Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στην Ελλάδα ως σήμερα. Στο δυστύχημα σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, οι περισσότεροι νέοι φοιτητές, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι. Έντεκα από τα θύματα ήταν εργαζόμενοι του σιδηροδρόμου. Οι νεκροί ταυτοποιήθηκαν πλην μίας αγνοούμενης, για την οποία δεν βρέθηκε δείγμα DNA. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν Έλληνες, μεταξύ των οποίων δύο Ελληνοκύπριοι φοιτητές. Ακόμη, μεταξύ των νεκρών ήταν έξι Αλβανοί, ένας Ρουμάνος, ένας Σύρος κι ένας υπήκοος Μπανγκλαντές. Η ταυτοποίηση ορισμένων θυμάτων υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που αναπτύχθηκαν κατά την πυρκαγιά κι έφτασαν τους 1.300 βαθμούς Κελσίου στο εσωτερικό του πρώτου βαγονιού.Στο δυστύχημα σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι. Τουλάχιστον 85 άνθρωποι τραυματίστηκαν, από τους οποίους 25 πολύ σοβαρά. Από τους τραυματίες, 66 νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης, ενώ 6 νοσηλεύτηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Ένας τραυματίας, ο μοναδικός επιζών του πρώτου βαγονιού, παραμένει ως σημερα σε κώμα.
Η Φωτεινή (Φένια) Παπαδόδημα είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις, μουσικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στο "Conservatoir Superieur National D'Art Dramatique" στο Παρίσι, όπου ζούσε και εργαζόταν επί πολλά χρόνια. Σαν ηθοποιός συνεργάστηκε με διακεκριμένους σκηνοθέτες όπως ο Philippe Adrien, ο Mathias Langhoff, o Jean Francoit Perret, o Michel Deutsch, o Alain Olivier, o Patrick Sommier και έχει παρουσιάσει έργα σύγχρονου και κλασσικού ρεπερτορίου στις πιο σημαντικές σκηνές της Γαλλίας ("Τheatre de l’ Odeon", "Theatre de la Tempete", "Theatre Bobigny 93", "Theatre National de Strasbourg", "Festival D'Avignon"). Στην Ελλάδα συνεργάστηκε με το "Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος", με το "ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Έχει σκηνοθετήσει πέντε μικρού μήκους ταινίες, οι οποίες διακρίθηκαν στο Φεστιβάλ Δράμας, καθώς και σε ευρωπαϊκά Φεστιβάλ (Oberhausen, Tampere, Angers, Cannes, Creteil). Έχει βραβευτεί ως ηθοποιός με το βραβείο "Shooting Stars" στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 2000 κι έχει διακριθεί στο θέατρο με το βραβείο "Ελευθερία Σαπουντζή". Παράλληλα, συνθέτει και τραγουδάει. Το αφήγημα "Μια γάτα που τη λέγαν Billie Holiday" ήταν η αφορμή για ν' ανέβει η ομώνυμη παράσταση στην οποία συμμετείχε ο David Lynch και σκηνοθέτησε ο Θοδωρής Αμπαζής στο θέατρο "Πορεία".Πάτρας", με την "Πειραματική Σκηνή" του "Εθνικού Θεάτρου" κ.ά.. Το 2000 συνεργάστηκε με την εταιρεία "Λύρα" στο δίσκο "Το μαντήλι της Νεράιδας" σε ενορχήστρωση του Κώστα Βόμβολου. Ερμήνευσε μελοποιημένα παραμύθια απ’ όλη την Ελλάδα. Το 2006 ολοκληρώνει την δεύτερη δισκογραφική της δουλειά με τον Γιώργο Παλαμιώτη βασισμένη στις Ορφικές Επικλήσεις σε μετάφραση του Δ. Παπαδίτσα και Ε. Λαδιά με τίτλο "Eleusis: Tales Of The Holy".
ΑΡΗΣ ΔΙΚΤΑΙΟΣ: Ποιητής της Πρώτης Μεταπολεμικής Γενιάς, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Βραβεύτηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1956 (από κοινού με το Γιάννη Ρίτσο) και το Παράσημο Α΄ Βαθμού των Γραμμάτων Κύριλλου και Μεθόδιου, από την κυβέρνηση της Βουλγαρίας το 1977.
