Δημήτρης Μαλαβέτας (1939-1988)

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Μαλαβέτας γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1939 στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος,εκδότης εφμερίδων και συγγραφέας Θωμάς Μαλαβέτας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές στη διάρκεια του Εμφυλίου τον Δεκέμβριο του 1944, και μητέρα του η Μαρία Τζαμαρέλου, η οποία διετέλεσε γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου. Νονός του ήταν ο Αιμίλιος Βεάκης. Ο Μαλαβέτας φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και κατόπιν στη σχολή του Βασιλικού Βρετανικού Θεάτρου. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο αρκετά χρόνια, γυρίζοντας παράλληλα όλο τον κόσμο. Αφού αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε διαφόρους θιάσους. Στo πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για τον Σαίξπηρ, που έγινε στο Βανκούβερ του Καναδά, ο Μαλαβέτας εκπροσώπησε την Ελλάδα. Σκηνοθέτησε ανάμεσα σε άλλα, τα έργα «Υπέρλαμπρο Αστέρι», «Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού», «Ορφέας και Ευρυδίκη». Τη χειμερινή σεζόν σεζόν 1981- 1982, όπως και το καλοκαίρι του 1982 πρωταγωνίστησε στην περίφημη rock opera ''EVITA'' μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Βλάσση Μπονάτσο. Ήταν πρωταγωνιστής στη «Μικρή Καλύβα», με το θίασο της Άννας Φόνσου και στη «Γλυκιά Ίρμα» με την Έλλη Λαμπέτη. Αργότερα σκηνοθέτησε τη «Γλυκιά Ίρμα» με πρωταγωνιστές, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Καρρά και τη Μαριάννα Τόλη. Έπαιξε στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού, στις παραστάσεις «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Αντιγόνη», καθώς και στις «Βάκχες» στην Επίδαυρο. Το τελευταίο έργο στο οποίο συμμετείχε ως ηθοποιός ήταν το «Λίγο πιο νωρίς - λίγο πιο αργά» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο Θέατρο Αλίκη. Τακτικά απήγγειλε ποιήματα στον «Τιπούκειτο». Ηχογράφησε ποιήματα του Παλαμά και του Καβάφη. Είχε τιμηθεί με το βραβείο της Λαίδης Φλόρα Ρόμπσον.

Την 1η Απριλίου 1988 ο Μαλαβέτας βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Παγκράτι και μετά από έρευνα αποδείχτηκε ότι ο ίδιος έδωσε τέλος στη ζωή του. 

Έλλη Λαμπέτη & Δημήτρης Μαλαβέτας -Στον ουρανό θα σε βρω

https://youtu.be/vnq4b3Yxico?si=IYGfXceZ5VJdFTk4

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Γιάννης Σπανός 

Δημήτρης Μαλαβέτας -Χελιδονού

https://youtu.be/QG2VNpG91d4?si=5q2IzyqB_tqOa6kL

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Γιάννης Σπανός 

 

Οι 25 σημαντικότεροι Έλληνες στιχουργοί

 Οι 25 σημαντικότεροι Έλληνες στιχουργοί

Λευτέρης Παπαδόπουλος
Χαράλαμπος Βασιλειάδης 
Κώστας Βίρβος
Πυθαγόρας
Νίκος Γκάτος
Άλκης Αλκαίος
Μάνος Ελευθερίου
Άκης Πάνου
Αλέκος Χρυσοβέργης
Σαράντος Αλιβιζάτος
Σταύρος Κουγιουμτζής
Ηρακλής Παπασιδέρης
Σπύρος Γιατράς
Άκος Δασκαλόπουλος
Χρήστος Κολοκοτρώνης
Κώστας Κοφινιώτης
Κώστας Ψυχογιός 
Κώστας Τριπολίτης 
Βασίλης Γιαννόπουλος
Ερρίκος Θαλασσινός
Οδυσσέας Ιωάννου
Τάκης Μουσαφίρης

Αλέκος Σακελλάριος 
Φίλιππος Γράψας
Μιχάλης Γκανάς
Φοίβος

Όλα δικά σου μάτια μου

https://youtu.be/wyH5oWkgQ8Q?si=KaLN9q_zz_XtxvV7

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Μίμης Πλέσσαα

Εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος

 

