Κώστας Πασχάλης [Kostas Paskalis (1929-2007)]

Ο βαρύτονος Κώστας Πασχάλης, γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1929 στη Λειβαδιά και μεγάλωσε στην Αθήνα. Οι μουσικές σπουδές του ξεκίνησαν με πιάνο στο Ωδείον Αθηνών έχοντας την φιλοδοξία να γίνει διευθυντής ορχήστρας, τελικά όμως τον κέρδισε το τραγούδι και το 1951 έκανε το ντεμπούτο του ως Ριγκολέττο στην Εθνική Λυρική Σκηνή, αντικαθιστώντας την τελευταία στιγμή τον πρωταγωνιστή, βαρύτονο Ευάγγελο Μαγκλιβέρα που είχε αρρωστήσει. Έμεινε στο δυναμικό της Λυρικής Σκηνής για μία επταετία ερμηνεύοντας κορυφαίος ρόλους αλλά πάντοτε στα ελληνικά καθώς αυτή ήταν η συνήθης πρακτική. Το καλοκαίρι όμως του 1958 στο Ηρώδειο Μέγαρο τον βλέπει ένας Αυστριακός ατζέντης να ερμηνεύει τον Ορέστη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις και τον καλεί στην Κρατική Όπερα της Βιέννης, όπου μαέστρος ήταν ο Δημήτρης Μητρόπουλος. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, ο Kostas Paskalis κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην αυστριακή πρωτεύουσα ως Ρενάτο στο Χορό Μεταμφιεσμένων και ο τότε καλλιτεχνικός διευθυντής, του προσέφερει συμβόλαιο με τη βιενέζικη σκηνή με την οποία συνεργάστηκε 25 χρόνια δίνοντας 650 παραστάσεις, ιδιαίτερα σε όπερες του Τζουζέπε Βέρντι. Παράλληλα με την Κρατική Όπερα της Βιέννης, συνεργάστηκε με τη Σκάλα του Μιλάνου, τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, το Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου, τις όπερες της Ρώμης, του Μονάχου, του Βερολίνου, του Παρισιού κ.ά. Μετά την απόσυρσή του εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, ασχολούμενος με τη διδασκαλία. Μεταξύ 1988-1990 διετέλεσε επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 2007 στην Αθήνα, σε ηλικία 77 ετών και ήταν παντρεμένος με τη Ρουμάνα υψίφωνο Marina Krilovic έχοντας αποκτήσει μαζί δύο παιδιά.

Kostas Paskalis -Δεν μ' αγαπάς

https://www.youtube.com/watch?v=adpkU_kV8j4

Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός

Μελοποίηση: Θεόδωρος Σπάθης

Στη σκιά χεροπιασμένες

https://www.youtube.com/watch?v=3NJsEW0Y_UI

Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός

Μελοποίηση: Γεώργιος Καζασόγλου

Η πολιορκία και η ηρωϊκή έξοδος του Μεσολλογγίου

Η πολιορκία του Μεσολογγίου και η τελική ηρωϊκή έξοδος των πολιορκημένων λόγω της εξάντλησης αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ενώ παράλληλα αναζωπύρωσε εκ νέου τα φιλελληνικά αισθήματα και επιτάχυνε τις διαδικασίες για επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για την τελική λύση του ελληνικού ζητήματος. 

Το μαρτυρικό Μεσολόγγι κήρυξε την επανάσταση στις 20 Μαΐου 1821 με αρχηγό τον οπλαρχηγό Δημήτριο Μακρή. Το 1822 μετά την σφαγή των Ελλήνων και πολλών φιλελλήνων στη μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου τα τουρκικά στρατεύματα κατευθύνθηκαν προς το Μεσολόγγι για να το πολιορκήσουν. Η Πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου υπό τον Ομέρ Βρυώνη διήρκεσε από τις 25 Οκτωβρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1822  και έληξε με αποτυχία των τουρκικών δυνάμεων να κυριεύσουν την πόλη. Στα μέσα του 1823 οι Τούρκοι επανέρχονται και σχεδιάζουν νέα εκστρατεία αλλά τελικά τα σχέδια τροποποιούνται. Η Δεύτερη και τελική πολιορκία θα γίνει στις 25 Απριλίου του 1825 και ολοκληρώνεται στις 10 Απριλίου του 1826 με τους εξαθλιωμένους Έλληνες να προβαίνουν σε ηρωϊκή έξοδο. Η πολιορκία διακρίνεται σε δύο φάσεις: η πρώτη από τον Απρίλιο του 1825 μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από 30 χιλιάδες στρατεύματα του Κιουταχή και η δεύτερη από τον Δεκέμβριο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826 όταν η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και του Κιουταχή Ρεσίτ Πασά από κοινού. 

Κατά την διάρκεια της πρώτης φάση της πολιορκίας οι Έλληνες κατάφεραν να διασπάσουν το ναυτικό αποκλεισμό που είχαν επιβάλει οι Τούρκοι από την πρώτη κιόλας μέρα της πολιορκίας. Συγκεκριμένα  στις 3 Ιουλίου 1925, 40 ελληνικά πλοία υπό τους Μιαούλη και Σαχτούρη καταδιώκουν τον τουρκικό στόλο μέχρι τη Μάνη. Η πόλη ανεφοδιάζεται με τρόφιμα και στρατιωτικό υλικό, ενώ το ηθικό των πολιορκημένων ανακάμπτει. Επιπρόσθετα στις 7 Αυγούστου καταφθάνουν νέες ενισχύσεις Σουλιωτών και του Κίτσου Τζαβέλα. Η κατάσταση αλλάζει δραστικά, όταν στα τέλη του 1825 καταφθάνει στο εχθρικό στρατόπεδο ο Ιμπραήμ Πασάς με αξιόλογες στρατιωτικές δυνάμεις πάνω από 15.000 Αιγυπτίους. Ο Μεχμέτ Χιουρέφ Πασάς, αρχηγός του τουρκικού στόλου επαναλαμβάνει νέο ναυτικό αποκλεισμό, αλλά ο Μιαούλης καταφέρνει έστω και πρόσκαιρα να ανεφοδιάσει το Μεσολόγγι με όπλα και τρόφιμα. Η δύναμη όμως των Τουρκοαιγιπτίων είναι τεράστια. Ο Ιμπραήμ αποκόπτει όλες τις οδούς επικοινωνίας και εφοδιασμού, καταλαμβάνει το Βασιλάδι και διάφορες άλλες νησίδες εντός της Λιμνοθάλασσα όπως και το Αιτωλικό. Ο Μιαούλης μάχεται αλλά δεν καταφέρνει να λύσει και αυτή τη φορά τον αποκλεισμό και η φρουρά εξαναγκάζεται να σιτίζεται πλέον με σκυλιά, γάτες και ποντίκια προκειμένου να αποφύγει τον θάνατο από την πείνα. Οι δυσβάστακτες πλέον συνθήκες διαβίωσης των πολιορκημένων καθώς και η νέα αποτυχία του Μιαούλη να προσεγγίσει το Μεσολόγγι προκαλεί απελπιστική κατάσταση μεταξύ των κατοίκων, οι οποίοι δεν βλέπουν πια άλλη λύση από την Έξοδο. Χάρις στον αγωνιστή και ιστορικό του 1821 Κασομούλη γνωρίζουμε την εσωτερική ιστορία της πολιορκίας ενώ ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός αποτύπωσε εξαιρετικά την ψυχική διάσταση του δράματος στην οποία βρέθηκαν οι πολιορκημένοι.  

Τη νύχτα της 10^ης Απριλίου 1826, Σάββατο του Λαζάρου, οι πολιορκημένοι οργανώνουν τις δυνάμεις τους σε τρία σώματα, υπό την αρχηγία του Νότη Μπότσαρη, Δημήτριο Μακρή και Κίτσο Τζαβέλα και στο μέσο του τριγώνου που θα σχημάτιζαν αυτές οι δυνάμεις, τοποθετούν τα γυναικόπαιδα. Ο Καραϊσκάκης προσπαθεί να επιτεθεί από τις πλαγιές του Ζυγού, ελπίζοντας να δημιουργήσει αντιπερισπασμό αλλά μάταια ο Ιμπραήμ είναι καλά πληροφορημένος. Στις δύο τα μεσάνυχτα ξεκινά η ηρωϊκή Έξοδο, με αρχηγό τον Αθανάσιο Ραζή- Κότσικα αλλά οι άνδρες του Ιμπραήμ και του Κιουταχή είχαν ήδη αποκλείσει τις ντάπιες (τους προμαχώνες) που είχαν οριστεί ως περάσματα των Μεσολογγιτών. Το σχέδιο της εξόδου είχε προδοθεί στον Ιμπραήμ και η σύγχυση που επικράτησε στο ελληνικό στρατόπεδο, μεγάλη. Ξεκινούν φονικές οδομαχίες σώμα με σώμα. Υπολογίζεται ότι εκείνη την ημέρα- Κυριακή των Βαϊων- πυρπολήθηκαν 2.000, άλλοι 3.000 σκοτώθηκαν από τους Τούρκους και άλλοι χίλιοι αιχμαλωτίσθηκαν. Εντούτοις η πρωτοπορία του σώματος της Εξόδου κατάφερε και διέσχισε τις τουρκικές τάξεις κι φτάνει αποδεκατισμένη στις πλαγιές του Ζυγού και από εκεί στην Άμφισσα.  Μεταξύ εκείνων που ξέφυγαν (1.300 μαχητές και περίπου εκατό γυναικόπαιδα) ήταν και οι Νότης Μπότσαρης, Δημήτριος Μακρής, Κίτσoς Τζαβέλας, Χρήστος Φωτομάρας κ.ά.

Η πτώση του Μεσολογγίου οδήγησε σε αλυσιδωτές εξελίξεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας. Αρχικά διαλύεται η τρίτη εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου του 1826 και παραιτείται η κυβέρνησης Κουντουριώτη ενώ πλέον το Ελληνικό Ζήτημα αναγκάζει τις μεγάλες δυνάμεις να συμφωνήσουν σε λύση.  

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
https://www.youtube.com/watch?v=Ny8L6Kf4WvA

Τραγουδούν: Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Ηλίας Κλωναρίδης, Βασιλική Λαβίνα.
Αφηγείται η ηθοποιός Νίκη Τριανταφυλλίδη.
Συμμετέχει το Χορωδιακό Εργαστήρι Νέων Καλλιτεχνών.

Στην πρόταση του Κιουταχή να του παραδώσουν το Μεσολλόγγι και τα όπλα τους, οι Πολιορκημένοι απάντησαν με τούτη την γραφή:

«Δεν ελπίζαμε ποτέ να σας απεράση μια τέτοια φαντασία οπού οκτώ χιλιάδες άρματα αιματωμένα να τα ζητήσετε να σας τα δώσωμε με τα χέρια μας, τα οποία άρματα συμφωνούν με την ζωήν.».

Σπυρίδων Ξύνδας (1812-1896)

Ο Κερκυραίος συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής Σπυρίδων Ξύνδας γεννήθηκε στη Κέρκυρα στις 8 Ιουνίου 1812 και πέθανε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1896. Ήταν ένας από τους δημιουργούς της Επτανησιακής Σχολής κλασικής μουσικής και είχε σημαντική συμβολή στη νεοελληνική κλασική μουσική και στη μουσική παιδεία του τόπου. Υπήρξε μαθητής και αργότερα συνεργάτης του Νικόλαου Μάντζαρου του συνθέτη του Εθνικού μας Ύμνου, ενώ σπούδασε και στη Νάπολη. Επιστρέφοντας στη Κέρκυρα, μαζί με τον Μάντζαρο ίδρυσε τη "Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας" στην οποια και δίδασκε θεωρητικά και εκκλησιαστική μουσική. Μαθητής του υπήρξε ο Σπύρος Σαμάρας. Συχνά ο Ξύνδας περιόδευε στην Ελλάδα παίζοντας κιθάρα και το 1886 εγκαθίσταται στην Αθήνα, οπού εκεί και θα πεθάνει τυφλός και σε άθλια οικονομική κατάσταση.

