Χρήστος Κουλούρης: Εκδότης, ποιητής, πεζογράφος και δοκιμιογράφος, από τους πιο αξιόλογους της πρώτης μεταπολεμής γενιάς.
Γεννήθηκε το 1924 στην Λαμία αλλά πέρασε τα νεανικά του χρόνια στον Πειραιά, όπου ο πατέρας του ήταν εκεί γυμνασιάρχης. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία κι ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειας, έγινε εκπαιδευτικός. Το 1943 εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο Πρωινό ξεκίνημα . Ως το 2005 κυκλοφορούν δεκαπέντε βιβλία του με ποιήματα, δεκαεφτά με πεζογραφήματα και εννέα με κριτικά δοκίμια και μελέτες. Το 1968 η «Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά» τον τιμά με το βραβείο της για την ποίηση, το 1971 του απονέμεται το Κρατικό βραβείο διηγήματος και το 1984 λαβαίνει το βραβείο για «Το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς» από την Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών. Ο Κουλούρης υπήρξε εκδότης και διευθυντής λογοτεχνικών εντύπων («Σκαραβαίος», «Φθιωτική Εστία», «Ρουμελιώτικη Τέχνη») και επί 45 χρόνια -από το 1961- του περ. «Νέα Σκέψη», που θεωρείται ένα από τα μακροβιότερα ελληνικά περιοδικά «Γραμμάτων και Τέχνης». Έργα του έχουν μεταφραστεί και περιλαμβάνονται σε ξένες ανθολογίες και σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά.
Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ: Ινδός λογοτέχνης, ποιητής, συγγραφέας, φιλόσοφος και συνθέτης, του οποίου το έργο είχε σημαντική επίδραση στη λογοτεχνία και τη μουσική της Βεγγάλης στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα και στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1913. Ο Ταγκόρ υπήρξε ο πρώτος συγγραφέας από την Ασία στον οποίο απενεμήθη το Νόμπελ Λογοτεχνίας και είναι γνωστός τόσο ως ποιητής όσο και ως φιλόσοφος, αν και οι δύο αυτές τέχνες είναι συχνά συνεκτικά δεμένες στον ινδικό πολιτισμό, και ενυπάρχει μία υπονοούμενη φιλοσοφία εντός της ποίησής του.
Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου1861 στην Καλκούτα, στη δυτική Βεγγάλη των Αγγλοκρατούμενων Ινδιών και ήταν το 14 παιδί του Ντεμπεντρανάθ Ταγκόρ, ενός εκ των ιδρυτών του μεταρρυθμιστικού κοινωνικού κινήματος της Hindu Μπράχμο Σαμαζ (Brahmo Samaj). Μεγάλωσε σε οικογένεια καλλιτεχνών και κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμιστών που αντιτίθονταν στο σύστημα των καστών και προωθούσαν βελτιώσεις στη θέση της γυναίκας στις Ινδίες. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας και στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου (UCL). Μεταξύ άλλων ασχολήθηκε με την εκπαίδευση και την παιδαγωγική ενώ δημιούργησε και δική του σχολή, παραδίδοντας μαθήματα με βάση τον Ινδικό Πολιτισμό. Υπήρξε ακόμη ζωγράφος, συνθέτης, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, στιχουργός, τραγουδοποιός και τραγουδιστής, Πέθανε στις7 Αυγούστου1941.
Τα μάτια μου
https://www.youtube.com/watch?v=EjWMbqXWl8Q Ποίηση: Rabindranath Tagore
Μελοποίηση: Γιώργος Στεφανάκης
Εκτέλεση: Κώστας Καράλης
Από το άλμπουμ '' Έλα να σταθούμε αντίκρυ'' (1980)
Σήκωσε τη ζωή μου απ΄ τη σκόνη
https://www.youtube.com/watch?v=ZMBJkgrgQPU
Ποίηση: Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ
Μουσική: Γιώργος Στεφανάκης
Ερμηνεία: Κώστας Καράλης
Από τον δίσκο "ΕΛΑ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΑΝΤΙΚΡΥ" (1980)
Το "Λάμπρος Πορφύρας" αποτελεί ψευδώνυμο του λυρικού ποιητή και μεταφραστή Δημητρίου Συψώμου, ο οποίος γεννήθηκε το 1879 στα Καρδάμυλα Χίου και πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1932 στο Πειραιά.
Είχε μετακομίσει με την οικογένειά του πρώτα στην Ερμούπολη της Σύρου και το 1884 στον Πειραιά. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών
αλλά δεν πήρε το πτυχίο λόγω βαριάς ασθένειας. Από το 1900 αφοσιώθηκε
στην ποίηση και ξεκίνησε να μελετά ελληνική και ξένη λογοτεχνία κυρίως
δε τους Γάλλους και Άγγλους λυρικούς, τα έργα των οποίων διάβαζε από το
πρωτότυπο. Έμεινε για μικρά χρονικά διαστήματα στο Παρίσι, στο Λονδίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους, αλλά και στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο
ενώ πήρε μέρος και στην κίνηση για τη δημοτική γλώσσα και υπήρξε από
τους ιδρυτές της Σοσιαλιστικής Δημοτικιστικής Ένωσης ή κίνησης οποία
είχε σκοπό την επικράτηση του Σοσιαλισμού και του Δημοτικισμού.
Το 1923 τιμήθηκε με το Εθνικόν Αριστείον Γραμμάτων και Τεχνών. Πέθανε, στο σπίτι του στον Πειραιά στις 3 Δεκεμβρίου του 1932 από ακατάσχετη αιμορραγία. Η κηδεία του έγινε την επομένη ημέρα, παρόντος του Δημάρχου Πειραιά, Μ. Ρινόπουλου. Ο δήμαρχος είπε ότι ο Δήμος θα καθιερώσει, στη μνήμη του, λογοτεχνικό διαγωνισμό και θα
ονομάσει με το όνομά του έναν δρόμο της πόλης.
Ο Πορφύρας ήταν άνθρωπος μάλλον μελαγχολικός και έζησε μοναχική ζωή μακριά από
τους κοινωνικούς κύκλους και από τον βιοποριστικό αγώνα αφού είχε καλή
οικονομική κατάσταση. Ήταν θαμώνας της απλής λαϊκής ταβέρνας και στους στίχους του τραγούδησε τον έρωτα, τη
θάλασσα και την ελληνική φύση, τα ταπεινά πράγματα και τα θλιμμένα
ειδύλλια. Ακολούθησε μεν το συμβολισμό διαμόρφωσε όμως ένα ιδιαίτερο
προσωπικό ύφος. Η δε γλώσσα του είναι απλή και η διάρθρωση των στίχων του, διακρίνεται από πρωτοτυπία. Όμως την ποίησή του τη χαρακτηρίζει η
γλυκύτητα της έκφρασης, η μουσικότητα του τόνου και η αρμονία. Ποιήματα
του μελοποιήθηκαν από Έλληνες συνθέτες και μεταφράστηκαν σε ξένες
γλώσσες, είχε προσωπικούς φίλους τους λογοτέχνες Δημοσθένη Βουτυρά, Κώστα Βάρναλη, Κώστα Πασαγιάννη, Γεράσιμο Σπαταλά, Φώτο Γιοφύλλη κ.ά.
Ο Πορφύρας μετέφρασε στα Ελληνικά έργα της παγκόσμιας ξένης λογοτεχνίας έργα του Φλωμπέρ, Μπαλζάκ, Ουγκώ, Μπωντλαίρ, Προυστ, Ντεφόε, Σαίξπηρ, Ντίκενς και Μάρλοου.
Το στερνό παραμύθι
https://www.youtube.com/watch?v=DFlORX_rbCI
Ποίηση: Λάμπρος Πορφύρας
Μουσική: Νίκος Κολλάρος
Εκτέλεση: Ζωή Παπαδοπούλου
Ο ραδιοφωνικός παραγωγός και στιχουργός Γιάννης Καλαμίτσης γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1939 στον Πειραιά και πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2013. Αρχικά ακολούθησε το οικογενειακό επάγγελμα του εμπόρος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων. Βρέθηκε στον Καναδά για να σπουδάσει αρχιτεκτονική αλλά εγκατέλειψε. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα
και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και
έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία δύο από τις μεγαλύτερες του επιτυχίες ήταν το "Άνθρωποι Μονάχοι" της Μοσχολιού και το "Άννα" του Καράλη. Ο Γιάννης Καλαμίτσης έγραψε πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα
οποία θεωρούνται στιχουργικά διαμάντια του ελληνικού ρεπερτορίου ("Θα σ' αγαπώ", "Χώμα Ελληνικό"
κτλ). Κάποια εξ' αυτών έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες (Θεοδωράκης, Σπανός, Γκαϊφύλλιας, Νικολόπουλος, Τουρνάς, Δάντης, Χατζηνάσιος). Ασχολήθηκε
ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δήλωνε φίλαθλος της Προοδευτικής Νεολαίας), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική. Από το 1990 διατηρούσε πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή τις "Πρωινές χειρηλασίες" με μεγάλη ακροαματικότητα. Το καλοκαίρι του 2013 η εκπομπή του
μετακινήθηκε στο πρωινό 7-10 του Σαββατοκύριακου, όπου κι αναδείχθηκε
ως μια από τις εκπομπές με τις μεγαλύτερες ακροαματικότητες της πρωινής
ζώνης. Στη ραδιοφωνική εκπομπή του ενσωμάτωνε στοιχεία επιθεωρησιακά (με μια
εμπνευσμένη και κοινώς αποδεκτή ελευθεροστομία) γράφοντας καθημερινώς
καινούριες σκωπτικές παρλάτες και τραγούδια (ανάλογα με την
επικαιρότητα). Από το Σεπτέμβριο του 2010 έγραφε τακτικά χρονογραφήματα στην Real News. Υπήρξε επίσης ενεργός στην τηλεόραση, καθώς από τις
8 Νοεμβρίου του 2008 συμπαρουσίαζε με το γεωπόνο Χρήστο Μαρλαντή την
εκπομπή οικολογικού ενδιαφέροντος στην ΕΤ1. Αποσύρθηκε οριστικά από το ραδιόφωνο το φθινόπωρο του 2013 και λίγες μέρες αργότερα πέθανε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν με αιματολογικό πρόβλημα.
Άννα
https://www.youtube.com/watch?v=pKovhIeoFL8
Στιγμιότυπο από την εκπομπή της ΕΤ1, "Οπως μας αρέσει" (14/02/2001)
Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Τάκης Μπουγάς
Εκτέλεση: Κώστας Καράλης
Ο Τάκης Μπουγάς έγραψε το τραγούδι αυτό αφιερώνοντάς το στην αγαπημένη του Άννα Φόνσου. την οποία παντρεύτηκε το 1985 και έζησε μαζί της μέχρι το 1993.
Μίλτος Σαχτούρης (Αθήνα, 29 Ιουλίου 1919 – Αθήνα, 29 Μαρτίου 2005) από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Έλληνες ποιητές τιμημένος με τρία κρατικά βραβεία.
Ο Σαχτούρης αν και επηρεάστηκε από τον ευρωπαϊκό και τον ελληνικό υπερρεαλισμό δεν αφομοιώθηκε απ' αυτόν αλλά ενσωμάτωσε
ευρηματικά πολλά από τα στοιχεία του. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε
ότι ξέφυγε από αυτόν αποκτώντας μια καθαρά προσωπική φωνή. Μπορεί όμως
με ευκολία να χαρακτηριστεί ποιητής του παραλόγου και του συμβολισμού καθώς
η γλώσσα των ποιημάτων του είναι ελλειπτική, λιτή, τραγική, σκυθρωπή και
σοβαρή. Ως προς τη δομή τους είναι ενιαία, δηλαδή
εμπειρίες οι οποίες συνεχώς αναπαράγονται με μια κυκλική φορά, ενώ
διακρίνει κανείς μια έντονη εικονοποιία. Τα ποιήματά του είναι εμπνευσμένα από την περίοδο της κατοχής και της
μεταπολεμικής εποχής και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ρωσικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Ισπανικά,
Πολωνέζικα. Ποιήματα του διδάσκονται σε σχολεία και πανεπιστήμια της
Ελλάδας και του εξωτερικού. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική
γενιά, είναι ένας πρωτοποριακός ποιητής, με αντοχή στο χρόνο.
Ο Μίλτος Σαχτούρης καταγόταν από ξακουστή γενιά και με την έντονη προτροπή του πατέρα του, το 1937 άρχισε σπουδές νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο σχολείο ήταν συμμαθητής με τον Επαμεινώνδα Γονατά. Το 1938 δημοσίευσε με το ψευδώνυμο Mίλτος Xρυσάνθης ένα διήγημα στο περιοδικό Εβδομάδα. Μερικά χρόνια αργότερα (1944), αν και βρισκόταν στο τέταρτο έτος της Νομικής, έκαψε τα βιβλία που διάβαζε, αποφασισμένος να επιδοθεί αποκλειστικά στην ποίηση.
