Η μονωδός Μαρία Ζώη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Αρχικά σπούδασε στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας. Νέα συμμετείχε στον «3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού», αποσπώντας Α΄ βραβείο. Κέρδισε, επίσης, Α' Βραβείο στους Πανελλήνιους Μουσικούς Αγώνες του Υπουργείου Παιδείας (1999). Το 2000 ηχογράφησε προσωπικό δίσκο με τραγούδια του Θεοδωράκη και το 2011 συμμετείχε στη συναυλία «Ένας αιώνας Ελληνικό Τραγούδι» με την Ορχήστρα των Χρωμάτων στο Ηρώδειο. Το 2005 βραβεύτηκε με το βραβείο «Αρίων» για τη συμμετοχή της στο δίσκο «Δώδεκα + μία ματιές στα Δωδεκάνησα» δίπλα στους Γιάννη Πάριο, Γλυκερία κ.ά. Κατά τα έτη 2007/08 υπήρξε μόνιμη ερμηνεύτρια στη «Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης». Το 2008 συνεργάστηκε με τη Μαρία Φαραντούρη παρουσιάζοντας την παραγωγή «Μύθοι Γυναικών». Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά, καθώς επίσης μονωδία και μελοδραματική με τον τενόρο Ζάχο Τερζάκη, στο Ωδείο / Κέντρο Τεχνών «Ακρόπολις» (Αθήνα), αποκτώντας δίπλωμα με άριστα, Α’ βραβείο και χρυσό μετάλλιο (2009). Συνέχισε σπουδές στο Βερολίνο (2011/12). Στη διάρκεια των σπουδών της ερμήνευσε ρόλους σε όπερες του Μότσαρτ και σε οπερέτα του Γ. Στράους. Παρακολούθησε σεμινάρια με τις Τσέρυλ Στούντερ, Χέντβιχ Φάσμπίντερ και Δάφνη Ευαγγελάτου. Συνέπραξε με σύνολα, όπως: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων, Ορχήστρα Χρωμάτων. Τέλος είναι απόφοιτος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών και μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Ο τραγουδιστής από τη Μεσσηνία Γιάννης Θωμόπουλος, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1946. Έχει συνεργαστεί με όλα τα μεγάλα ονόματα του χώρου και η δισκογραφική του πορεία εκτείνεται από το 1970 εως και τις μέρες μας. Πρωτομπήκε στη δισκογραφία το 1970 ηχογραφώντας τρια τραγούδια και στο ενεργητικό του, συγκαταλέγονται δισκογραφικές συνεργασίες με τους Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργο Κριμιζάκη, Βασίλη Κουμπή, Χρήστο Μαρκόπουλο, Γιώργο Κοτσώνη, Θέμη Ανδρεάδη και πολλούς άλλους. Έχει τραγουδήσει τόσο λαϊκά, και ρεμπέτικα τραγούδια όσο και πολικά τραγούδια και τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι: "Ο Μήτσος απ΄ τα Φάρσαλα", "Δύο φίλοι", "Έλληνες Έλληνες", "Πράσινος ο ήλιος", "Σεπτέμβρης", "Θεόφιλε Θεόφιλε" κ.ά.
