Σπύρος Ζαχαράτος

Ο Σπύρος Ζαχαράτος γεννήθηκε στην Κεφαλληνία το 1951. Έχει βραβευθεί σε ποιητικούς διαγωνισμούς και ιδιαίτερα σε διαγωνισμούς στίχου για τραγούδι. Έχει επαινεθεί από διαλεκτούς κριτικούς και άλλους λογοτέχνες. Θήτευσε δίπλα σε λόγιους. Έχει συνεργασθεί με σημαντικούς συνθέτες και τραγουδιστές. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν/Δ Ελλάδος και της Ένωσης Μουσικών Στιχουργών Ελλάδος.

Στο σοκάκι που μεγάλωσες

https://youtu.be/gUDnYmKA2cU?si=1oKzopaeB2hUsnph

Ποίηση: Σπύρος Ζαχαράτος 

Μελοποίηση: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Εκτέλεσης: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

 

Έλληνες της Αιγύπτου

Έλληνες Αιγυπτιώτες

Οι σύγχρονοι Αιγυπτιώτες για εκατό και πλέον χρόνια απολάμβαναν μεγάλη οικονομική και πολιτική ισχύ ενώ έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στον εκσυγχρονισμό και την εκκοσμίκευση της χώρας. Ο πληθυσμός και η αίγλη της κοινότητας αποκορυφώθηκε περίπου το 1940, όποτε και αριθμούσε γύρω στα 250.000 άτομα. Η έλευση του καθεστώτος Νάσερ το 1953 και οι αντιδυτικές μεταρρυθμίσεις που εφάρμοσε ήταν καταστροφικές για τους Αιγυπτιώτες και τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν τη χώρα. Σήμερα η κοινότητα αριθμεί γύρω στα 9.000 μέλη, συγκεντρωμένα κυρίως στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο.

Κωνσταντίνος Καβάφης
Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου) 

Μάνος Λοΐζος
Ντέμης Ρούσσος
Ζωρζ Μουστακί
Ντίνος Ηλιόπουλος
Πηνελόπη Δέλτα
Κωνσταντίνος Τσαλδάρης
Γεώργιος Πούλιας
Δάκης
Κώστας Φέρρης
Γιάννης Ντεσσές
Νίκος Τσιφόρος
Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Δήμος Σταρένιος
Στρατής Τσίρκας

Γεώργιος Κηπιάδης

Επαμεινώνδας Κυπριάδης
Χρήστος Σιμαρδάνης
Νίκος Περάκης
Γλαύκος Αλιθέρσης
Νόρα Βαλσάμη
Σούλη Σαμπάχ
Άγγελος Σ. Βλάχος
Κωνσταντίνος Παρθένης
Γιάννης Κεφαλληνός
Αλέξανδρος Ιόλας
Γιώργος Τσαγκαράκης

Μανώλης Γνευτός
Εμμανουήλ Μπενάκης
Ιωάννης Πεσμαζόγλου
Ευστράτιος Δημητρίου (Demetrio Stratos) 
Μιχάλης Ράπτης (Michel Pablo) 
Αριστείδης Πατρινός

Τίμος Μαλάνος

Βύρων Μακρίδης 

Άρης Δαβαράκης
Βούλα Ζουμπουλάκη
Μαίρη Γιατρά Λεμού
Γεώργιος Μπουκουβάλας
Γεώργιος Γεωργαλάς
Ντόρα Ρωζέττη

Νίκος Ψυρούκης

Παύλος Ναθαναήλ

Έφη Ροδίτη
Οπυ Ζούνη

Αλέκος Σεγκόπουλος

Γιώργος Κατακουζηνός

Αλεξάνδρεια ( Video Clip ) 

https://youtu.be/Ogt4sPwU8LY?si=JCLoGQLfnqw7ynqz

Στίχοι: Άρης Δαβαράκης

Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα 

Εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας & Άλκηστις Πρωτοψάλτη

 

Τα τραγούδια με βάση τα ζώδια

Ζωδιακός Κύκλος

Κριός 21/3 – 20/4

Ταύρος 21/4 – 20/5

Δίδυμοι 21/5 – 21/6

Καρκίνος 22/6 – 22/7

Λέων 23/7 – 22/8

 Παρθένος 23/8 – 22/9

Ζυγός 23/9 – 23/10

 Σκορπιός 24/10 – 22/11

 Τοξότης 23/11 – 21/12

 Αιγόκερως 22/12 – 20/1 

Υδροχόος 21/1 – 19/2

Ιχθείς 20/2 – 20/3

Top10: Μη μου πεις το ζώδιό σου (Έφη Σαρρή), Το τραγούδι των Ζωδίων (Άλκηστις Πρωτοψάλτη), Το δικό μου ζώδιο (Σταμάτης Κόκοτας), Υδροχόος (Νίκος Παπάζογλου), Πήγα σε μάγισσες (Χάρις Αλεξίου), Ωροσκόπιο (δίσκος Κ. Ξενάκη), Φωτιά με φωτιά (Πανος Κιάμος) 

ΛΕΩΝ με ΚΡΙΟ

https://www.youtube.com/watch?v=YYOGV_pljbg

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Δημήτρης Σαμόλης

Είσαι ΔΙΔΥΜΟΣ μωρό μου

https://www.youtube.com/watch?v=xN7aCV56gTk

Στίχοι-Εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη

Μουσική: Γιάννης Πετειναράς

Εγώ γεννήθηκα ΖΥΓΟΣ (Τα άστρα και τα ζώδια)

https://www.youtube.com/watch?v=Jsxiz_QZiE0

Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης

Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης

Εκτέλεση: Κατερίνα Στανίση

Γιατί γεννήθηκα ΣΚΟΡΠΙΟΣ
https://www.youtube.com/watch?v=Djo8d5sbHAI

Στίχοι: Μπάμπης Μιχαηλίδης

Μουσική: Βασίλης Τσούκας

Εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης 

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

https://www.youtube.com/watch?v=6F5On9_3934

Στίχοι: Ρέττη Ζαλοκώστα

Μουσική: Κώστας Ξενάκης

Εκτέλεση: Τέρης Χρυσός

ΟΦΙΟΥΧΟΣ

https://www.youtube.com/watch?v=TneWoROM5Zo

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Χρήστος Παπαχρήστος

Ο Οφιούχος είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα. Από τους 13 ζωδιακούς αστερισμούς (αστερισμοί που περιλαμβάνουν τον Ήλιο στη διάρκεια του έτους), ο Οφιούχος είναι ο μόνος που δεν λογίζεται ως αστρολογικό ζώδιο.

ΦΩΤΙΑ: Κριός, Λέων, Τοξότης

ΓΗ: Ταύρος, Παρθένος, Αιγόκερως

ΑΕΡΑΣ: Δίδυμος, Ζυγός, Υδροχόος

ΝΕΡΟ: Καρκίνος, Σκορπιός, Ιχθύς

Ιουλίτα Ηλιοπούλου

Η ποιήτρια και κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του Οδυσσέα Ελύτη, Ιουλίτα Ηλιοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία (ΒΝΕΣ) στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Γράφει ποίηση, δοκίμια και παραμύθια και έχουν εκδοθεί πέντε ποιητικά της βιβλία καθώς και η μετάφραση της στο έργο του P. E. Shelley "Υπεράσπιση της ποίησης" καθώς και το δοκίμιο "Η κούκλα". Το 2000 έγραψε το λιμπρέτο στην όπερα του Γιώργου Κουρουπού "Το καράβι του έλατου", ενώ το 2002 το ποιητικό κείμενο στη λυρική τραγωδία "Ιοκάστη" του ίδιου συνθέτη που παρουσιάστηκε στο θέατρο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δελφών. Τα παραμύθια της "Τι ζητάει ο Ζήνων;" και "Η Πράσινη Σκουφίτσα", σε μουσική Άλκη Μπαλτά και Γιώργου Κουρουπού, αντίστοιχα, παρουσιάστηκαν στην Αθήνα και αλλού. Παράλληλα με την ποίηση γράφει δοκίμια, μελετά και έχει πραγματοποιήσει πολλές ομιλίες για το έργο του Οδυσσέα Ελύτη, του οποίου υπήρξε σύντροφος του για 13χρόνια. Επίσης, επιμελείται εκδόσεις βιβλίων. Επί δεκατρία χρόνια συνεργάστηκε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων και το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη στη δημιουργία προγραμμάτων λόγου και μουσικής. Με τον Σπύρο Σακκά και τον Γιώργο Κουρουπό παρουσιάζουν μουσικά προγράμματα βασισμένα στην ποίηση. Ένα από αυτά, αφιερωμένο στην ποίηση του Ελύτη, κυκλοφόρησε σε CD-βιβλίο με τίτλο "Με το λύχνο του άστρου".