Την βιβλιοθήκη του πατέρα του, με τα νομικού περιεχομένου βιβλία, την
πούλησε. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έπασχε από φυματίωση με αποτέλεσμα
για μεγάλο χρονικό διάστημα να παραμείνει καθηλωμένος στο κρεβάτι. Την
εποχή του Εμφυλίου υπηρέτησε στον στρατό. Πρωτοέγραψε ποίηση την άνοιξη του 1941. Το 1943 γνωρίστηκε με τον Οδυσσέα Ελύτη και τον Νίκο Εγγονόπουλο, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία. Ως ποιητής στον χώρο των γραμμάτων εμφανίστηκε, ύστερα από παρότρυνση του Ελύτη, το 1944 στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή «Η Λησμονημένη». Το 1948 εξέδωσε τις «Παραλογαίς». Ακολούθησαν πολλές, ακόμη συλλογές με αποκορύφωμα την συλλογή «Με το πρόσωπο στον τοίχο» (1952), που εκείνη την εποχή πούλησε πέντε αντίτυπα, αν και ήταν το καλύτερο έργο του. Πήρε κακές κριτικές για τα πρώτα του ποιήματα από τους εκπροσώπους
της γενιάς του '30 και ιδιαίτερα από τους Άλκη Θρύλο, Παλαιολόγο,
Αιμίλιο Χουρμούζιο, Πέτρο Χάρη οι οποίοι αντιμετώπισαν το έργο του
με χλεύη. Στις αρχές τις δεκαετίας του ΄60 οι κριτικοί άρχισαν να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στα ποιήματά του. Πρώτα ο Αλέξανδρος Αργυρίου και στη συνέχεια η Νόρα Αναγνωστάκη.
Με το έργο του αργότερα ασχολήθηκαν οι Δ.Μαρωνίτης, Γιάννης Δάλλας,
Χρήστος Μπράβος, Θάνος Κωνσταντινίδης, Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Τατιάνα
Μιλλιέξ κ.ά.
ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ Ή ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΕΛΟΣ ΛΑΓΟΣ
https://www.youtube.com/watch?v=eDpnABsS21g
Ο τρελός λαγός
https://www.youtube.com/watch?v=0dGIIOEzUVM
Ποίηση: Μίλτος Σαχτούρης
Μουσική: The GuyDeborians
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε ένα μικρό διαμέρισμα
της οδού Μηθύμνης στην Κυψέλη
γράφοντας ελάχιστα. Ο Σαχτούρης για να επιβιώσει είχε αναγκαστεί να
πουλήσει το οικογενειακό του κτήμα στην Αργολίδα, το οποίο είχε δοθεί στην οικογένεια Σαχτούρη από τον
Καποδίστρια, καθώς και το πατρικό του στην Κυψέλη, στην οδό Καλύμνου. Το
Υπουργείο Πολιτισμού του είχε χορηγήσει τιμητική σύνταξη. Απεβίωσε
στις 29 Μαρτίου 2005 στην Αθήνα και ετάφη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών
δημοσία δαπάνη αφήνωντας πίσω την σύντροφο του Γιάννα Περσάκη, την κόρη
της και τις εγγονές της. Για τον θάνατό του εκφράστηκαν θερμά ο τότε πρωθυπουργός
Κώστα Καραμανλής, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης
Γιώργος Παπανδρέου. Ενώ και ο τότε πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος
Παπούλιας, εξέφρασε τα συλλυπητήρια του.
Ο Τόλης είναι ένας από τους σημαντικότερους τραγουδιστές στην ιστορία
του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, και μακράν ο πιο εμπορικός. Όταν
πρωτοξεκίνησε στο τραγούδι λόγω του στυλ, του στησίματος του στο πάλκο,
και του τρόπου ερμηνείας και ντυσίματος, οι φανατικοί θαυμαστές του τον
αποκαλούσαν Πρίγκιπα . Ένας καλλιτέχνης που έχει φανατικούς θαυμαστές, και όπως λένε χαρακτηριστικά «τον Βοσκόπουλο ή θα τον λατρεύεις ή δεν θα τον ακούς καθόλου». Ο Βοσκόπουλος βρισκόταν στην κορυφή του ελληνικού λαϊκού
τραγουδιού για τρείς δεκαετίες, γεγονός που οδήγησε τον εξίσου μεγάλο
καλλιτέχνη και στιχουργό σε πολλές επιτυχίες του Γιάννη Πάριο να δηλώσει: «ο μόνος σταρ που έχει η Ελλάδα είναι ο Τόλης». Μάλιστα όπως έχει δηλώσει ο Γιώργος Γερολυμάτος
τη δεκαετία του 1970 οι νέοι τραγουδιστές έσπαγαν το δόντι τους
προκειμένου να μοιάσουν στον Βοσκόπουλο (λόγω της χαρακτηριστικής
οδοντοστοιχίας του καλλιτέχνη). Ο Γιώργος Ζαμπέτας
στην αυτοβιογραφία του σημειώνει: «Ο Τόλης είναι γεννημένος θεατρίνος.
