Αιμίλιος Σαββίδης, Σαβαίμ

Ο δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, κριτικός, λογογράφος και στιχουργός, Αιμίλιος Σαββίδης, γνωστός με τα λογοτεχνικά ονόματα «Σαβαίμ», «N. Δέλτας» και «Bοσπορινός», υπήρξε άνθρωπος με τεράστια επιρροή στον μουσικό χώρο κατά την προπολεμική εποχή καθώς ήταν ένας από τους πιο γνωστούς στιχουργούς του νεοελληνικού τραγουδιού αλλά και ο εισηγητής της ανάγκης για την επιβολή λογοκρισίας από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου. 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και μετά την σχολική του εκπαίδευση, η οικογένεια του τον έστειλε στη Βιέννη για να σπουδάσει οδοντίατρος, αυτός όμως σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, ενώ έζησε και εργάστηκε για μεγάλα χρονικά διαστήματα και στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα συνεργάστηκε με ορισμένα από τα πολύ μεγάλα ονόματα του ελληνικού Ελαφρού τραγουδιού, όπως ο Νίκος Γούναρης, η Σοφία Βέμπο, ο Φώτης Πολυμέρης. Ο Σαββίδης αν και ήταν φανατικά εναντίον της χρήσεως του μπουζουκιού, μεταπολεμικά προσπάθησε να συμπλεύσει με την ανερχόμενη μουσική τάξη συνεργαζόμενος. 

Κατά την διάρκεια της Κυβέρνης Μεταξά, ο Αιμίλιος Σαββίδης μαζί με τον Χρήστο Ζαλοκώστα και τον μουσικολόγο Ιωάννη Ψαρούδα, πατέρα της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, μετέπειτα βουλευτού, υπουργού και προέδρου της Βουλής, ήταν μέλος της ομάδος λογοκρισίας, που λειτούργησε τότε. Ο Σαββίδης, υπήρξε φανατικός πολέμιος του ρεμπέτικου, διώκτης των χασικλήδικων και υποστηρικτής του Καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Συνεργάστηκε με συνθέτες όπως τον Μιχάλη Σουγιούλ, τον Κώστα Γιαννίδη και άλλους, αφήνοντας ορισμένα πολύ όμορφα τραγούδια του είδους. Υπήρξε παραγωγικός δημοσιογράφος με συνεχή παρουσία σε περιοδικά και εφημερίδες, όπου δημοσίευσε κείμενα διαφόρων μορφών, στίχους, ποικίλη ύλη, διηγήματα, ευθυμογραφήματα. Διακρίνονταν για την ανιδιοτέλεια του, την ευγένεια, το ήθος και την καλλιέργεια της ψυχής του. Έγραφε στίχους, τους οποίους έδινε για μελοποίηση έναντι ελαχίστου τιμήματος, ενώ τα περισσότερα τραγούδια που υμνούν την Αθήνα είναι προϊόντα της πνευματικής του εργασίας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήρθε αντιμέτωπος με το φάσμα της πείνας, καθώς δεν ήταν μέλος σε επαγγελματικές ενώσεις, συλλόγους ή συνδικαλιστικά σωματεία και παράλληλα στερείτο συντάξεως. 

Λίγο καιρό πριν το θάνατο του αισθάνθηκε αδυναμία στο βάδισμα και θεώρησε ότι έπασχε από φυματίωση. Με την βοήθεια φίλων του εξασφάλισε χαρτί απορίας από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Αθηναίων προκειμένου να νοσηλευθεί στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε έδειξαν ότι δεν έπασχε από φυματίωση όπως ο ίδιος πίστευε, αλλά από καρκίνο των οστών, ασθένεια που του απέκρυψαν οι θεράποντες γιατροί και η σύζυγος του. 

Πέθανε στις 9 Μαρτίου 1967 στο νοσοκομείο «Σωτηρία» των Αθηνών.

