ πολλοί Έλληνες πρόσεξαν την ιδιάιτερη αξία και δυναμική του έργου του.

Edgar Allan Poe
https://www.youtube.com/watch?v=4gnPbMkqpGM
Στίχοι-Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στο θέατρο Γαβαλιώτισσας στην Έδεσσα στις 24/08/2011

"Το Κοράκι (αγγλ. "The Raven") είναι αφηγηματικό ποίημα του Αμερικανού ποιητή Έντγκαρ Άλλαν Πόε, που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1845. Είναι γνωστό για τη λυρικότητά του, τη χαρακτηριστική γλώσσα, και τη μεταφυσική του ατμόσφαιρα. Το ποίημα περιγράφει την επίσκεψη που δέχεται, από κάποιο μυστήριο κοράκι που μιλάει, ένας παράφορα ερωτευμένος άνδρας, παρατηρώντας την αργή διολίσθηση του άνδρα στην τρέλα. Ο άνδρας, που συχνά θεωρείται πως είναι κάποιος μαθητής, θρηνεί το χαμό της αγαπημένης του Lenore. Καθισμένο σε μια προτομή της Αθηνάς, το κοράκι φαίνεται να υποκινεί περαιτέρω την απελπισία του με τη συνεχή επανάληψη της φράσης Ποτέ πια (Αγγλικά: Nevermore). Μετάφραση του πραγματοποίησε ο ποιητής Κώστας Ουράνης."

Τα "Δημοτικά Τραγούδια" (Λογοτεχνικό Είδος)

Δημοτικά τραγούδια (δημώδη ή εθνικά) ονομάζονται τα έμμετρα κείμενα (αφηγηματικά ή λυρικά) που έχουν συνθεθεί άγνωστοι δημιουργοί και που κατά καιρούς ή και τόπους έχουν συμπληρωθεί ή τροποποιηθεί από τη λαϊκή παράδοση. 

Ο κορυφαίος Γερμανός στοχαστής και συγγραφέας Γκαίτε εκτιμούσε ιδιαίτερα το ελληνικό δημοτικό τραγούδι και μάλιστα εμπνεύστηκε από αυτό. O Γκαίτε είχε πει για το δημοτικό τραγούδι ότι το βρίσκει «τόσο λαϊκό, αλλά και τόσο δραματικό, τόσο επικό και τόσο λυρικό, που αντίστοιχό του δεν υπάρχει στον κόσμο». Μάλιστα το 1815 μάζεψε στο σπίτι του ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων της εποχής για να τους μιλήσει για το δημοτικό τραγούδι και τους είπε : «Οι εικόνες αυτού του τραγουδιού, του ελληνικού δημοτικού, είναι εκπληκτικές. Φανταστείτε να βάζει δυο βουνά να μαλώνουν μεταξύ τους! Φανταστείτε έναν αετό να μιλάει με το κομμένο κεφάλι του κλέφτη! Φανταστείτε ένας κλέφτης να λέει να του κόψουν το κεφάλι, για να μην το πάρουν οι Τούρκοι, αλλά και να μην το πουν στην αρραβωνιαστικιά του! Αλλά σας αφήνω τελευταίο και ένα άλλο τραγούδι, το οποίο είναι το κορυφαίο», τους είπε και τους διάβασε το μοιρολόι «Ο Χάρος με τους αποθαμένους»! 

Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι ως λογοτεχνικό είδος αντλεί το υλικό του από την προφορική λογοτεχνική παράδοση, αυτήν που αναπτύσσεται από την ανάγκη που έχει κάθε άτομο και γενικότερα κάθε λαός να εκφράσει τα συναισθηματικά του και ψυχικά φορτία, τα ιδανικά του, τους πόνους και τις χαρές του, ακόμα τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του μέσα στην ευκολομνημόνευτη ποίηση. Δημοτική ποίηση έχουν αναπτύξει σχεδόν όλοι οι λαοί. Στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο των Βαλκανίων η δημοτική ποίηση είναι ιδιαίτερα έντονη ακριβώς λόγω των πολλών ιστορικών εξελίξεων που συνέβησαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα η οποία και συνδέεται με τις όψεις της κοινωνικής δραστηριότητας κάθε εποχής, ή -στην περίπτωση των επικών Κλέφτικων τραγουδιών. Κατόπιν συνδέθηκε στενά με την πρακτική της εθνογένεσης, υπό την επίδραση της ρομαντικης σχολής.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του δημοτικού τραγουδιού, με τα οποία και χαρακτηρίζεται ως τέτοιο συνοψίζονται στα ακόλουθα εννιά:

