Ο ποιητής Αντώνης Φωστιέρης γεννήθηκε στις 16 Μαΐου1953 στην Αθήνα και έχει καταγωγή από την Αμοργό. Φοίτησε στο Μαράσλειο Πρότυπο Δημοτικό Σχολείο και στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Αποφοίτησε με άριστα από το Λύκειο και πέρασε πρώτος στις εισαγωγικές εξετάσεις της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοιτά με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Το 1976 παίρνει το πτυχίο του με άριστα και συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές Ιστορίας Δικαίου στο Παρίσι με υποτροφία του γαλλικού κράτους (1976-1980). Δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα σε ηλικία δώδεκα ετών, ενώ ως μαθητής Γυμνασίου και Λυκείου συνεργάστηκε με τη Διάπλαση των Παίδων και τη Νέα Εστία. Σε ηλικία δεκαέξι ετών εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Στροφές και Μεταλλάξεις (που αργότερα απέσυρε) και δεκαοκτώ ετών Το Μεγάλο Ταξίδι.[1] Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν δεκαοκτώ μεταφράσεις βιβλίων του σε ευρωπαϊκές γλώσσες. Η ποίησή του έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία και περιλαμβάνεται σε πολυάριθμες ανθολογίες, ελληνικές και ξένες, καθώς και στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ΄ τάξης του Λυκείου. Το 1974 ίδρυσε –και εξέδιδε για δύο χρόνια– το ποιητικό περιοδικό Η Νέα Ποίηση. Από τον Ιανουάριο του 1981 συνεκδίδει και διευθύνει το έγκυρο λογοτεχνικό περιοδικό Η Λέξη (Κρατικό Βραβείο Περιοδικού 2008). Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Αρθούρος Ρεμπώ, Γάλλοςποιητής από τους μείζονες εκπροσώπους του Γαλλικού συμβολισμού και του μοντερνισμού. Από το σύνολο του έργου του ξεχωρίζουν οι ποιητικές συλλογές Εκλάμψεις (Les Illuminations, 1873-75) και Μια Εποχή στην Κόλαση (Une Saison en Enfer, 1873). Πέθανε στις 10 Νοεμβρίου του 1891 σε ηλικία 37 ετών.
Γεννήθηκε στη Γαλλική αγροτική πόλη Charlevilleτων Αρδεννών, όπου έζησε τα νεανικά του χρόνια, πριν ξεκινήσει η πολύχρονη περιπλάνηση του σε πολυάριθμες πόλεις της Ευρώπης. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στο αγρόκτημα της οικογένειας της μητέρας του στη Ρος, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του και τις νεότερες αδελφές του. Μετά τη φυγή του πατέρα τους, αναγκάστηκαν να ζήσουν φτωχικά και δύσκολα χρόνια, υπό την αυστηρή παρουσία της μητέρας τους, η οποία φρόντισε με επιμέλεια για τη μόρφωσή τους. Στη διάρκεια του πολυτάραχου βίου του, ο Ρεμπώ ταξίδεψε σε δεκατρείς διαφορετικές χώρες (μεταξύ των οποίων και η Κύπρος) και έζησε ως επαίτης, μισθοφόρος, εργάτης, παιδαγωγός και ναυτικός, παράλληλα με τη συγγραφική δραστηριότητα. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, έχοντας ήδη εγκαταλείψει την ποίηση, περιπλανήθηκε στην βορειοανατολική Αφρική όπου εργάστηκε ως έμπορος και εξερευνητής, την ίδια περίοδο που άρχισε να αναγνωρίζεται το ποιητικό έργο του μεταξύ των λογοτεχνικών κύκλων του Παρισιού. Μέχρι το θάνατό του, ο Ρεμπώ ήταν γνωστός σε έναν περιορισμένο λογοτεχνικό κύκλο.