Το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Κωνσταντίνος Κωνσταντουλάκης και γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1919. Φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1938 ως το 1940, οπότε και διέκοψε τις σπουδές του λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της επιστράτευσης του. Μετά την ήττα της Ελλάδας, επέστρεψε στην Κρήτη, όπου και παρέμεινε καθ' όλη την διάρκεια της Κατοχής. Μετά την Απελευθέρωση της χώρας εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα και εργάστηκε σαν δημοσιογράφος του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, από το 1946 ως το 1951. Από το γυμνάσιο κιόλας, δημοσίευε ποιήματά του στο περιοδικό Νέα Γράμματα. Το 1934 κυκλοφόρησε την μετέπειτα αποκηρυγμένη ποιητική του συλλογή «Στα κύματα της ζωής», ενώ το 1935 εξέδωσε την ποιητική συλλογή «Δώδεκα εφιαλτικές βινιέτες». Τα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε ήταν τα Νεοελληνικά Γράμματα, οι Νέοι Ρυθμοί, τα Φιλολογικά Χρονικά, η Νέα Εστία, η Νέα Πορεία, και άλλα. Εκτός από την ποίηση του, ιδιαίτερη ήταν η συνεισφορά του σε δοκίμια και μεταφράσεις. Η ποίηση του χαρακτηρίζεται από έντονη υπαρξιακή αγωνία και επιρροές από τον Ζαν Πολ Σαρτρ και τοποθετείται στη πρώτη μεταπολεμική γενιά της λογοτεχνίας μας. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Ο ποιητής πέθανε στις 8 Μαρτίου 1983.
Άστρο του πρωινού
https://www.youtube.com/watch?v=06sCShZW1D0
Στίχοι: Διασκευή του Θανάση Παπακωνσταντίνου πάνω σε ένα τραγούδι των Ινδιάνων Paunnee της Β. Αμερικής, μεταφρασμένο από τον Άρη Δικταίο, εκδ. Γκοβόστη
Εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Ο Ελληνορώσος επαγελματίας χορευτής, χορογράφος και ηθοποιός Ivan Svitailo γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1985 στην Γιάλτα της τότε ΕΣΣΔ, από Ρώσο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρός και η μητέρα του αποφάσισε να εκπληρώσει ένα όνειρό της, να σπουδάσει φιλοσοφία στην Ελλάδα. Ετσι παίρνει μαζί της τον δεκάχρονο Ιβάν και έρχονται στην Αθήνα. Φοίτησε στη Κρατική Σχολή Χορού αλλά καθώς είναι το μόνο αγόρι στην τάξη, τα παρατάει. Έφηβος πια, γοητεύεται από μια δασκάλα χορού και γράφεται στη σχολή της. Συμμετέχει στο διαγωνισμό «Τερψιχόρης Έργα» αλλά ο Daniel Lommel από την κριτική επιτροπή τον αποκαρδιώνει, λέγοντάς του να πάει να παίξει μπάλα. Ο Ιβάν πεισμώνει και συνεχίζει. Μετά το σχολείο δίνει εξετάσεις στην Ανωτέρα Επαγγελματική Σχολή Χορού του Υπ. Πολιτισμού και μετά την αποφοίτησή του να εργάζεται ακατάπαυστα. Πρώτη του δουλειά ήταν στην παράσταση “Ο βιολιστής στη στέγη” με τον Γρηγόρη Βαλτινό, μετά ήρθαν συνεργασίες με τον Φωκά Ευαγγελινό, την Άννα Βίσση, τη Μαρινέλλα, τον Γιώργο Μαζωνάκη, τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα κ.ά. Ο Ιβάν Σβιτάιλο έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στο σόου τραγουδιού του Mega, "Just The 2 Of Us", λόγω της εκθαμβωτικής του εμφάνισης και της εκρηκτικής σκηνικής τουπαρουσίας και μετά στο "So You Thing You Can Dance" στον Ant1 σαν κριτής ενώ πλέον δοκιμάζει τις δυνάμεις του και στην υποκριτική σαν ηθοποιός στην καθημερινή τηλεοπτική σειρά "Γυναίκα χωρίς όνομα".
