Η Τάνια Κικίδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χαλκίδα. Η ενασχόληση της με το τραγούδι και τη μουσική ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία. Είναι τελειόφοιτη κλασικού πιάνου και έχει σπουδάσει φωνητική στο εξωτερικό. Οι επιρροές της είναι από την classic rock σκηνή όπως και πολλά ακούσματα blues, soul, funky. Έχει συνεργαστεί με Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου, Γιάννης Κούτρας κ.ά. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου ο οποίος ανέλαβε και την παραγωγή του album της με τους Dickens’ Zoo με τίτλο "Δύση και Ανατολή".
Ο συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής Σταμάτης Μεσημέρης, γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1948 στην Αθήνα. Πήρε πτυχίο
Πολιτικών Επιστημών και Κλινικής Ψυχολογίας. Η ενεργή ενασχόλησή του με τη
μουσική άρχισε το 1987, όταν σχημάτισε το συγκρότημα "Ρωγμές" και
περιόδευσε με τραγούδια που στη συνέχεια δισκογράφησε με τη φωνή του
Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Το 1989 ηχογράφησε τον πρώτο του προσωπικό
δίσκο «Μεθάω», ο οποίος, αν και λογοκρίθηκε, γνώρισε τεράστια απήχηση
στη νεολαία. Στίχοι του πολιτικοί και κοινωνικοί. Τη δεκαετία του ΄90 συνεργάστηκε με τραγουδιστές
όπως οι Νταλάρας, Γιοκαρίνης, Μάνου, Γλυκερία, Μαχαιρίτσας, Ανδρεάτος αλλά και πιο πρόσφατα με τα συγκροτήματα Locomondo, Αλχημιστές αλλά και με τον Παπακωστανίνου. Τελευταίο προσωπικό του άλμπουμ φέρει τον τίτλο «Ξυπόλυτα φεγγάρια».
Πέθανε στις 3 Απριλίου 2009 σε ηλικία 61 ετών, ύστερα από
μάχη με τον καρκίνο.
Ο Σταμάτης Μεσημέρης ήταν
παντρεμένος και είχε τρία παιδιά.
Ζωντανή ηχογραφήση από τις εμφανίσεις του, τα Χριστούγεννα του 1999 από
τον χώρο "Μαντείο" στο Νέο Ηράκλειο. Kιθάρα παίζουν η Μαρία Καμινάρη και
η Βάγια Παπαποστόλου (η οποία τραγουδά μαζί με το Μεσημέρη στα
περισσότερα τραγούδια).
+2 Ελλαδίτες αθλητικογράφοι που εργάζονται με επιτυχία στην Κύπρο είναι ο Νίκος Κατσαρός και ο Βασίλης Τσιρόπουλος.
Αγαπημένες αθλητικές εκπομπές: "Φάσεις και Γκολ" και "Γκολ και Θέαμα" με τον Ανδρ. Πογιατζή, "Σάββατο στα Σπορ" με τον Ανδ. Γεωργιάδη, "Θύρα Σίγμα" με τον Στ. Παπαμωϋσέως και "Replay" με τον Μαρ. Αβρααμίδη. Στα ερτζιανά μεγάλη ακροαματικότητα είχαν και οι εκπομπές του Παπαμωυσέως στο Ράδιο Πρώτο, του Αβρααμίδη στον Αντ1. Σημαντικής αξίας ήταν η εκπομπή "Αθλητικό Ρετρό" με τον Γιώργο Μελετίου.
Το ιστορικό ίδρυσης της "Ένωσης Αθλητικογράφων Κύπρου" (Ε.Α.Κ.)