1. Η ανωνυμία του δημιουργού. Ο δημιουργός και συνθέτης του δημοτικού τραγουδιού παραμένει άγνωστος.
2. Η απροσδιοριστία του ακριβούς τόπου προέλευσης. Μπορεί να είναι γνωστός ο τόπος αναφοράς, όχι όμως ο ακριβής τόπος σύνθεσης.
3. Η απροσδιοριστία του ακριβούς χρόνου σύνθεσης. Μπορεί να είναι γνωστός ο χρόνος αναφοράς όχι όμως ο ακριβής χρόνος σύνθεσης.
4. Η λαϊκή έκφραση ακολουθώντας τοπικά ιδιώματα. Το δημοτικό τραγούδι αποδίδεται πάντα με το χρονικά τοπικό γλωσσικό ιδίωμα.
5. Ο λαϊκός ψυχισμός, όπως αυτός εκδηλώνεται στη ζωή.
6. Οι παρατηρούμενες παραλλαγές. Όσες περισσότερες παραλλαγές παρατηρούνται τόσο περισσότερο φέρεται καταξιωμένο.
7. Η απόδοση σε τραγούδι και όχι ποίημα. Το δημοτικό τραγούδι δεν απαγγέλλεται.
8. Το ζωντανό ύφος και η ρεαλιστική περιγραφή, και τέλος
9. Το χαρακτηριστικό μέτρο. Ο ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος (πολιτικός στίχος) κυριαρχεί απόλυτα. Ακολουθούν, με μεγάλη διαφορά, ο ιαμβικός δωδεκασύλλαβος και ο τροχαϊκός στίχος. Η ομοιοκαταληξία σπανίζει, κάποιες φορές είναι συμπτωματική και είναι απαραίτητη μόνο στα λιανοτράγουδα.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι το δημοτικό τραγούδι δεν έγινε για απαγγελία. Είναι "τραγούδι" και ο στίχος του είναι αξεχώριστα συνδεδεμένος με τη μουσική αλλά και συχνά με το χορό. Η περισσότερη αποδεκτή διαίρεση των Δημοτικών Τραγουδιών είναι του Στίλπωνα Κυριακίδη που τα χωρίζει σε 1) Κυρίως Άσματα 2) Διηγηματικά Άσματα και 3) Δραματικές Παραστάσεις. Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι ανάλογα με το θέμα του διακρίνεται στα ακόλουθα βασικά είδη: Ακριτικό, Κλέφτικο, Ιστορικό, Θρησκευτικό, Παραλογή, Νανούρισμα, Ταχτάρισμα, Λάχνισμα, Ερωτικό, Γαμήλιο, Ξενιτιάς, Εορταστικό, Μοιρολόγι, Γνωμικό, Σατιρικό, Βαΐτικο κ.ά.

ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ: Σελίδα Αφιερωμένη στο δημοτικό τραγούδι

http://www.myriobiblos.gr/afieromata/dimotiko/texts.html

Τζινούρκος νιος πραματευτής
https://www.youtube.com/watch?v=o9kPAztw_ac 
Δημοτικά Τραγούδια - Κύπρου
(Μικρή Διασκευή Κώστας Μόντης)
Εκτέλεση: Μιχάλης Ττερλικκάς 
Από το δίσκο «Κυπραία Φωνή – Καλώς ήρταν οι ξένοι μας» - 2008 © Μούσα

Τριανταφυλλένη μου 
https://www.youtube.com/watch?v=uErmXCd4MkY
Ποίηση: Δημήτρης Λιπέρτης
(Μικρή Διασκευή Κώστας Μόντης)
Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Αλκίνοος Ιωαννίδης [Ελεύθεροι Κατακτημένοι]

"Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε, ξεχάσαμε...

γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύσαμε στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε.

Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα.

Όταν κλαίγαμε το ’74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας;" ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

https://www.youtube.com/watch?v=IsYbuqHVh_k

Ζήνωνος
https://www.youtube.com/watch?v=xLld0QLRmLM 
Στίχοι-Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Πρώτη Εκτέλεση: Αλκίννος Ιωαννίδης

Ασιερομπάζω

http://www.youtube.com/watch?v=bKoTVIf8NE8

Παραδοσιακό Κυπριακό - Μεσαιωνικό

Δεν μπορώ (Video clip)

https://www.youtube.com/watch?v=6ifU13k4-I8

Στίχοι-Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης

Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

a song from 1995! another classic one of Alkinoos

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1969 στη Λευκωσία) προέρχεται απο καλλιτεχνική οικογένεια (ο πατέρας του Άντης Ιωαννίδης είναι ζωγράφος και ο αδερφός του ποιητής) στοιχείο το οποίο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για τον ίδιο. Αρχικά, ήθελε να σπουδάσει ντραμς, αλλά δεν τα κατάφερε καθώς δεν υπήρχε κατάλληλος δάσκαλος στη Λευκωσία. Αντ' αυτού, σπούδασε κιθάρα. Εκτός από το θέατρο, ο Αλκίνοος ασχολείται παράλληλα και με τη μουσική ενώ περνάει και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία όμως θα εγκαταλείψει αργότερα. Κυκλοφορεί τον πρώτο του δίσκο το 1993 με τίτλο Στην αγορά του κόσμου σε στίχους και μουσική του Νίκου Ζούδιαρη και ενορχήστρωση του Τάκη Μπουρμά. Συμμετέχει και η Δήμητρα Γαλάνη, η οποία τον βοήθησε σημαντικά ώστε κυκλοφορήσει ο δίσκος αυτός. Ο δίσκος γνωρίζει επιτυχία με πιο γνωστό το τραγούδι «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι». Το 1995 κυκλοφορεί το δεύτερο δίσκο του, Όπως μυστικά και ήσυχα. Οι στίχοι και η μουσική είναι και πάλι από το Ζούδιαρη, ενώ η ενορχήστρωση από το Γιώργο Ανδρέου. Ως τραγουδοποιός πρωτοεμφανίζεται το 1997 με το δίσκο Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος. Η ενορχήστρωση γίνεται από τον ίδιο και το Γιάννη Σπάθα. Όπως και στους δίσκους που θα ακολουθήσουν, οι στίχοι και η μουσική είναι δικοί του. Η δουλειά του αυτή δέχεται εξαιρετικές κριτικές και ο δρόμος για την κορυφή είναι πλέον ανοιχτός.

Μεγάλες Επιτυχίες: «Βόσπορος», «Δεν μπορώ», «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι», «Όσα η αγάπη ονειρεύεται», «Με τόσα Ψέματα», «Θα 'μαι κοντά σου», «Όνειρο ήταν», «Ο Προσκυνητής», «Καθρέφτης» κ.ά

Μην κλαις αγάπη μου μην κλαος
https://www.youtube.com/watch?v=7n9fBCoYI68
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Παράκληση
https://www.youtube.com/watch?v=zvs2tRIqjnw
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μέχρι να γίνουμε άγγελοι

https://www.youtube.com/watch?v=pnRQpywJRP4

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος 

Μουσική: Στέλιος Φωτιάδης 

Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

"Πόσο υπέροχα ερμηνεύει, τα κομμάτια. Πόση ζωή και ψυχή τους δίνει. Πόσο εννοεί και αισθάνεται, την κάθε λέξη που ερμηνεύει. Βγάζει την ψυχή του και τα συναισθήματά του, άφθονα, στην τέχνη του. Ηθιικός, τίμιος και προσηλωμένος, στον σκοπό της δημιουργίας. Ένας αληθινός και μεγάλος καλλιτέχνης, αναμφισβήτητης αξίας και ποιότητας. Λατρεμενος Αλκινοος, καταπληκτικος... " Αντιγονη Φιλοπουλου