Ιβάν Σβιτάιλο -Μιλώ για σέναhttps://www.youtube.com/watch?v=OPAdpEUW2Bs
Στίχοι-Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη Εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Ο συγγραφέας, μεταφραστής και στιχουργός Παύλος Μάτεσις, γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1933 στη Δίβρη Ηλείας. Μέχρι τα 19 του έζησε σε πολλές επαρχιακές πόλεις και σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και εγκατέλειψε τη ασφάλεια της δουλειάς αυτής για να αφοσιωθεί στο θέατρο και τη λογοτεχνία. Ως ηθοποιός, εμφανίστηκε παίζοντας τον Υιό στη "Φαύστα" του Μποστ και τον Αϊνστάιν στην κωμωδία "Αρσενικό και παλιά δαντέλα" του Κέσελρινγκ. Δίδαξε υποκριτική στη Σχολή Σταυράκου (1963-64). Διετέλεσε βοηθός δραματουργός στο Εθνικό Θέατρο, μεταξύ 1971-1973. Επίσης, έγραψε και σκηνοθέτησε δύο τηλεοπτικές σειρές που παίχτηκαν στην ΥΕΝΕΔ (1974-76) και ένα το οποίο προβλήθηκε από την ΕΡΤ το 1983. Στο χώρο των γραμμάτων εμφανίστηκε με το μονόπρακτο θεατρικό έργο "Ο σταθμός", το 1964, που διακρίθηκε στο διαγωνισμού του θιάσου "Δωδέκατη Αυλαία" και ακολούθησε "Η τελετή", που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου το 1966. Στην πρώτη φάση της θεατρικής του δημιουργίας, ο Μάτεσις κινήθηκε στο χώρο της σκληρής απομυθοποίησης του ελληνικού μικροαστισμού και στη συνέχεια -με οριακή δημιουργία το "Φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο"- στράφηκε προς μια γραφή που παραπέμπει στο λεγόμενο θέατρο του παραλόγου με σαφείς αναφορές στο έργο του Σάμουελ Μπέκετ. Στην πεζογραφία πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση το 1987 με τη νουβέλα "Αφροδίτη", και έγινε γνωστός το 1990 με τη "Μητέρα του σκύλου", το οποίο και μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες και περιλήφθηκε στη λίστα του αγγλικού εκδοτικού οίκου Quintet Publishing "1001 βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας που πρέπει να έχει διαβάσει κάποιος μέχρι το τέλος της ζωής του". Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση λογοτεχνικών και θεωρητικών έργων (από συγγραφείς όπως οι Σαίξπηρ, Μπεν Τζόνσον, Αριστοφάνης, Μολιέρος, Ίψεν, Μπωμαρσαί, Βιτράκ, Αρτώ, Πίντερ, Μάμετ, Σέπαρντ, Αραμπάλ). Το 1989 ο Δήμος Αθηναίων του απένειμε το Βραβείο Κάρολος Κουν για το έργο Περιποιητής φυτών. Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Ιανουαρίου 2013, στα 80 του χρόνια, ενώ νοσηλευόταν σε ιδιωτικό θεραπευτήριο μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η κηδεία του έγινε 2 μέρες αργότερα στο Νεκροταφείο Παπάγου.
Στίχους και κυρίως από θεατρικές του παραστάσεις μελοποίησαν οι Σταύρος Ξαρχάκος, Νίκος Δανίκας, Λάκης Παπαδόπουλος κ.α.
Τη σπάθα σήκωσε και πάλι
https://www.youtube.com/watch?v=pqFJ1M0C9Qk
Στίχοι: Παύλος Μάτεσης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης & Χορωδία
Συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η πρώτη εκτέλεση (1974) όπως παρουσιάστηκε από τον Κώστα Καρρά και χορωδία του θεατρικού έργου "Κόκκινα τριαντάφυλλα για μένα" που αποτελεί διασκευή του πρωτότυπου θεατρικού του Seán O'Casey (πρεμιέρα Δουβλίνο 1943). Ελληνικοί στίχοι: Παύλος Μάτεσις, μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται η εκτέλεση από τον Νίκο Ξυλούρη και χορωδία, όπως ενσωματώθηκε στο δίσκο "Η συμφωνία της Γιάλτας και της πικρής αγάπης τα τραγούδια" (1976).
Ομάρ Χαγιάμ: Πέρσης φιλόσοφος, φυσιοδίφης, δάσκαλος, μαθηματικός, αστρονόμος και ποιητής, ο οποίος έγραψε και πραγματείες για τη μηχανική, τη γεωγραφία, την ορυκτολογία, τη μουσική και την Ισλαμική θεολογία.
Το πλήρες όνομα του Ομάρ Χαγιάμ είναι: Γκιιάτ αντ-Ντιν (που σημαίνει "ο Στρατιώτης της Πίστης" και υπονοεί τη γνώση του Κορανίου) Αμπούλ Φατχ Ουμάρ ιμπν Ιμπραχίμ (που σημαίνει πατέρας, κατακτητής, ζωή και το πατρικό όνομα Ιμπραχίμ) Χαγιάμ (που σημαίνει "σκηνοποιός", παρώνυμο δηλαδή από το επάγγελμα του πατέρα του και τέλος) Nισαπουρί (που συνδέεται με την πατρίδα του το Νισαπούρ).
Η σημασία του ως φιλόσοφου και δάσκαλου και τα λίγα διασωθέντα
φιλοσοφικά του έργα δεν έχουν τύχει της ίδιας προσοχής με τα
επιστημονικά και ποιητικά του κείμενα. Ο Καγιάμ ήταν διάσημος την εποχή του ως μαθηματικός και αστρονόμος. Έγραψε τη Πραγματεία για την Απόδειξη Αλγεβρικών Προβλημάτων (1070), που καθόρισε τις αρχές της άλγεβρας, μέρους του σώματος των
περσικών Μαθηματικών που τελικά μεταδόθηκαν στην Ευρώπη ενώ παρήγαγε σημαντικό έργο στη γεωμετρία, ιδιαίτερα στη θεωρία των αναλογιών ενώ βοήθησε και στην τελική ανάπτυξη της μη ευκλείδειας γεωμετρίας. Συνέβαλε ακόμη και σε μια μεταρρύθμιση του Ιρανικού ημερολογίου.
Έξω από το Ιράν και τις περσόφωνες χώρες ο Καγιάμ είχε μια επίδραση στη
λογοτεχνία και τις κοινωνίες μέσω της μετάφρασης των έργων του και της
εκλαΐκευσης από άλλους λόγιους. Η μεγαλύτερη τέτοια επίδραση ήταν στις
αγγλόφωνες χώρες. Ο Άγγλος λόγιος Τόμας Χάιντ (1636-1703) ήταν ο πρώτος
μη Πέρσης, που τον μελέτησε, ενώ τη μεγαλύτερη επιρροή από όλους άσκησε ο ποιητής
Έντουαρντ Φιτζέραλντ (1809–83), που κατέστησε τον Καγιάμ το διασημότερο ποιητή της Ανατολής στη Δύση
μέσω της περίφημης μετάφρασης και των διασκευών του μάλλον μικρού
αριθμού τετράστιχων του Καγιάμ στα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ. Ύμνησε επικούρειες απολαύσεις, κρασί και γυναίκες, για να προβάλει όμως
εντονότερα τις φιλοσοφικές του σκέψεις, πολλές απ’ τις οποίες φαίνονται
αιρετικές, αν σκεφτεί κανείς το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώθηκαν. Ειδικά για τις θρησκευτικές του απόψεις έχει χυθει πολύ μελάνι από μεταγενέστερους εαν είναι όντως σύμφωνες ή όχι με τις ισλαμικές παραδόσεις και αντιλήψεις.
Στην Ελλάδα έργα του Ομάρ Καγιάμ μετέφρασε ο Σωτήρης Σκίπης ενώ ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ μελοποίησαν οι "Χάνομαι γιατί ρεμβάζω", "Ανδρομέδα", "Usurum", "Μωρά στη Φωτιά", Αλέξης Ροζάκης, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Μιχαήλ κ.α. Τέλος ένα τραγούδι προς τιμή του Μάρκου Βαμβακάρη και του Καγιάμ έγραψε και μεγάλος Μανώλης Ρασούλης [1].
Η Λιβανέζα τραγουδίστρια και ηθοποιός Φεϊρούζ γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1935 στο χωριό Jabal Alarz και λίγα χρόνια αργότερα μετακομίζει στη
Βυρητό. Το πραγματικό της
όνομα είναι Νουχάντ Χαντάντ και η πρώτη της επαφή με τη μουσική είναι από το ραδιόφωνο ενός
γείτονα. Μαθήτρια ακόμη θα ενταχθεί στην σχολική χορωδία. Ο συντηρητικός όμως πατέρας της
Ουάντι Χαντάντ δεν συμφωνούσε με αυτή την επιλογή και
αρχικά είχε αρνηθεί να δώσει την άδειά του να πάρει μέρος σε ένα ραδιοφωνικό διαγωνισμό. Εκείνη όμωςπάει στην οντισιόν τραγουδώντας το "Mawal" και
το "Ya Zahraten Fi Khialay" εντυπωσιάζοντας τα στελέχη του ραδιοσταθμού. Ένα από αυτά, ο
Halim Elrumi, αντιλαμβανόμενος τις εξαιρετικές φωνητικές της ικανότητες,
της προσφέρει τραγούδια και της δίνει το καλλιτεχνικό όνομα Φεϊρούζ (< Τιρκουάζ).
Η Φεϊρούζ έχει τραγουδήσει πάνω από 1500 τραγούδια και έχει πωλήσει
περίπου 80 εκατομμύρια αντύτυπα δίσκων σε όλο τον κόσμο, αλλά αυτό που
παραμένει το μέγιστο επίτευγμά της από την άποψη της φωνητικής της
απόδοσης και του ταλέντου της είναι το CD των Μαρωνίτικων και Ορθόδοξων
Ύμνων της Μεγάλης Παρασκευής που ηχογράφησε το 1965 στο Λίβανο και
έπειτα πάλι το 1985 στον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων στη
Γαλλία, και οι δύο ζωντανές ηχογραφήσεις σ' εκκλησίες. Έχει κάνει περιοδίες σε ολόκληρο το κόσμο ταξιδεύοντας σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης τη βελούδινη φωνή της.