Νυχτερινό βαλς για ξύλινο άλογο

https://www.youtube.com/watch?v=gTg_bvjqc6k

Ποίηση: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 

Μελοποίηση: Τατιάνα Ζωγράφου

Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

Στη χώρα που δεν έχει χρόνο

https://www.youtube.com/watch?v=Nk2ovC2FzZQ

Ποίηση: Ιουλίτα Ηλιοπούλου 

Μελοποίηση: Τατιάνα Ζωγράφου

Εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

Κυριάκος Κάσσης

Ο μελετητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος, ποιητής και ζωγράφος Κυριάκος Κάσσης γεννήθηκε στο Πάλυρο της Μάνης το 1946. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, στο τμήμα Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών σπουδών (1964-70) και στη Σχολή κινηματογραφιστών (Σενάριο/Σκηνοθεσία) και κινούμενα σχέδια στη Σχολή του Σταυράκου (1971-73) ενώ αργότερα παρακολούθησε Σεμινάρια συντήρησης τοιχογραφιών στο Παρίσι το 1978. Ο Κυριάκος Κάσσης ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση από το 1968 ως το 1974. Συγκεκριμένα όντας από τους πρωτεργάτες του φοιτητικού κινήματος, τραυματίστηκε βαρύτατα κατά την κατάληψη της Νομικής το Φεβρουάριο του 1973 και σώθηκε χάρις στις προσπάθειες της οικογένειας Μοράκη.  Από τους πρωτεργάτες στα γεγονότα και του Πολυτεχνείου επεδίωξε την αλλαγή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος πριν και μετά την δικτατορία, με στόχο ένα κράτος δικαίου. Είναι ο αφηγητής σε δίσκο που κυκλοφόρησε «παράνομα» το Δεκέμβριο του 1973, σχετικά με το Πολυτεχνείο. Μη έχοντας τοποθέτηση κομματική ή στενά πολιτική (ήταν πάντοτε ενάντια στην ύπαρξη κομμάτων στην Ελλάδα), δόθηκε σε αυτό τον αγώνα για την ανατροπή κατεστημένων κακοδαιμονιών στην ελληνική πραγματικότητα, χωρίς να επιδιώξει ποτέ κανενός είδους εξαργύρωση. Μετά την Μεταπολίτευση δέχτηκε προτάσεις να μπει σε κόμματα, πράγμα που αρνήθηκε κατηγορηματικά, πιστεύοντας ότι υπηρετεί τις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες μαζί με όλους τους πραγματικά σκεπτόμενους και δίκαιους ανθρώπους. Πέραν όμως της πολιτικής ιδιαίτερα έντονη υπήρξε και η παρουσία του στην πνευματική ζωή της χώρας, αρχικά σαν ζωγράφος (1968-78), ενώ από το 1970 βοήθησε στη σύνταξη του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών. Δίνει μάλιστα και μικρό μέρος της γλωσσολογικής του εργασίας πάνω στο ιδίωμα της Μάνης στη Γλωσσική Εταιρεία της Ακαδημίας Αθηνών το 1968 και αποσπά το πρώτο βραβείο το 1971. Στη συνέχεια εργάστηκε σε μια διαφημιστική εταιρεία, κάνοντας κινούμενα σχέδια ως το 1974. Τότε άρχισε να συγκεντρώνει συστηματικά τα ελληνικά κόμικς και την ελληνική λαϊκή λογοτεχνία – παραλογοτεχνία, σε μια συλλογή που απέβη η πρώτη και μεγαλύτερη στην Ελλάδα ως σήμερα. Μετά την Μεταπολίτευση, για ένα μικρό χρονικό διάστημα γράφει κριτικές ταινιών κινηματογράφου, ως το Μάρτιο του 1975 με το ψευδώνυμο Δ. Πικάσης. Διακόπτει όμως, γιατί πηγαίνει στο στρατό. Μετά το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, το 1976, για μεγάλο χρονικό διάστημα εργάζεται στη Συντήρηση τοιχογραφιών στο Βυζαντινό Γεράκι, στο Μυστρά, στις εκκλησίες της Πελοποννήσου, σε μυκηναϊκές τοιχογραφίες της Δήλου, Σαντορίνης, Θήβας. κ.λ.π. Από το 1981 ως σήμερα ήταν από τους βασικούς παράγοντες σε πάνω από 10 ντοκιμαντέρ, όπως π.χ. «Η άλλη Ελλάδα» (1981) του Γ. Σγουράκη, (το πρώτο στη σειρά ήταν «Η Μάνη» με ποιητικό λόγο και απαγγελία του Κ. Κάσση, το δεύτερο «Η Μονεμβάσια» με λόγο και απαγγελία του Γιάννη Ρίτσου, το τρίτο «Τα Αρχοντικά της Μυτιλήνης» με λόγο και απαγγελία του Οδυσσέα Ελύτη, το τέταρτο «Το Πήλιο» του Κίτσου Μακρή κ.λ.