Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Θηβαίος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Θηβαίος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12/1/25

Αργύρης Χιόνης (1943-2011)

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ (1943-2011): Ποιητής και συγγραφέας. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Ποιήματα και πεζογραφήματά του έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ολλανδικά, σερβοκροατικά και ρουμάνικα. 

Γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1943 στην Αθήνα. Μπήκε νωρίς στη βιοπάλη, γι’ αυτό τελείωσε το 2ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αθηνών.

Εμφανίστηκε στα νεοελληνικά γράμματα το 1963 με ποιήματά του που δημοσίευσε στο περ. "Δωδέκατη Ώρα" και το 1964 στη Νέα Εστία. Το 1966, σε ηλικία 23 ετών, εκδόθηκε και η πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο οι "Απόπειρες φωτός". 

Το 1967, λίγο μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, έφυγε στο εξωτερικό για βιοποριστικούς λόγους. Στις αρχές του 1968, ποιήματά του μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ολλανδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του '68, η μεταφράστριά του στην Ολλανδία Maria Blijstra και ο σύζυγός της, συγγραφέας Rein Blijstra, παλιοί φίλοι του Καζαντζάκη και λάτρεις της Ελλάδας, επισκέφθηκαν το Παρίσι για ένα λογοτεχνικό συνέδριο, οπότε και συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και τον προσκάλεσαν στο Άμστερνταμ. Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες ο Αργύρης Χιόνης επιχείρησε το ταξίδι αυτό με πολλές δυσκολίες. Στο σπίτι των Blijstra γνωρίστηκε με τον ελληνιστή καθηγητή του Πανεπιστημίου Arnold van Gemert και την Ελληνίδα σύζυγό του, που του πρότειναν να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ολλανδία, υποσχόμενοι να του βρουν δουλειά. Ο Χιόνης επέστρεψε στο Παρίσι και λίγους μήνες αργότερα έλαβε μήνυμα από την Ολλανδία ότι βρέθηκε δουλειά σε έναν εκδότη κλασικών κειμένων, οπότε έφυγε πάλι για το Άμστερνταμ.

Στο Άμστερνταμ έζησε τα επόμενα οκτώμισι χρόνια. Εκει έγινε δεκτός στους λογοτεχνικούς κύκλους και απέκτησε πρόσβαση στα λογοτεχνικά περιοδικά. Στο εξωτερικό εκδόθηκαν δύο βιβλία του το "Σχήματα Απουσίας" και οι "Μεταμορφώσεις", ενώ βραβεύτηκαν δύο θεατρικά έργα του, "Ο Ρήτορας" και "Αυτός εκτός και εντός του κοστουμιού του", σε διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει για τις Κάτω Χώρες ο θεατρικός οργανισμός Sater και το λογοτεχνικό περιοδικό Soma το 1971. Τελικά διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο και παράλληλα εγγράφηκε, με κρατική υποτροφία, στη Σχολή Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ. Πρώτος σταθμός ήταν το Παρίσι, όπου εργαζόμενος σκληρά για το βιοπορισμό του (ως λαντζιέρης, φορτοεκφορτωτής κλπ.), ξεκίνησε να παρακολουθεί βραδινά μαθήματα γαλλικών.

Το 1977 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου δούλεψε ως μεταφραστής, συνέγραψε μια σειρά παιδικών εκπομπών για το ραδιόφωνο και έκανε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο Διεθνές Συγγραφικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Iowa. Το 1982 προσλήφθηκε, κατόπιν διαγωνισμού, ως μεταφραστής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες για τα επόμενα δέκα χρόνια. Το 1992 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και αποσύρθηκε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας, όπου ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του μόνο με την καλλιέργεια της γης και την ποίηση.

Πέθανε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου τα Χριστούγεννα του 2011.

Γοητευμένοι απ' το βυθό
https://youtu.be/2iNON_KtaaQ?si=56Hbdld_l0sLJx2Z
Ποίηση: Αργύρης Χιόνης
Μελοποίηση: Χάρης Κατσιμίχας
Απόδοση: Χρήστος Θηβαίος


Το ωραίο καλοκαίρι
https://youtu.be/VqTR0e2lyQg?si=wLepnojos7ZQnzwB
Ποίηση: Αργύρης Χιόνης
Μελοποίηση-Απόδοση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

 

12/4/24

Λέων Κουκούλας (1894-1967)

ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ:
 Συγγραφέας και μεταφραστής. Κριτικός θεάτρου. 