Αγνή Παρθένε Δέσποινα: Φεϊρούζ - Fairuz - فيروز - عذراء يا أم الإله
https://www.youtube.com/watch?v=sar35LXabuk
H μεγαλύτερη φωνή του Λιβάνου και μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές
παγκοσμίως, η Φεϊρούζ, ψέλνει το «Αγνή Παρθένε» στα ελληνικά και στ'
αραβικά.
Τα
λεγόμενα "Πτωχοπροδρομικά Ποιήματα" είναι σύμφωνα με τους περισσότερους ειδικούς
τέσσερα, εντούτοις εκφράζεται από ορισμένου ότι ίσως στην ίδια ομάδα να ανήκουν
και περισσότερα. Αυτός ή αυτοί που συνέταξαν τα τέσσερα Πτωχοδρομικά, αναφέρονται αποκλειστικά στο βίο του «Πτωχοπροδρόμου», το όνομα του
οποίου οικειοποιούνται πιθανώς για λόγους ευρύτερης κυκλοφορίας ή και για
λόγους εντυπωσιασμού του κοινού, καθώς το όνομα του γνωστού Βυζαντινού ποιητή Θεόδωρου Προδρόμου (περ.1115-1165/70), η
μεγάλη πείνα που τον βασάνιζε είχαν μείνει παροιμιώδεις. Τα Πτωχοπροδρομικά είναι γραμμένα σε δημώδη γλώσσα και σε δεκαπεντασύλλαβους πολιτικούς στίχους και θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά έργα και ως απαρχή της νεοελληνικής
λογοτεχνίας, κυρίως επειδή ήταν τα πρώτα που γράφτηκαν στη γλώσσα του
λαού και αποτέλεσαν έναυσμα δημιουργίας. Τα τέσσερα χειρόγραφα δεν βρέθηκαν όλα μαζί, αλλά με διαφορά δύο αιώνων. Οι
ειδικοί από το ύφος τους συμπεραίνουν ότι πρωτογράφηκαν ή συντάχθηκαν
κατά τον 12ο αιώνα και σε μια περίοδο 20-70 ετών. Όλα έχουν στην
εισαγωγή τους το όνομα του συγγραφέα και αναφέρουν "Στίχοι του Θεοδώρου
του Πτωχοπροδρόμου" εκτός από ένα που αναφέρει "Στίχοι του Ιλαρίωνος
Μοναχού του Πτωχοπροδρόμου" -κάτι που δεν σημαίνει απαραιτήτως άλλο
πρόσωπο, αφού όταν μονάζει κάποιος αλλάζει και το κοσμικό όνομά του. έμμετρα σατιρικά και ικετευτικά ποιήματα που φέρουν το γενικό όνομα Πτωχοπροδρομικά.Άλλοτε αυτά αποδίδονταν με
βεβαιότητα στον επίσης βυζαντινό ποιητή και συγγραφέα του 12ου αιώνα τον
Θεόδωρο Πρόδρομο. Σήμερα για το ζήτημα της γνησιότητας των έργων
εξακολουθεί να μην υπάρχει απόλυτη ομοφωνία.
Τα ποιήματα αναφέρονται με αυτοσαρκασμό και καυστική κριτική στην
πείνα και τις κακουχίες ή την κακομεταχείριση που υπέστη ο ήρωάς τους.
Το πρώτο ζητά την βοήθεια του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (1118-1143) και αναφέρεται στα δεινά που πέρασε στα 12 χρόνια του έγγαμου βίου του με
μιας πολύ γκρινιάρας γυναίκας. Τον έβριζε διαρκώς για ανεπρόκοπο και έλεγε πόσο κατώτερός
της ήταν και ότι έπρεπε να είχε παντρευτεί μια όμοιά του. Συχνά τον άφηνε νηστικό και μια μέρα απελπισμένος μεταμφιέστηκε
σε Ρώσο μοναχό για να μπορέσει να φάει στο ίδιο τραπέζι με τα παιδιά
του, έστω και ως ξένος. Στο δεύτερο ποίημα αναφέρεται στις δυσκολίες του να θρέψει τα πολλά
παιδιά του και τους συγγενείς που εξαρτώνταν από αυτόν και ζητάει την
ελεημοσύνη του αδελφού του αυτοκράτορα βασιλιά. Στο τρίτο και στο τέταρτο μιλάει ως μοναχός, αλλά πρόκειται για
διαφορετικά έργα. Στο τρίτο ποίημα περιγράφει τις καταχρήσεις των ηγούμενων των
μοναστηριών, που όταν π.χ. αρρώσταιναν οι ίδιοι έφερναν τους καλύτερους
γιατρούς ενώ όταν αρρώσταιναν οι απλοί μοναχοί τους επέβαλαν ως θεραπεία
τριήμερη νηστεία και τους συνιστούσαν ως φάρμακο λίγο κρεμμυδάκι. Λέει
μάλιστα ο Πτωχοπρόδρομος στον Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό (1143-1180) -στον οποίο απευθύνονται
οι στίχοι- να πάρει τον συγκεκριμένο ηγούμενο για γιατρό του παλατιού να
βρει την υγειά του. Το έργο τελειώνει με τον Πτωχοπρόδρομο να ζητάει
όπως πάντα βοήθεια. Στο τέταρτο και πάλι ως ως μοναχός αναθεματίζει τη μόρφωσή του και
αναθυμάται τη φράση "μάθε παιδί μου τα γραμματικά" που του είχε πει
κάποτε ο πατέρας του για να προκόψει. Παρομοιάζει τώρα τη ζωή με ένα
σωρό απαίδευτων επαγγελματιών και τους βρίσκει όλους καλύτερούς του, φωνάζοντας «Ανάθεμαν τα γράμματα, Χριστέ, κι οπού τα θέλει». ".