Επιτυχίες: «Ζεχρά», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Είπα να σβήσω τα παλιά», «Με τυλίξανε δύο φίνες», «Κάνε μου το κέφι», «Άντρα θέλω ντερμπεντέρη», «Όμορφη Αθήνα», «Ακρόπολη-Πλάκα», «Καλό σου Ταξίδι», «Πρέζα όταν πιείς» (που διασκευασμένο σε «Ούζο όταν πιείς»)

Είπα να σβήσω τα παλιά
https://www.youtube.com/watch?v=kNJGuChOZLE
Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης 
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου

Φωτεινή Δούρου

Η στιχουργός Φωτεινή Δούρου γεννήηκε στην Αθήνα και τελείωσε το 1ο Λύκειο Ζωγράφου. Από μικρό παιδί της άρεσε να γράφει ποιήματα και στίχους. Μια προσωπική ποιητική συλλογή και η συμμετοχή της σε ανθολόγια είναι τα μικρά της έργα. Έχει γράψει τραγούδια γνωστά κι αγαπημένα όπως "Τι έκανα για πάρτη μου" (Μαρινέλλα), "Εμένα πες μου ποιός" (Μαζωνάκης) "Αγαπάω σαν παιδί" (Αντύπας) κ άλλα. 

Ζήτησες άσυλο καρδιά μου
https://www.youtube.com/watch?v=aojFvyl1bpw
Στίχοι: Φωτεινή Δούρου
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Εκτέλεση: Γιάννης Πετρόπουλος & Σωτηρία Μπέλλου

Βιβλίο γράφω

https://www.youtube.com/watch?v=8fGUheUOxq0

Στίχοι: Φωτεινή Δούρου

Μουσική-Εκτέλεση: Αντύπας

Γεράσιμος Τσάκαλος

O καθηγητής, συγγραφέας και στιχουργός Γιώργος Tσάκαλος γεννήθηκε στον Πειραιά. Ασχολήθηκε αρχικά με το στίχο και παράλληλα έγραφε χρονογραφήματα και ευθυμογραφήματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1970 επιμελήθηκε την Πανελλήνια Ανθολογία Πεζογραφίας και Ποιήσεως. Το 1972 εκδόθηκε η πρώτη συλλογή διηγημάτων του, «Πορεία σε εχθρικό περιβάλλον». Ακολούθησαν «Οι Ρίζες», «Ο άνθρωπος και ο χρόνος», «Η μοναξιά της νύχτας», «Δώδεκα μονόπρακτα», «Τζοτζό θέλω να με λένε» και «Η άθλια οικειότητα του έρωτα». Έγραψε αρκετά θεατρικά έργα, κυρίως μονόπρακτα, που παρουσιάστηκαν στο κρατικό ραδιόφωνο, την τηλεόραση, σε θεατρικές σκηνές και στο Εθνικό Θέατρο. Για τα θεατρικά του έργα έχει πάρει τρεις κρατικές διακρίσεις, ενώ ακόμα έχει τιμηθεί με το Α' βραβείο πεζογραφίας από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών για το βιβλίο του "Ο Άνθρωπος και ο Χρόνος". Στίχους του Γεράσιμου Τσάκαλου μελοποίησε ο Βασίλης Τσιτσάνης αλλά και ο Ηλίας Ποτοσίδης ενώ από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα τραγούδια "Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα" και "Το Σκαλοπάτι σου". Ο Γεράσιμος Τσάκαλος πέθανε τον Αύγουστο του 2001.

Έλα όπως είσαι https://www.youtube.com/watch?v=ozw-OOUjfoA Στίχοι: Γεράσιμος Τσάκαλος Μουσική: Βασίλης Τσιτσάης, Βλάχος Εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης & Μαρίκα Νίνου

Φτωχέ διαβάτη

https://www.youtube.com/watch?v=TgPbhZH3mdU

Στίχοι: Γεράσιμος Τσάκαλος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάης, Βλάχος
Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου

Τέλος, να αναφέρουμε ότι τα παιδιά του, ο Γεράσιμος και ο Χρήστος Τσάκαλος έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή στην οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. 