Προοδευτικές Φωνές: Τουρκία & Τούρκοι

Προοδευτικές Φωνές

Τουρκία & Τούρκοι

Zülfü Livaneli - Μουσικοσυνθέτης και ποιητής

Nâzım Hikmet - Ποιητής

Dr. Taner Akçam - Ιστορικός και συγγραφέας 

Hakan Şükür - Πρώην Διεθνής ποδοσφαιριστής

Enes Kanter -Μπασκετμπολίστας του NBA

Osman Kavala - Επιχειρηματίας

Barbaros Şansal - Σχεδιαστής μόδας

Şener Levent - Τ/κ δημοσιογράφος και εκδότης

Dr. İhsan Ali - Τ/κ γιατρός

Yannis Vasilis Yaylalı - Ακτιβιστής

Uzay Bulut - Δημοσιογράφος 

Ο παραγιός
https://youtu.be/q-rlGU_QmtE?si=ek8zv2LsNo1g3z3w

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλο 
Μουσική: Zülfü Livaneli
Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

 

Κώστας Καραγιάννης & Αντώνης Καρατζόπουλος

Ο Κώστας Καραγιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Το 1951 μετακόμισε στη Λυών της Γαλλία, όπου σπούδασε υφαντουργός, για να μπορέσει να ακολουθήσει την οικογενειακή του επιχείρηση. Γυρνώντας στην Ελλάδα πήγε στρατό και στη συνέχεια εργάστηκε για ένα διάστημα στην «Πειραϊκή-Πατραϊκή». Παράλληλα ασχολήθηκε και με την μετάφραση αστυνομικών μυθιστορημάτων. Το 1957 επέστρεψε και πάλι στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, όπου σπούδασε σκηνοθεσία, ενώ παράλληλα διατηρούσε τη θέση του καλλιτεχνικού ανταποκριτή για την εφ. Αθηναϊκή. Η αγάπη του για τον κινηματόγραφο τον οδήγησε να πιάσει δουλειά ως βοηθός γενικών καθηκόντων σε 4 ταινίες του Γάλλου σκηνοθέτη Κλοντ Μπερνάρ Ομπέρ. Το 1959 επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα. Έχοντας πια εμπειρία στον κινηματογράφο αποφάσισε να ξεκινήσει την παραγωγή της πρώτης του ταινίας. Η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί όμως για τη Φίνος Φιλμ το 1961 σημειώνει εισπρακτική αποτυχία, με αποτέλεσμα ο Φιλοποίμην Φίνος να διακόψει τη συνεργασία. Ωστόσο, ο Καραγιάννης δεν αποκαρδιώνεται και συνενίζει να εργάζεται ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Τόσο ο Καραγιάννης όσο και ο έτερος της ιστορίας ο Αντώνης Καρατζόπουλος, είχαν ήδη δημιουργήσει εταιρείες παραγωγής και είχαν γυρίσει κάποιες ταινίες, ώσπου η συνάντησή τους οδήγησε στη συγχώνευση των εταιρειών τους και τη δημιουργία της Καραγιάννης-Καρατζόπουλος με σκοπό να αποτελέσει το αντίπαλο δέος της Φίνος Φιλμ.

Στον πατέρα του Αντώνη Καρατζόπουλου, άνηκε ο κινηματόγραφος «Μπομπονιέρα» στην Κηφισιά και εξαιτίας της δουλειάς του γνώριζε καλά τον Ούγγρο κινηματογραφιστή Ζοζέφ Χεπ, ο οποίος ζούσε στην Ελλάδα και εργαζόταν τα πρώτα χρόνια στον Φίνο. Όταν κάποια στιγμή αποφάσισε να φτιάξει το δικό του εργαστήριο, προσέλαβε σαν υπάλληλό του τον Αντώνη Καρατζόπουλο και σύντομα ξεκίνησε να εργάζεται ο ίδιος ως οπερατέρ και διευθυντής φωτογραφίας. Το 1957 πήρε τη μεγάλη απόφαση μαζί με τον αδερφό του και τον πατέρα του να ιδρύσουν την εταιρεία Ι. Καρατζοπουλος και να ξεκινήσουν την παραγωγή ελληνικών ταινιών. 