Γεννήθηκε το 1894 στην Ερμούπολη της Σύρου. Πραγματοποίησε θεατρικές και φιλοσοφικές σπουδές, αλλά και σπουδές καλών τεχνών στα Πανεπιστήμια του Βερολίνου, της Λειψίας, του Μονάχου και του Παρισιού. Στο χώρο των γραμμάτων πρωτοεμφανίστηκε από τις σελίδες του "Νουμά". Το 1915 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του "Της ζωής και του θανάτου" και το 1923 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του "Ένας - ένας". Ακολούθησαν κι άλλες ποιητικές συλλογές του, γνωστός ωστόσο στο λογοτεχνικό χώρο έγινε κυρίως για το μεταφραστικό έργο του, κυρίως θεατρικό, από έργα των Ίψεν, Στρίντμπεργκ, Σίλλερ, Μολιέρου και άλλων σημαντικών συγγραφέων. Δημοσίευσε κριτικά δοκίμια και άρθρα σε διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες και δίδαξε δραματολογία στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου διετέλεσε και καλλιτεχνικός διευθυντής την περίοδο 1937-1946, και άλλες δραματικές σχολές. Το 1943 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής του νεοσύστατου τότε Κρατικού Θεάτρου Θεσσαλονίκης, που είχε ιδρύσει η κυβέρνηση Κατοχής. Από το 1959 ως το θάνατό του ήταν πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και μετά από εκείνον, ως το 1974, η λογοκρισία της χούντας δεν επέτρεψε να λειτουργήσει η Εταιρεία.

Ο Λέων Κουκούλας πέθανε στην Αθήνα τα ξημερώματα της 16ης προς 17η Οκτωβρίου 1967.

Θυμάμαι
https://www.youtube.com/watch?v=mwt2Wj5Dqdg
Ποίηση: Λέων Κουκούλας
Μελοποίηση: Βασίλης Δημητρίου 
Απόδοση: Χρήστος Θηβαίος


14/5/21

OCCASIONAL DREAM / ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ

Ιδρυτικά Μέλη:
Βασίλης Τζαβάρας
Μιχάλης Νιβολιανίτης
Λεωνίδας Καρακατσάνης

Άλλα μέλη:
Δημήτρης Μικέλης
Χάρης Λαμπράκης
Γιώργος Καλούδης
Γιάννης Νοταράς
Αλέξανδρος Τσάμης

Έτος Ίδρυσυς: 1993 
Είδος: Έντεχνο

Δίσκος: Occasional Dream - Περιστασιακό Όνειρο (2001)


Occasional Dream & Χρήστος Θηβαίος -Ερωτομαγεμένος
https://www.youtube.com/watch?v=uI0JBbvVIrc


Occasional Dream & Χρήστος Θηβαίος -Αναμμένα τσιγάρα
https://www.youtube.com/watch?v=7g01XkQdvMM

9/4/21

Ιουλίτα Ηλιοπούλου

Η ποιήτρια και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του Οδυσσέα Ελύτη, Ιουλίτα Ηλιοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία (ΒΝΕΣ) στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Γράφει ποίηση, δοκίμια και παραμύθια και έχουν εκδοθεί πέντε ποιητικά της βιβλία καθώς και η μετάφραση της στο έργο του P. E. Shelley "Υπεράσπιση της ποίησης" καθώς και το δοκίμιο "Η κούκλα". Το 2000 έγραψε το λιμπρέτο στην όπερα του Γιώργου Κουρουπού "Το καράβι του έλατου", ενώ το 2002 το ποιητικό κείμενο στη λυρική τραγωδία "Ιοκάστη" του ίδιου συνθέτη που παρουσιάστηκε στο θέατρο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δελφών. Τα παραμύθια της "Τι ζητάει ο Ζήνων;" και "Η Πράσινη Σκουφίτσα", σε μουσική Άλκη Μπαλτά και Γιώργου Κουρουπού, αντίστοιχα, παρουσιάστηκαν στην Αθήνα και αλλού. Παράλληλα με την ποίηση γράφει δοκίμια, μελετά και έχει πραγματοποιήσει πολλές ομιλίες για το έργο του Οδυσσέα Ελύτη, του οποίου υπήρξε σύντροφος του για 13χρόνια. Επίσης, επιμελείται εκδόσεις βιβλίων. Επί δεκατρία χρόνια συνεργάστηκε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη στη δημιουργία προγραμμάτων λόγου και μουσικής. Με τον Σπύρο Σακκά και τον Γιώργο Κουρουπό παρουσιάζουν μουσικά προγράμματα βασισμένα στην ποίηση. Ένα από αυτά, αφιερωμένο στην ποίηση του Ελύτη, κυκλοφόρησε σε CD-βιβλίο με τίτλο "Με το λύχνο του άστρου".

Νυχτερινό βαλς για ξύλινο άλογο
https://www.youtube.com/watch?v=gTg_bvjqc6k
Ποίηση: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 
Μελοποίηση: Τατιάνα Ζωγράφου
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος


Στη χώρα που δεν έχει χρόνο
https://www.youtube.com/watch?v=Nk2ovC2FzZQ
Ποίηση: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 
Μελοποίηση: Τατιάνα Ζωγράφου
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

