Κώστας Αθυρίδης

Ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη σε μια οικογένεια με ιδιαίτερη αγάπη για τη μουσική. Γιος ενός εξαίρετου μουσικού, του Γρηγόρη Αθυρίδη, σε ηλικία έξι ετών αρχίζει μαθήματα κλασικού πιάνου με δάσκαλο τον αρχιμουσικό και μαέστρο της Κρατικής Ορχήστρας Βορείου Ελλάδος Γεώργιο Θυμή. Στα εφηβικά του χρόνια η ροκ μουσική τον κερδίζει και για μια εικοσαετία συμμετέχει σε μουσικά σχήματα της πόλης (Rodondo Rocks, Nylon Melody, Grasshoppers κ.ά.). Το 1974 γνωρίζει το μουσικό θέατρο συμμετέχοντας στα musicals Brigadoon, The Man of La Mancha, West Side Story. Το 1976-1980, παράλληλα με τις σπουδές του στα Εφαρμοσένα Οικονομικά στο Οικονομικό Τμήμα του North London University στην Αγγλία, παρακολουθεί σεμινάρια υποκριτικής και κινησιολογίας. Υπήρξε από τους ιδρυτές του Anatolia Alumni Drama Club (1983), της μεγαλύτερης, τότε, ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας της Θεσσαλονίκης. Έχει συμμετάσχει σε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα: Cabaret, Godspell, Το Σώσε, What the battler saw, Μαύρη Κωμωδία, Ταρτούφος κ.α. Από το 1989 έως το 1995 σκηνοθετεί τα musicals Tommy Rock Opera (1990), Cats (1992), Jesus Christ Superstar (1995), που φιλοξενήθηκαν στο Βασιλικό Θέατρο και το Θέατρο Κήπου και που υπήρξαν υπερπαραγωγές για τα τότε δεδομένα της πόλης. Από το 1998 δισκογραφεί και συνεργάζεται ως συνθέτης με την ερμηνεύτρια και στιχουργό Γεωργία Βεληβασάκη. Το 2012-2013 σκηνοθέτησε και παρουσίασε τη μουσική του σύνθεση «Alexander» στην πρώτη της εκδοχή, σε στίχους της Penny Turner. Το 2013 έγραψε τη μουσική για την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου Ένα καπέλο γεμάτο βροχή. Toν Οκτώβριο 2014, σε συνεργασία με ομάδα Ελλήνων και ξένων ιστορικών, φιλολόγων και κειμενογράφων, με επικεφαλής την Alexandra Charanis, παρουσιάζει ένα νέο έργο, το Alexander The Great. Rock Opera, σε παραγωγή του ΚΘΒΕ.

Άσπρη είναι (Για την αποκατάσταση του μαύρου)
https://www.youtube.com/watch?v=drwq7k9mjvc
Ποίηση: Κατερίνα Γώγου
Μελοποίηση: Κώστας Αθυρίδης
Απόδοση: Λόλεκ

Ηλίας Λιούγκος

Ο τραγουδιστής και συνθέτης Ηλίας Λιούγκος γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1956 στο xωριό Λάλιζα των Ιωαννίνων. Η πρώτη του γνωριμία με τη μουσική ήταν τα ηπειρώτικα τραγούδια στα πανηγύρια της περιοχής και ο ήχος της φλογέρας που συχνά έπαιζε ο πατέρα του τα βράδια στο τζάκι. Τελειώνει το δημοτικό σχολείο του χωριού του και από εκί συνεχίζει το σχολείο στην πόλη των Ιωαννίνων. Το 1976 έρχεται πρώτη φορά στην Αθήνα και λίγο καιρό αργότερα γνωρίζει τον Μάνο Χατζιδάκι. Έκτοτε διατήρησε την επαφή του επί 20 χρόνια ως φίλος, μαθητής και σχεδόν αποκλειστικά συνεργάτης, σε πολλούς δίσκους και σε όλες τις συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδος, και διδάχτηκε κοντά του την ερμηνεία και τη σύνθεση στο τραγούδι. Ο Μάνος Χατζιδάκις από νωρίς διέκρινε στον Ηλία Λιούγκο τις συνθετικές του ικανότητες και διεύθυνε τους πρώτους του δίσκους την «Νυχτερινή Δοκιμασία» με την Φλέρυ Νταντωνάκη και «Της Ιστορίας το ποδήλατο» σε ενορχήστρωση Νίκου Κυπουργού και σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα. Συμμετείχε και σε διάφορες άλλες δισκογραφικές δουλειές όπως και σε διάφορες συναυλίες και εκδηλώσεις. Τέλος είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά.