π.). Το τρίπτυχο «Οδοιπορικό στη Μάνη», γυρισμένο το 1988 από συνεργείο της ΕΡΤ 2 με το Λευτέρη Χαρωνίτη και ομιλητή, επιστημονικό συνεργάτη, το Κυριάκο Κάσση εστάλη στο Φεστιβάλ Καννών σαν αντιπροσώπευση της ελληνικής παραγωγής. Κάνει δύο δισκογραφικές εργασίες. Τα «ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ» το 1980 στην εταιρεία ΛΥΡΑ του Πατσιφά και τις «ΔΩΡΙΚΕΣ ΩΔΕΣ» το 1999, όπου τραγούδησαν η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και ο Νικόλας Μητσοβολέας. Στα τραγούδια αυτά το μουσικό και στιχουργικό πλαίσιο είναι η προσωπική του αίσθηση του δημοτικού λόγου της Μάνης, ύστερα από πολύχρονη έρευνα. Αλλά ορισμένα τραγούδια είναι εξ ολοκλήρου δικά του, όπως κομμάτια από την μεγαλειώδη ποιητική του σύνθεση «Λιόκαρης», που πρωτόγραψε το 1964 («Κοντοκαρτέρα ήλιε» κ.λ.π.). Το πιο σημαντικό όμως έργο του ήταν η αναζωπύρωση της μελέτης του λαϊκού μας πολιτισμού, δίνοντάς του εύρος και βάθος, αφού ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ΄60, θα αρχίσει να συγκεντρώνει ένα τεράστιο μωσαϊκό από μνήμες και συμπεράσματα ιστορικά, γλωσσικά, φιλοσοφικά για την Μάνη. Το σκέλος του έργου του Κ. Κάσση για την Ιστορία, Λαογραφία και Γλώσσα της Μάνης απαρτίζεται από 25 περίπου ογκώδεις τόμους για το οποίο γράφτηκαν στις ημερήσιες εφημερίδες της Ελλάδας και της ελληνικής διασποράς πολλές διθυραμβικές κριτικές από σημαντικούς κριτικούς και μελετητές, δεχόμενος επαινετικά σχόλια από μεγάλους Έλληνες όπως ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Το συγγραφικό δε έργο του Κυριάκου Κάσση θεωρείται τιτάνιο, πρωτοποριακό, πολυποίκιλο. Ως σήμερα έχει γράψει και δημοσιεύσει 63 τόμους Ποίηση, Θεατρικά, Ιστορικά, Λαογραφικά, Δοκίμια, Μελέτες. Συνολικά εξέδωσε επτά ποιητικά βιβλία, από τα οποία τρία είναι επικολυρικές συνθέσεις. Πολλά από αυτά κυκλοφορούν υπό ένα τίτλο, που περικλείει και συμπεριλαμβάνει δεκάδες «υπάλληλα» έργα, μελέτες ή αναφορές που, αν το καθένα είχε τίτλο, τα βιβλία δε θα ήταν μόνο υπό 63 τίτλους, αλλά υπό πολλές εκατοντάδες τίτλους. Άγνωστες και ακατόρθωτες ως σήμερα ετυμολογήσεις λέξεων, εννοιών, φράσεων, ιστορικών γεγονότων τοποθετούνται στην πραγματική τους υπόσταση, που είτε έχει γίνει ήδη κοινώς αποδεκτά είτε είναι ολοφάνερο ότι θα γίνουν στο μέλλον. Το 1982 εξέδωσε σε θεατρική μορφή τα έργα «Ιππαρχία» και «Σαπφώ», το 1986 τη μελέτη για το λαϊκό «Θέατρο στο βουνό», το 2006, 24 έργα ιστορικού θεάτρου και το 2008 την κωμωδία «Οθέλλος». Το 1998, εκδίδει το βιβλίο του «Η Ελληνική παραλογοτεχνία και κόμικς 1598-1998» που ήταν μια δημιουργική και άρτια καταγραφή και μελέτη του είδους στην Ελλάδα. Ο ίδιος διαθέτει πλούσιο αρχείο από τουλάχιστον 15.000 σπάνια βιβλία και 85.000 περιοδικά, έγγραφα και ιδιωτικά χειρόγραφα στα οποία στηρίζεται για να θεμελιώνει όλες τις απόψεις του. Εκτός από τη συγγραφή βιβλίων έγραψε λήμματα στην εγκυκλοπαίδεια ΥΔΡΙΑ. Επιμελήθηκε επίσης τα βιβλία του Υπ. Πολιτισμού: Μαγιακόφσκι, Βάρναλης, Σιμόν Μπολιβάρ, Ούγγροι ζωγράφοι, Κωστής Παλαμάς, Ελλάδα-Βενεζουέλα-Προσεγγίσεις, Εικαστικές Μαρτυρίες από την Εθνική Αντίσταση, ..κ.λ.π.  Μία μεγάλη προσφορά ακόμα είναι το ιστορικό του έργο, στο οποίο για πρώτη φορά προτείνεται μία ανατροπή της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας αποκαθαρμένης, πάνω σε μία νέα, σύγχρονη θεώρηση και φιλοσόφηση της Ιστορίας, με βάση νέες πηγές, την σύγχρονη ανασκαφική έρευνα και πρωτοπόρες οπτικές και λογικές συναρτήσεις. Τέλος ο Κάσσης έχει ταξιδέψει προσκεκλημένος για διαλέξεις και σε πολλά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γερμανία, Γαλλία, Ινδία, Αυστραλία, Κωνσταντινούπολη, Σόφια, Βουκουρέστι κ.λ.π.)

