Ανδρέας ο Πρωτόκλητος και Πρωτοψάλτης Κάλβος

ΚΑΡΜΠΟΝΑΡΙΑ & ΚΑΛΒΟΣ

"Τα θαυμάσια νερά: Ανδρέας Κάλβος" / Αθηνά Γεωργαντά 

  

Το λάβαρο των Καρμπονάρων

"Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Ανδρέας Κάλβος, κατόρθωσε να ανασυνθέσει στο έργο του τη μακραίωνη παράδοση της ελληνικής γλώσσας και γραμματείας με τις νεωτερικές προτάσεις του ευρωπαϊκού ρομαντισμού, με τις ποιητικές κατακτήσεις του Λόρδου Μπάιρον και με την ιδεολογική διδασκαλία των Καρμπονάρων. Βίωσε την εμπειρία της επαναστατικής αδελφότητας σε διάφορες χώρες της ηπείρου και από το συμβολικό τελετουργικό της άντλησε μεγαλειώδη έμπνευση. Διότι ο Κάλβος υπήρξε γέννημα της νέας κοινωνίας που δημιούργησε το 1789. Συνέθεσε άλλωστε και εξέδωσε το έργο του σε τρία από τα κυριότερα επαναστατικά κέντρα όλης της ηπείρου - Λονδίνο, Γενεύη, Παρίσι."  

"και με φως και με θάνατον ακαταπαύστως."

"Η κα. Γεωργαντά στο βιβλίο της "Τα θαυμάσια νερά: Ανδρέας Κάλβος", αναπτύσσει την ιδεολογία, τα σύμβολα και τις τελετουργίες του καρμποναρισμού, στηρίζοντας σε αυτά την ερμηνεία της καλβικής ποίησης. Εδώ, η σχέση παρουσιάζεται αμφίδρομη, αφού οι Ωδές μπορούν με τη σειρά τους να εκληφθούν ως αδιάψευστη μαρτυρία για τον καρμποναρισμό του δημιουργού τους. Η ταυτότητα του ποιητή Καρμπονάρου εκδηλώνεται με πάθος σε πολλούς στίχους ακόμη και της πρώτης Ωδής, εκείνης του 1819, όπου μέχρι και οι δύο λέξεις του τίτλου της, Ελπίς και Πατρίς, είναι λέξεις ιερές για τους Καρμπονάρους. Υψιστο ιδανικό για εκείνους είναι η φιλοπατρία, ως κληρονομιά της Γαλλικής Επανάστασης. Το 1790, Βωμοί της Πατρίδος στήνονται παντού στη Γαλλία. Το 1826, η τελευταία δεκάτη Ωδή των Λυρικών τιτλοφορείται Ο Βωμός της Πατρίδος. Η αφήγηση της Γεωργαντά διαθέτει παλμό και συμπαρασύρει τον αναγνώστη. Τεκμηριώνει τις απόψεις της, χωρίς να κρύβει ότι παραμένει βυρωνομανής κι ας βρίσκεται στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης, που γυρίζει πίσω στις βολταιρικές απόψεις περί φιλοπατρίας." Ο Αγέλαστος Καρμπονάρος, από την Μ. Θεοδοσοπούλου

   
Ακόμη και όλη η διάρθρωση της Φιλικής Εταιρείας στηρίχθηκε στα οργανωτικά πρότυπα των Καρμπονάρων και των Ελευθεροτεκτόνων. Κατεξοχήν καρμποναρκές οι ιδέες του Κάλβου. Ας εντρυφίσουμε στους ίδιους τους στίχους.

ΛΥΡΙΚΑ ᾨδὴ Τετάρτη. Εἰς Σάμον

Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται,
ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι· θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην
ἡ ἐλευθερία.
 

  https://www.youtube.com/watch?v=D8mzxfUq7gU

ΛΥΡΑ ᾨδὴ Τρίτη. Εἰς Θάνατον

λβ´. 

Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω

ἰσχυρᾶν δεξιὰν

καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω

πλεξίδα τῶν τυράννων

δολιοφρόνων. 160

λγ´.

Ἐγὼ τὰ σκῆπτρα στάζοντα

αἵματος καὶ δακρύων

καταπατῶ· καὶ καίω

τῆς δεισιδαιμονίας

τὸ βαρὺ βάκτρον. 165

λδ´.