Θα τραγουδήσω απόψε για μένα
https://www.youtube.com/watch?v=e-ouzklXLvo
Στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα
Μουσική-Εκτέλεση: Ηλίας Λιούγκος

Δέντρο ήμουνα
https://www.youtube.com/watch?v=5AyGlAsFVi4
Μελοποιημένο ποίημα της Κατερίνας Γώγου -- μελοποίηση, ερμηνεία: Ηλίας Λιούγκος -- «Πάνω κάτω η Πατησίων» (βιβλίο με cd), Εκδόσεις Οδός Πανός, 2012.

Μυρτώ Αλικάκη

Η ηθοποιός Μυρτώ Αλικάκη γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1972 στο Παρίσι. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Καρόλου Κούν ενώ έχει φοιτήσει και στην σχολή Γαλλικής Φιλολογίας Θεσσαλονίκης. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στις ταινίες «Καβάφης» του Γ. Σμαραγδή, «Ο αδελφός μου κι εγώ» του Α. Κόκκινου, «Black out» του Μ. Καραμαγγιώλη (το βραβείο ερμηνείας Α’ Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), «Μαύρο γάλα» του Ν. Τριανταφυλλίδη και «Κάτω απ’ τα’ άστρα» του Χ. Γεωργίου. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε  σε πολλές σειρές όπως: «Αναστασία», «Απών», «Η ζωή μας μια βόλτα», «Η αίθουσα του θρόνου», «Singles», «10^η εντολή», «Αν μ’ αγαπάς», «Ταμάμ», «Τατουάζ» κ.ά.. Στο θέατρο έχει παίξει στις παραστάσεις «Επαγγελματίας Πυγμάχος», «Δον Ζουάν», «Καληνύχτα», «Έγκλημα και τιμωρία», «Τουρκαρέ», «Θηλιά», «Harvest» κ.ά. Η Αλικάκη υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Πέτρο Λαγούτη και έχουν αποκτήσει μαζί δύο γιούς.


"Αν καμιά φορά | Μανάδες μαινάδες"
https://www.youtube.com/watch?v=bygwYoPP92s
Νάνα Μπινοπούλου & Μυρτώ Αλικάκη "Αν καμιά φορά | Μανάδες μαινάδες", Μουσικοθεατρική παράσταση Αφιέρωμα, Κατερίνα Γώγου "Στο μυαλό είναι ο στόχος", Ρυθμός Stage 18/11/13

Στίχοι: Κατερίνα Γώγου Μουσική: Τάσος Ρωσόπουλος Πρώτη εκτέλεση: Σαβίνα Γιαννάτου

Θέλω να κουβεντιάσω

https://www.youtube.com/watch?v=I-IBpNt3sSg

Νάνα Μπινοπούλου & Μυρτώ Αλικάκη - Θέλω να κουβεντιάσω {Παραγγελιά | Κοεμτζής}, Μουσικοθεατρική παράσταση Αφιέρωμα, Κατερίνα Γώγου "Στο μυαλό είναι ο στόχος", Ρυθμός Stage 3/10/13
Ποίηση: Κατερίνα Γώγου
Μουσική: Κυριάκος Σφέτσας