Ε κόρακα
https://www.youtube.com/watch?v=VUs75pqAVek
Παραδοσιακό Μοιρολόι της Μάνης
Μουσική: Μιχάλης Τερζής
Εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Γιάννης Ξανθούλης

Ο συγγραφέας, δημοσιογράφος και στιχουργός Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη. Σπούδασε δημοσιογραφία, σχέδιο και ενδυματολογία θεάτρου. Από το 1969 εργάζεται ως δημοσιογράφος και χρονογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και ραδιόφωνο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Μεγάλος Θανατικός, κυκλοφόρησε το 1981 και το 1982 ξεκίνησε να γράφει τα «Σαββατιάτικα» στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Έγραψε αρκετά σατιρικά κείμενα και θεατρικά έργα από τα οποία τα περισσότερα παρουσιάστηκαν στο ελληνικό θέατρο.  Ακόμη ασχολήθηκε και με το παιδικό θέατρο, καθώς επίσης έγραψε και εικονογράφησε παιδικά βιβλία. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες ενώ είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της ΕΣΗΕΑ. 
Ο Γιάννης Ξανθούλης για τις ανάγκες διάφορων θεατρικών του έργων έγραψε και τραγούδια με τα περισσότερα να έχουν μελοποιηθεί από τον Στανμάτη Κραουνάκη και το Γιώργο Κατσαρό ενώ έγραψε και το τραγούδι "Τσάρλι Τσάπλιν" που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό της Eurovision με ερμηνεύτρια την Τάνια Τσανακλίδου.

Αρλέτα - Αυλαία και πάμε
https://www.youtube.com/watch?v=nW9HBecLGdo
Στίχοι: Γιάννης Ξανθούλης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη Εκτέλεση: Σταμάτης Κραουνάκης

Από το δίσκο "Το τραγούδι γυμνό" με ηχογραφήσεις από ραδιοφωνικές εκπομπές του Κώστα Κωτούλα. Αργότερα, το 1997, κυκλοφόρησε και με τη φωνή της Αρλέτας στο δίσκο του Σταμάτη Κραουνάκη "Service" με τον πιο γνωστό του τίτλο, "Αυλαία και πάμε". 