ΗΜαργαρίταΖορμπαλάγεννήθηκετο 1957στην πρώηνΣοβιετική Ένωση και συγκεκριμένα στην Τανσκένδη.Ότανήτανακόμα 2ετών,ηοικογένειακαιηΜαργαρίταμετακινήθηκανστηΜόσχα. Οι γονείς της ήταν αριστεροί, ο πατέραςτηςήτανκοινωνιολόγος και συγγραφέαςενώ η μητέρατης,ήτανηθοποιόςκαιτραγουδίστριαενώπαράλληλοδίδασκεΕλληνικόΦιλολογίαστοπανεπιστήμιοLomonosofτηςΜόσχα. Ήταν9ετών ότανσυνάντησετονΜίκη Θεοδωράκη και αυτή ηφιλική επίσκεψηαποδείχθηκεηαρχήτουπεπρωμένουτης. Ήδη από την εφηβεία της τραγουδούσε κομμάτια του Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι στην Ελληνική Λέσχη της Μόσχα. Στα17της,ήρθεστηνΕλλάδαμετά απόπρόσκληση του Θεοδωράκηγια να ερμηνεύσει Αναγνωστάκη. Με την ολοκλήρωση του album, επέστρεψεστηΜόσχαγιανα τελειώσειτιςσπουδέςτης, στη Ισπανικής Φιλολογίας στοπανεπιστήμιοLomonosof.Με την ολοκλήρωσητωνσπουδώντηςεπέστρεψεστηνΕλλάδαμετηνοικογένειάτηςγια μόνιμη εγκατάσταση. Σταχρόνιαπουακολούθησαν, ηχογράφησε άλλα5albumsμετον Θεοδωράκηκαιγια2χρόνιατον συνόδευσεσεόλεςτιςσυναυλίες στηνΕλλάδα, τηνΕυρώπη,Αμερική,Καναδάς. Είχετην τύχηγιανα συνεργαστεί μετοδιάσημοποιητήΓιάννηςΡίτσοστοδίσκο του «12ρωσικά λαϊκά τραγούδια» όπου ο ποιητής τα μετέφρασε στα Ελληνικά.Ημητέρατης Μαργαρίτας, ΚατερίναΖορμπαλά τραγούδησεσεμερικάαπότατραγούδιατουδίσκου αυτού. Συνεργάστηκε ακόμη με τον Χατζιδάκι,τον Κηλαηδόνη,τον Σαββόπουλο,τοΛάκηΠαπαδόπουλος, Γιώργο Νταλάρα, AntreasVollenweiderκ.α. Στην Ρωσία έμαθε ακορτνεόν, ενώ σπούδασε και στο Εθνικό, παίζοντας μάλιστα σε σπουδαίες θεατρικές παραστάσεις ("Έγκλημα και Τιμωρία") αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές ("Κίτρινοι Φάκελλοι"). Από το 1993ηΜαργαρίταΖορμπαλά έζησεστηΚύπροσεμόνιμηβάσησυνεχίζονταςπάντα να δημιουργεί καινα πραγματοποείσυναυλίεςόποτεαισθανόταντηνανάγκηνα έρθει σε επαφήμετοκοινό της. Συνεργάστηκε με κορυφαίες ορχίστρες όπως "OSSIPOV Ballalaika orchestra".
Θεσ/νίκη, 10 Μαρτίου 1925 – Αθήνα, 23 Ιουνίου 2005
Ο Μανόλης Αναγνωστάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και σπούδασε Ιατρική. Καταγόταν από το χωριό Ρούστικα Ρεθύμνης, όπου σώζεται το σπίτι του πατέρα του.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην ΕΠΟΝ. Είχε έντονη πολιτική
δράση στο φοιτητικό κίνημα, για την οποία φυλακίστηκε το 1948 ενώ το
1949 καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο. Βγήκε από τη
φυλακή με την γενική αμνηστία το έτος 1951. Την περίοδο 1955-1956
ειδικεύτηκε ως ακτινολόγος στη Βιέννη και κατόπιν άσκησε το επάγγελμα
του ακτινολόγου για ένα διάστημα στη Θεσσαλονίκη ενώ το 1978
εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Δημοσίευσε κείμενα του για πρώτη φορά
στο περιοδικό Πειραϊκά Γράμματα (1942) και αργότερα στο το φοιτητικό
περιοδικό Ξεκίνημα (1944), του οποίου υπήρξε και αρχισυντάκτης για μία
περίοδο. Ποιήματα του, καθώς και και κριτικές δημοσιεύτηκαν αργότερα σε
αρκετά περιοδικά. Την περίοδο 1959 - 1961 εξέδωσε το περιοδικό Κριτική
ενώ υπήρξε μέλος της εκδοτικής ομάδας των Δεκαοκτώ κειμένων (1970), των
Νέων Κειμένων και του περιοδικού "Η Συνέχεια" (1973). Το 1986 του
απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης ενώ το 1997 ανακηρύχθηκε επίτιμος
διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Συνθέτες όπως ο
Μίκης Θεοδωράκης, ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Μιχάλης Γρηγορίου έχουν
μελοποιήσει αρκετά ποιήματα του ενώ έργα του έχουν μεταφραστεί στα
αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=6jACb97OSkM
Το σκάκι
https://www.youtube.com/watch?v=KUm9cWB5m1k
Ποίηση: Μανόλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Γεράσιμος Ανδρεάτος
Όταν μια άνοιξη χαμογελάσει
https://www.youtube.com/watch?v=tY3k1ozq6qs
Ποίηση: Μανόλς Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη
"Οι στίχοι του τραγουδιού που θα ακολουθήσει γράφτηκαν ειδικά για να μελοποιηθούν από τον Θεοδωράκη και παρόλου που δεν έχουν ενταχθεί σε καμία ποιητική συλλογή εκφράζουν κατά κάποιον τρόπο το κέντρο της ποίησης του Αναγνωστάκη"
Το λεγόνενο "έντεχνο τραγούδι" εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1950 - αρχές δεκαετίας του '60 με πρωτεργάτες τουςΜάνο Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη. Ο όρος Έντεχνο-λαϊκό είναι προβληματικός εξορισμού αφού περιέχει δύο αντιφατικές έννοιες, δηλωτικές του διχασμού του νεοέλληνα ανάμεσα στην λαίκή παράδοση και τον δυτικό προσανατολισμό. Ο Μίκης Θεοδωράκης ορίζει το Έντεχνο λαϊκό τραγούδι ως «ένα σύγχρονο σύνθετο μουσικό έργο τέχνης που θα μπορεί να αφομοιωθεί δημιουργικά από τις μάζες». Αφετηρία της προσπάθειας αυτής είναι ο «Επιτάφιος» (1958, σε ποίηση Ρίτσου), για τον οποίο ο Θεοδωράκης αναφέρει: «δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πάντρεμα ανάμεσα στη σύγχρονη ελληνική μουσική και στη σύγχρονη ελληνική ποίηση». Ως αποτέλεσμα δημιουργείται μια παράδοση μελοποιημένης ποίησης που ονομάζεται «Έντεχνο τραγούδι». Διαφέρει από το λαϊκό κυρίως στο στίχο, αλλά και στη μουσική (ενορχήστρωση, ύφος). Ο χαρακτήρας του είναι περισσότερο δυτικός όσον αφορά στα συνθετικά μέσα, δεν έχει όμως καμία σχέση με τη φόρμα του δυτικοευρωπαϊκού ρομαντικού και μεταρομαντικού έντεχνου τραγουδιού Lied. Το ελληνικό Έντεχνο τραγούδι αποκτά γρήγορα μεγάλη απήχηση στις πλατιές μάζες, φαινόμενο πραγματικά σπάνιο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Σε αυτό συνέβαλε και ο ενεργός πολιτικός ρόλος του συγκεκριμένου είδους κατά τη περίοδο της δικτατορίας.
Μερικά χαρακτηριστικά της παράδοσης αυτής του Έντεχνου λαϊκού τραγουδιού είναι:
Μελοποιημένη ποίηση σύγχρονων – κυρίως Ελλήνων – ποιητών ή στιχουργών.
Καθιέρωση του λαϊκού τραγουδιστή και του λαϊκού μουσικού οργάνου (μπουζούκι) ως αυθεντικών εκφραστών του γνήσιου ποιητικού πάθους.
Νέα μορφή επικοινωνίας με το κοινό με την καθιέρωση της λαϊκής συναυλίας σε ανοικτούς ή ειδικά διαμορφωμένους χώρους, με μαζική συμμετοχή.
