Ο Γιώργος Λεκάκης είναι κοινωνιολόγος, λαογράφος, δημοσιογράφος συγγραφέας, ποιητής, στιχουργός, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Είναι μέλος της Επιτροπής Διεκδίκησης Κατοχικών Δανείων και Κλαπέντων Πολιτιστικών Θησαυρών, ενώ ήταν μέλος του ΔΣ της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας (ΕΜΑΕΜ), και του ΔΣ της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων (ΕΕΕΘ). Γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1964 στο Μόναχο απο γονείς μετανάστες. Η πλειοψηφία των έργων του είναι κυρίως λαογραφικά και ιστορικά. Ο λογοτέχνης Γιώργος Λεκάκης έχει γράψει δυο θεατρικά και έχει κυκλοφορήσει τρεις ποιητικές συλλογές. Ως δημοσιογράφος έχει αρθρογραφήσει σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά. Τέλος στίχους του έχουν μελοποιήσει πολλοί συνθέτες όπως οι Παναγιώτης Στεργίου, Τάσος Χαμουρτιάδης, Μανώλης Μανουσέλης, Θανάσης Ζαχαρόπουλος, Νίκος Ζέρβας και έχουν ερμηνεύσει κυρίως λαϊκοί τραγουδιστές άλλα και συγχρόνως πολλοί "έντεχνοι".
Μεγάλες Επιτυχίες: Πατρίδα μου (Σφακιανάκης), Για τα λεφτά τα κάνεις όλα (Αντύπας), Βροχή (Οπισθοδρομική Κομπανία), Άσπρο φεγγάρι, Το Βορρά ο γιος (Τερζής) κ.ά.
"Πολλές μικρές ιστορίες φτιάχτηκαν και κυκλοφορούσαν ευρέως στην αρχαιότητα για το Διογένη. Τα πραγματικά περιστατικά της ζωής του χάθηκαν (αν ήταν ποτέ γνωστά) μέσα σε μια σειρά από ανέκδοτα, σκανδαλώδεις πράξεις και λεκτικά παιχνίδια που αποδόθηκαν στον πρώτο κυνικό." Β. ΚΑΛΦΑΣ & Γ. ΖΩΓΡΑΦΙΔΗΣ
Ο Διγένης υπήρξε ο σημαντικότερος συνεχιστής αλλά και κύριος θεμελιωτής της Κυνικής Φιλοσοφίας μετά τον ιδρυτή της Αντισθένη. Ο ίδιος έθιξε αποκλειστικά κοινωνικά και ηθικά προβλήματα , πίστευε πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί κανείς να την εξασφαλίσει. Προσπάθησε με τα επιχειρήματά του να αλλάξει την κοινωνία που είχε διαφθαρεί και χρησιμοποιούσε πολλές φορές τον αστεϊσμό και το λογοπαίγνιο ως μέσο για τα διδάγματά του.
Φέρεται να γεννήθηκε το 412π.Χ στην Σινώπη του Πόντου και πέθανε στην Κόρνθο το 323π.Χ.
Ο Διογένης ο Σοφός
https://www.youtube.com/watch?v=xDbQSp2-Teg
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Δημήτρης Ευσταθίου
Το φανάρι του Διογένη
https://www.youtube.com/watch?v=MKIuAO1urLE
Στίχοι-Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Εκτέλεση: Νικόλας Άσιμος & Σωτηρία Λεονάρδου
Η παράδοση λέει ότι ο Διογένης είχε μόνιμη κατοικία του ένα πυθάρι και γυρνούσε στους δρόμους όλη μέρα με ένα φανάρι. Συχνά κυκλοφορούσε την ημέρα με ένα αναμμένο φανάρι και όταν τον ρωτούσαν «γιατί κρατάς φανό, ημέρα;» αυτός απαντούσε «Αναζητώ τον Άνθρωπο» αλλά έβλεπε μόνο κατεργάρηδες και αχρείους.
Κάθε χρόνο από τον οργανισμό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώνονται δύο σημαντικές κινηματογραφικές εκδηλώσεις: 1) το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (κάθε Νοέμβριο) και 2) το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα (κάθε Μάρτιο).
Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ στον κόσμο αφού η πρώτη του διοργάνωση έγινε το 1960 και πολύ λίγα ακόμη διεθνή Φεστιβάλ στον κόσμο έχουν τόσο μεγάλη διάρκεια ζωής. Την ιδέα για διεξαγωγή ενός ετήσιου Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη παρουσίασε η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «ΤΕΧΝΗ» που εκείνη την περίοδο αποτελούσε σημαντικό πόλο πολιτιστικής δράσης στη πόλη. Η εταιρία «Tέχνη», μέλη της οποίας αποτελούσαν τότε ο Λίνος Πολίτης και ο Παύλος Zάννας, πρότεινε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης την καθιέρωση Eλληνικού και Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ. Η πρωτοβουλία υποστηρίχτηκε και από αθηναϊκούς δημοσιογραφικούς και το υπουργείο Bιομηχανίας τη θεσμοθέτησε. Παράλληλα, υποστηρίχτηκε ενεργά από διανοούμενους όπως ο Mάριος Πλωρίτης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντα της γραμματείας.
Από το 1960 έως το 1965 λειτούργησε υπό τον τίτλο «Eβδομάδα Eλληνικού Kινηματογράφου», το 1966 μετεξελίχτηκε σε «Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου» και λειτούργησε έτσι έως το 1991. Από το 1972 έως το 1981 και στα πλαίσια του, γίνεται η πρώτη απόπειρα διεθνοποίησης: διοργανώνεται ένα διεθνές διαγωνιστικό πρόγραμμα για μικρού μήκους ταινίες. Το 1992 η διοργάνωση απέκτησε διεθνή χαρακτήρα, και πέραν των ελληνικών προβάλλονται και ξένες ταινίες. Μετατρέπεται σε Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Διεθνής ονομασία Thessaloniki International Film Festival, TIFF) και αποκτά ένα Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα στο οποίο συμμετέχουν σκηνοθέτες που έχουν γυρίσει την πρώτη ή τη δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους.
Το φεστιβάλ βραβεύει τις καλύτερες ταινίες που συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό Τμήμα με Χρυσό, Αργυρό και Χάλκινο Αλέξανδρο. Υπάρχουν επίσης και τα: ειδικό βραβείο επιτροπής για πρωτοτυπία και καινοτομία, καθώς και πέντε ακόμη βραβεία, σκηνοθεσίας, σεναρίου, ανδρικής ερμηνείας, γυναικείας ερμηνείας και καλλιτεχνικού επιτεύγματος. Τα βραβεία τα απονείμει πενταμελής διεθνής κριτική επιτροπή. Επιπρόσθετα υπάρχουν και τα βραβεία κοινού για ταινίες που δεν συμμετέχουν στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα (Ελληνικές, Ματιές στα Βαλκάνια).
Τέλος, απονέμονται και ανεξάρτητα βραβεία με σημαντικότερο αυτά της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).
Οι πέντε καλύτερες ελληνικές ταινίες που βραβεύτηκαν από το Φεστιβάλ είναι:
"Μικρές Αφροδίτες" (1963) του Νίκου Κούνδουρου
"Κορίτσια στον ήλιο"(1968) του Βασίλη Γεωργιάδη
"Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση", (1971) με το αξέχαστο Θανάση Βέγγο
"Ρεμπέτικο" (1983) του Κώστα Φέρρη
"Λούφα και Παραλλαγή" (1984) του Νίκου Περάκη
Καίγομαι - Καίγομαι
https://www.youtube.com/watch?v=aXJQmTSptCc
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη Εκτέλεση: Σωτηρία Λεονάρδου στην ταινία "Ρεμπέτικο" του Κώστα Φέρρη. [1]
Ηθοποιός, τραγουδίστρια, σεναριογράφος και συγγραφέας
Το 1983 η Σωτηρία Λεονάρδου θα παίξει έναν από τους κύριους ρόλους στην βιογραφική ταινία του Κώστα Φέρρη για τη ζωή της Μαρίκας Νίνου "Ρεμπέτικο" και ανάμεσα στα άλλα βραβεία της σειράς θα πάρει και το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου ενώ μαζί με τον Φέρρη η Λεονάρδου συνυπογράφει και σενάριο της ταινίας. Στη συνέχεια θα παίξει σε άλλες τέσσερεις ταινίες που δεν θα είχαν την ίδια επιτυχία και έτσι θα ασχοληθεί με τη τηλεόραση, το θέατρο αλλά και το τραγούδι δίπλα στο Νικόλα Άσιμο.Η Λεονάρδου που είχε πάρει μαθήματα στην Ιταλία κοντά στον σπουδαίο Πολωνό σκηνοθέτη JerzyGrotowski, θα παρακολουθήσει σεμινάριο Ινδικού θεάτρου Κατάκαλι στην Ινδία και «αφρικάνικη τελετουργική μαγεία στο θέατρο» στη Νότιο Αφρική (Ζιμπάμπουε), όπου θα ζήσει εκεί από το 1989 ως το 1994. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα θα παίξει στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ακρόπολη" ενώ θα αρχίσει να κτίζει και τη δική της προσωπική δισκογραφία ενώ θα συνεργαστεί με σπουδαίους συνθέτες όπως ο Θεοδωράκης και ο Ξαρχάκος αλλά και πιο νέους και ταλαντούχους συνθέτες και στιχουργούς. Ασχολούμενη είτε με την υποκριτική είτε με το τραγούδι θα αριστεύει ενώ θα γράψει και το πρώτο -αλλά και μοναδικό της- βιβλίο με τίτλο "Πίσω από το πέπλο μυστηρίου" όπου μια γυναίκα ταξιδεύει στην
Αφρική αναζητώντας μια χαμένη φυλή, έναν χαμένο φίλο και τις βαθιές ρίζες της
ύπαρξής της.
