Γνωστά ελληνικά μουσικά Τριο
.jpg)
Trio Tempo (later Trio Hellenique)
Trio Bel Canto
Trio Kitara
Trio Athénée
Trio Greco
Τρίο Καντσόνε
Athenian Trio
Trio Ramone
Τρίο Άλεξ
Τρίο Μορένο
Τριο Σταρ
Τρίφωνο
.jpeg)
Ο Ελληνισμός στη Ρωσία και στα κράτη της πρώην ΕΣΣΔ
Τσαρική Ρωσία
Ο δημοκρατικών πεποιθήσεων δικηγόρος και εκδότης εφημερίδας Νικηφόρος Μανδηλαράς γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1928 στην Κόρωνο της Νάξου. Υπερασπίστηκε πολλές φορές πολίτες που διώκονταν για την πολιτική τους δράση και στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ανέλαβε την υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Σχεδίαζε να πολιτευτεί με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν τον Μάιο του 1967 και οι οποίες τελικά δεν έγιναν εξ αιτίας της επιβολής της Δικτατορίας. Λόγω της ανάμειξής του στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ως συνηγόρου υπεράσπισης και της πολιτικής του δράσης, ο Μανδηλαράς κινδύνευε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Έτσι στις 17 Μαΐου 1967 επιβιβάστηκε κρυφά στο πλοίο RITA-V με σκοπό να διαφύγει στην Κύπρο. Πέντε ημέρες αργότερα όμω ψαράδες βρήκαν το πτώμα του στην παραλία Γενναδίου της Ρόδου.
Οι 10 καλύτερες ταινίες με την Τζένη Καρέζη
.jpeg)
Οι 7+1 πιο υπερεκτιμημένοι Έλληνες συγγραφείς
ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ & ΛΙΛΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Αμφότεροι προσπάθησαν στα πρώτα τους βήματα με τρόπο εντελώς ανέντιμο και ηθικά απαράδεκτο να αποκτήσουν φήμη σπιλώνοντας το όνομά του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη. Η μία εκμεταλλευόμενη προσωπικές εκμυστηρεύεσεις της γυναίκας του και ο άλλος για λόγους ζήλιας προσπάθησε να μειώσει το σύνολο του έργο του. Αυτό όμως που τελικά κατάφεραν είναι να αποδείξουν της ασημαντότητά τους μπροστά του διότι ουδείς σήμερα θυμάται έστω ένα έργο τους έστω ένα χαρακτήρα από τα βιβλία τους ή ακόμη και μια μόνο φράση τους και ο μεν Αποστολίδης κατάλαβε νωρίς ότι "δεν το έχει" με τη μυθοπλασία βιβλίων και το έριξε στην κριτική, η δε Ζωγράφου στο φεμινισμό και τον κομμουνισμό.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
Βιοποριζόταν σχεδόν αποκλειστικά από το συγγραφικό του έργο (μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, θεατρικά έργα και ποίηση). Η πολιτική του όμως τοποθέτηση - στράτευση και η τεράστια ποσότητα του έργου του λειτούργησαν εν τέλει εις βάρος της ποιότητας του έργου του.
ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ & ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
Αμφοτέρων το έργο τους αρχικά αγνοήθηκε και μερικές φορές χλευάστηκε από τους ομότεχνούς τους και τους κριτικούς αλλά στην συνέχεια και ιδίως μετά το θάνατό τους τα πράγματα άλλαξα υπέρ τους. Η αλήθεια όμως είναι κάπου στη μέση, δικαίως οι δύο θεωρούνται πρωτοπόροι του υπέρρεαλισμού στην Ελλάδα αλλά το κίνημά τους δεν απέκτησε σοβαρούς συνεχιστές ενώ και οι ίδιοι παραβιάζοντας τις ίδιες τις αρχές του, προσπάθησαν να εξηγήσουν το έργο τους.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ & ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ
Πολιτική στράτευση και θεωρία. Δύο διανοούμενοι της Αριστεράς με πολλά κοινά χαρακτηριστικά (ξεκίνησαν από το ΚΚ αλλά στο τέλος "αυτονομήθηκαν" αναπτύσσοντας ο καθένας τις δικές του απόψεις και θέσεις). Το έργο τους απασχόλησε τη γαλλική κοινωνία πάρα την ελληνική και μάλιστα ο δεύτερος επέκρινε τον πρώτο.
