Πάνος Σάμης (1927-1990)

Ο ηθοποιός και τραγουδιστής του Ελαφρού τραγουδιού Πάνος Σάμης γεννήθηκε στη Λέσβο το 1927. Καταγόταν από οικογένεια μουσικών και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Σουσαμλής. Το 1950 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα με τη συνδρομή του Γιώργου Οικονομίδη που τον συμπεριέλαβε στις μουσικές του παραστάσεις. Αναδείχθηκε ως τενόρος του μουσικού θεάτρου λαμβάνοντας μέρος σε οπερέτες και επιθεωρήσεις. Εμφανίστηκε σε τρεις ταινίες κι αργότερα συνέχισε την καριέρα του ως τραγουδιστής. Πέθανε στις 5 Ιουλίου 1990 στην Αθήνα.

Κρατήστε μου μια θέση στην καρδιά

https://youtu.be/z-VNP0q7wNI?is=x2FUrrJ2tDqyLUdj

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Γιάννης Κανελλίδης

Εκτέλεση: Πάνος Σάμης

Σεχραζάτ

https://youtu.be/yMRVRZp0nnY?si=3h7aPwYKMg0Zl9px

Στίχοι: Μίνως Μάτσας

Μουσική: Σπύρος Περιστέρης & Ζακ Ιακωβίδης

Εκτέλεση: Πάνος Σάμης

 

Έλληνες με καταγωγή από την Πόλη

Οι Ρωμιοί της Πόλης

Έλληνες της Κωνσταντινούπολης 

Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος -ιστορικός 

Ιωάννης Φιλήμων - ιστορικός 

Παναγιώτης Σούτσος - συγγραφέας και πολιτικός

Αλέξανδρος Σούτσος - πεζογράφος, σατιρικός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας

Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής - ποιητής, πεζογράφος, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πολιτικός και διπλωμάτης

Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός - λόγιος και πολιτικός

Ηλίας Τανταλίδης - ποιητής

Μαρία Ιορδανίδου - πεζογράφος

Δημήτρης Καλούμενος - φωτογράφος

Γρηγόριος Ξενόπουλος -δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας 

Δημοσθένης Βουτυράς -πεζογράφος

Θράσος Καστανάκης -πεζογράφος

Ελία Καζάν -σκηνοθέτης

Φίλιος Φιλιππίδης -ηθοποιός 

Γιάννης Σπαρίδης -ηθοποιός, κωμωδιογράφος 

Μαρίκα Νέζερ -ηθοποιός 

Αθηνόδωρος Προύσαλης -ηθοποιός

Σταύρος Ξενίδης -ηθοποιός

Άννα Παϊταζή -ηθοποιός

Απόστολος Νικολαΐδης - πολυαθλητής, διοικητικός παράγων

Τάσος Μπαντής -ηθοποιός

Μιχάλης Γιαννάτος -ηθοποιός 

Γιάννης Παπαδόπουλος (Ζανίνο) -ηθοποιός

Τώνης Γιακωβάκης -ηθοποιός

Αντώνης Καφετζόπουλος -ηθοποιός 

Τάκης Χριστοφορίδης -ηθοποιός 

Γεώργιος Θεοτοκάς -λογοτέχνης

Κώστας Ουράνης -λογοτέχνης 

Μυρτιώτισσα -ποιήτρια

Γιώργος Σαραντάρης -ποιητής

Γιώργος Σεβαστίκογλου -θεατρικός συγγραφέας 

Πέτρος Μάρκαρης -συγγραφέας 

Μποστ -γελοιογράφος

Χρηστάκης -τραγουδιστής

Τέρης Χρυσός -τραγουδιστής

Λάκης Τζορντανέλλι -τραγουδιστής

Ελένη Βακαλό -ποιήτρια, κριτικός εικαστικών και ιστορικός τέχνης.
Πολύβιος Βασιλείου -Θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός

Αντώνης Νταλκάς -ρεμπέτης

Γρηγόρης Ασίκης -ρεμπέτης

Κώστας Καρίπης -ρεμπέτης

Πρόδρομος Τσαουσάκης -τραγουδιστής 

Σπεράντζα Καλό -ζωγραφος και τραγουδίστρια της όπερας

Eftalya -τραγουδίστρια

Αλέκος Μπαρατζής -μουσικός

Αργύρης Κουνάδης -συνθέτης

Αμαλία Φλέμινγκ -ιατρός

Ανδρέας Συγγρός -τραπεζίτης

Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης -τραπεζίτης και συλλέκτης έργων τέχνης

Πάτροκλος Καραντινός -αρχιτέκτων

Νίκος Κόβης -πρώην ποδοσφαιριστής

Κώτσος Κασάπογλου -πρώην ποδοσφαιριστής 

Κλεάνθης Μαρόπουλος -προπολεμικός ποδοσφαιριστής

Λένα Μαντά -συγγραφέας και εκδότης 

Νεοκλής Σαρρής - Ακαδημαϊκός

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων Βλάχος

Γεώργιος Μπακαλάκης -αρχαιολόγος

Ηβη Στάγκαλη -ζωγράφος

Μαρία Εκμεκτσίογλου -σεφ

Απ' την Πόλη ένας μόρτης

https://youtu.be/beBsAbIBP5k?si=2fy9lNpotoCd53kA

Στίχοι: Κώστα Κοφινιώτης 

Μουσική-Εκτέλεση: Αντώνης Διαμαντίδης, Νταλκάς

 

Σταύρος Ζούμπας

Ο Ηπειρώτης τραγουδιστής Σταύρος Ζούμπας κατάγεται από μουσική οικογένεια. Θήτευσε αρχικά στο δημοτικό τραγούδι, όμως από νωρίς στράφηκε στα λαϊκό ρεπερτόριο. Τραγούδησε σε γνωστά νυχτερινά κέντρα και συνεργάστηκε με κορυφαίους λαϊκούς εκτελεστές. Διαθέτει πίσω του πλούσια δισκογραφία και σπουδαίες συνεργασίες. 