16/6/18

Βαγγέλης Κοντόπουλος

Ο Βαγγέλης Κοντόπουλος γεννήθηκε στο Krnov της Τσεχοσλοβακίας. Ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 15 χρόνων και σπούδασε κοντραμπάσο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης από όπου και αποφοίτησε το 1996. Κυκλοφόρησε τέσσερις προσωπικούς δίσκους με τίτλους: «Παράξενα Τραγούδ», «Σαν το νερό που κυλάει», το ζωντανά ηχογραφημένο "Solo live performace in museum" και το «Όλα είναι αλλού» με ερμηνευτές τον Χρήστο Θηβαίο, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Μάκη Σεβίλογλου, Μαρία Λούκα και το συγκρότημα «Οn the road». Με τον κιθαρίστα Γιάννη Γιακουμάκη δημιουργούν το συγκρότημα ΝΟΣΤΟΣ με ερμηνεύτρια τη Ματίνα Μάστορα και τον Δημήτρη Παναγούλια στα κρουστά. Διασκευάζουν γνωστά δημοτικά και λαϊκά τραγούδια τα οποία κυκλοφορούν στον ομώνυμο δίσκο "Nostos". Η πιο πρόσφατη συνεργασία του είναι με το συγκρότημα «7000 Watt», όπου έχει αναλάβει και την πρώτη τους δισκογραφική παραγωγή. Συνεργάστηκε ως επαγγελματίας μουσικός σε συναυλίες και στη δισκογραφία με πολλούς καλλιτέχνες της ελληνικής και ξένης μουσικής σκηνής. Υπήρξε μέλος της Δημοτικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Επίσης συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχήματα, πραγματοποιώντας παράλληλα solo εμφανίσεις με έντονο το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού. Παίζει μπάσο και έχει γράψει μουσική για θέατρο και σύγχρονο χορό. Το μεγάλο κύμα https://www.youtube.com/watch?v=ceSmYgTp8cc
Στίχοι: Γιώργος Φραντζολάς
Μουσική-Ενορχήστρωση: Βαγγέλης Κοντόπουλος
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος
Από την δισκογραφική δουλειά του Β. Κοντόπουλου "Όλα Είναι Αλλού" 


20/5/17

Jorge Luis Borges [Χόρχε Λουίς Μπόρχες (1899-1986)]

Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, στις 24 Αυγούστου 1899. Έζησε τυφλός τα περισσότερα χρόνια της ενήλικης ζωής του όπως συνέβη και με τον πατέρα του. Έγραψε διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια, μεταφράσεις, κριτικές και σενάρια. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς του 20ου αιώνα. Δεν τιμήθηκε ποτέ με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πέθανε στη Γενεύη, στις 14 Ιουνίου 1986.

Το έργο του έχει χαρακτήρα κοσμοπολίτικο. Υπήρξε εκπρόσωπος του Ουλτρϊσμού ενός λογοτεχνικού και κοινωνικού ρεύματο το οποίο γεννήθηκε το 1918 στην Ισπανία (μία χώρα στην οποία έζησε και ο συγγραφέας) και είχε ως στόχο να αντιπαρατεθεί στο κίνημα του Μοντερνισμού, το οποίο είχε μονοπωλήσει την ισπανική ποιητική παραγωγή από τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Μπόρχες από το 1921 ξεκινά την καριέρα του ως συγγραφέας δημοσιεύοντας ποιήματα και δοκίμια σε λογοτεχνικά περιοδικά. Ο θάνατος του πατέρα του όμως το 1938 υπήρξε πλήγμα ενώ εξαιτίας και κάποιου σοβαρού τραυματισμού του κόντεψε να πεθάνει από σηψαιμία. Χωρίς δουλειά και με την όρασή του να μειώνεται εξαιτίας του γλαυκώματος βρέθηκε ανήμπορος να στηρίξει πλήρως τον εαυτό του ως συγγραφέας έτσι ξεκίνησε μια νέα καριέρα δίνοντας δημόσιες διαλέξεις. Καθώς η όρασή του μειωνόταν, επικεντρώθηκε όλο και περισσότερο στην ποίηση, καθώς μπορούσε να αποστηθίσει ολόκληρο το κείμενο. Μέχρι το 1955 είχε τυφλωθεί εντελώς και μη μπορώντας πλέον να διαβάσει και να γράψει (αφού δεν έμαθε ποτέ του το Σύστημα Μπράιγ), εξαρτιόταν από τη μητέρα του, με την οποία είχε πάντοτε στενή σχέση και η οποία άρχισε να δουλεύει ως προσωπική του γραμματέας. Το γεγονός ότι τυφλώθηκε επηρέασε πολύ και τα μετέπειτα γραπτά του έργα και χαρακτηριστική είναι η δήλωση του πως «Η τυφλότητα μ' έμαθε να σκέφτομαι περισσότερο, να αισθάνομαι περισσότερο, να θυμάμαι περισσότερο, να διαβάζω και να γράφω πιο πολύ». Την δεκαετία του 1940 και του 1950 τα διηγήματα του Μπορχές αποκτούν μεγάλη απήχηση στο κοινό και το 1956 κερδίζει το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της πατρίδας του και ανακηρύσσεται επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο του Κούγιο. Από το 1956 μέχρι το 1970, ο Μπόρχες ήταν επίσης καθηγητής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, ενώ προσκλήθηκε και από άλλα πανεπιστήμια για σύντομες χρονικές περιόδους. Η φήμη του όμως εκτός Αργενινής ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και σύντομα θα ακολουθήσουν νέες βραβεύσεις του αλλά και οι πρώτες μεταφράσεις των έργων του. Ο Μπόρχες έζησε σχεδόν σε όλη του τη ζωή με τη μητέρα του, με την οποία έζησε μέχρι τον θάνατό της, στα 99 της χρόνια ενώ μετά έζησε μόνος στο ίδιο μικρό διαμέρισμα τους και τον φρόντιζε η οικιακή βοηθός την οποία είχαν για δεκαετίες.

Ο Μπόρχες εκτός από τα διηγήματά του για τα οποία είναι περισσότερο γνωστός, έγραψε επίσης ποίηση, δοκίμια, διάφορα σενάρια, και σημαντικό όγκο λογοτεχνικής κριτικής, προλόγους και βιβλιοκριτικές, επιμελήθηκε πολλές ανθολογίες, και μετέφρασε στα ισπανικά πολλά έργα από αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά (ακόμη και από αρχαία αγγλικά και αρχαία σκανδιναβικά). Ιδιαίτερη θέση στα πνευματικά του ενδιαφέροντα έχουν στοιχεία από τη μυθολογία, τα μαθηματικά, τη θεολογία, τη φιλοσοφία. Μεταφράζει μάλιστα στα ισπανικά έργα των Όσκαρ Ουάιλντ, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Φραντς Κάφκα, Έρμαν Έσσε, Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, Χέρμαν Μέλβιλ, Αντρέ Ζιντ, Γουίλιαμ Φόκνερ, Γουόλτ Γουίτμαν, Βιρτζίνια Γουλφ, Τόμας Μπράουν και Γ. Κ. Τσέτσερτον. Η πληθώρα του μη λογοτεχνικού έργου του συνίσταται σε κριτικές ταινιών και βιβλίων, σύντομες βιογραφίες, και φιλοσοφικά κείμενα σε θέματα όπως τη φύση του διαλόγου, της γλώσσας και της σκέψης, καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους.

Συνήθεις Ύποπτοι -Περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου
https://www.youtube.com/watch?v=4HWiRTRe1rg
Από το βιβλίο του Χόρχε Λουις Μπόρχες "Εγκώμιο στη σκιά" (In Praise of Darkness) σε μετάφραση του Δημήτρη Καλοκύρη.
Μουσική-Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος


Σαβίνα Γιαννάτου -Και η μνήμη ενός ήλιου 
https://www.youtube.com/watch?v=gsSU3JV-nnE
Ποίηση: Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Μετάφραση στα Ελληνικά: Δημήτρης Καλοκύρης
Από το cd  "Μουσική Δωματίων" (2007)  
Τις απαγγελίες συνοδεύουν μουσικά οι: Ηρακλής Βαβάτσικας (ακορντεόν), Διονύσης Βερβιτσιώτης (βιολί), Νίκος Βελιώτης (βιολοντσέλο) και Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο).


Σαβίνα Γιαννάτου -Εγώ
https://www.youtube.com/watch?v=3MV-LIz9t0U
Ποίηση: Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Μετάφραση στα Ελληνικά: Δημήτρης Καλοκύρης
Από το  cd "Μουσική Δωματίων" (2007)  


10/1/17

Απόστολος Δοξιάδης

Ο μαθηματικός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1953 στο Μπρισμπέιν της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Ελλάδα. Παρά το αρχικό ενδιαφέρον του για το μυθιστόρημα και τις τέχνες τα πρώτα χρόνια της ζωής του, μια «έλξη προς τα μαθηματικά» τον οδήγησαν να γράψει ένα άρθρο που στάθηκε αφορμή να γίνει δεκτός στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης σε ηλικία 15 ετών. Σπούδασε Εφαρμοσμένα Μαθηματικά στην École Pratique des Hautes Études του Παρισιού, κατασκευάζοντας μαθηματικά μοντέλα για το νευρικό σύστημα. Με το πέρας των σπουδών του ο Δοξιάδης γύρισε στις αγάπες της εφηβείας του: τη συγγραφή, τον κινηματογράφο και το θέατρο. Για κάποια χρόνια εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο θέατρο και το 1983 έκανε την πρώτη του ταινία Υπόγεια διαδρομή. Η δεύτερη ταινία του, Τεριρέμ (1986), κέρδισε το βραβείο του Διεθνούς Κέντρου Καλλιτεχνικού Κινηματογράφου στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου το 1988. Δημοσίευσε τέσσερα μυθιστορήματά του: Βίος παράλληλος (1985), Μακαβέττας (1988), Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ (1992) και Τα τρία ανθρωπάκια (1997) αρχικά στα ελληνικά και στη συνέχεια μεταφράστηκαν και στα αγγλικά ενώ το 2008 κυκλοφόρησε το graphic novel Logicomix, στο οποίο ο Δοξιάδης συνεργάστηκε με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϋ στην Επιστήμη των Υπολογιστών Χρήστο Παπαδημητρίου και τους καλλιτέχνες Αλέκο Παπαδάτο και Annie Di Donna. Πρόκειται για την παρουσίαση της ιστορίας της μοντέρνας λογικής και της γένεσης των υπολογιστών σε βιβλίο με τη μορφή κόμικς. Πρόσφατα έγραψε και σκηνοθέτησε το θεατρικό μουσικό έργο The Tragical History of Jackson Pollock, Abstract Expressionist και το συνόδευσε με ένα τεύχος κειμένων και εικόνων. Έχει επίσης γράψει το θεατρικό έργο Incompleteness, εμπνευσμένο από το θεώρημα της μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ και τις τελευταίες μέρες της ζωής του εφευρέτη του. Οι μεταφράσεις για το θέατρο, από τα αγγλικά στα ελληνικά, περιλαμβάνουν τα: Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Άμλετ του Σαίξπηρ, καθώς και το Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα του Ευγένιου Ο'Νηλ.