Εύα Λουκάτου

Η συνθέτις, στιχουργός και τραγουδίστρια Εύα Λουκάτου γεννήθηκε στη Γερμανία, κατάγεται από το Αργοστόλι και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Βακαλό Art & Design College στην Αθήνα Φωτογραφία και Computer graphics. Πήρε μαθήματα κλασικής κιθάρας στο Ωδείο Αθηνών και ξεκίνησε επαγγελματικά την πορεία της συνθέτοντας τη μουσική για την ταινία «Υποβρύχιος έρωτας» του Γιάννη Σολδάτου, η οποία διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2005. Συνεργάστηκε με πολλές θεατρικές ομάδες, άλλοτε συνθέτοντας τη μουσική και άλλοτε κάνοντας τη μουσική επιμέλεια. Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 2008 συμμετέχοντας με το τραγούδι «Όλα δικά σου» σε μουσική και στίχους δικούς της, στον προσωπικό δίσκο «ΣΕΛΕΝΑ» του Μιχάλη Κακέπη. Την άνοιξη του 2009 εκδίδει την πρώτη της προσωπική δισκογραφική δουλειά με τίτλο «ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ» σε μουσική και στίχους της ίδιας και σε τρία τραγούδια συνεργάζεται με τους στιχουργούς Οδυσσέα Ιωάννου, Κώστα Φασουλά και Γιώργο Κορδέλλα. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στον προσωπικό δίσκο της Σαλίνα «SALINA» με το τραγούδι «Όνειρα» όπου υπογράφει τους στίχους σε μουσική του Θοδωρή Ζωγράφου. Το χειμώνα του 2010 δημιουργεί την ομάδα μουσικών «Ομάδα Φ» και ξεκινάει ζωντανές εμφανίσεις στην Αθήνα. Μελοποιεί, ενορχηστρώνει και ερμηνεύει το ποίημα «Θέλω να κουβεντιάσω» της Κατερίνας Γώγου, συμμετέχοντας έτσι στο βιβλίο/CD με τίτλο «ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ Η ΠΑΤΗΣΙΩΝ» αφιέρωμα στην ποιήτρια Κατερίνα Γώγου, που κυκλοφόρησε το Φθινόπωρο του 2012. Τον Απρίλιο του 2013 κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο “Όνειρα σφραγίζω” σε μουσική, στίχους και ενορχήστρωση της ίδιας. Συμμετέχουν στιχουργικά οι Πόλυς Κυριάκου ("Τζένη, το τραγούδι της πόρνης") και η Στέλλα Πάνου ("Σε θυμάμαι") και ερμηνευτικά οι: Κώστας Χαριτάτος, Σαλίνα Γαβαλά, Αδριανός Νόνης, Reinaldo Hernandez και η παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου. Λίγο πριν κλείσει το 2014, κυκλοφορεί τον τρίτο της προσωπικό δίσκο, Μ’Ένα Σακίδιο Για Συνοδηγό, σε μουσική, στίχους και ενορχήστρωση της ίδιας. Συμμετέχουν η Λατίνα Martha Moreleon στο τραγούδι “Un beso” και ο Κουβανός Yoel Soto όπου εμηνεύει μαζί με την Εύα το τραγούδι “Είμαι γυναίκα” και της χαρίζει το τραγούδι “En el portal” σε μουσική και στίχους δικούς του. Στο ίδιο album συνεργάζεται με τον στιχουργό Σταύρο Σταύρου και δημιουργούν μαζί το τραγούδι “Αυτή που έγινα”.

Να πετάξω θέλω

https://www.youtube.com/watch?v=RNw05Eot9eU

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Εύα Λουκάτου

Falling in love / Τώρα γελάω

https://www.youtube.com/watch?v=K6jZ5_y4Q44

Στίχοι-Μουσική-Ενορχήστρωση: Εύα Λουκάτου Εκτέλεση: Σαλίνα Γαβαλά, Εύα Λουκάτου

Η ιστορία του Νίκου Κοεμτζή (1938-2011)

17 Ιανουαρίου 1938 - 23 Σεπτεμβρίου 2011

Η αφήγηση του τραγουδιστή Κώστα Καρουσάκη, ο οποίος υπήρξε μάρτυρας του πρώτου και μεγαλύτερου φονικού που έγινε ποτέ στα μπουζούκια. 