Το 1967 ιδρύθηκε ο
πρώτος σύνδεσμος Αθλητικών Συντακτών με
την ονομασία ΕΑΣΚ (Ένωση Αθλητικών Συντακτών
Κύπρου) και σε αυτόν, συμμετείχαν όλοι οι αθλητικοί
συντάκτες της εποχής. Δυστυχώς όμως, η πολιτική
κατάσταση που επικρατούσε τότε στο νησί, δεν άφησε
ανεπηρέαστο το χώρο της αθλητικής
δημοσιογραφίας. Λίγα χρόνια μετά την
Ανεξαρτησία και με τα πολιτικά μίση και
πάθη να βρίσκονται στο αποκορύφωμα τους,
τον Μάιο του 1969, ορισμένα μέλη της ΕΑΣΚ αποσκίρτησαν
και δημιούργησαν τον δικό τους σύνδεσμο, με την
ονομασία ΣΑΚ (Σύνδεσμος Αθλητικογράφων Κύπρου). Το σχίσμα στις τάξεις των
Κυπριών αθλητικών συντακτών ήταν γεγονός.
Άνθρωποι που εξασκούσαν το ίδιο λειτούργημα,
ήταν χωρισμένοι σε δύο συνδέσμους με βάση τις πολιτικές
τους πεποιθήσεις, ενώ όλα σχεδόν τα δημοσιεύματα
στον γραπτό Τύπο, είχαν έντονο το στοιχείο
της πολιτικής τοποθέτησης των συντακτών
τους και κατά συνέπειαν, «στερούνταν
αμεροληψίας και αντικειμενικής κριτικής». Χαρακτηριστικό του
κλίματος και της κατάστασης που
επικρατούσε τότε, είναι πως οι αγώνες των κυπριακών
ομάδων που αγωνίζονταν στο ελληνικό πρωτάθλημα,
καλύπτονταν από δύο απεσταλμένους, ένα της ΕΑΣΚ
και ένα του ΣΑΚ, ενώ περιττό είναι να
αναφέρουμε πως οι ανταποκρίσεις των δύο,
διέφεραν τόσο πολύ μεταξύ τους (ανάλογα
με το ποια ομάδα αγωνιζόταν) που
επικρατούσε μεγάλη σύγχυση μεταξύ των αναγνωστών.
Η κατάσταση αυτή ήταν
φανερό πως δεν μπορούσε να συνεχιστεί
άλλο και ο ΚΟΑ, ως ανώτατη αθλητική αρχή
του τόπου, ανέλαβε την πρωτοβουλία με τους
Ανδρέα Χ’’ Βασιλείου και Σάββα Λαγούδη, για να
φέρουν κοντά τις δύο οργανώσεις. Η προσπάθεια δεν
ήταν καθόλου εύκολη ενώ και από τις δύο πλευρές προέκυπταν
εμπόδια και αντιδράσεις, όμως σιγά σιγά
μπήκε το νερό στο αυλάκι και διά μέσου
αλλεπάλληλων συσκέψεων, άρχισε να
καλλιεργείται για τα καλά ενωτικό κλίμα. Η αφορμή για να
φτάσουμε στην ΕΑΚ, δόθηκε το 1972. Στους
Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου, πήγαν ως
απεσταλμένοι οι Ανδρέας Γεωργιάδης και Λάκης
Αβρααμίδης και έχοντας κάποιες επαφές με παράγοντες
της AIPS (Διεθνής Ομοσπονδία Αθλητικών Συντακτών),
διαπίστωσαν πως η Διεθνής Ομοσπονδία δεν είχε
πρόθεση να αναγνωρίσει δύο συνδέσμους από
την ίδια χώρα. Όλοι αντελήφθηκαν τότε
ότι η μοναδική επιλογή ήταν η δημιουργία
ενός νέου, ενιαίου Συνδέσμου, κάτι που
έγινε τον Σεπτέμβριο του 1973, με τη διεξαγωγή
της ιδρυτικής συνέλευσης της ΕΑΚ. Ο θεμέλιος λίθος
για το μέλλον της αθλητικής Σύνταξης στην Κύπρο
είχε μπει....