Hλίας Ανδριόπουλος

Ο σπουδαίος συνθέτης Hλίας Ανδριόπουλος γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1950 στο χωριό Λατζόι του νομού Ηλείας κοντά στην Αρχαία Ολυμπία. Εκεί πέρασε τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια και όταν τελείωσε το Γυμνάσιο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου παράλληλα με τις μουσικές σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών εργαζόταν για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Το 1975  ο Μάνος Κατράκης παρουσιάζει στο θέατρο Ακροπόλ τον νέο συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλο όπου και δίδει την πρώτη του συναυλία. Το Νοέμβριο του 1976 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος με τον τίτλο "Κύκλος Σεφέρη", με τραγούδια σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη με τον Νίκο Ξυλούρη και την Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Το 1978 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του με τίτλο "Εικόνες". Αυτός περιλάμβανε τραγούδια σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και Νίκου Γκάτσου καθώς και ορισμένα ορχηστρικά κομμάτια. Μεγάλο βήμα για την καθιέρωσή του αποτέλεσαν οι τρεις συναυλίες που έδωσε, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, τον Αύγουστο του 1978, στο Θέατρο Λυκαβηττού. Γύρω στα Χριστούγεννα του 1979 κυκλοφόρησε ο 3ος δίσκος του με τίτλο "Γράμματα στο Μακρυγιάννη". Το 1980 κυκλοφόρησαν δύο ακόμα σπουδαίοι δίσκοι τα "Λαϊκά προάστια" με την Σωτηρία Μπέλλου και "Τα λαϊκά μου". Με έργο πολύπλευρο, αναγνωρίσιμο και αγαπητό από το ευρύ κοινό κανείς μπορεί να δει και να ακολουθήσει την μουσική του διαδρομή σε πάνω από 20 δίσκους και CDs . Έχει συνεργαστεί με σημαντικότατους ερμηνευτές και καλλιτέχνες ενώ σημαντικές ορχήστρες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έχουν παρουσιάσει το έργο του, επίσης αίθουσες και χώροι υψηλού κύρους, όπως η Alte Oper της Φραγκφούρτης, το Queen Elizabeth Hall του Λονδίνου, το Victoria Hall της Γενεύης , το Berwaldhallen  της Στοκχόλμης,  το WDR της Κολωνίας, έχουν φιλοξενήσει την μουσική του.  Έχει δώσει διαλέξεις στα Πανεπιστήμια ενώ έχουν εκδοθεί τρία δοκίμιά του. Τέλος υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ(1994-1997), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (1997-1999), και πρόεδρος της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών 2010-2013).

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
https://www.youtube.com/watch?v=6jftfyqd5nY
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική:  Ηλίας Ανδριόπουλος
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης & Άλκηστις Πρωτοψάλτη 

Ο Μάνος Ελευθερίου έγραψε τους στίχους αυτούς προς τιμήν του ήρωα της Επανάστασης του 1821, στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη. Ήταν ο εμπνευστής και διοργανωτής του κινήματος της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 που, μαζί με τον συνταγματάρχη Δημήτριο Καλλέργη, ανάγκασε τον Όθωνα στην παραχώρηση συντάγματος και ελεύθερων εκλογών.

Ο αγέρας στους δρόμους
https://www.youtube.com/watch?v=5qOUZ2r_S34
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης.
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος.
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Χορωδία
Από το δίσκο «ΛΑΪΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ», 1980.

Κώστας Καπλάνης (1920-1997)

Ο συνθέτης και στιχουργός Κώστας Καπλάνης υπήρξε ένα από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού. Γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 15 Αυγούστου του 1920, όμως λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Χίο και έπειτα στον Πειραιά. Παιδί πολυμελούς οικογένειας πήγε μόνο στην πρώτη τάξη του σχολείο και έπειτα σταμάτησε για να εργαστεί μανάβης, κουρέας κλπ. Έμαθε μπουζούκι μέσα στο κουρείο και η πρώτη του συνεργασία ήταν μαζί με τον Μπάτη και μετά με τον Χιώτη. Το 1942-43 γράφει ''Το Μινόρε της Αυγής'' (το οποίο κατοχυρώθηκε στο Σπύρο Περιστέρη). Το 1945 παρουσίασε την πρώτη του δουλειά, μαζί με το Μανώλη Χιώτη, τον "Πασατέμπο" για να ακολουθήσουν μεγάλες επιτυχίες όπως "Το μπαγλαμαδάκι", "Φέρε μας κάπελα κρασί", "Ψιλή βροχή", "Ένας Αλήτης πέθανε", "Όμορφη Πειραιώτισσα", "Παραστράτησα για σένα" κ.α. Συνεργάστηκε δισκογραφικά με μεγάλα ονόματα αλλά κυρίως με τον Τάκη Μπίνη. Το 1950 αφού απολύθηκε από το στρατό έφτιαξε δικό του συγκρότημα και το 1954 περιόδευσε στις ΗΠΑ με τη Μαρίκα Νίνου και έπειτα και με άλλους. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση καταγράφηκε το 1993 στο κέντρο "Μετρό" με την Άννα Χρυσάφη, ενώ η τελευταία του σύνθεση ήταν ο δίσκος "Τραγουδοποιείον η Ωραία Ελλάς". Ο σπουδαίος Κώστας Καπλάνης πέθανε στις 2 Μαρτίου 1997 και κηδεύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είχε περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του.