"Είμαι στην πίστα και τραγουδάω. Βλέπω τρεις ανθρώπους να έρχονται και με δυσκολία να βρίσκουν ένα τραπέζι μπροστά για να στριμωχτούν. Σάββατο, πήχτρα το μαγαζί! Τότε δεν είχαμε καμαρίνια και ανεβαίναμε στην πίστα από το πλάι. Πάω να περάσω, με πιάνει ο Νίκος ο Κοεμτζής, που δεν ήθελε αυτός να χορέψει, αλλά ο αδερφός του: 
"-Όταν ξανανέβεις, θέλω μια παραγγελιά".
"-Δηλαδή;''
 "-Θέλω να μου πεις τις Βεργούλες''. Δύσκολο, γιατί εγώ έλεγα πιο πολύ σημερινά τραγούδια. Λέω
"-Δε μπορώ να στο πω, χορεύει τόσος κόσμος''. Πρώτο όνομα κι εκεί εγώ τότε, ''Νεράιδα της Αθήνας'' λεγόταν το μαγαζί. Αρχίζει και μ' αγριεύει. Μου κάνει νόημα ''Άμα κατέβεις θα τα πούμε''! Λέω ''Ρε μπελά που βρήκαμε ξαφνικά''. Βάζω τον Πάνο Αθανασιάδη, το δεύτερο όνομα, που έλεγε πιο παλιά τραγούδια: "-Κοίτα να πεις τις Βεργούλες μη μας κάνει καμιά φασαρία αυτός. Ξέρω γω τι γίνεται;"' Ανεβαίνει στην πίστα ο Αθανασιάδης, φωνάζει ο Κοεμτζής: "-Θα πεις εσύ την παραγγελιά''! ''Μα, χορεύει τόσος κόσμος'' του λέει αυτός ''-πως να τους κατεβάσω που το θες και παραγγελιά;'' Αρχίζει να λέει τις Βεργούλες, ανεβαίνει ο αδερφός του Κοεμτζή να χορέψει, αλλά συγχρόνως ανέβηκαν κι άλλοι. ''Παραγγελιά πες τους'' φωνάζει ο Δημοσθένης που πήρε το μικρόφωνο απ' τον τραγουδιστή, ''-Κατεβείτε όλοι κάτω ρε!'' ''-Πες το εσύ'' του κάνει αυτός. ''Παραγγελιά ρε'' ξαναφωνάζει τότε ο Κοεμτζής κι ορμάει στην πίστα, αλλά μεσ' στη βαβούρα ποιος να τον άκουγε; Τρία άτομα ήταν ανάμεσα σ' αυτούς που χόρευαν, ο ένας είχε φανοποιείο κι οι άλλοι δύο ήταν αστυνομικοί με πολιτικά. Εγώ εκείνη την ώρα δεν πήρα χαμπάρι. Ήμουν κάτω και κατευθύνθηκα στην έξοδο, όπου ο φίλος μου ο συχωρεμένος ο Γιαλούρης μου λέει ''-Τι γίνεται, ρε, μέσα;'' Μετά μου είπε ο Αθανασιάδης ότι φώναζε ο Κοεμτζής: ''Πού'ναι ο Καρουσάκης; Θέλω να τον σφάξω!'' Και όπως έβγαινε έξω με το μαχαίρι στο χέρι, όποιον έβλεπε μπροστά του τον κάρφωνε. Τρεις σκότωσε και άλλους εφτά τραυμάτισε βαριά! Καθώς τον βλέπει λοιπόν ο Γιαλούρης να έρχεται κατά πάνω μου, μου δίνει μια και με πετάει στον τοίχο, για να βγω απ' το πεδίο όρασης του! ''-Τι σπρώχνεις, ρε;'' κάνω εγώ. Μου λέει: ''-Δεν τον είδες με το μαχαίρι; Σ' έψαχνε''. Μ' έψαχνε για να με σφάξει!."