Υπήρξε ένας από τους πρώτους μοντέρνους ποιητές που επιδίωξαν να εγκαταλείψουν τους περιορισμούς του κλασικού μέτρου, που κυριαρχούσε στη γαλλική ποίηση, αφήνοντας τα «οράματά» του να διαμορφώσουν τις νέες ελεύθερες φόρμες που θα ακολουθούσε. Επιχείρησε να απαλλάξει την ποίησή από τους περιορισμούς της πραγματικότητας, συνδέοντας συχνά στον ποιητικό του λόγο αντίθετα ή απομακρυσμένα στοιχεία και χρησιμοποιώντας ελεύθερους συνειρμούς, στοιχεία που υπήρξαν αργότερα σημεία επαφής του με τον υπερρεαλισμό. Σ ένα από τα σημαντικότερα κείμενά του, με αντικείμενο το ρόλο της ποίησης (βλπ επιστολή του Ρεμπώ προς τον Πωλ Ντεμενύ, στις 15 Οκτωβρίου1871) δηλώνει πως ο αληθινός ποιητής αποτελούσε ένα είδος προφήτη, ικανό να διαμορφώσει μία νέα πραγματικότητα, εφευρίσκοντας το άγνωστο. Ως χρέος του, αντιλαμβανόταν τη γνωριμία με τον εαυτό του, την καλλιέργεια του μυαλού και της ψυχής του, ώστε τελικά να δημιουργήσει μία «οικουμενική γλώσσα». Η διαδικασία αυτή συνδέθηκε στην περίπτωσή του, με τον τρόπο ζωής του και ειδικότερα με τη μετέπειτα χρήση ψυχοτρόπων ουσιών, που πιθανώς συνέβαλαν στο παραισθησιακό ή παραληρηματικό ύφος ορισμένων ποιημάτων του. Στο ίδιο γράμμα, αναφερόταν συνοπτικά στην ιστορία της ποίησης, απορρίπτοντας μεγάλο μέρος της αλλά αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά ποιητών όπως ο Σαρλ Μπωντλαίρ, ο παρνασσιστής Αλμπέρ Μερά καθώς και ο Βερλαίν. Ο Ρεμπώ εγκατέλειψε οριστικά τη λογοτεχνία στην ηλικία των είκοσι ετών.
Το μεθυσμένο καράβι (Αρθούρε Ρεμπώ) https://www.youtube.com/watch?v=sHxI8iNKMhc Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Πρώτη Εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς
Rimbaud - Le bateau ivre {Fanny Ardant}
https://www.youtube.com/watch?v=OmcsIwWKmGg
Μια εποχή στην κόλαση
https://www.youtube.com/watch?v=uINAmqyr8nU
Στίχοι: Arthur Rimbaud Μουσική-Εκτέλεση: Τρύπες Δίσκος: Υπέροχο Τίποτα
Στον ελληνικό χώρο, ο Γιώργος Καρράς μαζί με τον Γιάννη Αγγελάκα και άλλους μουσικούς, μελοποίησαν το ποίημα "Μια Εποχή Στην Κόλαση" στο δίσκο τους Υπέροχο Τίποτα, ενώ ο Θάνος Μικρούτσικος ολοκλήρωσε το 1987 την όπερα«Μια εποχή στην κόλαση» όπου απαγγέλλει ο Γιώργος Κιμούλης με έντονα στοιχεία δραματικότητας, λυρικότητας και σαρκασμού. To 2015 εκδόθηκε από τον Γαβριηλίδη το θεατρικό με τίτλο "Σαρλβίλ" του συγγραφέα Αχιλλέα Κούμπου με αφορμή τη ζωή του Ρεμπώ. Το κείμενο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης τον Μάιο του 2014.
Ο ποιητής, ψυχίατρος και διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών Μανόλης Πρατικάκης γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1943 στο Μύρτο Ιεράπετρας. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα γύρω στα 1970 με δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Έχει γράψει πολλές ποιητικές συλλογές, κριτικά κείμενα διηγήματα και άρθρα. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και κάποια μάλιστα έχουν μελοποιηθεί από τον μεγάλο συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο στο δίσκο του Βασίλη Λέκκα «Αθέατος Σφυγμός». Ο ίδιος συνθέτης, δηλαδή ο Γιάννης Μαρκόπουλος έγραψε συμφωνικό έργο βασισμένο στις ποιητικές συλλογές του Πρατικάκη «Γενεαλογία», «Η Λήκυθος» και «Αφημένα ήσυχα στη χλόη» δίνοντας το όνομα «Η Συμφωνία της Ίασης». Ο ποιητής έχει συνεργαστεί σε ανθολογίες και περιοδικά, ελληνικά και ξένα, και έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια. Το 1999 ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας με το έργο του «Η Κοίμηση και η Ανάσταση των Σωμάτων του Δομήνικου». Το 2003 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή «Το νερό». Το 2012 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του έργου του.