Ο Ξύνδας έγραψε πολλά έργα για κιθάρα, αλλά και τραγούδια, καντάδες, όπερες σε ιταλικά και ελληνικά λιμπρέτα κ.ά. και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωνητική μουσική. Το 1867, στο θέατρο San Giacomo της Κέρκυρας πρωτοπαίχτηκε η όπερά του "Ο υποψήφιος Βουλευτής", διανθισμένη με φολκλορικά στοιχεία αλλά και γεμάτη με έντονη κοινωνική κριτική, είναι το πρώτο μελόδραμα που γράφτηκε από Έλληνα συνθέτη σε ελληνικό λιμπρέτο, το κείμενο του οποίου είχε γράψει ο Ιωάννης Ρινόπουλος. Στην Αθήνα παίχτηκε το 1888 στο Θέατρο Μπούκουρα. Πολλά από τα έργα του Ξύνδα πιστεύεται ότι χάθηκαν στο βομβαρδισμό της Κέρκυρας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Γνωστές του συνθέσεις είναι τα Νάνι-Νάνι του Αρ. Βαλαωρίτη, Φιλί, Όνειρο, Αυγούλα, Των αδυνάτων είναι, Σε περιβόλι μπαίνω μια σχόλη κ.α.

Νάνι -νάνι
https://www.youtube.com/watch?v=Iw5TDlAhMGc
Ποίηση: Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Μελοποίηση: Σπυρίδων Ξύνδας
Εκτέλεση: Μαρίνα Βουλογιάννη (soprano)
 

Η αυγούλα
https://www.youtube.com/watch?v=_dd54LdMi00
Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Μελοποίηση: Σπυρίδων Ξύνδας
Χορωδία Ε.Ρ.Τ. Διεύθυνση: Αντώνης Κοντογεωργίου

Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας "Ένας σεσημασμένος της τέχνης"

by σολωμάντζαρος in Μαντόλας

"Τον Λευτέρη τον γνώρισα αρχές του 1996 στο Ρέθυμνο. Ήταν περισσότερο γνωστός ως «Μαντόλας» επειδή έπαιζε μαντόλα. Βέβαια, το όργανο που έπαιζε ήταν κάτι το – ακόμα και σήμερα– απροσδιόριστο. Το ρεπερτόριό του ήταν κυρίως παραδοσιακά Κρητικά τραγούδια, αλλά και αρκετά δικά του. Η «σκηνική του» παρουσία ήταν – και είναι – κάτι το απίστευτο. Τόσο απίστευτο που από τη μια θέλεις να τον δείρεις κι από την άλλη να μη το χάσεις αυτό που γίνεται, γιατί δεν θα το ξαναβρείς ποτέ και πουθενά.  Από πριν να τον γνωρίσω εγώ , αλλά ακόμα και μέχρι σήμερα, προσπαθεί να βγάλει δίσκο. Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι έχει αποτύχει έως τώρα, αλλά το ότι έχει αποτύχει με μυθιστορηματικό τρόπο.  Ο Λευτέρης Κλίνης Σηκουάνας ή Μαντόλας είναι ένας σεσημασμένος της τέχνης. Πρόκειται για ότι πιο αυθεντικό έχω γνωρίσει, χωρίς αυτό να σημαίνει πως συμφωνώ μαζί του σε όλα. Για την ακρίβεια διαφωνώ μαζί του σε τόσα πολλά πράγματα σε σημείο που να μην είμαι σίγουρος αν έχω δίκιο. Θα μπορούσα να γράψω ατελείωτα πράγματα για τον Λευτέρη. Αν δε έγραφα και τη βιογραφία του θα έλυνα και το οικονομικό μου (μας) πρόβλημα, διότι θα γινόταν αμέσως best seller. Αλλά ποιος  νοιάζεται για τέτοια όταν τα best είναι καλύτερα να τα ζεις παρά να τα πουλάς; Τελικά κατάφερε να τα κάνει δίσκο τα τραγούδια του , αλλά …  σκληρό δίσκο. Τα πρώτα χρόνια που έπιασα σχέσεις με το ίντερνετ είχε άγχος. Δεν ήθελε να αναρτήσω τίποτα δικό του. Στην πορεία άρχισε να χαλαρώνει. Τώρα νομίζω πως έχει αρχίσει να καταλαβαίνει τι εστί ηλεκτρονική εποχή. Αλλά έχει πολύ ηλεκτρονικό δρόμο μπροστά του. Εδώ και 3-4 μήνες έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ηλεκτρονικά όμως είναι πολύ αγράμματος ακόμα. Βλέπει αυτά που αναρτώ , αλλά ούτε ένα σχόλιο δεν μπορεί να κάνει. Έχω προσπαθήσει να του δείξω πως δουλεύει το εργαλείο αλλά… Δεν. Οι προσπάθειες συνεχίζονται έτσι ώστε κάποια στιγμή να διαχειριστεί ο ίδιος το καλλιτεχνικό υλικό που τον αφορά. Μέχρι τότε, δύο τραγούδια του και ένα ταινιάκι μικρού μήκους σε «σενάριο» δικό του."  

