Ο βαρύτονος Ανδρέας Κουλουμπής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σαν διπλωματούχος του Εθνικού Ωδείου (Α’ Βραβείο Μονωδίας), προσλαμβάνεται αμέσως από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Από το 1967 τραγουδάει σχεδόν όλους τους πρώτους ρόλους του βαρύτονου σε παραστάσεις που ανέβηκαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, στο Φεστιβάλ Αθηνών και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το ίδιο διάστημα εμφανίζεται σε πολλά λυρικά θέατρα του εξωτερικού (Ιταλία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Πολωνία και ΗΠΑ). Σολίστ της ΚΟΑ, της ΚΟΘ και της συμφωνικής ορχήστρας της ΕΡΤ, δίνει ατομικά ρεσιτάλ στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ελβετία, το Βέλγιο και συμμετέχει σε ηχογραφήσεις έργων όπερας στη δισκογραφία. Είναι ιδρυτικό μέλος και στέλεχος της Όπερας Δωματίου Αθηνών. Έχει γράψει τους στίχους για πολλές όπερες και θεατρικά έργα.
Ο εξαιρετικός ηθοποιός και τραγουδιστής Θεόδωρος Δημήτριεφ γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου1929 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του από το μουσικό θέατρο και το 1955-58 τραγουδούσε σε επιθεωρήσεις καθώς και στα κοσμικά κέντρα της εποχής.Το 1959 προσελήφθη για τις ανάγκες της τριλογίας «Ορέστεια»του Αισχύλου (σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη) στο Εθνικό Θέατρο και έκτοτε έπαιζε σε αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες, συνήθως ως κορυφαίος του χορού, λόγω της βαθιάς και ιδιαίτερης φωνής του. Το 1961 έπαιξε στην ταινία «Άτλας» (σκηνοθεσία: Ρότζερ Κόρμαν) και το 1962 τον Αγαμέμνονα στην ταινία «Ηλέκτρα» (σενάριο, σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη). Το 1964 τραγούδησε (σε α' εκτέλεση στο Θέατρο Κοτοπούλη στο ορατόριο «Άξιον εστί» του Οδυσσέα Ελύτη σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και το 1968 στο ορατόριο «Αθανάσιος Διάκος» του Γιάννη Νούσια. To 1984 τραγούδησε στην «Ελληνική ραψωδία» του Σώτου Βασιλειάδη (α' εκτέλεση) με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού στο «ΠΑΛΛΑΣ» (26.3.1984). Πολλά από τα έργα, που παρουσιάσθηκαν σε συναυλίες, δισκογραφήθηκαν αργότερα. Επίσης έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ραδιοφωνικές εκπομπές, μεταγλωττίσεις, χορωδίες και άλλες μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ενώ ήταν και ψάλτης. Η τελευταία εμφάνιση έγινε στο Εθνικό Θέατρο το 2003-4 στον «Άμλετ» ως φάντασμα (σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη).Πέθανε στην Αθήνα στις 25 Δεκεμβρίου 2016.
Το συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής "Δυνάμεις του Αιγαίου" δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ηχογραφούν παλιά ανώνυμα ελληνικά τραγούδια τα οποία παρουσίαζαν σε συναυλίες σε
όλη την Ευρώπη. Αργότερα οι πέντε νέοι μουσικοί παρουσιάζουν και δικά
τους τραγούδια που είναι εμπνευσμένα από την μουσική παράδοση του
Αιγαίου, της ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, διαμορφώνοντας έτσι ένα
πρωτότυπο στυλ, σε συνδυασμό με τις σπουδές τους τόσο στην ευρωπαϊκή
μουσική όσο και στην εκκλησιαστική ψαλτική παράδοση. Χειρίζονται παραδοσιακά όργανα όπως το ούτι, το λαούτο, το κανονάκι, νέϊ και ταμπουρά. Αναμφίβολα
η απόφαση του Διονύση Σαββόπουλου να αναλάβει την πρώτη τους δισκογραφική
παραγωγή τους το 1985 ήταν καθοριστική για την εξέλιξη τους. Ο Μάνος Χατζιδάκις ανέλαβε την
τρίτη παραγωγή τους στην εταιρία του, τον Σείριο ('Ανατολικό
Παράθυρο', 1990).