Η χώρα
https://www.youtube.com/watch?v=E0Whrm3gV7o
Ποίηση: Μανόλης Πρατικάκης
Μελοποίηση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Απόδοση: Βασίλης Λέκκας
Ο στιχουργός, συγγραφέας, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός Άρης Δαβαράκης γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1953 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αλλά το 1964 πήγαν στην Αθήνα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να κάνει εκπομπές στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, όπου και γνώρισε τον Μάνο Χατζιδάκι. Υπήρξε παρουσιαστής των πρώτων Μουσικών Αγώνων Κέρκυρας που οργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις και είχε γράψει τότε και τραγούδια. Το 1982 ο Χατζιδάκις ανέβασε τη μουσική θεατρική παράσταση «Πορνογραφία», όπου ο Άρης Δαβαράκης έγραψε και αυτός τραγούδια και κείμενα από τα οποία και ξεχώρισαν «Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων» σε ερμηνεία Βασίλη Λέκκα και «Πορνογραφία» σε ερμηνεία Έλλης Πασπαλά.. Το 1983 ο Χατζιδάκις γράφει τη μουσική για το δίσκο "Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς"και ο Δαβαράκης γράφει τους στίχους για τα τραγούδια «Νυχτερινά αγάλματα» και «Πωλητής ιδανικών στιγμών». Μετά το θάνατο του Χατζιδάκι, ο Άρης Δαβαράκης συνεργάζεται με συνθέτες όπως η Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Πάνος Καλαντζόπουλος, ο Χρήστος Νικολόπουλος κ.ά.. Ο Άρης Δαβαράκης έχει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο. Το 2005 βρέθηκε στις Φυλακές Κορυδαλλού για έξι μήνες όταν συνελήφθησαν άνθρωποι με ναρκωτικά μέσα σε κέντρο στο οποίο φαινόταν να κατέχει το 2%. H εμπειρία τον οδήγησε στο να γράψει το πρώτο του θεατρικό έργο «Το 99%» ενώ το 2016 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του "Ο Πρωθυπουργός".
Μεγάλες του Επιτυχίες: Το ποδήλατο, Κάτσε καλά (Μακεδόνας) Αλεξάνδρεια, Καινούρια αρχή. Λέει λέει λέει (Κότσιρας), «Για τη συνήθεια του έρωτα» (Έλλη Πασπαλά), Το γλυπτό (Πρωτοψάλτη), Ποιος φοβάται την αγάπη (Περρής), Τώρα μένω μόνος μου (Μπάσης) κ.ά.
Η μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων https://www.youtube.com/watch?v=qEQxh1-FR5E
Στίχοι: Άρης Δαβαράκης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Το 1979 ο Μάνος Χατζιδάκις καθιερώνει τις "Μουσικές Γιορτές" στα Ανώγεια της Κρήτης, που περιλαμβάνουν τοπικούς λαϊκούς χορούς
και τραγούδια, παράλληλα διοργανώνει συνέδριο με θέμα την παράδοση, στο
οποίο συμμετέχουν διανοούμενοι, καλλιτέχνες και ακαδημαϊκοί. Τον
επόμενο χρόνο εγκαινιάζει τον "Μουσικό Αύγουστο" στο Ηράκλειο,
ένα καλλιτεχνικό Φεστιβάλ με κύριο στόχο την παρουσίαση νέων ρευμάτων
τόσο στη μουσική όσο και στο χορό, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική και
το θέατρο. Την περίοδο 1981 - 1982 διοργανώνει επίσης τους αγώνες ελληνικού τραγουδιού στην Κέρκυρα, ένα μουσικό διαγωνισμό για νέους Έλληνες συνθέτες.