Ήταν Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 1973 και ο Νίκος Κοεμτζής (ή Κογιουμτζής), ένας μικροκακοποιός πήγε με την παρέα του στο νυχτερινό κέντρο "Νεράιδα της Αθήνας" στα Σεπόλια, όπου τραγουδούσε ο Κώστας Καρουσάκης, για να διασκεδάσουν. Ο Νίκος Κοεμτζής που είχε πιεί πολύ κάνει παραγγελιά το τραγούδι για τον μικρό αδελφό του, το Δημοσθένης. Όταν άρχισε το τραγούδι σηκώθηκαν και δύο άλλα άτομα να χορέψουν επιδεικτικά μπροστά στο Δημοσθένη. Ο Νίκος φωνάζει "ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ" και σηκώνεται και σκότωσε με σουγιά τρεις ανθρώπους (τους δύο αστυνομικούς, Πεγιά και Χριστοδουλάκη, και άλλο ένα από την παρέα τους, τον Γιάννης Κούρτης που στο επάγγελμα ήταν φανοποιός) ενώ τραυματίζονται και άλλοι επτά. Τα αδέλφια Κοεμτζή διαφεύγουν με το μαχαίρι αλλά η Αστυνομία τους συνέλαβε μετά από 36 ώρες. Είχαν καταφύγει στο σπίτι ενός φίλου, την επόμενη μέρα εκείνος κάλεσε την αστυνομία και μετά από συμπλοκή τους συνέβαλαν. Στην ανάκριση ο Νίκος υποστήριξε πως θόλωσε το μυαλό του γιατί νόμιζε ότι θα σκότωναν τον αδελφό του. Καταδικάστηκε τρεις φορές σε θάνατο και οκτώ φορές σε ισόβια, για ανθρωποκτονίες από πρόθεση. Σε τρία χρόνια φυλάκισης καταδικάστηκε ο Δημοσθένης. Το 1977 η ποινή του Νίκου Κοεμτζή μετατρέπεται σε ισόβια αφού καταργήθηκε δια νόμου η θανατική ποινή. 

Το 1978, ο Διονύσης Σαββόπουλος θα κάνει την ιστορία του Κοεμτζή τραγούδι στο δίσκο «Ρεζέρβα». Το 1980 ο σκηνοθέτης Παύλος Τάσιος που πήρε άδεια από τον Κοεμτζή να κάνει την ζωή του ταινία. Η ταινία λεγόταν "Παραγγελιά" με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Αντώνη Αντωνίου στο ρόλο του Νίκου Κοεμτζή και τον Αντώνη Καφετζόπουλου στο ρόλο του Δημοσθένη. Στην ταινία, η Κατερίνα Γώγου (πρώην σύζυγός του Παύλου Τάσιου) και ποιήτρια απαγγέλλει στίχους από τα ποιήματά της. 

Ο Νίκος Κοεμτζής αποφυλακίστηκε από τις φυλακές Πατρών στις 29 Μαρτίου του 1996 μετά από 23 χρόνια συνεχούς φυλάκισης. Μετά την αποφυλάκισή του πουλούσε την αυτοβιογραφία του έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων και τις Κυριακές στο Μοναστηράκι υπογράφοντας αφιερώσεις στην πρώτη σελίδα. Το βιβλίο ξεκινά με τα πρώτα χρόνια της ζωής του στο Αιγίνιο Πιερίας και την κακοποίηση που υπέστη ο πατέρας του επειδή ήταν κομμουνιστής, όπως και ο ανάπηρος βετεράνος παππούς του, από τους χωροφύλακες, προτού μιλήσει για τις δικές του περιπέτειες και τα σκληρά χρόνια της φυλακής, το ξύλο, τα βασανιστήρια, ο ψυχολογικός πόλεμος. Έγραψε επίσης ποιήματα από τα οποία φαίνεται, όπως και ο ίδιος είχε δηλώσει, ότι μετάνιωσε για την πράξη του αλλά και ζωγραφιές. Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011 στο Μοναστηράκι, σε ηλικία 73 ετών. Ο θάνατός του προήλθε από έμφραγμα, που έπαθε την ώρα που πουλούσε βιβλία στο τραπεζάκι του.