Το 1992 η
μουσική ομάδα διαλύεται και τα μέλη τηςσυνεχίζουν χωριστά, ο καθ' ένας τον δικό του προσωπικό δρόμο, ως
συνθέτες, μουσικοί παραγωγοί και ερμηνευτές των έργων τους αλλά και ως
δάσκαλοι.
Το 1999 οι Δυνάμεις Του Αιγαίου
επανασυγκροτούνται και παρουσιάζουν σε μια δική τους ανεξάρτητη
δισκογραφική παραγωγή, μία συλλογή προσωπικών τους τραγουδιών (Όλες οι
μέρες που έλειπα', Filokalia Romana, 2002).
Δυνάμεις του Αιγαίου -Κόκκινα χείλη φίλησα https://www.youtube.com/watch?v=JFSHX1hpIIo Στίχοι: Παραδοσιακό Μουσική: Νίκος Γράψα
Εκτέλεση: Χρήστος Τσιαμούλης
Ο ηθοποιός, θιασάρχης,
σκηνοθέτης και ερμηνευτής κλασικού τραγουδιού της Εθνικής Λυρικής
Σκηνής Γιώργος Μούτσιος γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1932 στην Καλαμάτα. Σπούδασε μουσική και τραγούδι στο Ελληνικό Ωδείο και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου. Μόλις ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις συνέχισε ανώτερες
σπουδές φωνητικής στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης και συνέχισε με θέατρο και σκηνοθεσία στο Reinhardt Seminar. Η πρώτη του εμφάνιση στη θεατρική σκηνή έγινε σε ηλικία περίπου 20 ετών σε μια
παράσταση αρχαίου δράματος. Στο θέατρο εργάστηκε τόσο ως ηθοποιός όσο και ως θιασάρχης. Σημαντικότερη από όλες τις θεατρικές του παραστάσεις, που αποτέλεσε και
σταθμό στην ανάδειξή του, ήταν όταν δίδαξε και τραγούδησε σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι στους "Όρνιθες" του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν από το Θέατρο Τέχνης το 1960 που έμεινε και ιστορική, ενώ συμμετείχε και στον δίσκο του Χατζιδάκι "Κύκλος του CNS". Δίσκο κυκλοφόρισε και με τον Θεοδωράκη. Ο Μούτσιος είχε επίσης ευρύτατη συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή σε παραστάσεις κυρίως οπερέτας. Έλαβε ακόμη μέρος σε περισσότερες από 50 ταινίες, στις οποίες λόγω του παρουσιαστικού
του υποδύθηκε τον αριστοκράτη, τον πλούσιου με καλές ή κακές προθέσεις. Η παρουσία του σε ραδιοφωνικές κυρίως θεατρικές εκπομπές και τηλεοπτικές σειρές υπήρξαν πολλές. Πέθανε στις 17 Ιουλίου 2012. Ο
αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Πολιτισμού Κ. Τζαβάρας,
στο συλλυπητήριο μήνυμά του εξήρε την προσφορά του στη τέχνη γενικά,
την πολυπραγμοσύνη του αλλά και τη σεμνότητα και το ήθος του.
Οι αδελφέ του Σοφία Μούτσιου (1932-2020) και Μαρία Μούτσιου (1935) ήταν σοπράνο.
Τέσσερις Στρατηγοί
https://www.youtube.com/watch?v=w2jj-KSwHn4
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Εκτέλεση: Γιώργος Μούτσιος
Από το δίσκο "Γιώργος Μούτσιος - Σπάνιες Ηχογραφήσεις", 2000
Η ηθοποιός Καρυοφυλλιά Καραμπέτη γεννήθηκε στη Δόξα Διδυμοτείχου το 1958. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και άρχισε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει εργαστεί τόσο στο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία. Το 1992, η σπουδαία Αλίκη Βουγιουκλάκη,
καλεσμένη στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλάς "Πρωινός Καφές" παροτρύνει το κόσμο να
συγκρατήσει το όνομα της Καραμπέτη, καθώς το μέλλον τής επιφύλασσε, μία
λαμπρή καριέρα, όπως κι έγινε [1]. Έπαιξε σε σειρές όπως "Ο κίτρινος φάκελος", "Ανατομία ενός εγκλήματος", "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά", "Το τελευταίο αντίο", "H Aγάπη άργησε μια μέρα", "10 εντολή" κ.α.