Βασιλική ( Video Clip )
https://www.youtube.com/watch?v=GpJKmBg0s7Q

Στίχοι: Γιάννης Ξανθούλης

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Πρώτη Εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Victor Hugo [Βίκτωρ Ουγκώ (1802-1885)]

Βίκτωρ Ουγκώ: Κορυφαίος Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός, ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του Γαλλικού Ρομαντισμού.  Έργα του όπως το μυθιστόρημα "Η Παναγία των Παρισίων" (1831) και το έπος "Οι Άθλιοι" (1862) συγκαταλέγονται σήμερα ανάμεσα στα αριστουργήματα της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας ενώ ούτε και τα ποιήματά του υστερούν σε κάτι.

Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1802 στην πόλη Μπεζανσόν της ανατολικής Γαλλίας. Από πολύ νωρίς ξεκίνησε να γράφει ποιήματα, να μεταφράζει Λατίνους ποιητές όπως ο Βιργίλιος και στα 16 του να γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα. Η αξία του αναγνωρίστηκε σύντομα μέσα στο γαλλικό ακαδημαϊκό κύκλο αλλά και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό έτσι θα αφήσει την Νομική Σχολή για να αφοσιωθεί στη Λογοτεχνία. Το 1831 γράφει το πασίγνωστο μυθιστόρημα, "Παναγία των Παρισίων" και ακολουθούν τα θεατρικά: "Λουκρητία Βοργία", "Μαρία Τυδώρ", "Ο βασιλιάς διασκεδάζει". Διακεκριμένος πλέον συγγραφέας το 1841 γίνεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Τα σημαντικότερα έργα του, τα έγραψε κατά την περίοδο της μακράς αυτοεξορίας του καθώς η ανάδειξή του Ναπολέοντα του Γ΄ σε Αυτοκράτορα τον κάνει να αλλάξει τις φιλοβοναπαρτικές του αντιλήψεις και να στραφεί με μένος εναντίον του νέου αυτοκράτορα. Στο νησί Γκέρνσεϋ θα ολοκληρώσει και θα παρουσιάσει τα σπουδαιότερα έργα του: "Οι άθλιοι" και τα επίσης σημαντικά ποιήματα, "Ο Θρύλος των αιώνων" και οι "Ενατενίσεις". Θα επιστρέψει στη Γαλλία τον Αύγουστο του 1970 λίγο μετά την ανακήρυξη της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας αλλά λόγω της επικράτησης της Παρισινής Κομμούνας θα παραμένει στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο. Η ζωή του σημαδεύτηκε από οικογενειακές τραγωδίες. Το 1969 πεθαίνει η σύζυγος του Αδέλα. Το 1886 η μία του κόρη - ενώ είχε μόλις παντρευτεί - πνίγεται μαζί με τον άνδρα της έτσι αναλαμβάνει ο ίδιος τη ανατροφή των εγγονών του. Σε ηλικία 69 ετών χάνει τον γιό του Σαρλ και δύο χρόνια αργότερα τον δεύτερο γιό του Φρανσουά Βίκτωρ ενώ η κόρη του Αντέλ επέστρεψε από την Αμερική ψυχασθενής.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ πέθανε στις 22 Μαΐου 1885 σε ηλικία 83 ετών έχοντας λάβει εν ζωή σπάνια δόξα για πνευματικό δημιουργό. Στη Γαλλία κηρύχθηκε εθνικό πένθος. Την ημέρα της κηδείας του (1η Ιουνίου) περίπου 2.000.000 άνθρωποι συνόδευσαν τον επιφανή νεκρό από την Αψίδα του Θριάμβου στο Πάνθεον, το οποίο ορίστηκε ως τελευταία του κατοικία. Ο θάνατός του, τέλος, είχε μεγάλο αντίκτυπο και στην Ελλάδα και στο σύνολό του σχεδόν ο ελληνικός Τύπος κάλυψε το γεγονός της απώλειας του διακεκριμένου φιλέλληνα συγγραφέα. Μάλιστα πραγματοποιήθηκαν τελετές προκειμένου να τιμηθεί ο μεγάλος νεκρός αντίστοιχες με αυτές, που έλαβαν χώρα στη Γαλλία. Ο Ουγκώ υπήρξε πραγματικός φιλέλληνας και από τους πλέον όψιμους Ευρωπαίους διανοούμενους, που έλαβαν φιλελληνική στάση κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και αργότερα για το Κρητικό Ζήτημα καθώς και για την αρπαγή των γλυπτών του Παρθενώνα από τον Λόρδο Έλγιν.