Η πρώτη ταινία που προήλθε από την -τότε ανεπίσημη- συνεργασία των Καραγιάννη και Καρατζόπουλου ήταν η ταινία του 1964 "Ο παράς και ο φουκαράς". Τελικά το 1966 οι δύο εταιρείες συγχονεύτηκαν και ιδρύεται από τον Κώστα Καραγιάννη, τον Αντώνη Καρατζόπουλο και τον αδερφό του πρώτου, Ντόντο (Θόδωρο) Καραγιάννη η κινηματογραφική εταιρεία Καραγιάννης-Καρατζόπουλος ΑΕ, η οποία δημιουργεί συνολικά 118 ταινίες, από τις οποίες ο Καραγιάννης σκηνοθέτησε 101 ταινίες. Η εταιρεία παρήγαγε ήδη μέσα στην πρώτη σεζόν εννέα ταινίες, ενώ αγόρασε και ποσοστό διανομής από την ταινία Οι ένοχοι του Κώστα Ασημακόπουλου, προωθώντας έτσι μια δεκάδα ταινιών εντός του πρώτου χρόνου λειτουργίας της. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ανελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής ταινιών στην Ελλάδα. Η εταιρεία συνεργάστηκε με μερικούς από τους μεγαλύτερους σταρ της εποχής: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Κώστας Βουτσάς, Μάρω Κοντού, Τζένη Καρέζη, Ρένα Βλαχοπούλου, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Νίκος Ρίζος, Θανάσης Βέγγος και άλλοι. Η ταινία με τα περισσότερα εισιτήρια ήταν "Το πιο λαμπρό αστέρι" (1967-68) με 652.661 ενώ η ταινία με τα λιγότερα εισιτήρια ήταν η "Κρουαζιέρα του τρόμου" (1977-78) με μόλις 1.380.

Η εταιρεία πέρα από την παραγωγή ή συμπαραγωγή ταινιών, που συνεχίζεται ως τις μέρες μας, αγόρασε κατά καιρούς τα δικαιώματα ταινιών άλλων παραγωγών. Στο πλαίσιο αυτό απέκτησε το 1997 τα δικαιώματα των ταινιών του παραγωγού Τζέιμς Πάρις, ενώ το 2000 αγόρασε τις ταινίες της εταιρείας παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης όπως και άλλων μικρότερης όμως εμβέλειας. 

Κατερίνα

https://www.youtube.com/watch?v=-n6HLFq9aaM

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Εκτέλεση: Αλίκη Βουγιουκλάκη 

Από την ταινία "Το πιο λαμπρό αστέρι" (1967)

Γρηγόρης Μανινάκης

Ο ραδιοφωνικός παραγωγός στο Cosmos FM Νέας Υόρκης, καθηγητής  Engineering στο State University, τραγουδιστής και στιχουργός Γρηγόρης Μανινάκης γεννήθηκε στη Χίο το 1945 αλλά πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στη Λήμνο λόγω της δυμενούς μετάθεσης του Βενιζελικού πατέρα του. Μετά το σχολείο βρέθηκε στις ΗΠΑ για σπουδές χάρις σε μία αθλητική υποτροφία. Ο Γρηγόρης Μανινάκης φοίτησε στο πανεπιστήμιο Adelphi λαμβάνοντας Bachelor Degree στη Φυσική ενώ παράλληλα εργαζόταν τα βράδια σαν "πιατάς" για να μπορεί να επιβιώσει αφού η υποτροφία κάλυπτε  μόνο τα δίδακτρα της σχολής. Από το 1967 μέχρι το 1972 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο Κολούμπια της Ν. Υόρκης με υποτροφία, ενώ ανάλαβε και καθήκοντα βοηθού καθηγητών. Έλαβε το Μάστερ Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και λίγο αργότερα το Professional Electrical Engineering (EE). Μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα, μπήκε στη Ελληνική Λαϊκή Χορωδία του Μ. Θεοδωράκη η οποία πραγματοπούσε συναυλίες κατά της Χούντας και μετά για την στήριξη των Κυπρίων προσφύγων. Έτσι ξεκινά και η ενασχόλησή του με το τραγούδι αλλά και με την ψαλτική. Στα μέσα των 70s την χορωδία αναλαμβάνει ο Γ. Γλέζος ενώ τη δεκαετία του '80 ο Μανινάκης συνεργάζεται με την Έλλη Πασπαλλά στη μπουάτ "Μικρόκοσμος" στην Αστόρια. Το 1979 λαμβάνει θέση καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης στη SUNY Farmingdale για 33 και πλέον χρόνια. Τέλος στα μέσα της δεκαετίας του '90 θα δημιουργήσει το μουσικό συγκρότημα "Μικρόκοσμος" για την διατήρηση και την διάδοση της ελληνικής μουσικής στις ΗΠΑ. 

Γρηγόρης Μανινάκης -Μοιρολόι

https://www.youtube.com/watch?v=1zX_eC1ZPLU

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος 

Μουσική: Zülfü Livaneli

Πρώτη Εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη 

"A Professor of Engineering at the State University of New York, Grigoris is a long time member of the Cosmos FM family, since its inception, and currently a volunteer radio producer. For over thirty years he has been involved with quality Greek Music and song having performed in some the most prestigious music halls in the United States, Greece and Europe including Alice Tully , Carnegie Recital Hall , the Lekabettus and Herodion theatres in Athens, as well many University campuses such as Harvard, Princeton , Yale, St. Louis , Cornell and many others. The leader of the Mikrokosmos Ensemble he has produced several CD’s with rebetika and contemporary Greek songs."

Μάνος (Αρβανιτίδης)

"Ο Μάνος Αρβανιτίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην πολύ τρυφερή ηλικία των 8 ετών και το 1976, μόλις 10 χρονών, έπαιξε ως ηθοποιός, δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο, στο σίριαλ "Η μεγάλη περιπέτεια" του Κώστα Μουρσελά, όπου υποδυόταν τον γιο τους. Στη συνέχεια όμως τον κέρδισε το τραγούδι με αποκορύφωμα το δεύτερο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1979 με το τραγούδι «Ελπίδα του κόσμου ή SOS». Ο Μάνος ήταν είδωλο για μικρούς (κυρίως) αλλά και μεγάλους, γνώρισε τεράστια επιτυχία με τα τραγούδια "Ω μαμά ω μπαμπά", "Με λένε Μάνο", "Η αδελφή μου η Ρεβέκκα", "Όταν μεγαλώσω", "Ας γίνουμε όλοι φίλοι" κ.ά. Μετά τη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ, όλοι περίμεναν ότι η καριέρα του θα απογειωνόταν. Αντίθετα ο Μάνος, με τον ερχομό της δεκαετίας του ΄80 και μόνο 15 χρονών, εξαφανίστηκε από τα φώτα της δημοσιότητας, αφήνοντας όμως το στίγμα του στα ΄70ς. Σήμερα ζει ευτυχισμένος με την οικογένειά του."  [1]

Τέλος το 1994 ο Μάνος επέστρεψε δισκογραφικά συμμετέχοντας στο δίσκο "Κύπρος Αείζωη" των Αντρέα Αντρέου και Γιάννη Δημητρά και τα κομμάτια "Δεσ προσκηνώ αγαρηνό" και "Ζήτω η Λευτεριά".

Με λένε Μάνο

https://www.youtube.com/watch?v=MjDblJwV8OA

Ποια νύχτα σέ εκλεψε

https://www.youtube.com/watch?v=0mWccxsE8lU

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Άσμα Ασμάτων ("Το πιο όμορφο τραγούδι")

Το "Άσμα ασμάτων" είναι ένα από τα 49 βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης και σύμφωνα με τη χριστιανική κατάταξη στη δεύτερη ομάδα, στα «Ποιητικά-διδακτικά» βιβλία της Π.Δ. 

Το βιβλίο συνιστά πιθανότατα μια ανθολογία ερωτικών ή γαμήλιων τραγουδιών, στα οποία υμνείται σε ποικίλους τόνους, με ζωηρές και, πολλές φορές, τολμηρές εικόνες και σε ωραιότατη λυρική γλώσσα ο έρωτας και τα δυνατά συναισθήματα που συνδέονται με αυτόν. Η θέση ενός τέτοιου βιβλίου στην Αγία Γραφή προκαλεί συχνά έκπληξη στον αναγνώστη, παρόλα αυτά ο έρωτας, όπως και όλα τα αγνά συναισθήματα που συνδέουν τους ανθρώπους μεταξύ τους, συνιστούν δώρα Του Θεού και από την άποψη αυτή η εξύμνησή τους δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη Βίβλο. Από την άλλη μεριά η συζυγική αγάπη ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα απεικονίζει στα βιβλικά κείμενα τη σχέση Θεού-Ισραήλ και Χριστού-Εκκλησίας . Έτσι το περιεχόμενο του βιβλίου κατανοήθηκε τόσο από τους Ιουδαίους, όσο και από τους Χριστιανούς, ως αλληγορική έκφραση των σχέσεων αυτών.΄Ως προς τον συγγραφέα του έργου, αν και η παράδοση το αποδίδει στον ίδιο τον Βασιλιά Σολομώντα, εντούτοις σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρέπει να ανήκει σε μεταγενέστερη του Σολομώντα εποχή, εφόσον η σχέση του Θεού με τον Ισραήλ παρομοιάζεται με αυτή της συζυγικής από τον προφήτη Ωσηέ, που έζησε δύο περίπου αιώνες αργότερα και καταγόταν επίσης από τη φυλή του Ισσάχαρ.