Ανέκδοτο "Ο Φραπές" 

https://www.youtube.com/watch?v=JSAIS5XPqWg

Στων ψαρών (Ψαραντώνης - Λευτέρης Κλίνης )

https://www.youtube.com/watch?v=yxCz2Ojvc1o
Επίγραμμα: Διονύσιος Σολωμός

Μουσική - Στίχοι: Λευτέρης Κλίνης (Σηκουάνας ή Μαντόλας)

  

"Το τραγούδι σ΄ αυτή την εκδοχή ηχογραφήθηκε το 2007. Έχει προηγηθεί ηχογράφηση με τον Λευτέρη μόνο του, η οποία είναι επίσης πολυ ενδιαφέρουσα. Θα θέλαμε επίσης να πούμε (εγώ και ο Λευτέρης δηλαδή) πως όσοι χρησιμοποιούν ή αναρτούν, το εν λόγω τραγούδι (αλλά και όλα τα άλλα), να αναφέρουν τις πηγές τους καθώς και τον συνθέτη και ερμηνευτή και στιχουργό. Επίσης να πω (διότι αρκετοί που το έχουν λαθροαναρτήσει δεν το έχουν καταλάβει) πως οι στίχοι του τραγουδιού είναι βαθύτατα πολιτικοί και δεν έχουν καμία σχεση με πατριωτικές εξάρσεις φαντασιόπληκτων "πατριωτών" που βλέπουν οράματα με γιαταγάνια, καριοφίλια και αναστημένους βασιλιάδες."

 zografosalex

Όταν μιλείς και δεν σ' ακούν ας τους να πα να..

https://www.youtube.com/watch?v=hHkz5ptVG1U

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Λευτέρης Κλίνης (Σηκουάνας)

"Το τραγούδι πήρε το 2ο βραβείο σε διαγωνισμό Κρητικού τραγουδιού το 2007.

Αργότερα ηχογραφήθηκε καΙ με τον Ψαραντώνη (το οποίο και έχουμε αναρτήσει)

Πριν το διαγωνισμό ηχογραφήθηκε με τους ... πρωταρχικούς στίχους "όταν μιλείς και δε σ΄ακούν ασ' τους να πα να ..." Αυτή την εκδοχή ακούμε εδώ

"Αν δεν είχαν αυτολογοκριθεί οι στίχοι, ίσως και να είχε πάρει το πρώτο βραβείο (ή και το τελευταίο) " zografosalex

Πολιτικοποιημένο ποίημα 

 https://www.youtube.com/watch?v=c7ixwg4c7pM

Διονύσιος Σολωμός (1798-1857) "Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι"

Μήγαρις ἔχω ἄλλο στὸ μυαλό μου,
πάρεξ ἐλευθερία καὶ γλῶσσα.

Ὁ Ζακυνθηνὸς ποιητής, σὲ ὅλο τὸ ἔργο του, ἐκήρυξε μὲ ἱερὴ ἐμμονὴ τὶς ἀθάνατες ἀξίες τῆς ζωῆς: Δικαιοσύνη, Ἐλευθερία, Ἀλήθεια, Πίστη, Ἀγάπη, Χρέος.

«... Ο Σολωμός, - γράφει ο Α.Καραντώνης - γύρεψε να συγχωνέψει σε μία τέλεια και καθαρή, απλή όσο και βαθιά μορφή μουσικού ποιητικού λόγου, όλες τις ιδιότητες και τις ενέργειες του ανθρώπου -από το πιο αυθόρμητο ψυχικό σκίρτημα ως τη φιλοσοφική ενόραση και την πνευματική σύλληψη της Θείας Δημιουργίας, συνταιριασμένες με μία ανώτερη αντίληψη του Χρέους». 

Το σπουδαιότερο πρόβλημα που απασχόλησε τη μεγαλοφυΐα του εθνικού μας ποιητή, ήταν το πρόβλημα της Ελευθερίας. Της ελευθερίας πρώτα της Εθνικής που είναι συνυφασμένη με την Ηθική ελευθερία του ατόμου, και της ελευθερίας ως Ιδέας, που περικλείει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Τις θέσεις αυτές τις αποτύπωσε ο Σολωμός στον «Υμνον εις την Ελευθερίαν», στους «Ελεύθερους πολιορκημένους», στον «Διάλογο» ποιητή και σοφολογιότατου αλλά ιδίως στους "Στοχασμούς"

Ο Σολωμός εκφράζοντας την πνευματική Ελλάδα στο ανώτερο φανέρωμά της, ανέδειξε τη ζωντανή γλώσσα του λαού σε έντεχνο ποιητικό λόγο, σε όργανο υψηλού στοχασμού και της συνείδησης που ανάγει την ελευθερία σε απόλυτη αξία και μέτρο του ηθικού βίου.

Μητέρα μεγαλόψυχη

https://www.youtube.com/watch?v=UHOvYnAhRVg
Ποίηση από τους "Ελεύθερους Πολιορκημένους": Διονύσιος Σολωμός
Μελοποίηση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Εκτέλεση: Μάριος Φραγκούλης

  

Άκρα του τάφου σιωπή
https://www.youtube.com/watch?v=F6XiXdNuTOw
Ποίηση από τους "Ελεύθερους Πολιορκημένους": Διονύσιος Σολωμός
Μελοποίηση: Γιάννης Μαρκόπουλος
Εκτέλεση: Ηλίας Κλωναρίδης- Νίκος Ξυλούρης

Μια ταινία-περιπλάνηση στο βίο και το έργο του εθνικού μας ποιητή.

 http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/dionysios_solwmos/

Νεκτάριος ἐλάχιστος® ἐποίει. ©2004. 

Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε
Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε

Το τέλος του Περικλή Γιαννόπουλου (1871-1910)

«Θα έχουμε κατά νου, τα λόγια του μεγάλου εθνομάρτυρος που αυτοκτόνησε στην Ελευσίνα το 1910 καλπάζοντας μέσα στα κύματα με ένα άσπρο άλογο και πυροβόλησε το κεφάλι του, ο Περικλής Γιαννόπουλος ο οποίος είπε την μεγάλη φράση στην έκκληση προς το πανελλήνιο κοινό «ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΙΝΕΤΕ ΣΕΙΣ ΟΙ ΦΡΑΓΓΟΙ, -ΤΑ ΧΘΕΣΙΝΑ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΑ- ΕΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΚΡΙΝΩΜΕ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΑΣ». Κωνσταντίνος Πλεύρης

Ὁ Περικλῆς Γιαννόπουλος υπῆρξε ἑλληνολάτρης διανοητής, λογοτέχνης, μεταφραστὴς και δοκιμιογράφος, αἰσθητικὸς καὶ φυσιολάτρης, ρομαντικὸς ὁραματιστής, μαχητικός καὶ διαπρήσιος κήρυκας τῆς ἀναγεννήσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέσῳ τῆς ἀναζητήσεως καὶ ἀναδείξεως τῆς γνήσιας ἑλληνικότητος, ὅπως αὐτὴ πηγάζει ἀπὸ τὴν Ἑλληνική Φύση καὶ ἐκφράζεται διαχρονικῶς στὴν λαϊκὴ παράδοση καὶ Ἱστορία. Δριμὺς κατήγορος τῆς ξενομανίας καὶ τοῦ συμπλέγματος μειονεξίας ἔναντι τῆς Δύσεως, τῆς δουλοπρέπειας καὶ τῆς διαφθορᾶς, ὅπου αὐτὲς ἐκδηλώνονται, ἀπὸ τὶς τέχνες ἔως τὴν πολιτική. Πατέρας καὶ κορυφαία μορφὴ τοῦ πνευματικοῦ κινήματος τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ στὸν 20ὸ αἰώνα, στὶς τέχνες, τὴν αισθητική, τὴν φιλοσοφία, τὴν πολιτική.