"Κάντε ρε αδέλφια υπομονή, ωσπου να αλλάξει η πλάκα

να έρθει τούμα ο καιρός, να φάνε οι αδικητές μας φάππα" Νίκος Κοεμτζής 

https://www.youtube.com/watch?v=GdIWo-s32Ak

Μακρύ Ζεϊμπέκικο για το Νίκο

http://www.youtube.com/watch?v=jLnRwmc_fLI

Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

  

Μηχανή του Χρόνου: ΝΙΚΟΣ ΚΟΕΜΤΖΗΣ

https://www.youtube.com/watch?v=tDCZm1JVR4Y

Κατερίνα Γώγου, Αναρχία και Marylin Monroe

"Αμέσως, με την εμφάνιση της πρώτης της ποιητικής συλλογής, ξεκίνησε, όπως γράφτηκε, η "μεταφορά" της «από τα πλατό της Φίνος στο πλατό των Εξαρχείων, χώροι απατημένης φαντασίας και οι δύο». Εξ αρχής άσκησαν γοητεία πάνω της «ο κόσμος του εξαναγκασμένου περιθωρίου» και «ο χώρος της μαχόμενης αναρχίας τροτσκιστικών καταβολών», αλλά, εν συνεχεία, καταβυθίστηκε «στην περιοχή των ευφορικών ουσιών» και «στην πολιτικοποιημένη, όπως όπως, ψυχεδέλεια».  Μπορεί η Κατερίνα Γώγου να «υπονόμευσε τον ποιητικό της βίο από τις δυστροπίες και τις ατοπίες της πολιτείας της» κατάφερε όμως να μας παραδώσει ακέραια τα ποιήματά της. Η ατίθαση και σπαρακτική ποιητική φωνή της Γώγου έγινε, τόσο η φωνή της δικής της μεταπολεμικής γενιάς, όσο και της μεταπολιτευτικής γενιάς, αλλά και των ακόμη νεώτερων. Μέσα από τα ποιήματά της, αυτή η ασυμβίβαστη και, συνάμα, ευαίσθητη ποιήτρια έκανε τον πόνο της στίχους και αποτύπωσε μέσα από τις ποιητικές της κραυγές όλη την αθλιότητα που υπήρχε γύρω της. Η Γώγου, μια γνήσια "δακρυσμένη ψυχή", κατά την τσεχοφική ορολογία, "συνομίλησε", κυρίως, με τους νέους. Όπως ειπώθηκε, «έκανε ποίηση σε μια εποχή που άλλοι "ποιητές" έκαναν δημόσιες σχέσεις», γι' αυτό και ήταν έξω από τα εκδοτικά και κάθε λογής κυκλώματα και κλίκες. Παρόλα αυτά όμως, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του εκδότη της Θανάση Καστανιώτη, τα ποιητικά της βιβλία πούλαγαν από 40.000 αντίτυπα(!), αριθμό που μέχρι τότε είχαν πιάσει μόνο ο Ελύτης ή ο Ρίτσος τη μεταπολίτευση!" ( ΤΑΣΟΣ Π. ΚΑΡΑΝΤΗΣ)