Η Σωτηρία Λεονάρδου τα τελευταία χρόνια πάλευε με σπάνια ασθένεια η οποία την είχε καθηλώσει στο κρεβάτι. Έφυγε από τη ζωή στις 9 Νοεμβρίου 2019.
Δεν έχω χρόνο μάτια μου
http://www.youtube.com/watch?v=7IU_gIs7AwY
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη Εκτέλεση: Σωτηρία Λεονάρδου
Είμαι τυχερός
http://www.youtube.com/watch?v=mHMSI2Az1io
Η Σωτηρία Λεονάρδου μαζί με τους Βασίλη Γισδάκηκαι Στέλιο Μποτωνάκη ζωντανά στο Κύτταρο, ερμηνεύουν το κομμάτι, Είμαι Τυχερός, του Γιάννη Αγγελάκα-Τρύπες
Άλμπουμ: Sing City (Live Στο Κυτταρο) (2009)
Η ζωή της Μαρίκας Νίνου ενέπνευσε το σενάριο για την ταινία του Κώστα Φέρρη, Ρεμπέτικο. Η Λεονάρδου έγινε αρχικά γνωστή από τη συμμετοχή της στην συγκεκριμένη ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούσε αλλά και συμμετείχε σε βάθος, στη συγγραφή του σεναρίου. Ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες με την ορχήστρα του Μίκη Θεοδωράκη καθώς και στις κασέτες του Νικόλα Άσιμου (Παράνομη κασέτα Νο.000008 και Το φανάρι του Διογένη).
«Ονομάζομαι Νικόλας
Άσιμος. Ουχί Νίκος ουδέ Νικόλαος. Νικόλας και το "Άσιμος" με γιώτα. Ουχί
Ασίμος, ουδεμίαν σχέσιν έχω με τον Ισαάκ Ασίμωφ. Τώρα θα μου πεις, γιατί το
"Άσιμος" με γιώτα. Γιατί, όταν λέμε "ο τάδε είναι άσημος
τραγουδιστής", η λέξη "άσημος" παίζει το ρόλο επιθετικού
προσδιορισμού στη λέξη "τραγουδιστής" και γράφεται με ήτα. Ενώ το
"Άσιμος" είναι όνομα ή καλύτερα επώνυμο και ουχί επιθετικός
προσδιορισμός του εαυτού μου.»
«Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως, θ’ ακούσεις τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις.
Αλλά δεν θα’ μια πια εγώ. Θα’ ναι αυτή η μάσκα που φορούν στους
πεθαμένους. Όσους τους χρησιμοποιούν μετά το θάνατο τους, όταν οι ίδιοι
δεν υπάρχουν.
Όσο υπήρχα με φοβόσουν.
Όσο υπήρχα δεν με άντεχες.
Δεν είχες την δύναμη να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά άμα στο ζητούσα.
Θα προτιμούσα να μη με διάβαζες ποτέ.
Είναι καλύτερο ν’ αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι με την φάτσα μου επάνω τυπωμένη.
Και σου φαίνεται γέλιο.
Και ας μου φαινόταν γελοίο.»
«Παρακαλώ τους δημοσιογράφους και άλλους έξυπνους να μην ασχοληθούν μαζί μου. Γιατί δεν ξέρουν» ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ "ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΡΟΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ"
Εγώ με τις ιδέες μου http://www.youtube.com/watch?v=uEk9OpOYp3A Η
"Παράνομη κασέτα No.000008", τελευταία κασέτα που κυκλοφόρησε ο Νικόλας
Άσιμος σε δικιά του παραγωγή. Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1987. Οι στίχοι και η μουσιή ανίκουν στον Νικόλα Άσιμας. Συμμετέχει η Σωτηρία Λεονάρδου
Βαρέθηκα http://www.youtube.com/watch?v=NYcWn3CO7rc Στίχοι-Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Ο "Ξαναπές" ήταν ο πρώτος δίσκος του Νικόλα Άσιμου και ο μοναδικός που κυκλοφόρησε όσο ζούσε (Νοέμβρης 1982).
Άμα σε λέγαν Βάσω http://www.youtube.com/watch?v=NET_2e7zbns Στίχοι-Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Από το δίσκο "Ξαναπές". Συμμετέχει η Χάρις Αλεξίου