Αγάπη μου
https://www.youtube.com/watch?v=nDFOauuvaX8

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Βασίλης Σαλέας

Εκτέλεση: Σταύρος Ζούπας

Νίτσα Μόλλυ (1921-2008)

Το "Νίτσα Μόλλυ" αποτέλεσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της τραγουδίστριας του Ελαφρού Τραγουδιού, κιθαρίστα και ζωγράφου Άννας Μολυβάδα. Γεννήθηκε το 1921 και ξεκίνησε να τραγουδά το 1937 σε ηλικία 16 ετών. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε ήταν το «Καμιά δε θα αγαπήσω σαν και σένα» του Λεό Ραπίτη. Εμφανίστηκε στη «Μάντρα» του Αττίκ, στην «Οαση» με την ορχήστρα των Μουζάκη - Βέλλα. Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες: Γιώργος Οικονομίδης, Γεωργία Βασιλειάδου, Νέζερ, Αρία, Μύλλερ, Τόνυ Μαρούδας, Λούλη Ψυχούλη κ.ά. και την ορχήστρα του ΕΙΡ. Η δισκογραφία της περιλαμβάνει πάνω από 40 ηχογραφήσεις τραγουδιών. Σαν ζωγράφος, φιλοτέχνησε τα πορτρέτα γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά και απλών ανθρώπων. Εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες και ήταν μέλος του ΣΕΗ. Οταν αποσύρθηκε, αφοσιώθηκε στα μαθήματα κιθάρας. Εμφανίστηκε στο εξωτερικό, ενώ μετά τη μεταπολίτευση εμφανίστηκε σε διάφορα θέατρα, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις και μουσικές παραστάσεις. Το 1994 το Δημοτικό Θέατρο Βόλου τη βράβευσε για την προσφορά της στο ελληνικό τραγούδι. Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2008 σε ηλικία 87 ετών. Νίτσα Μόλλυ - Δεν θέλω Σοπεν και Μπαχhttps://www.youtube.com/watch?v=Uy3vglj2rkg
Στίχοι: Γιώργος Οικονομίδης
Μουσική: Ηρακλής Θεοφανίδης
Samba του 1951

Νίτσα Μόλλυ -Θά ΄θελα νά ΄μουνα εκείνη που αγαπάς

https://www.youtube.com/watch?v=ovxDu5VATuM

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Μενέλαος Θεοφανίδης

Άλκης Παγώνης (1903-2000)

Ο τραγουδιστής του Ελαφρού τραγουδιού Άλκης Παγώνης γεννήθηκε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Τελείωσε το Ελληνικό Λύκειο της Πόλης και τη Ζωγράφειο Σχολή. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1924. Ο Άλκης Παγώνης ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι την περίοδο του Μεσοπολέμου. Στη δισκογραφία μπήκε το 1931, όταν δηλαδή τον άκουσε ο Αττίκ σε μια βραδιά ανάδειξης νέων ταλέντων στο Παλαιό Φάληρο και τον σύστησε στο μαέστρο Σπύρο Περιστέρη, ο οποίος είχε αναλάβει τη διεύθυνση της φωνογραφικής εταιρείας Columbia και τον προέτρεψε να υπογράψει συμβόλαιο για πέντε τραγούδια. Όταν έφυγε ο Περιστέρης από την Columbia και ανέλαβε μαέστρος στην Odeon-Parlophone, ο Παγώνης τον ακολούθησε. Στη νέα εταιρεία συνεργάσθηκε με τον Μίνω Μάτσα και πολύ γρήγορα αναδείχτηκε σ’ έναν από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές του ελαφρού τραγουδιού.

Συνεργάστηκε με όλους τους γνωστούς συνθέτες του είδους του και ηχογράφησε περισσότερα από 100 τραγούδια. Η καριέρα του στη δισκογραφία, τη σκηνή και τη ραδιοφωνία, κράτησε πενήντα και πλέον χρόνια, από το 1918 έως τις αρχές του 1970. Τραγούδησε στα καλύτερα κέντρα της εποχής του. Ο Άλκης Παγώνης πέθανε στις 6 Ιανουαρίου του 2000.

Επιτυχίες: «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει», «Το γελεκάκι», «Κάτι με τραβά κοντά σου», «Έλα να φιληθούμε», «Παλιά Αθήνα», «Σαν το κρασί».

Τα 18 σου χρόνια
https://www.youtube.com/watch?v=hzjpYn3lk4w
Tango romance του 1940 σε μουσική και στίχους Τότη Στεφανίδη (Tchehof Feodor) ο οποίος και συνοδεύει

Μητέρα
https://www.youtube.com/watch?v=CXfQCRN8v2k

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Ζωζέφ ΚορίνθιουTango του 1949

Τζέλλα Βανάκου (1915-2010)