Είναι συνιδρυτής, μαζί με τους Τ. Μιχαηλίδη και Π. Δελλαπόρτα, της ομάδας ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ. Η ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ ξεκίνησε με στόχο το γεφύρωμα των μαθηματικών με τον υπόλοιπο πολιτισμό, αλλά πλέον ασχολείται με θέματα και πέραν από τα μαθηματικά. Ο Δοξιάδης έχει δώσει πολλές ομιλίες στα πλαίσια των εκδηλώσεων της οργάνωσης αυτής. Έχει δωσε πλήθος διαλέξεων και έγραψε δοκίμια με θέματα παρμένα από τη μυθοπλασία, τη σχέση των μαθηματικών με το μυθιστόρημα, την ελληνική ιστορία, τον ελληνικό πολιτισμό κ.ά.

 Είναι παντρεμένος με τη συγγραφέα Ντορίνα Παπαλιού και έχει τρία παιδιά.

Ιστορία παλιά
https://www.youtube.com/watch?v=X7i6BafTyGE
Ελληνικοί Στίχοι: Απόστολος Δοξιάδης
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος


Le Femme Sans Haine
https://www.youtube.com/watch?v=OEVUyqcUIl8
Στίχοι: Étienne Roda-Gil
Μουσική-Εκτέλεση: Ismael Lo

12/10/16

ΑΜΛΕΤ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

 «Κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανμαρκίας.»

Ο Άμλετ κατέχει κεντρική θέση στην παγκόσμια δραματουργία. Είναι τραγωδία εκδίκησης και παράλληλα χαρακτηρίζεται ως πολιτική τραγωδία, φιλοσοφικό δράμα και στοχασμός πάνω στο θέατρο. Από δραματουργικής άποψης ο Άμλετ ανήκει στα κορυφαία δείγματα της παγκόσμιας παραγωγής, καθώς υπόκειται σε διαφορετικές ερμηνευτικές θεωρήσεις. Πραγματεύεται πολλά ζητήματα σχετικά με την πολιτική, την εξουσία, την ηθική, την απόσταση ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη. Εμπεριέχει ταυτόχρονα μια ερωτική τραγωδία, μια οικογενειακή τραγωδία, αγγίζει θέματα φιλοσοφίας, μεταφυσικής, ψυχολογίας, ακόμα και ζητήματα σχετικά με την τέχνη του θεάτρου. Ο Άμλετ είναι η πιο γνωστή τραγωδία του Σαίξπηρ και έχει γραφτεί περί το 1600-1602. Είναι ένα πολύστιχο θεατρικό έργο (2490 στίχοι) χωρισμένο σε 5 πράξεις και η ιστορία του Άμλετ προέρχεται από ένα μεσαιωνικό μύθο.

«Να ζει κανείς ή να μη ζει –ιδού η απορία».