The Hunchback of Notre Dame - God Help the Outcasts - Greek BluRay
https://www.youtube.com/watch?v=Tp9HOeDEP5E
Εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

3η Σεπτεμβρίου 1843: «Ζήτω το Σύνταγμα»

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 

Με τον όρο επανάσταση ή καλύτερα κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου περιγράφονται τα γεγονότα του 1843, τα οποία και κατέληξαν στην παραχώρηση του πρώτου συντάγματος του σύγχρονου ελληνικού κράτους και στη μετάβαση της ελληνικής πολιτείας από την Απόλυτη μοναρχία δηλ. Απολυταρχία στη Συνταγματική μοναρχία. Οι επαναστάτες ουσιαστικά διεκδικούσαν τα πολιτικά τους δικαιώματα και όχι την απομάκρυνση του Όθωνα.

Ο Όθωνας βρέθηκε εξαρχής αντιμέτωπος με μία σωρεία προβλημάτων και κιδύνων, αφού πέρα από τα θέματα του στρατού, της διοίκησης και της δικαιοσύνης προστίθενται πλέον και η λαϊκή δυσαρέσκεια για τον απολυταρχικό τρόπο άσκησης της διακυβέρνησής του αλλά και επιπλέον τα προβλήματα που ταλάνιζαν το λαό όπως το αγροτικό ζήτημα, το θέμα των εθνικών γαιών, των τιμών της γης και των ακινήτων, της τοκογλυφίας, τα της εκπαίδευσης αλλά και κάποιων μικροεξεγέρσεων που αντιμετωπίζονταν από το στρατό και το παλάτι. Το χειρότερο όμως ήταν ότι η χώρα είχε περιέλθει πλέον σε δεινή οικονομική θέση φτάνοντας μάλιστα στα πρόθυρα πτωχεύσεως, λόγω αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου 60 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων που είχε λάβει η χώρα το 1833 με την εγγύηση των τριών προστάτιδων δυνάμεων, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας. Παράλληλα οι μεγάλες δυνάμεις για δικούς τους λόγους η κάθε μία φαίνονταν υπέρ της παροχής κάποιας μορφής συντάγματος και αποδυνάμωσης του Βαυαρού Όθωνα. Συγκεκριμένα η Αγγλία πίστευε ότι ο κοινοβουλευτισμός θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντα της, ενώ η Γαλλία δεν ήθελε να φαίνεται αντίθετη με την παραχώρηση ελευθεριών ενώ η Ρωσία έλπιζε στην πτώση του Όθωνα και την αντικατάσταση του από κάποιο Ρώσσο Πρίγκηπα έτσι απαίτησε την άμεση καταβολή των τοκοχρεολυσίων των πρώτων δύο δόσεων του 1833 και την επιστροφή των προκαταβολών της 3ης δόσης. Με αυτά συμφώνησαν και οι υπόλοιπες δυνάμεις για με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η δυσφορία κατά του Όθωνα, ο οποίος αναγκάστηκε να καταφύγει σε αντιλαϊκά μέτρα (σταμάτησε την εκτέλεση έργων, ανέστειλε την καταβολή μισθών και απέλυσε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους). Η δυσαρέσκεια οδήγησε στη συνωμοσία μερικών πολιτικών και αξιωματικών - με αρχηγούς τους Στρατηγούς Μακρυγιάννη και Καλλέργη- οι οποίοι ήθελαν να επιβάλουν στον Όθωνα την παραχώρηση Συντάγματος.