  http://tkarantis.pblogs.gr/katerina-gwgoy.html

"Μοιάζει τέσσερις παρά είκοσι, συννεφόκαμα και νύχτα, λέγεται πώς αν σήμερα 1η Ιουνίου ο Βασιλεύς Παύλος εγέννησε Βασιλέα Κωνσταντίνο εκ της Φρειδερίκης, εμένα μου είπε η μητέρα μου πως οι κανονιές πέσανε για μένα, όσο για την Μονρόε εκτός από την ίδια ημερομηνία γέννησης είναι στη μέση και οι ασφυκτικά πυκνές πλερέζες του θανάτου της, οινόπνευμα με χάπια ή περίστροφο με σιγαστήρα, ο ήχος της υπερβολικής δόσης στέρησης από μοναξιά μου είναι οικείος. Μυστήρια μέρα που είναι η Παρασκευή, να μην μπορώ ποτέ να φτιάξω ένα γελαστό βιβλίο. Φρίκη! Ούτε παιδική φωτογραφία δεν έχω γελαστή. Όσους άντρες ερωτεύτηκα επειδή γελάγανε αν δεν ήταν ηλίθιοι ή υστερικοί, ήταν πιό λυπητεροί από τους λυπητερούς." ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

Υπερασπίζομαι την Αναρχία    

  http://www.youtube.com/watch?v=ZHd3BDSJrC4 by Cloud Theta 

Εντροπία - 25 Μαϊου

http://www.youtube.com/watch?v=zeL39hntE74 

Anti-authoritarian song from Greece, based on a poem of 1978 by Katerina Gogou and remixed by DIY band "Entropia".

Στις 3 Οκτώβρη του 1993, σε ηλικία 53 χρονών η Κατερίνα Γώγου έκλεισε ποιητικά τον βίο της. Επέλεξε να έχει μια ροκ εν ρολ αυτοκτονία. Πέθανε παίρνοντας χάπια μαζί με αλκοόλ, όπως η Μονρόε στο Los Angeles.    

Α, ρε σύντροφε

http://www.youtube.com/watch?v=Euu3lewbz7c
Μελοποίηση: Νίκος Καλλίτσης
Ενορχήστρωση: Δημήτρης Οικονομάκης Παναγιώτης Μάργαρης
Ερμηνεία: Μάρθα Φριντζήλα
«Πάνω κάτω η Πατησίων» (βιβλίο με cd), Εκδόσεις Οδός Πανός, 2012.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ "Αφιέρωμα στους Άγιους των Εξαρχείων"

(Το κυρίως υλικό που έχει χρησιμοποιηθεί είναι από 2 ντοκιμαντέρ με θέμα την Κατερίνα. Από τους "Πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη και από ένα παλιό αφιέρωμα της Σεμίνα Διγενή στον ΑΝΤ1)     

Η ιστορία του Hip-Hop στην Ελλάδα

Το Hip – Hop ξεκίνησε ως περιθωριακή αφρο-αμερικανική κουλτούρα που ξεπήδησε από τα γκέτο των μεγαλουπόλεων της Αμερικής τη δεκαετία του 1970. Το χιπ χοπ εκτός από μουσική ανέπτυξε τύπο χορού, το break dance, τύπο εικαστικής δημιουργίας, το graffiti, τρόπο ρυθμικής ομοιοκατάληκτης ομιλίας, το rap. Ωστόσο φαίνεται πως η λέξη αποτελεί επίσης ακροστιχίδα της φράσης Rhythmic American Poetry. Φαίνεται πως οι ρίζες της Hip – Hop μουσικής βρίσκονται στους Γκριο της Δυτικής Αφρικής, ενώ διαθέτει επίσης αμερικανικές μπλουζ και τζαζ επιρροές. Το Hip – Hop ταξίδεψε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970, στην Ευρώπη και λίγο αργότερα στην Ελλάδα, μέσω του κινηματογράφου και του MTV. 