"Η Τραγική Ιστορία του Άμλετ, Πρίγκιπα της Δανιμαρκίας".
Ο Άμλετ δεν μπορεί να αποδεκτεί το ξαφνικό χαμό του Βασιλιά πατέρα του, ενώ δυσφορεί έντονο και με την άνοδο του θείου του Κλαύδιου στο θρόνο αλλά και με το γεγονός ότι η μητέρα του Γερτρούδη, παντρεύεται με τον Κλαύδιο. Η εμφάνιση όμως ενός φαντάσματος θα αποκαλύψει στον Άμλετ πως ο νεκρός πατέρας του δολοφονήθηκε από τον Κλαύδιο και του ζητά να εκδικηθεί. Ο Άμλετ πείθεται ότι το φάντασμα είναι το φάντασμα του νεκρού πατέρα του και σχεδιάζει να αποκαλύψει την ενοχή του θείου του παριστάνοντας τον τρελό. Η αλλοπρόσαλλη κι επιθετική αυτή συμπεριφορά του Άμλετ κάνει την Οφηλία να διερωτάται κατα πόσον αν ο αγαπημένο της τρελλάθηκε λόγω έρωτα. Ο Άμλετ σχεδιάζει να ανεβάσει μια παράσταση που θα παρουσιάζει το φόνο του πατέρα του, σκοπεύοντας να ξεσκεπάσει έτσι τον Κλαύδιο, αλλά κατά τη διάρκεια του έργου, ο Κλαύδιος διακόπτει την παράσταση και αποχωρεί. Τότε ο Άμλετ αποφασίζει να τον εκδικηθεί και ετοιμάζεται να τον σκοτώσει, αλλά την τελευταία στιγμή διστάζει. Μένει μόνος και μονολογεί για την αδυναμία του να ξεσκεπάσει το έγκλημα και να πάρει εκδίκηση. Ο Άμλετ εμφανίζεται και λέει τον περίφημο μονόλογό του περί ζωής και θανάτου. Ακολουθεί η συνάντηση του με την Οφηλία, την οποία κατηγορεί για τη γυναικεία της φύση. Θα συναντήσει την μητέρα του αλλά άθελα του θα σκοτώσει τον πατέρα της Οφηλίας Πολώνιο που παρακολουθεί κρυφά τη συνομιλία και θα τον θάψει κρυφά. Ο Κλαύδιος ενημερώνεται από τη Γερτρούρδη για όσα συνέβησαν και φοβούμενος για την ασφάλειά του, στέλνει τον Άμλετ στην Αγγλία και μαζί του στέλνει, τους στενούς φίλους του Άμλετ, Ρόζεγκραντζ και Γκιλντεστέρν, με εντολή να τον δολοφονήσουν. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ο Άμλετ ανακαλύπτει την δολοπλοκία και οδηγεί στο θάνατο τους δύο επίδοξους δολοφόνους του αλλά το πλοίο θα πέσει στα χέρια πειρατών όμως ο Άμλετ πληρώνοντας λύτρα, τελικά αφήνεται ελεύθερος. Η Γερτρούδη συναντά την Οφηλία που έχει χάσει τα λογικά της. Ακολουθούν οι περίφημες σκηνές τρέλας της Οφηλίας, στις οποίες τραγουδάει και χορεύει. Από τη Γαλλία επιστρέφει γεμάτος οργή ο Λαέρτης, ο γιος του Πολώνιου και αδελφός της Οφηλίας. Ο Κλαύδιος πείθει το Λαέρτη να μονομαχήσει με τον Άμλετ. Η μάχη όμως είναι στημένη: το σπαθί του Λαέρτη έχει δηλητήριο, όπως και το κρασί στο ποτήρι του Άμλετ. Η Γερτρούδη ενημερώνει τον Λαέρτη ότι η Οφηλία πνίγηκε. Κατά τη διάρκεια της μάχης, η Γερτρούδη πίνει από το δηλητηριασμένο κρασί και πεθαίνει. Ο Λαέρτης καταφέρνει να τραυματίσει τον Άμλετ, αλλά λαβώνεται κι αυτός από τον Άμλετ. Προτού όμως ξεψυχήσει, αποκαλύπτει το σχέδιο δολοφονίας του Κλαύδιου εναντίον του Άμλετ και ο Άμλετ, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή από το δηλητήριο, καταφέρνει να σκοτώσει τον Κλαύδιο. Ο Άμλετ πεθαίνει δίνοντας οριστικό τέλος στη «σαπίλα του βασιλείου της Δανιμαρκίας». Ο νέος κύκλος ανοίγει και πάλι όταν καταφθάνει ο Φόρτινμπρας, ένας Νορβηγός φιλόδοξος πρίγκιπας που έρχεται εναντίον της Δανμαρκίας με το στρατό του. Ο Οράτιος θα του εξιστορήσει τα όσα συνέβησαν και αυτός θα αποδώσει τιμές στο νεκρό Άμλετ.

Ο σαιξπηρικός Άμλετ είναι ίσως ο πιο αινιγματικός χαρακτήρας ολόκληρης της θεατρικής δημιουργίας.

Ο Άμλετ της σελίνης
https://www.youtube.com/watch?v=Eds_ME_Ww6I
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

21/8/16

Οδυσσέας Ιωάννου

Ο στιχουργός και συγγραφέας Οδυσσέας Ιωάννου γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1967 στην Αθήνα. Από 18 χρονών αρθρογραφεί τακτικά σε ηλεκτρονικά έντυπα, εφημερίδες και περιοδικά. Για 22 συναπτά έτη, είχε καθημερινή εκπομπή, 6-8 το απόγευμα, στον "902" και στον "Μελωδία 99.2", του οποίου υπήρξε συντάκτης και αργότερα διευθυντής της (2000-2010). Έχει συνολκά εκδώσει 4 βιβλία και μία συλλογή διηγημάτων. Ο άνθρωπος όμως που τον έσπρωξε, να ασχοληθεί με το στίχο ήταν ο Διονύσης Τσακνής, αλλά η μεγάλη του επιτυχία θα έρθει πολύ αργότερα όταν έκανε τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο το 1999 με τον Θ. Μικρούτσικο. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με τους καλύτερους συνθέτες της εποχής μας και αγαπημένους τραγουδιστές.
Επιτυχίες: Άγγελος με τους Αγγέλους (Θηβαίος), Βυθισμένες Άγκυρες (Πασχαλίδης), Έφηβα γεράκια, Μικρές νοθείες, Σ΄αγαπάω ακόμα (Παπακωνσταντίνου), Στα είπα όλα (Μάλαμας), Στης ψυχής το παρακάτω (Μητροπάνος), Δεν έχω χρόνο μάτια μου (Λεονάρδου), Κι όλο μου λες (Σαββίδη) κ.ά
Άγγελος με τους Αγγέλους
https://www.youtube.com/watch?v=oocD6Tv7OE4
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική-Φωνητικά: Μίλτος Πασχαλίδης
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος
Δίσκος:" Έχουν περάσει χρόνοι δέκα", 2005