Η αρχική ημερομηνία εκδήλωσης του κινήματος είχε ορισθεί να είναι η 25η Μαρτίου 1844, για να συμπίπτει με τον εορτασμό της Ελληνικής παλιγγενεσίας όμως ο ενθουσιώδης Μακρυγιάννης διέδωσε το μυστικό σε πολλούς, με αποτέλεσμα να επισπευσθεί η εκδήλωση του κινήματος. Το κίνημα είχε αποφασισθεί να ξεσπάσει στους στρατώνες, έτσι ώστε να ακινητοποιηθούν άμεσα τα στελέχη του Οθωνικού καθεστώτος. Τη νύχτα της 2ης προς 3ης Σεπτεμβρίου πολλά σημαίνοντα στελέχη του κινήματος κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Μακρυγιάννη για να δώσουν το τελικό σύνθημα όμως η χωροφυλακή παρατηρεί τις ύποπτες κινήσεις γύρω από την οικία του και την περικυκλώνουν. Ο Καλλέργης, συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, καταφθάνει στους στρατώνες και ξεσηκώνει τους αξιωματικούς με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα". Αμέσως διατάζει έναν λόχο να διαλύσει την πολιορκία του οίκου του Μακρυγιάννη και άλλον ένα να ανοίξει τις φυλακές του Μεντρεσέ, ενώ αυτός παράλληλα κατευθυνόταν με 2.000 στρατιώτες στα ανάκτορα. Επιπλέον είχε στείλει στρατιωτικά αποσπάσματα να καταλάβουν το νομισματοκοπείο, την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο Ταμείο και τα διάφορα υπουργεία. Η άφιξη του στρατού με ζητωκραυγές και συνθήματα συντέλεσε, ώστε να σπεύσουν προς τα ανάκτορα και οι κάτοικοι της Αθήνας και να ενωθούν με τον στρατό. Ο Βασιλιάς έστειλε τον υπασπιστή του Γρίβα Γαρδικιώτη και τον υπουργό στρατιωτικών Αλέξανδρο Βλαχόπουλο να βολιδοσκοπήσουν την κατάσταση και να προσπαθήσουν να μεταπείσουν τους στρατιώτες. Κατά διαταγή όμως του Καλλέργη συνελήφθησαν αμέσως. Ο Όθωνας, φοβούμενος για τα χειρότερα, έστειλε τον Στάινστορφ, τον διαγγελέα του, στο Σχινά για να φέρει τα πυροβόλα. Ο τελευταίος όμως προτίμησε να συνταχθεί με τους κινηματίες. Ο Μακρυγιάννης αυτοανακηρύχθηκε φρούραρχος της πόλης και ανέλαβε την προστασία των ανακτόρων και των δημοσίων καταστημάτων. Στις 3 τα ξημερώματα προσήλθαν και οι πολιτικοί αποστάτες και μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας κάλεσαν τους υπόλοιπους συμβούλους της επικρατείας σε συνεδρία για να επικυρώσουν τις επαναστατικές πράξεις. Το συμβούλιο αναγνώρισε το κίνημα, καθόρισε τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης και διόρισε μία εξαμελής επαναστατική επιτροπή  η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στο Βασιλιά. Η επιτροπή παρουσιάστηκε στον βασιλιά και τον ανάγκασε να διατάξει σύγκληση Εθνικής Συνέλευσης το 1843 για την ψήφιση του Συντάγματος. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο έγιναν οι εκλογές του 1843 και οι εκλεγμένοι πληρεξούσιοι συγκρότησαν την συνταγματική Εθνική Συνέλευση που είχαν απαιτήσει όσοι έλαβαν μέρος στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και συνέταξαν Σύνταγμα, το οποίο επικύρωσε ο Όθωνας αλλά η νέα κυβέρνηση ζητούσε από τον βασιλιά όχι μόνο αμνηστία αλλά και την απονομή μεταλλίου στους πρωτεργάτες της Επανάστασης. Ο βασιλιάς αρχικά δε συμφώνησε, αλλά τελικά πιέστηκε από τις Μ.Δ., υποχώρησε και έγινε δεκτός από τον λαό και τον στρατό, έτσι με βασιλικά διατάγματα η 3η Σεπτεμβρίου ανακηρυσσόταν σε μέρα εθνικής γιορτής, ενώ ο Δημήτριος Καλλέργης παρασημοφορούνταν, ως αρχηγός του επαναστατικού κινήματος. Η νύχτα της 3ης Σεπτεμβρίου αποτέλεσε το τέλος της απόλυτης μοναρχίας στην Ελλάδα και από τότε η πλατεία των Ανακτόρων μετονομάστηκε σε Πλατεία Συντάγματος.

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
https://www.youtube.com/watch?v=drPEwa3O9Mk
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης & Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Από το δίσκο "Γράμματα στον Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά"