Έκρηξη στο εργοστάσιο «Βιολάντα» (26 Ιανουαρίου 2026)

Τα θύματα της τραγωδίας

Βασιλική Σκαμπαρδώνη: 42 ετών, από το Γαρδίκι Τρικάλων, μητέρα δύο παιδιών.

Έλενα Κατσαρού: 45 ετών, από το Φωτεινό Τρικάλων, μητέρα ενός παιδιού. 

Αγάπη Μπουνόβα: 55 ετών μητέρα δύο παιδιών, εργαζόταν για 15 χρόνια εκεί και επρόκειτο να συνταξιοδοτηθεί σε έναν χρόνο. 

Βούλα Μπουκουβάλα: 56 ετών, μητέρα τριών παιδιών

Αναστασία Νάσιου: 65 ετών, ήρθε από τη Γερμανία πριν από 6 μήνες. 

Η έκρηξη σημειώθηκε περίπου στις 03:55 τα ξημερώματα της Δευτέρας, 26 Ιανουαρίου 2026, στο κεντρικό κτίριο της μπισκοτοβιομηχανίας ΒΙΟΛΑΝΤΑ που βρίσκεται επί της Εθνικής Οδού Τρικάλων-Καρδίτσας. Η έκρηξη ήταν εξαιρετικά ισχυρή και έγινε αισθητή ακόμη και σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων, ενώ ακολούθησε εκτεταμένη πυρκαγιά που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της μονάδας παραγωγής. Την ώρα του συμβάντος στο εργοστάσιο βρισκόταν η νυχτερινή βάρδια. Πληροφορίες αναφέρουν ότι μέρος του προσωπικού βρισκόταν σε διάλειμμα, γεγονός που απέτρεψε μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων. Ωστόσο, πέντε γυναίκες που παρέμεναν στα πόστα τους κοντά στους φούρνους και στο τμήμα παραγωγής εγκλωβίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους. Οι σοροί τεσσάρων γυναικών εντοπίστηκαν τις πρώτες ώρες μετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς, ενώ η σορός της πέμπτης αγνοούμενης εντοπίστηκε την επόμενη ημέρα, 27 Ιανουαρίου, απανθρακωμένη στο πόστο της.

Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (Δ.Α.Ε.Ε.) ανέλαβε την προανάκριση για τα αίτια του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, ως πιθανότερη αιτία φέρεται η διαρροή προπάνιο στο τμήμα των φούρνων ή στο υπόγειο ενώ εξετάζεται το σενάριο ανάφλεξης από σπινθήρα που οδήγησε σε ακαριαία έκρηξη. Επιπλέον, διερευνάται η λειτουργικότητα των συστημάτων πυρανίχνευσης και ασφαλείας της μονάδας.^[7] Έρευνες της πυροσβεστικής έδειξαν ότι υπήρχε διαρροή προπανίου από το εργοστάσιο εδώ και μήνες.^[8]

Στις 27 Ιανουαρίου, οι αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, του υπεύθυνου ασφαλείας και του υπεύθυνου βάρδιας. Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή, του εμπρησμού από αμέλεια και της πρόκλησης έκρηξης.

Το τραγούδι της ενότητας
https://youtu.be/EfDWnW9-4CY?si=TKIa_KMjLxP5PiYI
Στίχοι: Μπέρτολτ Μπρέχτ (μτφ. Παύλος Μάτεσις) 
Μουσική: Kurt Weill
Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

Οι μεγαλύτεροι μάντεις της αρχαιότητας

Μάντεις, χρησμολόγοι, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι 

Ο Φοίβος Απόλλων θεωρείτο ως ο προστάτης της μαντικής τέχνης

Οι μάντεις ήταν διερμηνείς των σημείων που δίνονταν από αυτούς. Οι Μάντεις χρησιμοποιούσαν πολλές μεθόδους για να αναλύσουν τη θέληση των θεών, όπως το διάβασμα των εντοσθίων διάφορων ζώων, το πέταγμα των πουλιών κ.ά. Ήταν πιο πολλοί από τα μαντεία. Πολλές φορές ήταν περιπλανώμενοι, άλλες φορές (εάν ήταν φημισμένοι) καλούνταν για να γίνουν οι προσωπικοί μάντεις κάποιου υψηλόβαθμου στρατηγού, ή και βασιλιά.

Τειρεσίας - Μαντώ - Μόψος

Νηρέας

Κάλχας

Φινέας

Πρωτέας

Άνιος

Αμφιάραος

Ηγησίστρατος - Τελλίας (Τελλιάδες) 

Μελάμποδας - Μάντιος - Πολυφείδης - Πολύειδος - Θεοκλύμενος

Αλιθέρσης

Κασσάνδρα - Έλενος

Έννομος

Αρίστανδρος

Το μαντείο και ψυχομαντεία, κατά την κλασική αρχαιότητα, ήταν ο επίσημος, θρησκευτικού χαρακτήρα θεσμός σε συγκεκριμένο τόπο, που εμπνεόταν σοφές συμβουλές, έδινε χρησμούς, ή προέβλεπε το μέλλον ως ενδιάμεσος με τους θεούς. Τα μαντεία θεωρούνταν πύλες μέσω των οποίων οι θεοί απευθύνονταν άμεσα στους ανθρώπους και υπό αυτή την έννοια διέφεραν από τους μάντεις που ερμήνευαν τα σημάδια των θεών μέσα από παρατήρηση της συμπεριφοράς των πουλιών, των εντοσθίων των ζώων ή άλλες μεθόδους.

Άβαρις

Πυθία

Τρόχιλος

Σίβυλλες

Χρησμοί της Σίβυλλας
https://youtu.be/1mC6k5wBrS4?si=d_jiuzeN8Ub2pUvB

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

 

Προοδευτικές Φωνές: Τουρκία & Τούρκοι

Προοδευτικές Φωνές

Τουρκία & Τούρκοι

Zülfü Livaneli - Μουσικοσυνθέτης και ποιητής

Nâzım Hikmet - Ποιητής

Dr. Taner Akçam - Ιστορικός και συγγραφέας 

Hakan Şükür - Πρώην Διεθνής ποδοσφαιριστής

Enes Kanter -Μπασκετμπολίστας του NBA

Osman Kavala - Επιχειρηματίας

Barbaros Şansal - Σχεδιαστής μόδας

Şener Levent - Τ/κ δημοσιογράφος και εκδότης

Dr. İhsan Ali - Τ/κ γιατρός

Yannis Vasilis Yaylalı - Ακτιβιστής

Uzay Bulut - Δημοσιογράφος 

Ο παραγιός
https://youtu.be/q-rlGU_QmtE?si=ek8zv2LsNo1g3z3w

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλο 
Μουσική: Zülfü Livaneli
Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

 

Νικηφόρος Μανδηλαράς (1928-1967)

"Μορφές όπως αυτή του Νικηφόρου Μανδηλαρά τις σέβεται ο χρόνος και τις διατηρεί ζωντανές ο λαός. Ο τραγικός θάνατός του, η αποτρόπαια δολοφονία του από τους πρωτεργάτες της Χούντας, στέρησαν την Ελλάδα από ένα στέλεχος το οποίο γνώριζε να σέβεται και να υπηρετεί το δίκαιο, να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη Δημοκρατία. Αυτόν τον γενναίο άνθρωπο έβαλαν στόχο να εξολοθρεύσουν τα μίσθαρνα όργανα της Απριλιανής Δικτατορίας." Γιάννη Κορίδη - Γιώργου Χιωτάκη," Νικηφόρος Μανδηλαράς"

Ο δημοκρατικών πεποιθήσεων δικηγόρος και εκδότης εφημερίδας Νικηφόρος Μανδηλαράς γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1928 στην Κόρωνο της Νάξου. Υπερασπίστηκε πολλές φορές πολίτες που διώκονταν για την πολιτική τους δράση και στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ανέλαβε την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Σχεδίαζε να πολιτευτεί με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο του 1967 και οι οποίες τελικά δεν έγιναν εξ αιτίας της επιβολής της Δικτατορίας. Λόγω της ανάμειξής του στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ως συνηγόρου υπεράσπισης και της πολιτικής του δράσης, ο Μανδηλαράς κινδύνευε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Έτσι στις 17 Μαΐου 1967 επιβιβάστηκε κρυφά στο πλοίο RITA-V με σκοπό να διαφύγει στην Κύπρο. Πέντε ημέρες αργότερα όμω ψαράδες βρήκαν το πτώμα του στην παραλία Γενναδίου της Ρόδου.