"Κοίταξε
να δεις, στην Ελλάδα που ζούμε, να μην πάμε πιο πέρα, τι να πω για τους
Led Zeppelin, αυτοί είναι αστέρια, μακάρι να υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι
να μας δώσουν φώτα τέτοια, εδώ που ζούμε, κοίτα να δεις… μιλάμε για ροκ,
εδώ και τριάντα χρόνια – σαράντα τώρα, και κοίτα πόσοι ψεύτες
εκμεταλλεύτηκαν, δε θέλω να πω ονόματα, γιατί θα θίξω πολλά πράγματα,
εκμεταλλεύτηκαν το θέμα αυτό του ροκ, για να πάρουν μια δραχμή. Και να
πούνε ότι είμαι ροκάς!! Να πάρουν μια δραχμή λέγοντας ότι «είμαι ροκάς»,
αυτό είναι το άσχημο. Το ΡΟΚ παιδιά ΔΕΝ πουλιέται και ΔΕΝ αγοράζεται…το
ροκ είναι τρόπος ζωής. Το ροκ είναι το πώς κοιμάσαι, πως κάνεις έρωτα,
πως αγαπάς, πως μισείς…Κοίτα να δεις,
τώρα και τα σκυλάδικα ροκ πουλάνε…ροκ είναι και τα σκυλάδικα. Εγώ είμαι
43 χρόνια μουσικός κι έχω περάσει από όλα τα σκυλάδικα… δεν είμαι κανένα
παιδάκι που βγήκε να παίξει την «Ευλαμπία» και καλά…αυτό γεννήθηκε, η
«Ευλαμπία» γεννήθηκε, προέκυψε και είναι αυτό που είναι. Από εκεί και
πέρα η αλήθεια είναι αλήθεια. Γι’ αυτό και μιλάω για αλήθεια, γιατί όλοι
εκμεταλλεύονται, καπηλεύονται και χρησιμοποιούν όρους ροκ, έτσι; Και τι
θα πει «ροκ» ρε μάγκα; Έλα να ζήσεις, έλα να βρεις εμένα, το Γιάννη το
Γιοκαρίνη εσύ που πουλάς ροκ έξω…"
Αδέσποτα παιδιά
http://www.youtube.com/watch?v=BwlI7t_0Hgs
Στίχοι: Σταμάτης Μεσημέρης
Μουσική: Γιάννης Γιοκαρίνης
"Ε όχι ρε αδερφέ,
το ροκ θέλει άλλον τρόπο ζωής, πρέπει να είσαι αλλιώς για να παίζεις
ροκ. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν ένα πλουσιόπαιδο, από μια οικογένεια με
πάρα πολλά λεφτά, κι όμως είδες; Ήτανε ροκάς!! Δεν κοιτούσε τα μεγαλεία,
τα πλούτη και τη χλιδή. Κοιτούσε το είδος και τη μουσική, και το
υπηρέτησε… και να που παίζουμε τα τραγούδια του σήμερα, και θα τον
παίζουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας του Παύλου τραγούδια, η αλήθεια
δηλαδή του Παύλου μιλάει…και θα μιλάει…η αλήθεια του Νικόλα του Άσιμου
το ίδιο…θα μιλάει μια ζωή!!! Το παραμύθι όμως του κάθε ενός τσοφλιού,
να μην πω πάλι ονόματα και θίξω καταστάσεις, αφού είναι τσόφλια!! Τα
παραμύθια αυτά χάνονται. Δεν υπάρχει περιθώριο…"
"Για μένα ναι…εγώ
στο ρεμπέτικο προσκυνάω! Και είμαι τυχερός γιατί το πρόλαβα, πρόλαβα κι
έπαιξα με ρεμπέτες ευτυχώς!!! Πρόλαβα κι έπαιξα…ναι!! Το λατρεύω…το ροκ
τι είναι; Το μπλουζ μάλλον, που εξελίχθηκε σε ροκ, το μπλουζ είναι το
ρεμπέτικο της Ελλάδας, αυτό είναι το μπλουζ. Οι μαύροι το παίζανε στις
βαμβακοφυτείες και τραγουδάγανε και ιδρώνανε και γράφανε. Και οι
ρεμπέτες κάναν το ίδιο στις φάμπρικες εδώ! Το ίδιο πράγμα…τι να λέμε
τώρα…πείνα, δυστυχία, φτώχεια, αλλά περηφάνια!!! Αυτό είναι που λες το
ροκ!"