Οι αγώνες ελληνικού τραγουδιού Κέρκυρας οργανώθηκαν από τον Χατζιδάκι σε συνεργασία με τον Δήμο Κερκυραίων κατά τα έτη 1981 και 1982. Ο α΄ διαγωνισμός έγινε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 1981 και την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι Νίκος Γκάτσος, Γιάννης Τσαρούχης, Γιώργος Κουρουπός και Διονύσης Σαββόπουλος. Για τον διαγωνισμό επιλέχθηκαν 30 τραγούδια μεταξύ 450 συμμετοχών. Βραβεία απέσπασαν τα τραγούδια "Δικαίωση" (ποιήση: Κ. Καρυωτάκης, μουσική-εκτέλεση: Ηδύλη Τσαλίκη), "Οδός Σανταρόζα" (στίχοι-μουσική-εκτέλεση: Βασίλης Νικολαΐδης), "Απ΄την αρχή" (στίχοι-μουσική-εκτέλεση: Σταύρος Παπασταύρου). Τα τραγούδια του διαγωνισμού παρουσιάστηκαν από την ΕΡΤ, ηχογραφήθηκαν ζωντανά και κυκλοφόρησαν
σε άλμπουμ με τίτλο "Κέρκυρα '81 - Αγώνες ελληνικού τραγουδιού" από την
MINOS, με διεύθυνση ορχήστρας και διεύθυνση παραγωγής του Μάνου
Χατζιδάκι. Παρουσιάστης της βραδιάς ο Αρης Δαβαράκης.
Ο β΄ διαγωνισμός έγινε στις 25 και 26 Σεπτεμβρίου του 1982 και την κριτική επιτροπή αποτελούσαν οι Έλλη Αλεξίου, Μίνως Αργυράκης, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Άλκη Ζέη, Γιώργος Κουρουπός, Γιάννης Κούρκουλος, Νίκος Κυριαζίδης, Σπύρος Σακκάς, Μάνος Χατζιδάκις. Για τον διαγωνισμό επιλέχτηκαν 25 τραγούδια. Το πρώτο βραβείο το πήρε ο Πάνος Τσαπάρας με το τραγούδι «Έρημο
χωριό», το δεύτερο το «Αμαρτωλό» (ποιήση: Γαλάτεια Καζαντζάκη μουσική: Νίκος Θωμάςεκτέλεση Μαίρη
Δαλάκου) και το τρίτο οι αδελφοί Κατσιμίχα με το «Μια βραδιά στο λούκι». Τα τραγούδια του διαγωνισμού προβλήθηκαν από την ΕΡΤ, ηχογραφήθηκαν ζωντανά και κυκλοφόρησαν
σε άλμπουμ με τίτλο "Κέρκυρα '82 - Αγώνες ελληνικού τραγουδιού - Τα 25
τραγούδια" από την ΕΜΙ, με διεύθυνση ορχήστρας και διεύθυνση παραγωγής
και πάλι του Μάνου Χατζιδάκι. Παρουσιάστης της βραδιάς ο Αρης Δαβαράκης.
Μέσα από τους αγώνες προέκυψαν εξαιρετικά τραγούδια όπως το "Και θα χαθώ" της Ισιδώρας Σιδέρη και το "Μια βραδιά στο λούκι" των αδελφών Κατσιμίχα τα οποία πλέον θεωρούνται ως κλασσιά
Μια βραδιά στο λούκι
https://www.youtube.com/watch?v=XE8xNKlHs4s
Στίχοι-Μουσική: Χάρης Κατσιμίχας
Εκτέλεση: Πάνος Κατσιμίχας
Διεύθυνση Ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις, Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού Κέρκυρας 1982
Ο ποιητής και στιχουργός Μιχάλης Γκανάς γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το 1944 και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Αλβανία, Ουγγαρία).
Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών χωρίς ποτέ να πάρει πτυχίο. Αρχικά δούλεψε σαν εργάτης στο εργοστάσιο με τα φερμουάρ ΖΑΜΑ, ως
βιβλιοπώλης στην ΔΩΔΩΝΗ για μια 15ετία, ως επιμελητής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, διαφημιστής, ως
κειμενογράφος και μεταφραστής. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από σημαντικούς
Έλληνες και ξένους μουσικοσυνθέτες όπως οι Θεοδωράκης, Μαμαγκάκης, Ξυδάκης, Γκαϊφύλλιας, Παπαδημητρίου, Goran Bregovic, Ara Dinkjian, κ.ά. Το 1994 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο ποίησης για το έργο του "Παραλογή", βραβεύτηε το 2009με το βραβείο Καβάφη και το 2011 για το σύνολο του ποιητικού του έργου από την Ακαδημία Αθηνών. Τα βασικά θέματα των έργων του είναι ο Έρωτας, η Αγάπη, η Ζωή, ο Θάνατος, ο Χρόνος και η Μνήμη. Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 2024.
Γνωστά Ποιήματα του: Να δεις τι σου ΄χω για μετά, Στο Σου-μι-τζου κάποια βραδιά, Σε λένε Πόπη, Εσωτερικές Ειδήσεις, Χρώμα δεν
αλλάζουνε τα μάτια, Να ΄χα δυό ζωές, Τα κορμιά και τα μαχαίρια κ.ά.
Κοίτα με στα μάτια
https://www.youtube.com/watch?v=1h4IrPl73wY
Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας
Ο Πετράκης Γιάλλουρος γεννήθηκε στο χωριό Ριζοκάρπασο, της επαρχίας Αμμοχώστου στις 29 Αυγούστου 1938. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Ριζοκαρπάσου και ακολούθως στο Ελληνικό Γυμνασίου Αμμοχώστου. Πάντα πρώτος στα μαθήματά του και ο σημαιοφόρος στις εκδηλώσεις του σχολείου του. Ψηλός, λεπτός, με σγουρά μαλλιά και γαλανά μάτια.
« Λόγος του και κουβέντα του »,αφηγείται η μάνα του, « ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι του, η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, - Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας».
Ήταν ο υπεύθυνος των μαθητικών ομάδων του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, στον αγώνα της ΕΟΚΑ με καθήκοντά την οργάνωση των μαθητών του σχολείου του, την γραφή και διδασκαλία τραγουδιών αγωνιστικού περιεχομένου, την διανομή φυλλαδίων, την απόκρυψη και διακίνηση οπλισμού καθώς και την οργάνωση μαχητικών μαθητικών διαδηλώσεων. Για τις δραστηριότητές του αυτές, είχε επισημανθεί από τους κατακτητές, οι οποίοι και τον κυνηγούσαν. Στις 20 Αυγ. 1955 με μαθητές από την Λάπηθο, Πόλη Χρυσοχούς και Πάφο, μαζί τους κι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης πήγαν εκδρομή – προσκύνημα στην μητέρα Ελλάδα. Με την στολή και το πηλήκιο του Γυμνασίου, ο σημαιοφόρος με την Γαλανόλευκη Πετράκης, κατάθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου.