Καρυοφυλλιά Καραμπέτη - Το μονόγραμμα
https://www.youtube.com/watch?v=j_2pyNuL0_A
Οδυσσέας Ελύτης "Το Μονόγραμμα" Διαβάζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Music Clint Mansell / Kronos Quartet - The Fountain
Κώστας (φωνή και κιθάρα)
Βλάσης (κιθάρα και ακορντεόν)
Μανώλης (τύμπανα)
Παναγιώτης (βιολί)
Χάρης (μπάσο)
Οι Ωχρά Σπειροχαίτη ήταν αναρχικό / εναλλακτικό ροκ συγκρότημα απο την Αθήνα. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1987 και διαλύθηκε το Μάρτιο του 2011.
Έγραφε δικά του τραγούδια αλλά μελοποίησε και αρκετά ποιήματα ελλήνων και ξένων λογοτεχνών. Το
συγκρότημα κινήθηκε πάνω σε έναν αντιεμπορικό άξονα, αφού ποτέ δεν
αποδέχθηκε προβολή από κανένα τηλεοπτικό μέσο. Παράλληλα, δεν πούλησε ποτέ κάποιο από τα CD, αλλά τα διένεμε δωρεάν,
πιστεύοντας σε μια κοινωνία χωρίς χρηματικά ανταλλάγματα. Το συγκρότημα, όλα τα χρόνια δράσης του, συμμετείχε σε πολλές συναυλίες, κυρίως σε αυτόνομους χώρους και καταλήψεις,
όπως η Υφανέτ, αλλά και σε αρκετά πανεπιστήμια, χωρίς ποτέ να έχει
εισιτήριο, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους. Μέσα από την μουσική του,
προσπάθησε να στείλει μηνύματα αλληλεγγύης και ειρήνης στον κόσμο και να
δείξει τον δρόμο σε μια πιο ανθρώπινη κοινωνία, χωρίς ρατσισμό
και διακρίσεις. Πέρα από τα τραγούδια του συγκροτήματος, στο έργο του μπορούμε να
συγκαταλέξουμε και ορισμένα κείμενα, με έντονο ιδεολογικό χαρακτήρα όπως το "Μικρό λεξικό γνωστών-αγνώστων όρων" το "Νέες οδηγίες για τον εμπορευματικό άνθρωπο", το "Μικρό μανιφέστο, και το θεατρικό μονόλογο του Dario Fo και της Franka Rame."Εγώ η Ουλρίκε Μάινχοφ καταγγέλω". Το συγκρότημα διαλύθηκε τον Μάρτιο του 2011, με μία ανακοίνωση που εξηγούσε τους λόγους του τέλους του συγκροτήματος.
Λίγους μήνες όμως αργότερα κάποια από τα μέλη του συγροτήματος δημιούρησαν τους "Ζωή Τάχα".
Το blog του συγκροτήματας
http://wxra.blogspot.com/
Ο Καπετάν Σαφάκας
https://www.youtube.com/watch?v=mEfdgWyRSHk
"Ο Καπετάν-Σαφάκας θεωρείται πρότυπο δείγμα κλέφτη-αρματολού. Υπηρέτησε
πιστά τις κοινότητες της ορεινής κεντρικής Ελλάδας τον καιρό της
επανάστασης 1821-1826. Πότε μαζί με την κεντρική διοίκηση των Ελλήνων
(έμβρυο του ελληνικού κράτους) πότε μαζί με τους Τούρκους, αγωνίστηκε
πάντα για τα συμφέροντα των τοπικών κοινοτήτων με γνώμονα τις υποδείξεις
τους και ενάντια σε κάθε συγκεντρωτισμό. Έτσι κι αλλιώς δεν πίστεψε
ποτέ σε κανέναν εθνικό αλυτρωτισμό. Εξοντώθηκε προδοτικά από σύντροφό
του που εκτέλεσε εντολές της κυβέρνησης των Ελλήνων." georgezep
Ωχρά Σπειροχαίτη -Το τραγούδι της Μαρίας-Νεφέλης
https://www.youtube.com/watch?v=_JEsDiCfsqk
Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Ωχρά Σπειροχαίτη
*Η σύφιλη
είναι ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που προκαλείται από το
βακτήριο Ωχρά Σπειροχαίτη. Θεωρείται ότι πολλές διάσημες ιστορικές
προσωπικότητες, όπως ο Φραντς
Σούμπερτ, ο Άρθουρ Σοπενχάουερ, ο Εντουάρ Μανέ, ο Καρυωτάκης και ο
Αδόλφος Χίτλερ, έπασχαν από την ασθένεια. Ο Καρυωτάκης είχε γράψει
ποιήμα γι΄ αυτό και απο εδώ κατα πάσα πιθανότητα το συγκρότημα βρήκε το
όνομα του.
Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι
Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του..."
Αναμφίβολα μία από τις κορυφαίες δημιουργίες του, υπήρξε το ποίημα Άξιον Εστί
(1959), έργο με το οποίο ο Ελύτης διεκδίκησε θέση στην εθνική
λογοτεχνία, προσφέροντας ταυτόχρονα μία «συλλογική μυθολογία» και ένα
«εθνικό έργο».
Η λογοτεχνική κριτική υπογράμμισε την αισθητική αξία του, καθώς και την
τεχνική του αρτιότητα. Η γλώσσα του επαινέθηκε για την κλασσική
ακρίβεια της φράσης ενώ η αυστηρή δόμησή του χαρακτηρίστηκε ως άθλος.
Ο Ελύτης έφερε
στην Ελλάδα τις σύγχρονες δυτικές καλλιτεχνικές τάσεις και γνώρισε στο
αναγνωστικό κοινό κυρίως τους νεώτερους ποιητές, με τη μετάφραση
αντιπροσωπευτικών έργων τους ή με άρθρα κατατοπιστικά για την ποίησή
τους. Έγινε το πνευματικό όργανο της γενιάς του ’30 που φιλοξένησε στις
στήλες του όλα τα νεωτεριστικά στοιχεία, κρίνοντας ευνοϊκά και
προβάλλοντας τις δημιουργίες των νέων Ελλήνων ποιητών. Διαμόρφωσε ένα
προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της
ελληνικής ποίησης.
Επηρεάστηκε από τον υπερρεαλισμό και
δανείστηκε στοιχεία του, τα οποία ωστόσο αναμόρφωσε σύμφωνα με το
προσωπικό του ποιητικό όραμα, άρρηκτα συνδεδεμένο με το λυρικό στοιχείο
και την ελληνική λαϊκή παράδοση. Η αναγγελία της απονομής του βραβείου Νόμπελ από τη Σουηδική Ακαδημία έγινε στις 18 Οκτωβρίου 1979
"για την ποίησή του, η οποία, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική καθαρότητα βλέμματος τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργικότητα".
Της αγάπης αίματα https://www.youtube.com/watch?v=hv8pj10MGi0 Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης Μελοποίηση: Μίκης Θεοδωράκης Πρώτη Εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
"Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός.
Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.
Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας. "
Όμορφη και παράξενη Πατρίδα
https://www.youtube.com/watch?v=nx0qBVBarnk
Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης Μελοποίηση: Δημήτρης Λάγιος
Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός
Δίσκος: "Ο ήλιος ο ηλιάτορας", 1982
"Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα
δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που
σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις."
Η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας σημαδεύτηκε από έντονα πολιτικά πάθη και μεγάλες κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Η άνοδος 1967 και η πτώση 1974 της στρατιωτικής δικτατορίας όξυνε τα φαινόμενα αυτά. Τούτο είχε ως συνέπεια τη δημιουργία μιας νέας τάσης που ονομάστηκε «πολιτικό τραγούδι». Περιλάμβανε τραγούδια που ήταν γραμμένα στη λογική και στο ύφος του έντεχνου τραγουδιού αλλά με έντονα τα στοιχεία της πολιτικής αμφισβήτησης και της κοινωνικής κριτικής. Δημιουργήθηκε από μουσικούς και ποιητές ενταγμένους στους κόλπους της ελληνικής αριστεράς και είχε ως κύριους αποδέκτες τον κόσμο που την πλαισίωνε. Η μεγάλη έκρηξη του πολιτικού τραγουδιού έγινε μετά την πτώση της δικτατορίας όπου γήπεδα γέμιζαν ασφυκτικά από κόσμο που τραγουδούσε τραγούδια του είδους αυτού μαζί με τους τραγουδιστές, διακηρύσσοντας με τον τρόπο αυτό την πρόσφατα αποκτημένη ελευθερία του λόγου. Το πολιτικό τραγούδι παρήκμασε και έπαψε να υπάρχει στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Υπηρετήθηκε από τους Μίκη Θεοδωράκη που ήταν ο κύριος εισηγητής του ήδη από τη δεκαετία του ΄60" musicportal.gr
