Κωνσταντίνος Ναθαναήλ - Μέρα μαγιού
https://www.youtube.com/watch?v=2pGaSCha4yI
Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος
Μελοποίηση: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσικές βιογραφίες και μικρές αλήθειες τραγουδιστών, καλλιτεχών, μουσικών, στιχουργών, ποιητών και πολλών άλλων ΕΔΩ
Έλλη Κυριακίδου -Απόσπασμα από τη "Σονάτα του σεληνόφωτος" του Γ. Ρίτσου
https://www.youtube.com/watch?v=kPPoS90Lbjo
O ρεμπέτης τραγουδιστής και μουσικός Νίκος Περγιάλης χαρακτηρίστηκε σαν "ο έσχατος ρεμπέτης". Τραγούδησε στο πλάι του Μάρκου Βαμβακάρη, του Στράτου Παγιουμτζή, του Μπαγιαντέρα, του Γιάννη Παπαϊωάννου και άλλων σπουδαίων σκαπανέων του είδους. Ο πατέρας του, σκοτώθηκε στην Κατοχή ενώ ο ίδιος κόντεψε να χάσει το πόδι του λόγω φυματίωσης των οστών. Η ζωή του είναι συνυφασμένη με το ρεμπέτικο τραγούδι και εκτός από τραγουδιστής και δεξιοτέχνης του μπαγλαμά, είναι και ο ίδιος συνθέτης και στιχουργούς ενώ συνεργάστηκε δισκογραφικά μεταξύ άλλων και με τον Κερκυραίο συνθέτη Σπύρο Σαμοΐλη εκτελώντας Ρίτσο. "Μισή θα μένει η φωνή μας και το τραγούδι μας ατέλειωτο, ώσπου να ηχήσει στην Κερύνεια, στην Αμμόχωστο, στη Σαλαμίνα. Αφιερώνω το τραγούδι μου στον μαθητή που κατέβασε την Τουρκική σημαία στην πράσινη γραμμή, στον Κύπριο πατριώτη που γύρισε στο σπίτι του περνώντας κρυφά στα κατεχόμενα για να ποτίσει την τριανταφυλλιά του και στο 8χρονο κοριτσάκι που με συγκλόνισε πριν λίγο καιρό ρωτώντας με: 'Πότε θα γυρίσουμε πίσω'."
"Αυτό που με κάνει να ασχοληθώ με την Κύπρο είναι η αδιαφορία που βλέπω γύρω μου, από την πολιτεία αλλά και από τον κόσμο. Είναι ένα ζήτημα που εξαιτίας του μεγάλου διαστήματος που εκκρεμεί αντιμετωπίζεται συμβατικά. Δίκαια νομίζω ότι του αφιέρωσα πέντε χρόνια από τη δουλειά και τη ζωή μου. Και κάτι απέδωσαν όλα αυτά. Πολλές χιλιάδες υπογραφές για το θέμα των εγκλωβισμένων στάλθηκαν στο Λευκό Οίκο μετά τη συναυλία στη Νέα Υόρκη. Δε το πίστευα! Άξιζε η αγωνία και ο κόπος, ακόμα και το παράπονο και η λάσπη που έχει ριχτεί με αφορμή αυτές τις προσπάθειες. Δε μετανιώνω για τίποτε, ξέρεις, και θα συνεχίσω αυτό που κάνω. Από το βραβείο Κένεντυ δε μου έκαναν εντύπωση ούτε οι απονομές ούτε η δημοσιότητα, ούτε οι τιμές. Μόνο αυτό το κείμενο: 'Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου'"
Ο Τουρκοκύπριος δάσκαλος Αρίφ Χασάν Ταχσίν, γνωστότερος στους Τ/Κ απλά σαν Αρίφ Χότζας. Ήταν από τα πρώτα μέλη της ΤΜΤ και όταν κατάλαβε που πήγαινε το πράγμα αποχώρησε και για δεκαετίες αγωνιζόταν για την ειρήνη και την επανένωση του νησιού και την επιστροφή των Τουρκοκυπρίων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Έγραψε σειρά από βιβλία όπως η "Η άνοδος του Ντενκτάς στη κουρφή" και εκατοντάδες άρθρα. Υπήρξε στενός φίλος του δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ και μάλιστα αρθρογραφούσε καθημερινά στην "Avrupa" και μετέπειτα "Afrika". Γενικά ο Αρίφ Χασάν Ταχσίν πίστευε ότι πίσω από τη διαμάχη μεταξύ Ε/κ και Τ/κ και Ελλάδας και Τουρκίας βρισκόταν η αντιπαλότητα μεταξύ Αγγλίας και Αμερικής. Ο Αρίφ Χότζας επιρρίπτει ευθύνες στον Ντενκτάς για τη μη επιστροφή των Τ/κ το 1964 στην Κ.Δ. ενώ υπήρχε σχετική επιστολή από τον Ινονού. Θεωρεί ότι η ΤΜΤ και ο ίδιος αρχικά αγωνίζονταν μόνο για την δική τους "Αυτονομία" αλλά ουσιαστικά παραδέχεται και ο ίδιος ότι η ΤΜΤ αποτέλεσε το στρατιωτικό βραχίονα του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας στην Κύπρο και ειδικά μετά την εκδίωξη του Κεμάλ Σεμί και του ιδίου, τους οποίους και αντικατέστησαν με τους Τούρκους Αξιωματικούς. Όσο για την Τουρκική εισβολή του 1974 θεωρεί ότι έγινε και με την ανοχή αν όχι και την στήριξη και της ΕΣΣΔ η οποία και έσπευσε να αποστείλει δεξαμενόπλοιο με καύσιμα για τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη.