Νέστορας Μάτσας (1935-2012)

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Νέστορας Μάτσας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Ο πατέρας του πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία κατά τον Β' Π. Π. λόγω της εβραϊκής του καταγωγής. Ο ίδιος ακολούθησε ελεύθερες σπουδές για το θέατρο και τον κινηματογράφο στο Παρίσι και μάλιστα με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης. Υπήρξε συγγραφέας και ένας από τους πρώτους αξιόλογους σκηνοθέτες ελληνικών μορφωτικών ταινιών και η προσφορά του Νέστορα Μάτσα στην ελληνική Λαογραφία υπήρξε αναμφισβήτητα μεγάλη και ίσως η μεγαλύτερη στο καλλιτεχνικό αυτό είδος του ντοκιμαντέρ. Από πολύ νωρίς (1951) έκανε την εμφάνισή του στο χώρο των γραμμάτων με νουβέλες και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Η πρώτη συλλογή διηγημάτων του αποτέλεσε και το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο "Άνθρωποι των Χαμένων Παραδείσων" που κυκλοφόρησε το 1954. Ακολούθησαν έκτοτε πολλά βιβλία όπως βιογραφίες, διηγήματα, μυθιστορήματα αλλά και παιδική λογοτεχνία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το "Κλειστοί ουρανοί", "Ο Μεσσίας", "Το παραμύθι του Θεόφιλου" (με το οποίο και κατέκτησε το Α' κρατικό βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας), "Χωρίς Αγάπη" (με το οποίο έλαβε διεθνή έπαινο βραβείου Άντερσεν), "Στέγη από ουρανό: Σαρακατσάνικο οδοιπορικό", "Το περιβόλι με τα χαμένα παραμύθια" (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), "Το δισάκι του ασκητή" κ.ά. Παράλληλα ο Νέστορας Μάτσας ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα με τη διάσωση του λαογραφικού υλικού της Ελλάδος έχοντας στο ενεργητικό του άνω των 70 ντοκιμανταίρ, ελληνικού εθνογραφικού περιεχομένου, μεταξύ των οποίων και τρεις μεγάλου μήκους ταινίες "Οι ρίζες του τόπου μας" με το οποίο και τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο καθώς και Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, "Το Α και το Ω: Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός" και "Αλέξανδρος ο Μέγας". Επίσης θεωρείται ο πρώτος που εισήγαγε λαογραφικές εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση. Τιμήθηκε με πολλά τόσο λογοτεχνικά βραβεία ελληνικά και ξένα όσο και κινηματογραφικά από τα οποία και ξεχωρίζουν το μεγάλο βραβείο με ασημένιο κύπελλο του Ιταλικού υπουργείου παιδείας για το εξαίρετο ντοκιμαντέρ: "Ο Οδυσσέας ζει πάντα - Ελληνικές θάλασσες", επίσης το Μεγάλο Βραβείο με χρυσό Μετάλλιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μασσαλίας για το ντοκιμαντέρ "Η γιορτή δεν τελειώνει ποτέ", καθώς και τιμητικό δίπλωμα του Φεστιβάλ Καννών 1970 για τη ταινία (μικρού μήκους) "Η άλλη σιωπή". Τέλος τιμητικό επίσης δίπλωμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ρώμης για τα δύο ντοκιμαντέρ "Το παραμύθι του Θεόφιλου" και "Το τάμα" 1971. Απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 2012 και ήταν αδερφός του ηθοποιού Αρτέμη Μάτσα (1930-2003), των οποίων η ομοιότητα ήταν εκπληκτική αν και είχαν πέντε ολόκληρα χρόνια διαφορά.

Ώρες αργές
https://www.youtube.com/watch?v=Tm6uuGq2poU 
Στίχοι: Νέστορας Μάτσας
Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Εκτέλεση: Μαίρη Χρονοπούλου

Αμαρυλλίς
https://www.youtube.com/watch?v=Ikc-WVP2ZLk
Στίχοι: Νέστορας Μάτσας
Μουσική: Τάκης Μωράκης
Εκτέλεση: Νάντια Κωνσταντοπούλου

Ελένη Ερήμου

Η γαλανομάτα ηθοποιός Ελένη Ερήμου γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Π. Κατσέλη (1967), στην Πάντειο Σχολή και στη Νομική Αθηνών (1978).  Στο σινεμά ξεκίνησε το 1962 με την ταινία «Δεν Γνώρισα Μητέρα» και στο θέατρο το 1968 με το έργο «Πέερ Γκυντ» του Ίψεν. Μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε 17 ταινίες παίζοντας κυρίως σε κωμωδίες και αισθηματικά δράματα. Ανάμεσα σε αυτές οι ταινίες «Αγάπησα μια πολυθρόνα (1971)», «Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά (1970)», «Μαντώ Μαυρογένους (1971)», «Με φόβο και πάθος (1972)», "Η τελευταία πτήση" (1978) κ.ά.. Έπειτα έγινε δημοφιλής και από την τηλεόραση. Τέλος η Ελένη Ερήμου έχει συγγράψει και ένα βιβλίο με τίτλο "Ελένη της Ερήμου" στο οποίο βρίσκονται και φωτογραφίες της από φωτογράφησή της στη Πορτογαλία το 1991 για λογαριασμό του Play Boy ενώ πριν λίγα χρόνια κυκλοφόρησε ένας δίσκος της Πηγής Λυκούδη όπου η ηθοποιός απαγγέλει τέσσερα ποιήματα.

Η Ελένη Ερήμου στο Μη χανόμαστε της Ναταλίας Γερμανού

https://www.youtube.com/watch?v=qkxoXBmZ3dI

Ελένη Ερήμου -Το τελευταίο ζεϊμπέκικο
https://www.youtube.com/watch?v=mtDQH7Q3sN4
Μουσικό θέμα για την ταινία: "Η τελευταία πτήση" (1978)
Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Πέτρος & Κώστας Φυσσούν

Ο ηθοποιός Κώστας Φυσσούν ήταν ο μικρότερος αδελφός του γνωστού ηθοποιού και σκηνοθέτη Πέτρου Φυσσούν. Γεννήθηκε το 1936 στο Αγρίνιο και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Συμμετείχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, σε κινηματογραφικές ταινίες, ενώ είχε πάρει μέρος και σε γνωστές θεατρικές παραστάσεις. Ο Κώστας Φυσσούν πέθανε, στις 23 Ιουνίου 2020 σε ηλικία 84 ετών.

Ο Πέτρος Φυσσούν γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1933 στη Ρωσία (άλλες πηγές αναφέρουν στο Αγρίνιο), γιος πρόσφυγα απο τη Ρωσία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη Ρωσική επανάσταση. Γνώρζε Ρωσικά και Σουηδικά. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης το 1954. Μέχρι το 1956 συνεργάσθηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Υπήρξε πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου στο χρονικό διάστημα 1961-1965 και στη συνέχεια ομοίως στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 1976-1978. Στη θεατρική σκηνή ερμήνευσε όλα σχεδόν τα είδη θεάτρου, δράμα, κωμωδία, τραγωδία αλλά και επιθεώρηση. Είχε συμμετάσχει στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών (1965), Μόσχας και τότε Λένιγκραντ (1966), Αθηνών, Φιλίππων αλλά και στα Επιδαύρια. Υπήρξε θιασάρχης και θεατρικός επιχειρηματίας αλλά και μέλος του Ινστιτούτου Καταναλωτών. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία όπως Α΄ ανδρικού ρόλου στα Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου 1963 και 1964 καθώς και με Α΄ Βραβείο ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεάτρου Ιθάκης το 1975. Ο Πέτρος Φυσσούν πέθανε σε ηλικία 83 ετών από λοίμωξη του αναπνευστικού την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου του 2016. Οι ρόλοι που σημάδεψαν την καριέρα του ήταν ο "Αδελφός Άννα", "ΔΙωγμός", "Οι γενναίοι του Βορρά" και φυσικά στο Μαντώ Μαυρογένους" πλάι στην Τζένη Καρέζη και το ρόλο του Πρίγκιπα Δημήτριου Υψηλάντη.

Άστο το χεράκι σου
https://www.youtube.com/watch?v=c4FFyv5A7dg
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Εκτέλεση: Κώστας Φυσσούν (ακορντεόν) & Γιάννης Ιωαννίδης (κιθάρα)
Από την ταινία "Το Δόλωμα"

https://www.youtube.com/watch?v=EDCs5GCxso8

Το ντουέτο Μουζάς-Λιγνός

Ελληνικό ντουέτο του Ελαφρού Τραγουδιού που αποτελείτο από τους Δημήτρη Μουζά και το
Λευτέρη Λιγνό, οι οποίοι και άφησαν πίσω τους μεγάλη δισκογραφική παρακαταθήκη.

"Ο Δημήτρης Μουζάς για τους Βολιώτες ήταν ο Τάκης Μουζας, εργαζόμενος τότε του εργοστασίου Παπαγεωργίου. Τη δεκαετία του ΄50 φεύγει από τον Βόλο για την Αθήνα με την κιθάρα του για να κάνει καριέρα τραγουδιστή. Μέχρι τότε τραγουδούσε στο Βόλο σόλο. Η τύχη τον έφερε να συναντήσει τον Λευτέρη Λιγνό, οι φωνές τους ταίριαξαν και έγινε το ντουέτο ΜΟΥΖΑΣ-ΛΙΓΝΟΣ και άρχισαν να τραγουδάνε στις καλύτερες κοσμικές ταβέρνες της Πλάκας και στην ΕΙΡ με την Ελαφρά Ορχήστρα που την διηύθυναν οι καλύτεροι μαέστροι τότε Τάκης Μωράκης- Κώστας Καπνίσης- Τάκης Αθηναίος και άλλοι..." ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΝΑΡΗΣ


Χάντρες τα λόγια σου περνώ
https://www.youtube.com/watch?v=3hOmia-PC78
Στίχοι: Τάσος Μαστοράκης
Μουσική: Κώστας Καπνίσης 
Εκτέλεση: Δημήτρης Μουζάς & Λευτέρης Λιγνός

Είναι μεγάλος ο καημός

https://www.youtube.com/watch?v=DEQ4V1ifFHk

Στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Εκτέλεση: Δημήτρης Μουζάς & Λευτέρης Λιγνός

Φρύνη (τραγουδίστρια)

Η τραγουδίστρια με τα κοντά καστανά μαλλιά Φρύνη (Γρηγορίου) έγινε ιδιαιτέρως γνωστή κατά την δεκαετία του ΄70. Ήδη όμως από τα τέλη της δεκαετία του ΄60 είχαν κυκλοφορήσει κάποια μικρά δισκάκια 45΄ στροφών και κασέτες με τη φωνή της. Γνωστή στο ευρύ κοινό έγινε το 1973 όταν και κέρδισε το Γ’ βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι "Σαν ένα φεγγάρι" της Λίτσας Σταματοπούλου και το ίδιο έτος κυκλοφόρησε ο πρώτος της προσωπικός δίσκος που φέρει τον ίδιο τίτλο. Κυκλοφόρησαν κάποια EPs ενώ το 1974 κυκλοφόρησε νέος δίσκος της με τίτλο η "Η Φρύνη στο δρόμο της επιτυχίας". Το 1975 έλαβε μέρος ξανά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι "Ποτέ δεν με ένοιωσες" (σύνθεση Ανδρέας Οικονόμου - στίχοι Φραντζέσκα Ιακωβίδου) και το 1977 κυκλοφόρησε το LP "FRINI THE GOLDEN VOICE OF GREECE " . Ουσιαστικά αυτός ο δίσκος της ήταν και ο τελευταίος της καθώς τότε χάνονται και τα ίχνη της. Η Φρύνη συνεργάστηκε με διάφορους συνθέτες και κυρίως όμως με τον Άκη Σκαμάγκα.

Φρύνη -Εγώ είμαι εκείνο το πουλί
https://www.youtube.com/watch?v=D_sQD5Fm4qI
Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Στίχοι: Γιάννης Συλλάνταβος

Φρύνη -Έχω και ΄γω μια καρδιά

https://www.youtube.com/watch?v=ysxWVeO8y54
Στίχοι-Μουσική: Τάκης Μουσαφίρης

Φρύνη -Πόσο λίγο
https://www.youtube.com/watch?v=7ttlwdyfQ8I
Στίχοι: Βεατρίκη Κατμαδά
Μουσική: Άκης Σκαμάγκας
LP "Η Χρυσή Φωνή" -1977

Νίκος Τσιφόρος (1909-1970)

O διαπρεπής θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Νίκος Τσιφόρος γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1909 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο πατέρας του καταγώταν από τη Λίμη Ευβοίας και ήταν επιχειρηματίας ενώ η μητέρα του από την Κάρυστο.  Δύο χρόνια μετά τη γέννηση του, η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από τα έντεκά του χρόνια, άρχισε να ασχολείται μανιωδώς με το γράψιμο, ενώ την πρώτη του επιθεώρηση την έγραψε το 1928 για ένα θερινό θέατρο στη Φρεαττύδα. Η πρώτη του αυτή προσπάθεια απέτυχε αλλά ο Νίκος δεν απογοητεύτηκε. Αφού πήρε το πτυχίο της Νομικής, εργάστηκε για δυο χρόνια στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στη συνέχεια παραιτήθηκε για να μπαρκάρει στα καράβια. Ως το 1939 άλλαζε συνέχεια επάγγελμα, αλλά συνέχιζε να γράφει δημοσιεύοντας τα κείμενά του σε διάφορα έντυπα. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1944 όταν ο θίασος του Δημήτρη Χορν και της Μαίρης Αρώνη αποφάσισε να ανεβάσει στο θέατρο Ακροπόλ το θεατρικό έργο του Τσιφόρου «Η πινακοθήκη των ηλιθίων». Τέσσερα χρόνια αργότερα, την περίοδο 1948-49 έκανε και την πρώτη του ταινία, η «Τελευταία αποστολή», σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του. Ακολούθησαν και άλλες με αρκετή επιτυχία. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες (Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Βήμα, Ελεύθερος Κόσμος) και περιοδικά (Τραστ, Ρομάντσο, Ταχυδρόμος, Πάνθεον), ενώ έγραψε πάνω από 40 θεατρικά έργα και περισσότερα από 80 σενάρια. Κάποια από αυτά τα έγραψε μόνος του και άλλα σε συνεργασία, κυρίως με τον Πολύβιο Βασιλειάδη, με τον οποίο δημιούργησαν ένα από τα πιο σημαντικά δίδυμα θεατρικών συγγραφέων. Το έργο του χωρίζεται σε δύο κατηγορίες στα ιστορικά αναγνώσματα (π.χ. Η ιστορία των ΗΠΑ, της Αγγλίας, Γαλλίας, για την Ελληνική μυθολογία, την φραγκοκρατία στην Ελλάδα κ.α ) και στις ηθογραφίες. Ο πολυγραφότατος Νίκος Τσιφόρος πέθανε στην Αθήνα στις 6 Αυγούστου 1970 μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Να γλεντήσεις τη ζωή

https://www.youtube.com/watch?v=I6gn-GsN_H8

Στίχοι: Νίκος Τσιφόρος 
Μουσική: Κώστας Καπνίσης 
Εκτέση: Ζωζώ Σαπουντζάκη

Από την ταινία "Ο Λεφτάς" (1958)

Κώστας Καπνίσης (1920-2007)

Ο συνθέτης Κώστας Καπνίσης γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1920 στην Αθήνα. Ο πατέρας του είχε στο κατάστημα υφασμάτων του, ένα πιάνο, που ήταν ένα πρώτο ερέθισμα για την ενασχόλησή του μικρού Κώστα με τη μουσική. Σπούδασε πιάνο στο Ελληνικό Ωδείο και το 1943 πήρε μαθήματα από τον Νίκο Σκαλκώτα και στη συνέχεια από τους Γεώργιο Βώκο, Μάριο Βάρβογλη και Γιάννη Παπαϊωάννου. Από το 1939 συνθέτει και από το 1941 εισέρχεται στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας στη δημιουργία ελαφράς ορχήστρας. Το 1939 συνέθεσε και το πρώτο του τραγούδι, το «Γελάς». Ο Κώστας Καπνίσης είχε γράψει τη μουσική περισσοτέρων από 110 κινηματογραφικών ταινιών (μεταξύ των οποίων και πολλών αξιόλογων πολεμικών ταινιών όπως το «Υπολοχαγός Νατάσσα», «Μαντώ Μαυρογένους», «Παπαφλέσσας», «Οι Γενναίοι του Βορρά», «Η χαραυγή της Νίκης», «Κονσέρτο για πολυβόλα», «Η Λεωφόρος της Προδοσίας» κ.α), τραγουδιών για το κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ και μουσικών θεατρικών παραστάσεων και μιούζικαλς. Επίσης είχε κάνει πολλές ενορχηστρώσεις και διασκευές. Διετέλεσε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διετέλεσε και πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου την διετία 1965-1967 και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών (1966-1967). Έλαβε μέρος σε πολλά Φεστιβάλς μεταξύ των οποίων στην Ισπανία το 1962, στη Βραζιλία το 1966 και το 1967, στη Χιλή το 1974, και δύο φορές στη Ρωσία το 1963 και το 1966. Είχε τιμηθεί με Χρυσό Μετάλλιο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βραζιλίας (1967), Βραβείο καλλύτερης μουσικής στη ταινία "Τα χέρια" (Θεσσαλονίκη 1962) καθώς και ιδιαίτερα βραβεία για τη μουσική των ταινιών "Ο Πανικός" (1969), και "Αλέξανδρος ο Μέγας στην Ιστορία και τον θρύλο" (Θεσσαλονίκη 1977). Το 1993, έκανε τις περίφημες ενορχηστρώσεις στο δίσκο της Αλέξιας, "Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά", μια ακόμη μεγάλη παραγωγή με ελληνικά jazz τραγούδια από τις δεκαετίες του ’20 έως και του ’60.  Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρίας και περιέχει τρία ντουέτα με το Βλάσση Μπονάτσο, τη Ζωή Κουρούκλη και τη Ρένα Βλαχοπούλου. Το album έγινε τριπλά πλατινένιο.

Ο Κώστας Καπνίσης ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου και πέθανε στις 4 Ιουλίου 2007.

Μελαγχολικό μοτίβο
https://www.youtube.com/watch?v=MrSWVkMfZBY
Μουσική: Κώστας Καπνίσης 
Από την ταινία "Τζένη Τζένη", 1966

Πολύ αργά για δάκρυα
https://www.youtube.com/watch?v=xlMndQ-SZy4

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Από την ταινία "Πολύ αργά για δάκρυα"