Το χιπ χοπ στηρίζεται σε τέσσερα βασικά συστατικά: 

• DJ (Disk Jokey)
• MC (Master of Ceremony) που θα μπορούσαμε να τον αποκαλέσουμε και ραψωδό
• Graffiti 
• Breakdance που αποτελεί την χορευτική του έκφραση

Οι στίχοι στο Χιπ Χοπ είναι μια εξαιρετικά σημαντική υπόθεση. Τα κείμενα των τραγουδιών είναι μακροσκελή. Ιδιαίτερα στο ελληνικό χιπ χοπ πολύ συχνά η θεματολογία κινείται γύρω από κοινωνικά και πολιτικά θέματα με μια εμφανή διάθεση για αμφισβήτηση και επανάσταση. Αυτό ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι το ελληνικό χιπ χοπ ιδιαίτερα την δεκαετία του 1990 δεν έγινε τόσο εμπορικό ώστε να οφείλει να υιοθετήσει και μια πιο εμπορική θεματολογία. Τα τελευταία χρόνια γίνεται από τα συγκροτήματα μια στροφή που περιλαμβάνει συνεργασίες με λαϊκούς καλλιτέχνες της πίστας και θεματολογία που σχετίζεται με την ερωτική απιστία, το χρήμα κ.ά.

Οι Active Member υιοθέτησαν τον όρο Low Bap σαν μια ελληνική εκοδοχή της hip-hop.

Μερικά από τα πιο γνωστά ελληνικά συγκροτήματα:

FF.C., Active Member, Goin' Through, Terror ex Crew, Ημισκούμπρια, Νέβμα, Ζωντανοί Nεκροί, Razastarr, Άλφα Γάμα, Αρτέμης Ευθύμης, Αποκάλυψις, Στίχοιμα, Λόγος Απειλή, Mικρός Κλέφτης, Ραψωδός Φιλόλογος. Τα περισσότερα από αυτά, συγκροτήθηκαν στην δεκαετία του ΄80-΄90 και τα περισσότερα συνεχίζουν τη δράση τους μέχρι σήμερα. Νεώτερα γκρουπ που την δουλειά τους επιμελήθηκαν οι Active Member είναι οι Βαβυλώνα, Antiterra, Παράξενοι Ταξιδιώτες κ.ά. Αξιόλογοι νέοι ράππερ Εισβολέας, Μηδενιστής, Tus, Βέβηλος, Πυροβάτης, Σάτυρος, Κύρος, Θηρίο, Μέθυσος, Παράφρων, Πρίγκιπας, Φαντασμά, Φύλακας κ.α

Πηγή: musicportal.gr

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά 

http://www.youtube.com/watch?v=6x57a4Y3peQ

Από το βιβλίο "Πάνω κάτω η Πατησίων" της μεγάλης Αναρχικού και Ποιήτριας Κατερίνας Γώγου. Μελοποίηση: Νίκος Μαϊντάς

Εκτέλεση: Magic de Spell - Σωκράτης Μάλαμας
Άλμπουμ: "Τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών" 1998

Σεμίνα Διγενή αφιέρωμα στην Κ.Γώγου 1993. ΑΝΤ1

"Σιδηρόπουλος,  Άσιμος, Γώγου (κατά την γνώμη μου). Τρεις από τους πιο αυθεντικούς, ιδιαίτερα χαρισματικούς και φευγάτους underground ροκ ήρωες της συγχρονης ελληνικής underground σκηνης. Κατά πολλούς αποτελούν την ελληνική version μιας αμερικανικής τριπλέτας προσωπικοτήτων που έφυγαν και αυτοί πρόωρα και έγραψαν την δική τους ιστορία στην παγκόσμια μουσική σκηνή. Μιλάω για τους Club 27, J.Hendrix-J.Joplin-J.Morrison....Το πραγματικά φοβερό είναι πως πολλά κειμενα-στιχοι-ποιηματα από αυτά που μας αφησαν ως κληρονομια και οι 3 τους και αναφέρονται μέσα στο βίντεο, είναι τοσο επίκαιρα και κυριολεκτικα προφητικά, που πραγματικα σε κάνει να συνειδητοποιεις ποσο μπροστα απο την εποχή τους ήταν και γιατι δεν θέλησαν ή δεν μπορεσαν ποτε να προσαρμοστουν για να αντεξουν την σκληροτητα της εποχής και της γενιάς τους. lockeras1000