Ηι Τζέλλα Βανάκου γεννήθηκε το 1915 στην Αθήνα. Το ταλέντο της στο τραγούδι φάνηκε από πολύ νωρίς, για αυτό και από μαθήτρια έπαιρνε μαθήματα φωνητικής στο Ωδείο Αθηνών. Σύντομα την ανακάλυψε ο Αττίκ και οι πρώτες εμφανίσεις της έγιναν στην γνωστή Μάντρα του. Το 1936 όταν τη γνώρισε ο Φιλοποίμην Φίνος ήταν ήδη μια επιτυχημένη τραγουδίστρια που είχε κατακτήσει το αθηναϊκό κοινό με τις ζωντανές εμφανίσεις της σε βαριετέ και θέατρα, αλλά κυρίως με τους δίσκους που ηχογραφούσε στην Οντεόν, με την οποία είχε αποκλειστικό συμβόλαιο. Η σχέση τους είχε ήδη ξεκινήσει και το 1939, ο Φίνος με τους συνεργάτες του ιδρύουν στο Καλαμάκι την κινηματογραφική εταιρεία «Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο». Από τότε, η Τζέλλα διέκοψε οριστικά τις καλλιτεχνικές της εμφανίσεις, αφού ήταν κάθε στιγμή δίπλα του, αναλαμβάνοντας χρέη μακιγιέζ, μέχρι να δοκιμάζουν μαζί τα ηχοληπτικά του μηχανήματα με την φωνή της. Ακολουθεί η Ιταλική Επίθεση, η μεγάλη Ελληνική Αντεπίθεση και η Γερμανική Κατοχή. Υπό αυτές τις συνθήκες ιδρύθηκε το 1942 και ξεκίνησε η Φίνος Φιλμ. Το χειμώνα του 1944 οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον Φιλοποίμενα και τον πατέρα του και παραμένει υπό σύλληψη για τέσσερις μήνες ενώ ο πατέρας του θα εκτελεστεί. Έκτοτε ο Φίνος θα αφοσιωθεί στην Φίνος Φιλμ. Τα χρόνια πέρασαν και ο Φίνος κατάφερε να γίνει ο «Πατέρας του Ελληνικού Κινηματογράφου», αλλά η ζωή τους παρέμεινε απλή χωρίς κοινωνικότητες και πολυτέλειες. Εκείνος, ταγμένος εργάτης, δούλευε μέρα-νύχτα δημιουργώντας μια ακόμα κινηματογραφική επιτυχία. Εκείνη, πιστή σύντροφος, προλάβαινε πάντα όλες τις ανάγκες του και στήριζε κάθε του επιθυμία, ενώ ποτέ της δεν επεδιώξε την προσωπική της καταξίωση. Τελικά Τζέλλα και Φίνος ενώνονται με τα ιερά δεσμά του γάμου το 1947. Με το θάνατό του Φίνου το 1977, η Τζέλλα βρέθηκε σε οικονομικό χάος το οποίο αντιμετώπισε με απόλυτη αξιοπρέπεια και μακριά από κάθε δημοσιότητα. Με την είσοδο της ιδιωτική τηλεόραση και οι ταινίες της Φίνος Φιλμ απέφεραν στην Τζέλλα σεβαστά οικονομικά ποσά. Ωστόσο, η ζωή της όχι μόνο δεν άλλαξε αλλά  περιορίστηκε ακόμα περισσότερο. Τα τελευταία της χρόνια ήταν δύσκολα με την άνοια να γίνεται όλο και πιο εμφανής. Μια άνοια όμως, που πολλές φορές την έκανε ευτυχισμένη, αφού είχε την ψευδαίσθηση ότι συζητάει με τον αγαπημένο της, ότι κυκλοφορεί στα στούντιο προστατεύοντάς τον, και ότι τις νύχτες κοιμάται στην αγκαλιά του. Η Τζέλλα Βανάκου Φίνου πέθανε στις 31 Αυγούστου 2010.

Ας σε φιλήσω

https://www.youtube.com/watch?v=0E8xuS_3IMw
Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική: Κώστας Σεϊτανίδης 
Εκτέλεση: Τζέλλα Βανάκου & Πάνος Βισβάρδης, 1938 

Τι να την κάνω την ζωή χωρίς εσένα

https://www.youtube.com/watch?v=_3PQ3_7vHp8

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Γιώργος Μυρογιάννης

Εκτέλεση: Τζέλλα Βανάκου & Κώστας Μανιατάκης, 1937

Σταύρος Τζουανάκος (1925-1974)

Ο λαϊκός τραγουδιστής, συνθέτες και στιχουργός Σταύρος Τζουανάκος γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1925 στον Πειραιά και πέθανε στη μακρινή Φλώριδα των ΗΠΑ στις 17 Δεκεμβρίου 1974 σε ηλικία μόλις 49 ετών. Κατάγεται από φτωχή οικογένεια και από πολύ μικρός μπήκε στην βιοπάλη. Στην εφηβεία του έμαθε κιθάρα. Πρωτοεμφανίστηκε το 1942 (ή λίγο πιο πριν) στην ταβέρνα του Γιούλη στην οδό Πατησίων με τον Γιάννη Σαμιώτη, τον Παναγιώτη Πετσά και άλλους. Μετά την Απελευθέρωση βρέθηκε δίπλα στον Μανώλη Χιώτη, ο οποίος εκτιμώντας ιδιαίτερα το ερμηνευτικό
ταλέντο του Τζουανάκου, τον πήρε μαζί του στο πάλκο. Το 1948 του δίνεται η ευκαιρία να γραμμοφωνήσει τα δύο πρώτα του τραγούδια το «Ένας διαβάτης» και το «Θέλω να πάψεις να γελάς, θέλω να κλαις». Από το 1948 μέχρι και το 1954, ο Τζουανάκος εμφανίζεται με διάφορα λαϊκά σχήματα, σε διάφορα γνωστά λαϊκά μαγαζιά της εποχής εκείνης και παράλληλα χτίζει την δική του δισκογραφία. Παντρεύεται και πραγματοποιεί και το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική και τελικά το 1958 φεύγουν οικογενειακώς για τις ΗΠΑ. Εκεί θα αποκτήσουν και το πρώτο τους παιδί. Ο Τζουανάκης θα συνεχίσει την καλλιτεχνική του πορεία και θα συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους Έλληνες ξενιτεμένους μουσικούς της Αμερικής και στα 16 συνολικά χρόνια της παραμονής του στην Αμερική (1958-1974) εργάστηκε σαν τραγουδιστής, διασκεδαστής και μουσικός σε τρεις διαφορετικές πολιτείες. Στην Ελλάδα ερχόταν κατά διαστήματα, με τελευταία επίσκεψη του το 1973 ενώ εντελώς απροσδόκητα το 1974 θα αφήσει την τελευταία του πνοή αφήνοντας το λαϊκό τραγούδι φτωχότερο.