Το κείμενο έχει μεταφράσει στη νεοελληνική ο Γιώργος Σεφέρης, ενώ ανάλογες μεταφράσεις είναι αυτές που έχουν εκπονήσει και οι Μιχάλης Γκανάς, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γιωσέφ Ελιγιά, Χαράλαμπος Μαγουλάς ενώ εκτενή ερμηνευτικά σχόλια στο βιβλίο έχει γράψει ο Χρήστος Γιανναράς.

Από το "Άσμα Ασμάτων"

https://www.youtube.com/watch?v=_UN39_JeSEc

Μετ. Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μελοποίηση: Βαγγέλη Παπαθανασίου

Απόδοση: Ειρήνη Παπά

Δίσκος "Ραψωδίες", 1986

Νίκος Αναστασιάδης

Νίκος Αναστασιάδης
7ος Πρόεδρος της Κ.Δ., πρώην πρόεδρος ΔΗΣΥ
Χωρίς Παρωπίδες - Χωρίς Αναισθητικό

Ο Νίκος Αναστασιάδης γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1946 στο χωριό Πέρα Πεδί και μεγάλωσε στη Λεμεσού. Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός και η μητέρα του οικοκυρά. Ο Νίκος Αναστασιάδης έχει ένα δίδυμο αδερφό (βλπ φωτό), και μία μεγαλύτερη αδερφή. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ναυτικό δίκαιο στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και άνοιξε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Συναγερμού (1976), καθώς και της Νεολαίας του κόμματος (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1976-1985 διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού. Ακολούθως διετέλεσε αντιπρόεδρος (1985-1987) και πρόεδρος της ΝΕΔΗΣΥ (1987-1990). Στη συνέχεια υπηρέτησε τον ΔΗΣΥ από τις θέσεις του Α΄ Αντιπροέδρου (1990-1995) και του Αναπληρωτή Προέδρου (1995-1997). Στις 8 Ιουνίου 1997 εξελέγη Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού λαμβάνοντας ποσοστό 70% έναντι 30% του ανθυποψηφίου του Δημήτρη Συλλούρη. Το 1999 επανεξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο. Στις 25 Μαΐου 2003 ανθυποψήφιος του ήταν ο Ιωάννης Κασουλίδης. Ο Αναστασιάδης αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος με ποσοστό 55% έναντι 45% του ανθυποψηφίου του. Επανεκλέχθηκε το 2009. Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2013 παραιτήθηκε από Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Ο Νίκος Αναστασιάδης ήταν επικεφαλής του ΔΗΣΥ σε τρεις βουλευτικές εκλογές. Ως επικεφαλής του ΔΗΣΥ οδήγησε το κόμμα σε τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 1998 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη, ιδρυτή του ΔΗΣΥ, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές. Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο ΔΗΣΥ υποστήριξε και πάλι τον Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος δεν εξελέγη. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 διεκδίκησε και τελικά κέρδισε την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς υποστηριζόταν από τον ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 45,46% ενώ τον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 57,48%, έναντι 42,52% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 επανεκλέγηκε. Στον Α΄ γύρο συγκέντρωσε το 35,51% και στον Β΄ γύρο συγκέντρωσε το 55,99%, έναντι 44,01% του ανθυποψηφίου του Σταύρου Μαλά..