Κώστας Καπλάνης - Ένας παλιός ρεμπέτης (Αφιέρωμα 1990)

https://www.youtube.com/watch?v=cxJpbBb0NcE

Μινόρε της Αυγής

https://www.youtube.com/watch?v=yTrSU7xtTiQ

Στίχοι: Μίνωας Μάτσας
Μουσική: Σπύρος Περιστέρης (Κώστας Καπλάνης)

Οι αρχικοί στίχοι του Καπλάνη έλεγαν
"Ξύπνα Μαριώ μου κι άκουσε 

κάποιο ταξίμι της Αυγής"

Όμορφη Πειραιώτισσα

https://www.youtube.com/watch?v=rOsUjw9oKXo
Στίχοι: Δημήτρης Γκόγκος, Μπαγιαντέρας
Μουσική: Κώστας Καπλάνης
Εκτέλεση: Τάκης Μπίνης & Σεβάς Χανούμ

Αργύρης Κουνάδης (1924-2011)

Ο συνθέτης Αργύρης Κουνάδης γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1924 στη Κωνσταντινούπολη. Στην Αθήνα σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά και διπλωματούχος αυτών έλαβε στη συνέχεια υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (1958), όπου και μετέβη στη τότε Δυτική Γερμανία συνεχίζοντας τις σπουδές του στη πόλη Φράιμπουργκ απ΄ όπου και έλαβε πτυχίο διευθυντού ορχήστρας. Το 1961 έλαβε μέρος στον Διεθνή διαγωνισμό της Εταιρίας Σύγχρονης Μουσικής στη Κολωνία με επιτυχία. Δύο χρόνια μετά ανέλαβε καθηγητής της μουσικής στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής του Φράιμπουργκ. Το 1967 έλαβε μέρος στον Διεθνή Διαγωνισμό Μουσικής στο Αμβούργο. Κατά το αμέσως επόμενο διάστημα 1967-1973 διεύθυνε όλα τα προγράμματα «Βίβα Μούζικα» της ίδιας της Σχολής. Ο Κουνάδης μιλούσε Γερμανικά, Αγγλικά και Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος της πόλης Φράιμπουργκ. Έγραψε πολλά είδη κλασσικής μουσικής όπως η μουσική δωματίου, η μουσική για όπερες, αλλά και μουσική για θέατρο και κινηματογράφο αλλά και τραγούδια με τον Καλογιάννη, την Μπέλλου, την Βιτάλη, την Κουμιώτη κ.ά. Από το σύνολο των έργων του, ξεχωρίζουν το «Χορικό» για συμφωνική ορχήστρα, τα «Ετεροφωνικά ιδιόμελα» για συμφωνική επίσης ορχήστρα, «Κουϊντέτο για πνευστά», «Κουαρτέτο για έγχορδα» κ.ά.. Από τις όπερες του ξεχωρίζουν «Το λαστιχένιο φέρετρο», «Τα μαγεμένα αναλόγια», «Απόδραση», «Τειρεσίας», «Βάκχαι» κ.ά. Τα περισσότερα έργα του Κουνάδη, μέχρι το 1980, είχαν παιχτεί σ΄ όλες τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, καθώς επίσης και στις ΗΠΑ, Καναδά, Αργεντινή, Βραζιλία, Ιαπωνία, Αυστραλία, Ισραήλ, Πολωνία, Ρουμανία , Γιουγκοσλαβία και βέβαια στην Ελλάδα. Πέθανε στο Φράιμπουργκ στις 22 Νοεμβρίου 2011.

Άϊ γαρουφαλό μου

https://www.youtube.com/watch?v=Mlw6_U8Du9w
Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
Πρώτη Εκτέλεση: Ελένη Βιτάλη
Ερμηνεία: Ασπασία Στρατηγού / Β' φωνή: Γιώργος Νταλάρας

 Από τη συναυλία για τα 70 χρόνια ελληνικής ραδιοφωνίας στο Ζάππριο, στις 8 Ιανουαρίου 2009. Η ηχογράφηση είναι από τη ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση του Δεύτερου Προγράμματος. Στη συναυλία τραγούδησαν ο Γιώργος Νταλάρας και η Ασπασία Στρατηγού. Συμμετείχαν οι μουσικοί: Γ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ (Πιάνο), Β. ΚΕΤΕΝΤΖΟΓΛΟΥ (Κιθάρα), Θ. ΣΟΦΡΑΣ (Μπάσο), Γ. ΜΑΤΣΙΚΑΣ (Μπουζούκι, Κιθάρα, Μαντολίνο, Λαούτο), ΝΤΑΣΟ ΚΟΥΡΤΗ (Ακορντεόν). 