Μεγάλες του Επιτυχίες: Λίγα ψίχουλα αγάπης, Σε τούτο το παλιόσπιτο, Σταλαματιά-Σταλαματιά, Εγώ το πλουσιόπαιδο, Η κατάρα της μάνας, Το φτωχομπούζουκο, Μάγισσες φέρτε βότανα κ.α.

Εγώ το πλουσιόπαιδο
https://www.youtube.com/watch?v=GCgTig4ShAQ
Μουσική: Μανώλης Χιώτης
Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Τραγουδι : Σταύρος Τζουανάκος

Ένας διαβάτης
https://www.youtube.com/watch?v=s5rkCyCdPpY
Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική-Εκτέλεση: Σταύρος Τζουανάκος

Δημήτρης Σέμσης (1883-1950)

Δημήτριος Σέμσης ή Σαλονικιός, βιρτουόζος παραδοσιακός βιολιστής. Γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1883 στη Στρώμνιτσα και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Κουκουδέας. Ο πατέρας του και ο παππούς ήταν Ομπρελάδες και επίσης βιολιστές. Στα τέλη του 19ου αιώνα, συμμετείχε στη μπάντα ενός τσίρκου, το οποίο περιόδευε σε όλα τα Βαλκάνια. Το 1908 έκανε τον πρώτο του γάμο και το 1910 απέκτησαν μία κόρη. Αργότερα εντάχθηκε σε άλλες περιοδεύουσες ορχήστρες και έπαιξε στην Τουρκία, Συρία, Αίγυπτο, Σουδάν κ.α. Μετά τη λήξη του Α' Π.Π., η Στρώμνιτσα πέρασε στο Βασίλειο της Σερβίας και έτσι το 1919 ο Σέσμης εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στη Θεσσαλονίκη. Το 1923 ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε 4 παιδιά. Στις αρχές του 1927 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Αυτή την εποχή έλαβε το προσωνύμιο Σαλονικιός, μάλλον επειδή κάποιοι παράγοντες των δισκογραφικών εταιρειών. Είναι ο πρώτος οργανοπαίκτης που το όνομά του αναγράφεται στις ετικέτες δίσκων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ήταν Διευθυντής Ηχογράφησης στην His Master's Voice και στην Columbia. Μεταξύ του 1924-1931 συμμετείχε σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις παραδοσιακών, σμυρναΐικων και ρεμπέτικων τραγουδιών και γύρω στο 1928 ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια και το 1931 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της ΗΜV, θέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του. Eγραψε πάνω από 100 τραγούδια. Τη δεκαετία του ΄30, ηχογραφούσε με τη Ρόζα Εσκενάζι γνωρίζοντας μεγάλες επιτυχίες ενώ συχνά, την συνόδευε στις ταβέρνες μαζί με άλλους μουσικούς. Τραγούδια του ηχογράφησαν ακόμη οι Ρίτα Αμπατζή, ο Στελλάκης Περπινιάδης και ο Στράτος Παγιουμτζής κ.α. Ηχογράφησε πολλές εκατοντάδες δίσκους και πολλοί από αυτούς επανακυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια. Το 1972, σε μια συνέντευξή της, η Ρόζα Εσκενάζι είπε ότι ο Δημήτρης έπαιζε "το καλύτερο βιολί του κόσμου". Μετά από μια σύντομη νοσηλεία, ο Δημήτρης Σέμσης πέθανε από καρκίνο στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου του 1950.

Μην ορκίζεσαι βρε ψεύτρα
https://www.youtube.com/watch?v=5--VK-A4Fs8
Μουσική: Δημήτρης Σέμσης
Εκτέλεση: Ρόζα Εσκενάζυ
Έτος ηχογράφησης: 1935

Μέσα στη βαρυχειμωνιά (Ο καστανάς)     
https://www.youtube.com/watch?v=XmCXgBMouU8
Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική: Δημήτρης Σέμσης
Εκτέλεση: Στράτος Παγιουμτζής
Έτος ηχογράφησης: 1940 

Τάκης Μωράκης (1916,-1991)

Ο συνθέτης και στιχουργός της ελαφράς μουσικής Τάκης Μωράκης γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1916 στην Αθήνα. Σπούδασε από τα 12 του χρόνια στο Ελληνικό Ωδείο (βιολί και θεωρητικά) ενώ κατόπιν συμπλήρωσε για λίγο στις σπουδές του στο Ωδελιο του Παρισιού. Εργάστηκε σαν βιολιστής σε χοροδιδασκαλεία ενώ παράλληλα μετείχε σε ορχήστρες της εποχής του. Το 1938 διασκεύασε το το δημοτικό τραγούδι "Τσοπανάκος ήμουνα". που χρησιμοποιήθηκε ως σήμα έναρξης από την νεοσύστατη τότε Ελληνική Ραδιοφωνία. Ως τραγουδοποιός εμφανίστηκε επίσημα το 1946 και ήδη με τα πρώτα του τραγούδια "Ήρθες σαν άνοιξη" και "Για σένα ανθίζει η γη" προκάλεσε αίσθηση. Συνέθεσε κάθε είδους μουσική και τραγούδια για το θέατρο, για επιθεώρηση, το κινηματογράφο ("Το παιδί και το δελφίνι", "Γκόλφω", "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας", Η θεία απ΄το σικάγο", "Η άγνωστος"), για την Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής της Ραδιοφωνίας, σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς ελαφράς μουσικής, για τη δισκογραφία κ.α.. Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1991 στην Αθήνα.  