Χαρακτηρίστηκε πατέρας τοῦ πνευματικοῦ κινήματος τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, «προφήτης τοῦ Ἑλληνισμοῦ», «ὁ ἐξοχώτερος τῶν νέων Ἑλλήνων», «ὁ μεγαλείτερος, ὁ εὐγλωττότερος καὶ ὁ φωτεινότερος ἀπόστολος τοῦ κατὰ φύσιν ἑλληνικοῦ ζῆν», «ἅγιος τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας», «ἀηδόνι τῆς ἑλληνικῆς γῆς», «μάγος τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας», ἢ ἀκόμη, ἁπλὰ καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα, «ὁ Ἕλλην». Καὶ ἀκόμη, αἰσθητικὸς τῆς ἑλληνικότητος, σουρεαλιστὴς πρὶν τὸν σουρεαλισμό, οἰκολόγος πρὶν τὸ οἰκολογικὸ κίνημα, ἀρχαιολάτρης ἀλλὰ καὶ Ὀρθόδοξος καὶ Βυζαντινὸς μαζί, «ξανθός ἱππότης», μποέμ, χίππης καὶ δανδὴς μαζί, ρομαντικός, ἰδιόρρυθμος, δριμὺς κατήγορος τῆς κοινωνίας τῆς ἐποχῆς του.

Ἐνέπνευσε καὶ ἐπηρέασε, ἄμεσα καὶ ἔμμεσα, συχνὰ ἀποφασιστικά, διανοητές, ποιητὲς καὶ καλλιτέχνες, πολιτικούς.  Ποιητὲς καὶ καλλιτέχνες τὸν ὕμνησαν (Κωστῆς Παλαμᾶς («ὁ Ἀντίνοος ἔφηβος, ὁ πιὸ λαμπρὸς ποὺ ζοῦσε»), Ἄγγελος Σικελιανός («Κι ἔφερε ἡ φήμη ... μοναχὸ κριτὴ τὸν Ἥλιο»), Μιλτιάδης Μαλακάσης («σ᾿ εὐλάβεια μνήμης, ὦ Ἀπολλώνιε ζῆσε, Νέος μαζὶ κι Ἀρχαῖος»), Μυρτιώτισσα («Εὐγενικέ μας φίλε...»)) καὶ ἐμπνεύστηκαν ἀπὸ αὐτόν (Γιῶργος Σεφέρης, Ὀδυσσέας Ἐλύτης καὶ ὁλόκληρη ἡ Γενιὰ τοῦ ᾿30, Δημήτρης Πικιώνης, Ἄρης Κωνσταντινίδης, Γιάννης Τσαρούχης, Κώστας Φέρρης, Λίνος Καρζής, Κ. καὶ Γ. Κατσίμπαλης, Ἀγγελικὴ Χατζημιχάλη κ.ἄ.) Ὁ Ἴων Δραγούμης ἔγραψε γιὰ τὸν Γιαννόπουλο:

«Δὲν ξέρω ἂν λέει σωστὰ πράματα ἢ στραβὰ τὸ βιβλίο του, μὰ ὅταν τὸ διάβαζα ἦταν σὰν ἄνεμος νὰ φυσομανοῦσε μέσα μου τρομαχτικὰ καὶ νὰ συντάραζε τὸν ἑλληνισμό μου ὅλον καὶ νὰ μὲ λευθέρονε, κι ἀφοῦ τὸ διάβασα μοῦ φάνηκε σὰν τὸν βορριᾶ τὸν παγωμένο ποὺ μανιασμένος σαρόνει τοὺς βρώμιους ἀπὸ μικρόβια ἀέρηδες καὶ ἀπὸ κάθε βρώμα καὶ σκουπίδι καθαρίζει τὸν κόσμο. [...] σ᾿ αὐτοῦ τὸ ρυθμὸ τὴ ζωή μου τονίζω.» (Ἴων Δραγούμης)

Φειδίας Ν. Μπουρλᾶς
Ἀθῆναι, 2009-

http://pheidias.antibaro.gr/giannopoulos.html

Ο 'Υμνος εις την Ελευθερίαν

https://www.youtube.com/watch?v=nKI2bLxOQGE&spfreload=10
Ολόκληρος ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας σε ποίηση Διονύσιου Σολωμού και σύνθεση του Νικόλαου Μάντζαρου σε χορωδιακή μορφή

https://www.youtube.com/watch?v=ROdClHQCqw8&spfreload=10