Η πρώτη προσπάθεια εννοιολόγησης του πολιτικού τραγουδιού έγινε από τον Μάνο Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας στις 3 Σεπτεμβρίου 1978: "Το πολιτικό τραγούδι, οριοθετείται ως τραγούδι αντίστασης και διαρκούς πάλης ενάντια σε κάθε μορφή πολιτικής, εθνικής και κοινωνικής αδικίας, ως μια μορφή αυτοσυνείδησης και ταυτόχρονα συνειδητοποίησης του κόσμου στον οποίο απευθύνεται, για να φανεί πρώτον η αδιάρρηκτη συνέχειά του ως είδος τέχνης και κατά δεύτερον η αέναη σύνδεσή του με ιστορικο-πολιτικούς παράγοντες"
Έτσι από τα κλέφτικα τραγούδια της Τουρκοκρατίαςπροχωράμεστα Αντάρτικα της Εθνικής Αντίστασης, στην περίοδο της Χούντας και στις πολιτικές συναυλίες της Μεταπολίτευσης με πρωτεργάτη τον Μίκη Θεοδωράκη. Άλλωσατε στο πολιτκό τραγούδι τον πρωτίστο ρόλο έχει ο στίχος και η θεματική και όχι η μορφή αφού αυτή ποικίλει και αυτό συμβαίνει γιατί η ίδια η μουσική συνολικά μετεξελίσσεται και διαφοροποιείται. Έτσι από τον "Θούριο του Ρήγα" και το "Ξύπνα καημένε μου Ραγιά" περνάμε στον "Ύμνο του ΕΛΑΣ". Την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης έχουμε και την πρώτη σύνδεση του
πολιτικού τραγουδιού και με συγκεκριμένη πολιτική και κομματική ταυτότητα αλλά
και με το λεγόμενο όρο «στρατευμένη τέχνη».Η Μεταπολεμική περίοδος στην Ελλάδα υπήρξε η αφετηρία αυτού που ονομάζουμε επισήμως πολιτικό τραγούδι, το οποίο όμως ουσιαστικά γιγαντώνεται την περίοδο της Επταετίας. Το πολιτικό τραγούδι τηςδεκαετίας του '70 σαφώς και υπερκάλυψε τον ρόλο του, δηλαδή τη στηλίτευση κάθε μορφής παράνομης και καταχρηστικής εξουσίας, στέρησης ελευθερίας, λογοκρατίας, βίαιης καταστολής και οποιονδήποτε άλλων δεινών επέφερε μια δικτατορία. Σαφώς και συνδέθηκε με την Αριστερά αφού από τα σπλάχνα της ξεπήδησαν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποί του. Αυτό όμως που προσέθεσε σε σχέση με τα παρεμφερή επαναστατικά τραγούδια του παρελθόντος είναι και μια αισθητική προσέγγισης της τέχνης..
Αυτή η έντεχνη τέχνη του πολιτικού τραγουδιού συνέβη για δύο λόγους. Πρώτον γιατί έχουμε μια γενιά ποιητών και στιχουργών και συνθετών που εκτός από την πολιτική τους ταυτότητα διαθέτουν και γνώσεις και κουλτούρα και αναμφισβήτητα μεγάλο ταλέντο, όλα απόρροια της ισχυρής πνευματικής ζωή που επικρατούσε. Συνέβη όμως και εξαιτίας συγκεκριμένων κοινωνικών συνθηκών, δηλαδή, της παρανομίας και της λογοκρισίας. Ο πολιτικός λόγος στα τραγούδια είτε είναι ευθύβολος, ρητός και κατηγορηματικός είτε έντονα υπονομευτικός ή αλληγορικός μεταφέρει πάντα ένα βαθύτερο μήνυμα, αυτό της αντίσταση και της επανάσταση. Ποιητές, στιχουργοί, συνθέτες ερμηνευτές της περιόδου: Θεοδωράκης, Λεοντής, Μαρκόπουλος, Λοΐζος, Χατζιδάκις, Μικρούτσικος, Γκάτσος, Ελευθερίου, Βίρβος, Φαραντούρη, Βενετσάνου, Ξυλούρης, Μπιθικώτσης, Νταλάρας, Χαλκιάς, Μητσιάς, Δημητριάδη, Σεφέρης, Ελύτης,