Επιτυχίες: Τι ειν΄αυτό που το λένε αγάπη (Σοφία Λόρεν & Τώνης Μαρούδας), Αδύνατον να κοιμηθώ (Τώνης Μαρούδας), Χθες ακόμα, Δεν είμαι τίποτα, Πες μπαλαλάικα Αγόρι μου (Νάντια Κωνσταντοπούλου), Είσαι παιδί μου πειρασμός (Μπονάτσος & Αλέξια), Ρίκο Ρίκο Ρίκοκο (Βουγιουκλάκη), Σε μαγικά νησιά,  ποτέ μην κλαις (Τρίο κιτάρα)

Χθες ακόμα
https://www.youtube.com/watch?v=cBDem4WWRN4
Στίχοι-Εκτέλεση: Νάντια Κωνσταντοπούλου
Μουσική: Τάκης Μωράκης

Ποτέ μην κλαίς

https://www.youtube.com/watch?v=ngK9I5Pp7AI

Στίχοι Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Τάκης Μωράκης

Εκτέλεση: Τρίο Κιτάρα

Χρυσούλα Στεφανάκη

Η τραγουδίστρια Χρυσούλα Στεφανάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σε ηλικία 6 ετών ξεκίνησε μαθήματα πιάνου, κιθάρας, θεωρίας και αρμονίας της μουσικής τα οποία συνέχισε για 12 χρόνια, ενώ πήρε και μαθήματα μπαλέτου για 5 χρόνια. Στο σχολείο συμμετείχε σε όλες τις θεατρικές παραστάσεις ενώ έμαθε και όλους τους παραδοασιακούς χορούς μιάς και ο πατέρας της ήταν χορευτής. Αργότερα συνέχισε την μουσική της παιδεία με μαθήματα φωνητικής στο Ολυμπιακό Ωδείο Αθηνών. Στο Ηράκλειο Κρήτης όπου και ξεκίνησε να τραγουδάει επαγγελματικά την πρωτάκουσε ο Μανώλης Λιδάκης και την ίδια χρονιά συνεργάστηκαν μαζί σε καλοκαιρινές συναυλίες. Συνεργάστηκε ακόμη με τους Χατζηνάσιο, Μοσχολιού, Σπανό, Πλέσσα, Μακεδόνα, Νικολόπουλο, Μητσιά, Ναχμία κ.α. Τραγουά κυρίως παλιά ρετρό κομμάτια των δεκαετιών ΄30, ΄40, ΄50 και ΄60 αλλά και ξένα κυρίως jazz τραγούδια όπως τα "Tango Notturno", "Blue Haven", "The Last Waltz", "Regretting for Wasted Years" και το μαγευτικό "Historia de un amor".

Μάρω Μάρω
https://www.youtube.com/watch?v=qewOdMSC4As
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος - Δημήτρης Ευαγγελίδης
Μουσική: Θεόφραστος Σακελλαρίδης 
Πρώτη Εκτέλεση: Δανάη Στρατηγοπούλου
Εκτέλεση: Χρυσούλα Στεφανάκη

Σ' αγαπώ ή σε μισώ

https://www.youtube.com/watch?v=JD9lq8aqvFI

Ένα άγνωστο τραγούδι του Αττίκ σε ενορχήστρωση Δαυίδ Ναχμία. Πρώτη εκτέλεση στο Άλμπουμ με τίτλο "Για μια γυναίκα" που κυκλοφόρησε από την PROTASIS MUSIC τον Δεκέμβριο του 2010. Η μουσική είναι του Αττίκ (Κλέωνα Τριανταφύλλου) και οι στίχοι του Κώστα Κοφινιώτη. Τραγουδάει η Χρυσούλα Στεφανάκη.

Νίκη Παλληκαράκη

Η ηθοποιός Νίκη Παλληκαράκη γεννηθεί στις 5 Ιουνίου. Είναι απόφοιτος της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε όμως και υποκριτική στο Κέντρο Αρχαίου Δράματος Δεσμοί και στη σχολή του Πέλου Κατσέλη, κλασικό τραγούδι στο ωδείο του Φίλιππου Νάκα. Έπαιξε σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, σε σημαντικές θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε κινηματογραφικές ταινίες.

Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου
https://www.youtube.com/watch?v=_GVv2inxa9Q
Στίχοι: Κωστας Κοφινιωτης
Μουσική: Γιαννης Βελλας
Πρώτη εκτέλεση Νίκος Γούναρης & Χρυσούλα Στίνη

Σεράχ

https://www.youtube.com/watch?v=jrT2ksb73to

Στίχοι-Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης

Πρώτη Εκτέλεση: Μαρίκα Νίνου

Αντώνης Διαμαντίδης, Νταλκάς (1892-1945)

Γεννήθηκε στο Μέγα Ρεύμα της Κωνστανινούπολης το 1892. Από μικρή ηλικία έμαθε να παίζει κιθάρα και ούτι και στα 18 του ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά σαν τραγουδιστής. Λόγω του μεγάλου πάθους με το οποίο ερμηνεύει τα τραγούδι αποκτά και το προσωνύμιο "Νταλκάς", ένα προσωνύμιο που θα τον συντροφεύσει μέχρι το τέλος. Το 1919 παντρεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, την Άννα. Εκείνα τα χρόνια λόγω του τεράστιου μεταναστευτικού ρεύματος προς τις Η.Π.Α., το 1920 ο ίδιος και η μπάντα του ακολουθούν το πλοίο "King Alexandros" που πάει για Αμερική, ψυχαγώντας τους Έλληνες μετανάστες. Το 1922 στο ταξίδι μαθαίνει και τα θλιβερά μαντάτα της Μικρασιατικής Καταστροφής, έτσι αποφασίζει όταν επιστρέψει να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα, πρώτα στον Πειραιά και ακολούθως στα Πετράλωνα. Θα συνεχίσει να εργαζεται σαν τραγουδιστής και σαν μουσικός παίζοντας κυρίως Σμυρναίικα, Ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια και θα γνωρίσει σπουδαίους μουσικούς και τραγουδιστές της περιόδου όπως ο Σπύρος Περιστέρης, ο Κώστας Καρίπης, ο Δημήτρης Σέμσης και ο Κώστας Τζόβενος, παράλληλα θα αρχίσει να γράφει και τα δικά του τραγούδια. Από το 1926 μέχρι το 1933 θα ηχογραφήσει περισσότερα από 400 τραγούδια παραδοσιακά, αμανέδες και ρεμπέτικα. Μετά το 1933, θα ελαχιστοποιήσει τις δισκογραφικές του παρουσίες σαν μουσικός προτιμώντας τις ζωντανές εμφανίσεις σε επιλεγμένους τόπους συναντήσεως σε ένα ελαφρύτερο ύφος των δημοφιλών ρομαντικών τραγουδιών. Ο κύριος συνεργάτης του αυτήν την περίοδο ήταν ο Φίλανδρος Μάρκου, ο οποίος παντρεύτηκε αργότερα την κόρη του Διαμαντίδη, την Άννα. Από το 1937 ως το 1939, ο Νταλγκάς έκανε μια σύντομη επανεμφάνιση στη βιομηχανία της μουσικής ως συνθέτη, έχοντας κυκλοφορήσει ένα μικρό αριθμό τραγουδιών, και συνέχισε παράλληλα να εμφανίζεται σε μαγαζιά μέχρι το 1941. Με την άφιξη των Γερμανών στην Αθήνα, ο Νταλγκάς βυθίζεται σε μια βαθιά κατάθλιψη, και πεθαίνει τελικά στις αρχές του 1945.

Οι νέοι χασικληδες (Έμαθα πως είσαι μάγκας)
https://www.youtube.com/watch?v=AHAAJQlAk9Q
Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Σκαρβέλλης
Πρώτη Εκτέλεση: Αντώνης Διαμαντίδης, Νταλκάς

Που να βρώ γυναίκα να σου μοιάζει
https://www.youtube.com/watch?v=tWA7yhKyUsI

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική-Εκτέλεση: Αντώνης Διαμαντίδης, Νταλκάς

Ελίζα Μαρέλλι (1939-2016)

"Η Ελίζα Μαρέλλι με τη βαθιά, ζεστή και εκφραστική φωνή της κυριάρχησε στο χώρο του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού στα τέλη της δεκαετίας του '50 και τη δεκαετία του '60. Ερμήνευσε αξέχαστα τραγούδια των Σουγιούλ, Κορίνθιου, Χατζηαποστόλου κ.ά. Επίσης ανέδειξε γνωστές επιτυχίες των Γιαννίδη, Χαρόπουλου και Κυπαρίσση. Απέφυγε σταθερά τις εμφανίσεις σε κέντρα, αρκούμενη σε συναυλίες για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς και στη δισκογραφία. Πρωτοστατεί σήμερα, μέσω του συλλόγου φίλων του ελαφρού τραγουδιού να αναβιώσει και να αναδείξει εκείνη την αξέχαστη εποχή και τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της." ileram77

Η Ελίζα Μαρέλλι (Μαρέλη είναι το πραγματικό της) άρχισε ν' ασχολείται με τη μουσική, από 9 ετών παρακολουθώντας μαθήματα στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Από τους πρώτους που την πρόσεξαν ήταν η Δανάη Στρατηγοπούλου και ο Χρήστος Χαιρόπουλος. Νεαρότατη ακόμη και κάνει τον πρώτο της δίσκο που περιέχει δύο τραγούδια σε στίχοι Νίκου Φατσέα και μουσική Ζοζέφ Κορίνθιος «Τίποτα άσχημο δεν έχεις» και «Μη φοβάσαι, μη φοβάσαι». Κι εκεί άρχισαν οι προτάσεις, οι οποίες συνάντησαν τη σθεναρή αντίρρηση των δικών της και της ίδιας: Οχι κέντρα και ξενυχτάδικα - μόνον αίθουσες (όπως ο «Παρνασσός»), αναψυκτήρια (όπως αυτό στην πλατεία του Αρχαιολογικού Μουσείου), δεξιώσεις, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Και, φυσικά, ραδιόφωνο, από το οποίο έγινε περισσότερο γνωστή, καθώς και από τα μουσικά και λαϊκά περιοδικά, που σε διαγωνισμούς την έφερναν από τις πρώτες στην προτίμηση του κοινού. Τα πρότυπά της ήταν η Δανάη, η Βέμπο και η Κάκια Μένδρη. Ερμήνευσε δημιουργίες των Σουγιούλ, Κορίνθιου, Χατζηαποστόλου κ.α. Aνέδειξε γνωστές επιτυχίες των Γιαννίδη, Χαιρόπουλου και Κυπαρίσση όπως τα «Ραμόνα», «Ηρθες σαν την άνοιξη», «Γιατί να ζούμε χωρισμένοι», «Χιλιάδες βράδια», «Οπου κι αν πας θα θυμάσαι», «Ηρθες αργά», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μόνο κοντά σου», «Αν μου φύγεις και σε χάσω», «Δεν μπορώ να το πιστέψω».
Αυτά ως το 1970, οπότε σταμάτησε γιατί παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά. Το τραγούδι, όμως, δεν είχε φύγει από τη ζωή της. Σε διάφορες εκδηλώσεις, κάποιες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, ξαναβγήκαν μερικοί δίσκοι της. Η Ελίζα Μαρέλλι απεβίωσε σήμερα 23 Ιουνίου 2016.