Ο Θεόδωρος Πρόδρομος υπήρξε σπουδαίος Βυζαντινός Ποιητής και μεταξύ άλλων συνέγραψε το Ιπποτικό μυθιστόρημα "Τὰ κατὰ Ῥοδάνθην καὶ Δοσικλέα" στα πρώτυπα του Αιθιοπικά του Ηροδότου σε 9 βιβλία, μια έμμετρη δραματοποιημένη ποιητική παρωδία "Κατομυομαχία", 293 Βιβλικούς στίχους σε Ιαμβικό και Δακτυλικό Δωδεκάμετρο, δύο σατιρικά ποιήματα "Κατὰ φιλοπόρνου γραός" και "Κατὰ μακρογενείου γέροντος" ενώ διασώζονται ακόμη ένα αστρολογικό ποιήμα "Στίχοι εἰς τοὺς δώδεκα μῆνας", διάφορα επικαιρικά και θρησκευτικά ποίηματα, άλλους διαλόγους (Θεολογικούς, φιλοσοφικούς, γραμματικούς) επιστολές, επιγράμματα κ.α. Τα έργα του αυτά είναι γραμμένα σε λόγια και μάλιστα αρχαΐζουσα γλώσσα.
Ο μεθυστής
https://www.youtube.com/watch?v=zmgIy5peTcY
Ποίηση: Θεόδωρος Πρόδρομος (Πτωχοπρόδρομος)
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Εκτέλεση: Γιάννης Χαρούλης & Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Από το δίσκο "Ο ΣΑΜΑΝΟΣ", 2008
Ανδρέας Εμπειρίκος (2 Σεπτ. 1901 - 3 Αυγ. 1975) ποιητής, πεζογράφος, φωτογράφος και ψυχαναλυτής. Γεννημένος στη Μπράιλα της Ρουμανίας. Εισηγητής του Υπερρεαλισμού στην Ελλάδα, καθώς και πρώτος που άσκησε την ψυχανάλυση στον ελληνικό χώρο, ασκώντας την
ψυχαναλυτική πρακτική κατά την περίοδο 1935-1951. Χρονικά ανήκει στην γενιά του ΄30.
Χαρακτηρίζεται ως ένας
από τους κατεξοχήν «οραματιστές ποιητές», κατέχοντας περίοπτη θέση στον
ελληνικό λογοτεχνικό κανόνα, παρά τη δυσπιστία με την οποία
αντιμετωπίστηκε αρχικά το έργο του. Ο Εμπειρίκος, όπως και συνολικά ο ελληνικός υπερρεαλισμός,
αντιμετώπισε για μεγάλο χρονικό διάστημα, ειδικότερα τη δεκαετία
1935-45, σκληρή κριτική, συχνά στα όρια του χλευασμού καιτης ειρωνείας. Από το σύνολο του έργου του
ξεχωρίζει η πρώτη ποιητική συλλογή του, με τίτλο "Υψικάμινος", ως το πρώτο αμιγώς υπερρεαλιστικό κείμενο στην Ελλάδα, ενώ ανάμεσα στα πεζά έργα του διακρίνεται το τολμηρό ερωτογράφημα Ο Μέγας Ανατολικός,
που προκάλεσε αντιδράσεις για την ελευθεροστομία και το ερωτικό
περιεχόμενό του. Σημαντικό τμήμα του έργου του εκδόθηκε μετά θάνατον.
Το ποίημά του με τίτλο Διάφανες αυλαίες έχει μελοποιηθεί από τον τραγουδοποιό Θάνο Παπακωνσταντίνου στον δίσκο του Αγία Νοσταλγία. Ο Μέγας Ανατολικός
και άλλα ποιήματα του Εμπειρίκου έχουν μελοποιηθεί επίσης από τον
Παναγιώτη Βήχο. Τέλος, το ποίημα "Θεόφιλος Χατζημιχαήλ" έχει μελοποιηθεί
στη δεκαετία του 70 από τον Νίκο Μαμαγκάκη (τραγούδι Γιώργος Ζωγράφος)
και πρόσφατα από τους αδερφούς Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα.