Ἐπάνω εἰς τὸν βωμὸν

τῆς ἀληθείας, τὰ σφάγια

τώρα ἐγὼ ρίπτω· μ᾿ ἄφθονα

τὸν λίβανον σωρεύω,

μ᾿ ἄφθονα χέρια. 170

λε´.

Ὡς ἀπ᾿ ἕνα βουνὸν

ὁ ἀετὸς εἰς ἄλλο πετάει,

καἰγὼ τὰ δύσκολα

κρημνὰ τῆς ἀρετῆς

οὕτω ἐπιβαίνω. 175

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/andreas_kalbos_wdai.htm

Νεκτάριος ἐλάχιστος® ἐποίει. ©2004.

Το γράμμα ενός Ίκαρου πιλότου

Το γράμμα ενός Ίκαρου πιλότου - Γιώργος Θαλάσσης

"Είσαι το 1,2,3,4. Η σειρήνα ουρλιάζει. Σε 2 φωνάζουν. Τρέχεις ασταμάτητα. Αναβαίνεις τη σκάλα. Φοράς το κράνος. Η καρδιά σου αρχίζει να χτυπάει σαν τρελή. Κλείνεις τον ουρανό. Χαϊδεύεις την φωτογραφία που εχεις πάντα μαζί σου. Χαμογελάς. Φεύγεις. Νιώθεις την πίεση της ταχύτητας. Και ξαφνικά έισαι εκεί ψηλά. Εσύ και ο ουρανός. Εσύ και ο θεός. Εσύ και τα χρώματα. Αχ, αυτά τα χρώματα!!  Σε συνεπαίρνουν. Τα ερωτεύεσαι. Ψάχνεις τον ορίζοντα. Το χέρι σταθερό. Βοήθα Παναγιά μου. Να γυρίσω σπίτι. Να αγκαλιάσω τη γυναίκα μου. Να φιλήσω το παιδί μου. Να δώ τη μάνα μου. Τα μάτια παντού. Όμορφη θάλασσα κάτω. Πλανεύτρα. Αν είναι να φύγω ας φύγω όπως εκείνοι. Με θάνατο αντριωμένο περήφανο. Εσύ χαμογελάς Δεν σε φοβάμαι Xάρε..."

"Έρχεται ο μαύρος. Είναι μακριά σου. Αλλά βλέπω στο φτερό του την ημισέλινο. Υπολογίζεις. Γυρνάς. Δευτερόλεπτα σε πήρε στα ψαλίδια. Βοήθα Παναγιά μου. Σηκώνεσαι ψηλά, κατεβαίνεις και ξαφνικά το έχεις στο Lock. Ακούς τον ήχο, είναι KILL τον ειδοποιείς. Σε νιώθει κολλημένο πάνω του. φεύγει, εξαφανίζεται στο γλυκό ορίζοντα. Χαλαρώνεις κοιτάς τριγύρω. Εσύ και ο ουρανός." [1]

ΙΜΙΑ 1996  

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 1: Δημήτρης Σωτηρόπουλος Χ-Ο 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 2: Μακελειό 4 Στ. Χίου 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ 3: Αθέατος κόσμος Κ. Χαρδαβέλλα (Alter)

Ήλιος Θεός

http://www.youtube.com/watch?v=Dogp6FAfAFI

Στίχοι: Μίτσος Πάρης
Μουσική: Μιχάλης Νικολούδης

Πρώτη Εκτέλεση: Βασίλης Σκουλάς

ᾨδὴ Τετάρτη. Ανδεά Κάλβου Εἰς Σάμον

Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται,
ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι· θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην
ἡ ἐλευθερία. 5

 

Αὐτὴ (καὶ ὁ μῦθος κρύπτει νοῦν ἀληθείας) ἐπτέρωσε
τὸν Ἴκαρον· καὶ ἂν ἔπεσεν ὁ πτερωθεὶς κ᾿ ἐπνίγη
θαλασσωμένος· 10

Ἀφ᾿ ὑψηλὰ ὅμως ἔπεσε, καὶ ἀπέθανεν ἐλεύθερος.