Θα σε πάρω να φύγουμε
https://www.youtube.com/watch?v=3lqW9Hp8gp4
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
Μουσική: Γιάννης Σπάρτακος
Εκτέλση: Ελίζα Μαρέλλι

 

Μας χωρίζει ο πόλεμος

https://www.youtube.com/watch?v=K9R53ivpbAQ

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ

Εκτέλεση: Ελίχα Μαρέλλι

Κώστας Κοφινιώτης (1915-1987)

Ο Κώστας Κοφινιώτης ήταν σπουδαίος Έλληνας στιχουργός, έγραψε περισσότερα από 2300 τραγούδια χωρίς όμως καταφέρει να γίνει πλούσιος. Έγραψε τους στίχους σε πολλά, ερωτικά κυρίως, τραγούδια, όπως τα "Άκου βρε φίλε", "Που να βρώ γυναίκα να σου μοιάζει", "Τα σκαλοπάτια σου", "Λίγες καρδιές αγαπούνε", "Μας χωρίζει ο πόλεμος", "Σε μαγικά νησιά", "Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου", "Δυό αγάπες", "Ήρθες αργά", "Να πεθάνουν οι γυναίκες", "Αυτός ο άλλος" κ.α. Η ακμή της καριέρας του τοποθετείται στις δεκαετίες του ΄40 και του '50, όταν  κυριαρχούσε το Ελαφρό Τραγουδιού. Επί δεκαπενταετία οργάνωνε συνοικιακά καλλιστεία. Ένθερμος Παναθηναϊκός, έγραψε και τους στίχους για τον πρώτο ύμνο του Παναθηναϊκού, το 1948. Πέθανε φτωχός και ξεχασμένος από θερμοπληξία, κατά τον μεγάλο καύσωνα της Αθήνας, τον Ιούλιο του 1987 (22 Ιουλίου).

Για τον Κώστα Κοφινιώτη

https://www.youtube.com/watch?v=APYOEvdFav4

'Ηρθες αργά
https://www.youtube.com/watch?v=JW7Jak7vM6k
Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική: Γιάννης Βέλλας
Εκτέλεση: Γιώργος Καρτσωνάκης
Πρώτη Εκτέλεση: Κάκια Μένδρη

 

Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου
https://www.youtube.com/watch?v=GWZMJy0xxcA
Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική: Γιάννης Βέλλας
Πρώτη Εκτέλεση: Στίνη Χρυσούλα, 1937

Χαράλαμπος Μούσκος (1932-1955) "Ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη"

Ο Χαράλαμπος Μούσκος γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά, της επαρχίας Πάφου, στις 19 Μαΐου 1932 και ήταν εξάδελφος του  Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ'. Ο Χαράλαμπος Μούσκος τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παναγιάς και το Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Μετά από ειδική εκπαίδευση στην Ελλάδα, διορίστηκε διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής, στο οποίο τυπώνονταν και τα πρώτα φυλλάδια και έντυπα του αγώνα. Παράλληλα δρούσε ως στέλεχος των οργανώσεων ΠΕΟΝ και ΟΧΕΝ, οι οποίες είχαν την ενθάρρυνση του Αρχιεπισκόπου. Με την έναρξη της ένοπλης δράσης της ΕΟΚΑ, ο Μούσκος ήταν ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες των ομάδων δολιοφθορέων Λευκωσίας και ερχόταν σε άμεση επαφή με τον αρχηγό Διγενή. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με την έναρξη του αγώνα τον Απρίλη του 1955. Η ομάδα του, με αρχηγό τον ίδιο, έλαβε ενεργό μέρος τη νύκτα της 1ης Απριλίου 1955 σε επίθεση στην Αρχιγραμματεία. Τρεις μήνες μετά συνελήφθη με άλλους, μετά από προδοσία, αφού βρέθηκαν στο σπίτι που νοίκιαζε όπλα και πυρομαχικά. Κατά τη δίκη του αθωώθηκε, γιατί το σπίτι ήταν ξεκλείδωτο και υπήρχε η δικαιολογία ότι μπορούσε να μπει μέσα όποιος ήθελε. Γνωρίζοντας όμως ο ήρωας ότι, με βάση το νόμο της 15ης Ιουλίου 1955 «περί προσωποκρατήσεως», μπορούσε να συλληφθεί και να κρατηθεί χωρίς να του προσαφθεί συγκεκριμένη κατηγορία, έφυγε τρέχοντας από το δικαστήριο, καταδιωκόμενος από αστυνομικούς. Κρύφτηκε στην Αρχιεπισκοπή και, μετά από λίγες μέρες, κατέφυγε, καταζητούμενος πια, στα βουνά κοντά στο λιμέρι του Αρχηγού της ΕΟΚΑ Γεωργίου Γρίβα Διγενή. 

Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 σημειώθηκε μια δραματική σύγκρουση της ομάδας του Μάρκου Δράκου με τον εχθρό. Στην τοποθεσία Μερσινάκι στο δρόμο Ξερού-Πόλης Χρυσοχόους, κοντά στους Αρχαίους Σόλους, ο Μάρκος Δράκος μαζί με τους Χαράλαμπο Μούσκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ, Νίκο Ιωάννου, Ανδρέα Πολυβίου και 3 άλλους αγωνιστές ετοίμαζαν ενέδρα εναντίον στρατιωτικής αυτοκινητοπομπής. Κατά το μεσημέρι ναρκοθέτησαν ένα γεφύρι και πήραν θέσεις στο διπλανό ύψωμα περιμένοντας την ειδοποίηση από τον σηματοδότη. Ξαφνικά όμως σε κάποια άλλη στιγμή αντιλήφθηκαν ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει και τότε άρχισαν να πυροβολούν. Το μικρό όχημα είχε διαφύγει της προσοχής του σηματοδότη με αποτέλεσμα να μην πυροδοτηθεί η νάρκη. Μετά τους πυροβολισμούς του Μάρκου Δράκου, Χαράλαμπου Μούσκου και Νίκου Ιωάννου και τις χειροβομβίδες του Ζάκου και ενός άλλου αγωνιστή, το όχημα έπεσε στο χανδάκι και ο στρατιωτικός του οδηγός σκοτώθηκε. Οι αγωνιστές, βλέποντας το τζιπ ακινητοποιημένο, νόμισαν ότι είχε σκοτωθεί και ο ο δεύτερος επιβάτης ο ταγματάρχης Brian Coombe. Έτσι προχώρησαν προς το αυτοκίνητο με πρόθεση να πάρουν τα όπλα των Άγγλων, αλλά ο Coombe, άρχισε να πυροβολεί. Ακολούθησε παρατεταμένη ανταλλαγή πυρών. Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους ο Εγγλέζος ταγματάρχης και τους καλεί ν’ αφήσουν τα όπλα. Αυτοί αρνούνται και ο Εγγλέζος τους πυροβολεί. Οι σφαίρες του σκοτώνουν τον 27χρονο Χαράλαμπο Μούσκο και τραυματίζουν τους Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο και Χαρίλαο Μιχαήλ. Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου μέρα της κηδείας του Χαράλαμπου Μούσκου, πλήθος λαού απ΄ όπου περνούσε το φέρετρο με τη σορό του Χαράλαμπου, γονάτιζαν και κάνοντας τον σταυρό τους ορκίζονταν “Ένωση Ή Θάνατο”. Παρά τις καταρρακτώδεις βροχές και τις αυστηρές προειδοποιήσεις της Αστυνομίας ο λαός τίμησε τον ήρωά του. Οι Βρετανοί δεν σεβάστηκαν ούτε τον νεκρό ούτε τα θρησκευτικά σύμβολα. Χρησιμοποίησαν βία, έριξαν δακρυγόνα και επιτέθηκαν με ρόπαλα κατά της νεκρικής πομπής. Συγκεκριμένα, μετά από την ακολουθία στην εκκλησία Φανερωμένης, και ενώ ο νεκρός, υπό δυνατή βροχή και στα χέρια συγγενών, φίλων και συναγωνιστών του μεταφερόταν στο κοιμητήριο, Άγγλοι στρατιώτες ανέκοψαν την πομπή στην Πλατεία Μεταξά και προσπάθησαν να τη διαλύσουν. Για το σκοπό αυτό έριξαν δεκάδες δακρυγόνα, ο κόσμος σκορπίστηκε, οι μεταφέροντες το νεκρό κινδύνεψαν και, τελικά, πήραν τη σορό του από το φέρετρο και τρέχοντας τον απομάκρυναν και τον μετέφεραν στο νεκροταφείο, όπου και τον έθαψαν, σκεπάζοντάς τον με την ελληνική σημαία. Οι “δυνάμεις ασφαλείας” βλέποντας την αποφασιστικότητα του λαού να θάψει με τιμές τον ήρωά του, λύσσαξαν. Και αφού δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο για να αποτρέψουν την παλλαϊκή συγκέντρωση, ξέσπασαν στον τάφο του ήρωα.

Πηγή: 

 

Αφιέρωμα στον Χαράλαμπο Μούσκο

https://www.youtube.com/watch?v=dxED4nPk578 

Δύο αγάπες
https://www.youtube.com/watch?v=o5oiVyv31y0 

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης

Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ

Εκτέλεση: Σοφία Βέμπο (Βαλς του 1941)

 Στο διάτρητο από σφαίρες κορμί του ήρωα, βρέθηκε στο πορτοφόλι του, οι στίχοι αυτού εδώ του τραγουδιού "Δύο Αγάπες". Λίγο αργότερα ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης θα αλλάξει κάποιους από τους στίχους για να δημιουργήσει το υπέροχο τραγούδι "Την Ελλάδα Αγαπώ" που μελοποίησε ο Μάριος Τόκας και ερμήνευσε ο Κώστας Χατζηχριστοδούλου. 

Τραγούδι για τον Χαράλαμπο Μούσκο

https://www.youtube.com/watch?v=xE8ddXJx35s

Πεζό Κείμενο: Νίκος Παπακλεοβούλου Στίχοι: Βασιλική-Μαρία Δημητρά
Διαβάζει η Μαρία Δρακοπούλου Μουσική-Εκτέλεση: Γιάννης Δημητράς