Μικτή γλώσσα με στοιχεία καθαρεύουσας -- τολμηρές μεταφορές -- ακουστικές εικόνες
https://www.youtube.com/watch?v=j9D9h2-8hAw
Ποίηση: Ανδρέας Εμπειρίκος
Μουσική-Εκτέλεση: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχα
"Σκοπός
της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και
απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας
είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής
μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί
τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός
της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας." Ανδρέας Εμπειρίκος, Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, από την Υψικάμινο (1935)
Η μπάντα των εξαιρετικών μουσικών που τον συνοδεύει βαφτίζεται "Λαϊκεδέλικα"
Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στον Τύρναβο του Νομού Λάρισας το 1959. Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στο Α.Π.Θ. Η πρώτη συμμετοχή στη δισκογραφία ήταν με τα τραγούδια "Λεγεωνάριος" και "Μαύρος γάτος" στον δίσκο "Διαίρεση" του Βασίλη Παπακωνσταντίνου (πρόκειται για απλή συνωνυμία). Είναι παντρεμένος, έχει δύο παιδιά, και ζεί στη Λάρισα. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου συνεργάζεται με μερικούς από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς. Στις ηχογραφήσεις, στις παραγωγές και στις συναυλίες του έχουν συμμετάσχει οι Γιάννης Αγγελάκας , Σωκράτης Μάλαμας, Μάρθα Φριτζήλα, Γιώργος Μιχαήλ, Γιάννης Χαρούλης, Λιζέτα Καλημέρη αφού η μουσική του συνδυάζει στοιχεία ροκ, λαϊκής και παραδοσιακήςελληνικής μουσικής.
Μπεχλιβάνης -Live Terravibe Rockwave Festival
http://www.youtube.com/watch?v=smfN5zt53Q8
Στίχοι-Μουσική-Εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Album "Βράχος Προφήτης" 2000
μπεχλιβάνης < τουρκική pehlivan< περσική پهلوان (pahlavān, αθλητής, πρωταθλητής, ήρωας) Μτφ ο (περιοδεύων) παλαιστής που δίνει παραστάσεις επιδεικνύοντας τις εξαιρετικές σωματικές του ικανότητες, ο δυνατός ή γενναίος
Και να κοιτάς από ψηλά του κόσμου τη ραστώνη
"Τα ακούσματα του ποικίλλουν: από τα
παραδοσιακά τραγούδια που πρωτογνώρισε στην «κοιλάδα των Τεμπών», πέρασε
από τα ραδιοφωνικά καθιερωμένα του Τσιτσάνη, του Καλδάρα, του
Καζαντζίδη, του Σαββόπουλου, την ποίηση του Μάρκου Βαμβακάρη. Τώρα πια
ακούει τα πάντα με μεγαλύτερη αδυναμία στον Philip Glass. Ο Tom Waits, ο
Leonard Cohen και ο Manu Chao συγκαταλέγονται στις προτιμήσεις του μαζί
με την αραβική μουσική έτσι όπως τη γνώρισε από τη Feiruz, τα ινδικά
τραγούδια με τη Shankar αλλά και τα τραγούδια της Σικελίας-Κάτω Ιταλίας
με τη φωνή της Rosa Balistreri." koiladatwntempwn.gr/
«Για μένα η μουσική ήταν πάντα υπόθεση σχέσεων. Βαριόμουν τη
συνεργασία με μουσικούς που όλη η σχέση μας ήταν απλώς η συνάντηση στο
στούντιο. Εμένα με ενδιαφέρει να κάνω μουσική με φίλους, με παρέες, με
ερασιτέχνες. Η χαρά του να προετοιμάζουμε κάτι είναι σπουδαιότερη από
το να το παρουσιάζουμε. Οταν λοιπόν σταματά να υπάρχει αυτή η
συντροφικότητα σε μια ομάδα, δεν έχει πια κανένα νόημα και δεν έχω και
καμιά όρεξη να κάνω μουσική μαζί της. Εγώ πιστεύω μόνο στη χημεία των
ανθρώπων. Αν δεν υπάρχει χημεία, δεν υπάρχει και κανένα νόημα».Συνέντευξη στο Γιάννη Ζουμπουλάκη «Το Βήμα».