Στον Νικηφόρο Μανδηλαρά

https://youtu.be/dMOTh7Pd25k?si=UZ14ipGKaJt7ijwu

Ποίηση: Αλέκος Παναγούλης

Μελοποίηση:Μίκης Θεοδωράκης

Απόδοση: Μαρία Φαραντούρη & Μίκη Θεοδωράκης

 

Κωνσταντίνου πόλις, η Βασιλεύουσα, η πόλης των πόλεων

Η Κωνσταντινούπολη είναι η μοναδική πόλη στον κόσμο που βρίσκεται σε δύο ηπείρους, στις δύο πλευρές του Κερατίου Κόλπου, ενός στενού και μακρύ κόλπου στον Βόσπορο που χωρίζει την πόλη σε Δυτική (Ευρωπαϊκή) και Ανατολική (Ασιατική), συνδέοντας την Μαύρη θάλασσα προς τον βορρά, με την θάλασσα της Προποντίδας και στη συνέχεια διαμέσου των Δαρδανελίων με το Αιγαίο προς τον νότο. 

Πρώτοι οικιστές της υπήρξαν οι Αρχαίοι Μεγαρείς κατά το έτος 658/7 π.Χ., με επικεφαλής τον Βύζαντα, από τον οποίο και πήρε το όνομά της η νέα αποικία. Ο Στράβων εξηγεί ότι οι άποικοι ακολούθησαν κάποιο χρησμό, ο οποίος τους προέτρεπε να κτίσουν την πόλη τους έναντι της πόλης των «τυφλών». Ως τυφλοί υπονοούνταν οι κάτοικοι της Χαλκηδόνας, οι οποίοι είχαν ιδρύσει την πόλη τους νωρίτερα στην απέναντι ασιατική ακτή του Βοσπόρου δίχως όμως να αντιληφθούν τα εξαιρετικά πλεονεκτήματα της απέναντι τοποθεσίας. Το Βυζάντιο αναπτύχθηκε γρήγορα, περιτειχίστηκε και κατέλαβε εδάφη στα ασιατικά παράλια. Κατά τον Παυσανία, υπήρξε μία από τις καλύτερα οχυρωμένες πόλεις της αρχαιότητας. Κατά τους κλασικούς χρόνους, μετά τη νικηφόρο για τους Έλληνες έκβαση των Μηδικών Πολέμων, το Βυζάντιο καταλήφθηκε από το νικητή των Πλαταιών Παυσανία, o οποίος μετά από συμφωνία με τον Ξέρξη παρέμεινε διοικητής της πόλης πριν εκδιωχθεί από τους Αθηναίους. Κατά την περίοδο της εξάπλωσης του Φιλίππου Β', το Βυζάντιο υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Μακεδόνα βασιλιά, ωστόσο εκείνος πολιόρκησε την πόλη, το 341 π.Χ, μετά από άρνηση των Βυζαντίων να στραφούν εναντίον της Αθήνας. Κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας, το Βυζάντιο απολάμβανε αρχικά προνόμια ελεύθερης πόλης, καθώς διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στους αγώνες εναντίον των Θρακών. Ωστόσο, τα προνόμια αυτά καταργήθηκαν επί αυτοκρατορίας του Βεσπασιανού, ο οποίος υποβίβασε το Βυζάντιο στο επίπεδο μιας κοινής ρωμαϊκής επαρχίας. Το Βυζάντιο έζησε μια νέα καταστροφή, όταν ο Γαλλιηνός (β. 254-268) κατέστρεψε τις οχυρώσεις της, οι οποίες αργότερα κτίστηκαν εκ νέου από τον Διοκλητιανό.

Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επέλεξε το Βυζάντιο, ως νέα πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού Κράτους, προφανώς αντιλαμβανόμενος τη στρατηγική θέση του. Η θεμελίωση της Κωνσταντινούπολης ταυτίστηκε με την έναρξη ενός πολύ μεγάλου πολεοδομικού εγχειρήματος, μεγάλης εμβέλειας. Η πόλη επεκτάθηκε, εντάσσοντας στο Βυζάντιο έκταση περίπου 5000 στρεμμάτων, σε μεγάλο βαθμό μη οικοδομημένη. Παράλληλα, τα νέα τείχη που ξεκίνησαν να κτίζονται επί Κωνσταντίνου και αποπερατώθηκαν επί Κωνστάντιου Α' (337-361), προεκτείνονταν κατά δεκαπέντε στάδια σε σύγκριση με τα παλαιότερα τείχη του Σεβήρου. Τα εγκαίνια της πόλης τελέστηκαν με λαμπρότητα στις 11 Μαΐου του 330 μ.Χ και ονομάστηκαν γενέθλια. Περιτριγυρισμένη από επτά λόφους, η Κωνσταντινούπολη, όπως και η Ρώμη, διαιρέθηκε σε δεκατέσσερις συνοικίες. Η Νέα Ρώμη του Κωνσταντίνου, μόλις από την ημέρα των εγκαινίων της, ήταν φαινομενικά και επισήμως μια χριστιανική πόλη, αν και τα ολιγάριθμα χριστιανικά κτίρια που ανεγέρθηκαν με την ίδρυσή της, μειοψηφούσαν σαφώς σε σχέση με τους ιερούς τόπους της ελληνορωμαϊκής θρησκείας. Στολισμένη με μεγαλοπρέπεια, η Κωνσταντινούπολη διέθετε όλα τα στοιχεία της αστικής ευημερίας, ευνοώντας σε πολιτισμικό επίπεδο τη συγχώνευση των εθίμων, της αρχιτεκτονικής και της τέχνης Δύσης και Ανατολής. Αποτέλεσε επίσης εκκλησιαστικό κέντρο, καθώς από το 381 αποτελούσε έδρα του πατριάρχη. Σημαντική επέκταση της πόλης δρομολογήθηκε επί της αυτοκρατορίας του Θεοδόσιου Β' (408-450). Κατά την αυτοκρατορία του Ιουστινιανού Α' (527-565), η μεσαιωνική Κωνσταντινούπολη έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της, με πληθυσμό που έφτανε περίπου τους 500.000 κατοίκους και συνιστούσε ένα μωσαϊκό κοινοτήτων με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ξεχωριστή συνεισφορά του Ιουστινιανού A' υπήρξε η ανέγερση αρκετών μοναστηριών και εκκλησιών, με πιο επιβλητική εκείνη της Αγίας Σοφία. Το 1203, στα πλαίσια της Δ' Σταυροφορίας, έλαβε χώρα η πρώτη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, με σκοπό την αποκατάσταση του Ισαάκιου Β' στον θρόνο. Στις 13 Απριλίου 1204, εισέβαλαν στην πόλη, η λεηλασία της οποίας διήρκεσε για αρκετά χρόνια. Η περίοδος της εφήμερης εγκατάστασης της Λατινικής Αυτοκρατορίας (1204-61) χαρακτηρίζεται ως η πλέον καταστροφική στην ιστορία της Κωνσταντινούπολης και ειδικότερα η λεηλασία της πόλης ως άνευ προηγουμένου. Ενδεικτικές πληροφορίες για τις εκτεταμένες καταστροφές, πυρπολήσεις και λεηλασίες ναών, ανακτόρων, μνημείων και κεντρικών συνοικιών. Το 1261, η Κωνσταντινούπολη επανακτήθηκε από τον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο (1259-82) και τις επόμενες δεκαετίες επιχειρήθηκε ένα νέο πρόγραμμα ανοικοδόμησης, σηματοδοτώντας μια στροφή στη διαμόρφωση του αστικού τοπίου. Παρά την οικοδόμηση που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και στις αρχές του 14ου, η Κωνσταντινούπολη παρέμενε παρηκμασμένη, γεμάτη ερείπια και μεγάλες ερημωμένες εκτάσεις. 

Τον Απρίλιο του 1453 ξεκίνησε η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β'.  Η τελική επίθεση, κατά την οποία σκοτώθηκε ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου, όταν, παρά την αντίσταση των αμυνόμενων, οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην πόλη και την κατέλαβαν. Είχαν προηγηθεί συνολικά 54 ημέρες πολιορκίας. Μετά από τριήμερη λεηλασία της πόλης, ο σουλτάνος, επιθυμώντας να περιορίσει την περαιτέρω καταστροφή της μελλοντικής πρωτεύουσάς του, διέταξε την παύση της και πραγματοποίησε την εθιμοτυπική και μεγαλοπρεπή είσοδό του στην πόλη.