Έγραφε τότε ο Γιάλλουρος στον πατέρα του:«Μόλις πάτησα το Άγιο χώμα της Ελλάδος, μια βαθειά συγκίνησις με κατακυρίευσε και δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια μου, αφ’ ενός λόγω του ότι πατούσα στην Ελεύθερη Πατρίδα, αφ’ ετέρου διότι σκέφτηκα ότι η ιδιαιτέρα μας πατρίς Κύπρος έμενε υπόδουλη κάτω από τον βαρύ ζυγό των άγγλων,ενώ έπρεπε να είναι κι αυτή ένα κομμάτι της Ελεύθερης Ελλάδος»
Λίγους μήνες μετά την έναρξη του αγώνα, απευθυνόμενος πάλι προς τον πατέρα του, αποκάλυπτε το ολοκληρωτικό και ενσυνείδητο δόσιμό του στον αγώνα υπέρ της Ελευθερίας της ιδιαιτέρας του πατρίδας. «Δεν συμφωνώ αγαπητέ μου πατέρα στο ότι ένας άνθρωπος πρέπει πρώτα να κοιτάξει για τον εαυτό του και ύστερα για την πατρίδα του. Τότε αυτός, καταντά άκρως εγωιστής, τομαριστής και μπορώ να πω αναίσθητος. Διότι όταν δεν κυριαρχεί μέσα του το αίσθημα της φιλοπατρίας, το ευγενέστερο των αισθημάτων, δεν είναι δυνατό να κυριαρχεί κανένα άλλο ευγενές αίσθημα… Εξ άλλου, αγαπητέ μου πατέρα, η ορμή του ανθρώπου προς την ύλη, δηλαδή τον πλούτο και την καλοπέραση και η ικανοποίηση τούτη, δεν προσφέρει την πραγματική ευτυχία του ανθρώπου. Την απόλυτη ευτυχία προσφέρει στους ανθρώπους και ιδίως όταν είναι Έλληνες, η ορμή προς τα ανώτερα ιδανικά την αγάπη προς την Πατρίδα και τον πόθο ακόμη και να θυσιαστεί για την ελευθερία της που είναι και δική του ατομική ελευθερία και αξιοπρέπεια».
Στις 7 Φεβρουαρίου 1956 κατά τη διάρκεια μιας μαχητικής μαθητικής διαδήλωσης ενάντια στην απόφαση κλεισίμαστος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου οι Άγγλοι αποικιοκράτες χρησιμοποίησαν πραγματικά πυρά και ένα βόλι κτύπησε θανάσιμα τον Πετράκη Γιάλλουρο στο μέρος της καρδιάς. Ο Πετράκης προχώρησε δέκα βήματα περίπου, κραύγασε“ ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΗ ”και έπεσε. Ήταν ο πρωτος μαθητής που το αίμα του πότισε τη γή της Ελληνικής Κύπρου.
Παναγιώτα Ψιλλίτα-Ιωάννου, "Οι ηρωομάρτυρες της ΕΟΚΑ", Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-1959
Δόξα στους Αθανάτους
https://www.youtube.com/watch?v=4RJArWRx4uc
Προσκλητήριο των ηρώων του μουσικού έργου "ΑΓΙΑ ΚΥΠΡΟΣ 204 ΠΝΟΕΣ"
Μουσική-Ερμηνεία: Γιάννης Δημητράς - Στίχος: Βασιλική-Μαρία Δημητρά-- Εκφωνητές: Γιάννης Παπαϊωάννου και Μαρία Δημητρακοπούλου
Συμμετέχει η χορωδία Φωνητικό Σύνολο Τεχνοτροπία υπό τη διεύθυνση του Άγγελου Βελεγράκη.
Διακόσιοι τέσσερις οι Ήρωες και τα Θύματα του Αγώνα
Μάνα μου Ελλάς( Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα ) http://www.youtube.com/watch?v=eSGMs3vyA0E Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Δημητράτος
"Ο τρόπος που το ερμηνεύει ο κ. Λέκκας απλα ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ. Ενα θλιμένο βυζαντινό μοιρολόι και ένα οργισμένο γαμώτο ταυτόχρονα. Η φωνή του είναι ωραία, αλλά ωραίες φωνές υπάρχουν κάμποσες. Η ερμηνεία του όμως έχει μια θεατρικότητα και μια ΑΛΗΘΕΙΑ λες και βγαίνει από τα εσώψυχα του. Ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε αυτόν τον ερμηνευτή." kosmas1974
"Μάλλον δε γνωρίζεις ότι αυτό το τραγούδι το τραγούδησε σε πρώτη
εκτέλεση ο Βασίλης Λέκκας και απο αυτόν καθιερώθηκε. Του το εμπιστευθηκε
ο ίδιος ο Χατζιδάκις ο οποίος σίγουρα κάτι ήξερε...." Maria P.
http://www.youtube.com/watch?v=1OSXSAdgE5M
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Εκτέλεση: Βασίλης Λέκκας