Βυθισμένες Άγκυρες
https://www.youtube.com/watch?v=3uhguClhFXI
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική-Εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Δίσκος:" Έχουν περάσει χρόνοι δέκα", 2005



7/7/16

Νάνος Βαλαωρίτης (1921-2019)

Ο συγγραφέας και ποιητής Νάνος (Ιωάννης) Βαλαωρίτης είναι δισέγγονος του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου 1921 στην Λωζάννη της Ελβετία και είναι γιος του Διπλωμάτη Κωνσταντίνου Βαλαωρίτη, γιου του τραπεζίτη Ιωάννη Βαλαωρίτη, από τον οποίο και απέκτησε το μικρό του όνομα. Σπούδασε νομικά, φιλολογία (αγγλική και γαλλική) στα Πανεπιστήμια των Αθηνών, Λονδίνου, και Σορβόνης. Πρωτοδημοσιεύει στα Νέα Γράμματα το 1939. Το 1944 δραπετεύει απ' την γερμανοκρατούμενη Ελλάδα μέσω του Αιγαίου στην Τουρκία, από εκεί στη Μέση Ανατολή και τελικά στην Αίγυπτο όπου συναντάει τον Σεφέρη, ο οποίος υπηρετούσε την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση ως γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στο Κάιρο. Το 1944 μετά από προτροπή του Σεφέρη ο Βαλαωρίτης ταξιδεύει στο Λονδίνο για να βοηθήσει στην ανάπτυξη λογοτεχνικών δεσμών μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας. Συναντά τους Τ.Σ. Έλιοτ, Γ.Χ. Όντεν, Ντύλαν Τόμας και εργάζεται για τον Λούις ΜακΝις στο BBC. Εκτός από τη μελέτη αγγλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, κάνει και μεταφράσεις (στα αγγλικά) Ελλήνων μοντερνιστών ποιητών, μεταξύ των οποίων του Ελύτη και του Εμπειρίκου. Το 1947 εκδίδει την Τιμωρία των Μάγων, την πρώτη του ποιητική συλλογή, στο Λονδίνο. Από το 1954 μέχρι το 1960 συμμετέχει στην ομάδα των σουρεαλιστών του Παρισιού. Το 1960 επιστρέφει στην Ελλάδα, και ανάμεσα στα έτη 1963 και 1967 είναι ο εκδότης και διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Πάλι. Όταν η χούντα έρχεται στην εξουσία το 1967, νιώθει πως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να αυτοεξοριστεί, έτσι το 1968 ταξιδεύει στις ΗΠΑ όπου και διδάσκει συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργικό γράψιμο στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, μια θέση που κράτησε για 25 χρόνια. Το 1983 βραβεύεται με το Α' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή τους Μερικές γυναίκες (ενώ είχε αρνηθεί ανάλογη βράβευση το 1958. Το 1976 είχε επίσης αρνηθεί την πρόταση να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών). Το Δεκέμβριο του 2009 του απονεμήθηκε το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολo του έργου του. Θεατρικά του έργα έχουν παιχτεί σε Παρίσι, Σπολέτο, Ώρχους και Αθήνα. Έχει συνεργαστεί με τα λογοτεχνικά περιοδικά Τετράδιο, Σήμα, Horizon, New Writing και Daylight. Κάποια από τα ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί.

Ο Νάνος Βαλαωρίτης πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019.

ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ - ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=UTDMUAIenaQ

Ποιά Θάλασσα
https://www.youtube.com/watch?v=X9ReHLGxZUk
Ποίηση: Νάνος Βαλαωρίτης
Μουσική: Βασίλης Δημητρίου
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος


25/6/16

Τζένη Μαστοράκη (1949-2024)