Κωνσταντινούπολη
https://www.youtube.com/watch?v=5mB4EZzqKjM
Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική:Θόδωρος Δερβενιώτης
Εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης

Πόλη Κωνσταντινούπολη
https://www.youtube.com/watch?v=BEZy-kKcs0k
Στίχοι: Μέντης Μποστάνογλου (Μποστ) Μουσική: Νότης Μαυρουδής Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη Δίσκος: "Ανατολικοδυτικά" (1989)

Σωτήρης Πέτρουλας (1943-1965)

Ο Σωτήρης Πέτρουλας γεννήθηκε στο Οίτυλο της Μάνης το 1943. Ο ίδιος και η οικογένειά του κατέφυγε στην Αθήνα, για να γλυτώσει από τους διωγμούς κατά την περίοδο του Εμφυλίου καθώς ήταν κομμουνιστές. Ο Σωτήρης Πέτρουλας φοίτησε στη Μέση Εμπορική Σχολή Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε.. Ο Πέτρουλας αποβλήθηκε για ένα χρόνο από τη σχολή για πολιτικούς λόγους ενώ είχε εκλεγεί και μέλος της διοικούσας επιτροπής της Νεολαίας Ε.Δ.Α. Πρωταγωνίστησε σε όλες τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και αργότερα προσχώρησε στην Νεολαία Λαμπράκη. Την 21η Ιουλίου 1965 και ενώ συμμετείχε σε μεγάλη διαδήλωση φοιτητών στην Αθήνα την οποία κατά τις πρώτες βραδυνές ώρες προσπάθησε η Αστυνομία να διαλύσει κάνοντας χρήση γκλομπς και δακρυγόνων. Στη σύγκρουση αυτή φέρεται να τραυματίστηκαν και να συνελήφθησαν περίπου 250 διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και ο Σωτήρης Πέτρουλας, στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Λαδά, γύρω στις 22.00. Η πρώτη καταγραφή του χτυπημένου φοιτητή αναφέρεται στις 03:00 το πρωί της 22ας Ιουλίου στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ερυθρού.Σταυρού στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου όπου και διαπιστώνεται ο θάνατός του. Τελικά το επίσημο πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης αλλά και της επίσημης αφήγησης των γεγονότων από πλευράς της κυβέρνησης και της αστυνομίας κάνει λόγο για θάνατο που προκλήθηκε από ασφυξία λόγω δακρυγόνου, η εκδοχή όμως αυτή αμφισβητήθηκε έντονα και η πραγματική αιτία θανάτου υπήρξε ο στραγγαλισμός. 

Για τον Σωτήρη Πέτρουλα

https://www.youtube.com/watch?v=aT62NDxzmYU

Σωτήρης Πέτρουλας
https://www.youtube.com/watch?v=QzMzsOOqf90
Στίχοι-Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

Ο θάνατος του νεαρού φοιτητή συνεκλόνησε βαθύτατα την κοινή γνώμη και ο Γεώργιος Παπανδρέου κατάγγειλε δημόσια την κυβέρνηση Νόβα σαν "κυβέρνηση αίματος" ενώ ο Μίκης Θεοδωράκης ο οποίος υπήρξε μάλιστα και ένας εκ των συνηγόρων της οικογένειας συνέθεσε αργότερα τραγούδι για το τραγικό νεκρό. 

Αγαθή Δημητρούκα

Η Αγαθή Δημητρούκα γεννήθηκε το 1958 στο Πεντάλοφο Αιτωλοακαρνανίας κοντά στο Μεσολόγγι. Γράφει ή μεταφράζει στίχους, ποιήματα, παραμύθια, αφηγήματα, θεατρικά έργα και άρθρα στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει σε μια γλώσσα που τείνει να εξαφανιστεί. Το 1974 συνέδεσε τη ζωή της με τον ποιητή Νίκο Γκάτσο και το 1976 άρχισε να γράφει στίχους για τον Μάνο Χατζιδάκι. Ως στιχουργός συνεργάστηκε στη συνέχεια και με νεότερους συνθέτες, ενώ παράλληλα άρχισε να μεταφράζει -από τα ισπανικά- κείμενα για λογοτεχνικά περιοδικά και στίχους τραγουδιών για δίσκους, αλλά για το βιβλίο "Στην άλλη ακτή στην άλλη όχθη (τραγούδια από την παράδοση των Ισπανοεβραίων)". Το σημαντικότερο της αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα είναι το "Πουλάμε την ζωή, χρεώνουμε τον θάνατο".