Κι όμως ο Νίκος Αναστασιάδης για ένα διάστημα θεωρήθηκε από πολλούς ως πολιτικά "τελειωμένος" λόγω του  αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος του Απριλίου του 2004 και την συντριπτική απόρριψη του Σχεδίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν του οποίου υπήρξε και κύριος υποστηρικτής του προκαλώντας σοβαρές εσωκομματικές τριβές, με πρωτοκλασάτα στελέχη να στηρίζουν την καταψήφιση του σχεδίου,  να ακολουθούν διαγραφές και αποχωρήσεις βουλευτών από το κόμμα και πολλών άλλων αξιόλογων στελεχών πρώτης γραμμής. Ο Αναστασιάδης μη παραδεχόμενος ακόμη την ετυμηγορία του λαού έσπευσε σε μία πρωτοφανή κίνηση για τα πολιτκά θέσμια να καταγγείλει ο ίδιος στην ΕΕ την ίδια τη χώρα του, την Κ.Δ. και τον αείμνηστο Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο για το αποτέλσμα των εκλογών. Ακόμη δύο περίπου μήνες μετά το δημοψήφισμα και την αποχώρηση στελεχών του ΔΗΣΥ βλέπει τους διαφωνούντες του ΔΗΣΥ να κατεβαίνουν στις εκλογές με δικό τους συνδυασμό (Για την Ευρώπη) λαμβάνοντας ποσοστό 10,80%, εκλέγοντας ως ευρωβουλευτή τον πρώην πρόεδρο του ΔΗΣΥ Γιαννάκη Μάτση. Έπειτα οι διαγραφέντες θα δημιουργήσουν νέο κόμμα, το ΕΥΡΩΚΟ. Εντούτοις ο Αναστασιάδης θα κατορθώσει όχι απλά να επιβιώσει πολιτικά αλλά και να εδραιώσει τη θέση του λόγω ακριβώς της αποχώρησης των άλλων ισχυρών στελεχών του ΔΗΥΣ. Συγκεκριμένα, η "εκκαθάριση" που έκανε στο ΔΗΣΥ μετά το Σχέδιο Ανάν τον βοήθησε τα μέγιαστα στην ενίσχυση και εμπέδωση του ως του μοναδικού ισχυρού πολιτικού στο κόμμα της κυπριακής Δεξιάς. Αναμφλιβολα όμως εκείνο όμως που απογείωσε και έφερε σε πλεονεκτική θέση έναντι όλων των άλλων πολιτικών του ήταν η κάκιστη και συνάμα τραγική από κάθε άποψη πενταετία Χριστόφια με αποκορύφωμα την έκρηξη στη Ναυτική Βάση στο Μαρί και την μεγάλη οικονομική κρίση που χτύπησε τον τόπο. 

Ο Αναστασιάδη λοιπόν ανέλαβε την εξουσία σε μία κρίσιμη για τόπο στιγμή και με κύριο πολιτικό σύνθημα "Η κρίση θέλει ηγέτη". Η κατάσταση ασφαλώς ήταν τέτοια που η Κύπρος δεν απέφυγε τελικά ούτε το κούρεμα καταθέσεων, ούτε το κλείσιμο τραπεζών και εταιρειών, την αύξηση της ανεργίας, ούτε οδηγήθηκαν οι πραγματικοί υπαίτιοι της κρίσης στη φυλακή. Γενικά η πρώτη του πενταετία, ήταν μεγάλη απογοήτευση, γεμάτη από αστοχίες, λανθασμένες αποφάσεις και ικανοποίηση χατιριών και προβολής της οικογένειάς του και παρόλο που το περιβόητο "Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα" ήταν εκείνο που εν πολλοίς ανέστησε την κυπριακή οικονομία έδωσε λαβή σε πολλούς Ευρωπαίους να κατηγορούν την νήσο των αγίων. Στα θετικά ήταν η δημιουργία του ΓΕΣΥ, η μείωση της στρατιωτικής θητείας και η σύσφξη των σχέσεων με τις γείτονες χώρες Αίγυπτο και Ισραήλ. Ο κόσμος του έδωσε τελικά το πράσινο φως για ακόμη μία πενταετία, αφού έκρινε ότι δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος για την οικονομική δυσπραγία του ενώ ούτε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης φάνηκαν ικανά να μπορούν να λύσουν τα συσσωρευμένα προβλήματα το τόπου καθώς στερούνται πραγματικού σχεδίου και ικανού αντικαταστάτη. Η δεύτερη λοιπόν πενταετία, ξεκίνησε όπως και η πρώτη με νέα σκάνδαλα, στοιχεία διαφθοράς και συγκρούσεις διαφόρων θεσμικών παραγόντων. Τα τρία όμως μεγαλύτερα στοιχήματα για τον Πρόεδρο ήταν, η διαχείρηση της πανδημίας που ένεσκηψε σε όλο τον πλανήτη, η αντιμετώπιση των τουρκικών επιθετικών ενεργειών και της προσπάθειας δημιουργίας νέων απαράδεκτων τετελεσμένων αλλά και η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία που θρυμάτισε τις σχέσεις ΕΕ-Ρωσίας.