Η ποιήτρια και μεταφράστηρια Τζένη Μαστοράκη γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1949 στην Αθήνα και σπούδασε Βυζαντινή και Μεσαιωνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με ένα ποίημά της που περιλήφθηκε στην "Αντι-ανθολογία" του Δημήτρη Ιατρόπουλου, το 1971. Την επόμενη χρονιά τα ποιήματά της κίνησαν το ενδιαφέρον του Γιάννη Ρίτσου και της Νανάς Καλλιανέση, και εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο, "Διόδια". Έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα 4 βιβλία ποίησης ["Διόδια", (1972), "Το σόι", (1978) "Ιστορίες για τα βαθιά", (1983) και "Μ' ένα στεφάνι φως", (1989). Τα ποιήματά της μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες και δημοσιεύθηκαν σε ανθολογίες και περιοδικά, ενώ και μερικά έχουν μελοποιηθεί (αν και η ίδια δηλώνει πως το έχει μετανιώσει). Δεινή μεταφράστρια, η Τζένη Μαστοράκη έχει μεταφράσει συγγραφείς όπως οι Τζέι-Ντι Σάλιντζερ, Κάρσον ΜακΚάλερς, Ελίας Κανέττι, Χάινριχ Μπελ, Χάινριχ φον Κλάιστ, Καρλ Μαρξ, Κάρλο Γκολντόνι, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Άπτον Σίνκλαιρ, Λιούις Κάρολ, Τζόρτζιο Μανγκανέλλι, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Χάρολντ Πίντερ, Σάρα Κέην, Μιγέλ δε Θερβάντες, Χάουαρντ Μπάρκερ, Πωλ Σουήζι, Άγκνες Χέλερ, Χάινριχ Χόφμαν και τα παραμύθια των Αδελφών Γκριμ. Το 1989 τιμήθηκε με το Thornton Niven Wilder Prize του Columbia University (Translation Center) για το σύνολο του μεταφραστικού της έργου και το 1992 με το ειδικό βραβείο του ΙΒΒΥ (International Board on Books for Young People) για τη μετάφραση του παιδικού βιβλίου "Ο ταξιδιώτης της αυγής", του Σι-Ες Λιούις.

Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2024.

Ο τόπος έχει αλλάξει
https://www.youtube.com/watch?v=4Cb11eHyT1Y
Ποίηση: Τζένη Μαστοράκη Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος
Από το cd "Ο Άμλετ της σελήνης"


Διόδια
https://www.youtube.com/watch?v=S39XK3CQL0c
Ποίηση: Τζένη Μαστοράκη Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Εκτέλεση: Βασιλική Λαβίνα
Δίσκος: Ορίζοντες

 

* Η Τζένη Μαστοράκη και ο Νίκος Μαστοράκης (γενν. 1941) είναι αδέλφια.

30/5/16

Πόλυς Κυριάκου

O Πόλυς Κυριάκου είναι ένας Κύπρioς στιχουργός ο οποίος γεννήθηκε το 1957 στη Λευκωσία. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο και το 1982 πήγε στη Νέα Υόρκη όπου έλαβε Master στην επικοινωνία και το graphic desine στο ίδρυμα Pratt του Μπρούκλιν. Εργάστηκε ως Art Director σε  ημερήσια εφημερίδα ειδήσεων, και είναι τώρα διευθυντής τέχνης για μια γνωστή εταιρία σχεδίου. Για πολλά χρόνια υπηρετήθηκε στις επιτροπές Cyprus Federation of America”, “Justice for Cyprus Committee”, και εβδομαδιαία στο ραδιόφωνο του Ελληνικού Κόσμου FM 91.5. Δημοσίευσε δύο ποιητικές συλλογές με τίτλο «Σχήματα» που κέρδισε το 1ο βραβείο για το νέο ποιητή από το Υπ. Παιδείας της Κύπρου και το «Μετασχηματισμοί». Έχει δημοσιεύσει πολλά ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά της Ελλάδας και της Κύπρου. Ασχολείται έντονα με τα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά της παροικίας μας. Ένα από τα καλύτερα τραγούδια του είναι το "Κερύνεια μου" σε μουσική Παντελή Θαλασσινού. Το 2002 έλαβε το1ο βραβείο απο το Τρίτο του ΡΙΚ για το τραγούδι του «Απουσία»: ένα τραγούδι για τους αγνοούμενους μας. Το τραγούδι του «Λίγο πριν ξημερώσει» επιλέχτηκε μεταξύ των 10 τελικών τραγουδιών γιατί το φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2006). Διάφοροι συνθέτες έχουν μελοποιήσει στίχους του. Τέλος έχει δημιουργήσει το "Orpheus Foundation for Greek Music and the Arts", μια μη κερδοσκοπική οργάνωση στη Νέα Υόρκη που είναι δεσμευμένη να φέρει υψηλή ποιότητα ελληνικής μουσικής, θεάτρου, εκθέσεις ποίηση και εκθέματα τέχνης από τους τοπικούς καλλιτέχνες την Ελλάδα και τη Κύπρο, στην ελληνική αμερικανική κοινότητα και στο αμερικανικό ακροατήριο.

Ο Πόλυς Κυριάκου στο ΡΙΚ1
https://www.youtube.com/watch?v=VqdUi63P5MQ

Διόδια
https://www.youtube.com/watch?v=kMixBIsHk0c
Στίχοι: Πόλυς Κυριάκου
Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Εκτέλεση: Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου



Πως δε μ’ αγάπησες το ξέρω
https://www.youtube.com/watch?v=w9CcPJ1Uykc
Στίχοι: Πόλυς Κυριάκου
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Συνολικες Προβολες