Η μνήμη του νερού
https://www.youtube.com/watch?v=vz8_Ybwj24w
Ελληνικοί στίχοι: Αγάθη Δημητρούκα
Μουσική: Zülfü Livaneli
Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

Ο πόνος είναι πάγιος

https://www.youtube.com/watch?v=Yw0Eg94y8M8

Στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα

Μουσική: Στέλλα Κυπραίου
Ερμηνεία: Γιάννης Θωμόπουλος
Δίσκος (βινυλίου): "Παράξενο φορτίο"

Μποστ [Μέντης Μποσταντζόγλου (1918-1995)]

Ο Κωνσταντινουπολίτης σκιτσογράφος, γελοιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και ζωγράφος Χρύσανθος Βοσταντζόγλου, γνωστός ως Μποστ, γεννήθηκε το 1918 στην Πόλη. Το έργο του περιλαμβάνει πολιτικές γελοιογραφίες και χρονογραφήματα, εικονογραφήσεις βιβλίων και περιοδικών, δέκα θεατρικά έργα και πολλές ζωγραφικές συνθέσεις. Για ένα διάστημα δούλεψε στο τομέα της διαφήμισης με μεγάλη επιτυχία. Από το 1920 έως το 1926 έζησε με την οικογένειά του στη Ρουμανία και στη συνέχεια στην Αθήνα. Μαθητής Γυμνασίου άρχισε τα σκίτσα και απέκτησε το ψευδώνυμο Μέντης. Το 1939 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών, την οποία όμως παράτησε μετά από έξι μήνες. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ (1942) και συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Η καριέρα του ως σκιτσογράφου ξεκίνησε με εικονογραφήσεις περιοδικών και παιδικών βιβλίων. Το πρώτο προσωπικό του βιβλίο εκδόθηκε με δικά του έξοδα το 1945 και είχε τίτλο "Ο Άγιος Φανούριος". Εργάστηκε στις εφημερίδες Καθημερινή, Ελευθερία, Αυγή, Ομάδα, Μακεδονία, Ανεξάρτητος Τύπος, Εμπρός, Μεσημβρινή, Πρωινή, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και Ριζοσπάστης όπως και σε διάφορα περιοδικά όπως οι Εικόνες, Ταχυδρόμος, Δρόμοι της Ειρήνης και Θεατής. Το 1966 άνοιξε το δικό του κατάστημα δώρων με την επωνυμία "Λαϊκαί Εικόναι". Διακόσμησε πάνω από 27.000 είδη δώρων, με σκίτσα και ζωγραφιές, καθώς και επίτηδες ανορθόγραφες επιγραφές, στιχάκια και αφιερώσεις. Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και μετά, αφιερώθηκε στη ζωγραφική και το θέατρο. Τα σατιρικά θεατρικά του έργα είναι γραμμένα σε δεκαπεντασύλλαβο. Κατά διαστήματα ασχολήθηκε και πάλι με το σκίτσο και την πολιτική γελοιογραφία. Πραγματοποίησε επίσης 16 προσωπικές εκθέσεις. Έθεσε αρκετές φορές υποψηφιότητα ως βουλευτής κομμάτων της Αριστεράς (1964 με την ΕΔΑ, 1981 και 1985 με το ΚΚΕ), χωρίς ποτέ να εκλεγεί. Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου του 1995. Γιος του είναι ο ηθοποιός Γιάννης Μποσταντζόγλου.

Συνθέτες όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Νότης Μαυρουδής, Πάνος Τριανταφυλλίδης και Θέμης Ανδρεάδης μελοποίησαν στίχους του.

Νήσος των Αζορών
https://www.youtube.com/watch?v=-FtD3JkN01Q
Στίχοι: Μέντης Μποσταντζόγλου (Μπόστ)
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

H Νήσος των Αζορών είναι τραγούδι σε στίχους Μποστ, μουσική Μίκη Θεοδωράκη και αρχική ερμηνεία Μπιθικώτση. Κυκλοφόρησε σε μικρό δίσκο το 1964, ενώ ακούστηκε στην κινηματογραφική ταινία "Έκλεψα τη γυναίκα μου" του ίδιου έτους. Οι στίχοι του αρχικού ποιήματος δεν φάνηκαν ποιοτικοί στον συνθέτη, καθώς το θεωρούσε ελαφρό και δεν ήθελε να το παρουσιάσει. Το ερμήνευσε, όμως, όχι απλώς σοβαρά, αλλά και με πάθος, δίνοντας του το ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ύφος που τελικά συνετέλεσε στην επιτυχία του τραγουδιού. Στη β' πλευρά του δίσκου κυκλοφόρησε το «Ρομβία», ενώ το εξώφυλλο είναι χειρόγραφο ζωγραφισμένο του Μποστ. Στο μπουζούκι παίζει ο Μανώλης Χιώτης.

Πόλη Κωνσταντινούπολη

https://www.youtube.com/watch?v=BEZy-kKcs0k

Στίχοι: Μέντης Μποσταντζόγλου (Μπόστ)

Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

Δίσκος: "Ανατολικοδυτικά", 1989