Ενδεικτικοί κύκλοι τραγουδιών που θεωρούνται σήμερα κλασικοί του Έντεχνου τραγουδιού είναι:
Άλλοι σημαντικοί συνθέτες που υιοθέτησαν το τραγουδιστικό κλίμα του Έντεχνου ήταν οι: Μάνος Λοΐζος, Δήμος Μούτσης, Χρήστος Λεοντής, Δημήτρης Λάγιος, Νίκος Μαμαγκάκης και από πλευράς στιχουργών οι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Άλκης Αλκαίος, Τάσος Λειβαδίτης κ.ά. Στην παράδοση του Έντεχνου τραγουδιού προστέθηκαν μέσω της διάδοσης των μπουάτ, οι τραγουδοποιοί, που γράφουν τη μουσική, το στίχο και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους . Πρωτεργάτης θεωρείται ο Διονύσης Σαββόπουλος, ενώ ανάμεσα στους σημερινούς εκπροσώπους του είδους είναι ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Νίκος Παπάζογλου, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, o Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Ορφέας Περίδης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Γιάννης Αγγελάκας (στην περίοδο της Σόλο καριέρας του) κ.ά. Χαρακτηριστικότεροι ερμηνευτές της πρώτης γενιάς του Έντεχνου ελληνικού τραγουδιού (1950-1980) είναι οι Σούλα Μπιρμπίλη, Γιοβάννα, Φλέρυ Νταντωνάκη, Μαρία Φαραντούρη, Γιώργος Μούτσιος Αλίκη Καγιαλόγλου, Μαρίζα Κώχ, Νάνα Μούσχουρη κ.ά., ενώ από το 1980 μέχρι σήμερα έχουν ξεχωρίσει οι Νένα Βενετσάνου, Σαβίνα Γιαννάτου, Έλλη Πασπαλά, Μανώλης Λιδάκης. Παράλληλα, γνωστοί τραγουδιστές όπως οι Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Τάνια Τσανακλίδου και Γιώργος Νταλάρας, έχουν επίσης ασχοληθεί κατά καιρούς με το Έντεχνο πραγματοποιώντας αξιόλογες ερμηνείες. Από τη δεκαετία του '70 και μετά, εμφανίζεται και το ελληνικό ροκ που πατάει κυρίως σε δυτικές μουσικές φόρμες αλλά χρησιμοποιεί ελληνικό στίχο.
Κι ήθελε ακόμη @ Live στο Ρυθμός Stage
https://www.youtube.com/watch?v=qcw2I2A_75g
Στίχοι: Μανόλης Αναγνωστάκης Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Εκτέλεση: Ρίτα Αντωνοπούλου
Άλλες Εκτελέσεις: Μαρία Δημητριάδη, Κώστας Θωμαΐδης, Υπόγεια Ρεύματα
Ο τραγουδιστής από τη Μεσσηνία Γιάννης Θωμόπουλος, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1946. Έχει συνεργαστεί με όλα τα μεγάλα ονόματα του χώρου και η δισκογραφική του πορεία εκτείνεται από το 1970 εως και τις μέρες μας. Πρωτομπήκε στη δισκογραφία το 1970 ηχογραφώντας τρια τραγούδια και στο ενεργητικό του, συγκαταλέγονται δισκογραφικές συνεργασίες με τους Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργο Κριμιζάκη, Βασίλη Κουμπή, Χρήστο Μαρκόπουλο, Γιώργο Κοτσώνη, Θέμη Ανδρεάδη και πολλούς άλλους. Έχει τραγουδήσει τόσο λαϊκά, και ρεμπέτικα τραγούδια όσο και πολικά τραγούδια και τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι: "Ο Μήτσος απ΄ τα Φάρσαλα", "Δύο φίλοι", "Έλληνες Έλληνες", "Πράσινος ο ήλιος", "Σεπτέμβρης", "Θεόφιλε Θεόφιλε" κ.ά. 