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΝΙΣΗΣ - Τραγούδια Για Τον Κινηματογράφο_1990

https://www.youtube.com/watch?v=gMmZyOlND9U

Εβελίνα Παπούλια

Η Εβελίνα Παπούλια είναι γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1971 ανήμερα της γιορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου γι΄αυτό και το βαφτιστικό της είναι Ευαγγελία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και από 6 ετών, παρακολουθούσε εντατικά μαθήματα χορού. Το 1989 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο χορό στη σχολή The Martha Graham School of Contemporary Dance. Ταυτόχρονα, παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο The Lee Strasberg Theater Institute απ' όπου και αποφοίτησε.  πήρε μέρος σε διάφορα θεατρικά έργα, όπως το West Side Story (1993), ενώ συμμετείχε και στο Omega Dance Company. Δεν κατάφερε όμως ποτέ να πάρει την αμερικανική υπηκοότητα, έτσι γύρισε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές περίπου 20. Ιδιαίτερη επιτυχία γνώρισε για τον ρόλο της ως "Μαρίνα" στην ρομαντική κομεντί του Mega "Δύο Ξένοι"και τώρα στην σειρά Ant1 "Μπρούσκο". Στην μεγάλη οθόνη κάνει το ντεπούτο το της το 1999 στην ταινία Safe Sex. Έχει παίξει και σε άλλες 6 ταινίες. Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ροκ μιούζικαλ Hedwig and the Angry Inch. Συμμετείχε με την Άννα Βίσση στη ροκ όπερα Δαίμονες, στον ρόλο της Λόα, στο θέατρο Παλλάς. Το 2006-2007 και 2007-2008 συμμετείχε στην κριτική επιτροπή του talent show του Mega με τον τίτλο So you think you can dance, όπου διαγωνίζονταν χορευτές από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το μεγάλο μυστικό μου
https://www.youtube.com/watch?v=iiFUszM5jWE
Στίχοι: Ντίνος Δημόπουλος
Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Πρώτη Εκτέλεση: Καίτη Χωματά .
Πρωτοακούστηκε στην κινηματογραφική ταινία "Τζένη-Τζένη", το 1965 .

Aphrodite ft. Εβελίνα Παπούλια - "How It goes"

https://www.youtube.com/watch?v=XW4d9P0SPsk

Η Εβελίνα Παπούλια μαζί με την κόρη της Αφροδίτη Μαρία Λιάντου

Σερενάδα ή Καντάδα

Πήδηση στην αναζήτηση

Σερενάδα (Serenada) λέγεται το ερωτικό τραγούδι που τραγουδιέται με τη συνοδεία κιθάρας. Έχει ιταλική προέλευση και είναι ερωτικό τραγούδι που συνοδεύεται από μαντολίνο και κιθάρα. Το τραγουδούσαν ένας ή περισσότεροι νέοι τις νύχτες κάτω από τα παράθυρα των κοριτσιών. Μερικές φορές όμως, μπορεί να έχει και ειρωνικό περιεχόμενο. Στη νεοελληνική λογοτεχνία η σερενάδα έρχεται μαζί με τα υπόλοιπα είδη ποίησης από την Ιταλία και εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Επτάνησα. Νεοέλληνες ποιητές που έχουν γράψει σερενάδες είναι ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ιωάννης Πολέμης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου κ.α.

Τελικά στην ελληνική γλώσσα επικράτησε ο όρος Καντάδα για το μουσικό είδος ενώ στην λογοτεχνία παρέμεινε ο όρος σερενάτα.