" Η ζωή του μοναδικού αυτού καλλιτέχνη μέσα από την ματιά της Αγγελικής Αριστομενοπούλου. Μια
ταινία για εναν μουσικό που με τους στίχους του σημάδεψε την εναλλακτική
ροκ σκηνή της χώρας μας. Ο Γιάννης Αγγελάκας ξεκίνησε το μουσικό του
ταξίδι την δεκαετία του 80 και ως σήμερα η ποίηση του παραμένει το ίδιο
επίκαιρη. Η ταινία τον ακολουθεί στην καθημερινότητά του. Θίγει μέσα από
τη ματιά του το πολιτικό αδιέξοδο της χώρας, τον τρόπο που διαμορφώνει
την πραγματικότητα η τηλεόραση και αναζητά τη διέξοδο από τις πόλεις
προς τους αγαπημένους τόπους που εγκαταλείψαμε. Στα 2 χρόνια που
διήρκεσαν τα γυρίσματα, βλέπουμε τις μουσικές συναντήσεις με τους
συντρόφους του και την εξέλιξη των μουσικών διαδρομών τους μέσα από μια
αναζήτηση στα ακούσματα της παιδικής τους ηλικίας, το ρεμπέτικο, τα
ηπειρώτικα πολυφωνικά, τις κρητικές μελωδίες.". ddionisis
Σιγά μην κλάψω ( Live Αγγελάκας & Επισκέπτες)
http://www.youtube.com/watch?v=cipxhUl5olE
Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Γιάννης Αγγελάκας
Το πραγματικό της όνομα είναι Κανατά και είναι αδελφή της επίσης γνωστής τραγουδίστριας και μουσικού ΛΙΖΕΤΑΣ ΚΑΛΗΜΕΡΗ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Σπούδασε Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, απ’ όπου πήρε
το
πτυχίο της. Με το τραγούδι άρχισε να ασχολείται από τα φοιτητικά της
χρόνια. Το 1987 εμφανίζεται στο Πλατώ της Θεσσαλονίκης, μια συνεργασία
που θα διαρκέσει τέσσερα χρόνια. Την περίοδο αυτή γνωρίζεται με τον
μεγάλο συνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή και συνεργάζεται μαζί του. Υπήρξε
μαθήτρια του Νίκου Μαμαγκάκη και το καλοκαίρι του 1989 συμμετέχει στις
καλοκαιρινές συναυλίες του Νίκου Παπάζογλου. Την περίοδο αυτή γνωρίζεται με τον Σωκράτη Μάλαμα
και αργότερα η γνωριμία αυτή θα εξελιχθεί σε μια επιτυχημένη
επαγγελματική συνεργασία αφού η Μελίνα Κανά γίνεται ευρύτερα γνωστή με
το τραγούδι «Να βάλω τα μεταξωτά» του Σωκράτη Μάλαμα. Έχει συνεργαστεί
σε ζωντανές εμφανίσεις με τους Νίκο Παπάζογλου, Νίκο Ξυδάκη, Σωκράτη
Μάλαμα, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Διονύση Σαββόπουλο, Γιώργο Νταλάρα,
Σταύρο Κουγιουμτζή, Χαρούλα Αλεξίου και Μανώλη Ρασούλη. Έχει συμμετάσχει
σε πολυάριθμες περιοδείες στο εξωτερικό και κυρίως στη Γερμανία, το
Βέλγιο, την Αμερική και την Ιταλία.
Όταν τραγουδάω
http://www.youtube.com/watch?v=Hk2zBhi-5Cg
Στίχοι-Μουσική: Θάνασης Παπακωνσταντίνου
Εκτέλεση: Μελίνα Κανά
"Είναι ένα υπέροχο τραγούδι κεντημένο με τη μοναδική ερμηνεία της Μελίνας
Κανά... Οι στίχοι και η μουσική από τον Θανάση Παπακωνσταντινου, και
το τραγούδι βρίσκεται στο δίσκο του: "Της αγάπης γερακάρης" Ίσως το
βίντεο να είναι περιττό σ'ένα τραγούδι που σε "προτρέπει" να κλείνεις
τα μάτια όταν τραγουδάς, ωστόσο οι εικόνες αυτές ίσως είναι οι εικόνες
που θα έβλεπε κανείς κλείνοντας τα δικά του μάτια... Απολαύστε το!" eirpat·
Μιλώ για σένα http://www.youtube.com/watch?v=TrsRIvPZMQk Στίχοι-Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου Εκτέλεση: Μελίνα Κανά
« Πιστεύω μόνο στη χημεία των ανθρώπων »
Όταν χαράζει
http://www.youtube.com/watch?v=ii8pDdC8AiQ
Στίχοι - Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Εκτέλεση: Γιάννης Αγγελάκας
Η ταινία-αφιέρωμα στον Γ. Αγγελάκα-full
http://www.youtube.com/watch?v=KOXGmuz4e4U
Σιγά μην κλάψω ( Live Αγγελάκας & Επισκέπτες)
http://www.youtube.com/watch?v=cipxhUl5olE
Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Γιάννης Αγγελάκας