Ο Ανδρέας Ντούζος γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1936 στην Αθήνα. Σπούδασε ηθοποιία στη Σχολή του Τάκη Μουζενίδη. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως την δεκαετία του '60, ενώ θεωρούνταν ένας από τους ζεν πρεμιέ της εποχής. Περιστασιακά από το 1963 και μόνιμα πλέον από το 1967 μετέβη με την οικογένειά του στις ΗΠΑ, εγκαθιστώμενος στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης για συνολικά 17 χρόνια ως το 1980, όπου μεταξύ άλλων έκανε σπουδές σκηνοθεσίας. Υπήρξε για αρκετό καιρό επιχειρηματίας του θεάτρου Σούπερ Σταρ (μετέπειτα Μπρόντγουεϊ) στην οδό Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, το οποίο ανέλαβε το 1982 και αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη το 1994, λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε. Συμμετείχε ως guest star στις τηλεοπτικές σειρές Η Κωνσταντίνου και Ελένης, Η Λάμψη και Άκρως Οικογενειακόν. Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία Μια μέρα τη νύχτα (2001). Τον Ιανουάριο του 2013 μετά από ατύχημα στο σπίτι του υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Δημιουργήθηκε αιμάτωμα και υπεβλήθη σε επέμβαση, μετά την οποία νοσηλευόταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου, όπου και απεβίωσε στις 29 Απριλίου του ιδίου έτους. Τα τελευταία επτά χρόνια της ζωής του έπασχε από την Νόσο του Αλτσχάιμερ.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1912 στην Κερασίτσα Αρκαδίας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία. Υπήρξε αθλητής με πολλές νίκες σε Πανελληνίους και Βαλκανικούς αγώνες και κατείχε για 23 έτη (ως το 1959) το πανελλήνιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος με επίδοση 7,37 μ. Στην διάρκεια της κατοχής διοργάνωνε με άλλους συναθλητές του αγώνες, διαθέτοντας τα έσοδα σε λαϊκά συσσίτια. Το 1950 κατέλαβε τη θέση του υφηγητή Μαιευτικής-Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στις εκλογές του Οκτωβρίου 1961 εξελέγη βουλευτής Πειραιά συνεργαζόμενος με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ). Ο Λαμπράκης υπήρξε ακόμη ιδρυτικό μέλος και Αντιπρόεδρος της «Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη» και στις 21 Απριλίου 1963 αψηφώντας σχετική απαγόρευση της Αστυνομίας, πραγματοποιεί την "1η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης", καταφέρνοντας να βαδίσει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μόνος του, εν μέσω απειλών, πριν τελικά συλληφθεί και κρατηθεί για μερικές ώρες. Ένα μήνα αργότερα, στις 22 Μαΐου 1963, ο Λαμπράκης θα γίνει δέκτης δολοφονικής επίθεσης καθώς εξερχόταν από συγκέντρωση για την ειρήνη και τον πυρηνικό αφοπλισμό στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα λίγο μετά τις 8 το βράδυ της Τετάρτης 22 Μαΐου ο Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο Κοσμοπολίτ, όπου είχε αφιχθεί τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες, για να μεταβεί σε εκδήλωση που διοργάνωσε η «Επιτροπή δια την διαθνή ύφεσιν και ειρήνην», στην οποία ήταν ομιλητής. Η κατάσταση όμως ήταν ήδη τεταμένη αφού από τις 6 το απόγευμα πολλές δεκάδες «αντιφρονούντες» είχαν αρχίσει να συγκροτούν αντισυγκέντρωση στα πεζοδρόμια των οδών Σπανδώνη, Ερμού και Βενιζέλου, κοντά στο κτίριο όπου επρόκειτο να γίνει η συγκέντρωση. Στον τόπο της συγκέντρωσης βρίσκονταν ήδη 180 χωροφύλακες εν στολή, καθώς και ο επιθεωρητής Χωροφυλακής Βόρειας Ελλάδας υποστράτηγος Κωνσταντίνος Μήτσου και ο διευθυντής των αστυνομικών δυνάμεων της πόλης, συνταγματάρχης Ευθύμιος Καμουτσής. Κανείς τους όμως δεν έδωσε διαταγή να διαλυθεί η αντισυγκέντρωση. Έτσι ο Γρηγόρης Λαμπράκης προπηλακίστηκε καθώς πήγαινε στο κτίριο όπου βρίσκονταν τα γραφεία του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, απ' όπου και εκφώνησε μετά από λίγο το λόγο του, κάτω από τις έξαλλες κραυγές του πλήθους των «αγανακτισμένων πολιτών», ενώ έπεφταν βροχή οι πέτρες εναντίον του. Στο μεταξύ, ο βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ Γιώργος Τσαρουχάς, που ήταν περαστικός, έσπευσε κι αυτός για