H "Καντάδα"(από το ιταλ. cantare που σημ. τραγουδώ και το ουσιαστικό canto που σημαίνει τραγούδι) τραγουδιέται συνήθως από έναν άνδρα προς μια γυναίκα με σκοπό την έκφραση της αγάπης και των συναισθημάτων του. Εκτελείται συνήθως υπό τη συνοδεία έγχορδων μουσικών οργάνων (συχνότερα κιθάρας και μαντολίνου) από ολιγομελή χορωδία, αποτελούμενη από αποκλειστικά από άντρες. Συνηθέστερα, ερμηνεύεται τις νυχτερινές ώρες στους δρόμους και διακρίνεται για την ευκολομνημόνευτη μουσική γραμμή του. Οι πρώτες καντάδες χρωστάνε τη δημιουργία τους στη Βενετοκρατία, καθώς συνδύασαν το ελληνικό στοιχείο των Επτανήσων με την ιταλική μουσικότητα. Με την Ένωση των Επτανήσων (το 1863) η καντάδα περνά και στην ηπειρωτική Ελλάδα, την εποχή που ο Αθηναϊκός ρομαντισμός του αστικού χώρου φτάνει στο ζενίθ του. Ο χαρακτήρας της Αθηναϊκής καντάδας είναι πιο λόγιος, καθώς διακρίνεται η σύνδεση με τους Αθηναϊκούς ποιητές του 19ου αιώνα, ενώ στην Επτανησιακή είναι πιο έντονο το λαϊκό στοιχείο. Αυτά τα ρομαντικά τραγούδια αναπτύχθηκαν κυρίως στην Κεφαλλονιά στις αρχές του 19ου αι. αλλά διαδόθηκαν καταμήκος της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση. Το Αθηναϊκό είδος καντάδας δημιουργήθηκε, με τη συνοδεία βιολιού, κλαρίνου και λαούτου.

Πλέον η καντάδα σήμερα ακούγεται την περίοδο των καρναβαλιών π.χ. στην Λεμεσό της Κύπρου, όπου δραστηριοποιούνται έντον από το 1946 το διάσημο πολυμελές συγκρότημα κανταδόρων του Γιώργου Γιωργαλλέτου ("Οι Γιωργαλλέτοι").

Άστο το χεράκι σου
https://www.youtube.com/watch?v=EDCs5GCxso8

Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος

Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Εκτέλεση: Κώστας Φυσσούν

Από την ταινία "Το Δόλωμα" 1964

Εις τον αφρόν της θάλασσας (Γιαλό Γιαλό)
https://www.youtube.com/watch?v=vGH4LKXd4P0
Κεφαλονίτικη Καντάδα
Ενορχστήρωση: Νικόλαος Τσιλίφης

.

Εις τον αφρόν εις τον αφρόν της θάλασσας η αγάπη μου η αγάπη μου κοιμάται

παρακαλώ σκυλόψαρα έλατε να τη φάτε

Εις τον αφρόν εις τον αφρόν της θάλασσας η αγάπη μου η αγάπη μου κοιμάται

παρακαλώ σας κύμματα έλατε να τη πιάτε

Μαίρη Χρονοπούλου (1933-2023)

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου 1933. Υπήρξε μια από τις δημοφιλείς σταρ της χρυσής εποχής του παλιού ελληνικού κινηματογράφου παίζοντας πολύ σπουδαίους ρόλους "Κόκκινα Φανάρια", "Οι αδίστακτοι", "Μια κυρία στα μπουζούκια", "Ορατότης Μηδέν" κ.α. Στη δισκογραφία ερμήνευσε τραγούδια για τα κινηματογραφικά soundtracks όπως "Έκλαψα χθες", "Είμαι γυναίκα του γλεντιού" και "Του αγοριού απέναντι". Την περίοδο 1992-94 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του Mega Channel "Μάνα είναι μόνο μία". Τον Αύγουστο του 1999 υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα με το αυτοκίνητό της, που την έχει αναγκάσει να βρίσκεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Έφυγε από τη ζωή στις 6 Οκτωβρίου 2023.

Μαίρη Χρονοπούλου -Του αγοριού απέναντι
https://www.youtube.com/watch?v=bYjXbWxnDbg&spfreload=10
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας

"Μαέστρο Ζεϊμπεκκιά"

 

Μαίρη Χρονοπούλου -Υπάρχει κάπου ένα παιδί

https://www.youtube.com/watch?v=-s4xI9kUKj8
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Απο την Ταινία της Finos Films "Όταν η πόλις πεθαίνει" παραγωγής 1969
Το τραγoύδι ερμηνεύει η ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου και έχει γινει ευρύτερα γνωστό μέσα απο το σήριαλ του Mega  "Δυό Ξένοι"