Gallo Rojo, Gallo Negro

 (Αντφασιστικό τραγούδι του Τσίτσο Σάντσες Φερλόσιο ‧ 1963) 
https://youtu.be/1PuxFXD-okQ?si=9hkIg7TDPtcpUl87
 

Ψυχομάνα μάνα μου

https://www.youtube.com/watch?v=GIKfb2UNSVM

Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας

Μουσική: Αργύρης Κουνάδης

Πρώτη Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου 

Σας είπα πολλά ψέματα

https://www.youtube.com/watch?v=5vjxM9Qz5OY

Στίχοι: Μάριος Ποντίκας

Μουσική: Αργύρης Κουνάδης

Πρώτη εκτέλεση Αντώνης Καλογιάννης

Μιχάλης Μπουρμπούλης (1939-2023)

Γεννήθηκε στις 8 Νοε 1939 στην Ιθάκη

"Ο Μιχάλης Μπουρμπούλης αποτελεί μία από τις κορυφαίες και καταλυτικές παρουσίες στην ελληνική δισκογραφία, καθώς εδώ και τρεις δεκαετίες δε σταμάτησε ποτέ να κομίζει στο ελληνικό τραγούδι στίχους που συμβάλλουν στην ωραιότητα και την ελευθερία της ψυχής και κατά συνέπεια του κόσμου. Στίχους που έγιναν μεγάλες και διαχρονικές επιτυχίες με τη συνδρομή των περισσοτέρων από τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες και ερμηνευτές και που καθιέρωσαν και τον ίδιο ανάμεσα στους κορυφαίους στιχουργούς, όχι μόνο της γενιάς του αλλά όλων των εποχών. Αυθεντικός εκφραστής της ποιητικής και εν γένει λόγιας επτανησιακής παράδοσης, από τους σπάνιους τεχνίτες του στίχου που τείνουν να εκλείψουν, σμιλεύει τις λέξεις όπως την πέτρα και αφήνει να ακουστεί ο ξεχωριστός ήχος της κάθε μίας. Παρατηρητής των φυσικών στοιχείων, λάτρης της θετικής θεώρησης του κόσμου, αλλά και βαθειά πεπεισμένος για την αναγκαιότητα του συναισθήματος, μετασχηματίζει σαν τους φωτιστές του θεάτρου, τα πρόσωπα και τα πράγματα με το δικό του φως, το φως του Ιονίου, του Αιγαίου, του ήλιου. Δεν τραγουδά με ιδεολογήματα, αλλά με εικόνες και χρώματα που αποτυπώνονται ανεξίτηλα στην μνήμη μας. Γι' αυτό τα τραγούδια του αντέχουν στο χρόνο σαν τα όμορφα σπίτια, σαν τα έργα τέχνης που αρέσουν όλες τις εποχές, σ' όλες τις γενιές." biblionet.gr/

Πέθανε στις 20 Ιουλίου 2023.

Μεγάλες Επιτυχίες: Μην κλαις και μη λυπάσαι, Περαστικός κι αμίλητος, Θα με δικάσει (Μπέλλου), Καμιά φορά, Να παίζει το τρανζίστορ (Μαρινέλλα), Τα βεγγαλικά σου μάτια (Νταλάρας), Άγγιγμα Ψυχής, Το σώμα που ζητάς (Χατζηγιάννης), Δεν ειν΄ο έρωτας παιδί της λογικής (Πλούταρχος), Τα παιδιά ζωγραφίζουν στο τοίχο (Τσανακλίδου), Σου στέλνω χαιρετίσματα (Αλεξίου), Για την Ελένη (), Σαντιάγο (Καγιαλόγλου) κ.α

Η άλλη μεριά του φεγγαριού (1996) - Μιχάλης Μπουρμπούλης

https://www.youtube.com/watch?v=fE6PMyixqkk

Θα με δικάσει ο κούκος και τ΄ αηδόνι
https://www.youtube.com/watch?v=y-4gS9VRdpQ
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου

Μην κλαις 
https://www.youtube.com/watch?v=3BK5EB1nwiQ

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης

Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος

Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου

Τα βεγγαλικά σου μάτια

https://www.youtube.com/watch?v=mX8q2vpSd6w

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης

Μουσική: Στάμος Σέμσης

Εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Δίσκος "ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΝΕΙ ΚΡΥΟ"