Ανεβαίνει στην πίστα και την καταπίνει όλη. Γιατί η πίστα όταν
ανεβαίνεις σου λέει: φάε με για θα σε φάω. Να ξηγιόμαστε. Μεγάλος
εργάτης ο Βοσκόπουλος, ο μεγαλύτερος». Κατά περιόδους έχει γράψει τραγούδια τόσο σε στίχο όσο και μουσική
που έχει συμπεριλάβει σε προσωπικούς του δίσκους ή τα έχουν ερμηνεύσει
άλλοι καλλιτέχνες, με πιο γνωστό το ντουέτο του με τη Μαρινέλλα Εγώ κι εσύ το 1974 το οποίο έκανε ρεκόρ πωλήσεων και τραγουδιέται μέχρι και σήμερα. Ανάμεσα στους θαυμαστές του υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι από όλες
τις κοινωνικές τάξεις, από τον λαϊκό κόσμο των εργατικών συνοικιών,
μέχρι την οικονομική ελίτ των εφοπλιστών, και βέβαια τον αείμνηστο
Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Σήμερα, 50 χρόνια μετά την εμφάνιση του στο καλλιτεχνικό στερέωμα, ο
Τόλης Βοσκόπουλος αποτελεί ένα σπουδαίο κεφάλαιο για το ελληνικό λαϊκό
τραγούδι.
Διαχρονικές Επιτιχίες: Αδέλφια μου αλήτες πουλιά, Αγωνία, Εγώ και συ, Παρακαλώ, Το φεγγάρι πάνω θέ μου, Ατέλειωτο ταξίδι(Θέλω να κάνουμε ένα έρωτα όλο τρέλα), Οι Αναναμνήσεις, Φίλε, Ανεπανάληπτος Κ. α
"Ο κατά κόσμο Κώστας Καραγιαννόπουλος, γεννιέται
στις 4-2-1947 στην Αθήνα από ρουμελιώτικη οικογένεια και καταγωγή τη Σπερχειάδα του νομού Φθιώτιδας. Αδελφή του η τραγουδίστριαΕλπίδα, από την οποία θα
χαράξει εκ διαμέτρου αντίθετο καλλιτεχνικό βίο. Αυτοδίδακτος μουσικός που γρήγορα θα γίνει μέλος της τζαζ μπάντας του Τάκη Χαρίτου και λίγο μετά η
αυτόκτητη μουσική του παιδεία θα κάνει την ορχήστρα του Λαβράνου να τον
προσεγγίσει. Μάλιστα, με το χρόνο θα εκτελέσει και καθήκοντα καλλιτεχνικού
διευθυντή στο γνωστότερο χώρο διασκέδασης της εποχής όπου θα συνεργαστεί με
ονόματα, όπως ο Νταλάρας, η Αλεξίου, ο Μπιθικώτσης. Για, όχι πολύ καιρό, παίζει κιθάρα σε ηχογραφήσεις των διασημότερων
τραγουδιστών. Σύντομα, όμως, θα κυκλοφορήσει η ''Τρίτη Ανθολογία'' του Γιάννη
Σπανού (δίσκος-σταθμός) στην οποία εκτός από κιθάρα, θα τραγουδήσει".live-in.gr
"Ο Καράλης δε σταμάτησε ποτέ να γράφει και να συνθέτει παρόλο που για αρκετά χρόνια
έμεινε μακριά από την επικαιρότητα. Η τελευταία αποστασιοποίησή του ήταν
συνειδητή καθώς η καταναλωτική και υπέρ το δέον ταχεία μουσική βιομηχανία των
τελευταίων ετών τον έβρισκε ασύμφωνο." live-in.gr