Τέλος ένα ακόμη πολύ στενάχωρο γεγονός στην θητεία του ήταν ότι οι τρεις καλύτεροι και πιο αγαπητοί υπουργοί του έφυγαν πρόωρα από τη ζωή. 

Ο Νίκος Αναστασιάδης τραγουδάει Στράτο Διονυσίου
https://www.youtube.com/watch?v=CFB4v2pZSTw
Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος (Στίχοι: Σπύρος Γιατράς, Μουσική: Αλέκος Χρυσοβέργης)
Βρέχει φωτιά στη στράτα μου (Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Μίμης Πλέσσας)

Ο Νίκος Αναστασιάδης τραγουδάει Κώστα Χατζή
https://www.youtube.com/watch?v=BfhAbMlAlEk
Απ΄το αεροπλάνου (Στίχοι: Σώτια Τσώτου, Μουσική: Κώστας Χατζής)

Βαγγέλης Πιτσιλαδής

Γεννηθείς. το 1943

Γνωστός σύγχρονος συνθέτης της ελαφράς και της λαϊκής μουσικής του οποίου η καριέρα στο τραγούδι αγγίζει την 35ετία. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο ανώτερα θεωρητικά και βιολί (με την Ντιντή Περδικίδου). Το 1963, σπουδαστής ακόμα του Ωδείου, υπήρξε μεταξύ των ιδρυτικών μελών της ΜΟΑ και έπαιζε σ’ αυτήν. Σύμφωνα με πληροφορίες του Κώστα Μυλωνά, την ίδια εποχή γράφει και τα πρώτα του τραγούδια ("Με πέταξ’ η ζωή στο δρόμο", "Ας ήταν τ’ όνειρο να βγει") και τα ηχογραφεί με τον Γρ. Μπιθικώτση, προκαλώντας αίσθηση (στίχοι Γιάννη Κιούρκα). Ακολουθούν τραγούδια (όπως: «Θα βρεθεί κάτι και για μας», «Άδειο το λιμάνι», «Με τα θλιμμένα μάτια μου», κ.λ.π.) με ερμηνεύτρια τη Β. Μοσχολιού, που επίσης σημείωσαν επιτυχία. Έτσι φτάνουμε στο 1967, χρονιά των τραγουδιών που του χάρισαν 4 "χρυσούς" δίσκους. Και πρώτα-πρώτα, της θρυλικής «Ανάμνησης» ("Το καλοκαίρι μαζί πηγαίναμε στην αμμουδιά") που ερμηνεύτηκε από τον Τ. Πινέλλι. Κατόπιν, των 2 μεγάλων επιτυχιών με τους "Olympians": "Αλέξης" και "Ιστορία" και τέλος, του τραγουδιού «Στις 16 Μάη μήνα» ("μ’ ένα αμάξι η Μαρίνα"...) που απετέλεσε την αρχή της επιτυχημένης συνεργασίας του με τον Στ. Κόκοτα (η οποία απέδωσε πάνω από 40 τραγούδια, τα περισσότερα σε στίχους Κιούρκα).

Τα δάκρυα μου 
https://www.youtube.com/watch?v=tNgXPJ7QjJs
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Βαγγέλης Πιτσιλαδής
Εκτέλεση: Ρένα Κουμιώτη