Χρήστος Κολοκοτρώνης, Θεσσαλός (1922-1999)

Ο Χρήστος Κολοκοτρώνης ήταν τραγουδοποιός και ερμηνευτής του λαϊκού τραγουδιού, ένας από τους καλύτερους στιχουργούς της χρυσής εικοσαετίας του λαϊκού τραγουδιού (1955-1975), αλλά έχει και πολύ σημαντικό έργο σαν συνθέτης. Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου το 1922 στην Καλλιθέα αλλά μεγάλωσε στην Γλυκομηλιά του νομού Τρικάλων. Ήταν τρισέγγονος του ήρωα του 1821, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη για τον οποίο και έγραψε τραγούδι. Από μαθητής ακόμα έγραφε ποιήματα και έκανε ρεπορτάζ για άρθρα τοπικών εφημερίδων της Θεσσαλίας, ενώ διάβαζε ξένη λογοτεχνία και ιστορία. Το 1947 κατέβηκε στην Αθήνα και ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία, εργάστηκε στις εφημερίδες Ελληνικόν Αίμα και Εθνική Φλόγα. Υπηρέτησε τη θητεία του, 6 χρόνια, στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν το «Εγώ το πλουσιόπαιδο» στις αρχές της δεκαετίας του 50΄. Από τότε έγραψε πάρα πολλά τραγούδια, πολλά από τα οποία τραγούδησαν μεγάλες φωνές του λαϊκού τραγουδιού όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Μανώλης Χιώτης, ο Πάνος Γαβαλάς, η Καίτη Γκρέυ, ο Στράτος Διονυσίου, η Μαίρη Λίντα, η Πόλυ Πάνου κ.α. Πάντως ο Καζαντζίδης είχε κάκιστη γνώμη για τον Κολοκοτρώνη και το αναφέρει και στη βιογραφία του που έγραψε ο κος Βασίλης Βασιλικός. Ο Χρήστος Κολοκοτρώνης απεβίωσε στις 13 Νοεμβρίου 1999 στην Καλογρέζα.

Μεγάλες Επιτυχίες: Τι όμορφη που είσαι όταν κλαις, Επιτυχίες: Τέτοια κούκλα και τσαχπίνα, Το τελευταίο ποτηράκι, Που θα πας, Πολλές φορές, Η φτώχεια θέλει καλοπέραση, Θεσσαλονίκη μου κ.α

Ραδιοφωνικό αφιέρωμα στο ΧΡΗΣΤΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

 https://www.youtube.com/watch?v=n4Caysyg8-A 

Έχεις κορμί αράπικο
https://www.youtube.com/watch?v=hrRn0sUDrJ8
Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης, Θεσσαλός
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδη

Εγώ το πλουσιόπαιδο

https://www.youtube.com/watch?v=CvxJSwkN5Ag

Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης, Θεσσαλός

Μουσική: Μανώλης Χιώτης

Εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου

Κώστας Τριπολίτης

Γενν. Αθήνα, 16 Σεπτεμβρίου 1953

Ο Κώστας Τριπολίτης είναι από τους πιο γνωστούς και καταξιωμένους Έλληνες στιχουργούς. Σπούδασε κινηματογράφο και στη συνέχεια Νευροψυχολογία και Γλωσσολογία στη Γερμανία. Διατελεί επί σειρά ετών συνεργάτης εφημερίδων και εντύπων ως αρθρογράφος και σχολιαστής, παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών  και υπήρξε σεναριογράφος τηλεοπτικών εκπομπών και σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους. Έχει εκδώσει ποιήματα και πεζογραφήματα και είναι μέλος της ΑΕΠΙ από το 1972. Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου αφήνοντας  υψηλότητα δείγματα της στιχουργικής ιδιοφυίας. Μερικά από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα:

Ανεμολόγιο, Δε λες κουβέντα, Φράγμα, Νταλίκα, Ερηνούλα μου, Επεμβαίνεις, Συχνότητα, Όργανο Εκτελεστικό, Όλα από χέρι καμένα, Ραντάρ, Επιβάτης, Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα, Ένα μπλούζ, Μπούμ, Αγάπη, Ζώ κ.α.

Ο Κώστας Τριπολίτης στην εκπομπή Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ

https://www.youtube.com/watch?v=iY2OBQvuXGk

Δεν λες κουβέντα
https://www.youtube.com/watch?v=sdh4So1RQXg
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης Μουσική: Δήμος Μούτσης
Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου - Δήμος Μούτσης
Από το δίσκο "Φράγμα", 1981

Ο στίχος αυτός επέλεξε η ίδια η Σωτηρία Μπέλλου να γραφεί στον τάφο της όταν πεθάνει. 