τη συγκέντρωση, αλλά μόλις πλησίασε δέχθηκε άγρια επίθεση από τους «αντιφρονούντες», τραυματίστηκε κι ενώ τον μετέφεραν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, δέχθηκε ξανά επίθεση των παρακρατικών στοιχείων που τον κατέβασαν κάτω κι άρχισαν να τον χτυπούν και να τον κλωτσούν μανιωδώς ενώ πολίτες τον μετέφεραν αιμόφυρτο, στον Σταθμό Α΄ Βοηθειών. Την ίδιαν ώρα ο Λαμπράκης, που δεν είχε μάθει τίποτα για την περιπέτεια του Τσαρουχά, ετοιμαζόταν να φύγει και έχοντας πάρει διαβεβαιώσεις ότι ο χώρος είναι καθαρός μαζί με αρκετά άτομα ξεκινούν να περάσουν απέναντι στο ξενοδοχείο. Καθώς διασχίζουν το δρόμο, μία τρίκυκλη μοτοσυκλέτα με ξέφρενη ταχύτητα πέφτει πάνω στην ομάδα του βουλευτή και των φίλων του, ενώ κάποιος που ήταν ανεβασμένος στην καρότσα, χτυπά με ένα λοστό τον Λαμπράκη στο κεφάλι. Ο βουλευτής σωριάστηκε αιμόφυρτος στο έδαφος και ένας από τους παρευρισκόμενους οπαδούς του Λαμπράκη, ο Μανώλης Χατζηαποστόλου, πηδά μέσα στην καρότσα του τρίκυκλου με σκοπό να σταματήσει το όχημα, που αναπτύσσοντας ταχύτητα φεύγει αμέσως. Ακολουθεί άγρια πάλη μεταξύ Χατζηαποστόλου και του άντρα στην καρότσα. Το τρίκυκλο ακινητοποιείται, και ο οδηγός της κατεβαίνει και με γκλομπ στο χέρι χτυπά τον Χατζηαποστόλου, έως ότου εμφανίζεται ένας απλός τροχονόμος, ο οποίος μη γνωρίζοντας όσα είχαν προηγηθεί, συλλαμβάνει τον οδηγό του τρικύκλου κατόπιν υποδείξεων αυτόπτων μαρτύρων. Ο Λαμπράκης μεταφέρεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου διαπιστώνεται ότι ο βουλευτής ήταν θανάσιμα τραυματισμένος. Η κυβέρνηση διαθέτει αμέσως ειδικό αεροσκάφος για να μεταφέρει στη συμπρωτεύουσα τον ειδικό νευροχειρουργό Δώρο Οικονόμου, για να χειρουργήσει τον βουλευτή της ΕΔΑ που χαροπάλευε. Η γνωμάτευσή του όμως ήταν παρόμοια με εκείνη του καθηγητή Νικόλαου Καβαζαράκη, του νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης. Τέσσερις μέρες μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του, στη 1:22 μετά τα μεσάνυχτα της 26ης Μαΐου, ο Γρηγόρης Λαμπράκης πεθαίνει.
Η χώρα θα περιέλθει τότε σε μία άνευ προηγουμένου πολιτική κρίση, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και το σύνολο του κεντρώου και αριστερού Τύπου να κάνουν λόγο από την πρώτη στιγμή για οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας αντίθετα η επίσημη αστυνομική εκδοχή των γεγονότων, ήταν ότι επρόκειτο για τροχαίο ατύχημα και αυτήν υιοθέτησε αρχικά και η κυβέρνηση. Η σορός του Λαμπράκη μεταφέρεται στην Αθήνα, στο ναό του Αγίου Ελευθερίου και η σορός του εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ η νεκρώσιμη ακολουθία λαμβάνει χώρα στη Μητρόπολη, στις 4 το απόγευμα της 28ης Μαΐου. Την κηδεία παρακολούθησαν όλοι οι αρχηγοί και οι βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης και δεκάδες χιλιάδες λαού. Η κατακραυγή για τη δολοφονία Λαμπράκη και τις αποκαλύψεις για την άμεση εμπλοκή της Αστυνομίας, ήταν τόσο μεγάλη που οδήγησε σε παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή μέσα σε λιγότερο από τρεις βδομάδες από το έγκλημα (11 Ιουνίου 1963). Σχηματίστηκε άμεσα νέα κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Παναγιώτη Πιπινέλη. Το Σεπτέμβριο ο ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης σε συμφωνία με τον εισαγγελέα Δελαπόρτα διέταξε την προφυλάκιση των ανώτατων αξιωματικών της χωροφυλακής. Το Νοέμβριο γίνονται εθνικές εκλογές τις οποίες κέρδισε η Ένωση Κέντρου και την ίδια χρονιά ιδρύονται η «Νεολαία Λαμπράκη», της οποίας πρώτος πρόεδρος εκλέχτηκε ο Μίκης Θεοδωράκης ενώ, μετά την εκλογική του ήττα, ο Κ. Καραμανλής βρέθηκε αυτοεξόριστος στο Παρίσι αφού προηγουμένως οι σχέσεις του με το παλάτι είχαν διαρραγεί οριστικά.
Τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από 15 θρυλικά τραγούδια
Ενίοτε σε πολλά τραγούδια οι στιχουργοί τους χρησιμοποιούν ονόματα -ανδρικά ή γυναικεία, συνηθισμένα ή/και μη-, σε κάποια άλλα όμως χρησιμοποιούν και επώνυμα, δίνοντας έτσι και πραγματικό νόημα και περιεχόμενο
100 γνωστοί Έλληνες καλλιτέχνες που ανήκουν ή ανήκαν στο χωρό της Αριστεράς