Θα βρεθεί και για μας

https://www.youtube.com/watch?v=Hry9yw3FpYQ

Στίχοι: Γιάννης Κιούρκας

Μουσική: Βαγγέλης Πιτσιλαδής

Εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

Θάνος Ολύμπιος

Ο μουσικός και τραγουδιστής Θάνος Ολύμπιος γεννήθηκε στην Αρχαία Ολυμπία και τελείωσε το 2ο Λύκειο Νέας Φιλαδέλφειας..Είναι πτυχιούχος Μουσικού Παν/μίου Αθηνών με τίτλο σπουδών μεταπτυχιακού επιπέδου (integrated master), κατέχει πτυχίο κλασσικού πιάνου καθώς και πτυχία ανωτάτων θεωρητικών σπουδών μουσικής (Αρμονίας, Αντίστιξης & Φούγκας). Παίζει κλασσικό πιάνο, αρμόνιο, ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα. Παρά το νεαρός της ηλικίας του έχει συνεργαστεί με πολλούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες του χώρο. Το 2012 κυκλοφορεί και ο πρώτος του δίσκος με τίτλο ''Διαδρομές'' ερμηνεύοντας τραγούδια γνωστών και καταξιωμένων δημιουργών τα 6 από αυτά σε πρώτη εκτέλεση και 4 σε επανεκτέλεση. Το 2014 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του με τίτλο ''Θάνος Ολύμπιος Live'' όπου περιέχει live επανεκτελέσεις γνωστών και αγαπημένων τραγουδιών. Το 2016 κυκλοφόρησε από γνωστή εφημερίδα πανελλήνιας κυκλοφορίας ο τρίτος του δίσκος με καινούριες συνθέσεις που του χάρισε ο κορυφαίος συνθέτης Μίμης Πλέσσας. Ο δίσκος που ονομάζεται ''Διάφανος σταυρός'' και έγινε πλατινένιος περιέχει 10 τραγούδια όπου την καλλιτεχνική επιμέλεια, τις ερμηνείες πιάνου, καθώς και τις περισσότερες ενορχηστρώσεις επιμελήθηκε ο Μίμης Πλέσσας. Πριν φύγει από τη ζωή ο κορυφαίος στιχουργός-ποιητής Μάνος Ελευθερίου είχε εμπιστευθεί πριν ένα χρόνο τα καινούρια του τραγούδια στον Θάνο Ολύμπιο για τη τέταρτη κατά σειρά δισκογραφική δουλειά του. Δύο από αυτά έχουν ήδη κυκλοφορήσει διαδικτυακά εδώ και μήνες σε μουσική του Χρύσανθου Μουζακίτη με τίτλους ‘’Έρωτες που έγιναν θηρία’’ και ‘’Με κιμωλία έγραψα’’ ενώ τα υπόλοιπα είναι σε τελικό στάδιο ηχογράφησης και θα κυκλοφορήσουν σύντομα σε cd.

Στον αγέρα σ' αγκαλιάζω

https://www.youtube.com/watch?v=FmC7uQofJ5Y

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Εκτέλεση: Θάνος Ολύμπιος 

Φαίδων Γεωργίτσης (1939-2019)

Ο Φαίδων Γεωργίτσης γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1939 στην Αθήνα. Σπούδασε στις Δραματικές Σχολές των Καρόλου Κουν, Χρήστου Βλαχιώτη, Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1960 στην ταινία του Ζυλ Ντασέν  "Ποτέ την Κυριακή". Έγινε δημοφιλής μέσα από τις ταινίες-μιούζικαλ της Φίνος Φιλμς σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, με συχνούς συμπρωταγωνιστές τη Ζωή Λάσκαρη, τη Μαίρη Χρονοπούλου, τον Κώστα Βουτσά, τη Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Στο θέατρο, έχει συνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης του Κουν, αλλά και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Μ. Βολανάκη. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά "Κόκκινο δαχτυλίδι", ενώ έγινε πάλι δημοφιλής τη δεκαετία του '90 μέσα από τις καθημερινές τηλεοπτικές σειρές "Καλημέρα Ζωή" και "Λάμψη" του Νίκου Φώσκολου. Έχει επίσης ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία σε θεατρικά και σε κινηματογραφικά έργα. Tα τελευταία χρόνια μαζί με την σύζυγο του Μπέτσυ δημιούργησαν το δικό τους θεατρικό θίασο, ο οποίος εδρεύει στο Κορωπί. 

Πέθανε την 1η Μαρτίου 2019 μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο στον εγκέφαλο.

Φαίδων Γεωργίτσης -Σ΄ αυτή την πόλη

https://www.youtube.com/watch?v=iIRAKM33twk

Του αγοριού απέναντι

https://www.youtube.com/watch?v=1LnqXZXcMRc

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας Εκτέλεση: Μαίρη Χρονοπούλου Από την ταινία "Μια κυρία στα μπουζούκια" (1967)