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα (Σχήμα Λόγου)
https://www.youtube.com/watch?v=wqccX1o8a8s
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Εκτέλεση: Αντώνης Βαρδής, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Η ιστορία του Ρεμπέτικου

Αφιέρωμα στους θρύλους του ρεμπέτικου

(Βαμβακάρης, Μπάτης, Παγιου­μτζής, Μουφλουζέλης, Παπαϊωάννου, Μοσ­χονάς, Ρούκουνας, Δελιάς, Γεννήτσαρης, Περπινι­άδης, Μπέλλου, Χρυσάφη, Κερομύτης, Νίνου, Τσιτσάνης, Γεωργακοπούλου, Τσαουσάκης, Μπαγιαντέρας, Αθανασίου, Χανούμ­, Εσκενάζυ)

Σμυρναίικη Σχολή (Παν. Τούντας, Βαγ. Παπάζογλου) αποτελεί γέφυρα της πρώιμης ρεμπέτικης περιόδου (1890-1922) και της κλασσικής περιόδου (1922-1940). Αναπτύσσεται στην κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα της Σμύρνης, με τα «Καφέ Αμάν» και τα «Καφέ Σαντάν». Χρησημοποιούν κυρίως σαντούρι, μαντόλες και βιολί, ρυθμοί εννιάσημοι (καρσιλαμάς, ζεϊμπέκικο).

Πειραιώτικη Σχολή του κλασικού ρεμπέτικου (1934-1937) (Βαμβακάρης, Μπάτης, Δελιάς, Παγιουμτζής), καθιερώνει το μπουζούκι και το μπαγλαμά (Ζεϊμπέκικο, χασάπικο).

Ο Γιώργος Παπαστεφάνου μας ταξιδεύει στις περιοχές όπου γεννήθηκε και άνθισε το ρεμπέτικο τραγούδι. https://www.youtube.com/watch?v=yYzGQQl9Gcg

H ιστορική διάλεξη του Μάνου Χατζιδάκι για το ρεμπέτικο, 63 χρόνια πριν, 31η Ιανουαρίου 1949.  
Καθημερινή της Κυριακής. φωτογραφία από το panagiotisandriopoulos.blogspot

"Θα ήθελα προκαταβολικά να σας πληροφορήσω, πως μ’όλη μου την καλή διάθεση, δεν είμαι σε θέση να πω, ούτε καινούργια πράγματα, ούτε κι όσα μιλήσω απόψε να τα δώσω με σοφία. Θα προσπαθήσω όμως κι όσο μπορώ πιο καλά, να σας μεταδώσω αυτό που με κάνει να ζω και να βλέπω την αξία του μέχρι σήμερα περιφερόμενου λαϊκού σκοπού της πόλης.[..].Το ρεμπέτικο, κι αυτό είναι γεγονός αναμφισβήτητο, έχει πια επιβάλλει τη δύναμή του, λίγο-πολύ σ΄ όλους μας, είτε θετικά, είτε αρνητικά, είτε δηλαδή γιατί το παραδεχόμαστε, είτε όχι, ενώ συγχρόνως βλέπουμε να έχει δημιουργηθεί γύρω του μια επιπόλαιη κατάσταση μόδας, που μας κάνει ν’ αντιδρούμε δικαιολογημένα σ’ αυτήν και ν’ αμφιβάλουμε για τη μελλοντική και ποιοτική εξέλιξη του είδους.

..Οι κύριοι αυτοί αγνοούν την εποχή μας καθώς και το ότι ένα λαϊκό τραγούδι καθρεφτίζει με μοναδική ένταση όχι μόνο μια τάξη ή μια κατηγορία ανθρώπων μα τις επιδράσεις μιας ολάκερης εποχής. [..] Η εποχή μας δεν είναι ούτε ηρωική ούτε επική και το τελείωμα του B΄ παγκοσμίου πολέμου άφησε σχεδόν όλα τα προβλήματα άλυτα και μετέωρα. Τα μετέωρα αυτά προβλήματα δημιουργούν περιφερόμενα ερωτηματικά που δεν περιορίζονται φυσικά μόνο στον τομέα της πολιτικής και της κοινωνιολογίας μα εξαπλώνονται με την ίδια δύναμη και στη φιλοσοφία και την τέχνη, ακόμη και στην πιο καθημερινή στιγμή τ΄ ανθρώπου. Ο τόπος μας επιπλέον εξακολουθεί, σχεδόν δίχως διακοπή, ένα πόλεμο με επιμονή και με πίστη για την τελική νίκη, μα πάντα και ιδιαίτερα σήμερα, κοπιαστικό και οδυνηρό.

..Φανταστείτε λοιπόν αυτή τη στοιβαγμένη ζωτικότητα και ωραιότητα συνάμα ενός λαού σαν του δικού μας, να ζητά διέξοδο, έκφραση, επαφή με τον έξω κόσμο και να αντιμετωπίζει όλα αυτά που αναφέραμε πιο πάνω ως κύρια γνωρίσματα της εποχής, κι ακόμη τις ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες του τόπου μας. Η ζωτικότητα καίγεται, η ψυχικότητα αρρωσταίνει, η ωραιότητα παραμένει. Αυτό είναι το ρεμπέτικο. Κι από ΄δω πηγάζει η θεματολογία του. Eπαναλαμβάνω - ένας ανικανοποίητος μα έντονος ερωτισμός που ακριβώς η ένταση του αυτή του προσδίδει έναν πανανθρώπινο χαρακτήρα και μια επιτακτική διάθεση φυγής από την πραγματικότητα με οιονδήποτε τεχνικόν μέσον, όπως είναι το χασίσι και τ΄ άλλα ναρκωτικά, που η χρησιμοποίησή του δείχνει την παθητικότητα της τάξης που το μεταχειρίζεται. 

Μένει λοιπόν να εξετάσουμε το ελληνικόν του είδος.[..]. Για να προχωρήσουμε και να μπορέσουμε να δούμε μαζί ό,τι συνδετικό στοιχείο υπάρχει, θα το εξετάσουμε από δυο ξεχωριστές πλευρές, πρώτα από τη μορφική του πλευρά κι ύστερα απ΄ το ύφος του. Το ρεμπέτικο κατορθώνει με μια θαυμαστή ενότητα, να συνδυάζει το λόγο, τη μουσική και την κίνηση. Απ΄ τη σύνθεση μέχρι την εκτέλεση.[..]. Η σύνθεση του τραγουδιού βασίζεται βέβαια πάνω στη χορευτική κίνηση, με τρεις χαρακτηριστικούς ρυθμούς, τον ζεϊμπέκικο, τον χασάπικο και τον σέρβικο.[..] τώρα το ύφος του τραγουδιού βρίσκομε ευθύς εξ΄ αρχής το βασικό εκείνο χαρακτήρα του συγκρατημένoυ, που μόνο επειδή είναι γνήσια ελληνικό, μπορεί και το κρατεί με τόση συνέπεια. Και στη μελωδία και στα λόγια και στο χορό, δεν υπάρχει κανένα ξέσπασμα, καμιά σπασμωδικότητα, καμιά νευρικότητα. Δεν υπάρχει πάθος. Υπάρχει ή ζωή με την πιο πλατιά έννοια. Όλα δίνονται λιτά, απέριττα με μια εσωτερική δύναμη που πολλές φορές συγκλονίζει. Μήπως αυτό δεν είναι το κύριο και μεγάλο στοιχείο που χαρακτηρίζει την ελληνική φυλή;"

Λιάβας Λάμπρος, Το Ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 2009,
Ολόκληρη η ομιλία στο elwikipedia

Το παράπονο του ξενιτεμένου - Σαν απόκληρος
http://www.youtube.com/watch?v=5Ftvb635Q_U
Στίχοι-Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης Εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
Άλλες εκτελέσεις: Άννα Χρυσάφη, Λουκάς Νταράλας Στέλιος Καζαντζίδης

" H μισή Ελλάδα σε ένα βίντεο.. "  

TheGreenramone

Το 1970 ο Μάνος Χατζιδάκις στην Αμερική, συναντά για πρώτη φορά την Φλέρυ Νταντωνάκη ακούγοντας τη φωνή της εντυπωσιάστηκε· ηχογράφησαν στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη μια σειρά από κλασικά ρεμπέτικα των Τσιτσάνη, Μάρκου Βαμβακάρη κ.ά. Πολλά χρόνια αργότερα, η ηχογράφηση αυτή κυκλοφόρησε ως δίσκος με τίτλο Η Φλέρυ Νταντωνάκη στα Λειτουργικά του Μάνου Χατζιδάκι και αποτελεί την τελευταία δισκογραφική ενασχόληση του Χατζιδάκι με τα ρεμπέτικα τραγούδια.